in Arcadië
Hel en verdoemenis.
Oefen je nog altijd je omgang met patiënten?
Hoeveel? En 12,5 shilling voor een binnenband? Goeie genade.
Ja, ik ben weer praktiserend arts. Wist u dat niet? Jazeker...
Luister, misschien kunnen we het eens worden.
U hoort nog van me.
U bent een grapjas. Tot ziens, Mr Green.
Ha die John. Voordat je gaat, kun je de benodigdheden voor vanavond ophalen?
Kom mee naar buiten, de muren hebben oren.
Dat kun je niet menen. -Toch wel. Je zult even moeten stoppen.
Zomaar midden in de rimboe? -Weet je een betere plek?
Doe niet zo vulgair. -Ik ga er niet de hele weg over ruziën.
Stop nu eindelijk eens, Esme. -Vooruit dan maar.
Je bent ook zo'n lastpak.
Door jou komen we nog te laat, Flora. -Waar maak je nou zo'n drukte over?
Ik wil dolgraag m'n dochter weer zien.
Sinds wanneer? Je was blij van haar verlost te zijn.
Je weet best dat dat niet waar is. -Hou jij jezelf gerust voor de gek.
Er houdt zich daar iets op. Wat is er aan de hand?
Ik durf niet te kijken. Ik durf niet. Heb je de trouwjurk in de auto gelegd?
Ik? Ik mocht 'm niet eens aanraken. Natuurlijk ligt hij erin.
En de hoed? -Ja.
Wat zonde dat Janet zo oud is.
Denk je dat die twee lagen gaas op de sluier haar op zullen vallen?
Angus had wel wat beters kunnen krijgen, vind je niet?
Esme... -Vind jij dat dan niet?
Een huishoudster nota bene. Dat is zo... je-weet-wel van hem.
Op zijn leeftijd mag Angus nog van geluk spreken.
O, dat is overdreven. -Hij is geen Ronald Coleman, lieverd.
Mannen zoals Angus zijn gedoemd om apotheker te worden.
Aantrekkelijke mannen zijn altijd onbetrouwbaar.
Daar kun jij van meepraten, schat.
Ik hoorde uw auto al, dokter. -Hoe is het met ze?
De kleine is nog ziekelijk, maar Edward is een stuk opgeknapt. Komt u binnen.
Begroet de dokter eens, Edward.
Goeiemorgen, dr. Finlay. -Laat me eens kijken.
Mooi.
Hallo, Sheila.
Ik heb hoofdpijn. -O ja?
Even in je mond kijken. Hoofd achterover.
Je mag je mond dichtdoen.
Laat het gordijn dicht, het licht is slecht voor je ogen.
Ik zei toch dat je er af moest blijven. -Ik ben weer beter.
Je voelt je beter. Je bent er nog niet. -Ik wil naar buiten.
Nee, daar ben je nog te zwak voor. -Ik ben niet zwak.
Luister naar me. Met de mazelen kun je het beste binnen blijven.
Ziet u daarop toe, Mrs MacIntyre.
Goeiedag...
Angus, daar zijn we dan. Wat een reis, je hebt geen idee...
maar we hebben het gered. -Hallo, Angus. Wat zie je er goed uit.
Dag, meiden.
Beeldige hoed, Esme. -Vind je dat echt?
Een van mijn ontwerpen. Exclusief voor Esme.
Die is absoluut eersteklas.
Hoe is het met de blozende bruidegom?
Ontzettend nerveus. Maar met stille waardigheid, hoop ik.
Angus, ik meende me te herinneren dat het lichter was in je winkel.
Toch iets meer...
Dat is de gloed van een dierbare herinnering, Esme.
Je kunt de weinige bagage uit de auto halen. Maar kijk niet op de achterbank.
Dat brengt ongeluk. Eens zien, waar hangt mijn Rhona uit?
Verrassing.
Nee... -Rhona, lieverd?
Lieverd, kom eens naar beneden.
Hallo... moeder.
Dag, moeder. Is tante Flora er?
Ja. Zij verlangt er ook naar je te zien. Laat me je eens bekijken.
Wat zie je er geweldig uit. Blijkbaar heb je me niet al te erg gemist.
30 shilling in totaal? Uitstekend. En kunt u de band ook aanbrengen?
Nee, dat is uitgesloten met mijn rug. Ik zou er zeer mee geholpen zijn, ja.
Het tijdstip maakt niet uit, Mr Green. U weet wel te onderhandelen.
Wilt u ook naar de paardenrennen dankzij de doktersverklaring?
Kan hij morgenochtend klaar zijn? Ik heb de auto voor de bruiloft nodig.
Omstreeks twee uur. Dat lukt wel? Uitstekend... Tot ziens.
Hartelijk dank.
Dr. Cameron...
Wilde u me spreken?
Nee, ik kom even langs om te zien of de bloemstukken naar tevredenheid zijn.
Morgen is het dus de dag? -Dan is het zover, ja.
Verloopt alles volgens plan? -Bij mijn weten wel.
Het is altijd een spannende tijd voor alle betrokkenen.
En er is... niets wat u zou willen bespreken?
Het lijkt me redelijk rimpelloos. -Ja, maar dan zoals bij een zwaan.
Zwaan. Zwaan?
Een zwaan. Majestueus, sereen en bevallig boven het oppervlak...
maar daaronder wild spartelend met zwemvliezen als schepraderen.
Dat is treffend verwoord.
Ik verheug me erop.
Het is nogal een gelegenheid.
Is het al zo laat? Ik moet ervandoor. Als u me wilt excuseren...
Ja, natuurlijk.
Wat zit er in die zak? -zak? O, een huishoudelijk apparaat.
Rustig maar. Niet bang zijn.
Waar ben je?
Wat is er, ma? waar is Edward? -Ga weer naar binnen.
Blijf uit het licht. Doe je ogen dicht. -Maar waar is Edward?
Een hond. Hij heeft me opengehaald.
Dokter, kunt u er iets aan doen? Sorry van het bloed op de vloer.
Dat doet er niet toe. -Ik wilde het paard op stal zetten.
Wiens hond was het? -Geen idee. Hij vloog me naar de keel.
Het spijt me van het bloed. -Dat geeft niks. Doe maar kalm aan.
Ik moet Edward gaan zoeken. Begrijp je wel, Sheila?
Ik moet Edward vinden.
Toe, ga liggen. Goed zo.
Neem jij de andere kant en volg de begrenzing. Robson...
Zeker één goede schutter per groep. Nog steeds zo'n scherp oog?
Reken maar. -Verspreid je in groepen.
De vallei in en over de pas.
Niet vergeten, een liter whisky voor degene die 'm neerschiet.
Hou je honden aan de lijn.
En na de bruiloft kun je met ons mee terugrijden naar Edinburgh.
Ja, ik heb besloten dat je mag terugkomen.
Is dat niet fantastisch? Je komt weer naar huis.
Je bedoelt toch wel 'op bezoek'? -Op bezoek? O nee, Rhona...
Veel beter nog. Je komt weer bij me wonen. Zou dat niet goddelijk zijn?
Esme, alsjeblieft... -Hou je mond, Flora.
Ik vind dat je je lesje wel hebt geleerd, Rhona.
Ja, moeder. U heeft gelijk. Ik heb m'n lesje geleerd.
Dat is dan geregeld. -Namelijk dat ik niet de slimste ben...
maar tenminste niet zo stom als u.
U stuurde me niet weg, ik ging uit mezelf.
Hoe durf je? -Ik woon nog liever in een dierentuin.
Wind je niet zo op, kerel.
Het laatste geval van hondsdolheid in Schotland dateert van begin deze eeuw.
U heeft 'm niet gezien. Die hond heeft het, ik herken het.
Waar heb je het dan eerder gezien? -In India, in het leger.
Bespaar me dat. Ik wil de behandeling. -Doe niet zo absurd.
Dan moet ik door je maagwand injecteren, steeds opnieuw.
Het kan weken duren. De pijn is gruwelijk.
Ik heb iemand gezien die het had. U ook?
Ik heb foto's gezien, ja. -Foto's? Ik was erbij.
Het gegil... Zo'n dood gun je geen levend wezen.
De Heer is mijn herder, mij ontbreekt niets.
Hij doet mij rusten in grazige weiden, voert mij naar vredige wateren.
Hij verkwikt mijn ziel. Hij leidt mij op het rechte pad om zijns naams wil.
Het kwam niet binnen, mama. Het kon niet door het raam.
Wat niet?
Wat was het? -Ik hoorde het...
maar keek niet in het licht. -Sheila, wat?
Ik weet het niet. Ik denk de duivel.
Hoe kun je het overwegen? Dienstmeisje worden.
Wie heeft het daarover? Een huishoudster. Dat is iets anders.
Ik begin in Arden House zodra Janet en oom Angus op huwelijksreis gaan.
Huwelijksreis. Ik heb nog nooit zoiets belachelijks gehoord.
Twee nachten in een groezelig hotel...
met uitzicht op het saaie gedeelte van Loch Fyne.
Ze kan zichzelf bezighouden door de kamermeisjes te helpen.
Zolang je maar beleefd blijft, ben je welkom in mijn huis, Esme.
Janet is een engel. En ze is charmant.
Voor zover dat mogelijk is na een leven lang geestdodend werk.
Angus mag van mij best met een huishoudster trouwen...
als m'n dochter er maar niet een wordt. -Ik word er wel een.
Dus u kunt uw waffel houden, moederlief.
Ben je overal geweest? Heb je alles kunnen krijgen?
Ja. Ik heb bij heel wat deuren aangeklopt. Is Janet er?
Nee, ze is de stad in. Ze komt pas na zessen terug.
De outfit is gearriveerd. Kom er eens naar kijken.
Hallo. -Ik was net op weg naar jouw huis.
Ik ben naar buiten gestuurd om een luchtje te scheppen.
Goed voor het gestel. -Dat wordt beweerd.
Je bruidsmeisjes wachten op je. Stel hun geduld niet op de proef.
Ik zie je morgen voor het altaar. -Het is je geraden.
Ben je gelukkig? -Natuurlijk.
Ik ook.
Dan ga ik maar. -Ik ga nog wat frisse lucht inademen.
Doen we.
Angus, volgens je zussen ben ik rond vijf uur klaar.
Kunnen we elkaar dan weer zien? -Vanzelfsprekend.
Laten we een ritje gaan maken. -Goed.
Hij heeft een kind gepakt.
Geen bloed, hij is niet gebeten.
Hij ademt nog. -Wie is het?
Hij moet snel naar het ziekenhuis. -En dan die verdraaide hond vinden.
Geen enkele coupon, hè, John? Wat een aanblik.
Maar kijk hier eens. Een stevige kapoen.
Fazanten zat. Deze moet je hebben. De Falstaff van het boerenerf.
Ik heb moeten praten als Brugman.
Ik herinnerde Johnson eraan wie z'n aambeien heeft genezen.
Dit wordt dan Janet's laatste nacht in ons huis. Wie zou dat hebben geloofd?
We zullen haar eer aandoen. Scalpel.
Ik neem wel op.
Kijk niet voordat ik klaar ben met spelden.
Nu mag het.
Moest je dit nooit doen van je moeder op de trap van jullie hutje...
met je kleine baret en spijkerschoenen? -Jawel, maar ik werd er geen expert in.
Je moet je er gewoon toe zetten.
U kunt uw vriendinnen voorliegen over wat ik doe.
Dat bent u toch al gewend. -Schat, ik zal wel moeten.
Zag ze er niet prachtig uit in mijn creatie?
Weet je... Ik ben radicaal van gedachten veranderd over Janet.
Moeder...
Nee, ik meen het serieus. -Moeder, wat voert u in uw schild?
Ik? -Ik laat het u niet voor hen verpesten.
Het nagerecht. De koningin onder de puddingen.
Eén citroen, boter, suiker...
frambozenjam en voor het schuim twee eiwitten en twee ons poedersuiker.
Ik ben een vrouw van 53...
en geen jonge blom.
Jij bent jaren getrouwd geweest. Je weet hoe het is...
om met een ander samen te leven. Ik niet.
Dat is allemaal verleden tijd.
Als je maar... niet te veel van me verwacht.
Janet, heb ik je ooit minder dan respectvol behandeld?
Nee, natuurlijk niet.
Ben je bang dat dat verandert?
Ben je dat?
Het is alleen...
Mezelf te zien in die jurk...
Ik wist niet...
Ik bedoel...
Ik had nooit gedacht...
Dat je een mooie vrouw was.
Angus, doe niet zo mal. -Dat ben je nou eenmaal.
Dat ben je.
Ik wil je alleen niet teleurstellen.
Dat gebeurt niet.
En we zijn er.
Eureka, voorwaar.
Flora, kom eens bij je positieven. -Ik ben volkomen nuchter, zuslief.
Merk je dat niet? -Ik ook, Eendje.
Ik kan niet wachten om die dokter dinges van je te ontmoeten.
Is hij nou je vlam, met z'n hypnotiserende ogen...
en geruststellend grote handen? Raak je van slag, m'n neushoorntje?
Noem me niet zo. -In vredesnaam, laat dat kind met rust.
Hoe dan ook, je weet altijd waar je aan toe bent bij een man met grote handen.
Spreek voor jezelf. -Moeder, u brengt me in verlegenheid.
Mooi zo, arrogantie is niets aan.
Rhona, je komt als geroepen. Ik heb wat moeite met het dessert.
Wie zijn deze charmante dames? -Dit is m'n moeder, en m'n tante Flora.
Esme, alstublieft... Ik wil met alle plezier helpen.
Dit is dr. Cameron. -zo gedistingeerd. Nietwaar, Flora?
Ach, ik... Komt u binnen. Het is me een genoegen.
Allemachtig, dame. Wat een paniek om wat visingewanden.
Hij is erg dominant, vind je niet? -Komt deze u wel bekend voor?
Alstublieft, dokter. Ik ben onlangs gescheiden.
Mag ik u een kleine verfrissing aanbieden?
Is dat gin? Het echte spul?
Jazeker. Van een kennisje in Rosyth. Ze zit bij de marine.
U bent... U bent van harte welkom. Komt u toch binnen. Aangenaam...
Hij is weggelopen. -Ik kwam het u net vertellen.
Edward ligt in het ziekenhuis. -Leeft hij nog?
O god, hij is toch niet dood?
Hij is in leven. Hij is erg ziek, maar in goede handen.
Schat... -Alstublieft. Ik weet hoe het moet.
Wat slim.
En witte peterseliesaus voor bij de kapoen.
Een druppeltje maakt het wat milder.
Het ziet er heerlijk uit, dokter. Dit moet gevierd worden.
Op de bruid en bruidegom. -Ja.
Dit is m'n collega, dr. John Finlay. Dit is Esme, Rhona's moeder...
en Flora, haar tante. -Hallo.
Ben je nog geslaagd? -Twee flessen vooroorlogse rode wijn.
Ik mag niet verraden waar ze vandaan komen.
Dokter, neem wat gin. Op de bruid en bruidegom.
De bruid en bruidegom.
Dames, nu u er toch bent, waarom eet u niet mee? Er is meer dan genoeg.
Maar het is vast... -Onzin.
We blijven dolgraag eten. -Moeder...
Misschien krijgen we nog de kans die dr. Neil van je te ontmoeten.
Hoe kun je...
Nee maar, wat heeft zij opeens?
Wat is er met haar? Brandt het huis af?
Ze was aan het huilen, dacht ik.
Meiden...
Ik wilde haar daar niet, maar ze nam zoals altijd het heft in handen.
Ik haat haar. Ik kon haar wel wurgen. -Ik weet hoe je je voelt.
Als kind was ze ook al zo. Ze is er geen moment gelukkig van geworden.
Het is een gemeen kreng. -Nee, zo simpel ligt het niet.
Esme is zoals ze is. Het is voor haar ook moeilijk.
Ik wou dat Flora m'n moeder was. -Ga toch weg.
Laten we wat drinken. Wat mag het zijn?
Doe maar hetzelfde als jij. -Goed.
Wees maar gewoon blij dat je naar je vader aardt.
Geen wonder dat hij bij haar wegging. -Daar wil ik nu niet op ingaan.
Per slot van rekening ga ik morgen zelf trouwen.
Ze is inhalig en ze is wreed. Alles moet op haar manier.
Ze is een sterke vrouw die gewend is haar zin te krijgen.
Ze bouwde dat atelier vanaf de grond op.
Zij mag een leven hebben, maar verder niemand. Ik wil niet zoals zij worden.
Me aanstellen en voortdurend over mensen en mode roddelen.
Ik wil iets nuttigs doen. -En heel ver bij je moeder vandaan?
Drink dat op en ga daarna terug naar Arden House.
En u dan? -Ik heb nog wel wat zaken te regelen.
Laat je niet wegjagen. Kom op voor jezelf, laat zien dat het je ernst is.
Zo is het bij elke pestkop. Bezorg haar een bloedneus en ze laat je met rust.
Oom Angus... -Rhona?
Ik hoop dat u erg gelukkig zult worden. -Dat hoop ik zelf ook. Wat dacht je.
Toen ik uit de eerste hand vernam van een vriendin van Vivien Leigh...
dat Clark Gable's kunstgebit niet goed pastte...
en z'n adem de Aberdeen Express tot staan had kunnen brengen...
heb ik nooit meer geglimlacht.
Kijk eens aan.
Als chirurg zou je een kanjer zijn. -Dat is toch zeker een zalm?
Nee, hij zei 'een kanjer', niet 'een karper'.
Dat weet ik ook wel. Is de gin al helemaal opgedronken?
Als ik u dat vertel, blijft er niets te raden over.
Dat betwijfel ik.
De vingervlugheid bedriegt het oog. -Hij heeft inderdaad grote handen.
Schei uit, lieverd.
Prachtig, ik had er nog nooit zo een gezien.
Ik heb ontzettend m'n best gedaan, maar ik kreeg het niet voor elkaar.
Dames en heren, een toost op onze dierbare vriendin Janet MacPherson.
Dat ze al het geluk mag kennen dat wij haar zouden toewensen en zij zichzelf.
Hef allen het glas op de gezondheid en het geluk van Janet MacPherson.
Kom erbij. Daar is een stoel vrij. -We brengen net een toost uit.
Ik laat me door niemand meer koeioneren.
Wat zou ze bedoelen? -Eet ook iets.
Heel goed, Rhona.
De slaapkamerdeur ging open en de dokter zei:
'Het lukt niet met dat vleesmes, ik heb een hamer en beitel nodig.'
De man rende de trap af om ze te halen en gaf ze aan de dokter.
Hij begon onrustig te ijsberen. Er kwam gegrom en gekreun uit de slaapkamer.
Plots ging de deur open en deze keer vroeg de dokter om een breekijzer.
Die man: 'Moet ze dan niet naar het ziekenhuis? wat heeft m'n vrouw?'
'Geen idee', zei de dokter. 'Ik krijg nog steeds m'n tas niet open.'
Ik snap 'm niet. -Dat breekijzer was voor de tas.
O, op die manier. -Nu heb je 'm door?
M'n figuur verpest op het platteland. -Laat mij dat maar doen.
Zoals je wenst, schat.
Dat is mooi. Janet... -Heb jij die gemaakt, Rhona?
Nou en of. Kijk, is dat genoeg? -Ja. Ja, dank je.
Ik heb al veel te veel gegeten. Ho maar, dank je wel.
Wat een mooie avond.
Hier zijn we dan, na al die jaren.
U bent al weg, ik ga morgen.
De allerlaatste avond. -zullen we net geesten zijn, denk je?
Zullen ze ons vanuit hun ooghoeken bij schemering onder de bomen zien?
Wie weet. -Ik zal je missen, Janet.
U bent in meer opzichten dan u besefte een vriend geweest.
Kun je je onze jeugd herinneren?
Het dorp was vol pony's en tweewielige karren.
En schoenen met knopen. En manchetten van celluloid.
En u was de knappe jonge dr. Cameron die harten op hol deed slaan.
Werkelijk? -ze waren allemaal verliefd op u.
Dat heb ik nooit geweten.
O nee? -Ik kende veel voorspoed in dit huis.
Zou u iets anders hebben gedaan?
Ja, ik zou Green nooit 30 shilling voor die nieuwe band hebben beloofd.
Ik zou je gezelschap al die jaren niet hebben willen missen, Janet.
En ik niet dat van u.
God zegene en behoede je.
Hoe vergaat het je echt in Glasgow? -Prima.
Nee, ik meen het.
Het is een geweldige stad. -Dat is het zeker.
Wel ietsje anders dan hier.
Ze bouwen meer schepen, ja.
Heb je er goed aan gedaan, denk je? -Hier weg te gaan?
Ik denk niet dat ik spijt zal krijgen.
Er is me promotie aangeboden. Wist je dat al?
Dat is fijn om te horen. Wat voor baan? waar?
Assistent-hoofd verpleging aan het Queen's Institute.
In Edinburgh.
O, te gek. Dat is fantastisch. Gefeliciteerd.
Je neemt het aanbod toch wel aan?
Ik zou veel meer verantwoording dragen.
Op mijn manier zou ik invloed kunnen uitoefenen. Dat zou verschil maken.
Dat kun je niet naast je neerleggen. -Het is wel een bijzonder grote stap.
Brenda, dit moet je aannemen. En trouwens, je zou er zo goed in zijn.
David, het is niet zo makkelijk voor me hier te vertrekken.
Dat is verandering nooit. Maar Edinburgh...
Dan zijn we praktisch buren. Als je ooit een kopje suiker nodig hebt...
en je kijkt niet op 80 kilometer.
Luister... Dat het me niet spijt, wil niet zeggen dat ik het hier niet mis.
Je weet wel, het landschap en de mensen en...
Cameron en Janet. Finlay.
De slager, de bakker...
Jij en ik.
Proost. -Op Angus en Janet.
Kun je je hen voorstellen op huwelijksreis?
O, in hemelsnaam...
Wanneer willen ze dat je begint?
Eind volgende maand. -Edinburgh...
Misschien kan ik je als je op orde bent mee uit eten nemen, om het te vieren.
Om wat te vieren? -Je nieuwe aanstelling.
David, ik heb nog niet ingestemd. -Dat komt nog wel.
Bent u dat, dr. Cameron? -Ja, hier ben ik.
We schoten 'm neer op de Crag. Is hij hondsdol?
In Hamish z'n verbeelding. Je had 'm levend moeten vangen.
U heeft makkelijk praten. -Gedronken?
Minder dan u. -Hij is nu dood, einde verhaal.
Breng 'm naar het politiebureau, dan brengen zij 'm naar de dierenarts. Oké?
..iets ouds, iets nieuws, iets geleends en iets blauws.
Goddelijk. -Lieve dokter...
Wat je zegt. Je kunt de bruid boven vinden.
Bent u nu nog niet klaar, Mr Green?
U dacht toch niet dat dat voor u was? Maak eens voort, luie...
Hier word je weer helder van als je dat nodig hebt. Alsjeblieft.
U ziet er chic uit, dr. Cameron. -Vind je? Je bent zelf ook een plaatje.
Dit wordt me een dag. -Ja. Ja, dat wordt het zeker.
Je oom is een geluksvogel, vermoed ik. -'vermoed'?
Zei ik 'vermoed'? Ik bedoelde 'hoop' uiteraard.