Wat voorafging:
Wat je ook hebt gedaan, de voorzitter trekt z'n steun in.
Dus verdwijn uit m'n ogen.
Het is nijpend.
We zitten in financiële nood. -Dus ik moet m'n vader benaderen.
Je hebt iets nodig. -Ik kwam even gedag zeggen.
Sergei, ik wil je een voorstel doen.
Wat is je geheim, Claire Robbins?
Kun je me haar adres geven? Ik ben haar broer.
Er is iemand voor je. Bryan. -Legerbroertje. Kom erin.
Er is een engel tot ons gekomen.
Claire. Rustig maar.
Pikkedonker...
door soldaten gebruikte term om alles verzwelgende duisternis te omschrijven.
Je moet weg.
Wacht nou heel even.
Ik heb heel veel nagedacht. Daar heb je bij de Mariniers genoeg tijd voor.
Luister nou even.
Ik praat tegen je. -Ik moet op tijd zijn.
Wat heb jij? Ik heb 650 km met de bus gereisd en jij wilt niet eens luisteren.
Wacht nou even. -Wat nou?
Ik ga nu. Ik heb les en daarna repetitie.
Ik snap het al. Je bent met iets nieuws bezig.
We praten wel als je terug bent. -Dan ben jij hier weg. Ik meen het.
Hoor eens...
Het is je gelukt.
250.000 dollar. De accountant van m'n vader maakt het vandaag over.
Een pak van m'n hart.
Dit is een eenmalige en anonieme donatie. Begrepen?
Dat is voor iedereen beter, hè?
Wat is dat? -Ons rekeningnummer.
Had je verder nog iets?
Ik heb Paul, jou en dit hele seizoen net gered.
Dus dan vind ik een bedankje wel het minste.
Je hebt helemaal gelijk. Wat onbeleefd van me.
Daphne, namens het hele gezelschap...
Rot toch op. -En gefeliciteerd.
Je bent net solist geworden.
Dat zou ik volgend jaar sowieso zijn geworden, en dat weet je.
Je hebt vast gelijk. Maar dat zullen we nu nooit weten, hè?
Ik gruwel natuurlijk van roddelen, dus ik zeg dit maar één keer.
Maar volgens m'n Parijse vriendjes heeft Toni daar...
het hele gezelschap 'Don Q.' in hun poedelnakie laten repeteren.
Geloof je me niet?
Jij haalt ook overal je Parijse vriendjes bij.
Beentjes bij elkaar, het venijn druipt uit je doos. Ja, ik ben wereldberoemd.
Een hele Air France-crew afwerken maakt je niet wereldberoemd.
Ik ben 'n wereldberoemde slet. -Vandaag met schoenen, toch?
Dat lintjes aannaaien komt me de strot uit. Naaidoos.
Wat krijg ik daarvoor? -Cocktail.
Twee van m'n lievelingsdingen in één woord. Geef hier.
Nog iets nichteriger en je laat regenboogscheten.
Doet het pijn?
Een beetje.
Goed zo. Dat gaan we gebruiken.
We gaan alles gebruiken. Tot het gaatje aan toe.
Hallo, knapperd.
Hij kan je niet liften als je hem niet vertrouwt. En waag het niet te pruilen.
Nog eens.
Ja, beter. Bedankt.
Je spant dit aan, hier.
Laat me de hele beweging zien.
Ik wil zien hoe diep je kunt gaan.
Geef je eraan over. Prachtig.
Ik zou m'n linkertiet geven om nu te kunnen kotsen.
Hou op met je uitsloven voor mij en ga dansen.
Ik hoef niet te zien hoe goed je beweegt. Laat zien waarom je dat doet.
Ik heb kunstenaars nodig, begrijp je wel?
Menselijke wezens die denken en voelen.
Geen marionetten. Geen afgerichte paardjes.
Willen jullie mooi zijn?
Sodemieter op met je mooi.
We maken een stuk over de volwassenwording van een jonge vrouw.
Van onschuld via seksueel ontwaken naar zelfkennis.
Dat vereist authenticiteit.
Dat vereist moed, want het doet een beroep op onze diepste waarheden.
Let maar niet op mij. Ik ben er niet.
Misschien ben je je er nog niet van bewust...
maar een deel van je lijf moet nog ontdekt worden.
Een vesting, waar je alles veilig opgeborgen hebt.
Geloof me maar, ik ben gekomen om jullie vesting te belegeren.
Ik eis die waarheid op.
We zullen het vinden en aan het daglicht brengen.
En we zullen het samen vinden.
Jouw waarheid.
Dat duistere geheim dat je in het heilige der heilige bewaart.
Verborgen voor jezelf.
Vooral voor jezelf.
Nog eens.
Grijze duiven. Weg hier. Scheer je weg.
Mag ik dichterbij komen?
Rook je 'm niet op? -Het telt meer als het de laatste is.
Op de laatste dag heb ik een sigaret, en al die arme drommels hebben pech.
Voel je dat?
Je weet vast wat dat is, JimJo. -De metro.
Ja, zo noemen ze het.
Maar sommigen zeggen dat bij zulk gerommel de aarde zal splijten.
Een zwarte tong reikt omhoog, mensen worden naar beneden getrokken.
In één keer doorgeslikt, nog voor ze weten dat ze dood zijn.
Maar ja, het wordt wel een trein genoemd.
Hoe noem jij dat dan? -Ik geef het heus geen naam, JimJo.
Ik heb het gezien. Ik heb het recht aangekeken en het overleefd.
En volgens mij heb jij het ook gezien.
Hou jij ook weleens je kop? -Ik wou je niet ontrieven.
M'n excuses, ik bedoelde het niet slecht.
Maar in één ding heb je gelijk.
De wereld vergaat.
Ik ben met de voeten vooruit geboren. In stuitligging.
En daarom ben ik helderziend.
Geloof je daarin?
Nee? Waarom niet?
Omdat ik niet gek ben. -Juist.
Jou mankeert niks.
Maar je droomt toch wel?
Vannacht had ik een visioen.
Misschien komt er geen waarschuwing.
Misschien hoor je niets.
Ik zag mensen, groot en klein, langs de kant van de weg zitten.
En er kwam een wit licht.
En daarna de hitte. En toen niets meer.
Ze waren gewoon weg.
Er waren alleen nog glasscherven, en...
Wat zei je? Wat zei je, verdomme?
Wanneer kom je weer terug?
Je bent je...
Nee, Ross, hou maar op. Nog een keer.
En nu of je toekomst ervan afhangt. Of beter nog, de mijne.
En trek je shirt uit, ik zie de lijn niet.
Nog eens.
Goed zo. Denk om je schouder.
Misschien is het allemaal niet meer zo belangrijk als vroeger.
Maar zelf denk ik dat onze geliefde Mr B. Precies wist wat hij wilde.
Ik voer de choreografie uit. -Je bent niet in evenwicht.
Alles steunt op de rechterheup, dus als je uit de arabesque komt...
Ze is me er eentje, hè?
Even afgezien van het studentikoze pottenkapsel...
en de minachting voor technische precisie.
Toni heeft wel een zekere flair, hè? Vind je niet?
Ik kan haar niet echt serieus nemen.
Dat hele 'macht aan het volk'-gebeuren is een act.
Dat is het ook.
En de anderen? Wat vinden zij van haar?
Weet ik niet.
Ze mogen haar wel, denk ik. Hoewel ze veel minder ervaren is dan jij.
Hoe jij het gezelschap leidt... Iedereen houdt van je.
Dank je, Ross.
Doe die arabesque eens.
Zo.
Zullen we er nog een proberen? Ik heb nog wel even tijd.
Dat is mooi van je, maar volgens mij snap ik het nu.
Daar kan ik voorlopig weer even mee vooruit, dank je.
Je bent prachtig, dat ziet iedereen. Maar dit is niks voor jou.
Dat weet u niet.
Jij bent een ballerina.
Daphne mag hier ook dansen. Zij is een ballerina, net als ik.
Net als jij.
Je hebt echt geen flauw idee wat je in huis hebt.
Kwam je hiervoor?
Wat doe je hier?
Ik vind het niet leuk om je te weigeren, maar ga nu maar.
Als u me zoekt, ik dans in die club aan 44th.
Daar zijn we nu te goed voor bevriend, denk ik. Ja toch?
Dat hoop ik wel.
Ik wist niet welke fles ik moest kiezen. -Perfect.
Waarom heb je me nooit thuis uitgenodigd?
Deel je je schatten niet graag? -Prullen.
Aandenkens aan vorige levens.
Alles hier is oud.
Behalve jij, prachtige jongen.
Hou op. Echt, ik versta er geen hout van.
Ik zei: Alle jongens van de stad wilden vast in die maillot.
Niet allemaal. De meesten.
Hoe is het om zo mooi te zijn?
Al die gezichten die in het donker naar je kijken en naar je verlangen?
Het verdwijnt.
De ene avond staan duizend mensen je nog een ovatie te geven...
en ineens lig je in de coulissen, je hand op wat net daarvoor je achillespees was.
En dan vergeten ze je.
Zomaar.
Ik zou het ervoor overhebben. Voor een enkele avond.
Echt, Papi. Alleen om die liefde te voelen.
Dan mogen ze het de dag erop weer afpakken. De herinnering hou ik.
Je kunt het maar beter nu vast leren. Ze zullen je verraden, lieve jongen.
Wie?
Iedereen.
Dat is niet waar. -Wat ben jij optimistisch.
De wijn maakt je somber, Papi. Dat vind ik niet leuk.
Hier heb je een herinnering.
Een klein stadje met het standbeeld van Robert E. Lee op de heuvel.
Een klein huisje.
En binnen zit een vrouw.
Ze houdt van vitrage met veel kant.
Bedekt de meubels met plastic.
Ik voel m'n dijen nog plakken.
En de man rookt.
Zegt niets, verroert geen vin, zit daar maar in die stoel.
Kijkt tv en drinkt goedkope cola.
En de jongen.
Hij kan er niets aan doen.
Hij wil aandacht van de man, z'n goedkeuring.
Maar hij is verlegen en raar, en waarschijnlijk ook homo.
Om de andere donderdag komt de man in beweging.
De jongen kijkt uit het raam.
De man wacht op de oprit.
En daar komt de blauwe auto.
De dame geeft de man een envelop door het open raampje.
Alleen dan ziet de jongen de man glimlachen.
Gaat het, Papi?
Op een dag gaat de jongen naar het bureau van de man.
Wat is dat magische ding waar de man zo blij van wordt?
De jongen pakt de envelop.
Er blijkt een cheque in te zitten.
Ter waarde van 76 dollar en 31 cent.
Zo komt de jongen erachter dat de man en vrouw niet zijn echte ouders zijn.
Dit zijn maar pleegfiguren, die geld krijgen om de jongen te verdragen.
Bedriegers, die geld krijgen om vadertje en moedertje te spelen.
Niet doen.
Ik kan van je houden, Papi. -Dat bestaat niet.
Toe? Ik wil blijven slapen.
Weet je dat zeker?
Je moet je publiek kennen. Je hebt ze in alle soorten en maten.
Je hebt rukkers, voortijdig-klaarkomers, huilers...
Die eikels willen je allemaal bijten.
En dan de zogenaamde redders. Hou op, schei uit.
Trap nooit in dat 'Ik kom normaal nooit in een stripclub.' Gelul.
Hebben ze je soms ontvoerd? Of kom je voor het eten, klootviool?
Gelul, meid. Elke man is dol op een paar stevige tieten in z'n gezicht.
Je kan ze gerust neuken. Leuke bijverdienste, als je ervan houdt.
Maar ik heb je gewaarschuwd.
En wat je ook doet, vertel die hufters nooit hoe je echt heet.
Dat deel blijft van jou, begrijp je wel?
Tenminste iets waar ze niet aan kunnen komen.
O, en trouwens: jij bent zo wit dat je echt je anus moet bleken.
Dat je dat weet.
Dank je, Maya. En dan nu de wulpse Yasmine.
Je hoort het. Braaf zijn, meisje van me. Mama moet aan de slag.
Kan ik op je rekenen? Ik wil niet dat ze hier alleen zit.
Ik heb geen verstand van kinderen.
Ik had het niet tegen jou.
Claire?
Waar is ze? -Hoe moet ik dat weten?
Wat kan het jou eigenlijk schelen?
Ze is m'n zus.
Volgens mij hecht jij daar meer aan dan zij.
Kijk nou toch. Ze windt je om haar vinger, net als de rest.
Ze is gewoon een van de vele roze prinsesjes die zich van alles verbeelden.
Doen alsof ze verlegen en kwetsbaar zijn zodat kerels als jij staan te smachten.
Dat klopt toch? Ik heb gezien hoe ze tegen je doet.
Alsof jij het probleem bent. Een ziekte die ze moet verbergen.
Jij komt helemaal hierheen nadat je gevochten hebt, en ze wimpelt je af.
Ze zou voor je moeten zorgen.
Iemand moet dat doen. Na alles wat je hebt meegemaakt.
Ik weet natuurlijk niet precies wat dat was.
Maar...
je hebt moeilijke dingen gedaan. Dat zie ik.
Misschien heb je mensen pijn gedaan.
Misschien heb je zelfs...
iemand gedood.
Misschien wel.
Hoezo? Vind je dat opwindend?
Je had vast geen keus.
In de hitte van de strijd.
Dan wordt het soms heel verwarrend.
Op een keer hadden we luchtsteun ingeroepen.
Een raket kwam zo naar beneden. Je hoorde hem niet eens.
Dat ding was zo heet...
dat de aarde in glas veranderde.
Dat is toch niet te geloven?
En niets voelt zoals ze zeggen dat het zal voelen.
Ik was helemaal niet...
bedroefd of bang.
Hoe voelde je je dan wel?
Opgewonden.
Heet.
Alsof m'n huid onder stroom stond.
Ik genoot ervan.
Je bent zo dicht bij leven en dood. Allemaal tegelijk.
Ik vond de nachtelijke invallen het fijnst.
Je wist nooit wie er achter die deur stond.
Dan ging de springlading bij de voordeur af. Boem.
En je zit er meteen middenin.
Binnendringen bij een terrorist. Je ziet geen hand voor ogen.
Je moet de mannen snel omleggen. Zelfs de kleintjes.
Iedereen is een strijder.
En je ruikt hun haat. Die geur vult de kamer.
Hier is ze dan, heren. De onvergelijkelijke Angel.
Waar is het meisje in spijkerbroek gebleven?
Welk meisje?
Zo'n gezichtje vergeet ik niet.
Jij bent het. Alleen ben je nu anders.
Je bent teleurgesteld. -Nee, verward.
Op een positieve manier.
Wie ben jij? Wat doe je hier?
Wat doe jij hier? -Goeie vraag.
Ik was hier gisteravond met collega's en zag jou dansen.
Ik weet het niet.
Je maakte indruk op me.
Ga toch zitten.
Ik moet voor je dansen. -Ja, dat hoeft van mij niet.
Ik ben niet zo van de stripclubs.
Kunnen we voorlopig niet gewoon praten?
Dat wordt een dure conversatie. -Dat is mijn zaak.
Wacht. -Wat mankeert jou, verdomme?
Niet boos zijn. -Nogmaals, ik wil jou niet in m'n buurt.
Ik moest je spreken. Dat is toch niet erg?
Jezus, Claire, ik... -Ik wil dat je weggaat.
Ja, dat had je al duidelijk gemaakt. Fijn voor je.
En wat moet ik nu dan?
Ons hele leven waren we met z'n tweetjes. De rest telde niet.
Dus vertel maar, wie moet ik nu zijn?
Dat weet ik niet.
Wil je dat ik terugga om voor die ouwe te zorgen?
Moet ik vanaf nu zorgen voor een ouwe zak die me haat?
Ik heb geen geld en geen werk.
Ik ben uit het Corps gezet, om niks. -Ben je eruit gezet?
Maar wat kan jou dat schelen? Jij hebt een leven.
Dacht je dat ik medelijden met je had, Bryan? Echt niet.
Stuur je me nou weg als de eerste de beste vreemde?
Ik ben je bloedverwant, Claire. Meer dan dat, zelfs.
Kijk me aan.
Wat is dit in vredesnaam?
Minstens 800 dollar. Ik kan meer opsturen.
Ik hoef je rotgeld niet. -Pak het aan.
Wacht even, ik heb wat voor je. Wacht nou even.
Ik hoef dat niet. -Het is een boek. Je bent dol op boeken.
Wil je het niet eens even inkijken?
Ik heb een vriendje.
Claire.
Het spijt me. Ik vind het stuk lastig, maar volgens mij gaat het al beter.
Vandaag... Ik ben dit niet gewend. Ik heb niet veel met partners gewerkt.
Stop. Dit gaat niet over je manier van dansen.
Ik wou alleen zeggen dat als je met iemand wilt praten...
Bedankt voor je bezorgdheid.
Het gaat prima. Het lukt me wel.
Wat heeft hij vandaag?
Ik kan er de vinger niet op leggen.
Maar Ross, ik mis...
een stukje beleving.
Kom eens hier, Trey.
Moet ik het twee keer vragen?
Sorry. -Nu meteen.
Dan hebben we nog iets aan deze repetitie. Pasha?
Wacht tot ik klaar ben.
Als je me laat vallen, vinden ze je lijk nooit terug.
Goed dan, nu.
Paul. Daar zit je.
Blijf staan.
Toni. -Heb je m'n berichten niet gelezen?
Laat dat, je ontloopt me.
Welnee, ik ben juist dol op je. Gekkie. Alleen heb ik het zo druk...
Nee, we moeten praten. Over dat nieuwe meisje, je ster.
Claire? Wat is daarmee?
Ik heb krijgers nodig, Paul. Seksueel actieve volwassenen.
Met zo'n frigide dorpsmaagd kan ik niets.
Geef haar de tijd, ze is jong. -Nee, bang. Ik heb geen keus.
Ik moet haar forceren. Als ze breekt... -Ho even.
Niet iedereen kan goed uit de voeten...
met jouw grootstedelijke potteuze versie van de Vaginamonologen.
Niet dat ik daar iets tegen heb. Ik vind je geniaal, heus.
Maar als je straks iets meer ervaring hebt...
leer je dat je sommige kunstenaars voorzichtig moet behandelen.
Met wat raffinement.
Goed hoor, Paul.
Het is jouw verknipte kneusje. Fiks jij haar dan maar.
Pittsburgh. Enkele reis.
62 dollar, alstublieft. Over 20 minuten van perron 3.
Ja schat, veeg de vloer met me aan. Maak gehakt van me, verdomme.
Ze is er. Wil je haar nog ontvangen?
Godsamme. Ga door, verrukkelijke trut.
Zitten, jij.
Vertel, Claire. Wat is er?
Hoezo? -Wat is jouw probleem, mop?
Je tekortkoming, het probleem waar je doos van op slot gaat?
Volgens Toni ben je zo preuts als een huisvrouw uit de jaren '50.
Dus wat mankeert jou? Je moet ophouden met de Bambi uithangen.
Ik doe m'n uiterste... -Gelul.
Ben je soms frigide? Heeft een rare oom in je paasbeste jurkje gezeten?
Staat hier de trotse eigenaresse van het laatste maagdenvlies? Allemachtig.
Wat? Jezus, mens, zeg dan wat.
Laten we het even bespreken.
Ben je hier bang voor? Kijk ernaar.
Dit is dus een pik, schat.
Dat is het. Een pik. Niets meer, niets minder.
Een pik is een lichaamsdeel. Geen boeman.
Nu wegwezen. Regel een pik. Zit eraan, laat je nemen, wat dan ook.
Ga eens neuken, in plaats van de boel te verneuken.
Dus we zijn uitgepraat?
Hou je poten thuis, man.
Dit is geen peepshow. U mag alleen door met begeleiding en een creditcard.
Gaat het, meneer? -Jazeker.
U hebt vast iets te veel gedronken. -Ja, vast.
Nog meer slimme ideetjes, maat?
Claire.
Wat doe je? Wie is die eikel?
Heeft ie aan je gezeten? Zat je aan haar?
Blijf verdomme van me af.
M'n excuses. Meneer heeft te veel te drinken gehad.
U krijgt champagne van de zaak. Een fles Perrier-Jouët voor elke kamer.
Ken jij die man? -Nee.
Ik moet me even opfrissen. Wacht je hier?
Je hebt je ene kans opgebruikt. De volgende keer heb je een probleem.
Niet doen, man. Ik weet hoe dit afloopt.
Ja hoor, daar gaat ie.
Jij mag hier niet komen.
Dit is mijn probleem. -Wat jij wilt.
Moeten we doorgaan?
Ja, dus.
Vertaling: Karen Lagendijk BTI Studios