Vorige keer...
De gedachte om je niet iedere dag te zien, is iets dat ik nu niet kan aanvaarden.
En je vrouw? - Mijn vrouw en ik hebben een regeling.
Wat als ik hier blijf terugkomen, omdat we van elkaar houden?
Wat doe je hier, Libby? - Ik ben het beu om altijd te doen alsof.
Ik wil dat jij mijn vrouw wordt.
Dennis ging naar mijn vader en mijn vader moest Dennis
in een boek tonen hoe hij zijn kapotte penis moest repareren.
Het is doodgewoon en perfect normaal.
John.
Over twee weken gaan Bill en ik naar Little Brown
om het vooronderzoek van ons tweede boek voor te stellen.
Als hij het ontdekt van ons,
kan hij me zelfs uit het werk schrappen, wat hij al eerder heeft gedaan.
Al die vrouwen willen ofwel met me trouwen of ze bekijken me alsof ik een beul ben.
Dat is wat ik vanaf het begin zei. Dit programma werkt niet.
Luister, als jij je niet op je gemak voelt bij het surrogaat werk,
dan kunnen we het niet verder zetten.
Ik wil gewoon dat wij terug samen zijn.
Dat wil ik ook.
Ik denk dat de dok zich wat zorgen maakt om de aanwezigheid van mijnheer Logan.
Bill heeft je dus gestuurd om informatie uit me te krijgen?
Misschien kan ik je veel verdriet besparen door iets te delen dat ik heb opgepikt,
Proberen andere mensen te controleren werkt niet, nooit.
De enige die je kunt controleren ben jij zelf.
- Party of Four -
Vertaling: Dweez
Ik hoop echt dat je hem geen fooi gaf.
Natuurlijk gaf ik hem een fooi. - Wie stapt er nu in een taxi
en zegt, "We zijn van buiten de stad. Neem maar elke route die je wilt"?
De man reed met ons door Brooklyn, Bill. - En dan?
Het was die extra twee dollar waard, om die skyline te zien, denk je niet?
Nee, dat denk ik niet.
Betty zei dat The Times deze plek vier sterren gaf.
Blijkbaar is het haast onmogelijk om aan reservaties te geraken.
Ik was net zo blij met een broodje van roomservice en vroeg gaan slapen.
Nonsens. Vandaag ging het zo goed als het mogelijk kon gaan.
Jij en ik hebben een vijfgangen diner meer dan verdiend, zou ik zeggen.
Wat grootmoedig van je om dat te zeggen.
Want gezien hoe jij die vergadering monopoliseerde, denk ik dat ik hoogstens
een broodje met boter heb verdiend. - Virginia, laat het rusten, ja?
Het kwam allemaal goed. Geniet van de avond.
Mag ik jullie jassen aannemen? - Ja, bedankt.
Ik hou die van mij, bedankt. - Zeker van? Je voelt je meer comfortabel...
Is dat nog een ding waar je bezwaar tegen gaat maken?
De dame houdt haar jas. - Ingeval ik een drankje in zijn gezicht gooi
en ik heel snel moet vertrekken, iets dat heel goed mogelijk is.
Zal ik onze namen al vast doorgeven?
Wat is het snelste dat je iemand hier al door een maaltijd hebt zien gaan?
Masters?
Ik zie niets staan in het boek, mijnheer. Ben je zeker dat je reservatie vanavond was?
Heel zeker. Mag ik... - Is er een probleem?
Daar is het, dat zijn wij. - Moscher, voor vier personen?
Mosher, Masters, als de verbinding slecht was, kan iemand het gemakkelijk verkeerd...
Mosher. Mas... Zie je?
Bill, dat was heel goed mogelijk, als je vanuit een duikboot had gebeld.
En twee klinkt helemaal niet als vier.
Wij zijn met ons tweeën. - Ik ben in de war, mijnheer.
Zei je niet dat je gezelschap uit vier bestond?
Jawel. We zijn met vier, Virginia. Jij, ik en de Logans.
Ze heet Alice, nietwaar? De vrouw van Dan?
Wat doe jij in het lab op dit late uur? En wat is al dat lawaai?
Niet als de kinderen nog wakker zijn. - Komaan.
Kindertjes, bedtijd. - Nog tien minuten.
Dat zei je 20 minuten geleden ook. - Maar het is bijna gedaan.
Kom op, Lib. Laat hen het einde kijken. Het is goed.
Voor een voetbaltrainer, ben je eigenlijk een watje.
Echt waar?
Kom op, jongens. Jullie hebben je moeder gehoord, het is bedtijd.
Vooruit, de tv gaat uit. Ijskommetjes naar de keuken.
Johnny, ik wil wat tempo zien. Jen, een beetje sneller. Kom op.
Mijnheer Edley maakt een grapje. Maar, 10 minuten en dat is het.
Geen gezeur meer.
Hoe je ook wilt dat ik me zal gedragen, dat doe ik.
Komt ze... komen ze erbij? - Waarom kijk je zo verbaasd?
We hebben dit besproken. - Niet waar.
Zeker van? - Heel zeker.
Absoluut, ik ben nergens meer zeker over geweest in mijn leven.
Misschien... weet je wat? Ik heb het tegen Betty gezegd.
Dat klopt, ik ben het vast vergeten. - Het spijt me, dokter Masters.
Is het mogelijk dat je dacht dat je een reservatie maakte,
net zoals je dacht dat jij je vrouw vertelde over je gasten?
Ik ben zijn vrouw niet. - Mosher, voor vier personen.
Goedenavond mijnheer Mosher. Deze kant op. Deirdre zal je naar je tafel brengen.
Wat is hier gaande, Bill?
Wat bedoel je? - Wat ben je van plan?
Waarom zou je Dan en zijn vrouw vragen om ons te vergezellen?
Je hebt nauwelijks twee woorden tegen hem gezegd, sinds hij ons kantoor binnenkwam.
Je hebt al zijn aanbiedingen geweigerd voor sociaal contact.
Je tolereerde zelfs bijna het onderzoek niet dat hij ons vroeg uit te voeren.
Wat niet eerlijk van mij was.
Was dat zo? - Absoluut.
Virginia, ik voelde me bedreigd door hem. Dat zie ik nu in.
Wat doe je?
Zoeken naar de kale man op tv, die naar buiten springt met zijn verborgen camera.
Ik vond dat hij teveel van onze tijd in beslag nam.
Onze tijd? - Goed dan, jouw tijd.
Ik onderging zijn nieuwsgierigheid niet graag, wat erg kortzichtig was van mij.
Wat als zijn projecten niets opleverden? De man opende zijn chequeboek voor ons.
Nu hebben we een boekcontract om dat te bewijzen. Het was enkel juist om hem
wat waardering te tonen voor de steun die hij ons gaf.
Wel, dat is...
Is het niet raar voor jou dat ik zijn vrouw ook heb uitgenodigd?
Waarom zou dat raar zijn? - Dat vraag ik aan jou.
En ik geef antwoord, retorisch.
Nee, het is niet raar Bill, tenzij jij dacht dat we staande zouden eten in de vestiaire.
Terwijl jij dat uitzoekt, ga ik me even opfrissen.
Zal ik die aan Colette geven? - Geef die jas niet af, Bill.
De dame zal hem bijhouden.
Ben je nog steeds hier? - Dag Johnny?
Ik merkte dat het licht stuk was, dus wilde ik het maken voor ik naar huis ga.
Waar is mijn moeder? - Die leest Jenny voor.
Kan je me misschien helpen met iets
in mijn kamer? - Natuurlijk.
Absoluut. - Breng de ladder mee.
Breng de ladder mee?
Goed, vooruit maar.
Goedenavond, mevrouw. - Goedenavond.
Mag ik je iets aanbieden, mevrouw? - Nee, bedankt.
Zeker van? We hebben een paar lekkere nieuwe geuren, naast de klassiekers.
Channel. - Ik denk dat het Chanel is.
O ja? Ik spreek geen Frans.
Dit is een nieuwe, Promesse en we hebben Ambush van Dana.
Dat is zeker geschikt voor de gelegenheid.
Pardon? - Ja?
Er is geen papier. Zou je het erg vinden? - O, hemeltje. Sorry, mevrouw. Het komt eraan.
Alsjeblieft. Ik had het toilet op voorhand moeten controleren.
Het is niet erg.
Zie je wel? Ik leer nog steeds bij. Gewoonlijk moet ik de telefoon aannemen,
maar Carol Anne, het meisje dat hier meestal werkt, gleed twee dagen terug uit in de keuken
verloor twee voortanden en heeft een blauw oog
en ze laten haar niet werken, omdat het eruit ziet alsof haar vriend haar sloeg.
Dat kan niet in een nette plek zoals hier. Ambush, zei je?
Wat doe je? - Was je niet...?
Nee, ik zei, neen bedankt. - Het spijt me zo, mevrouw.
Mag ik een natte handdoek, alsjeblieft? - Jawel.
Hier. Vind je het niet lekker? Het is niet slecht.
Maar de heer met wie ik ben,
heeft een afkeur voor alle aroma's die ik draag.
Een afkeer? Een allergie, bedoel je? - Nee, hij heeft een heel gevoelige neus.
Hoort bij het werk, het is in orde. Ik overleef het wel, bedankt.
Kreeg ik hem te pakken? - Nee, hij zit daar, zie je hem?
Waar? - Snel.
Ik heb hem. - Zeker van?
Zo plat al een pannenkoek. Wil je het zien? - Dat is wel goed, ik vertrouw je.
Kom op.
Ik ben er niet bang voor of zo.
Ik mag ze gewoon niet. - Ik begrijp het.
Is er nog iets waar je het niet zo voor hebt? - Ik hou niet echt van donder.
Komaan.
Houd iemand echt van de donder?
Paukenisten misschien. In orkesten, met de grote trommels?
Die houden er vast wel van. - Je hebt waarschijnlijk gelijk.
Weet je waar ik bang voor ben, Johnny? - Wat dan?
Mensen laten zien dat ik bang ben.
Wat zullen ze wel niet denken? Die grote, stoere voetbaltrainer,
iedere keer als hij naar de dokter gaat sluit hij zijn ogen en fluit een deuntje
als hij een injectie krijgt. - Doe jij dat?
Iedere keer.
Kom, speel voor dokter. Ik zal mezelf spelen, goed?
Tijd voor je spuit, mijnheer Edley. Ben je er klaar voor?
Denk het wel.
Luister, je zei dat je het tegen niemand zou vertellen, juist?
Dat beloof ik.
En jij vertelt dat van mij niet? - Aan niemand.
Goed, ga maar slapen.
Goedenacht, mijnheer Edley. - Slaap lekker, Johnny.
Sorry dat je mijn secretaresse niet liet reserveren. Ik heb hier wat gewicht.
Ik investeerde in de zaak van Gordon in Midtown een paar jaar geleden.
Pardon, kan je Chef Ostroff zeggen dat Dan Logan bij de gasten van Masters hoort,
dat is de reservatie die kwijt is en hem vragen of hij ons een tafel kan geven?
Blijkbaar zitten ze volgeboekt tot... - En dat we uitkijken naar de tartare.
Dat staat niet op het menu, maar ze maken het als ik het vraag.
Dan? Fijn om je te zien. - Virginia.
Ben je alleen? - Alice is onderweg.
Ik moet zeggen Virginia, ik had je uitnodiging niet verwacht.
Die kwam ook niet van mij.
Volgens mijn secretaresse belde een vrouw, dus nam ik aan...
Was jij dat niet. Wie dan? - Bill, liet je Betty dit reserveren?
Ja, inderdaad. Ik zal hen dat laten ophangen.
Bedankt.
Het spijt me zo. Ik wist er absoluut niets van.
Bill orkestreerde dit allemaal zonder me iets te zeggen.
Waarom nam jij je vrouw mee?
Toen de uitnodiging arriveerde, blijkbaar van jou,
belde mijn secretaresse Alice voor het tijdstip, zonder mij te raadplegen.
En daar ben je dan. - Hallo, schat.
Je bent er geraakt. Ik wil je voorstellen aan...
Virginia Johnson. Hallo. - Eindelijk. Ik ben zo blij dat je belde.
Danny vindt jou het einde. Praat non-stop over je.
Is dat zo?
En, mijn hemel, wat ben jij een slank ding.
Ik weet niet waarom, maar ik heb je me steeds voorgesteld als forser.
Mevrouw Logan, neem ik aan?
Alice, alsjeblieft. - Bill Masters.
Ik ben verheugd dat jij en je man ons kunnen vergezellen.
Er is blijkbaar iets misgelopen met de reservatie
maar daar werken we aan. - Mr. Logan,
sorry dat we jou en je gevolg lieten wachten.
We hebben een tafel voor jullie, als jullie Jacques willen volgen.
Dames?
Hangt er maar vanaf die je kent, Bill.
Wie. Het is wie.
Dit is een tafel voor twee. Wij zijn met vieren.
Vijf, als je de jas meerekent.
Waar zet jij je klanten die niet veel gewicht hebben? In de bijkeuken?
Het spijt me vreselijk. Dit is de enige tafel die vrij is, op het moment.
Misschien moeten we nog even wachten. - We zijn volgeboekt vrees ik, mijnheer.
Of een andere keer terug komen. - Doe niet zo stom.
We wringen er ons wil in, nietwaar, Alice? - Absoluut, het zal knus zijn.
Ben je zeker dat ik niet moet... - Ik ben heel zeker, bedankt.
Willen jullie beginnen met een cocktail? Dames?
Een Manhattan, alsjeblieft. - Alice?
Zij neemt een tonic met een scheutje... - Witte wijn, alsjeblieft.
Maar schat... - Ik wil een glas witte wijn, Dan.
Heb je daar bezwaar tegen? - Waarom maken we er geen spritzer van?
Mag ik voorstellen dat we beginnen met een fles van je beste champagne?
We hebben iets te vieren.
Wat ben je aan het doen?
Hij liep maar langzaam leeg, dus...
Wat?
Je kunt niet alles in huis repareren.
Hij is maar twee dagen weg. Als hij terugkomt, zal hij het merken.
Echt? Zal Bill het merken? Komaan.
Je moet voorzichtiger zijn tegenover de kinderen.
Je mag mijn hand niet pakken onder de tafel of onder mijn jurk tasten.
Dat hebben ze niet gezien. - Maar ze konden het wel.
Je mag me ook niet Lib noemen, waar zij bij zijn.
Heb ik dat gedaan?
"Geef de ketchup eens door, Lib. De aardappels zijn verrukkelijk, Lib."
Ik heb die fantasie, weet je. Niet lachen, maar ik heb een fantasie
dat de kinderen me Paul beginnen te noemen.
Niet onmiddellijk, maar uiteindelijk, weet je?
Dat ding dat Howie heeft met L-en? - Ik hoop dat hij dat blijft houden.
Als je de L van Paul laat vallen, dan wordt dat pau, juist?
En dan beginnen de grotere kinderen me misschien pa te noemen
en dan zal dat al snel zijn wat ik voor hen ben.
Je weet wel, hun pa.
Daar zou jij toch geen probleem mee hebben, of wel?
Op "Menselijke Seksuele Ontoereikendheid." - "Menselijke Seksuele Ontoereikendheid."
Willen we daar echt op toasten? - Zo heet het volgende boek van Bill en Virginia.
Ach zo.
Wel, proficiat dan, voor jullie twee. Hoe opwindend.
Na het succes van het eerste, ging het deze keer zeker makkelijker?
Geen krachtige reclame vereist. - Dat zou je denken, ja
dat we enkel het werk met de koppels voor zichzelf moeten laten praten.
Maar Bill vond dat hij de inzet moest verhogen.
Virginia, alsjeblieft, niet doen. - O jawel.
Virginia is boos op me
omdat ik lichtjes afweek van het script dat we afspraken.
Ik zou niet zeggen afweken en ik zou niet zeggen lichtjes.
Ik zou zeggen dat jij de vergadering compleet gijzelde.
Bill zei dat we van plan zijn om een hoofdstuk te wijden in ons volgende boek
aan ons werk met surrogaten. - Ik dacht dat je dat zou stopzetten.
Bill blies het vanmiddag nieuw leven in en verbond ons aan het voorzetten ervan.
Pas nadat het team van Little Brown team terughoudend leek om door te gaan.
Niet terughoudend en zelfs als ze dat waren betekende het niet dat je erop moest springen
en onderzoek aanbieden dat we beiden wilden uistellen voor de onmiddellijke toekomst.
Ze hadden nooit ingestemd met zo een groot voorschot, Virginia.
De vorige keer dat we bewijs tekort kwamen dat ons onderzoek vaste resultaten opleverde,
het impotentiewerk, vond jij het verkeerd om het te promoten.
Nemen de meeste mensen aan dat jullie getrouwd zijn?
Jullie lijken getrouwd te zijn. Lijkt het er niet op dat ze getrouwd zijn?
Ze zijn niet getrouwd. In feite heeft Bill een prachtige vrouw.
Heb je haar ontmoet? - Nee, maar ik zag haar foto op je bureau.
Neem je haar niet mee als je reist?
Nee. - Waarom niet?
Ze zou toch zeker een reis naar New York willen, of niet?
Ja, maar we hebben drie kinderen. - Heb je foto's?
Nee.
Echt? Geen foto's? Geen enkele?
Dan houdt er ook niet van me mee te nemen op zijn avonturen.
En waarom is dat? - Ik heb een theorie.
Die zou ik willen horen. - Nog een broodmandje, alsjeblieft.
Met zoveel meer vrouwen die werken is het makkelijker voor een man,
vooral voor één die zo knap is,
om zijn zaken te kunnen doen, ongehinderd door een trouwring.
Ben je het daar mee eens, Virginia?
Ik vraag het je als vrouw.
Ik zou het echt niet weten.
Het is niet veel anders dan jouw aanpak, Bill.
Je kwelt de koper met de belofte van iets dat je misschien nooit echt kunt leveren.
Ik ben niet blind. Ik weet dat ik met een flirt trouwde.
Maar het leverde me een flat met drie slaapkamers op, met uitzicht op het museum.
Misschien moet je het wat rustiger aan doen, schat.
Misschien moet je stoppen met in mijn been te knijpen onder de tafel.
Hoe heette die vrouw in Dallas weer? De linnen-erfgename.
Danny verkocht haar het idee van zakjes lavendel in haar baddenlekens te stoppen.
Beddenlakens.
Dat is moeilijk uit te spreken.
Vooral na twee glazen champagne.
Mag ik nog een toast voorstellen?
Ik stem tegen.
Sorry. Was dat retorisch?
Ik hou van je gevoel voor humor, Virginia. Erg New York. Ben je Joods?
Op jou, Dan. - Op mij?
Wel, we zouden nooit op dit punt beland zijn, zonder jouw financiële steun.
Dat is...
heel vriendelijk dat je dat zegt, Bill. - Het is volledig waar.
Is het niet, Virginia? - Inderdaad. Jij hield ons drijvend.
Ik ben blij om aan te kondigen dat het voorschot dat we vandaag kregen
onze operationele kosten vanaf nu meer dan zal dekken.
We zijn dus niet alleen in staat om je volledig terug te betalen,
we kunnen je ook een grote rente betalen op je investering.
Bedankt. Op het einde van onze reis.
Proost.
Kom op jullie twee. Op een gelukkige afloop.
Dit is weer iets dat jij besloot Bill, dat ons werk met Dan voorbij is?
Is het dat dan niet? Ben jij het er niet mee eens, Dan?
Je deed een investering.
De pakte goed uit, meer dan goed.
Toen ik je diensten inschakelde, begonnen we een partnerschap.
O, zag jij het op die manier?
Een partnerschap? Zoals dat van Virginia en ik?
Eigenlijk niet, want ik neem geen eenzijdige beslissingen
zonder haar te raadplegen. - Misschien kan je het voor me ophelderen.
Wat is de reden om deze regeling eeuwigdurend te maken?
Je instap in... glijmiddelen?
Lotions. - Lotions. Sorry, je hebt gelijk.
Er was een bedrijf in Seattle waar Danny een lotionlijn mee deed.
Hij werkte vele maanden heel nauw samen met een schattige Japanse chemicus.
Hoe heette ze ook weer, Emiko?
Sorry dat je onze inspanningen niet de moeite waard vindt,
maar ik heb je toch zeker genoeg speling gegeven
om de dingen op te volgen die jij interessant vindt.
Ik vond de geur heerlijk, maar Dan wilde niet dat ik het opdeed.
Het is grappig, hij heeft niet graag dat ik om het even welk aroma draag.
Is dat niet stom, Virginia?
Voor een man in zijn branche, met zo een... wat is het woord ook weer?
Een afkeer?
Weet je wat me opviel, Bill?
Je plande dit etentje
voordat je wist hoe de vergadering met je uitgevers zou aflopen.
Wel, het was zoals jij al zei,
een positieve uitkomst was virtueel zeker. Ons vorige boek was een bestseller.
Maar dan betekent het dat je voorbereid kwam
om je surrogaatwerk op te geven, ondanks de bezwaren van Virginia.
Alles om je uitgever aan boord te halen
zodat er een reden was om het vanavond te vieren
en een reden om tegen me te zeggen, "Bedankt, hier is je hoed."
"Pas op met de deur, op je weg naar buiten."
Dan, Alice,
het spijt me zo om het hier al af te breken.
Het was fijn om je te ontmoeten.
Ga je weg? - Ik ben bang van wel.
Ik wist dat er een reden was om mijn jas bij te houden.
Ben je ziek? - Ja, van hem. Excuseer me.
Virginia. - Loop naar de hel.
Ik moet je ergens over spreken.
Het gaat over ons en over de toekomst.
Het is goed. Het is een goede start.
Denk je niet dat het te wanhopig is?
Omdat er een meer gewone manier is om het aan te pakken
zodat Bill niet onmiddellijk op zijn hoede is.
Nee, ik denk niet dat de wanhoop het probleem is, schat.
Ik denk dat je gewoon eerlijker en meer direct met hem moet zijn.
Vertel hem gewoon wat je wilt. - Wat wil ik dan?
Vraag ik hem dadelijk om een echtscheiding,
of wil ik eerst een tijdje apart en dan een scheiding?
Wat moet ik zeggen als hij vraagt waarom? Hij gaat vast vragen waarom.
En als hij dat doet? Wat ga je hem vertellen?
Ik wil niet dat hij weet dat het vanwege jou is.
Ik denk dat dat het moeilijker maakt.
Maar je had toch veel redenen om bij hem weg te gaan voor mij, niet?
Ik bedoel.... - Jawel. Enkel niet de moed.
Juist.
Ik denk dat geshockeerd zal zijn.
En daarna misschien boos. Ik denk niet dat hij gaat schreeuwen.
Misschien wel, maar hij zal te bang zijn dat ik iets zal zeggen over Virginia,
om mij van iets te beschuldigen.
Nee, waar ik...
Waar ik het meest bang van ben, is...
Wat als het hem niets kan schelen?
Wat als, wanneer ik het hem zeg,
ik in zijn ogen kijk en enkel opluchting zal zien?
Kan ik je helpen?
Elizabeth Masters?
Ik ben detective David Ascher van de politie van St. Louis.
Is er iets gebeurd? - Mag ik alsjeblieft binnen komen?
Wat is er aan de hand? - Dokter Masters?
Nee. - Dit is mijnheer Edley.
Paul Edley. Ik woon hiernaast. Wat...?
En dokter Masters? Is hij thuis? - Nee, hij is de stad uit.
En je kinderen? - Mijn kinderen slapen.
Ik moet je zoon enkele vragen stellen, mevrouw Masters.
Het zal niet lang duren. - Vragen? Waarover?
Je kunt niet midden in de nacht aankloppen en eisen om met een twaalfjarige te praten.
Sorry, mijnheer Edley, maar als je geen familie bent
moet ik je vragen te vertrekken. Mevrouw, je moet je zoon wakker maken.
Virginia, het spijt me. Kom terug. - Laat me met rust.
Vertrek alsjeblieft niet op deze manier. - Dan had gelijk, je hebt me erin geluisd.
Je wist dat dit zou gebeuren, voordat je St. Louis verliet.
Ik kan het uitleggen. Ik pak mijn jas en dan gaan we samen.
Geef dat hier. Denk je dat ik in een taxi ga stappen met jou?
Prima, dan gaan we in aparte taxi's, maar laat me jou tenminste erin zetten.
Dat kan ik zelf wel. Geef mijn tas terug, Bill.
Wacht even. Hallo? Kan iemand...
Wat dacht je wel niet? Wat hoopte je vandaag te bereiken?
Of was het genoeg om me simpelweg te vernederen?
Ik kan mijn jas niet vinden.
Hier.
Virginia, het spijt me.
Ik wilde niet dat het zo zou gebeuren, maar ik wilde dat je het zelf zag.
Wat zien? Dat hij een vrouw heeft? Denk je dat ik dat niet al wist?
Jij bent niet zijn eerste affaire, Virginia. Alleen zijn meest recente.
Wel, dat is mijn probleem om mee om te gaan, nietwaar?
Stoort je dat niet? - Wat ik doe en met wie ik dat doe
buiten kantoor zijn jouw zaken niet, Bill. - Jij maakt het mijn zaken
als je een belachelijk onderzoek verzint om die man in ons kantoor te houden.
Lotions. Serieus? - Welke keuze had ik dan?
De laatste keer dat ik eerlijk tegen je was dat ik een vriend had,
sloot je me een heel jaar af van het werk. Dus, of ik het nu vertel of niet,
ik eindig op precies dezelfde plek, aan de buitenkant.
Excuseer. Nummer 36. Hij is van marterbont.
Wil je me eerst iets vragen?
Heb je een pistool?
Jawel. Wil je het zien? - Tuurlijk.
Maar ik heb het nog nooit afgevuurd tijdens de dienst.
Heb je het ergens anders afgevuurd? - Dit exemplaar niet.
Ik ga soms jagen met mijn zoon.
Hij is ongeveer even oud als jij.
Neemt jou vader je soms mee jagen? - Niet echt.
Wat doen jullie wel graag samen?
Wel, hij werkt heel veel, dus...
Wat doet hij dan?
Hij is een dokter. - Wat voor soort dokter?
Hij leert mensen hoe ze kinderen moeten maken
en hoe hun delen op de juiste manier in elkaar passen.
"Hun delen?" - Het is in orde.
Mijn man doet klinisch onderzoek... - Ik weet wat hij doet, mevrouw Masters.
Ik wil het alleen horen van je zoon.
Johnny, heeft je vader je ooit laten zien hoe je lichaam werkt?
Je weet wel, de dingen aangewezen.
Zoals wanneer jij je aankleedt of in bad, of onder de douche?
Nee.
Heeft hij je ooit getoond hoe zijn lichaam werkt?
Natuurlijk niet, detective. - Mevrouw Masters, alsjeblieft.
Natuurlijk deed hij dat niet.
Heeft hij ooit één van je vrienden getoond hoe hun lichaam werkt?
Dat weet ik niet.
Heb je hem nooit horen praten over die dingen
met iemand van je vrienden?
Met mijn vrienden? Neen.
Met iemand die niet je vriend is?
Dit is erg belangrijk, Johnny.
Met wie heeft hij gepraat?
Hij heeft eens met Dennis gepraat. - Dennis Daughtry?
En hij praatte over zijn lichaam?
Wanneer was dat?
Paar weken geleden. Na het feest voor de ploeg.
Ik was daar ook. Ik heb je vader niet met Dennis zien praten.
Jij legde Howie slapen. Dennis was aan het wachten tot zijn moeder hem oppikte.
Dat zei hij toch. - En waarover hoorde je ze praten?
Dat weet ik niet meer. - Je weet niet meer
wat je Martha Geiss en Olive Lambert op de speelplaats vertelde?
Nee.
Want zij zeiden dat jij hen iets vertelde over Dennis en je vader.
Wat heb je hen verteld, Johnny? Het is in orde.
Weet je niet meer dat je zei dat je vader Dennis moest tonen hoe zijn penis te repareren?
Wat?
Ja, maar
ik bedoelde niet... ik zei dat alleen maar omdat ik kwaad was.
En waarom was je kwaad? - Omdat ik die jongen haat.
Hij is een klootzak. - Johnny.
En pap was altijd zo vriendelijk met hem. - Hoe is hij dan vriendelijk?
Dat is hij gewoon.
Hij praat met hem, brengt tijd met hem door.
Brengt tijd met hem door op andere manieren dan hij met jou doet?
Hij brengt geen tijd door met mij. - Dat is niet waar, Johnny.
Hij heeft Dennis liever.
Nee, schat. - Mevrouw Masters.
Johnny, ik moet het weten.
Heb je ooit gezien dat je vader en Dennis
enig fysiek contact hadden... - Dat is genoeg, detective.
Ik ben hier nog niet klaar, mevrouw. - Jawel, ik zeg dat je klaar bent.
Ik ga mijn kind niet aan nog meer onderwerpen. - Ik kan hem meenemen naar het bureau,
als je dat verkiest. - Bedreig mij niet, mijnheer.
Johnny, ik wil dat je naar je ka... - Het spijt me.
Het is goed. Je hebt niets verkeerd gedaan.
Het spijt me.
Niemand is boos op je, schat. Ik wil even met de detective alleen praten.
Maar mam. - Het is goed, ga maar.
Ik kom je dadelijk instoppen. Ga maar.
Ik weet niet wat je denkt dat hier gaande is.
Ik weet niet wie wat zei, als een stom meisje op de speelplaats
de woorden van mijn zoon verdraaide om mijn echtgenoot...
De jongen bevestigde tegen zijn moeder
dat je man hem foto's toonde van een naakte man.
Mijn man is een dokter.
Als hij die jongen afbeeldingen toonde uit een medisch handboek,
dan ben ik zeker dat daar een perfect goede reden voor was.
Zonder dat zijn moeder het wist? - Ik zou zeggen dat elke moeder
die haar zoon op een feest achterlaat, dat niet mag beoordelen.
Mevrouw Masters, kan je mij de omstandigheden vertellen
waaronder een volwassene een minderjarige seksuele afbeeldingen kan tonen
die kunnen doorgaan als aanvaardbaar gedrag?
Mijn man zou een kind nooit iets aandoen.
En toch klinkt het voor mij alsof hij je zoon iets aandeed.
Je moet vertrekken, detective. - Dat is prima.
Ik zal het natuurlijk moeten opvolgen.
En als je dat doet, zal onze advocaat aanwezig zijn.
Laten we de rekening maar vragen. - We hebben pas besteld.
Ik denk dat de maaltijd voorbij is, niet? - Ik wil niet vertrekken.
Alice, kom op. - Jij mag vertrekken.
Alice.
Hoor je me niet. Ik blijf. Wil je dat ik een scène maak?
Je wilt die fles uitdrinken. Dat is het, of niet soms?
Hoe lang heb je het deze keer uitgehouden? Drie maanden?
Ik ga morgenvroeg naar een samenkomst. Het spijt me.
Niet waar. - Spijt het jou?
Jawel.
Om bij haar te zijn, of om het in mijn gezicht te wrijven?
Ik heb er niet voor gekozen dat je het op deze manier zou ontdekken.
Is er een goede manier om de maîtresse van je man te ontmoeten?
Kan je zelfs niet doen alsof?
Ik heb nooit ontkend dat ik samen met hen was, Alice.
Ik ben altijd eerlijk tegen je geweest.
Je kunt niet beweren dat het oneerlijk is, als jij deze regeling hebt voorgesteld.
Welke keuze had ik?
Alice, ik wil dit niet hier doen. Kom mee. - Ik vraag het je.
Welke keuze gaf je me behalve de andere kant op te kijken?
Die kant wil je niet opgaan. Geloof me. - Waarom niet?
Omdat je niet denkt dat je gedrag me zonder een keuze achterlaat?
Elke keer als jij in die fles verdwijnt en ik je moet komen zoeken
of dat je ermee dreigt jezelf iets aan te doen.
Het brengt je terug. Geef maar toe, je herstelt me graag.
Vroeger wel.
Ik kan niet zeggen dat ik de laatste tijd goed werk heb geleverd, wel?
Je hield altijd al van degenen die hersteld moeten worden.
Vertel eens, op welke manier is deze stuk?
Dat is ze niet.
Komaan. Wat is het? Financiële problemen?
Misbruikt als kind? Een ex die haar stalkt?
Virginia is anders.
Ze zijn allemaal anders, tot ze allemaal hetzelfde zijn.
Ik ben verliefd op haar, Alice.
Dat heb je me nog nooit eerder horen zeggen.
Wat voor partners zijn we Bill,
als je me marginaliseert, elke keer als ik je boos maak?
Hoe zijn we gelijken als je altijd een prijs afdwingt
voor iets dat ik buiten het werk uit wil?
Ik weet dat je boos bent en je hebt gelijk,
maar uiteindelijk zal je zien dat dit het beste is.
Ik red je van die man.
"Die man" is iemand met wie ik gelukkig zou kunnen worden.
Dat denk ik echt niet, Virginia. - En waarom is dat?
Vanwege de man die jij denkt dat hij is,
of omdat ik geen leven mag hebben buiten het werk uit?
Dat mag je wel hebben. Je wilt er alleen geen.
Dat was het argument dat je aanhaalde in het ziekenhuis,
toen ik aan het bevallen was, dat mijn tegenstrijdigheid het probleem was,
dat ik dat stuk van mezelf moet omhelzen dat het werk boven alles zet.
Verdorie, ik dacht dat je het meende.
Maar ik besef nu dat de persoon die echt baat heeft bij dat argument jij bent,
dat je alleen voor jezelf zorgde.
Je zorgt altijd alleen maar voor jezelf.
Waarom hou je van haar?
Ally.
Vertel het me. Ik beloof je dat ik niet boos zal worden.
Er is geen gemakkelijk manier om dat uit te leggen.
Het is goed. Vertel het me gewoon als een gunst voor mij.
Wel, om iets te noemen,
haar leven begint niet als ik aankom en stopt niet als ik terug vertrekt.
Ze heeft andere dingen waar ze om geeft. Ik ben niet haar hele wereld.
En dat is goed? - Jawel.
Waarom?
Het is in orde. Ik weet het.
Je hebt een partner nodig, geen project.
En ik ben een project.
Maar dat was ik niet altijd.
Of wel?
Maakt ze je aan het lachen?
Ja.
Ik maakte jou vroeger ook aan het lachen.
Je maakt me nog steeds aan het lachen.
Maar niet genoeg om al het andere goed te maken.
Madame et monsieur,
speciaal voor jullie klaargemaakt, steak tartare.
Bon appétit.
Denk je dat ik je gekluisterd aan je bureau wil hebben?
Ik zei wat ik zei omdat je toestemming nodig had om te stoppen jezelf te haten.
Ik haat mezelf niet. - Nee?
Je wilt een man hebben Virginia,
want hoe onconventioneel jij jezelf ooit beschouwt,
je bent nog steeds de dochter van je moeder
en zij zei dat je er één nodig hebt om gelukkig te zijn.
Maar ik ken jou. Een relatie zal je nooit bevredigen
op dezelfde manier als het werk. Het doet je oplichten.
Het geeft je een doel dat zoveel meer gevolgen heeft
dan zitten wachten tot een man thuiskomt.
En wat dan? Kijken of er lippenstift op zijn kraag zit?
Dat leven is veel te klein voor jou, Virginia
en het is een verspilling van wat jij de wereld te bieden hebt.
Pardon. Zijn jullie toevallig die mensen van dat seksboek?
Masters en Johnson, ja? - We hielden van jullie boek. Is er een kans...
Rog en ik zouden heel blij zijn als we jullie handtekening konden krijgen.
Het spijt me. - Excuseer me.
Alice. - Dan, wat is er?
Ze voelt zich niet goed. - Ik ga wel.
Zal er vanavond nog veel heen en weer gelopen worden,
of mag ik het diner opdienen?
Gaan ze hem in de gevangenis stoppen? - Neen, natuurlijk niet.
Maar hij zal ontdekken dat wat ik zei hem in de problemen brengt?
Het gaat niet om wat je zei, Johnny. Het gaat om hoe de mensen het opnemen.
En ze zullen inzien dat papa enkel vriendelijk voor die jongen was.
Ja, maar hij zal weten
dat ik dit startte en het zal gewoon...
Het zal hem nog een reden geven om mij te haten.
Je vader haat je niet. - Hij vindt me niet leuk.
Waar heb je het over? Johnny, je vader houdt van je.
Je zegt altijd tegen papa dat hij meer tijd met me moet doorbrengen.
Als hij dat wilde, dan moest je het niet vragen.
Mag ik je een geheimpje vertellen?
Ik denk dat je vader bang van je is. - Bang van mij?
Van te tonen hoeveel hij van je houdt.
Dat denk ik niet.
Toen je nog een baby was,
was hij bang om je vast te houden, omdat
omdat ik denk dat hij bang was
om van iets te houden dat hij pijn kon doen.
Jij was zo perfect dat hij je niet wilde vernielen.
Hoe zou hij dat doen?
Door aan jou door te geven
wat hij allemaal niet fijn vindt aan zichzelf.
Zoals?
Ik weet het niet.
Misschien dingen waarvan hij denkt dat hij die van zijn vader kreeg.
Pap hield niet van zijn vader.
Waarom niet?
Hij dacht dat zijn vader hem niet zo graag had.
Waarom? Wat had hij gedaan?
Hij gaf er niet zoveel om, om een goede vader te zijn.
Hij was een boze man en hij wist niet wat hij met zijn woede moest doen,
dus kwam die naar buiten op manieren die pap pijn deden.
Daarom ging hij zo vroeg het huis uit.
Hij was niet veel ouder dan jij.
Dus hebben ze het nooit goed gemaakt?
Ze waren altijd gewoon kwaad op elkaar
en ze hebben het nooit bijgelegd?
Ik hoopte dat het op een dag beter zou worden tussen pap en mij.
Wat als ik dat verknald heb?
Schat, dat heb je natuurlijk niet gedaan.
Natuurlijk niet.
Gaat het?
De kamer draait rond.
Ga zitten.
Goed. Bedankt.
Een natte handdoek, alsjeblieft?
Bedankt.
Mag ik je een mondverfrisser aanbieden? - Ja, dank je wel.
Wat een ramp.
Je was er niet bij toen de steak tartare aankwam.
Het waren de drie eierdooiers bovenop die het 'em deden.
God.
Weten de dames toevallig of "E-Yew De-Toilet" mondverfrisser is?
Misschien kan je voor mijn vriendin een limonade bij de bar halen.
In feite hadden we vrienden kunnen zijn, jij en ik.
Kan dat nog steeds?
Dat zou een beetje raar zijn, denk je niet,
vermits mijn man verliefd is op jou.
Beledig me niet door verbaasd te zijn.
Danny vertelde het me.
Hij vertelde je...
Hij vertelt het me altijd. We hebben dit eerder meegemaakt.
Dacht je dat jij anders was?
Dat denken ze allemaal.
Geniet van hem, Virginia.
Hij is een prachtige man.
Een echte heer.
Hij zal altijd de deur voor je open houden,
hij zal je verjaardag nooit vergeten,
je meesleuren op zakenreizen
en je in zijn armen nemen en met je dansen, alhoewel er geen muziek meer speelt.
En als hij op je drempel staat
en je vertelt dat hij de rest van zijn leven met je wil doorbrengen,
op dat moment denkt hij dat hij het echt meent.
Ik wist niet wat ik tegen hem moest zeggen.
Hij geeft zichzelf natuurlijk de schuld.
Zal er klacht worden neergelegd? - Dat weet ik niet.
Zei de detective dat niet, of... - Paul, ik zei al dat het abrupt eindigde.
Ik vroeg hem om te vertrekken.
En wat zei Johnny dat er echt gebeurde?
Mij vertelde? Niets, ik heb het niet gevraagd.
Je vroeg hem niet om uit te wijden over wat hij zag?
Waarom zou ik?
Dit is enkel een misverstand dat uit de hand is gelopen.
Het werk van Bill maakt hem kwetsbaar voor zulke beschuldigingen.
Door zijn werk en zijn gebrek aan inzicht, denk ik.
Je denkt toch niet echt...
Nee, hij deed niets verkeerd. Dat weet ik, heel zeker.
Ik weet wat voor man mijn echtgenoot is.
Hij is het soort man
die al tien jaar een maîtresse heeft.
Ja, maar dat is iets dat hij mij aandeed, Paul.
Hij zou een kind geen pijn doen.
Nooit.
Ik werd tien jaar lang wakker met de gedachte dat ik gelukkig getrouwd was.
Al die tijd was mijn vrouw aan het plannen om me in de steek te laten.
Je denkt dat je iemand kent, maar dat doe je niet.
Je moet weg. Nu. Voordat Bill thuiskomt.
Ik zal een huis voor je huren, voor jou en de kinderen, aan de andere kant van de stad.
Dat kan ik niet doen, Paul.
Wat kan je niet doen? Stappen nemen om je kinderen te beschermen?
Ik bescherm ze...
tegen de valse inruk dat hun vader een monster is.
Want als ik nu vertrek, is dat precies wat ik zeg.
Niet alleen tegen de wereld, maar tegen mijn kinderen.
En dat kan ik nooit terug nemen.
Wat er ook gebeurt,
of de aanklacht ook verworpen wordt,
hij zal voor altijd de man zijn, die hun moeder niet onder hetzelfde dak wilde.
Zal Bill verlaten niet altijd zeggen
dat je denkt dat je beter af bent zonder hem?
Ja.
Beter voor mij.
Hij is een slechte echtgenoot geweest, Bill.
Ik heb redenen om hem te verlaten die een mijl lang zijn,
maar ik heb niet genoeg reden
om die kinderen van hem af te pakken. - Omdat hij zo een goede vader was.
Ik zou een betere zijn, Libby. Dat weet je.
Het maakt niet uit.
Hij is de vader die ze hebben.
Hij is de vader van wie Johnny moet weten dat hij van hem houdt.
Want, zonder dat
eindigt het precies op dezelfde manier.
Nog een zoon zonder vader
die vader wordt en niet weet hoe hij van zijn zoon moet houden.
En als...
Als ik blijf, hebben ze een kans om dat wat gebroken is te herstellen.
Libby, bedoel je...
Bedoel je dat je dit nu moet doen,
voorlopig,
of dat je dit voor altijd moet doen?
Kan ik je echt niets halen? - Enkel de rekening, bedankt.
Alain, annuleer de bestelling. - Wordt alles geannuleerd?
Maar ik stond op punt om op te dienen. - Ja, dat weet ik.
Zeg niets tegen de chef.
Breng de rekening, snel. - Akkoord.
Zo meteen, monsieur.
Ik moet het vragen.
Hoe dacht je precies dat het vanavond zou eindigen?
Net zoals het verliep.
Echt? Met Virginia die naar buiten stormde?
Wel, ik zag haar pas vertrekken
korter bij het dessert, maar ja.
De aanwezigheid van Alice bespoedigde haar vertrek?
In het grotere geheel was de toestand van je vrouw meer jouw schuld dan de mijne,
vind je niet? - Jij bent een smeerlap, Bill.
En een misplaatste als je denkt dat Virginia van je vervreemden
de manier is om haar terug te winnen. Dat is je einddoel, nietwaar?
Of ben je bang om toe te geven dat dat mij een voorsprong geeft?
Een voorsprong? Het spijt me.
Ik haat het om degene te zijn die het je vertelt, Dan
maar ze is klaar met jou.
Het kan misschien niet dadelijk gebeuren, maar het is onontkoombaar.
Het is voorbij. - Waarom denk je dat?
Omdat het dat is wat Virginia doet.
Heeft ze het ooit tegen jou gehad over Ethan Haas?
Hij was een dokter. Veelbelovende toekomst.
Zou alles voor haar gedaan hebben, inclusief weggaan van een andere vrouw.
Virginia zette alles stop, een paar dagen voordat
ze hem zou vervoegen in Los Angeles. Brak zijn hart, de arme drommel.
Maar ik weet zeker dat dat van jou meer weerstand heeft.
Je bedoelt dus dat ze compleet zelf van gedachte veranderde,
zonder inmenging van jou?
O nee. Ik vroeg haar om met me te trouwen.
Alleen was het niet op één knie met een ring in mijn zak,
als jij je dat soms voorstelt. Het huwelijk dat ik haar voorstelde
was een huwelijk van de geest, een echt intellectueel partnerschap
en ik deed het zonder een woord te zeggen.
Alles wat ik deed, was haar naam naast die van mij zetten
op dat eerste essay, dat we presenteerden op Wash U.
Dat was mijn belofte aan haar,
dat was wie we zouden worden, Masters en Johnson.
Dat is wie we zijn. Dat is hoe mensen over ons denken.
Dat is hoe we over onszelf denken. Virginia ook.
Maar dat was tien jaar geleden. De roos is uitgebloeid.
Misschien.
Daarom besloot ik om haar mijn naam te geven.
Enkel mijn naam, geen Dr. erachter
en die samen met die van haar op het volgende boek te zetten.
Een hernieuwing van onze geloften.
En je denkt dat dat een verschil zal maken?
Het is wat te laat. Je hebt haar te ver weggeduwd, niet?
Wel, in mijn ervaring, als de trein het station verlaat
en je zit er niet in, dan loop je twee keer zo snel
en twee keer zo hard om ervoor te zorgen dat hij niet zonder je vertrekt.
Ik wed dat je uitblinkt in schaken, Bill.
Als we zouden spelen,
had je waarschijnlijk het hele spel al door
voordat ik mijn openingszet deed.
Dat is heel goed mogelijk.
Al die strategieën bedenken, dat is uitputtend.
Je moet echt moe zijn. Elke zet bedenken,
elke tegenzet voorzien, zo ver in de toekomst
dat je compleet uit het oog verloor
dat er een veel simpelere manier is om te krijgen wat je wilt.
Wat is die dan?
Zeg haar wat je voor haar voelt.
Maar dat is vast nog nooit in je opgekomen, nietwaar Bill?
Maar raad eens, het is bij mij opgekomen.
Dus ik denk dat dit schaakmat is?
Sorry voor de storing.
Er is een telefoontje voor je vanuit St. Louis, dokter Masters.
Ze zeiden dat het een noodgeval was.
Om hoe laat is de vlucht? Dat is over anderhalf uur.
Gaat het?
Ze is een beetje rillerig. Je moet haar naar huis brengen.
De auto staat buiten.
Ik neem zo snel mogelijk een taxi naar het vliegveld.
Goedenavond, Virginia.
Dat was Betty. Libby liet me opsporen.
Er is iets gebeurd. Ik moet naar huis gaan.
Wat dan? De kinderen? - Ik weet het niet.
Betty had geen details,
maar ze boekte een vlucht voor me die over 90 minuten vertrekt.
Wil je dat ik met je mee ga?
Nee, onze spullen staan nog in het hotel.
Blijf overnachten en breng ze daarna mee naar huis.
Virginia,
ik wil dat je weet dat...
Dit is niet de goede tijd, Bill. - Er staat een taxi klaar, mijnheer.
Ga.
Pardon, mevrouw.
Mogen we het diner serveren?
Jawel. - Heel goed, mevrouw.
Jacques, geef madame een tafel en zeg de keuken om verder te gaan.
Mag ik?
Bedankt.
Wat doe jij hier?
Ik heb haar verlaten. Alice, ik heb haar verlaten.
Dan... - Ik hou van jou
en ik wil de rest van mijn leven met je doorbrengen, Virginia.
Ik meen het.