Quality over Quantity (QoQ) Releases Goosebumps (2015)
Vertaling: Nightfalls, Scarlett & Sweet-Puppy
Madison, Delaware. Wauw.
Mam, weet je zeker dat ze nergens anders een onderdirecteur zoeken?
Zoals waar?
Guantánamo Bay? - Veel te heet.
Noord-Korea? - Nee. Ze belden mij niet terug.
Detroit?
Dit is het. Kom op.
Kijk, een tuin. Die krijg je in New York niet.
Je hoeft deze plek niet de hemel in te prijzen.
Ik blijf omdat ik van je hou. - Ik hou ook van jou.
Ik heb het opgezocht. Ik mag pas op mijn 18e alleen wonen.
Kijk deze keuken eens. Het is groter dan ons appartement.
We koken niet.
Kijk naar al die ruimte waar we het afhaaleten op kunnen zetten.
Hoorde je dat?
Nee, ik hoorde niets. - Dat bedoel ik.
Live vanuit New York, het is mijn zus Gale.
Met een speciale gast, mijn neefje Zach.
Geef mij een knuffel.
Het is een SNL-referentie. O, ja, je woonde in New York.
O, hemeltje. Kijk jou eens.
Je bent bleek. Dat kunnen we veranderen.
Wat is het goed om je te zien.
Jou ook. - Laat mij hem eens bekijken.
Hij wordt iedere keer steeds knapper.
Ziet er zó goed uit. - Dank je, tante Lorraine.
Wat een prachtige jongen.
Godzijdank, want je was een lelijke baby.
Daar heb je het. - Lorraine.
Wat maakt het uit. Hij is nu knap.
Hij wordt heus niet lelijk, knap en dan weer lelijk.
Het gevaar is geweken.
Bijna vergeten. Een cadeautje, want ik ben een coole tante.
Dit is van mijn nieuwe mannenlijn.
Kijk maar goed. - Geweldig.
Het is een limited edition, dus niet veel mannen zullen het dragen.
Ik kan mij niet voorstellen dat iemand het draagt.
Het is een echte limited edition.
Pas het. Zorg dat het past. - Nu?
Zet hem op.
Dat is het.
Ik ga dozen pakken en zie jullie nog wel.
Hou hem op. Ik wil niet dat je een zonnesteek krijgt.
En het staat je heel goed. - Dank je.
Slim.
Ben jij de nieuwe buurjongen? - Ja, leuk je te ontmoeten.
Hoe lang was de rit vanuit New York?
Dat zie ik aan je leuke petje.
Dit. Nee. Het is een cadeau van mijn tante.
Het is ook een cadeau voor mij en iedereen die je het ziet dragen.
Ik ben Zach. - Ik ben Hannah.
Hannah.
Ik moet gaan.
Leuk je te hebben gesproken.
Hoi, we komen hier wonen.
Ik en mijn moeder.
Het petje was een cadeau. - Zie je dat hek.
Zie je het hek?
Ja? - Blijf aan je eigen kant.
Blijf bij mij en mijn dochter weg...
en dan hebben we geen probleem.
Ik heb net onze buurman ontmoet. Een grote teddybeer.
Mr Shivers? Hij kwam hier een paar jaar geleden wonen.
Erg mysterieus. Erg sexy, ben gek op zijn geur.
Munt en lichaamsgeur. Dat gaat goed samen.
Niet mijn type.
Ik herinner mij die dag.
Gaat het wel?
Sorry, ik ga alvast mijn kamer inrichten.
Streep het van mijn lijstje af.
Hoe gaat het met hem? - Het is zwaar.
Hij sluit zich eigen af.
Hopelijk helpt een andere omgeving.
Hoe gaat het met jou?
Hopelijk helpt een andere omgeving.
Goed, Zach. Laat maar zien wat je kunt.
Geef mij een 'fastball'.
Sta op, je moet mij een teken geven. Daar ga je.
Dat is... Zie je wel, ik ben ook niet perfect.
Nee. Ik mag er één missen.
Kijk naar de tekenen.
Ik moet het blokkeren. Ik wil niet springen.
Zo gaat het met fastball.
Goed, sta klaar. En nu snel.
Lieverd, gaat het wel?
Ja, vond wat oude babyfoto's. Ik leek echt op een baby Gollum.
Ja. Dat is het altijd, hè?
Hoi, Becca. - O, hoi.
Nieuwe vrienden.
Wat denk je dat je gaat doen?
Ik ga aan het werk. Wat onderwijzen, wat administratie.
Ik ben de nieuwe, wat problemen met zich meebrengt.
Met de onderdirecteur meelopen is geen goed begin.
Geef mij een voorsprong van 60 seconden en dan maak ik een kans.
Beloof je dat je het een kans geeft?
Je weet dat ik dat niet kan beloven.
Ik beloof het.
En de deur op slot doen, je kunt wel beter dan dat.
60 seconden gaan nu in.
Dames en heren, zoek een plek. Zoek snel een plek.
Laten we onze plek zoeken.
Ga maar zitten.
Sorry. Excuseer mij.
Oké. Goed.
Dus jij bent de nieuwe.
Ja. - Leuk.
Hoi, Taylor. - Hoi, Chump.
Noemde ze jou nu Chump? - Ja, dat deed ze.
Mijn echte naam is Champ.
Maar ze heeft nog nooit iets tegen mij gezegd, dus dit is vooruitgang.
Drie, twee, één.
Ga zitten.
Goedemorgen.
Ik wil jullie graag voorstellen aan onze nieuwe onderdirecteur Miss Cooper.
Ik hoop dat jullie haar net zo respecteren als jullie mij respecteren.
Wie deed dat?
Miss Cooper.
Hallo, iedereen.
Ik weet dat ik namens de gehele administratie spreek...
als ik zeg dat we allemaal erg uitkijken naar het herfstbal van vrijdag.
We kunnen niet stoppen met twerking.
Nee, ze deed het.
Ze is erger dan de vorige.
Dat is mijn moeder. - De laatste was geweldig.
Ik maak een grap. Ik weet niet eens wat twerking is.
Neem je iemand mee naar het bal? - Nee.
Ik denk ook om alleen te gaan.
We moeten samen gaan.
Samen? - Niet samen samen.
Met elkaar dansen. Al zou dat wel kunnen.
Dan gaan we de menigte in. En splitsen op met verschillende meisjes.
En als een laatste herinnering. Wees veilig en maak plezier.
Pak aan. Sms of tweet mij. Alle info staat er.
Dat is mijn adres en mijn kluisnummer.
Je weet waar je mij kunt vinden.
Iedereen die danst met hun kont naar hun partner...
wordt onmiddellijk naar huis gestuurd.
Onmiddellijk.
Hallo?
Is daar iemand?
Heb ik je laten schrikken?
Nee.
Echt, want je sprong in de lucht.
Ja, ik spring vaak. Zo blijf ik in conditie.
Dat is goed. - Ik...
Ik zag je niet op school. - Zocht je mij?
Nee, ik observeerde... - Ik krijg thuisonderwijs.
Door je vader?
Hij lijkt aardig.
En intens. En een beetje gespannen.
Neem het niet persoonlijk. Hij mag niemand.
Ja, dus...
Is hier nog wat te beleven, behalve je buren bang maken?
Er is iets wat ik leuk vind. - Ja?
Kom mee.
Waar gaan we heen? - Geen zorgen, het is leuk.
Weet je wel waar we naartoe gaan? - Ja, kom op.
Deze kant op.
Ga je mij ergens stilletjes vermoorden? Ik ben nieuwsgierig.
Ik improviseer.
Hannah?
Ja, Zach, volg de vreemdeling maar het bos in.
Kom op, bangerik. We zijn er bijna.
Nog een klein stukje verder.
Wacht hier.
Waar is hier precies?
Kijk dit eens.
Wat denk je ervan?
Het is niet wat ik verwachtte.
Wat is dit voor plek?
Ze bouwden het jaren geleden, maar het geld raakte op.
Nu staat het er maar.
Kom, dit is mijn favoriete deel.
Wacht. Wat ben je aan het doen?
Waar ben je bang voor? Ik doe dit zo vaak.
Ik ben niet bang, ik heb alleen geen Tetanus-prikken gehad de laatste tijd.
Ik haat de buitenwijken.
Kom op.
Je kunt het wel. Gewoon niet omlaag kijken. - Weet ik.
Je valt niet. - Dat was ik niet van plan.
Zie je nou wel.
Goed, ik ben ver boven de grond.
Cool, toch? - Ja, je kunt hier alles zien.
Waarom ben je naar Madison verhuist?
Mijn moeder zei tegen me:
"Zach, als je ergens mocht wonen, waar zou dat dan zijn?"
En ik zei: "Madison, Delaware? Dat zou te gek zijn."
Ben je altijd zo sarcastisch? - Niet altijd, nee. Meestal.
Sorry, het is gewoon dat...
Mijn moeder en ik zijn alleen sinds mijn vader vorig jaar stierf.
Sorry. - Ik ben er niet zo meer mee bezig. En jij?
Ik ken mijn moeder niet en we verhuizen steeds van de ene naar de andere stad.
Dat is niet fijn. - Geeft niet.
Mag ik je iets serieus vragen, Hannah? - Wat?
Hoe komen we beneden? Is daar een manier voor?
Hoe kom je normaal naar beneden? - Niet, je zit vast.
Dat jij die suikerspin gewoon opat.
Het rare was, dat hij nog best wel lekker was.
Bedankt voor vanavond. Het was het minst vreselijke dat ik hier heb meegemaakt.
Zach, dat is lief. Dat is...
Hannah, ik...
Ik zet dinsdag en donderdag altijd het vuilnis buiten, dus...
dus als je iemand wilt besluipen, dan vind ik het best.
Goed, zal ik onthouden, bangerik.
Hannah, wat doe je daar? - Het spijt me.
Dit is je laatste waarschuwing. Blijf weg bij ons, of er gebeurt iets vreselijks.
Ik geloof u.
"Wat is X?"
Wat is X?
Pap, het is niet zo erg. - Hannah, je moet begrijpen...
Helemaal niet. We hebben alleen gepraat. Waarom mag ik geen vrienden hebben?
Dat weet je. - Je kunt me niet continu opsluiten.
Je mag hem nooit meer zien, begrepen? Nooit meer.
Pap, rustig.
Hannah. - Nee.
Ik hoorde Hannah schreeuwen. - Ze schreeuwde niet, je hoorde niets.
Hoe bedoelt u? - Weg of je hoort alleen nog jezelf schreeuwen.
Wacht, ik...
Mam. - Hoi, lieverd. Wat dacht je van quinoa als eten?
Hannah zit in de problemen. - Wie is Hannah?
Madison County 911. - Hallo, ik woon op Monroe...
Ik heb een noodgeval, geloof ik. - Zach, wat is er aan de hand?
Mogelijk huiselijk geweld. Ik weet het niet.
U bent gearresteerd.
Dat enthousiasme is goed. Maar zover zijn we nog niet.
Hallo, meneer, ik ben agent Stevens. Dit is agent in opleiding Brooks.
Sorry voor daarnet. - Dat hoeft niet.
Je doet het prima. - Echt?
We kregen een telefoontje over een mogelijke 10-16 in uw huis. En dat is?
Niet zeggen. Huiselijk geweld. - Helemaal goed.
Echt? - Ja, helemaal goed.
Raar, ik ben al de hele avond al thuis en ik heb niets gehoord.
Hij liegt. Ik hoorde Hannah schreeuwen.
Hannah is mijn dochter en ze logeert een tijdje bij me, terwijl haar moeder wat dingen oplost...
met haar nieuwe echtgenoot. Ze is gisterochtend teruggevlogen.
Dat kan kloppen. Onze excuses, meneer. Bedankt voor uw tijd en sorry voor het oponthoud.
Surround geluid. Ik wist niet dat audiofiel zijn een misdaad was.
Een wat fiel zijn?
Het betekent dat hij een kenner is van audiomateriaal.
Sorry, we kennen elkaar nog niet. Ik ben Gale Cooper, uw buurvrouw. Mooi huis.
Dank u dat u langskomt met uw fijne zoon en de politie.
Nogmaals, sorry.
Excuses hiervoor, meneer. We komen niet graag binnen bij de mensen.
Het spijt ons echt. U doet blijkbaar niets dat...
Als u een aanklacht wilt indienen, dan helpen we u graag.
Rustig aan, jongen. - Kijk boven, geloof me.
Zal ik hem een schok geven? Ik zal hem schokken. - Goede instelling, maar laat maar.
Enig idee wat een valse melding kan opleveren? - Drie jaar.
Bijna. Een waarschuwing.
Wacht even. Mam, jij gelooft me toch? Surround? - Zach, ga naar huis.
Agenten, het spijt me. - Het is al goed, mevrouw.
Ik vind dat we een goed centrum voor uw zoon moeten voorschrijven.
Ja, die jongen zit aan de drugs. - Inderdaad.
Fijne avond.
Gale.
Lorraine hier. - Ik zie je.
Je zus.
Dank je dat je gekomen bent.
Ik moet helpen bij het feest vanavond op school. Ik wil Zach niet alleen laten.
Hij is een tiener die zich moet aanpassen. Weet je wat hij nodig heeft?
Een avond met zijn tante, indrukwekkend.
Dank je. Ik wil niet met hem vechten. - Dat gaat wel over, wees geduldig.
Oké, opzij. Het is de hele avond Zach.
We gingen woensdag Sushi eten. We bestelden allebei hetzelfde en dachten aan het lot.
En sindsdien heb ik niets van hem gehoord. Wel jammer, want ik vond hem echt leuk.
Hij lachte niet om mijn grapjes, maar toch was er iets.
Geen idee, kan mij het schelen. Ik moet naar mijn psychiater luisteren.
Ze zegt dat ik geen losers moet daten en niet moet vliegen.
Ik wist het.
Hij doet alsof? Of misschien wel het volgende:
Hij is zijn telefoon verloren bij een brand.
Ik denk dat hij zijn telefoon verloren is. - Dat denk ik ook.
Helemaal vergeten. Ik moet voor een belangrijk proefwerk studeren.
Ik ga dat de hele avond doen. Dus kom mijn kamer niet in.
Tot ziens. - Goedenacht, lieverd.
Ik ga hem bellen. Ik ben bang dat hij dood is.
Hier.
Hoe werkt dit? Ben jij mijn wingman of ik de jouwe?
Draag je dat naar het bal? - Ik moet je iets vertellen. Bukken.
Dit is een nieuw pak. Rustig aan.
Waar zijn de meiden? - Over dat, ik zei dat ze hier moesten komen.
Ik heb je hulp nodig.
Dus er zijn geen meiden? - Er is één meid.
Gast.
Wat?
Ze zit opgesloten in het huis, en haar vader is een psychopaat.
Heeft ze een vriendje? - Nee. Ik meen het.
Je zei dat er meiden waren, en nu zijn ze er niet...
en er is een psychopaat, en ik sta in een pak.
Hoe weet je dat hij weggaat?
Ik heb hem gebeld en deed me voor als agent, en dat hij naar het bureau moest komen.
Daar krijg je problemen mee. - Het was een geschreven waarschuwing.
Gast, dat is natte aarde. Straks zit ik helemaal onder de modder.
Hij is daar.
We gaan.
Kom op.
Mijn stomerijkosten zijn straks niet te betalen. - Schiet op.
Waar heb je dat geleerd? New York?
Nee, YouTube.
Blijf hier en let op de oprit.
In mijn eentje? In het donker?
Ja, Champ. Jij bent de uitkijk, als Shivers terugkomt, geef me dan een teken.
Zoals:
Voor de duidelijkheid: als ik gevaar zie, dan ren ik weg.
Waar ben ik?
Jij zou de uitkijk zijn.
En dat verandert niet, ik ben hier de uitkijk.
Nee, je moet buiten staan. Uitkijken. - Laat me je iets uitleggen, Zacharias.
Ze zeggen dat tieners niet bang zijn van de dood, dat ze niet gewond raken?
Nou ik niet, ik ben geboren met een gave van angst.
Op mijn vierde duwden ze mij van een schommel en ik dacht dat ik doodging.
Je gaat niet dood. Vandaag toch nog niet.
Het komt wel goed.
Je hebt gelijk. Ik stel me aan.
Berenvallen.
Wie legt er berenvallen in zijn kelder?
Laten we gaan.
Laten we naar binnen gaan, waar het veilig is. Zonder berenvallen.
Volgens mij heb ik een spinnenweb ingeslikt.
Hierheen. Kom op.
Daarboven.
Het komt uit die kamer.
Dat is raar. Het lijkt alsof het geluid uit deze boekenkast komt.
Het is een oud huis.
Kijk hier eens.
Hij heeft ''Vogelverschrikkers"?
"Het spookt bij de buren."
"Help, hij leeft.".
Dat zijn allemaal Kippenvel-boeken.
Waarom heeft hij zoveel kinderboeken?
Maar dit zijn geen kinderboeken.
Kinderboeken laten je in slaap vallen, deze houden je de hele nacht wakker.
R.L. Stine. Wat is er met hem gebeurd?
Hij verdween waarschijnlijk op een dag. Maakt het iets uit. We gaan.
"Verschrikkelijke Sneeuwman van Pasadena".
Mijn oma woont in Pasadena. Ik durfde haar niet meer te bezoeken nadat ik dit boek las.
We zijn hier niet voor de boekenclub.
Ik weet het, maar waarom zitten deze boeken op slot?
Wie doet er nu een boek op slot?
Er moet ergens een sleutel zijn waarmee we ze kunnen opendoen.
Als het zoveel voor je betekent. Kijk hier eens. Oké.
Mysterie opgelost.
Laten we nu terug... - Pas op.
Wat doen jullie in mijn huis?
Ik dacht dat je vastgeketend was.
Misschien. - Waarom dacht je dat?
Omdat ik je hoorde schreeuwen en toen belde ik de...
politie. - Jullie moeten allebei weggaan, nu onmiddellijk.
Wacht eventjes.
Hoi, ik ben Champ. Leuk je te ontmoeten.
We gaan naar het dansfeest vanavond en wij willen dat je meekomt...
en een vriendin meebrengt.
Het maakt niet uit hoe ze eruit ziet. - Heb je een boek losgemaakt?
Het ligt hier ergens. Het is gevallen, ik leg het terug en we gaan weg.
Hier is het. - Niet opendoen.
Wat gebeurt er?
Niemand maakt een geluid.
Mijn vader gaat me vermoorden.
Wacht, Zach.
Wacht.
Hannah, wacht.
Ga naar huis, Zach. Je zit in de problemen.
Vertel me wat er gebeurd is? - Dat kan ik niet. Ik moet weg.
Wacht. - Kom op.
Luister. Stop. - Wat doe je?
Laat me los. Ik moet met haar praten.
Luister heel goed naar mij. Dat was de verschrikkelijke sneeuwman.
Die bijnaam krijg je niet zo maar en hij kroop net uit een boek.
Dat gebeurt niet zomaar. - Ik ga achter Hannah aan.
Ik las wat hij deed in Pasadena. Dat is niet om te lachen.
Ze ging daar naar binnen. - En dan? Wat ga je doen?
We moeten de politie bellen.
Heb je de politie hier al gezien?
Gelijk heb je.
Zie je de krassen op die muur?
Ik wilde het alleen weten.
Gilde jij?
Beoordeel me niet.
Deze kant op.
Wat gaat ze doen? Het verhaal voorlezen?
Wat gebeurt er? Hoe kan dat ding zomaar... - Stil. Het is hierbinnen.
We hebben een pistool nodig.
Meen je dat? Daar hebben we een tank voor nodig.
Wacht. Hij is van sneeuw.
Vlammenwerper.
- Stil.
Hij kan niet worden gedood.
Is dat snoep?
Kijk uit.
Kom. Hij is afgeleid.
Kom op. We gaan.
Wat doe je? Ga rechtop staan. - Nee, stop ermee.
Nee, je begrijpt het niet. Alleen als hij in het boek gaat stopt hij.
Laat het boek vallen en laat hem erin zuigen. - Ik ben niet dichtbij genoeg.
Wat doe je? Doe het boek open. - Wacht.
Doe het boek open. - Nog niet.
Het boek. - Wat doe je?
Zorg dat hij het boek niet kan pakken.
Gaat het?
Laten we gaan.
Kom op.
Hierheen. Kom op.
Goed idee. Raak hem.
Slecht idee. Ga er vanaf.
Hierheen. Kom op, hierin.
Kom op. Haast jullie.
Alle drie in de auto, nu.
Wat ga je met ons doen? - Stilte.
Mag ik geen vragen stellen... - Hou je mond.
Ze wilden alleen maar helpen.
Ik zei je om weg te blijven omdat er iets erg zou gebeuren.
Maar kinderen luisteren niet tegenwoordig.
Je moest "Verschrikkelijke Sneeuwman van Pasadena" kiezen en niet "Klein Hamsterwinkeltje".
Jij bent hem.
Jij bent R.L. Stine.
R.L. wie? Ik weet niet wie dat is.
Maar goed ook, want zijn boeken zijn vreselijk.
Wat doe je?
Ik weet niet welke ik slechter vind, "Monsterbloed" of "Ga wormen eten".
Ik ben helemaal in de war.
Je kunt het einde echt voorspellen. Hij is echt geen Stephen King.
Ik zal je eens iets vertellen over Stephen King.
Stephen King wil zoals mij schrijven.
En ik heb veel meer boeken verkocht dan hem, maar niemand praat daar ooit over.
Veel meer boeken.
Je gezicht wordt weer helemaal rood.
Dat kan niet.
Ben jij R.L. Stine. Ben jij dat echt? Echt?
Mag ik een foto nemen?
Nee. - Kom op.
Ik zei nee. Wat... Ik zei nee. Haal dat ding hier weg.
Het spijt me.
Ik wou gewoon een foto voor Instagram. - Is dat alles? Laat me eens zien.
Alsjeblieft. - Dank je wel.
Wat nu?
Je gaat naar huis, doet je pyjama aan, pakt je knuffeltje en gaat slapen.
Morgen zul je denken dat het een nachtmerrie was.
Wacht.
Geen tijd. We moeten inpakken, want we verhuizen weer.
Wat wil je nu doen?
Je moet begrijpen dat... - Waarom kunnen we geen normaal leven leiden?
Omdat we geen normaal gezin zijn.
Ga nu je spullen inpakken. - Ik ben dit zo zat.
Tieners.
Ik had jullie kunnen doden.
Dat was een vreselijke worp.
Wat doen jullie hier? Ga naar huis.
Niet tot je ons uitlegt wat er aan de hand is. - Ik kan dat niet uitleggen.
We zijn bijna opgegeten door die sneeuwman, wat eigenlijk onmogelijk is.
Dus probeer. - Oké, kijk.
Waar moet ik beginnen?
Vroeger had ik vreselijke allergieën waardoor ik binnen moest blijven.
En al de kinderen gooiden stenen naar mijn raam en scholden me uit.
Dus maakte ik mijn eigen vrienden.
Monsters, demonen...
geesten om de kinderen die me uitlachten te terroriseren.
Ze werden echt voor mij.
En op een dag...
werden ze...
ook...
echt.
Mijn monsters sprongen letterlijk uit het boek.
Zolang als de boeken op slot blijven, zijn we veilig. Maar als ze opengaan...
je hebt gezien wat er dan gebeurt.
Ik ben allergisch voor stofmijt.
Wat bedoel je daarmee?
Ik heb dat ook meegemaakt, dus ik begrijp het.
Waarom praat ik met jou?
We gaan.
Het spijt me.
Kom op.
Jij pakt A tot M in, ik doe N tot Z en hou die vleesetende planten weg van de buitenaardse wezens.
Hij niet.
Hoi, papa.
Hoe lang is het geleden?
Voelt als een eeuwigheid.
Wie zijn je nieuwe vrienden?
We kennen hem amper.
Slappy, leuk je weer eens te zien.
Heb je me gemist?
Natuurlijk heb ik je gemist.
Wat is het plan? Je hebt me toch voor iets leuks geroepen.
De bewoners terroriseren? Het stadje vernietigen?
Laten we gek doen. - Je hebt het geraden.
We gaan vannacht Madison vernietigen.
Ik kon het niet doen zonder jou.
Verdorie, je geeft me... Wat is het woord ook al weer?
Kippenvel.
Hij is zo griezelig.
Hij is een idioot.
Dus je denkt dat je slim bent, pop?
Wie noem je een pop? Pop.
Wil je me er terug in doen?
Nee, doe niet zo gek. - Ik weet wanneer je liegt, papa.
Jij hebt Slappy heel ongelukkig gemaakt.
Hij gaat nooit meer terug in de boekenkast. - Wacht.
Het wordt tijd dat ik de baas ga spelen.
Deze nacht wordt het beste verhaal dat je ooit geschreven hebt.
Al je kinderen zullen meespelen.
Gelukkig, hij is weg. - O jee, hij is weg.
En hij heeft al de boeken meegenomen.
Dat was spannend.
Gefeliciteerd, je hebt net een demon losgelaten.
Ik probeerde de pop een napoleoncomplex te geven.
Ik heb maar één boek open gedaan en dat was een vergissing.
Dat boek moet eraf gevallen zijn. - Ik mag jou niet.
Het is van buitenaf op slot gedaan.
Via de keukendeur, ga nu.
Waarom is dat hier? - Ik weet het niet.
Misschien zijn ze vriendelijk.
Niet dus.
Absoluut niet vriendelijk.
Hij zit vast aan mijn gezicht. - Ze zijn duidelijk niet vriendelijk.
Tot ziens.
Het spijt me.
Help mij. Laat iemand me helpen.
Achteruit.
Help me ze eraf te halen.
Doe het dicht. - Waren ze dat allemaal?
Wie kon denken dat er zoiets zou gebeuren?
Kom naar mijn huis, er zijn veel meisjes. Ik zal je wingman zijn.
We moeten hier weg.
Naar de kelder. - Die is op slot.
Ik heb het slot geforceerd.
Dat is inbreken.
Kijk uit voor de berenvallen.
Waarom moeten het berenvallen zijn? - Haast jullie. Kom op.
Doe het op slot.
Waarom kon je geen verhalen schrijven over regenbogen en eenhoorns.
Omdat dat geen 400 miljoen exemplaren verkoopt.
Nationaal? - Wereldwijd, maar toch heel indrukwekkend. Zwijg.
Wat is dat?
Hij verbrandt de boeken. - Waarom doet hij dat?
Zodat de monsters er niet meer terug in kunnen.
Het is de wraak van Slappy.
"De wraak van Slappy", dat is een goede titel.
Sorry, mensen, ik wil wel vertragen, maar ik kan niet bij de remmen.
Daar gaat mijn nieuwe bestseller. Je went er wel aan.
Onderbroken oproepen zullen niet het enige probleem van deze stad zijn.
Ik maak mezelf gek.
De stad wordt aangevallen. Er is geen communicatie meer.
Dit is massale chaos en niemand weet hoe het te stoppen.
Wat vind je ervan?
Ik weet het niet. - Het is "The Blob".
"The Blob", de originele film met Steve McQueen.
Ik kan niet geloven dat je die film niet kent.
Kom naar mijn huis, ik heb het op dvd.
De stroom is weer uitgevallen.
Gaat al de hele avond zo.
De noodverlichting zal zo wel aangaan.
Iemand vergat zijn buikspreekpop.
Wie noem jij een pop?
Het praat. Wat is dat?
Ik kom in vrede. Ongewapend.
Ik wil jullie gewoon een verhaaltje voorlezen. - Hou je mond.
Dat gaat me niet tegenhouden. - Hou je handen waar ik ze kan zien.
Agenten, jullie zijn ontslagen.
Niet bewegen.
Hallo, schatje. Ben je verdwaald?
Geen naamplaatje.
Ik zal je wat water geven. Dan gaan we rondwandelen om je eigenaar te vinden.
Is hij knap?
Is hij vrijgezel? Heeft hij een zetje nodig om zijn vrouw te verlaten?
Ik probeer niet te morsen.
Niet onhandig zijn nu. Je zult wel dorst hebben.
Iedereen is bevroren.
Pap, wat is er met jou gebeurd?
Wacht.
Gelukkig. Vals alarm. Het is mijn vader niet.
Wat gaan we doen? - Ik kan niets doen zonder die boeken.
Als je die monsters uit het boek kon schrijven, kun je ze er misschien terug in schrijven.
Waarom doe je dat niet?
Heb je enig idee hoeveel verhalen ik moet schrijven om elk monster, dat ik creëerde, te vangen.
Ik heb al carpaletunnelsyndroom in beide handen. - Luister naar hem, het is een goed idee.
Maar één. Eén verhaal om ze allemaal te vangen.
Simpel. Schrijf gewoon één verhaal met elk monster dat ik ooit maakte.
Briljant. Heel goed idee. Hij is er één om te houden.
Heb je een beter idee?
Een veel beter idee.
Nee, nu niet.
Dan moet je een computer hebben zodat je kunt schrijven. Er is één...
Er is een computerwinkel vlakbij. - Nee, ik moet mijn typemachine hebben.
Wat? - Ik schreef alle verhalen op die Smith-Corona.
Het komt niet alleen door mij. Die typemachine is...
speciaal.
Heeft een eigen ziel.
Op iets anders zal het niet werken.
Waar is die typemachine? - Maak je geen zorgen.
Die is op een veilige plaats.
Kom op.
Geef me een streepje.
Dit werkte eerder toch.
Het spijt me, ik wou je niet laten schrikken.
Eigenlijk wel, maar om te spelen.
Gaat het?
Het spijt me. Ik moet mijn zoon bellen, maar ik heb geen bereik.
Ja, niemand heeft dat vanavond. Het is vreemd.
Ik weet niet wat er met mijn telefoon is.
Ik heb geen ontvangst.
Slappy schakelt de gsm-masten uit. Dat zou ik toch doen.
Hij isoleert ons.
Wat was dat?
Het is de onzichtbare jongen. Hij is gestoord.
Schuif hem uit het raam.
Zet je schrap. - Niet cool.
Alles goed?
Maar kijk uit.
Gaat het? Is iedereen oké?
Kwam uit het niets.
Ik herinner me niet dat ik over een reuze bidsprinkhaan geschreven heb.
Juist. Nu herinner ik het me. - Haal ons hier weg.
Wat doe je? - Ik kan niet rijden als ik niets kan zien.
Ga gewoon.
Pas op.
Rij niet rechtdoor. - Hij haalt ons in. Ga rechtsaf.
Wil er iemand anders rijden, want ik ga nu aan de kant.
Waarom moest je zoiets bizar bedenken?
Ik heb er talent voor.
O nee, mijn auto.
Zoveel kilometer stond er niet op.
Hoe ver zijn we van de school? - Niet heel ver.
We gaan via het kerkhof. - Sorry?
Kerkhof?
God, relax. De school staat achter het bos. - Hoe weet je dat?
Soms raak ik in de war en ga ik op onderzoek uit.
Wanneer? - 's Avonds als je slaapt.
Jij blijft voorlopig binnen.
Wat oneerlijk. - Dat is het niet.
Jullie hebben allebei een punt, maar laten we opschieten.
In het midden van de nacht wegglippen met rare snuiters.
Ongelooflijk. - Kop dicht.
Heb je toevallig een dollar voor me? - Nee, hoezo?
Ik ben uitgedroogd. - Pak dan wat, dat snappen ze wel.
Echt?
Limonade, druiven- of aardbeiensap. - Godsamme. Hier, sinas.
Dat ik zo dom kon zijn. Er is veel meer aan de hand dan in New York.
Wat? - Je hebt je gesneden.
Is het erg? - Behoorlijk.
Ligt mijn gezicht in puin? - Ja, enorm.
Je ziet er precies hetzelfde uit.
Hoorde je dat?
Wat doe je?
Het is de weerwolf uit het moeras. Hij kan me ruiken.
Werkt niet, ik moet me verstoppen.
Kom mee.
Niet doen.
Doe iets.
Kom op.
Schiet op. Wegwezen.
Hij zit vlak achter ons. Lopen.
Lopen, hij zit vlak achter ons.
Lopen.
Ik zit vast. Haal me eruit.
Wat doe je? - Er is geen tijd voor.
Haal me gewoon hieruit en... - Daar is geen tijd voor.
Ik zei dat je me eruit moest ha... Nee, ga maar door. Schiet op.
Ik ga zo hard als ik kan.
Gaan, we komen eraan.
We moeten gaan. Sta op.
Kom op.
Laat hem daar maar doorheen komen.
Wegwezen.
Op slot. - Hierheen.
Alles goed met me.
Alles is nog goed.
Wie is dat? - Mijn tante Lorraine.
Mijn God, volgens mij heb ik die beer gedood. - Het is een weerwolf.
Tante Lorraine, wat doe je hier?
Dit is de parkeerplaats van mijn winkel. Ik kon nergens heen.
Ik krijg je moeder niet te pakken, de politie niet, helemaal niemand.
Hallo. - Hoi. Hallo.
Ik geloof dat wij elkaar nog niet kennen.
Ik heet Lorraine. - R.L. Stine.
We zijn je enorm dankbaar. Je roekeloze rijgedrag redde ons.
Tante Lorraine.
We hebben geen tijd. Ga naar het politiebureau en zeggen dat ze naar de school komen.
Kun je dat? - Dat kan ik.
Wil je nog telefoonnummers uitwisselen? - Het is niet het juiste moment.
Dit is een slecht idee. - Wat was dat?
Alles nog heel? - Ja, gewoon gestruikeld. Niets engs te zien.
Hoe kom je aan de nicknaam Champ? - Het is geen nicknaam.
Zo heet je echt? Is het een afkorting? - Mijn volledige naam is Champion.
Je heet Champion.
Sorry.
Mijn vader won brons bij de spelen in 1992. - Echt.
Mijn moeder was een Amerikaanse sprinter. En is twee keer kampioen geworden.
Daarom hebben ze me Champ genoemd.
Als je bang bent, wil ik wel je hand vasthouden. - Jij bent degene die bang is.
Rustig, alles is goed. Het is maar een standbeeld, niets aan de hand.
Niets aan de hand, oké?
Momentje, je jasje zit eraan vast.
Mijn held.
Zo, vrij om te gaan.
Wat is er?
Niets. - Zeker weten?
Ja, niets aan de...
Zach.
Wegwezen. - Ghouls, lopen..
Ze komen dichterbij.
Opschieten.
Ik zit vast. Red jezelf. - Oké, succes.
Dat meende ik niet echt, Champion.
Wat voor monster gaat daar nou op in. Trek me eruit.
Oké, waar is dat kleine ettertje?
Wacht op ons, lafaard.
Oké, Lorraine, je kunt het. Zeg de agenten dat ze naar de school moeten.
Je kunt het.
Nee, verkeerde deur.
Hallo?
Is er iemand?
Oproep aan alle agenten.
Ga naar school, mijn neef heeft problemen. Hij is met R.L. Stine, ze weten hoe ze dit kunnen stoppen.
Hallo, kan iemand mij horen? - Ik wel.
Brigadier Slappy, klaar om u te dienen.
Grote God, je bent een... - Niet doen.
pratende... - Niet zeggen.
pop. - Je zei het.
Je hebt het recht om te zwijgen.
Ze hebben mijn typemachine erin gezet. Het was deze kant op. Of die. We moeten opsplitsen.
Nee, heeft u wel uw boeken gelezen? We horen niet op te splitsen.
Kom op, hoeveel van die kasten kunnen er zijn?
Je raakt me aan. - Ja, wacht even.
Hannah weet het niet, hè? - Wat niet?
Dat ze niet echt is.
Ze denkt dat ze een persoon is. Niet een of ander verzinsel. Hoe kon u tegen haar liegen?
Ik probeerde haar te beschermen. - Dat heeft u dan lekker gedaan.
Deze gave is een vloek. Je weet niet hoe alleen ik was tot Hannah kwam.
Ze is anders.
Ik schreef haar zo dat ze denkt dat ze echt is. En voor mij is ze dat ook, Zach.
Ik verwacht ook niet dat je het begrijpt.
Eerlijk gezegd begrijp ik het wel.
Ik ben bang dat ik haar verlies.
De waarheid is dat ik bang ben om alleen te zijn.
Ik stopte met praten tegen echte mensen, toen ik zo oud was als jij.
Toen mijn vader stierf, heb ik iedereen buitengesloten.
Misschien kunnen we opnieuw beginnen...
als we morgen nog leven.
Daar zijn jullie. Alles goed? Jullie kijken alsof er net een spook voorbij kwam.
We hebben de typemachine gevonden.
Lieve schat, ik heb je gemist.
Goed, schrijven dan maar. - Maar wat voor verhaal?
Hoezo? De monsters verliezen, de goeden winnen. Einde.
Het werkt niet, tenzij het kippenvel geeft. Met wendingen en verschrikkingen.
En niet te vergeten een echte held.
Ga naar de gymzaal en waarschuw iedereen. Laat ze de school barricaderen.
Waar ga je heen? - Een plek zoeken om te schrijven.
Slappy zal me opzoeken. Ik heb een deadline te halen. Gaan.
Ongelooflijk.
Pardon, mag ik erdoor?
We moeten op het podium komen.
Dus zo is een schoolbal. - Ja, meestal...
is het dansen wat beter. Maar je snapt het idee.
Zach.
Mam. - Zach.
Ik was zo ongerust. Ik kon jou of tante Lorraine niet bereiken.
Mam, iedereen is in gevaar. We moeten de school barricaderen.
Zach, niet weer. - Hij spreekt de waarheid.
Hallo, ik ben Hannah, het buurmeisje.
Iedereen luisteren.
Iedereen luisteren. Ik wil iets zeggen. - Champ, kom omlaag.
Goed...
Luister naar mijn beste vriend, Zach. Zeg het ze. - Dank je, Champ.
Dit gaat echt maf klinken, maar...
monsters zijn Madison binnengevallen.
Het is echt waar. Hij spreekt de waarheid, hij verzint het niet.
Elke weg de stad uit is geblokkeerd, de telefoonmasten zijn omgegooid.
We zijn afgesneden van de rest van de wereld.
Ze kunnen elk moment hierheen komen, dus we moeten...
Hij heeft gelijk, het is de boeman. En hij peutert in zijn neus.
Ik maak geen...
Ik zie een gigantische tor die iedereens auto opeet.
Oud grapje, gast. - Serieus.
Ze zijn hier.
Dit is pas thuiskomen.
Rustig, iedereen. Ik weet wat we moeten doen, maar kan het niet alleen.
Neem dit mee. Nodig al onze vrienden uit voor het feestje.
Die dingen daar zijn R.L. Stine's monsters.
Hij is hier en kan het ongedaan maken. Maar hij heeft tijd nodig om te schrijven.
Geen zorgen, hij kan snel schrijven.
De nacht was koud.
Koud was de nacht.
Kom dichterbij, wees niet bang. Je wilt de show niet missen.
Dit zijn alle uitgangen. Pak alles wat je kunt, want de monsters mogen niet naar binnen. Goed?
Kom op, we hebben niet veel tijd.
Al mijn vrienden op één plek. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.
Ik wil niet dat deze dag eindigt. Dat hoeft ook niet...
als we van Stine afkomen. Aanvallen.
Wegwezen.
We komen in vrede.
We moeten ze helpen. - We moeten vluchten.
Waar ga je heen? Het is... uit.
Alsjeblieft, niet doen.
Hoe deed je dat?
Zilveren vullingen. Toen ik tien was, poetste ik een jaar mijn tanden niet.
Weerwolfhaar.
Je hebt mijn leven gered, Chump.
Het is Champ.
Ik wilde 'knuffel me nog eens' zeggen, maar dit werkt ook prima.
Dit houden we niet vol, er zijn er teveel. - Ik moet naar Stine toe.
Kom op.
Alle monsters zijn samengekomen. De kwaadaardige vampiervleermuizen...
de bidsprinkhaan...
het spookachtige masker. - Vergeet je niet iemand?
Slappy.
Hoe heb je me gevonden? - Ik ken je, heb je gecreëerd.
Of was het andersom? Ik vergeet ook zoveel.
Slappy.
Iedereen op school helpt elkaar om Slappy en zijn monsters te verslaan.
Maar Slappy had andere ideeën.
Pap.
Alles goed? - Die stomme pop brak mijn vingers.
Ik was bijna klaar, nog maar twee pagina's. - Zet gewoon twee woorden neer:
Het einde. - Zo werkt het niet.
School aankondiging:
Monster vallen Madison High aan. Loop rustig naar de voorraadkamer.
Ik herhaal: Loop rustig naar de voorraadkamer.
Dat komt later wel. Kom op. - Deze kant op.
Kom op.
Alles goed met je? - Ja, dank je.
Kom mee.
Ze is een... - Ja, maar dat maakt me niet uit.
Kom op, sluit die deur.
Mam, alles goed?
Zach, wat doen we nu? Ze komen er doorheen. - Ik weet het niet.
Slappy zit achter mij aan.
Als ik ze weg kan leiden in een van die bussen, dan zijn jullie veilig.
Ik ga met je mee. - Hannah, nee. Ik moet dit alleen doen.
Ik vlucht mijn hele leven al. Ik was zo boos op iedereen, dat ik deze monsters creëerde.
Maar ik ben niet meer boos.
Het is mijn fout, niet die van de stad of jou. - Er moet een andere manier zijn.
Hannah, lieverd. Ik moet mijn demonen onder ogen komen.
Ik geloof in u. - Kop dicht. Sorry, ik bedoel...
mond dicht.
MHS CHEMISCH LABORATORIUM
Ik heb een idee.
Papa, toch, je kunt niet vluchten.
Breng hem naar me toe.
Werkte het?
Nog niet. Kom op.
Kom op.
High Five.
Slecht idee. - Sorry.
Ja, het heeft gewerkt.
Voorzichtig, Zach.
We redden ons wel. - Niet het goede moment.
"Het was duidelijk dat er nog één plek over was om te schuilen."
Ik kan niet meer typen. - Onthoud het dan.
Er was nog één plek om te schuilen, de speelhal. - Die is er niet.
Dat was de cakewalk.
Jongens, waarom blijven we niet bij die mensen? Jongens?
Volg de geur. Leid me naar Stine.
Stine's ingenieuze plan werkte perfect. De cakewalk was angstaanjagend.
Niet voor hem of de anderen, het was een toevlucht voor gevaren van buitenaf.
Dat mocht je willen. - Hij heeft ons gevonden. Vlug, volg me.
Papa, je ging weg zonder gedag te zeggen.
Je probeert je te verbergen voor mij. Net alsof je je voor jezelf verbergt.
Je was mijn beste vriend en je keerde je rug naar me toe.
Je sloot me op in de pagina's van een boek.
Je verstopte me jaren op een schip en liet de sleutels liggen.
En je gebruikte ze nooit. - Je bent niet echt, Slappy.
Ik heb je gecreëerd en kan je eruit schrijven.
Ik heb dit monster speciaal voor jou bewaard.
Zeg gedag tegen mijn vriend. - Wegwezen.
Het is de blubber, iedereen. Het mag je niet aanraken.
We moeten hogerop. - Het reuzenrad.
Zach. Ga vooruit, ik hou ze tegen en jij maakt het boek af.
Wat moet ik schrijven? Wat is het einde?
Het is wat ik aan het schrijven was. Het gebeurt nu. Je kunt het.
Pap.
Het komt goed met hem. We moeten het boek afmaken.
Niet zo amusant, hè?
Daar gaan we.
Hoe vind je dit, papa? De wereld ligt aan je voeten, maar je komt er niet bij.
Je zit vast. Zo voelde het om in je boeken te zitten.
Het boek. Waar is het?
Terwijl de monsters dichterbij kwamen, sloot Zach zijn ogen...
en werden de monsters verzwolgen in de wereld van papier en inkt.
Kun je niet sneller? - Het is mijn eerste keer.
Ga door.
Ze komen eraan. - Schrijf het einde, Zach.
Een voor een verdwenen de monster in het boek...
om nooit meer gezien...
te worden. Einde.
En nu? - Daar komen we nu achter.
We gaan er allemaal aan.
Hou je vast.
Waar zit de gordel?
Alles goed.
We moeten snel zijn, de monsters zijn hier zo.
Monsters... - Waar wacht je op. Open het boek.
Hannah, je moet iets weten. - Open het boek, Zack.
Als we het boek openen, dan... - Dan sta ik voor altijd op een plank.
Je wist het? - Hoeveel '16-jarig' feestjes heeft een meisje?
Zack, het is tijd om door te gaan. Open het boek, bangerik.
Nee.
Dan doe ik het. - Nee, Hannah.
Wacht, ik heb je.
Als ik je nou goed vasthoud? - Je moet me laten gaan, Zack.
Slappy is niet happy.
Stine ook niet, stomme pop.
Ik zie je in je dromen.
Je redt het wel. Ik zal altijd in je gedachten zijn.
Ik hoor hier thuis. Alleen jammer dat we niet gedanst hebben.
Wacht.
Welkom terug op school.
Ik geef je één minuut voorsprong. - Is al goed, mam.
We gaan samen.
Zo onvolwassen. - Je vindt het geweldig.
Je ademt en alles komt goed. Je ziet er goed uit en ruikt ook zo.
Wat is dat? - Ik wentel mezelf elke ochtend in koriander.
Natuurlijk, mijn sexy salsa.
Ga weg. - Ik ga naar mijn werk.
Wat had ik nou voor je? Daarzo.
Ik sta te ver weg.
Ik heet R.L. Stine en ik ben jullie nieuwe leraar Engels want Mr Boyd...
is nog steeds herstellende van een mutantenaanval.
Goed. Elk verhaal dat ooit verteld is...
kan verdeelt worden in drie stukken:
Het begin...
het midden...
en het plot.
Hallo, Mr Stine. - Hallo, Mr Black.
Wie is dat? - De nieuwe dramaleraar.
Mag ik u iets vragen? - Natuurlijk.
Mist u haar? - Geen dag gaat voorbij dat ik niet aan haar denk.
Ze zal altijd hier zijn. En daar.
En hier en hier...
en ook daar.
Ik heb nog een boek geschreven.
Je bent echt. Je bent terug. - Ik moest wel. We moeten nog dansen.
Kom mee.
DE WRAAK VAN DE ONZICHTBARE JONGEN
Je bent mij vergeten.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Nightfalls, Scarlett & Sweet-Puppy
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -