Ik ben Uhtred, zoon van Uhtred.
Ik ben geboren als Saks, maar ik werd gestolen en ben opgevoed als Deen.
Nu ben ik trouw aan koning Alfred. Het huwelijk bindt me aan Wessex.
Ik heb een christelijke vrouw, van wie ik houd.
Ik heb m'n kind nog nooit gezien.
Ik heb land gekregen, met schulden... -Het is een aanzienlijk bedrag, heer.
Alfred kan de schulde kwijtschelden, maar doet dat niet.
...en een sluwe bediende die ik niet kan vertrouwen.
Hoewel ik de Deense leefwijze mis en hun levensgenot en strijdlust.
Werk Ubba nooit tegen. En vecht nooit tegen hem.
Het lot heeft niet voor niets mijn Saksische hart beroerd.
Ubba en zijn leger zijn uit Ierland teruggekeerd.
Waar is mijn vloot?
Ze vertrokken enkele dagen geleden vanuit Lundene en zijn bijna hier.
Het lot bepaalt alles.
Heer? Heer, heeft u hulp nodig?
Mildrith.
Odda. -Mildrith, gelukkig.
Wat doe je hier? -Ga mee. We worden belegerd.
Sinds wanneer? -Pak je spullen. De Denen komen.
Ik kan niet mee. -Dat moet.
Wat gebeurt er met Uhtred? -De Denen zegden het bestand op.
Onze gijzelaars zijn dood, de hunne ook.
Als Uhtred leeft, is hij een verrader. Een Deen.
Nee. -Je bent hier niet langer veilig.
Je moet met me meegaan. Ik smeek je. Doe het voor je kind.
Geen zorgen om ons. Wij gaan met het vee de heuvels in.
U moet hier vandaan.
Alles wat van waarde is, zal ik begraven.
Niet zo hard trekken. Kijk waarom het vastzit.
Wat moet uw paard kosten?
Het is niet te koop.
Ik geef u tweemaal de waarde.
In zilver.
Zijn er levenden aangespoeld?
Niet op mijn strand. God heeft honderden van die rotzakken genomen.
Verderop schijnen honderden levend aan land te zijn gekomen.
Vrienden van je?
Breng jullie familie in veiligheid.
Edward? -Hij lijkt op jou.
Absoluut. -Edward? Kleine Edward.
Hopelijk krijgt hij niet mijn gestel.
Ze zijn er.
Odda, Wulfhere? -Heer.
Zware tijden, maar we gaan ertegenaan.
Ze rusten nooit. -Gaan we samen of apart?
Apart. Rij naar de Severn om Ubba te confronteren.
Ik ga zuidwaarts naar Guthrum. -Moeten we niet allen naar de Severn?
Als we winnen, binden de Denen in.
Zelfs als we winnen, weten we niet met z'n hoevelen we overblijven.
Guthrum is hier met een aantal schepen.
Ik kan hem niet door Wessex laten lopen. Hij moet bestreden worden.
Odda, als wij snel de vijand verslaan, komen we de ander te hulp.
Jawel, heer. Natuurlijk. -Bereid je voor.
Meisje, het is heerlijk om jou te ploegen.
Je bent een mooi veld om te ploegen. Nog mooier dan gerst.
Nog fijner dan gerst. Mijn god, meisje. Beter dan gerst.
Beter dan gerst. Ja.
Beter dan gerst.
Heer. Vergeef me, heer. Dit was de eerste keer. Het gebeurt niet weer.
Zij wilde het. -Nietes.
Waar zijn m'n vrouw en kind?
Wacht, heer. Ze is bij heer Odda junior.
Ze ging met hem mee, om uw zoon te beschermen.
M'n zoon. -Ja, heer. U heeft een zoon.
Een knap jochie. Hij lijkt op z'n vader.
Ik zou je ballen moeten afsnijden. -Ja, heer. Nee.
Jij en je hoer interesseren me niet.
Hij dwong me. En hij had me geld beloofd.
Een valse belofte. Ik heb geen geld.
Ik wil een vers paard en proviand. -Uw paard staat in de stal, heer.
Mijn huis is niet jouw huis. -Excuus, heer.
Mijn land is niet jouw land. Als je me weer voor aap zet, dood ik je.
Ik zou het met plezier doen. -Dat geloof ik.
Ga weg.
Uhtred.
Zoon van Uhtred.
Cynuit Hill Koninkrijk Wessex
Wij zijn in de meerderheid.
Als u de knechten en de vrouwen meetelt, heer.
Ben je bang voor hen, Leofric? -Nee. Sommigen wel.
Wij zitten op hoger terrein. Zij moeten naar ons toe komen.
Stel dat ze wachten. -Waarom?
Omdat we geen kant op kunnen.
En weinig proviand hebben. -Dat weten zij niet.
We wachten af en houden hier stand.
Hopelijk verjaagt Alfred Guthrum en komt hij daarna ons versterken.
Voorlopig blijven we op deze heuvel.
Heer... -Ze verzamelen zich. Ze kijken toe.
Zij zitten op hooggelegen terrein, maar ik wil niet wachten.
Wanneer moet ik aanvallen?
Ik zal de runen werpen. -Storri...
ik wil een duidelijk antwoord.
Dat zult u krijgen.
Ik heb uw antwoord, heer.
Kijk. Dit zijn wij, onder aan hun heuvel.
Zij staan op de top. Maar dat is geen voordeel.
Dit is een veer uit dat kamp.
Kurkdroog en verbleekt.
Water loopt van de heuvel naar beneden. Niet omhoog.
Uw wens wordt ingewilligd. Een snelle aanval is goed.
Ze zijn zwak. -Ze sterven of ze geven zich over.
En dan rukken we op naar het hart van Wessex.
Schildmuur.
Naar voren. Een, twee...
Er nadert een ruiter. -Halt.
Ga heer Odda halen. De oudere.
Dat is Uhtred. Hoe kan het dat hij nog leeft?
We vragen het hem.
We waren bang dat je gedood was. -Dit is een wonder. Of een schande.
Waar zijn m'n vrouw en m'n kind? -Ze is veilig.
Is ze hier? -Ze is veilig.
Ze is veilig. -Mildrith is bij mijn vrouw.
Op mijn land in mijn huis. Waar ze vroeger woonde. Doe dat mes weg.
Zeg dat je haar niet hebt aangeraakt. -Vergeet het.
Heer, haal uw mes van de keel van mijn heer. Nu meteen.
Domoor.
Ik beloof u dat Mildrith en uw zoon niets is overkomen.
Ik zweer het. Doe wat ik zeg.
Verraad. Het was te verwachten. -Hou op met vechten en ruziën.
Ga allemaal weg. Nu meteen.
Je vrouw is mijn peetdochter. Je zou m'n zoon moeten bedanken.
Als je bent bedaard, mag je me uitleggen waarom je nog leeft.
En nog steeds stom bent.
Opgestaan uit de dood en nog niks veranderd.
Je had gewoon kunnen vragen of iemand je vrouw had gezien.
Dat was slimmer geweest, ja.
Maar dan had de jonge Odda het niet in z'n broek gedaan.
Is alles goed met haar? -Ja, goed. Maar het kind...
Ziek? -Lelijk.
Net als z'n vader. -Erger. Met een piepkleine penis.
Net als z'n vader.
Als je hem zelf wilt zien, moet je maken dat je wegkomt.
Ik meen het. We zitten vast op deze heuvel en we sterven hier.
Wat zegt Odda? -Odda is een fatsoenlijke man.
Maar als militair is hij net zo dreigend als een schaap.
Wij hebben het voordeel van de heuvel en dat geef ik niet op.
We hebben weinig eten. -We gaan eten zoeken.
Voor hoeveel dagen is er eten? -Genoeg tot Alfred er is.
Veel van Guthrums schepen zijn kapot door de storm. Misschien genoeg.
We wachten. -Mee eens. Voorlopig.
We geven Alfred zoveel mogelijk tijd.
Ik ga met hen onderhandelen.
In de tussentijd sturen we mensen op pad om te jagen.
Alfred komt.
Ik wil bij de onderhandelingen zijn. -Je bent niet uitgenodigd.
Ik heb het recht.
Hoe kan het dat hij niet gedood is?
Hij is als kind meegenomen door de Denen.
We moeten hem volgen. -Hem volgen?
Luisteren naar wat hij te zeggen heeft, heer. Dat bedoelde ik.
Heer Ubba, ik stel u voor aan heer Odda van Wessex.
Het lijkt wel alsof je bij elk overleg aanwezig bent.
Is er van jou meer dan één? -Heer Ubba...
Odda is de militair die Alfred het meest vertrouwt.
Kan me geen bal schelen. Hij hoeft zich alleen maar over te geven.
Er komt geen overgave. -Wat komt er dan wel?
Er komt geen overgave.
Ga terug. Guthrum heeft de vrede beëindigd.
Dat hoeft Ubba niet te doen. -Wij gaan niet terug.
En ik vertrek niet van deze heuvel.
U heeft niets in Wessex te zoeken. -Ik moet u doden.
Probeer het eens. -Guthrums vloot is weg.
Njord heeft Guthrums vloot naar de bodem van de zee getrokken.
Je liegt. -De vloot en de mannen zijn dood.
Storri, wat zeg jij ervan?
Ik zie alleen voor u, niet voor Guthrum.
Storri zag die stok in z'n kont ook niet aankomen.
Dat is een leugen.
Jij sterft als volgende, Ubba. -Een nog grotere leugen.
Ragnar is bij de goden. Ze zijn boos op je, want je wreekt z'n dood niet.
Het is niet mijn zaak om Ragnar te wreken. Dat moet z'n zoon doen.
Jij bent de volgende die sterft, Ubba.
Vecht met me. Dan zul je zien wie er sterft.
Heer, we onderhandelen. -Zwijg. Je zegt geen woord meer.
Hij zegt niks meer.
En ik zeg ook geen woord meer.
Het praten is afgelopen. Bange wezel, stuk stront.
Storri.
En wat nu? Nu heb je de poppen aan het dansen.
Dit levert tijd op. -Hoe?
Nu willen ze ons helemaal afmaken. -We moeten aanvallen.
M'n mannen zijn goed.
Hoewel de helft slechts gewapend is met een zeis, zijn ze er wel.
Met een zeis kun je ook doden.
Hoe goed ken je Ubba?
Ik ken Ubba al sinds ik elf was.
De beste strijder die ik ooit heb gezien.
Maar hij is voorzichtig en luistert altijd naar de goden.
Ik heb hem getergd om hem te laten twijfelen.
Hij moet z'n twijfel overwinnen. Dat levert tijd op. We moeten aanvallen.
Dan worden we omsingeld. En dan sterven m'n mannen. Allemaal.
Ik ken ze allemaal persoonlijk.
Ik had gehoopt dat deze heuvel en Alfred hen, ons, zou redden.
Alfred komt niet, het eten raakt op en Ubba overwint z'n twijfel.
Het lijkt niet te vermijden dat ze Wessex veroveren.
En als wij de Denen nu eens konden overvleugelen?
Hoe? -We steken hun schepen in brand.
Dan rennen ze naar het vuur toe. -En vallen wij aan.
Dan heerst er chaos. Geen schildmuur.
We doden ze voordat ze ons zien. -Wie steekt de schepen in brand?
Dat doe ik. In m'n eentje.
Maar u moet me wel beloven dat u aanvalt zodra de schepen branden.
Dat beloof ik.
Als het ons lukt, heeft u Wessex gered.
Als het hem lukt om de schepen in brand te steken...
raken de Denen in paniek. -Dat is de bedoeling.
Hoe kunnen we het best gebruikmaken van die paniek?
Is het waarschijnlijk dat een aanval slaagt?
Zou het niet beter zijn om deze heuvel te ontvluchten?
We kunnen zonder één dode naar Winchester ontkomen.
Op Uhtred na.
Vader, als wat Uhtred over die storm zei waar is...
is Guthrums vloot bijna vernietigd.
We bundelen onze krachten met Alfred.
Misschien komen we hem onderweg tegen.
Dan vechten we met z'n allen tegen Ubba.
Dat is een slimme strategie.
Ik heb hem m'n woord gegeven. -Hij zal sterven.
Je kunt zeggen dat hij een held was.
De anderen zijn er.
Je moet bepalen wat je gaat zeggen.
Ik heb jullie geroepen om jullie te zeggen dat jullie je mannen moeten voorbereiden.
We zullen weldra vertrekken. -Vertrekken?
Ealdorman Uhtred heeft aangeboden om de Denen af te leiden.
Hij zal een aantal van hun schepen in brand steken.
Is hij vertrokken? -Ja.
Alleen? -Ja.
Als hij in deze afleiding slaagt, zullen we vertrekken.
Welke kant op, heer?
Maak jullie mannen gereed. Vertel ze niets.
Heer Odda, je hebt ons niets verteld. -Ik zei jullie mannen gereed te maken.
Voor de strijd? -Maak ze gereed, allemaal.
Voort. Aan de slag.
Ik zie niets op de rivier.
Het wordt zo licht. -Kun je misschien zwijgen?
Uitstekend.
Schepen in brand. Schepen in brand.
Haal emmers en vaten.
Heer Odda, we zijn er klaar voor. Wat moeten we doen?
Het is hem gelukt. Kijk, hij heeft de schepen in brand gestoken.
We vallen aan.
Heer, bent u wakker?
Heer, de schepen zijn in brand gestoken.
Dit heeft hij gedaan. Jij zag ze sterven op de heuvel.
Zag je geen brand? -De runen laten niet alles zien.
Hoeveel schepen branden er? -Veel.
Ze zijn iets van plan. Dat moet wel.
Heer, daar. Dat is hem.
Jij daar. Uhtred Ragnarson. Jij.
Ben je bang voor me?
Man tegen man.
Ik maak er een eerlijk gevecht van.
Vecht je tegen me?
Ben je de zoon van Ragnar de Onverschrokkene?
Of ben je een lafaard?
Als je wilt, vecht ik tegen je, Ubba.
Maar je zult sterven.
Haal een schild voor hem.
Je bent halfnaakt. Je vat nog kou. -Dit gaat niet lang duren.
Heb jij die branden aangestoken?
De goden, denk ik. Ze zijn boos op je.
Wie het eerst bloedt of tot de dood erop volgt?
Saks.
Ga naar Walhalla, heer.
Schildmuur.
En maak die rotzakken nu af.
Bind ze allemaal aan elkaar vast.
Vorm een keten. Bind ze stevig vast.
Wie zich verzet, drijf je de rivier in.
Drink dit maar eens op.
Je hebt het verdiend.
Heer Odda is gewond.
Ernstig.
Hij hield woord. -Zo is hij.
Hij is een goed mens. Een goede ealdorman.
Begraaf Ubba met z'n bijl.
Z'n bijl is weg. Odda junior wil hem in stukken hakken.
Dat mag niet. Ubba was voor de Denen een soort koning.
Ik zorg dat hij begraven wordt.
En jou wacht een taak.
Ga naar Alfred, kniel voor hem en zeg dat je Wessex hebt gered.
Ik ga naar Mildrith.
Dan doet een ander het. Je wordt beloond.
De mannen weten wat ik heb gedaan. Zij mogen het Alfred vertellen.
Ik moet m'n zoon zien. -Je bent een drol.
Een balzak.
Kun je niks beters bedenken?
Een tepel?
Heer.
Ik dank u dat u me niet in de steek hebt gelaten.
Dat was een mogelijke keus geweest.
Een begrijpelijke keuze.
Ik ga naar uw huis, naar Mildrith en m'n zoon.
Je hebt Alfred vandaag goede diensten bewezen.
Dank u, heer.
Wie is daar?
Vergeef me. Je was zo mooi dat ik je niet wilde storen.
Jij mag me best storen. Onmiddellijk.
Uhtred, zoon van Uhtred.
Die zelf de zoon van een Uhtred is, die dat zelf ook was.
Hij is erfgenaam van een koninkrijk.
Ik zorg dat hij het krijgt. Morgen of overmorgen gaan we naar huis.
En dan naar Winchester. Wij met z'n drietjes.
Dan ga ik naar Alfred.
Hij zal aan m'n voeten neervallen. -Ja?
Jazeker.
Hij zal ons in elk geval onze schulden kwijtschelden.
Wij bouwen een grote zaal en geven een feest.
Dat zou ik graag willen.
Ik wil dat Uhtred gedoopt wordt.
In Winchester. Pastoor Beocca kan de ceremonie doen.
Hij zou het fijn vinden.
Uhtred, dat is wat ik wil.
God is goed. Hij heeft je beschermd. Hij bracht je terug bij mij.
M'n zwaard hield me in leven.
Geloof me. God is goed.
Holdenhurst Koninkrijk Wessex
Ze zijn nog niet ten strijde getrokken. Dat is goed.
Alleen ik voer het woord. Alfred moet één duidelijke boodschap krijgen.
Hoe is de stemming in het kamp? -Goed, heer.
Het gaat goed met de mannen. -Zijn ze bang?
Nee, niet meer dan anders. -Ik...
Ik ben bang dat ik ze niet inspireer.
Dat ze mij niet als strijder zien.
Heer...
Heer, Odda is er.
Wat is dit?
Odda junior, heb je nieuws? Waar is je vader?
Hij is gewond geraakt in de grote Slag om Cynuit, heer.
Heer, ik heb een geschenk voor u.
Ubba is dood. Z'n leger is verslagen.
Is dit waar?
Ja, heer. Sinds twee dagen. -Prijs God. Prijs Hem.
Dan is Wessex gered. -Inderdaad. Voorlopig.
Nu heeft Guthrum geen keus. Hij moet vrede sluiten.
Voorlopig vervang jij je vader. Je krijgt zijn land, en meer.
Wessex is gered.
Winchester Koninkrijk Wessex
Iedereen loopt naar het paleis.
Er wordt iets gevierd. Dat moet wel. Met een gebedsdienst.
Ik denk dat jij de aanleiding bent.
De grote zaal is vol. Er is geen plek meer.
Fijn dat jullie er zijn, maar je moet buiten bidden.
Pastoor Beocca... -Het paleis is vol.
Er is bier en eten voor iedereen.
Uhtred?
Sta je hier voor me? -Ja. Met m'n kind.
God zij geprezen. Je leeft nog. -Waarom zou ik niet meer leven?
We dachten dat je dood was. -Ik heb gevochten bij Cynuit.
Hebben ze dat niet verteld?
Ik ga naar Alfred. -Wat is er?
Als je het de tijd geeft, is het wel op te lossen. Uhtred.
Ik ga naar Alfred. -Uhtred, Alfred is aan het bidden.
Uhtred, alsjeblieft.
Je mag de gebeden niet verstoren.
Uhtred, je zwaard.
U denkt dat ik dood ben? -Niet nu, Uhtred.
Pastoor Beocca dacht het. Twee dagen terug, was ik in Cynuit met heer Odda.
Wij bedachten een aanvalsplan. Zei die jongen dat niet?
Uhtred, stop. -Wil je nu misschien spreken?
Odda, zwijg. -Vertel eens over Ubba's dood.
Ik wilde ealdorman vragen om mee te doen aan de dankgebeden.
Dank waarvoor? Voor de zege, de dood van de heiden?
Wie heeft de heiden gedood? -Ik kan je niet redden.
Ik vocht tegen Ubba en ik heb hem gedood.
Het was zijn bijl tegen mijn zwaard. Dit zwaard. Ontkent iemand dat hier?
Blijf allemaal staan. Blijf staan en zwijg.
Ik heb genoeg gehoord. Je hebt genoeg gezegd. Dit kan niet.
Berg je zwaard op en bedenk waar je staat.
Heer, wat ik tegen u zeg...
Je verstoort m'n gebeden en je neemt wapens mee naar een heilige plek.
Heer, ik zeg u... -Ga naar de binnenplaats.
Wacht tot ik over je oordeel. -Oordeel? Waarom?
Ik heb niets... -Je dient te zwijgen.
We houden...
We houden heel even stilte...
om de rust weer te vinden.
Deze verstoring mag niet ongestraft blijven.
Dit verdient de dood.
Vrede zij met je, liefste.
Wees redelijk. Heb geduld. -Ik verwacht gerechtigheid.
Die is er voor wie gelooft. -Begin niet over geloof.
Juist nu is er geloof nodig. -Ik wil er niets van weten.
Je bent veel te gauw boos.
Er zit een boze geest in je. Die moet worden uitgedreven.
Wend je tot God.
Ik zal voor je bidden. Je moet nederig zijn.
Ik heb gerechtigheid nodig, vrouw.
Ben je nuchter? -Pijnlijk.
Jij gaat kruipen.
Wat, alweer? -Meekomen.
Ik ben alleen maar weggelopen uit een klooster.
Ealdorman Wulfhere. -Ken je deze ellendeling?
Wel eens gezien.
De koning wil dat ik jou en Aethelwold straf.
Z'n vrouw wil dat ik je ingewanden eruit ruk.
Aelswith is altijd inventief.
Mevrouw, ga naar Aelswith om haar te troosten. Ze is in de kapel.
Wat is de straf als je je zwaard trekt bij de koning?
Een boete. Te betalen aan de kerk, uiteraard.
De doodstraf.
Maar Alfred is barmhartig. Je zult niet hangen. Niet nu.
Hij wil dat je belooft dat je de vrede bewaart.
Welke vrede? -De zijne, sukkel.
Het maakt geen bal uit dat je Ubba hebt gedood.
Odda junior heeft de eer opgeëist. Daar gaat het om.
Als z'n vader overlijdt, wordt Odda een rijke man.
Men zal z'n moed prijzen. -Mijn moed.
Doet er niet toe. De zon schijnt nu uit de aars van Odda junior.
En hij is verblindend. Is dat duidelijk?
Mooi zo.
Je gaat boete doen. -Wat moet ik doen?
Je moet kruipen. Je kleedt je als een vrouw...
gaat op je knieën en laat je vernederen.
Ik kruip niet.
Dan doe ik wat Aelswith wil en ruk ik je ingewanden uit. Kies maar.
Op je knieën.
Nu kruip je helemaal naar het paleis. Daar kus je het kruis.
En je gaat plat op je buik liggen.
En daarna?
Dan vergeven God en de koning je.
Begin maar.
Toe.
Wat nou?
Ik ga wel voor. Maar daarna sta je wel bij me in het krijt.
Wat?
Heer, ik ben een zondaar. Kijk me niet aan.
Ik ben een zondaar, heer. Een grotere zondaar zult u niet tegenkomen.
Ik heb vrouwen gehad, heer. Veel vrouwen. Heel veel vrouwen.
Mazzelaar.
Vrouwen in alle maten. Grote tieten. Kleine tieten.
Ik heb in allemaal geknepen en heb ze allemaal gekust.
Ik heb min hoofd te ruste gelegd op de boezem...
van mooie maar slechte, heel slechte vrouwen, heer.
Vergeef me. Ik ben de tel van het aantal vrouwen kwijtgeraakt...
maar het is exact de helft van het aantal tieten dat ik heb gestreeld.
O God, ik ben gek op tieten.
Stuur me een engel, Heer.
Om ermee te wippen?
Een engel zonder tieten, die me kan leiden.
Geen dienstmeisjes meer in m'n slaapkamer, heer.
Alstublieft. Ik smeek het u.
Ga op je buik liggen. Kus het kruis.
Je kunt m'n kont kussen, jij en je God.
Uhtred. Uhtred, stop.
We vertrekken. -Dat kan niet.
Kom. Pak je spullen.
Het is zo donker. En dan is er nog de doop. Die is belangrijk.
M'n zoon wordt niet gedoopt. Geen priester fluistert hem leugens in...
en verdrinkt hem half. Hij wordt een heiden, net als z'n vader.
Waarom zeg je dat?
We blijven nog één nacht. Tot morgenochtend.
Wat ga je doen? -Drinken. Naar de hoeren.
Ik hou van tieten.
We moeten de finesses van de tiet waarderen.
De kleine tiet, de handelbare tiet, de parmantige, vrolijke tiet.
De zachte, omhullende tiet. De tiet die je je thuis doet voelen.
Als de neus van een jong hondje dat aangeraakt wil worden.
Hoe is het met je knieën?
Ik kan er niet om lachen.
Hier is geen gerechtigheid. Alleen de kerk.
Dat wist je.
Je dient nu de jonge Odda, heb ik gehoord.
Ik ben doorgegeven van de vader op de zoon, ja.
Net als het land. -Ik kan niet in Wessex blijven.
Je hebt een vrouw. Een kind dat je wilde zien. Waar zou je heen gaan?
Odda was bang dat je hem zou doden. -Zeg maar dat dat nog kan.
Zeg dat elke avond tegen hem, voordat hij gaat slapen.
Ik moet rijkdom zien te vinden. Hier is dat onmogelijk.
Denen pakken het gewoon. -Dan doen wij dat ook.
We worden Denen en gaan plunderen. Je krijgt wel mannen mee.
De mannen die we hebben opgeleid, de mannen die in Cynuit waren.
Gaan we overvallen plegen?
We zoeken rijkdom en pakken die. -Hier in Wessex?
Je pist niet in je eigen bier.
Cornwalum. We pakken het van de Britten.
Zeg geen ja. Nog niet. Denk erover na.
Dat ga ik ook doen.
Waarom zou Odda beloond worden en wij niet?
Heer, welkom.
Ik had u nog niet zo snel thuis verwacht. Is de doop goed gegaan?
Een mooie boom.
Goedendag. -Een rotdag.
Waar is die boom geveld?
Op de top van de heuvel. -Op mijn land?
Ja. Ik breng hem naar de zagerij van Wigulf.
Koopt hij hem? -Hij klooft hem.
We hebben hout nodig voor reparaties. We betalen hem met gekloofd hout.
Waarom kloven we zelf geen hout? -Wigulf doet het altijd.
Als ik naar Wigulf ga, kan hij zeggen hoeveel bomen hij al gedaan heeft.
Laat jij me dan het timmerhout zien?
Wat is zo'n boom waard? Acht, negen shilling?
Dat weet ik niet. -Wat betaalt hij je voor mijn hout?
Het is maar één boom. -Wat betaalt hij?
Mevrouw, alstublieft. -Wat betaalt hij jou voor mijn hout?
Uhtred, nee. -Jij houdt je mond.
Dat was gerechtigheid.
Vertaling: Lieuwe Osinga BTI Studios