Vorige keer bij Desperate Housewives...
Carlos ontdekte zijn diepste verlangen.
Het gaat over kinderen.
Ik wil ze zo graag.
Tom forceerde de zaak.
Ga je met m'n vrouw naar bed?
Natuurlijk niet.
Rick deed een bekentenis.
Ik heb gevoelens voor jou.
Ik weet dat het wederzijds is.
Je kunt hier niet meer werken.
En Susan's geteisterde liefdesleven...
Ik wilde je een aanzoek doen.
was eindelijk...
wat zou je gezegd hebben?
aan de beterende hand.
Er was precies één jaar voorbij sinds Mike en Susan zouden gaan verloven.
Dus toen Mike Susan naar haar favoriete restaurant meenam,
wist ze dat hij haar ging vragen.
Wat neem jij?
En toen hij het deed...
De kip.
Had ze haar antwoord klaar.
Maar naarmate de avond vorderde,
kwam het moment waar Susan op hoopte...
telkens net niet.
En hoewel het vaak had kunnen gebeuren...
de vraag werd niet gesteld.
Tot het moment waarop Susan dacht...
dat het nooit zou gebeuren.
Nogal stil daar.
Was het eten goed?
Als je het over het voedsel had, dan wel.
Is er iets?
Mike, wat voor dag is het vandaag?
Uh, woensdag.
Ja.
Het is ook precies één jaar geleden dat we ons zouden gaan verloven.
Een jaar geleden vannacht,
Je was onderweg om me ten huwelijk te vragen toen je aangereden werd.
Wow, is dat al een jaar geleden?
Waarom ben je boos?
Ik dacht dat je een aanzoek zou doen.
Susan, waarom zou ik de avond dat ik in coma kwam willen herdenken?
Omdat die datum speciaal voor ons is.
Ik zat zes uur in die camper te denken dat je me haatte,
maar een aanzoek zou alles veranderd hebben.
Een slechte herinnering zou een mooie zijn geworden.
Je hebt hier echt over nagedacht, nietwaar?
Ja, dat heb ik, ik denk graag goed na.
En als we gaan trouwen, moet je daar maar eens meer aandacht aan schenken.
Ik zal m'n best doen.
Trouwens...
Komt je dat bekend voor?
Oh, God.
Ik kan 't niet geloven.
Wel, ik wilde...
hoe zal ik 't zeggen?
Een slechte herinnering omzetten in een mooie.
En ga nu bij die camper zitten.
Ik beloof dat ik deze keer zal komen.
Ja, Susan wist dat Mike de vraag zou gaan stellen
die, waarvan ze bang was dat hij hem nooit zou stellen.
Oh, Mike.
En dankzij Susan...
Wil je met me trouwen?
Heeft hij hem nooit hoeven stellen.
Gelukkig was het niet de vraag waar het om ging.
Ik had eigenlijk een hele speech voorbereid...
Natuurlijk.
Waarom ook niet?
Het was het antwoord waar het om ging.
Desperate Housewives Seizoen 3, Episode 22
Vertaling Enroc59
Vanaf het moment van ontwaken...
Hoe laat is het?
tot het moment dat we weer gaan slapen...
Heb je afgesloten?
bestaat ons leven uit vragen...
Heb je nog scheerzeep meegebracht?
makkelijk te beantwoorden vragen.
Kan deze "look" nog?
maar sommige vragen zijn gevaarlijk,
de waarheid...is geen optie.
Ben je boos op papa?
Nee.
Waarom vraag je dat?
Omdat je niet met hem spreekt.
Nou, als mensen elkaar al zo lang kennen als pappa en mamma,
hoeven ze niet altijd te praten.
Trouwens, het is een teken van een goed huwelijk als je elkaar begrijpt zonder woorden.
Da's waar.
Alhoewel ik het niet echt fijn kan noemen toen mamma me negeerde gisteravond.
Wel, papa begreep waarschijnlijk niet dat ik zware zakken meel heb gelost omdat hij het niet kan.
Dus mamma had niet echt tijd om stil te zitten.
Wel, je hebt niet echt stil willen zitten de afgelopen vijf dagen.
Kom op, Lynette, er zit je duidelijk wat dwars.
Wil je weten wat me dwars zit?
Ik probeer gezellig te ontbijten met m'n gezin, en jij lokt een ruzie uit.
Wie ruziet? Ik wil alleen maar praten.
Er valt niks te praten, okee?
- Laat me met rust. - Goed.
Goed.
Sorry dat ik wat vroeg.
Hee, François, ik ben 't, Susan.
Uh, bel me als je dit hoort.
Ik weet dat ik gezegd heb dat m'n huwelijk niet doorgaat maar het gaat wel door.
En ik wil weten of je de bloemen kunt doen.
Dag.
Oh, uh, ter info, Ian is niet de bruidegom.
Lang verhaal.
Bel me.
Zo.
Ik denk dat ik iedereen heb gehad.
Weet je zeker dat het goed is om dezelfde bruiloft als met Ian te hebben?
Eerlijk.
Wel, ik heb z'n bruid gestolen.
Ik denk dat ik z'n bloemist kan gebruiken.
Goh, ik heb 't gevoel dat ik iemand vergeet in te lichten
Catering, muziek, bloemist...
uh... gasten?
Oh, mijn God!
Ik had Julie gevraagd iedereen af te bellen.
Bel ze nog een keer.
Dat kun je niet doen per telefoon.
Je moet een echte uitnodiging sturen.
Wil je dat de mensen me niet voor vol aanzien?
Hi, Curt. Susan Mayer.
Jij hebt m'n uitnodigingen gemaakt?
Uh, ze moeten opnieuw gemaakt worden.
Precies hetzelfde, je moet alleen de naam Ian Hainsworth in Mike Delfino wijzigen.
Lang verhaal.
Bel me.
Hee, waarom die frons?
Probeer je rimpels te krijgen voor de bruiloft?
Nee.
Ik kan geen goed bruidsmeisje vinden.
Lynette wil dat ik Penny neem.
Maar ik zag haar optreden en, sorry, maar nee,
ze heeft helemaal geen uitstraling.
Weet je ik heb wel een ideetje voor een bruidsmeisje.
Echt?
Mij hulp heeft een dochter...
Waar is die foto?
Komt ze je bekend voor?
Oh, God. Ze lijkt sprekend op mij toen ik zo oud was!
Ja, dat dacht ik ook al.
Kijk, zo begint de plechtigheid met dat mooie meisje als jou.
En eindigt als de mooie bruid die je bent geworden.
Ik ben blij dat je zo betrokken bent met ons huwelijk.
De meeste mannen vragen alleen waar de kerk is...
maar voor jou is het net zo belangrijk als voor mij.
Je bent een hete bruidegom en een homo-vriend in één persoon.
Wel, neem je me kwalijk dat ik alles net zo perfect wil maken als jij bent?
Voel je je beter?
Ja.
Ik denk dat er een slechte mossel in de paella zat.
Je zou denken dat een halve fles tequilla de bacteriën wel gedood zou hebben.
Oh. Sorry dat ik stoor.
Ik eh, ben wat spullen naar Susan aan 't brengen.
Wonen jullie nu samen?
Eigenlijk, we gaan trouwen.
Je maakt een grapje!
Gefeliciteerd!
Dankje.
Je laat er geen gras over groeien.
Wel, weet je, ik heb al een jaar verspild.
Ik wil niet meer wakker worden zonder haar naast me.
Oh, God.
Daar gaat m'n zin in ontbijt.
Enneh, jullie kunnen beter oppassen.
Met al die huwelijkskoorts overal...
misschien krijgen jullie 't ook wel.
Ja natuurlijk!
Wat?
Oh, sorry.
Ik wist niet dat de gedachte aan ons, samen gehuwd, zo lachwekkend is.
Kom op, Edie.
't is nog veel te pril voor ons om over een huwelijk te praten.
We gaan nog maar net samen.
Ik weet 't maar...
Wel, we zouden kunnen samenwonen.
We zijn elke avond samen in jouw of in mijn huis.
Ja... da's waar, maar...
Wel, waarom niet?
We zijn geen kinderen meer Carlos. En, ik bedoel, ik geef echt om je.
Geef je niks om mij?
Natuurlijk wel.
Maar...
Ik heb net de huur van Mike overgenomen.
Alsjeblieft. Mevrouw Sims vind wel een andere huurder.
Edie, ik heb al getekend.
Luister, ik heb een verantwoording.
Die huur helpt haar doktersrekening te betalen.
Dat begrijp je toch wel?
Mrs. Sims?
E-Edie?
- Edie Britt? - Hallo! Ben je op bezoek?
Wel, natuurlijk!
Oh! Wat een leuke verrassing!
Ik heb al je jaren niet gezien.
Ik weet 't, ik vind 't verschrikkelijk.
Ik vond je altijd zo leuk.
Weet u, Wisteria Lane is niet meer hetzelfde sinds u weg bent gegaan.
Wel, door m'n artritis kon ik niet alleen blijven wonen.
Maar van de huuropbrengst kan ik mooi hier wonen.
Ooh! Wel, dat is mooi.
Maar nu Mike gaat trouwen, komt uw huis leeg te staan.
Eigenlijk niet.
Een aardige vriend van Mike heeft een contract getekend.
Oh, wie dan?
Uh, ik heb 't hier ergens.
Uh, Carlos Solis.
Oh jee.
Wat?
Wat heeft Mike u over Carlos verteld?
Dat 't een aardige, verantwoordelijke man is.
Oh. Wel als hij nuchter is.
Heeft hij een drankprobleem?
Wel, eigenlijk, wat ik heb gehoord...
Oh, wat doe ik?
Ik zou geen roddels moeten geloven.
Edie, alsjeblieft!
Drugs, hij doet in drugs.
Wat?
Hemeltjelief!
Och, wel...
Hij leek zo aardig en heeft een goede baan.
Ik weet het.
Hoe noemen ze dat?
"Functionele junkie."
Het verontrust me.
Misschien moet ik er nog eens over nadenken.
Nee!
Ik moet m'n mond leren houden.
Ik bedoel, ik praat maar over drugs en prostitutie.
Prostitutie?!
Daar had je nog niks over gezegd.
En dat doe ik ook niet.
Eerlijk gezegd...
moest ik niet alles vertellen.
Edie, zo'n iemand kan niet in mijn huis wonen.
Ik verscheur dit contract.
Oh, nee, dat kunt u niet doen!
Niet met uw artritis.
Hier.
Laat mij maar.
Gaby!
Oh, Susan!
Julie vertelde over Ian.
Wat erg voor je.
Je moet er kapot van zijn.
Hé, Gaby.
Je hebt je weer herpakt.
We zijn vannacht verloofd.
We gaan trouwen!
Oh, mijn God! Gefeliciteerd!
Dus vergeet maar wat Julie vertelde over dat de bruiloft niet doorgaat.
Hij gaat door.
Echt?!
Zelfde dag?
Yep! ik beloofde een feest en 't gaat door.
Wel, het spijt me.
Ik kan niet.
Ik heb plannen die dag.
Oh, kan je die niet wijzigen.
Nee, echt niet.
Wel, wat is belangrijker dan mijn huwelijk?
Uh... het mijne?
Wat?
Oh, ik zie dat je de uitnodiging hebt!
Jullie gaan trouwen op mijn trouwdag?
Wel, jij trouwde toch niet en Victor had haast.
Hij dacht dat 't geen goede indruk zou maken om samen te wonen.
Iedere andere dag kwam niet goed uit.
Toen kwam jouw dag beschikbaar en alle vrienden konden komen.
En, wel...
weet je, jij toch ook.
Uh, geen probleem.
We vinden een andere dag.
Gaby, denk je echt dat ik op mijn bruiloft graag naar een andere bruiloft ga?
Ik gooi m'n bruidsboeket naar jou!
Okee, als je echt denkt dat...
Het is goed, echt.
Kom op, Susan.
We moet wat rondbellen.
Oh, natuurlijk!
Ik moet m'n bruiloft afzeggen...
alweer!
-Susan. Hoi. -Komt 't uit?
-Ik ben nogal druk. -Okee, wel,
Ik kwam even m'n excuses aanbieden dat ik gisteren nogal kribbig deed,
toen ik m'n huwelijk afzegde, had je alle recht...
-Susan? Susan? Ben jij dat Susan?
Het spijt me dat ik je bloemen niet kan verzorgen.
Maar toen jij afzegde, je vriendin hier... Ze, eh... hoe zeg je het?
Belde direct.
Je hebt hem gestolen?
Alleen vanwege jou goede smaak. Da's geen diefstal, een eerbewijs.
Het bruidsboeket ligt op tafel.
Als er iets verandert, laat 't maar weten.
Au revoir.
Wel, ik moet gaan.
Ik wil die bloemen zien.
-Oh, mijn God, dat is mijn boeket! -Och, wat,
Nou heb jij opeens het alleenrecht op perzik-tulpen?
In deze stad bij bruiloften? Jazeker.
Je kon net zo goed m'n cateraar en muziekband gebruiken.
Ja. Eh, weet je...
-Oh, mij God. Heb je alles gestolen? -Het was kort dag, okee?
Die lui zitten maanden van te voren vol.
De enige beschikbare mensen waren die jij niet meer nodig had.
Gaby, ik ben maanden bezig geweest.
Oh, ik zie waar je naartoe wilt.
En weet je wat, je hebt gelijk.
Jij bent mijn wedding-planner geweest, en ik moet je d'r voor betalen.
Okee, wat is het gangbare tarief? 7000? 8000?
-Gaby... -Okee, 10.000. Ik zal niet beknibbelen.
Ik hoef geen geld, ik wil m'n huwelijk terug.
Wel, dat kan niet.
-En volgens mij doe ik je een groot plezier. -Pardon?
Je loopt veel te hard van stapel met die bruiloft.
Waarom neem je niet wat gas terug en kijk het even aan.
Ik ga te snel?
Je kent Victor drie maanden. Ik ken Mike al drie jaar.
Ja, aan-uit, meestal uit.
Wat als je erachter komt dat je Ian mist, of Mike liever terug in coma zou willen zijn?
Ik geloof m'n oren niet. Okee, weet je wat?
Ik kwam om je m'n uitnodiging te geven.
Alsjeblieft, hier heb je 'm.
Dit meen je niet, da's alleen maar drama.
Oh? Nee. Nee, dit is een drama.
-Mijn bloemen! -Nee. Mijn bloemen!
Veel plezier met je gestolen bruiloft!
Dit kunt u niet maken! ik heb net getekend!
Sorry, volgens de wet heeft mijn moeder het recht binnen 72 uur zich te bedenken.
Daar maakt ze gebruik van.
-Hee! Wat is er aan de hand? -Ik ben geweigerd.
-Wat? -Ja. Dat was de zoon van mw. Sims.
Ik moet binnen 24 uur weg zijn.
-Dat is raar. -Het wordt nog vreemder.
Hij zei me dat mw. Sims voor me bidt.
Och. Wel, als mensen oud worden, worden ze gelovig.
Ik denk 't.
Kan ik zo lang bij jou komen wonen?
-Natuurlijk. -Bedankt. Ik breng m'n spullen morgen.
Och, waarom wachten? Ik heb dozen in de garage.
Ik help je meteen met inpakken.
Edie...
-Heb jij hier iets mee te maken? -Wat?
Je moet toegeven, het is wel heel toevallig.
-Jij wil samenwonen, ik niet, ik word uitgezet. -Hoe durf je.
Ik bied je onderdak aan, en als dank beschuldig je me?
Ik weet niet meer of je nog wel welkom bent.
-Ook goed. Ik ga naar een hotel. -Oh! Uh, wacht even.
-Niets overhaasten. -Ik wist 't.
-Jij zit hier achter. -Okee.
Dat je boos bent, okee. Maar laten we 't over de oorzaak hebben.
Ik bedoel, waarom wil je geen verplichting aangaan?
-Ik heb al gezegd, daar wil ik niet over praten. -Wel, dat wil je nooit,
Je bent me uitleg verschuldigd.
-Waarom wil je niet samenwonen? -Omdat ik niet van je hou.
Edie, sorry. Ik vind je aardig...
Nee, ik snap 't. Ik...
het is nogal vervelend omdat...
ik over tijd ben.
Edie, dat kan niet. Je gebruikt de pil.
Ja, wel, ik kan een paar keer vergeten zijn 'm in te nemen.
Ik voelde me al een week niet lekker, en heb een zwangerschapstest gehaald.
Ik dacht dat ik moest weten of ik ons kind droeg.
Oh, wacht, foutje. Jouw kind.
-En? Wat is 't resultaat? -Nog een paar minuutjes.
Uh. Dit is echt shit.
Ik ben 40, allenstaand en zwanger.
Voordeeltje, de vader houd niet van me. Hmm.
Edie, je staat er niet alleen voor als je zwanger bent.
Nou en, zul jij me troosten?
Nee, ik neem m'n verantwoording. Ik help je met de opvoeding.
Serieus?
Hee, ik was er elke dag om je te helpen met Travers.
Waarom zou ik minder doen voor m'n eigen kind?
Wel, dankje. Dat is... goed te weten.
Weet je...
Die extra kamer, zou een leuke kinderkamer zijn.
Ja. Ik denk 't wel.
Ik bedoel, recht tegenover onze slaapkamer dus we horen 'm direct als hij huilt.
"We"?
Zou je bij me komen wonen?
Ik zei toch dat ik er voor je zal zijn.
We zouden de kamer in kunnen richten als een piratenschip.
Dat wou ik altijd al als ik een zoon zou hebben.
Weet je wat echt geweldig zou zijn?
Een schip als bed, compleet met zeil en mast.
carlos?
't is negatief.
Oh.
-Wel, dat lucht op, huh? -Ja.
We zijn goed weggekomen.
Zo, laten we 't vieren, drankje.
Oh, je bent trouwens nog steeds welkom zolang je niks anders hebt gevonden.
Da's aardig. Dankjewel.
Ik kan je hier niet genoeg voor bedanken.
Bedankt dat je dit wil doen.
Ja, Tom, ik weet niet zeker of dit de oplossing is.
Ik bedoel, ik heb dit nooit eerder gedaan als de andere helft niet weet dat ik een huwelijks therapeut ben.
Dat vertellen we later wel.
Ik wil haar niet wegjagen.
-Hee, Lynette. -Ja?
Kijk wie net binnen kwam -Scott mcKinney.
Weet je nog, we deden alpha tau samen. Ik heb 't over hem gehad.
Jij won de bierdrink wedstrijd?
-Heb je dat verteld? -Ja, en toen gaf je over in de beker.
Wel, dat is niet alles wat hij kan. Hij heeft een graad.
Oh, wow. Wel, ik zou graag praten, maar ik moet kaas raspen.
Schat, nee, wacht. Dat doe ik later wel.
Ik wil dat jullie... elkaar leren kennen.
Ik bedoel, deze jongen... is mijn maatje.
Scott trouwde in het zelfde jaar als wij.
Wat vindt je vrouw van Fairview?
Wel, eh, haar familie woont in 't oosten, Dus ze, ze wilde niet verhuizen.
-Echt? Dus dat was een conflict? -Ja. Wel, ieder stel heeft weleens wat.
-Ik weet zeker dat jij dat ook hebt. -Oh, zeker, zo nu en dan.
Nadruk op "nu"
-Tom... -Scott deelt met ons.
-We.. we.. we hebben 't een beetje moeilijk. -Ik begrijp 't.
Wel, ik weet zeker dat 't goed komt.
De truuk is te blijven praten.
Makkelijker gezegd dan gedaan.
Jullie moeilijkheden, wat is daar de oorzaak van volgens jou?
Wel, Scott, ik weet niet of ik dat moet vertellen,
zeker niet tegen iemand die ik net ken.
Als je 't mij vraagt wil hij alleen maar helpen. Ik denk toen onze manager Rick ontslag nam.
Oh. Okee, en hoe was jij daar onder Lynette?
Geen commentaar. Dit is geen therapie sessie.
Maar als 't dat wel was, wat zou je dan zeggen?
-Oh, God, 't is niet waar. -Wat... wat niet?
Okee, zeg 't maar Tom.
Ja, Lynette, ik ben een huwelijkstherapeut.
Echt? En hoe heet deze techniek, hinderlaagtechniek?
Het was mijn idee. Ik probeer je alleen maar aan het praten te krijgen.
-En zeg niet dat er niks aan de hand is! -Nee, nee. Goed, goed.
-Alle kaarten liggen op tafel. -Klap maar!
Okee, ja, Tom, ik ben niet meer zo gelukkig.
Ik heb wat problemen, maar die moet ik zelf oplossen.
Erover praten helpt niet - jou niet, en ook dr. Bierdrinker niet.
Wel, ik bereken een heel uur, dus, eh, heb je nog andere problemen?
Ik bedoel, sorry, maar nu is Gaby buiten haar boekje gegaan.
En ik blijf niet rustig zitten vanwege haar huwelijk.
Julie vindt dat ik overdreven reageer. Vinden jullie dat ook?
-Ja, een beetje. -Absoluut niet.
Wat? Zij vroeg erom.
Kijk, zelfs als Gaby fout is...
en ze zit ongelofelijk fout...
wil je echt haar bruiloft boycotten?
Ze zei dat ik Mike zou laten wensen dat hij weer in coma was.
Ik denk dat haar punt was, en nogmaals, ik wou dat ze wat tactvoller was geweest,
dat een huwelijk onvoorspelbaar is. We weten niet wat het zal brengen.
Verdedig dat egocentrische, verwende nest niet.
Ze steelt Susans bruiloft en verwacht vrienden te blijven.
Ze scheidt van Carlos en wil niet dat iemand anders met hem omgaat.
Ik heb nog nooit iemand gekend die zo oneerlijk en manipulatief is als zij.
-Over Carlos, ik hoorde dat hij z'n huis kwijt is? -Ja, dat was een echt schok.
Maar goed, blijf bij je standpunt, en durf niet naar die bruiloft te gaan.
Dat kan je je vriendschap kosten. Wil je dat risico nemen?
Nee, ik denk 't niet.
Wezel.
Geef haar dan in ieder geval een simpel kado, zoals een mixer.
Die heb ik jou gegeven met kerstmis.
En ik gebruik 'm elke dag. Ik ga.
Lieverd, het spijt me, ik hoop dat je geen hekel aan me hebt.
Nee hoor, ik was net onderweg om je mijn excuses aan te bieden.
-Dat je het weet, ik heb de bloemen veranderd. -Hoefde je niet te doen.
Zeker wel. die perziktulpen horen bij jou...
en deze ook.
Dank je, ik kwam je dit net brengen.
Wel, We hebben chocolade en wijn. Bij jou of bij mij?
Oh! Wel...
Ik ben zo blij dat we dit doen. Ik haat het als we ruzie hebben.
Ik ook, sorry van die opmerking over Mike, ik ging echt m'n boekje te buiten.
-Jullie worden zo ontzettend gelukkig. -Dat denk ik ook.
Maar weet je, zo dacht ik ook over Karl en mij.
Alsjeblieft. Mike is Karl niet.
Weet je, toen ik hem trouwde was Karl ook anders.
En ik denk dat ik daarom zo boos op je werd.
Ik ben voor 99% zeker dat we echt gelukkig zullen zijn.
Maar wat jij zei liet die ene % twijfel even opkomen.
Scaht, als er iemand nerveus zou moeten zijn ben ik het.
Ik ken Victor nu drie maanden. Ik bedoel, ik ben gek op 'm...
alleen de gedachte om de huwelijkseed weer af te moeten leggen benauwt me.
Lynette heeft gelijk. Weet je, huwelijk is als...
het is als deze bonbons.
Je weet nooit wat erin zit tot je ze eet.
Dit is niet zo'n lekkere.
-Is dat een voorteken? -Schat, alles komt goed.
-Okee? We zullen elkaar steunen. -Zeker. Ja.
En trouwen is beangstigend, maar we doen 't tenminste samen.
Oh, God!
-Dat zouden we moeten doen! -Wat?
-Samen trouwen! -Wij samen?
Oh, wel, ik voel me meer dan gevleid, je-je bent een prachtige, aantrekkelijke vrouw.
-Maar ik-- -Oh! Nee, stommerd.
-Ik heb 't over een dubbele bruiloft! -Oh. Oh!
Oh, dat lijkt me prachtig!
Ja, dan ben jij niet boos op me vanwege de datum en ik zou me niet schuldig voelen.
-En wij zijn de bruiden... -Samen!
oh, ja! Laten we 't vieren, chocolade.
En weet je, als ik lesbisch zou zijn zou ik zeker voor je gaan.
Fijn om te weten.
Het is een feit dat twee bruiden die 's avonds laat besluiten tot een dubbele bruiloft...
vaak de volgende dag er anders over denken.
Deze verandering van gedachten was zeker waar bij Susan Mayer...
en minstens zo...
bij Gabrielle Solis.
- Goedemorgen. - Hoi, lieverd.
Ik hoop dat ik je gisteravond niet wakker heb gemaakt. Ik was bij Susan tot middernacht.
- Is er iets? - Nee, niet echt. Aleen...
De plannen voor de bruiloft zijn een beetje gewijzigd.
Wat voor verandering?
Wel...
Susan was echt overstuur...
Ik heb Gaby zich nog nooit zo schuldig zien voelen.
Practisch in tranen vanwege dat gedoe met die datum.
En ze bleef maar zeggen, "laat het me goedmaken!".
Dus na een uurtje hoorde ik mezelf zeggen...
Hee, wat denk je van een dubbele bruiloft?
Ik kon m'n tong er wel afbijten toen ik 't zei.
Ze was zo opgewonden.
Ze bleef maar springen en me knuffelen.
Ik bedoel, wat kon ik anders?
Dus we zitten d'r aan vast.
Wat vind jij er van?
Alles wat jou gelukkig maakt, vind ik goed.
- Maakt dit je gelukkig? - Nee.
Ik ben genaaid.
Ik kan er niet onderuit zonder haar te kwetsen.
Wel, misschien helpt dit... Ik wil 't niet.
- Echt? - Zeker.
Zeg maar dat ik een ouderwetse man ben...
die niemand anders bij het altaar wil zien dan z'n eigen bruid.
Als ze boos wordt, moet ze maar met mij spreken.
Dus hier gaat het huwelijk eigenlijk over?
Iemand hebben waar je je achter kunt verbergen?
- Dus wat denk jij? - Je moet dit ongedaan maken.
Hoe? Ik had 't niet moeten zeggen maar dat heb ik nu eenmaal gedaan.
- Ik kan m'n woorden niet terugnemen. - Wel, dat zal wel moeten.
Weet je wel hoe belangrijk deze dag voor me is?
Jazeker, en ik weet hoe hard je ervoor geknokt hebt om 'm perfect te maken.
Precies. Denk je dat ik 'm wil delen met je vriendin en haar criminele vriendje?
- Is dat je probleem? - Gaby, ik ben de burgemeester.
Hoe zal dat zijn? De pers zal erbij zijn.
- Pers? Op ons huwelijk? - Wel, we zijn publieke figuren.
Dus al deze planning en oog voor detail is alleen maar voor je imago?
Natuurlijk niet. Gaby, dit wordt de mooiste dag van m'n leven.
en ik wil dit hoogtepunt met niemand delen.
- En met de bruid? - Oh, alsjeblieft.
Alle aandacht zal op jou gericht zijn.
Elke vrouw zal wensen dat ze jou was. Elke man zal wensen dat hij jou had.
Het wordt geweldig.
Zeg je vrienden dat 't je spijt.
Zeg maar dat ik hun bruiloft zal betalen.
Maar de mijne wil ik niet delen.
Hier, een 2-kamer appartement bij "the Oaks" met zicht op de golfbaan.
Dat zal zo weg zijn.
Weet je, ik zal morgen meteen bellen.
Of... ik weet dat dit het laatste is wat je van mij verwacht te horen, maar...
wat als we samenblijven en gaan proberen een baby te krijgen?
Wat, serieus?
Wel, ik zag de uitdrukking op je gezicht toen de test negatief uitviel.
Geef toe, je was teleurgesteld.
Ja, misschien een beetje.
- Wel... ik ook. - Jij ook?
Ja, dat was ik.
weet je, toen Travers hier was besefte ik dat...
Ik ben graag moeder. En jij was geweldig met hem.
Wel, weet...
we zouden dat altijd kunnen hebben.
Edie, er is niemand die meer naar een kind verlangt.
- Alleen... - Ja, ja, we zijn niet echt verliefd.
We vinden elkaar aardig, toch?
Ik bedoel, dat is meer dan sommige echtparen hebben.
Het is... wel een grote stap.
Carlos, kijk om je heen.
Iedereen maakt grote stappen-- Gaby en Victor, Susan en Mike.
En dit zou onze grote stap kunnen zijn.
En we moeten beide van iemand houden.
Niemand zegt dat 't van elkaar moet zijn.
Denk er eens over na.
Laten we 't doen.
- Wil je dat echt? - Ja.
Ik ben het zat om te wachten tot mijn leven begint.
Oh, Carlos!
Stel je voor, jouw genen en de mijne, dat wordt een prachtig kind!
Ik ga m'n tanden poetsen, spoel m'n pil door en we gaan aan de gang.
- Hoe gaat 't? - Goed.
Luister, we moeten praten.
Ik heb met Mike gesproken en hij voelt niks voor een dubbele bruiloft.
- Mike wilde niet? - Ja, hij wil dat het alleen onze dag wordt.
Dus we wachten tot de herfst. Het spijt me.
Nee, nee,'t is goed. Victor wilde het eigenlijk ook niet.
Oh, goed! Ik bedoel niet dat ze niet wilden maar...
- Want ik wilde het echt wel. - Ik ook.
- Ik denk dat 't echt leuk zou zijn. - Ja.
Wel, ik moet gaan, nog Fran bezoeken.
Tot later. Oh, trouwens...
Weet je nog van die ene procent twijfel? Helemaal voorbij.
De enige twijfel die ik over Mike nog had is weg.
- Dat moet geweldig zijn. - Ja.
Ik heb er echt een goed gevoel over.
Ik ook.
Onze vrienden zullen wel geintjes over ons maken.
Ja, ik weet 't.
Maakt niet uit, het wordt geweldig.
Ik ben zo blij dat we gaan samenwonen.
We gaan zoveel plezier maken.
Ik kom zo.
Okee...
laten we een baby maken.
- Ik heb met m'n dokter gesproken. - Wat zei hij?
Hij zij dat, als ik voorzichtig ben,
ik wel weer sex kan hebben.
En wat heb ik daarmee te maken?
Wel, het lijkt erop dat je niet met me wil praten...
dus sex is het enige wat we kunnen doen zonder te hoeven praten.
Weet je nog hoeveel pijn ik had toen ik moest bevallen van de tweeling...
omdat Porter mijn baarmoeder mee naar buiten nam?
Wel, toen had ik meer zin in sex dan nu.
- Lynette? - Hmm?
Ik ben je man en ik moet een weg vinden om contact met je te maken.
Dus sex of praten.
Jouw beslissing.
- Goed, dan maar sex. - Wat?
- Ja, laten we 't doen. - Je hebt liever sex dan dat je wilt praten?
- Auw, dat doet pijn. - Ik had 't over sex, niet over passie.
Je wilt het ruw? Ik kan het ruw spelen.
- Stop ermee! - Sorry. Ik zal voorzichtig zijn als ik afzak.
Okee. Okee!
Okee, goed! Je bent boos op me.
Maar leg me eens uit waarom!
Je had lunch met Rick.
Je hebt helemaal gelijk. Ik heb die tape gezien.
Wat moest ik dan, net doen alsof er niets aan de hand was?
Er was niks aan de hand! Hij heeft me nooit aangeraakt!
En ik ging niet zitten wachten tot het wel zou gaan gebeuren!
- Ik ben blij dat hij ontslag nam! - Niet dankzij jou!
- Ik heb 'm ontslagen! - Wat?
Die idioot zei me dat hij gevoelens voor me had, wat hij nooit gezegd zou hebben...
als jij 'm niet gedwongen had, en nu is hij weg, jouw schuld.
M'n rug!
Lynette?
Schat?
Nog maar een paar minuutjes, mevr. Scavo.
- De dokter bekijkt uw scan. - Dank u.
Dit is belachelijk, ik heb alleen m'n hoofd gestoten.
Lynette, je was duizelig en gaf over.
- Je moet voorzichtig zijn. - Wel, ik voel me goed nu.
Toen Rick zei dat hij gevoelens had, wat zei jij toen?
Ik zei dat het ongepast was en toen heb ik 'm ontslagen.
Voel je iets voor 'm, Lynette?
Heb je gevoelens voor Rick?
Ik zal je nooit bedriegen, dat weet je.
Dat vraag ik niet.
Ben je verliefd op hem?
Oh, God.
Niks gebeurd, hij is weg, 't is over.
Zeg niet dat 't over is. We hebben hier de hele week al ruzie over.
Je mist 'm, nietwaar?
- Niet doen. - Verdomme.
Niet nu. Ik kan 't niet.
Mevr. Scavo?
Dat ben ik, tot zo.
Eigenlijk wil ik u samen spreken.
- Een hersenschudding? - Nee alleen een kneuzing.
Wel, goed.
Maar ik zag iets verontrustends op uw scan.
U heeft gezwollen lymfeklieren in uw nek.
Ik wil een biopsie laten doen.
Een biopsie? Waarom?
Is er iets veranderd met uw eetlust?
- Vermoeidheid, koorts? - Stop. Stop alsjeblieft.
Wat mankeert me volgens u?
Geen paniek alstublieft. Het kan van alles zijn.
Eén optie is kanker?
Het kan lymphoma zijn.
We hopen dat de biopsie dat uitsluit.
Als u naar de scan kijkt...
kunt u dit witte gebied duidelijk zien.
Dit zijn submandibulaire lympheklieren.
Er zijn twee soorten - Hodgkins en non-Hodgkins lymphoma.
Vanaf het moment dat we ontwaken...
tot het moment dat we in slaap vallen...
bestaat ons leven uit vraagstukken.
Is het al morgen?
De meeste zijn makkelijk te beantwoorden en snel vergeten.
Nog niet lieverd. Ga nog maar even slapen.
Maar sommige vragen zijn moeilijker.
Omdat we bang voor het antwoord zijn.
Zal ik m'n kinderen zien opgroeien?
Maak ik een fout door te trouwen?
Zou hij ooit van me houden?
Wat gebeurt er als we onszelf een moeilijke vraag stellen?
En het gewenste antwoord krijgen?
Wel, dan pas begint het echte geluk.