Vorige keer...
Elizabeth, u kent Craig Sterling. - Mevrouw de minister.
Openlijk ambitieus, egoïstische dwarsligger, veel vertoon en geen inhoud.
Niet te geloven dat Conrad die beslissing nam zonder mij erover te raadplegen.
De president van de Verenigde Staten kan alles doen wat hij verdomme wil.
Ik ben je voornaamste contact bij de DIA. We hebben één van je studenten op het oog.
Hij traint om onder generaal Doroshevich te dienen,
een van de hoogste leden in het Russische leger en adviseur van president Ostrov.
Dmitri Petrov. - Ik wil dat jij hem binnen haalt.
Je bedoelt hem rekruteren? - En hem aanstuurt.
Wat? Nee, wacht. - Henry, we hebben dit nodig.
Rusland blijft onze volgende reële nucleaire bedreiging.
Nadat we klaar zijn met de verdeelkasten,
kunnen we morgen verder gaan met het aanbrengen van de leidingklemmen.
Jawel, mijnheer. - Goed dan.
Goedenavond, Farid. Bedankt, tot ziens.
Nee.
Verdwenen. Waar is de Russische president Pavel Ostrov?
De wispelturige leider is al een week lang niet meer in het openbaar gezien,
wat leidde tot speculatie over een geheime buikwandcorrectie,
tot een afspraak in Gstaad voor de geboorte van zijn liefdeskind, tot een bloedige coup...
Ik ga voor de buikwandcorrectie. - IJdelheid, dat is altijd een goede optie.
Ben jij niet met hem gaan jagen, pap?
Misschien kreeg een Siberische tijger hem te pakken.
Of misschien is de Russische Air Force One vermist.
Te snel? - Laten we er een jaar mee wachten.
Wat denk jij over Ostrov, mam? Iets wellustig?
Ik denk dat dictators alles doen wat ze verdomme willen
en ervan genieten als de wereld zich zorgen maakt.
Ik ben er zeker van dat je maat, de Russische minister van BZ, ervan weet.
Misschien weet mam het en mag ze niets zeggen. - Denk je echt dat ze zo goed kan liegen?
Ze liegt voor haar broodwinning. - Niet waar.
Ik begin me een beetje aangevallen te voelen.
Maar goed dat we een conflictbemiddelaar in de familie hebben.
De praatstok, iemand?
Dezelfde die ik gebruikt heb om veel meningsverschillen op school op te lossen.
Je bent een loser. Het werkt.
Ja, alleen niet bij hersendoden.
Jongens, ga alsjeblieft naar school. Eruit. - Je hebt geluk dat ik je nog wil brengen.
Dag, hou van je. - Niet doen, alsjeblieft.
Dag, ik hou ook van jou.
Tot ziens.
Stevie, zou je nog even willen blijven?
Ja hoor.
Sorry dat ik zei dat je liegt. - Dat is het niet.
Maar wil je hier even naar kijken? - Ja, wat is dat?
Een labrapport. Het poeder in het zakje dat je me gaf, werd getest.
Het is positief op heroïne.
Ik zei dat Harrison zei dat het om een oude voorraad ging.
We wilden er enkel zeker van zijn. Dan is er ook nog...
Dan is er ook nog dit.
Een toxicologisch rapport. - Follikel analyse.
We lieten de haren van je borstel testen.
Dacht je dat ik heroïne gebruikte?
Eerlijk, we wisten niet wat we moesten denken en kan je het ons kwalijk nemen?
Het kwam trouwens zuiver terug.
Hoewel je wat calcium tekort komt.
Misschien moet je terug overgaan op normale melk.
Dit is een inbreuk op mijn vertrouwen. - Jij schond ons vertrouwen.
Je loog tegen ons over dat je uitging met Harrison.
Ik mag met iedereen die ik wil uitgaan.
Maar hij is niet iedereen. Hij is de zoon van mijn baas.
Is dat alles? - Nee.
Nu we weten dat de heroïne echt is, moet iemand het tegen zijn ouders zeggen.
Wat?
Als Harrison gebruikt, wil je het op je geweten hebben om hen niet in te lichten?
En als hij opnieuw een overdosis neemt...
We denken dat het beter is als hij het eerst uitpraat met zijn ouders.
Afgezien daarvan, we gaan deze namiddag naar hen toe.
Prima.
Ik zal het hem zeggen.
Dit zijn beelden van de beveiligingscamera van de ontvoering. Dat is Tom Garrity.
Wat met zijn beveiligingsteam?
Twee APPF wachters buiten het gebouw voor de hele omtrek van de site?
De ontvoerders namen Garrity mee langs de andere kant.
We houden de Taliban in de gaten, ISIS en de gewone radicale websites.
Heel gedurfd, een medewerker van BZ ontvoeren in het midden van Kaboel.
Plaats onze ambassade daar en alle buitenposten in hoge staat van alarm.
Stilletjes.
Wat als iemand vraagt waarom? - Zeg maar dat het een oefening is.
We houden onze opties open tot iemand iets meer weet. Iedereen, bedankt.
Mevrouw, vanmiddag is dat evenement van de koopvaardij.
Ik moest u eraan herinneren dat minister Albright er zal zijn.
Juist, ik wil die speld dragen die zij me gegeven heeft.
Jawel, mevrouw.
U zult een krans neerleggen, samen met de Russische ambassadeur Zinchenko
ter ere van de samenwerking tussen de VS en Rusland tijdens WO II.
Misschien weet de ambassadeur waar zijn onbevreesde leider is.
Het Witte Huis wil een herziene versie van onze plannen voor Rusland, na Ostrov.
Ben je hier om te klagen over die opdracht, Jay?
Ze willen een gemeenschappelijk rapport met Defensie.
Defensie zal ervoor pleiten om de kans te grijpen
de Russische agressie terug te dringen met wat agressie van onze kant.
Precies. De tweede grootste nucleaire macht uitdagen, terwijl ze in chaos verzinkt.
Wat kan er in godsnaam mis gaan?
Ik ben misschien niet de juiste persoon om de afdeling te vertegenwoordigen, mevrouw.
Ik ga niet akkoord met iets dat zo stompzinnig uitdagend is.
Klinkt als een goed beleid.
Ik wil mijn kind zien opgroeien. - Ik ook.
Ik denk dat jij geschikt bent voor die taak.
Goed dan.
Bedankt. Mevrouw de minister.
Dmitri. Kom binnen.
Wat kan ik voor je doen?
Ik ga naar het kantoor van de commandant. Ik moet me terugtrekken uit het College.
Sorry om dat te horen. Mag ik vragen waarom?
Mijn zuster Talia is ziek.
Kanker.
Onze ouders zijn dood, dus moet ik zeker zijn dat voor haar gezorgd wordt.
Natuurlijk.
Ik wil dat je weet dat ik jouw zienswijze in de les erg apprecieer.
Ik ben net klaar met je artikel over religieuze conflicten en militaire plichten
en het is een slimme, originele aanpak van een erg complex onderwerp.
Je zult gemist worden, echt waar, door iedereen.
Mijn beste wensen voor jou en je zuster. - Bedankt.
Emma, de vrouw van Tom Garrity was bezorgd toen hij vanmorgen de kinderen niet belde.
Ze contacteerde de ambassade in Kaboel en die droegen haar over aan ons.
Vertel haar de waarheid. - Juist.
Maar vraag om haar discretie. - Natuurlijk.
Voor het goed van haar man.
Mevrouw de minister.
We kregen net een video met de eisen van de ontvoerders via versleutelde e-mail.
Waarom posten ze het niet op een website, zoals elke zichzelf respecterende ontvoerder?
Kijk maar. - Mijn naam is Tom Garrity.
Ik ben medewerker van het Amerikaanse BZ-ministerie, gestationeerd in Kaboel.
Mijn ontvoerders werd onrecht aangedaan en ik word gedood als jullie het niet rechtzetten.
We eisen om minister Elizabeth McCord te spreken, om middernacht in Kaboel.
Doe wat we zeggen, of hij sterft.
Dat is al over vier uur.
Waarom vragen ze geen geld of een gevangenenruil?
Waarom willen ze verdomme met mij praten?
Het verhaal van Dmitri klopt.
Zijn zuster werd opgenomen in het ziekenhuis van Muromskaya met geavanceerde botkanker.
Bedankt. - Graag gedaan.
Wat een pech.
Voor wie? Voor ons of voor zijn zus? - Allebei.
Ik neem aan dat jullie je opnieuw op Ivan Kolashkov willen focussen?
Ik heb nog steeds bedenkingen daarbij.
Natuurlijk. - Ik zal het anders zeggen.
Ik ga het niet doen.
Wie weet wat hij doet als je het bekendmaakt? Het is te explosief.
De directeur wil een Russische aanwinst met toegang tot generaal Doroshevich.
Dat is nu topprioriteit, vooral met al dat gedoe rond Ostrov.
Ivan en Dmitri vallen allebei onder zijn commandostructuur.
Misschien is er nog een manier om het klaar te krijgen met Dmitri.
De president verwacht u, mevrouw de minister. Loop maar door.
Bedankt, Lucy. - Bess.
Vergaderen we ergens anders? - Nee, een briefing over cyberveiligheid.
Hoe staat het daarmee?
Ze ontmantelen mijn vliegtuig nog steeds. - We moeten gaan, mijnheer.
Ik loop met u mee.
Niet nodig. Craig brengt je op de hoogte. Gebruik mijn kantoor maar.
Waar waren we, admiraal?
Het onderzoek heeft onthuld dat Garrity in een veilige zone werd ontvoerd,
die je met een sleutelkaart moet betreden. - Dus stalen ze die?
De kaarten zijn van drie Afghanen, die onder contract voor de VS werken.
Zijn ze dood?
Zij en hun families zijn verdwenen. Hun lichamen werden vast buiten de stad gedumpt.
Veel werk voor een Amerikaan van lage waarde. Wat missen we?
Wel,
dat moeten ze ons dan zelf vertellen. - Absoluut niet.
Pardon? - We onderhandelen niet met terroristen.
Praten is niet onderhandelen.
Ik heb de president geadviseerd, hij stemde ermee in. We geven niet toe aan hun eisen.
Hebt u hem ook geadviseerd dat we kostbare info krijgen als we met hen praten?
Ik begrijp uw sympathie, gezien Garrity één van uw mensen is.
Garrity is een Amerikaanse burger.
Ik heb uw begrip niet nodig.
Nooit.
Hou me alsjeblieft op de hoogte, Ellen. - Jawel, mevrouw.
- 2.02 The Doability Doctrine -
Vertaling: Dweez
Mevrouw. - Hoe is het met de vrouw van Garrity?
Ze is er kapot van, maar ze begrijpt het.
Er is iets veranderd bij de ceremonie van vanmiddag.
Minister van BZ Gorev zal ze bijwonen. - Sinds wanneer?
We horen net dat hij op een vliegtuig zit vanuit Moskou.
Heeft hij nog zaken in de stad? - Niets officieel.
Moeilijk te geloven dat er iets mis is met Ostrov als Gorev Rusland verlaat,
maar, aan de andere kant, het is een hele rare dag geweest.
Probeer wat tijd alleen met hem te regelen.
Dit is Stevie. Laat een boodschap achter, maar eigenlijk moet je me sms'en.
Liefje, ik heb je al geprobeerd te sms'en.
Ik stopte bij Georgetown om met je te lunchen, maar je was niet in de les.
Sorry voor de harde woorden vanmorgen. Wil je me bellen? Ik hou van je.
Professor. - Heb je even?
Natuurlijk, mijn vlucht is pas morgen. - Goed.
Ik wil over je zuster praten.
Wat als we iets konden doen om haar te helpen?
Maar ze is al in het ziekenhuis. - Nee, ik bedoel een geneesmiddel.
Er wordt op dit moment een medicijntest uitgevoerd in Stockholm.
Ze halen goede resultaten voor jonge patiënten met fibrosarcoma, zoals je zuster.
Ik heb je niet verteld dat ze fibrosarcoma heeft. Wat is dit?
Mijn regering kan Talia een plaats geven, als je bereid bent om met ons te werken.
Werken...
Begrijp je wat ik zeg? - Mijn God.
Mijn God, je vraagt me om een spion te worden.
Kijk me aan. Ik bied je de kans om het leven van je zus te redden.
Ze zullen me doden. - Ze weten niet dat jij er tussen zat.
Hoe weet je dat mijn kameraden nu niet naar ons luisteren?
Omdat we voorzichtig zijn. De kamer werd gecontroleerd, tijdens je lunch.
We zijn heel goed in het beschermen... - Stop.
Dit is waarom je me goede cijfers geeft, mijn werk prijst.
Nee, ik koos je vanwege je werk.
Jij wilt een functionele democratie in Rusland meer dan elke officier in het leger.
Op deze manier komen we er.
Door mijn land te verraden.
De architect van de Sovjet-Unie, Vladimir Lenin in eigen persoon,
zei, 'soms heeft de geschiedenis een duwtje nodig.'
Jullie huidige agressie zal enkel leiden tot een kreupele economie en eindeloze oorlogen.
Dat weet je. Maar als je met ons samenwerkt,
kunnen we Rusland het duwtje geven dat hen een betere toekomst verzekert.
Nee.
Nee, je schat me verkeerd in. Dit zou ik nooit doen.
En je zuster dan? - Een patriot, houdt van Moedertje Rusland.
Je kunt haar niet als onderpand gebruiken.
We hebben een paar minuten, mevrouw. - Bedankt.
Minister Gorev.
Minister McCord. - Welkom.
Ik wist niet dat u zou komen. Ik ben plezierig verrast.
Ik wilde bij de herdenking zijn van onze historische alliantie tegen het fascisme.
En het is een kans om mijn prachtige dochter Olga te zien.
Olga, aangenaam.
Ik hoorde dat je pas begonnen bent aan de Harvard Business School?
Inderdaad. Je praat over me tijdens het werk.
Over onze families praten is een goede ijsbreker.
Vaak is dat het enige leuke dat we tegen elkaar te zeggen hebben.
Echt?
Wilt u me vertellen of we ons zorgen moeten maken over president Ostrov?
Zult u me geloven, als ik neen zeg?
Ik hoopte dat we vertrouwen hadden opgebouwd. - Ik ook.
Ik hoorde het van uw medewerker van BZ in Afghanistan.
Echt waar?
Vreselijk. Het GRU heeft misschien wat informatie.
Wel,
ik vraag me af wat dat me zal kosten.
Excuseer me, mevrouw. - Mevrouw de minister.
Heeft u een ogenblikje?
Ja, natuurlijk. - Mag ik?
Jawel, mevrouw. - Mooi, bedankt.
Conrad is bezig met zijn nieuwe gouden jongen en ik moet tweede viool spelen.
Meer alsof ze me mijn viool afnamen en ze aan Craig Sterling gaven.
Beweert u dat de president u de Heisman trofee heeft gegeven?
Jawel.
Wat irritant is, want ik wilde die stomme baan al niet om te beginnen.
Met alle respect.
Het is een zware baan, dat valt niet te ontkennen.
Maar ik hield ervan en ik vermoed dat u dat ook doet.
Ik geef toe, ik begin het fijn te vinden.
Maar nu ik me voel alsof ik naar de buitenrand verbannen ben,
Hoe geraak ik er terug in?
Ken je mijn Haalbare Doctrine? - Ja. 'Waar onze belangen duidelijk zijn,
onze waardes gevaar lopen en we een verschil kunnen maken, moeten we handelen en leiden.'
Juist. En dat geldt niet enkel voor internationale politiek.
Het geldt ook voor afdelingspolitiek.
Er is genoeg plaats op de wereld voor middelmatige mannen.
Er is geen plaats voor middelmatige vrouwen.
En dus moet u leiden.
Dat wordt een beetje moeilijk, nu de president
duidelijk een besluit heeft genomen en verder gaat met Sterling.
Als u onderuit gaat, dan moet u vechten. Hard.
U moet hem raken waar het pijn doet. - Mijn God.
Ik hoop dat ik u nooit als vijand krijg.
Laat me Condi bellen en daarna gaan we lunchen.
Alexis, kom mee.
Harrison.
Dokter McCord. Ik hoopte dat Stevie hier was. - Hebben jullie vandaag gepraat?
Nee, ze belt of sms't niet terug, vandaar dat ik wanhopig in je huis verschijn.
Ze is er niet. - Goed
Sorry voor het storen. - Waarom kom je niet binnen?
Er is iets waar jij en ik over moeten praten.
Kom binnen.
Goed, bedankt.
Mevrouw, admiraal Hill stuurt nieuwe beelden van de ontvoering van Garrity.
Nog tien minuten voor de deadline. Laat maar zien.
Die kerel vecht voor zijn leven.
Dat zou jij ook doen. Maar dan stopt hij.
Spoel eens terug. - Hier is een andere camera.
Hij moet weten, dat het voorbij is, als hij in die auto stapt. Waarom geeft hij toe?
Omdat hij hen kent.
Daarom hadden ze regeringsbadges en kenden ze de weg in een beveiligd gebied.
Daarom zijn hun families niet thuis. Het zijn geen terroristen, ze...
Ze doodden de Afghanen niet, die voor de VS werkten en stalen hun badges niet.
Zij zijn het zelf. - Waarom gijzelen ze Garrity dan?
Geen idee. Haal hem aan de telefoon en dan zal ik het hem vragen.
De president zei van niet. Wilt u eerst met hem overleggen?
Heel zeker. Maar we hebben geen tijd, dus...
wil je dat nu gewoon doen?
Bent u er zeker van dat zij het zijn? - 65%.
Bel maar.
Word ik daardoor medeplichtig aan presidentiële insubordinatie?
Haast je, alsjeblieft. - Ik probeer het, maar ik raak niet door.
Wat bedoel je, je raakt niet door? - Weet ik niet, ik probeer opnieuw.
Nog twee minuten tot de deadline.
Het netwerk is vast overbelast. Wacht even.
Serieus? Moeten we ons plan bijstellen?
Wat gebeurt er? - Weet ik niet. Wacht even.
Hier is het dossier van de aannemers. - Toon me hun foto's, alsjeblieft.
Hopelijk gaan we met hen praten. - Het komt erdoor.
Kom op.
Mevrouw, zij zijn het.
Minister McCord, u belt dan toch. - Ik moet Garrity zien.
Hoe gaat het, Tom? - Vertel mijn familie dat ik van hen hou.
Waarom doen jullie dit? Jullie staan onze kant.
We hebben al 11 jaar voor het leger van de VS gewerkt.
Jullie beloofden ons visums om onze families naar de VS te brengen,
maar we werden altijd afgewezen.
Nu dreigt de Taliban ons en onze families te doden, omdat we jullie hielpen.
Ze hingen vorige week 's nacht brieven op onze deuren,
dat ze eerst de kelen van onze kinderen voor ons zouden doorsnijden.
We vroegen de ambassade om bescherming, maar ze stuurden ons weg.
U liet ons dit doen. We hadden geen keuze.
Wat willen jullie? - We weten dat we nu misdadigers zijn.
We aanvaarden het om in Amerika naar de gevangenis te gaan.
We willen visums en transport voor onze vrouwen en kinderen,
zodat zij in Amerika kunnen leven, zoals ons beloofd was.
Als u kunt bewijzen dat onze families veilig in Amerika zijn,
dan laten we mijnheer Garrity vrij.
Augustus 2014, januari 2015 en uiteindelijk twee maanden geleden.
Ze werden zeven keer afgewezen.
Ze voldeden aan alles voor een visum, aanbevelingen door VS bevelhebbers,
bewijs dat de dreiging echt was, als gevolg van hun werk.
Geen enkele smet in hun dossier. - Het lijken betrouwbare kerels te zijn.
Afgezien van de ontvoering en bedreiging om Garrity te doden.
Waarom werden ze afgewezen?
In 2008 belandde een Afghaanse aannemer voor de VS op de lijst van terroristen.
De wetmakers werden gek. De spionagegemeenschap zette
een rem op ongeveer elk visum vanuit Afghanistan en Irak.
Zelfs al bleven we beloftes doen aan de mensen die voor ons werkten.
En ze bleven gedood worden.
Volgende keer dat ik Jackson moet zeggen dat ik tegen POTUS inging, kan iemand...
U dan neerschieten?
Enig idee of de president dit aanbod zal aannemen?
Ik betwijfel het.
Ik ben een gebrandmerkte boodschapper.
Ze hadden allemaal dezelfde officier die garant stond voor hun visums.
Luitenant-kolonel Mike Wilkerson.
Kolonel Wilkerson? - Minister.
Bedankt dat ik zo snel mocht langskomen.
Absoluut mevrouw. Kom naar boven.
Wie is dit? - Dat is Kulcha.
Zeg hallo, Kulcha. - Schat.
Ik bedoel, ik ben geshockeerd.
Dat klinkt helemaal niet als hen.
Zeker niet als de kerels waar jij schitterende aanbevelingen voor schreef.
Maar het mocht niet baten, spijtig genoeg.
Denk je dat ze Garrity zullen doden, als we hun eisen niet inwilligen?
Dat weet ik niet, mevrouw. Maar in de drie jaren dat ze voor mij gewerkt hebben,
toonden ze moed en professionalisme, ondanks het gevaar.
Ze geloofden dat ze een betere toekomst voor hun land veilig stelden,
wat veel moeilijker was dan iemand van ons ooit kon denken.
Maar als ze dit doen,
denk ik omdat het is dat ze geloven dat ze geen andere opties hebben.
Deze kerel is het enige simpele dat uit mijn ronde gekomen is.
Ik vond hem in de straten van Kandahar, nauwelijks in leven.
Mijnheer de president, uw minister van BZ is u ongehoorzaam geworden.
Ik kon niet duidelijker zijn toen ik haar uw orders gaf.
Uw orders waren dat we niet onderhandelen met terroristen.
Maar toen dachten we dat de ontvoerders Taliban waren.
Deze kerels zijn misschien geen terroristen, maar handelen wel alsof.
Ze werden gedwongen tot een vreselijke keuze, door wanhopige omstandigheden.
Dus nu wilt u hen vergeven.
Als CIA-directeur deed u al het mogelijke om onze agenten in andere landen te beschermen,
omdat we die belofte gedaan hadden. - Geen van uw vroegere CIA aanwinsten
heeft ooit een Amerikaan ontvoerd. - Dat was de afspraak.
Deze mannen zetten hun leven op het spel en ze wachten al jaren.
Ik sprak met hun vroegere bevelhebber. Hij staat nog steeds voor hen in.
Toen hij een zwerfhond in Kandahar opnam,
moest hij enkel wat papieren tekenen en werd hij een genaturaliseerde Amerikaan.
Is die hond minder vervangbaar? Dat systeem werd niet stopgezet.
Of we waren nooit van plan om ons aan die belofte te houden.
Mijnheer, de veiligste manier om Tom Garrity te redden is de afspraak maken.
De ontvoerders gaan de cel in, dat is geen verraad voor ons beleid.
Doe het dan. - Mijnheer,
ik protesteer ten strengste... - Dat weet ik, Craig.
Wil je Elizabeth en mij een moment geven? - Bedankt, mijnheer de president.
Dank u wel, mijnheer. - Niet doen.
Russells argument overtuigde me, niet het jouwe. - Goed voor mij.
Harrison vertelde me van de heroïne die Stevie vond en dat Henry hem onder druk zette.
We dachten dat u en Lydia het zouden willen weten.
Het spijt me dat Stevie erbij betrokken raakte.
Ze staan elkaar na. Hebben ze altijd al gedaan.
Nu hij 21 is, kunnen we hem niet naar zijn kamer sturen, als hij een slechte keuze maakt.
We moeten hopen dat we hem goed genoeg hebben opgevoed, zodat hij
eventueel een goede keuze zal maken.
Bedankt, Elizabeth.
Toen we hoorden dat de Russische president Ostrov dood is, denkt het Pentagon dat we
de potentiële instabiliteit moeten gebruiken voor agressiever gedrag.
Het is dus uw idee om dat fragiele,
paranoïde land dat constant denkt dat de VS hen gaat aanvallen, aan te pakken
als ze het meest kwetsbaar zijn en die paranoia te voeden? Dat zal goed uitpakken.
Is hun zwakheid dan niet het moment om een strategische voorsprong te nemen?
Probleem is, we weten niet wat het zal worden,
behalve ongelofelijk destabiliserend en gevaarlijk voor de hele wereld.
Onze voornaamste zorg moet zijn informatie verzamelen,
uitvinden wie zich zal profileren als de volgende leider.
Goed, wie wil BZ hebben?
Momenteel is de beste hoop, minister van BZ Gorev.
Hij staat het minst vijandig tegenover het Westen.
Daar is Defensie het vast niet mee eens. - Mijnheer, wij willen generaal Doroshevich.
Hij is gematigd, pragmatisch. - Hij grapte om Grozny te bombarderen.
De legertop heeft hem het hof gemaakt, gedurende
meerdere jaren bij de Russisch-NATO partnerconferentie.
Enkel omdat hij kaviaar at met onze top, maakt hem nog geen vriend van het Westen.
Genoeg. Jullie moeten beiden werk maken om gemeenschappelijke grond te vinden.
Twintig minuten geleden hadden de president en ik een geheime briefing met het DNI.
We weten zo goed als zeker dat Ostrov in het Centrale Kliniek Ziekenhuis is.
Toestand onbekend.
Beschouw jezelf als op de hoogte gebracht. Dit is geen oefening meer.
Kom tot een vergelijk.
Nu.
Stevie spijbelde en ze antwoordt niet op mijn oproepen of sms'en.
Zijn we meer bezorgd om haar dan om Ostrov?
We pakten haar vanmorgen iets te hard aan. Ze heeft ruimte nodig.
Harrison biechtte tenminste alles op aan zijn ouders.
Niet verwonderlijk. Ik zat aan de ontvangende kant van je overtuiging, weerstand is nutteloos.
Gaat het? Heb ik iets verkeerd gezegd?
Nee, enkel iets op het werk.
Wil je erover praten?
Dat werk.
Sorry, de families zijn in veiligheid en worden naar het vliegveld Bagram gebracht.
U bent nodig in de Sit Room.
Bedankt.
Hoog tijd dat we een vakantie plannen.
Ik meen het. Iets zonder de kinderen.
Geen ontvangst of internet,
geen mensen, behalve een masseuse. - Ga maar.
En een kok. - Ga.
HUMINT hielp de locatie van Garrity en de ontvoerders ontdekken.
Ze zitten in een verlaten cementfabriek, een kleine 50 km buiten Kaboel.
Wat is de bron van die informatie? - De Russische GRU.
DIA bevestigde de authenticiteit.
Mijnheer de president, ik heb een SEAL team onderweg.
Wat is onze houding? - We blijven bij het plan.
Observeren en als ze aankomen op Andrews, Garrity en zijn ontvoerders oppakken.
Gorev had nog wat info voor ons. - Verwonderlijk dat hij toegaf.
Met Ostrov dood, kan het een veelbelovend begin zijn voor onze nieuwe relatie.
Als Gorev uit het machtsvacuüm komt als overwinnaar.
Mijnheer, een zwaarbewapend Talibanregiment is onderweg naar Garrity en de ontvoerders.
Ze zijn ontdekt. Verdomme. - Hoe ver zijn ze verwijderd, admiraal?
Ongeveer twee uur. - Hoe snel kunnen de SEALs daar zijn?
Ook over twee uur, mijnheer. - Hopelijk komen de goeden eerst aan.
SEAL is op de hoogte van de Talibaninval, mijnheer en gaan zo snel ze kunnen.
95 minuten tot het doelwit.
Zullen we er eerder zijn dat de Taliban? - Het zal heel nipt worden.
We moeten hen waarschuwen. We moeten zeggen dat ze zich verplaatsen.
Als we dat zeggen, denken ze misschien dat het een val is.
En het verrassingselement gaat verloren. - Wat niet uitmaakt als zij eerst zijn.
Ik zou het met je eens zijn Bess,
maar we beloofden hen dat hun families veilig waren, voordat ze zich overgeven.
Ze zullen ons niet meer vertrouwen als we nu de regels wijzigen.
Inderdaad niet. - Mee eens.
We hebben niet bepaald een sterk vertrouwen opgebouwd met die kerels.
Maar, ik ken iemand die dat wel deed.
Hallo? - Ishaq. Dit is Mike Wilkerson.
Dat is lang geleden, niet? - Mijn God.
Wat is er gaande? - Alles is in orde.
Je familie en die van Falal en Jawdah zitten op een vliegtuig naar Maryland.
Ze zijn veilig. - Waarom dit dan? Waarom bel je dan?
Ik ben hier met de president en de minister van BZ.
Ze beloofden dat de VS haar afspraak met jou zal nakomen,
maar er is iets onverwacht gebeurd. - Wat voor iets onverwacht?
De Taliban komen naar je toe, ze arriveren in minder dan 15 minuten.
Weet je waar wij ons bevinden? - Ja, in Gul Bagh.
In de oude cementfabriek. - Mijn God.
Ishaq, luister naar me. Blijf bij me.
Het goed nieuws is dat een Amerikaanse eenheid onderweg is om jullie op te pikken.
Nee, niet voordat onze families veilig zijn in de VS. - Er is geen tijd genoeg.
De president en de minister gaven mij hun woord dat er voor de families gezorgd wordt.
Mike, alsjeblieft. Je kent mijn kinderen.
We zullen jullie daar uit halen.
Maar je moet naar een veiliger plek gaan, waar we jullie kunnen ophalen.
Onze tijd is bijna op. Geef hem de landingszone.
Ishaq, zo'n 4 km ten noordoosten van jullie is een gesloten benzinestation.
Ga naar daar en wacht...
Wel verdorie. - Geen satellietverbinding meer.
Kan je het terughalen?
Negatief. Teveel storing in dat gebied.
Nog 12 minuten voor de Taliban aankomen. - Kennen ze de landingszone?
Mijnheer de president, we kregen net nieuws over Ostrov.
Goed, wat als ik...
je de Negende Vloot in de Noord Pacific geef? Maar geen raketten in Polen.
De president heeft geen interesse voor halve maatregelen.
Natuurlijk wel, dat is de definitie van diplomatie.
Klink meer als de definitie van zwakheid.
Ik wil best kracht uitstralen, maar wat we hem moeten zeggen is ingewikkeld
genuanceerd en een beetje contradictioneel. - Niet wat ik hem ga vertellen.
Trek je maar terug heren. President Ostrov kwam net opdagen bij een parade in St. Petersburg.
Goddank.
Dan is dit rapport niet meer zo dringend, denk ik.
Maar jullie vooruitgang is indrukwekkend.
Volgende keer dan maar?
Een kerel moet eens sterven.
Juist?
30 seconden tot landingszone. Over.
Begrepen, commandant. Kan je het pakje zien?
Negatief. We gaan dalen.
Wacht, ik heb vier mensen in de LZ. - Kan je het pakje visueel bevestigen?
Wacht.
Ja, we hebben een visuele bevestiging van het pakje.
We gaan landen. - Goddank zijn zij het.
Ze gingen er naartoe. - Goede inschatting, Bess.
Status, commandant? Over. - We liggen onder vuur, mevrouw.
Van wie?
Commandant? - Taliban. Colonne met zware artillerie.
De Taliban werden vast getipt door de lokale bevolking.
Aanvallen.
Pakje beweegt. Volg hem, Pete.
Dat is Garrity.
Status, commandant?
Commandant?
We hebben Garrity, admiraal. Toestemming om te evacueren? Over.
Mijnheer de president?
We kunnen hen niet achterlaten. We gaven hen ons woord.
We hebben onze man, we kunnen en moeten nu evacueren.
De Taliban is nog steeds onze vijand.
We hebben een Black Hawk met twee M-134 miniguns
en 30 SEALs tot de tanden bewapend met M4 karabijnen.
Dat is meer dan genoeg vuurkracht om hen weg te vegen.
We liggen zwaar onder vuur. We wachten op orders. Over.
Mijnheer de president.
Evacueren. Haal ze daar weg. - Toestemming tot evacuatie gegeven.
Begrepen, admiraal. Out.
Ik kan geen bloedvergieten van onze troepen verantwoorden om hen te redden.
Sorry dat het daar niet ging zoals u wilde. - Ziet u dat zo dan?
Soms gaat het zoals u wilt met de president en soms niet?
Dat denk ik wel.
Maar wij adviseren, juist? De president neemt de beslissingen.
Wat u vrijpleit van alle verantwoordelijkheid.
Nee, ik neem de volle verantwoordelijkheid voor alles wat ik doe in mijn werk.
Inclusief de dood van die mannen? Want Dalton steunt op zijn adviseurs
en hij kon overtuigd worden om hen te redden.
Ik vertelde de president precies wat ik geloofde.
Echt? Want gebaseerd op uw geschiedenis,
dacht ik dat u de Taliban zou uitschakelen toen we de kans hadden.
U maakte naam op het Pentagon door militaire interventie te steunen.
Denkt u dat ik meer gaf om van u te winnen, dan de president eerlijke raad te geven?
Het druist in tegen alles waar u voor ijverde de afgelopen 15 jaar.
Ik deel gewoon met u precies datgene dat ik geloof.
Geen sms'jes tijdens het eten.
Goed, maar ik las net dat de drang om je sms'jes na te kijken
krachtiger is dat de noodzaak voor een verslaafde om te gebruiken.
Zet hem dan uit. - Was het Stevie?
Nee.
Heb je iets van je zus gehoord? - Ik?
Sorry dat ik zo laat ben. - Waar ben je geweest?
Ik leef mijn leven.
Zou je eraan doodgaan om een sms te beantwoorden,
misschien een oproep? - Of een telefoontje.
Nu is niet het moment om te...
Kunnen we de ondervraging overslaan en gewoon eten?
Het is duidelijk dat we hier een conflictbemiddelaar nodig hebben.
Ik heb toevallig mijn praatstok... - En daar gaan we weer.
Praat openlijk en eerlijk, gebruik heel veel 'ik-beweringen'.
Mam, jij mag als eerste.
Ik had een moeilijke dag en ik probeer hard het niet op jullie uit te werken.
Maar ik denk, dat wat ik op dit moment het meeste voel is...
hoe frustrerend en moeilijk het is om de ouder van een adolescent te zijn.
Ik heb geen controle meer over jouw leven, Stevie.
En daar word ik doodsbang van.
God.
Dat was heel goed, mam. - Bedankt, Noodle.
Jouw beurt, harde jongen.
Stevie, ik vind dat je mam en ik een verklaring verdienen over wat
je de hele dag gedaan hebt, vermits je niet in de lessen was die wij betalen.
Bespioneer je mij soms?
Nee, ik wil dat je me terugbelt. - Heb je mijn leraren gebeld en gevraagd...
Ik heb je vaak een sms gestuurd en gebeld. - Iedereen moet de stok respecteren.
Geef dat hier. Ik legde de ingangsproef voor Rechten af.
Daar was ik, de proef aan het afleggen. - Voor een studie in de rechten?
Dat gesprek van vanmorgen joeg me echt de bibbers op het lijf.
Jullie hadden gelijk. Het afgelopen jaar was ik een complete mislukkeling.
Stoppen met studeren,
verkering met een herstellende verslaafde, terwijl ik wist dat het slecht voor hem was,
zijn voorraad verbergen. - Wat deed je?
Ik mocht de persoon niet die ik werd en vroeg me af of ik een fatsoenlijk mens was.
Dus besloot ik me in te schrijven voor iets dat ik wel goed kan doen.
Een standaard test.
Misschien kan ik op een dag iets goed doen als advocaat.
Je had een identiteitscrisis, dus deed je de toelatingsproef?
Jij bent zo hard een McCord. - Schat,
ik hou zoveel van je. - Baby.
Ik hou ook van jou. - Wie vindt bemiddelen nu nog niks?
Hebben we haar te hard gedreven? - Blijkbaar net hard genoeg.
Rechtenstudie.
Om krediet op te bouwen in haar leven, geen slechte oefening.
We zijn dus geen vreselijke ouders?
Vandaag niet.
Hallo?
Wie?
Goed, stuur hem naar binnen.
Het is Anton Gorev.
Komt de Russische minister van BZ langs?
Enig idee waar het over gaat? - Neen.
Jij wel? - Ik hoop van niet.
Ik hou er niet van hoe dat klinkt.
Anton. Kom binnen.
Goedenavond, Elizabeth. - U kent Henry.
Natuurlijk, professor McCord. - Dag, Anton.
Ik hoorde dat u uw medewerker van BZ hebt kunnen redden.
Ja, dankzij u. Uw hulp werd erg op prijs gesteld.
Loop door, alsjeblieft. - Dank u wel.
Ik dacht niet dat u zo snel om een wederdienst zou komen vragen.
Het gaat om mijn dochter, Olga.
Zoals u weet, begon ze pas aan de Harvard Business School.
Gedeeltelijk dankzij uw goede cijfers, professor.
Wat is er met Olga? - Als mij iets zou overkomen,
vraag ik nederig dat het visum van Olga voor de VS vernieuwd wordt.
Waar maakt u zich zorgen om?
Alsjeblieft, het visum is het belangrijkste gedeelte.
Ik hoop ook dat u beiden haar een beetje in de gaten kunnen houden.
Natuurlijk. - Zeker.
Bedankt. Ik moet gaan.
Anton, wat is er aan de hand?
Bent u ziek?
Nee, ik maak het goed.
Waar gaat dit dan om?
Over een uur zal het Kremlin aankondigen dat president Ostrov overleden is.
Doet u een gooi naar de macht? Want...
tussen ons gezegd en gezwegen, ik hoop dat u het wordt.
Ik moet teruggaan naar Moskou.
Heb ik uw woord over Olga?
Jawel. - Zeker.
Goedenavond. - Bedankt.
Denk je dat hij er soms iets mee te maken heeft?
In het buitenland zijn als het gebeurt, zorgt voor een goede dekmantel.
Ik kan maar beter mijn baas bellen.
Wat wil je nu weer?
Ostrov is dood.
Waarom zou ik jou geloven?
Rusland heeft al erger meegemaakt.
Neem de afspraak aan, Dmitri. Werk met me samen.
Ik heb je al gezegd, ik ben geen verrader.
Ik hou van mijn land. - Je land staat op punt van ontsporen.
Dat kun jij niet weten. - Ik weet heel zeker,
dat top-regeringsleden hun families veilig stellen in het buitenland.
Als de machthebbers zich zorgen maken om hun familie, welke hoop heeft je zus dan?
Zweer je dat zij die medicijnen krijgt? - Ze kan morgen naar Stockholm vliegen.
Ik vertrouw jou het leven toe van mijn zuster, professor.
En dat van mij.
Hebben we dan een akkoord? - Jawel.