Aboriginals en Torres Straight Island bewoners wees erop bedacht dat deze aflevering...
beelden en stemmen kunnen bevatten van mensen die zijn overleden.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The Secret River S01E01: Part 1
Je zult worden overgedragen aan het gezag van de gouverneur van New South Wales.
Pas op voor het licht.
Tweede groep. - Eruit.
Kom eruit. - In de benen.
Kom op.
Lopen zei ik.
Om overgedragen te worden aan het gezag van de gouverneur van New South Wales.
Will.
Sal... - Will.
Lopen. - Opstaan. Ga rechtop staan.
Kijk naar voren naar de man van de gouverneur. Hij heeft eerste keus, als tweede de heren.
Will.
Rechtop staan.
Hoofd omhoog. Handpalmen open. Laat je tanden zien.
Laat je handen aan Mr King zien.
Rivierhanden. Ik herken ze uit duizenden.
Een veerpontman? - Nee, de Thames.
Een Thamesman is waardevol voor mij. Ik neem hem.
William Thornhill, diefstal, veroordeeld tot de galg, omgezet tot levenslange verbanning.
Je bent hierbij toegewezen aan Mr Alexander King. Overgedragen als zijn bediende.
O, William. - Sal...
Stop.
Ik heb niets aan je met gebroken ribben.
Ga bij hem weg. Ga weg.
Wij zijn het, Will. - Wie ben jij?
Ik ben zijn vrouw.
Kom op. Het is in orde, mijn liefste.
Ik ben het.
Wij zijn het, Will. - Sal...
Kijk, dit is onze jongste. Geboren op zee. Ik heb hem Dickie genoemd, vernoemd naar pa.
Willie, het is pa.
Hij herkent me niet, Sal.
Hij herkent me niet. - Alstublieft.
Deze brief, daar staat alles in.
Er staat dat William Thornhill moet worden toegewezen aan zijn vrouw.
Kijk wie het mede heeft ondertekend.
Een vrouw die haar misdadige man vergezelt, dat heb ik nog nooit gehoord.
Nu wel. - Ondertekend door Lord Hannebury.
Alleen een speciale hoer krijgt speciale gunsten. Ik geef jou wat, wat geef je mij?
Jij vuile... - Hou je bek.
Smoel dicht, Sykes.
Mijn naam is Alexander King, Mrs Thornhill.
Ik heb een man nodig die kan omgaan met een boot, een grote boot.
Will vaart sinds zijn jeugd op de Thames.
Het is al goed, Mr Grouse. Hij is misschien haar man maar zij is nu zijn meester.
Doe die ketenen af.
Ik betaal u voor zijn diensten. Met rum.
Er is geen betere schipper dan Will. Geld, of vergeet het.
Rum is het enige betaalmiddel op deze godvergeten plek.
De kolonie draait erop, zoals een paard op haver.
Zorg dat uw man weer sterk en gezond wordt en kom dan bij me langs.
Dank u, Mr King.
Kom hier.
Lieverd...
Kom hier.
Dekens en een week aan levensmiddelen, de groote van de verplichting van koning George.
Waar moeten we heen? - Waarheen?
Daarheen. Daar moeten jullie heen.
De strafkolonie van New South Wales Sydney, Australië, 1805
Welke kant op is naar huis, Will? Welke richting?
Geen idee.
Er is geen Poolster om op te navigeren.
Geen Grote Beer...
en elke nacht, de wereld was zo groot.
Het is hier niet zoals in Londen.
Het belangrijkste is dat we samen zijn.
Ik weet niet hoe je het voor elkaar hebt gekregen, Sal.
Brieven.
Naar hooggeplaatste mensen. Dat weet je toch.
"Naar de koning...
"van de man met hoogstaande kwaliteiten."
Ik heb gedaan wat ik moest doen, Will.
Ik kon niet toestaan dat ze je ophingen.
Het belangrijkste is, Willie en Dickie hebben een vader...
en ik een echtgenoot.
Beloof me dat je er nooit meer naar zult vragen.
Mijn God, Sal, wat heb ik gedaan?
Wegwezen.
Wegwezen, zei ik.
Loop naar de duivel.
Vijf jaar later
Deze kant op voor eerlijk werk.
Ik zie je later. Ik kom erlangs.
Het is een kolonie van dieven...
en de ergste is het hoofd van de douane, nietwaar, Thornhill?
Oké, Mr King.
We varen naar het einde van de wereld, het enige dat is veranderd...
is het uniform van onze meesters.
Hoe bedoelt u, Mr King?
Thuis zijn het de in zijde geklede adellijken die over de ruggen van de armen rijk worden.
Hier zijn het de snoevende marcheerders in rode jassen.
Mettertijd en met een nieuwe gouverneur wordt dat misschien rechtgezet.
Maar niet voor de levenslange zoals ik, wed ik.
Dat gebeurt pas met sint-juttemis.
Het werk is klaar, Mr King.
Je bent een harde werker, Thornhill. Je werkt te hard.
Ik heb niets meer voor je tot de volgende vloot binnenloopt. Kom dan maar terug.
Drink maar op, heren. En de rest ook.
Naar huis, naar jullie vrouwen. De arme drommels.
Mam.. - Op het bankje daar, jongen.
Dickie...
Waar ga je heen? Kom terug.
Kom hier, Willie. Neem dit mee en verstop het. Snel, schiet op.
Schiet op. Oké, allemaal. Opduvelen.
Bedankt voor de klandizie. Wegwezen. Jij ook, Scabby Bill. Opschieten.
Vandaag geen drank meer, ik sluit de tent. Schiet op.
Nog meer crimineel uitschot aan het fokken?
De laatste die zo'n smoel had zag ik uit een trog vreten.
Ik prop je vol met zaad van een goede burger. - Laat m'n ma met rust.
Pas op. Ik ben een vrije kolonist. En mijn zoons ook.
Laat niemand je iets anders wijsmaken. - Vrij, maar je staat niet boven de wet.
De rum die ik verkoop is Jamaicaanse rum. Het is mijn mans loon. Jullie hebben je deel al gehad.
Je wilt ons vast nog wel een drankje geven, niet? - Dat is diefstal.
Alleen maar om te kijken of het geen bocht uit een illegale stokerij is.
Als de rumhandel niet in jullie handen zou zijn, waren er geen illegale stokerijen.
Pak even twee schone kroezen, Willie.
Rum. - Oprotten, vuile, zwarte smeerlap.
Klim je boom weer in. - Rum.
Het is een goedlopende tent, of niet?
Alsjeblieft.
Een kleine beloning voor het dienen op deze stinkplek.
Jamaicaans, zoals ik al zei. En nou oprotten.
Wat doe je?
Dat is legaal. Laat dat met rust. Dat is het loon van mijn man.
Ik ga het mijn pa vertellen Hij stuurt de wet op je af.
Wij zijn de wet, mijn kleine, kwetterende spreeuw.
Lekker.
Er zit een scheepsbouwer op Cockle Bay, hij bouwt skiffs.
Deed me denken hoe pa ooit is begonnen. Hij vraagt er maar £11 voor.
Maar £11? - Ik heb het uitgerekend, we hebben bijna genoeg.
Des te eerder jij je eigen skiff krijgt, des te beter.
Dan maken we net als iedereen ons fortuin en gaan we naar huis.
Dan kopen we dat huis in onze stadswijk. - We kunnen niet naar huis, toch, pa?
Geloof niet alles wat je pa zegt, Willie.
De Rum Corp is weer langs geweest, niet, ma?
Doe dat hout op het vuur, Willie.
Dickie, ga bij het vuur zitten, we gaan liedjes zingen.
Kom op, schiet op.
Ik word doodziek van die dronkenlappen en de Rum Corp.
Het is geen plek voor kinderen om op te groeien.
Het maakt niet uit hoe doodziek je ervan bent, lieverd.
We kunnen niet naar huis.
Zie je dit, Dickie?
Willie vond het vlak voordat we hierheen kwamen, nietwaar Willie?
Vlakbij Pickle Herring Stairs.
Het is een oude dakpan uit Londen.
Zie je hoe ze het hebben vastgemaakt? Door dat gat heen?
We brengen het ooit weer terug naar Pickle Herring Stairs.
Vertrouw daar maar op, terug vanwaar het vandaan komt.
Jouw herinnering van Londen is niet dezelfde als de mijne, Sal.
Het was maar één slechte winter. - Nee, we verhongerden.
We waren broodmager.
Willie was zo mager als een skelet, hij kwijnde voor onze ogen weg.
Jij was weer zwanger en ik had geen cent op zak.
Het was niet zoals je dacht dat het was. - We zullen ons huis in onze stadswijk kopen.
Zolang ik leef, Sal, heeft het geen zin te doen alsof we teruggaan.
Je zult een nieuwe boot kopen.
En je zult leerlingen krijgen die voor je gaan roeien.
Zodat je kunt luieren in ons eigen huis. Met een dienstmeid.
Die ons...
muffins op bed brengt. - En de kolen naar binnen brengt...
en ik, die een paisley omslagdoek draag. - Ja, als een echte kakmadam. Kom hier.
Wie is daar?
Net toen ik dacht dat er geen fatsoenlijke schipper in de kolonie was.
Thomas Blackwood.
Die naam ken ik. - Mrs Thornhill.
De snelste schipper op de Theems. Je had ooit een record.
Negen jaar had ik dat record.
Twee uur en één minuut van London Bridge naar Chelsea.
Het is nu onder twee uur en mijn man verbrak het.
Met een storm die in zijn rug blies. - Wat wil je?
Ik zeg geen nee tegen een klein beetje van wat daar staat.
Het is te goed om weg te geven.
En, wat heeft ervoor gezorgd dat jij naar het einde der aarde bent getransporteerd?
Dat gaat je niets aan, Thomas Blackwood. - Je hebt helemaal gelijk.
Op jullie, Mrs Thornhill.
Hoe kan het dat ik je niet eerder heb gezien? - Ik blijf meestal ver weg uit de stad.
Sommigen hier laten een man zijn verleden nooit vergeten.
Ik heb een goede boot gekocht, vaar heen-en-weer...
ik vervoer voedsel naar de stad en voorraden naar boeren in het noorden.
Het verdient goed.
Ik had veroordeelde knechten, totaal nutteloos.
Ze kunnen bakboord niet van stuurboord onderscheiden.
Nog eentje, als je het niet erg vindt.
Waar in het noorden?
De Hawkesbury. Ik kan wel wat hulp gebruiken, maar...
De Hawkesbury rivier? - Het is een goede, diepe rivier. Genoeg water.
Ja, en ook genoeg zwarten. Jij komt niet in de buurt van de Hawkesbury rivier, Will.
De zwarten vallen je niet lastig. - Dat is niet wat ik heb gehoord.
Ze zijn niet zoals de zwarten hier, die zijn te dronken om een speer te gooien.
Als je ze met rust laat, laten ze jou ook met rust, zo simpel is het.
De Hawkesbury is de plek om snel je fortuin te maken.
Nee, je gaat niet, over en uit.
Mr King heeft niets meer voor me tot de volgende vloot komt.
Ik kan geen fortuin verdienen door hier rond te hangen, niet?
Ze heeft het idee om een fortuin te verdienen en naar huis te gaan.
Een man die vastzat in de voetboeien van de koning maakt daar bijna geen kans op.
Hoe vreemd dat ook klinkt, mijn liefste vrouw wil daar niets van horen.
Zit me niet belachelijk te maken omdat we bezoek hebben.
Ik zeg niet dat het onmogelijk is.
Als jij je fortuin wilt maken is je vrouw niet zo dwaas als je denkt.
Er is alleen een speciaal soort pardon voor nodig.
En wat voor soort pardon is dat dan?
Er is een geestelijke, ene eerwaarde Pine. Hij is goed met woorden, kan je wel zeggen.
Hij is meer dan de meeste personen verzot op brandewijn.
Hoe beter de brandewijn, hoe beter de woorden.
Voor een liter stuurt hij een brief naar zijn meerderen...
en hij instaat voor je goede karakter...
en hij je looft voor bewezen diensten aan de kerk en de gemeenschap.
Voor vier liter zou hij de duivel in eigen persoon vergeven.
Overstag gaan.
De laatste die dat deed viel overboord. Hij verdronk ter plekke.
Het is niet te vergelijken met de Thames, hé? - Godzijdank niet.
Ze noemen het hier Broken Bay. De rivier mondt daar verderop er op uit.
Je kan hier dagenlang rondvaren en nooit de ingang er naartoe vinden.
Maak je geen zorgen, het getij is onze vriend. We hoeven alleen maar de goede kant op te varen.
We zijn er bijna.
Dit is het.
Onze Hawkesbury.
De best verborgen rivier in de wereld.
Je kunt hier je eigen meester zijn.
Niemands slaaf, behalve van het getij.
Waar zijn ze dan?
Je ziet alleen zwarten als zij dat zelf willen.
Zij hebben ons gezien.
Hier. Kijk maar even.
Ze geven het door aan degenen stroomopwaarts.
Thornhill...
dat is Smasher Sullivan.
Hij verbrandt oesterschelpen om ongebluste kalk te maken.
En hij is ook een grote onheilstichter.
Blackwood.
Will, blijf het roer vasthouden.
Blackwood, wacht. Ik heb tonnen voor mijn kalk nodig.
We varen mee op de getijstroom, Smasher.
Ik heb een lading die vervoert moet worden. Ik wacht al een maand.
Saggerty wacht op ons. - Laat Saggerty en z'n varkens de tyfus krijgen.
Opletten.
Wees nou geen klootzak, Blackwood. - Hoe verder stroomopwaarts, des te beter.
We brengen de nacht niet in de buurt van Smasher Sullivan door.
Krijg de kolere.
Rum. - Nee, geen rum rum. Wegwezen, Scabby Bill.
Toe dan, wegwezen. Hier, neem dit mee. Wegwezen.
Ga weg. Weg. Ga dan. Nu meteen.
Wanneer komt pa weer thuis. - Binnenkort, Dickie.
Binnenkort. Het is al goed. Scabby Bill is nu opgeduveld en verdwenen onder een struik.
Oké, kom. Het is bedtijd.
Maar, ma, we waren nog niet klaar. We zijn pas in Stepney.
O, ja. Inderdaad.
Mijn boot had een dubbele bodem voor smokkelwaar en gestolen goederen.
Eén of andere rat heeft me verraden.
Hij heeft me erbij gelapt.
Heeft iemand jou erbij gelapt?
Dat heb ik me vaak afgevraagd. - Wat was je misdaad?
Mijn gezin proberen te voeden.
Ach, ja. Zo onschuldig als een ongeboren kind.
Ik had wat brazielhout gestolen op een maanloze nacht.
Ik wed dat het veel waard was.
£5.
Het is een wonder dat je de strop niet kreeg. - Dat was bijna gebeurd.
Als Sal er niet was geweest...
Zij is niet de persoon om zoiets op haar weg te laten staan.
Zelfs de beul niet?
Nee. Koppig, kan je wel zeggen.
Hoe is haar dat gelukt?
Een brief...
naar een hoog geplaatst persoon.
Haar vader nam me in huis vanaf de straat...
en ik werd zijn leerling, alsof ik zijn eigen zoon was.
Hij gaf me zijn boot als huwelijksgeschenk. We hadden een huis in Swan Lane.
Die zijn we kwijtgeraakt.
Wat was er gebeurd?
De Thames bevroor.
We verdienden niets meer.
Dat was hetzelfde jaar dat onze pa stierf.
En natuurlijk komen dan de deurwaarders alles in beslag nemen.
Het huis...
daarna je boot...
Het was hem boven het hoofd gegroeid.
Eén strenge winter te veel.
Zijn ze dat niet allemaal?
Zij vergeet dat.
Misschien wil ze het zich niet herinneren. Ik weet het niet.
Herinneringen zijn een raar iets op een plek als deze.
Nou, ik ben het niet vergeten.
Wat is erger...
iets te bezitten en het te verliezen, of het nooit te hebben gehad?
Zo gewonnen, zo geronnen.
Willie. Nee, Dickie, kom terug.
Jongens.
Oprotten. Wegwezen.
Kop dicht, steenkooltjes. - Willie, Dickie, ga daar weg.
Toe dan, oprotten.
Wegwezen hier met jullie smerige, zwarte donders.
Waar ben jij verdomme geweest, Blackwood?
Nou niet zo doen, hé, Saggerty. Anders laat ik je varkens hier gewoon wegrotten.
Ik zie dat je weer een nieuw knechtje hebt. - Thornhill, Saggerty.
De mijne is hem gesmeerd, de 'bush' in.
Hij denkt dat hij naar China kan lopen.
De wilden zullen hem eerder opvreten. - Het zijn geen kannibalen.
Ze hebben verderop hun kamp weer opgeslagen, een hele stam.
Die smerige dieven hebben zes zakken tarwe van me gestolen...
toen ik mezelf aan het wassen was. - Dat leert je wel af om jezelf te wassen.
Zijn vrouw en baby's. De zon heeft ze gedood.
Dickie, ze gaan echt geen eieren leggen als je de hele dag naar ze blijft kijken.
Ik heb 100 hectare land verderop, bij de eerste aftakking.
Blackwood's Lagoon...
niet slecht voor een recidivist. - Blackwood's Lagoon, hoe heb je dat geflikt?
Toen ik mijn pardon kreeg heb ik me gevestigd op een stuk land en heb er gewassen geplant.
Op die manier claimt men hier een stuk grond.
Gaat dat zo simpel?
Niets in de wereld ligt zomaar voor het oprapen, Thornhill, maar ja...
door simpelweg een stok in de grond steken.
Op blijven letten.
Lord Loveday, een vrije kolonist.
Hij vindt zichzelf een echte heer. Beter dan wij, veroordeeld gespuis.
Maar dat maakt hier geen verschil, we hebben allemaal ons eigen stuk land hier, en...
ieders schijt stinkt precies hetzelfde.
Wat zei je tegen ze?
Het gebruikelijke: hoe gaat het.
Je klonk net zo als zij. - Je leert dat gaandeweg...
als je dat echt wilt.
De scheppen bij het uiteinde neerleggen. Opschieten.
Alsjeblieft.
Je komt uit Bermondsey.
Dat is zo ver weg, dat ik er nooit meer heenga. - Maar zijn vrouw zou willen dat het anders was.
Hoe sneller ze stopt met kniezen, des te beter, zeg haar dat maar.
We moeten hier ons leven opbouwen. Zeg haar dat maar.
Kent u de St. Mary Magdalena kerk, eerwaarde Pine? In Bermondsey.
Mijn pa en ma liggen op de begraafplaats van de kerk.
Mijn broertjes en zusjes ook.
Mijn Will en ik ontmoetten elkaar daar toen we jong waren.
Will, hij zat zo graag in die kerk.
Naar die enorme ramen te kijken als het licht naar binnen viel.
Hij zei dat hij Gods aanwezigheid kon voelen, daar op die plek bij de rivier.
Daar, op die speciale plek.
Ik zag je wel kijken daarginds.
Ik weet wel wat je denkt.
Is dat zo?
Hier eigen je jezelf niet zomaar iets toe. Het is geven en nemen. Het is de enige manier.
Anders ben je zo dood als een pier.
Daar heb ik geen problemen mee.
Mooi.
Ik heb een verrassing voor je.
Hallo.
Wat zijn jullie gegroeid zeg. Ik ben te lang weggeweest.
Hij heeft de boeren in de tang, Sal.
Zonder zijn boot kunnen hun oogsten net zo goed in de grond wegrotten.
Hij heeft zelf ook land. Een recidivist, 100 hectare. Ongelooflijk.
Hij noemt het Blackwood's Lagoon. En hij is niet de enige.
Hier, Dickie, eet het ei op waarop je wachtte dat die werd gelegd.
Hij heeft dagenlang zitten turen. - Blackwoord wil dat ik nog een keer meega.
Nou, ik niet. - Nee, pa.
Mag ik mee? - Ze hebben je gemist. En ik ook.
Je hebt nog nooit zo'n mooi landschap gezien, Sal.
Het is krachtig, met een geheel eigen schoonheid.
Hoe zit het dan met de zwarten? - Ik heb er geenéén gezien.
Oké, een paar dan. Een paar.
Ze waren aan het vissen en bemoeiden zich nergens mee. Ze zijn zo stil als een muis.
Waarom deed je er zo lang over? - Ik probeer de volgende keer sneller te zijn.
Er komt geen volgende keer.
Nee, je pa gaat nergens heen.
Mooie slag.
Het is iets zoals uit een droom, Sal.
Hoe het licht erop weerkaatst, het verandert de hele tijd, Het is...
We moeten het claimen voordat een ander het doet.
Will, ik kwijn weg als je weg bent.
En de jongens missen je op hun eigen manier, vooral Dickie, hij begrijpt het niet.
En we boeren goed.
Binnenkort kun jij je je eigen boot kopen en in de baai werken.
Er werken nu al teveel mensen in de baai. - We hebben geluk, Will.
Bedenk je eens hoeveel geluk we hebben.
Je had dood kunnen zijn, de jongens hadden dan geen vader en ik geen man meer.
Het enige waar ik om geef is dat we samenzijn...
zelfs als we niets bezitten. Dat is het enige waar ik om geef.
Dat begrijp je toch wel?
Ja, ik begrijp het.
Stephen Compte. Donald Myles. Richard Edwards.
William Blakemore.
Susannah Pettit.
Rebecca Foster.
George Manning.
Thomas Barnaby. Robert Moreland.
William Thornhill.
Vanwege goed gedrag, voor nuchterheid en vlijt...
en dienstbaarheid aan de kerk...
is op die gronden en in uitvoering van de macht die mij is verleend...
dat ik onvoorwaardelijk de resterende tijd van jullie straffen kwijtscheld...
en hierbij verklaar dat jullie volledige gratie hebben gekregen.
Dat betekent dat we ooit naar huis kunnen gaan. - O, betekent het dat?
Jij en je gezwets. Je weet precies wat het betekent.
Het betekent dat je geen excuus meer hebt.
Hij gaat niet mee.
De vrachthandel heeft me geen windeieren gelegd en je hebt maar zoveel nodig in het leven.
Alles wat ik nodig heb, zonder de ergernis, heb ik stroomopwaarts.
Voor sommigen is dat goed genoeg.
Ik verkoop de boot.
Aan iemand die ik kan vertrouwen.
Hoeveel? - Laat hem uitpraten.
De mensen aan de rivier, goede, hardwerkende mensen zijn op me gaan rekenen.
Een man met een boot die kan omgaan met de stromingen, kan er goed boeren.
Genoeg, ik geef je £10 voor die boot. - Hij is veel meer waard.
Will is van plan in de baai te gaan varen. Zo ons fortuin te maken en naar huis te gaan.
De Hawkesbury is de enige plek waar je snel je fortuin kunt maken, Mrs Thornhill.
Hoeveel wil je ervoor hebben, Mr Blackwood?
£30. De zaak zit daarbij inbegrepen. - Ik hoef je zaak niet, alleen je boot.
Ik geef je £12. Hou je mond, Will.
Oké. £15 is mijn hoogte bod. Graag of niet.
Bedankt, Mrs Thornhill.
Laat maar zitten.
Waar ben je mee bezig, Willie.
Ik zal jou eens een goede afranseling geven. Geef hier.
Maar het is mijn beurt, ma.
Genoeg nu. Ga maar iets anders spelen.
Waar ga je heen, ma?
De Corps heeft gegeven en de nieuwe gouverneur heeft genomen.
Hij wil de kolonie ontnuchteren. De rumhandel is voorbij.
Hij stuurt het terug. - Daar heb ik niets aan, Mr King.
Hoe moeten we rondkomen als ik geen rum kan verkopen?
Harde munten voor hard, geleverd werk.
Niet zo geruststellend als rum, maar zo is het leven nu eenmaal.
Dank u, Mr King.
U lijkt me een capabele vrouw...
en jij, Thornhill, bent een harde werker.
Het lijkt misschien niet zo, maar degenen die je hebben verbannen...
hebben jullie een nieuwe wereld geschonken. Een schone lei, een zeldzame kans.
Hoe komt u daarbij? - Dat kind in uw buik, Mrs Thornhill...
of het nu een jongen of meisje is, groeit op zonder Londen en zijn vooroordelen te kennen.
Niet als het aan mij ligt. - Luister naar hem. Laat hem uitspreken.
Op deze nieuwe plek, kunnen een vlijtige man en vrouw gedijen...
bevrijd van hun status die ze thuis hadden.
Bedenk wat hier nodig is, maar niet verkrijgbaar.
Vervul die behoeften en je zult overleven.
Sluit het verleden af en jullie zullen floreren.
Denk daar maar eens over na.
We zouden ons kunnen vestigen aan de rivier...
en vanaf daar de vrachthandel runnen, zoals Blackwood deed.
Dan hebben we de boot zo afbetaald. - Ik ga niet en daarmee uit.
Jij zei dat je ermee wilde stoppen, voor de bestwil van de jongens. Dat wil ik ook.
Ik bedoelde naar huis gaan, niet naar de Hawkesbury en dat weet je.
Houd je mond nou eens voor een keer. Luister nou gewoon.
Ik heb nooit iemand gekend die een stuk land bezat, Sal...
zelfs je pa niet.
Als je je eigen stuk land hebt, kan je aan alles het hoofd bieden...
je verschansen totdat het beter gaat en niemand kan het van je afpakken. Niemand.
Denk daar eens aan, wij op ons eigen stukje land, wij.
We hoeven alleen gewassen te planten en het is van ons. Van ons, Sal.
Gewassen? Je weet niet eens wat de bovenkant of onderkant van een knolraap is.
Nee, ik doe het niet, niet daar in die verschrikkelijke wildernis.
Ik doe het niet.
Heb je er nu genoeg voor thuis, Willie?
Het begint vloed te worden.
Kijk eens.
Je hebt gelijk. Ik weet niet wat de bovenkant of onderkant is van een knolraap.
Maar ik weet wel dat vijf jaar vrachthandel ons genoeg geld zal opleveren.
Vijf jaar, meer vraag ik niet.
Dan verkopen we de boel en pakken we de eerstvolgende boot naar huis...
met God als mijn getuige.
Dan kopen we het huis, betalen het gelijk af...
een fauteuil bij de open haard...
een dienstmeid die de steenkolen brengt en al het witbrood dat je kunt opeten...
en de Bow Bells die ons vertelt hoe laat het is.
Je besluit staat al vast, hé?
Heb jij je zinnen erop gezet?
Vijf jaar, meer hebben we niet nodig.
Vijf jaar? - Dat is het enige wat ik vraag.
Prima, vijf jaar dan.
Maar pas vanaf het moment dat ik deze baby heb gekregen.
Vijf jaar, dat beloof ik.
Vijf jaar. - Oké. Maar vergeet niet...
dat je knolrapen niet van een boom plukt.
Knolrapen van een boom plukken. Doe niet zo mal.
Het is al goed.
Kijk daar eens.
Daar is het.
Daar.
Dat is de Hawkesbury, de best verborgen rivier ter wereld.
Je zult verrast zijn hoe gehecht je er aan raakt.
Jij en je gezwets, Will Thornhill.
Kijk.
Willie zei dat de zwarten ons gaan opeten.
Laat ze me niet opeten, ma. - Het is al goed, Dickie, ze gaan je niet opeten.
Je heb niet genoeg vlees op je botten, knul.
Zitten er zwarten waar wij heengaan, pa?
Ik heb er niet één gezien.
Daar is het.
Daar.
Dat is ons eigen stukje grond, Sal.
Van mij.
Van William Thornhill.
Goed zo.
Bind het nu vast.
Steek hem er doorheen.
De tent staat, ma. - Pa heeft een vuur gemaakt.
Behaaglijk als een poes in z'n mandje.
Kom maar kijken, Sal.
We...
zijn ook thee aan het maken. Een lekker kopje thee zal ons goed doen.
Dus dit is het...
de plek waar je zo van droomde?
Dit is het. Het is...
Thornhill's Point.
Ik weet wat je denkt. - "God helpe ons", dat denk ik.
Ik heb honger, ma.
Kom maar. - Help ons even, Willie.
Deze kant op, ma.
Alsjeblieft. Dat houd je warm.
Je zult steeds een week weg zijn.
En als er nou iets gebeurt wanneer je er niet bent...
wat moeten we dan doen?
Ik koop een skiff voor Willie. En leer hem roeien. Hij zal voor jullie zorgen.
Willie?
Ik...
zorg dat je een paar veroordeelden krijgt. We gaan geen tijd verspillen.
Het komt wel goed, Sal.
Zo zijn de anderen ook begonnen, met niets.
Het zal niet zo erg zijn.
Ik bouw het huis voor je dat je altijd al hebt gewild.
Maar niet waar ik dat wil.
Vijf jaar.
Dat is het enige wat ik vraag, vijf jaar.
Vijf jaar? - Met God als mijn getuige.
De tijd zal voorbij vliegen.
Ja, Will, die vliegt zo voorbij.
Zolang het maar niet voor de rest van mijn leven is.
Moet jij je eens bedenken, Sal...
de Thames was vroeger net zo...
voordat de Romeinen kwamen. Wat dacht je daarvan?
Daarginds, daar zou dan Christchurch staan.
En ons kleine straatje richting Swan Lane...
Zie je dat, daarginds?
Dat is net alsof je St-Mary-at-Hill oploopt. Net zo steil.
En daar, dat is Hay's Wharf...
waar je pa me heeft leren roeien.
En daar, daar staat Watermen's Hall, precies waar het altijd al stond.
Het staat er nog steeds, Will.
Het probleem is dat wij er niet zijn.
Ga nu een vuur aanmaken, zodat ik de kinderen kan voeden...
voordat jij naar Mermaid Row gaat voor een biertje.
Jullie moeder probeert grappig te zijn.
Horen jullie dat?
Dat zijn de klokken van St Martins.
Houden ze ons misschien in de gaten, pa?
De wilden?
Kom op. Werk aan de winkel.
Kom op.
Zien jullie die madeliefjes daar groeien? Wat betekent dat?
Dat ze van de zon houden? - Inderdaad.
Een goede plek om maïs te planten. Je hebt zon nodig om maïs te verbouwen.
Dat weet ik in ieder geval. - Dat is tenminste iets, boer Will.
Dickie, zullen we wat zaden planten? En je ma laten zien hoe je maïs verbouwt?
Ik wil de zaadje planten, pa. - Ja, maar eerst moeten we het land bewerken...
de grond omploegen, niet?
Wat is er? - Iemand heeft hier gegraven.
Iemand is hier geweest.
Nee. Niemand is hier geweest. - Jawel.
Nee. Het zijn alleen maar...
wilde zwijnen of mollen, of zoiets.
Ik heb geen mollen gezien. - Hou je klep dicht.
Ga een schoffel halen. En ook een schep. Schiet op. Allebei.
Iemand is hier geweest.
Niemand is hier geweest.
Rijg ons niet aan jullie speren, jongens.
We hebben niet zoveel voor jullie.
Geef ze iets, Will. - Het is in orde, Sal.
Je slaat wartaal uit, ouwe jongen.
Ik begrijp er helemaal niets van. Geen enkel woord. Dus...
Alsjeblieft.
Toe dan, pak aan. Het is...
het is geld.
Pak aan.
Dit is wat van ons proviand. Pekelvlees.
Je eet het op.
Jullie stelende, sluwe... - Kom hier, Willie.
Kom terug. - Geef me die schep.
Geef me die schep.
Geef me nou die schep gewoon terug.
Will? Geef hem maar. - Geef me die schep.
Rustig, rustig.
Je mag hem hebben. Pak aan. Toe dan.
Je mag hem hebben. Alsjeblieft.
Hij is van jullie. Toe dan.
Waarom hebben ze ons niet aan hun speren geregen, pa?
Daar hebben ze geen reden voor, nietwaar Will?
Voor dit moment zijn ze opgeduveld.
Ze kwamen hier alleen maar langs.
Kom mee.
Dan gaan we terug. - Niets aan de hand.
Vijf keer 50 is? - 250.
250 plus vijf keer twee is?
260? - Inderdaad.
Dus vijf jaar minus een week, hoeveel weken blijven er dan over, Willie?
259 weken. - Dat klopt. Of niet, Will?
Het staat scheef.
Helemaal niet.
Niet vanaf hier. Kijk maar.
Ik droomde over Cobham Hall.
Waar ma heeft gewerkt.
Ze heeft me ooit eens meegenomen.
Ik heb toen die leeuwen op de poortpalen gezien waar ze me altijd over vertelde.
Damast tafelkleden, vertelde ze me, zelfs in de bediendeverblijven.
En zilveren scharen...
alleen maar voor het doorknippen van de takjes van druiven voor op het dressoir.
Stel je eens voor...
scharen, alleen maar voor druiven.
En als het nou gaat regenen?
Het is niet perfect...
maar het is een begin.
Ik kan de sterren door die gaten zien.
Nou, dan kunnen we ons altijd oriënteren, nietwaar kakmadam?
Dit is mijn zelfgestookte poteen.
Dank je.
Een huisinwijdingsgeschenk.
Neem plaats.
Die...
madeliefjes daar. Ik noem ze yams. Daar zijn er nog weinig van.
Ze zijn makkelijk te wieden, toch? - De zwarten eten ze, zoals wij aardappelen eten.
Ze gaven me er een paar toen ik hier voor het eerst kwam. Ik gaf ze wat bloem.
Ze zijn wat klonterig, net als apenballen.
Maar over het algemeen goed te eten. Zoet en melig als ze een tijdje zijn gekookt.
Als je ze wiedt om je maïs te planten, betekent dat zij honger zullen lijden.
Daarom waren ze zo van streek, Will.
Ze kwamen langs toen we hier aankwamen. - Maar we hebben ze daarna niet meer gezien.
Tja, Mrs Thornhill...
Je zult nu zelf een manier moet vinden om het op te lossen.
Maar vergeet niet, dat je niet zomaar je alles kunt toe-eigenen.
Het is geven en nemen. Het is de enige manier.
Bedankt voor de drank, Thomas Blackwood.
Zo is hij nu eenmaal.
Hij praat in raadsels.
Alsjeblieft.
Ik wacht wel op je maïs als je het niet erg vindt.
Het is die vervloekte hitte.
M'n tieten zijn gortdroog en ze blijft maar zeuren.
Je bent kokend heet, Sal.
Blijf op de rivier.
Twee bochten verderop, dat is Cat-Eye Creek, richting Mrs Herring.
Zeg tegen haar dat je moeder koorts heeft.
Ga nu.
Nee. Nog niet. - Je moet haar borstvoeding blijven geven.
Het is de enige manier.
Er is een dokter in Green Hills. Ik vaar uit bij vloed en ben voor de avond terug.
Hij doet niets voor degenen die hierheen zijn gestuurd in opdracht van Zijne Majesteit.
Ons soort incluis.
Toe dan, Sal. Goed zo.
Het is goed, Mary. Het is goed.
Het noorden.
Het noorden, Will.
Wat zei je, mijn liefste?
Begraaf me, liggend naar het noorden...
waar ons thuis is.
Er komt geen begrafenis. Hoor je me?
Er komt geen begrafenis.
Heere, ik heb nooit om veel gevraagd...
zelfs niet toen ik eigenlijk opgehangen had moeten worden.
Zorg dat Sal dit overleeft...
en ik hou me aan mijn belofte aan haar. Dat beloof ik.
Vijf jaar en ik neem haar mee terug naar Londen. - Gaat ma sterven?
Nee...
dat gaat ze niet.
Paling. De zwarten zweren erbij, voor vrouwenproblemen.
Ze zijn niet achterlijk.
Toe dan. Het is goed voor je. - Toe dan, Sal. Kom op.
Ik maakte vroeger paling in gelei toen ik in Eastcheap woonde, Grantley Street...
je weet wel, bij All Hallows.
Ik ken het.
Stickley's Draper om de hoek. - Inderdaad.
Mondje open. Kom op. Mondje open.
Goed zo. Nog een klein beetje. Kom op, nog een klein beetje.
Ze geeft weer melk.
Hoelang heb ik daar als een zoutzak gelegen? - Vijf dagen.
Vijf dagen? - Ik heb de dagen geturfd, kijk maar.
Grote jongens.
Boer Will.
Ik kan je zien, Willie.
Ik zie je.
Ik heb een lading kalk klaarliggen voor vervoer. Ik wacht al een tijdje.
Binnenkort, Smasher. - Mr Sullivan komt ons bezoeken.
Hij heeft rum en sinaasappels voor ons meegebracht.
Jamaicaanse, niet van dat Thomas Blackwood bocht.
Noem me maar Smasher, zoals iedereen.
Smasher vertelde me dat hij is getransporteerd vanwege een kist die van een kar was gevallen...
en hij was gepakt net toen hij het terugbracht naar de eigenaar.
Maar niemand gelooft een arme sloeber, toch, Thornhill?
En ik vertelde hem over ons kleine huisje in Swane Lane...
en dat pa je slapend in zijn roeiboot vond, dakloos en zo mager als een lat.
Ik zeg je, het doet een man goed om een verhaal te horen.
Het zorgt ervoor dat je niet gek wordt op deze godvergeten plek.
Inderdaad, Smasher. Inderdaad.
Je maakt een lekkere johnnycake, Mrs Thornhill.
Dank je. Doe die jas uit, je moet het wel snikheet hebben.
Zijn de zwarten al langs geweest, Thornhill?
Eén keertje, ja. - Wees voorzichtig.
Er doen verhalen de ronde over hun misdragingen langs de hele rivier.
Ze hebben twee mannen levend gescalpeerd bij South Creek.
En een kind uit z'n wieg gehaald...
z'n keeltje doorgesneden en hem leeggezogen, dat was in Green Hills.
Dickie, ga Willie zoeken en ga de kippen voeren. Ga maar.
Let wel, ik heb daar zelf niets van gezien.
Ik heb met een man gesproken die het wel had gezien, denk ik. Hij zwoer dat het waar was.
Ik had gehoord dat ze bij de koeienweide een vrouw hadden opengesneden...
ze hadden de baby uit de baarmoeder gehaald en opgegeten.
Dat is wel genoeg, Smasher.
Hij zorgt er nog voor dat we doodsbang worden.
Je hoeft je nergens zorgen over te maken, Mrs Thornhill...
zolang je man zijn geweer in de buurt houdt.
Mijn drie blaffers staan klaar om iedere zwarte neer te schieten...
die in de buurt komt van mijn huis. En een zweep.
Een zweep is erg handig om in de buurt te hebben voor de gemiddelde zwarte.
Honden ook.
Winnie hier, die heb ik getraind om zwarten aan te vallen.
Ze is er ook erg goed in. Of niet, meisje?
Ze is een schoonheid. Wie is er een slimme meid?
Jemig, hij kan goed verhaaltjes verzinnen.
De grootste lariekoek die ik ooit heb gehoord. Flauwekul.
Ik hoorde het van deze of gene.
Maar heeft zelf niets gezien.
Kom.
Ik wil niet dat je gaat.
Ik moet geld gaan verdienen, niet? Om de boot af te betalen.
Blijf je niet te lang weg?
Het is ons leven voor een tijdje.
Wat is dat?
Niets.
Zorg goed voor je ma, Willie.
Er is een kamp met zwarten in mijn buurt, het lijkt erop dat ze niet weggaan.
Laat ze hun gang gaan, zoals ze altijd al hebben gedaan. Je zult nooit welkom zijn...
maar ze laten je dan misschien met rust.
Het is in orde. Ze zijn net als ons.
We willen vijf jaar blijven, om genoeg geld te verdienen zodat we naar huis kunnen.
En wat voor nut heeft dat, Sal?
Het wordt tijd om een onderonsje te houden met die wilden.
Zag je dat, pa? - Jemig, dat was een goed trucje.
100 hectare. Dat is mijn gratie.
Als we niets geven, zullen ze het terugnemen.
Alles.
Loop naar de hel, Smasher.
Totaal nutteloos.
Deze plek is nu van mij. Van mij.
De rest mogen jullie hebben.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitle.org -