Wat voorafging...
Je vrouw beroofde zich van het leven. - Dat is niet iets voor haar.
Het is alsof het hem niet deert.
Toen hij zijn zoon dood terug vond, was ik erbij. Dit is hem niet.
Misschien heeft hij gewoon tijd nodig? - Dit is hem niet.
Ik verbande de oude beer naar de grot en lokte de welp naar buiten.
Ik voel me als een nieuw mens. - Alleen juffrouw Ives is belangrijk.
Er komt een moment waarop de spin de vlieg moet aanraken.
Wie heeft het gedaan? - Inspecteur.
Mr Chandler, ik weet dat u er iets mee te maken hebt.
En je bewijs? - Dat vind ik wel, doe ik altijd.
Ik moet vertrekken, Londen is niet veilig. - Ik ga met je mee.
Genoeg.
Welke macht je ook over me had, bij mijn beestachtige creatie, is verdwenen.
Ik zal haar zien. - Ze denkt dat je haar verloofde was.
Laten we beginnen met vrienden te zijn, Mr Clare, meer kan ik niet.
Op mijn liefste Angelique en een warm welkom voor juffrouw Frankenstein.
Proost. - Mijn neef is beschermend.
Ik denk niet dat je veel bescherming nodig hebt, je hebt meer in je mars dan je denkt.
Je bent een zeer domme jongen.
Dat vind ik leuk aan je.
Mannen zouden in hun hart altijd jongens moeten blijven.
Gevuld met kinderlijke spelletjes...
met ladderspel en tikkertje.
Het is triest om te zien dat jongens voelen dat ze moeten opgroeien.
Je zult nu nooit meer opgroeien.
Waar is ze? - Wat?
Waar is Lily?
Waar is ze?
Is ze niet hier?
Je liet haar met een man uitgaan, alleen.
Wat heb je gedaan. - Hou ermee op.
Stop, geef me even.
Ja, ze ging uit.
Ze moest naar huis komen en...
Je hebt haar voor mij gemaakt.
Ze is van mij, niet van jou. Ze is niet van hem, ze is van mij.
Ik zal haar meenemen.
En wanneer we vertrokken zijn, ver weg van deze plek...
naar een plek voor ons alleen...
zal ik terugkeren, schepper. Ik zal terugkeren naar jou.
Op een dag, een nacht...
zal ik je tonen wat voor monster je hebt gemaakt.
Sir. Dit moet je zien.
De agenda van inspecteur Galsworthy. Let op 27 september.
Waarom zou Sir Malcolm Scotland Yard bezoeken? - Dat dacht ik ook.
Dus ik heb wat zitten zoeken in het archief.
Het lijkt erop dat ik iemand moet bellen.
Ik ben daar lang geleden mee gestopt.
Het was te beschamend.
Altijd proberen om fit te blijven met massages...
medicijnballen en klier injecties...
terwijl er altijd meer mooie mannen rondom me waren die de sensatie van echte jeugd hadden.
Wachters in glanzende uniformen.
Stabiele handen met dikke armen...
Ik geef toe aan ijdelheid wat betreft mijn huidskleur en haarkleur. Wat kan het kwaad?
Hou ik mezelf voor de gek?
Hang een man hiervoor op en het zal een zeer drukke bedoening zijn bij de ophanging.
Maar dan heb je jou.
Daar zingen we een heel andere lofzang over de jeugd.
We zullen het toch zingen? - Ja, natuurlijk.
Het zwaard dat je laat bengelen boven mijn hoofd zou diep snijden.
Geef je om die mensen?
Om juffrouw Ives en die trieste lui in Grandage Place?
Ik geef al lang niet meer om iemand. - Dat is zeer wijs.
Je toekomst ligt helemaal in de handen van mij en mijn vriend.
Wat je ook beslist, de meester kan het je geven.
Je hoeft me niet te verleiden, ik ben je schepsel.
Waar zijn juffrouw Ives en Mr Chandler? - Geen idee, ze wou het niet vertellen.
Wanneer keren ze terug? - Geen idee.
Houdt Mr Chandler van haar? - Hou jij van hem?
Houdt ze van hem? - Ze is ondoorzichtig.
Je hebt geen flauw idee waar ze heen zijn? - Nee.
Vertel je me de waarheid? - Ja.
Ik hoor je bloed pompen. De kleinste druk van mij en de slagader is open.
Je bloed zou deze kamer schilderen.
Ik weet dat je niet liegt.
Je knippert altijd met je wimpers als je liegt.
Goed dan.
Als juffrouw Ives ondergedoken is, dan zal ik haar terug moeten lokken.
Kus me en ga.
Ik ben je beu.
Nee.
Je smaakt naar een dikke kleine man.
Wat zei ze?
Vraag het haar zelf.
Ik ben niet zo sentimenteel als mijn moeder. Waar ligt de toekomst, Mr Lyle?
Bij haar leeftijd of mijn jeugdigheid? Wat ze je ook belooft, is een leugen.
Wat ik je ook beloof is ook een leugen, maar met mij leef je langer.
Nu, vertel me eens over Mr Chandler.
Kom binnen.
Er is een heer voor u, van Scotland Yard.
Hoe gaat het, Sir Malcolm? Mijn naam is inspecteur Bartholomew Rusk, Scotland Yard.
Inspecteur, aan wat heb ik het genoegen te danken?
U hebt een krijgshaftig gevoel van decoratie. - Blijkbaar wel.
Ga alsjeblieft zitten.
Wat kan ik voor je doen, inspecteur? - Ben je geïnteresseerd in criminologie?
Wat? Nee.
Niet echt. Nee. - Nee?
Ik wou niets insinueren.
Er zijn zoveel mensen geïntrigeerd door de morbide gebeurtenissen in onze stad.
Waarom ben je hier, inspecteur?
Ik wil graag weten waarom je Scotland Yard hebt bezocht op 27 september van vorig jaar.
Om met mijn voorganger te spreken, inspecteur Galsworthy.
Ja, dat.
Eigenlijk een grillig ding.
Waar hebben jullie het over gehad? - Ik kan het me nauwelijks herinneren.
Ik sprak met hem een uur geleden. Je had het met hem over de Spitalfields moorden.
Je drong erop aan dat hij niet moest jagen op een mens...
maar op een beest.
Waarom zou je dat zeggen? - Ik weet het niet meer.
Het hele gedoe was...
een gril. - Een gril?
Iets in die aard. - U lijkt niet iemand die grillig is.
Niet? - U hebt geweren aan het raam staan.
Mag ik mijn eigen huis niet naar mijn smaak inrichten?
Hoe u het maar wilt.
Woont u hier alleen? - Wat?
Nee, ik heb...
een pupil en mijn vriend Sembene. - Zijn het bedienden?
Nee. - In zo'n groot huis?
We redden het wel. - U hebt een voordeur van staal.
Er zijn veel inbraken in de buurt. - Het spijt me zo.
Die deur zou een beest buiten kunnen houden, vindt u niet?
Inspecteur Rusk, er valt niet met mij te spotten.
Op 12 juni van vorig jaar hebt u een iemand als vermist opgegeven.
Uw dochter, Mina. - Ja.
U bezocht Scotland Yard zeven maal in de volgende zes weken.
Daarna kwam u niet meer. - Ja.
Mag ik vragen waarom?
Mijn dochter is overleden. - Ik weet het, ik heb de begrafenisgegevens.
Van de 4de januari.
Maar er is geen overlijdensakte ingediend bij de magistraat.
Het was een privézaak.
Er zijn geen privé begrafenissen in dit land, Sir. Met titel of zonder.
De omstandigheden waren gênant voor mijn familie, ik heb mijn invloed gebruikt voor discretie.
Dat is illegaal.
Ze was mijn dochter. - Veel mensen hebben een dochter...
en gehoorzamen de wet. - Wel, ik niet.
Ken je hem?
Nee. - Kijk nog eens goed.
Amerikaan, ik zou zeggen 1m90. - Betekent niets.
Is hij een verdachte? - Bent u zeker dat u hem niet herkent?
Heel erg zeker. - Bent u daarvan overtuigd?
Wil je een advocaat oproepen en een verhoor afnemen?
Alles op zijn tijd.
Indien u nog iets vindt dat het onderzoek kan helpen, aarzel dan niet om langs te komen.
U weet de weg.
Nog een goedendag, Sir Malcolm.
Victor?
Waar heb je gezeten? - Het spijt me zo.
Ik weet dat je je zorgen maakte. Je zult het nauwelijks geloven.
Wat is er gebeurd met mijn gordijnen? - Lily, waar heb je gezeten?
Eerst, geef me een kus zoals de goede vriend die je bent en kalmeer.
Ik had een heel leuke avond met Mr Gray.
We gingen naar een wasmuseum. Ben je daar ooit eens naartoe gegaan?
Ja. - Wel, daarna...
had ik zin in een wandeling, ik verloor de tijd uit het oog.
Uiteindelijk was ik zo moe...
dat ik op een bankje in Hyde Park ging zitten om mijn voeten te laten rusten en...
voor ik het wist was het ochtend. Ik had in mijn slaap vermoord kunnen worden.
Heb je bloemen voor mij gehaald? Victor, je bent zo'n goede vriend.
Ze zijn niet van mij.
Ik denk van meneer Gray.
Hij is een vreemde man. - Is hij dat?
Hij is vreselijk charmant. Maar een beetje te verfijnd voor mij.
Lily...
we moeten erover nadenken om te vertrekken.
Naar waar? - Geen idee.
Vertrekken uit Londen.
Een vakantie plannen. - Onzin.
Ik begin net te wennen aan de plaats en jij moet me nog zoveel leren, niet?
Ik ben hier veilig bij jou. Dit is ons thuis.
Als ik mijn jongen ken, dan heeft hij niet aan het ontbijt gedacht.
Ik zal je favoriete gepocheerde eieren klaarmaken.
Want je bent zo goed.
Wacht, doe geen moeite om voor ontbijt te zorgen.
Ik ga. - Goed.
Wil je boter en eieren meebrengen? Ze zijn bijna op.
Ja.
Zoals de aderen in mijn armen mij vertellen. Als ze defect zijn, moet je nieuwe zoeken.
Ik heb er niet veel meer.
Dus, ik ben verslaafd. Dat is geen grote verschrikking voor mij...
maar de oorzaak...
Pijn.
Ik heb niet het juiste gereedschap om deze operatie uit te voeren.
Om eerlijk te zijn, heb ik geen benul waar ik mee bezig ben.
We zijn allemaal beginners in de liefde, Victor.
Niemand van ons heeft het gereedschap of de wapens, of de middelen...
Hoe goed we denken ons ook voor te bereiden, we worden steeds verslagen.
Ik heb al veel overwonnen in mijn leven.
Het is mijn gedragspatroon altijd geweest.
Geen mysterie te diep, geen puzzel te ingewikkeld.
Ze zijn allemaal gevallen voor mij.
Ik weet niet welke wijsheden ik je kan aanbieden.
We zitten in hetzelfde schuitje, mijn vriend.
We moeten alleen onze weg zien te vinden. Is dat niet wat liefde is?
En als we die liefde kunnen kwijtraken...
creëert het een grotere paniek, wat moeten we dan doen?
We lijden op onze eigen manier. Maar we hebben allemaal een onmogelijke taak.
Wij zijn...
betoverd.
Heel mijn leven was ik een man die een eenvoudige taak zocht...
en zich voedde met woede en ontevredenheid.
Mijn karakter was er één van monomane woede.
Mijn bloed blij met de zweep.
Ik was wreed tegen mijn vrouw.
En tegen mijn kinderen en ik werd er telkens beroemder voor.
Meer mezelf. - En nu?
Ik ben vervreemd van de wrede man die vroeger naar me keek in de spiegel.
Wat is dit gezicht, dokter?
Is het degene die je kende en echt vreesde?
Ik heb gezien dat je tevreden werd. - Je hebt me zien veranderen in een gelukkig man.
Maar kijk dieper.
Het is niet wie ik ben.
Dit ding scheidt ons van ons verstand en van onze waardigheid.
Onze zuiverste instincten worden ongedaan gemaakt.
We worden vreemden voor onszelf.
Maar het kan niet blijven duren. Uiteindelijk moeten we in de spiegel kijken.
Op de dag van de begrafenis van mijn vrouw...
was ik aan het dansen op een bal.
Wie is die man, dokter?
Het lijkt erop dat ons verhaal compleet is.
Waar we nu over zullen spreken, fluisteren we. Het mag deze kamer niet verlaten.
Goed dan.
Ik zal het verhaal afwerken, de tekstkritiek volgt.
Dit hebben jullie tot nu toe al gehoord...
'In de grote oorlog om de Hemelse Troon, werden we verslagen.'
'Dus, God keek op Zijn verslagen engelen, en vond ons gevallen engelen.'
'Dus wierp hij ons eruit.'
'Hij nam ons bij onze gevleugelde ruggen en hief ons over Zijn hoofd...
van daar smeet hij ons vanuit Zijn hemelse troon en wierp hij ons naar beneden.'
'Naar Aarde en naar de Hel, dus waren wij...'
En nu de rest van het verhaal.
'Dus werden wij uit elkaar gehaald.'
'Twee broers naar twee rijken geworpen.'
'Een broer naar de Aarde, de andere naar de hel.'
'En zo zaten wij in een eeuwige vijandschap. Mijn broer op Aarde...
die zich moet voeden met het bloed van de levenden in de nacht.'
'En ikzelf in de hel, voedend op de zielen van de doden.'
'Allebei in een eeuwige zoektocht naar de Moeder van het Kwaad.'
'Zij zal ons bevrijden van onze slavernij en één van ons toelaten om de Hemel te heroveren.'
'En God van Zijn bloederige troon te werpen.'
'En zo zal het bewind van de duisternis op aarde beginnen.'
'In Hemel, eeuwigdurend.'
En zo komt de apocalyps.
Twee broers.
Blijkbaar is Lucifer geen enig kind, en zoals bij vele broers, komen ze niet overeen.
Een broer naar Aarde verbannen.
Is dat de vampier die Mina gevangen had? - En allen, die hij naar zijn beeld creëert.
Hij probeerde Vanessa te lokken via Mina.
Terwijl de andere broer... - Lucifer, die verbannen werd naar de hel...
probeerde om haar ziel te bezitten en faalde.
Dus, nu gebruikt hij de heksen om zijn doel te bereiken.
Waarom haar? Waarom juffrouw Vanessa?
Er zijn oude profetieën uit de prehistorie die vertellen over gekozen dienaren van 't kwaad.
Amunet bij de Egyptenaren, Lilith uit Talmoed...
de Scandinavische Hella, de Keltische Macha, Mara van de Hindoes...
Allemaal varianten van goden of halfgoden die bestemd waren...
om de vernietiging op de wereld te ontketenen. - En allemaal vrouwen.
Iets onheilig in de erotische kracht die ze hadden over mannen.
Om deze gigantische bedreiging tegen juffrouw Ives onder ogen te zien...
moeten wij vier, en Mr Chandler, en misschien nog iemand.
De mysterieuze gast op het feest. Alleen hier naar verwezen als...
de hond van God. - Hond van God?
Ja, of iets in die aard.
Ik denk dat deze figuur een bedreiging is voor de plannen van de demon.
De specifieke taxonomie...
In het Arabisch is het niet hond... het is wolf.
Jullie kinderen.
Ontmoet uw meester.
Malcolm.
Nee. Stop.
Weet wie je bent.
Weet je het nog?
Herinner.
Mina? - Vader.
Hallo, vader.
Peter?
Je ziet er mooi uit. - Ik doe mijn best.
Doe je ons een plezier met een dans? - Misschien wel.
Kom, Mina, laten we tonen hoe het moet.
Goedenacht, echtgenoot.
Wat een gelukkige dagen hebben we gehad.
Wat is er gebeurd?
Hij heeft zichzelf van de betovering vrijgelaten.
Je hebt je macht over hem verloren?
Misschien ben je toch niet zo begeerlijk als je dacht, moeder.
Moet ik het proberen?
Denk je dat je die vaardigheid bezit? - We moeten iets doen.
Zo'n klein kind.
We moeten niets doen.
Het karakter van een man, is altijd zijn lot.
Nu is Sir Malcolm weer zichzelf. Hij zit vol van de woede.
Hij zal terugslaan.
Dus zal hij komen.
In al zijn mannelijke woede. - En dan?
Dat zul je wel zien. - Vertel het me nu.
Voorzichtig, meid.
Je wordt brutaal. - Jij wordt oud.
Vergeet nooit wie het bevel heeft.
En dus, mijn ridderlijke ridder zal komen.
Alweer een etentje met juffrouw Frankenstein?
Vind je het niet erg? - Zou het wat uit maken?
Sir Malcolm.
Sir Malcolm is verdwenen.
We moeten juffrouw Ives en meneer Chandler vinden.
Dus...
je hebt mijn geheim ontdekt.
Eeuwig onveranderlijk.
Mijn zonden worden alleen hier geopenbaard.
Soms misleid ik mezelf en denk ik...
dat ik ben beter dan dit.
Willen we niet allemaal ons beter afschilderen dan we zijn?
Maar dat...
is wie ik echt ben, Angelique.
Kun je me aanvaarden hoe ik ben?
Kun je van me houden?
Ja.
Ik denk van niet.
Mr Clare, u liet me schrikken.
Ik denk dat het niet terecht is dat je hier bent zonder Victor.
Misschien moet je een andere keer terugkomen.
Waarom ben je zo stil?
Je moet meestal niet zoeken naar woorden. Heb je geen verzen die je kunt voordragen?
Stop met te doen alsof je bang bent. - Vertrek alsjeblieft.
Wie ben jij? - Hoe bedoel je?
Wie ben je?
Eerlijk gezegd kun jij daar beter op antwoorden dan ik.
Mijn verleden is voor mij onbekend, zoals je wel weet.
Is dat zo?
Waar heb je het over?
Heb je genoten van je avond? - Wat?
Met die jongeman? - Bespioneerde je mij?
Heb je genoten van je avond? - Ja, ik heb ervan genoten.
Alsjeblieft, ga nu.
Dit gedrag is echt onaanvaardbaar. Wacht tot Victor dit hoort...
Er is geen Victor, geen jongeman. Alleen jij en ik.
Juist, goed. Wat wil je in godsnaam van mij?
Wat ik wil kan ik niet krijgen. Jij bent er niet toe in staat.
Ja, dat weet ik.
Jij wilt in de stad wandelen en mijn hand vasthouden.
Wanneer mensen wreed zijn tegen je, wil je dat ik nog meer van je houd.
Doe ik je pijn?
Jij zielig wezen. Hoe kun je denken dat ik om je geef?
Hoort dat gezicht bij dit?
Lacht de wereld ons niet toe? Zijn wij geen mooi koppel? Jij en ik?
Zullen we door de weiden dwalen en je verdomde poëzie voordragen aan de verdomde koeien?
Jij bent blind.
Zoals alle andere mannen. - En jij bent niet zoals andere vrouwen.
Zeg me hoe.
We vleien onze mannen met onze pijn.
We buigen voor ze. We maken poppen van onszelf voor hun vertier.
Wij verliezen onze waardigheid in korsetten en hoge schoenen en...
geroddel en de slavernij van het huwelijk. En onze beloning voor deze dienst?
De achterkant van de hand.
Het gezicht naar het kussen gedraaid.
De bloedende, pijnlijke kut wanneer jullie zichzelf op ons dwingen...
met jullie dikke opgezwollen lichamen.
Jullie slepen ons naar de steegjes, mijn jongen...
en jullie rammen zich in onze mond voor een aalmoes.
Als jullie ons tenminste niet verrot slaan.
Als we niet bloeden uit onze ogen, de mond, de kont en de kut.
Nooit meer...
zal ik knielen voor een man.
Nu zullen ze voor mij knielen.
Zoals jij doet, monster.
Mijn monster.
Mijn mooi lijk.
Hij is toch slim geweest, onze schepper.
Maar onze kleine god heeft geen engelen gecreëerd.
Maar demonen. Jij en ik.
Wat zullen we doen met deze macht, ondood ding?
Je bent een bedachtzaam man, filosoof zelfs. Vertel eens, waarom bestaan we?
Waarom zijn wij gekozen? Zeg het me.
Ik weet het niet.
Is het om te lijden?
Ja.
Moet het? - Hoe kan het anders?
We verlangen naar wat we niet kunnen krijgen. - Vrouwen?
Ik breng je er een dozijn en we neuken ze samen.
Ik...
en jij zult mij hebben.
Ik wil je.
Ik wil een man die niet zoals alle andere mannen is.
Mijn broeder, mijn gelijke.
Ik zal je nemen.
Met deze mooie..
wit, dode hand en je nu naar mijn bed leiden...
Ik zal voor je bloeden. Ik zal van je houden.
Voor je verdriet...
en je poëzie en je passie en je woede...
en je oneindige luxueuze lelijkheid.
Ik zal je zonden weglikken.
En dan komt Victor thuis.
We zullen samen onze handen om zijn keel leggen.
En toekijken terwijl hij sterft.
Dan zal dit ons thuis zijn.
En dan...
Wat dan, ondood ding?
Wij zijn gemaakt om te regeren, mijn liefste.
En het bloed van de mensheid zal onze tuin water geven.
Wij en onze nabestaanden...
en onze kinderen en onze generaties.
Wij zijn veroveraars.
Wij hebben zuiver bloed. Wij zijn staal en steunpilaren.
Wij zijn de volgende 1000 jaar. Wij zijn de doden.
Geen enkel wezen...
dat er ooit was of ooit zal zijn zal van je houden...
zoals ik doe.
Geheugen.
Het is zo'n sterke kracht in ons leven. Al die 'momento mori'.
Voor één ontnuchterende boodschap. Vergeet niet dat je zult sterven.
Wat wil je van mij? - Wel, lieverd...
ik begrijp jagen ook, alhoewel ik nooit in je geliefde Afrika ben geweest.
Soms gebruik je een lam om een leeuw te lokken, niet?
Het enige dat ik van je wens is...
Waarom juffrouw Ives? - Omdat de meester haar begeert.
Het is niet persoonlijk. Het is producten en diensten.
Ik geef hem wat hij wil en hij geeft mij wat ik wil.
Oog om oog, Sir M. - Wat geeft hij je?
Nee, Malcolm.
Ons.
Eeuwig leven, eeuwige schoonheid.
Zo'n oppervlakkige bezigheden. Welke waarde hebben ze als we altijd alleen zijn?
Ik ben teveel alleen geweest.
Dit huis is...
zo koel.
Maar met jou vond ik een soort opgetogenheid.
Om een oud vleugje passie te voelen. Om te verlangen.
Om echt menselijk te zijn. - Mijn menselijkheid is koeler dan dit huis.
Nee. Geen arrogantie of trots.
Dit is je kans om te leven, Malcolm. Laten we samen het verleden begraven.
Je vrouw, je zoon, je dochter en ook al mijn zonden.
Die zeker overeenkomen met die van u.
Die ze zeker overschrijden. Ik wil niet alleen zijn.
Jij ook niet. Neem mijn hand en hou van me.
We hebben niemand anders en samen zullen we rustig lopen.
Zo rustig.
Als ik kon zou ik je mooie hoofd van je schouders scheuren...
terwijl ik lach.
Maar als je juffrouw Ives laat leven...
dan zal ik naast je wandelen tot het einde der tijden.
Betekent ze zoveel? - Ze betekent alles.
Dat is het enige dat ik niet kan doen. De meester zal haar krijgen.
Wanneer ik dan dit spel heb beëindigd, mijn liefste...
dan zal het lam de leeuw doden.
Ik zou niet verbaasd moeten zijn over je vermoeiende obsessie met juffrouw Ives.
Jullie zijn tenslotte nauw.
Je kende haar vanaf haar geboorte, nietwaar? - Ja.
Je zag haar opgroeien tot de jonge fijne vrouw die ze nu is.
Ja.
Ik zou zeggen dat je haar van zeer dichtbij volgde.
Denk je dat?
Natuurlijk deed je dat.
Ze was altijd al je favoriet.
Het is goed dat we om onze dochters geven.
Opgepast, ze steekt.
Ik laat jullie bijpraten. Nog één ding.
Ons thema voor deze avond... Goed?
Ik laat je met een paar herinneringen.
Let op hen.
Ze steken ook.
Peter...
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Skip ~ Controle: Flugel