Geesten bestaan echt.
Dat weet ik.
Toen ik tien was, zag ik mijn eerste geest.
Het was mijn moeder.
Ze stierf aan de zwarte cholera.
Mijn vader vroeg om een gesloten kist en ik mocht niet naar haar kijken.
Geen laatste kus.
Geen afscheid.
Geen laatste woorden.
Tot de nacht dat ze terugkeerde.
Mijn kind.
Als de tijd daar is...
wees dan op je hoede voor Crimson Peak.
Het duurde jaren voordat ik weer zo'n stem hoorde.
Of de wanhopige waarschuwing begreep.
Een waarschuwing uit het universum.
Eén die ik begreep...
alleen was het toen te laat.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Crimson Peak (2015)
Vertaling: Scarlett, Sweet-Puppy & Pevi70
BUFFALO, NEW YORK 14 JAAR LATER
Edith.
Alan. Wanneer ben je teruggekomen? - Twee weken geleden.
Ik dacht dat Eunice het jou verteld had. - Nee, ik had niets gehoord.
Ze heeft iemand veroverd in Londen.
Wat doe je hier? - Boven open ik mijn praktijk.
Om tien uur heb ik een afspraak met Ogilvie. Ik wil mijn manuscript publiceren.
Het is pas negen uur. - Ik kon niet langer wachten.
Ik wil wat aanpassingen doen.
Als je tijd hebt, kun je altijd langskomen.
We ontmoetten hem in het Britse museum, toen we op bezoek waren bij Alan.
Moeder. - Hij is ontzettend knap.
En hij stak samen met zijn zus de oceaan over om Eunice weer te zien.
Mam, hij is hier voor zaken.
Hij blijkt een baronet te zijn. - Wat is een baronet?
Een soort aristocraat.
Een man die ervan profiteert door anderen voor hem te laten werken.
Parasieten met een titel.
Die parasiet is erg charmant. En een geweldige danser.
Maar daar zit je toch niet mee, Edith? Onze eigen jonge Jane Austen?
Ze stierf toch als een oude vrijster? - Mam, alsjeblieft.
Het is al goed. Mrs McMichael, ik ben liever zoals Mary Shelley.
Zij stierf als een weduwe.
Alan.
Miss Cushing. U bent vroeg. - Een beetje.
Geestverhaal.
Dat had uw vader mij niet verteld.
Dat is het niet. Het is een verhaal met een geest erin.
De geest is een metafoor.
Metafoor? - Voor het verleden.
Prachtig handschrift. Mooie lussen.
Miss Cushing, mag ik u advies geven?
Hij zei dat hij een liefdesverhaal wilde.
Kun je dat geloven?
Ogilvie is ouderwets.
Hij zei dat omdat ik een vrouw ben.
Iedereen wordt verliefd. Zelfs vrouwen.
Ik wil niet zo'n liefdesverhaal schrijven.
Lieverd, ik hoopte dat dit cadeau was om iets te vieren.
Ik ben een bouwer.
Als er iets is wat ik weet, is dat je het juiste gereedschap moet gebruiken.
Het is prachtig.
Maar ik hoopte eigenlijk om het in jouw kantoor te typen.
Typen?
Ik wil het naar de Atlantic Monthly sturen.
Maar ik besef nu dat mijn handschrift te vrouwelijk is.
Het verraadt mij.
Zonder twijfel.
Maar wat u moet waarderen, is hoe de vorm...
de klok goed tot zijn recht laat komen.
Ik heb er de hele dag over gedaan, maar het ziet er wel goed uit, vind je niet?
Goedemorgen, Miss.
Het spijt mij dat ik stoor.
Ik heb een afspraak met Carter Everett Cushing.
Met Mr Cushing zelf? - Ik vrees van wel.
"Sir Thomas Sharpe, Baronet."
Hij komt er zo aan. - Dank u.
U bent toch niet te laat?
Hij haat dat.
Helemaal niet. Ik ben eigenlijk iets te vroeg.
Dat haat hij ook.
Ik wil niet nieuwsgierig zijn, maar is dit fictie?
Ja. - Voor wie schrijft u het overnieuw?
Morgen wordt het naar de Atlantic Monthly verstuurd.
Wie het ook schreef...
het is erg goed, denkt u ook niet?
Denkt u? - Het kreeg mijn aandacht.
Ik heb het geschreven.
Het is van mij.
Geesten?
De geesten zijn een metafoor... - Geesten fascineerden mij altijd al.
Waar ik vandaan kom, worden geesten heel serieus genomen.
Sir Thomas Sharpe.
Welkom in onze prachtige stad.
Het is mij een genoegen.
Ik zie dat u mijn dochter Edith al heeft ontmoet.
De Sharpe kleimijnen...
zijn de koninklijke leveranciers van de puurste rode klei sinds 1796.
In vloeibare vorm, is het rijk aan erts en kneedbaar...
dat men er de sterkste stenen en tegels van kan maken.
Door het intensief delven in de afgelopen 20 jaar staan de oude mijnen op instorten.
Deze kleimachine heb ik zelf ontworpen.
Het vervoert het klei naar boven en het graaft heel diep.
Ik weet zeker dat deze machine revolutionair zal zijn op het gebied van kleidelven.
Zet het uit.
Heeft u het uitgebreid getest?
Nog niet. Maar we hoopten met een financiering...
Dus eigenlijk heeft u alleen een speeltje en veel mooie woorden.
Mr Cushing, ik...
U probeerde al een financiering in Londen, Edinburgh...
en in Milaan rond te krijgen. - Dat klopt.
En nu bent u hier.
Dat klopt nogmaals.
De mannen aan deze tafel...
wij allemaal...
kwamen hier door eerlijk en hard werk.
Misschien niet allemaal. Mr Ferguson is een advocaat.
Maar daar kan hij niets aan doen.
Ik begon als staalbewerker...
bouwde gebouwen, voordat ik er eigenaar van was.
Raak mijn handen maar aan.
Ruw.
De reflectie van wie ik ben.
Maar u, meneer.
Toen ik uw hand schudde...
U heeft de zachtste handen die ik ooit heb gevoeld.
In Amerika bouwen wij op inspanningen, niet op status.
Zo bouwen we dit land.
Ik ben hier met alles wat ik bezit.
De naam, een stuk land en de wilskracht om het te laten slagen.
U kunt mij op z'n minst uw tijd geven.
En mij de kans geven om te bewijzen dat mijn wilskracht...
net zo sterk is als die van u.
Ik heb een korset nodig.
Niet waar. Je bent erg knap.
Echt waar? - Ja, jongeman.
Veranderde je maar van gedachten en ga met mij mee.
Mrs McMichael heeft veel moeite gedaan.
De kleine heer Fauntleroy zal er zijn.
Je bedoelt Thomas Sharpe?
Sir Thomas Sharpe, Baronet.
Blijkbaar is hij geïnteresseerd in de jonge Eunice.
Ik zag je ons wel bespioneren.
Was zijn aanbod zo schokkend dat je zo'n hard antwoord moest geven?
Het ging niet om zijn aanbod. Maar om hem.
Er is iets aan hem dat ik niet mag.
Wat het is, weet ik niet.
En daar hou ik niet van.
Ik zag een dromer die zijn nederlaag onder ogen kwam.
Zag je zijn pak?
Het was prachtig gemaakt, maar wel tien jaar oud.
Ik zie dat jij beter dan mij kan observeren.
Zijn schoenen waren handgemaakt, maar versleten.
Dat zal de jonge dokter McMichael zijn. Hij komt mij ophalen met zijn nieuwe auto.
Zeg gedag tegen hem.
Hij heeft net zijn nieuwe praktijk geopend.
Hij mag jou erg graag. - Dat weet ik, vader.
Goedenavond, Marie. - Goedenavond, Dr McMichael.
Goedenavond, Mr Cushing.
Alan. - Hallo, Edith.
Zie je er niet chique uit, Alan.
Gewoon iets wat ik uit de kast pakte.
Edith zou vanavond de koningin van het bal moeten zijn. Vind je ook niet, Alan?
Zoals ik het mij herinner, houdt Edith niet van zulke gelegenheden.
Genieten jullie maar van het bal.
Laat hem niet te veel drinken.
Dus ze gaat niet mee? - Ze is erg koppig.
Van wie heeft ze dat? - Ik klaag niet.
Ik vind het leuk.
"Allerdale Hall."
CUMBERLAND BARONET SHARPE EN ALLERDALE HALL
Vader, ben je iets vergeten?
Wat is er? Wat wil je?
Wees op je hoede voor Crimson Peak.
Excuseer mij, Miss. Gaat het wel?
Wat is er? - Help mij met opstaan.
Sir Thomas Sharpe staat bij de deur. - Thomas Sharpe?
Hij is doorweekt en wil binnenkomen.
Dat gebeurt niet, Annie. Zeg hem weg te gaan.
Dat probeerde ik. - En?
Hij wil met u praten.
Miss Cushing. Gaat het wel? U ziet een beetje bleek.
Ik voel mij niet zo goed, Sir Thomas.
Mijn vader is niet thuis. - Dat weet ik.
Ik wachtte in de regen, totdat hij weg was.
Ik weet dat hij naar de receptie gaat in het McMichael huis.
Waar ik ook heenga.
Maar dat is op Bidwell Parkway. Dit is Masten Park.
U bent verdwaald. - Ja, dat ben ik.
En ik heb wanhopig uw hulp nodig. - Waarmee?
De taal.
Zoals u ziet, spreek ik geen Amerikaans.
Waarom wil je hier blijven?
Helemaal alleen.
Alan, dit is Sir Thomas Sharpe. Sir Thomas, Dr Alan McMichael.
De beste in de stad als u zich niet goed voelt.
Mijn moeder en mijn zus hebben veel over u verteld.
Maar ik moet toegeven dat ik uw titel niet begrijp.
Baronet. - Edith legde het aan mij uit.
Edith, dit is dame Lucille Sharpe. Mijn zus.
Aangenaam kennis te maken, Miss Cushing.
Door u is mijn broer te laat.
Het is tijd.
Arme Eunice werd wanhopig.
Ze beweert dat geen heer in Amerika de wals goed kan dansen.
Kom met mij mee.
Interessante ontwikkeling, denk je niet. - Inderdaad.
Dames en heren, maak alstublieft ruimte.
De Baronet wil graag de wals voor ons demonstreren.
Op de Europese manier.
Mrs McMichael, ik wil mij verontschuldigen. - Edith, we verwachtten jou niet.
Dat weet ik. En er is geen plek voor mij... - Geen zorgen.
Iedereen heeft hun plek.
Ik zorg dat jij de jouwe vindt.
De wals. Geen moeilijke dans. De dame gaat links van de leidende heer staan.
Zes basisstappen en dat is het.
Er wordt gezegd dat de ware test voor de perfecte wals...
dat als het zó geleidelijk, delicaat...
en zo perfect gaat...
dat de kaarsvlam niet dooft in de hand van de leidende danser.
Dat vereist de perfecte partner.
Wilt u de mijne zijn?
Ik denk het niet, dank u.
Ik weet zeker dat Eunice het graag wil. - Dat durf ik te zeggen.
Maar ik vroeg het aan u.
Waarom doen wij dit?
Ik sluit altijd mijn ogen voor de dingen waarbij ik mij ongemakkelijk voel.
Het maakt alles makkelijker.
Ik wil mijn ogen niet sluiten.
Ik wil ze open houden.
Mr Holly. - Mr Cushing.
Ik ben graag vroeg in de club. Dan heb ik het voor mijzelf.
Een goede manier om de dag te beginnen.
Een jongeman en zijn zus. Ik wil dat je ze onderzoekt.
Er is iets mis met hen. Ik wil snel resultaten.
Je gebruikt de oogdruppels niet vaak...
Edith, kom binnen.
...maar ik sta erop dat je het wel doet.
Breng dit naar de apotheek en laat hem precies hetzelfde maken.
Ga dan verder met dezelfde dosis.
Toxicologie van het oog. Morfologie van de gezichtszenuw.
Principes van de optische lichtbreking.
En Arthur Conan Doyle.
Zie jezelf als een detective?
Niet echt. Maar hij is net zoals ik een oogarts.
Kom, ik wil je iets laten zien.
Foto's van geesten zijn makkelijk na te maken.
Maar met glazen plaatjes is het onmogelijk.
Ik heb deze uit Londen. Ze zijn echt.
De foto is gemaakt met een laagje zilvernitraat...
die voor het blote oog onzichtbaar zijn.
Het heet het latente beeld.
Ik geloof dat huizen in de buurt van chemische gebieden...
in de aarde of mineralen in het steen indrukken kunnen vasthouden...
van mensen die niet meer leven.
Maar niet iedereen kan ze zien.
De man die net vertrok is kleurenblind.
Hij zal nooit de kleuren rood en groen zien.
Hij accepteert alleen het bestaan ervan, omdat iedereen dat doet.
Misschien vallen dingen ons alleen op als we er klaar voor zijn.
Je hebt deze interesses nooit laten zien, Alan. - Je hebt me nooit de kans gegeven.
Edith, ik begrijp je fascinatie voor de Sharps...
maar voor je eigen veiligheid, doe voorzichtig.
Je bent een lange tijd weggeweest en ik heb me enigszins gered.
Nee, Edith, elke keer als ik het lees, wordt het beter.
Ik vind een liefdesverhaal helemaal niet erg. - Een hoofdstuk of twee.
Ik vind het mooi.
Laat me weten wat je ervan vindt. - Ik ga het nu verder lezen.
Is het een vlinder? - Nee.
Maar binnenkort wel. - Ik had ze niet gezien.
Ze zijn stervende.
Ze leven van de hitte van de zon en als die weg is, sterven ze.
Dat is triest. - Dat is het niet, Edith. Zo is de natuur.
Een wilde wereld waar dingen sterven of elkaar onder onze neus opeten.
Er moet toch wel meer zijn dan dat.
Mooie dingen zijn breekbaar.
Thuis hebben we alleen maar zwarte motten.
Geduchte wezens, maar ze missen schoonheid.
Ze gedijen op duisternis en kou.
Hoe voeden ze zich? - Met vlinders.
Weet je het zeker?
Het is geen goede keuze. Ze is jong en nog maar een kind, Thomas.
Lucille, ik heb het je uitgelegd.
Ik heb de ring nodig. - De ring is door mij verdiend.
Ik wil hem terug.
Hoop dan maar dat ik succes heb. Het is het laatste dat we kunnen verkopen.
Je verkoopt het niet. We kopen er iets mee.
Mr Holly. Is er iets aan de hand?
Mr Cushing.
Ik heb niet vaak slecht nieuws, maar als het zo is, breng ik het zelf.
Niet hier openen.
Dit is het moment.
Edith, mag ik je even spreken? - Momentje, ik haal even mijn vader.
Vader, iedereen wacht op jou. - Ik kom er zo aan.
Miss Cushing.
Edith, ik heb geen recht dit te vragen, maar... - Sir Thomas...
kan ik u spreken in mijn studeervertrek? U en uw zus, als u haar zou willen halen.
Mijn kind, zeg tegen de bezoekers dat we er zo aan komen.
Goed, dame Lucille. Sir Thomas, toen wij elkaar voor het eerst ontmoetten...
was het voor u moeilijk te bevatten dat ik u niet mocht.
Dat is mij nu duidelijk. Ik hoopte dat de tijd... - Uw tijd is voorbij, Sir Thomas.
Kunt u duidelijk zijn, Mr Cushing? - Dat zal ik zijn. Duidelijker dan u wilt.
De afgelopen dagen vond uw broer het prima om zaken met plezier te mengen...
door herhaaldelijk samen met mijn dochter te zijn. Mijn enige dochter.
Ik weet dat ik niets te bieden heb, maar het is gewoon zo...
Je verliefd op haar wordt, niet?
Je speelt het goed.
Een tijdje terug vroeg mijn dochter waarom ik u niet mocht.
Toen had ik nog geen goed antwoord. Maar nu wel.
Dat dossier gaf me mijn antwoord.
Dat is het eerste eerlijke antwoord dat ik van u heb gezien.
Weet ze het? - Nee.
Maar ik vertel het haar wel, als dat ervoor nodig is om jullie weg te krijgen.
Ik weet dat u het niet gelooft... - Je houdt van haar.
Ik weet het, je blijft jezelf herhalen. Maar jij bent meer het collectieve persoon.
Het is een flink bedrag, dat weet ik. Als je hem wilt innen, zijn er twee voorwaarden.
Er gaat morgenochtend een trein naar New York City. Jullie zitten erin.
Begrijpen we elkaar? - Ja.
En de andere voorwaarde? - Dat betreft mijn dochter...
Vanavond moet je...
haar hart grondig breken.
Dames en heren, we hebben een onverwachtse aankondiging.
Sir Thomas...
Dank u, Mr Cushing.
Dames en heren...
toen ik naar Amerika kwam, was mijn hart gevuld met een gevoel van avontuur.
De toekomst leek hier iets te betekenen.
Ik heb warmte en vriendschap gevonden onder jullie...
maar voor nu...
vaarwel.
Tot we elkaar weer zien. Misschien aan een andere kust.
Mijn zus en ik vertrekken naar Engeland, net op tijd voor de winter.
Op blijvende vriendschap.
Excuseer mij.
Edith.
Je verlaat ons.
We moeten terug naar huis vanwege persoonlijke omstandigheden.
En aangezien niets ons in Amerika houdt... - Ik snap het.
Jouw roman.
Ik heb het gelezen en morgen wordt het bij je bezorgd.
Aardig van je, bedankt.
Wil je nog mijn ideeën horen? - Als het nodig is.
Het is belachelijk sentimenteel.
Het leed dat je zo ernstig beschrijft. De pijn, het verlies. Je hebt duidelijk niet geleefd.
Je zegt wat andere schrijvers ook zeggen. - Genoeg.
Je beschrijft de marteling van liefde, terwijl je er niets vanaf weet.
Ik ben nog niet klaar.
Droom je over een aardige man, met een zuivere ziel dat verlost moet worden?
Een gewonde vogel die je kunt verzorgen. Perfectie.
Voor perfectie is geen plek in de liefde, Edith.
Blijf bij je geesten en fantasieën. Des te eerder, des te beter.
Je weet weinig van het menselijk hart, de liefde of de pijn die erbij komt kijken.
Je bent niets dan een verwend kind.
Hoe is het water, Benton? - Kokend heet. Zoals u het graag heeft, meneer.
Prima. Wees zo aardig en bestel wat gebakken ei met ham voor me.
Ik begin met koffie, als het heet is en wat spek.
Doe ik meteen, meneer. En de Times?
Heel graag.
Mevrouw? - Wat is er, Annie?
Uw manuscript is vanmorgen gebracht door Sir Thomas Sharpe...
maar ik wilde u niet vroeg wakker maken. - Het is goed, Annie. Dank je.
Leg het maar neer. - De brief ook?
De brief ook.
Lieve Edith, als je dit leest, ben ik weg.
Jouw vader maakte mij duidelijk dat in mijn economische staat...
ik niet voor jou kon zorgen. Hier was ik het mee eens.
Annie? - Ik moest ook je hart breken...
Mijn jas. - ...de schuld op mij nemen.
Hiermee was ik het ook eens.
Op dit moment zal ik in beide geslaagd zijn.
Maar weet...
Als ik je vader kan overtuigen dat ik alleen om zijn toestemming vraag en meer niet...
alleen dan zal ik voor je terugkomen.
Voor altijd van jou, Thomas.
Thomas en Lucille Sharpe. - Kamers 107 en 108, maar wacht...
Thomas?
Ze zijn vanmorgen vertrokken om de trein te pakken.
Is alles goed, mevrouw?
Edith.
Lucille is gegaan.
Je vader kocht me om om te vertrekken.
Ik kan je niet verlaten, Edith.
Ik denk zelfs aan je op de meest...
ongelegen momenten van de dag.
Het voelt alsof onze harten verbonden zijn.
Mocht die verbintenis verbroken worden door afstand of tijd...
dan zou mijn hart stoppen met kloppen.
En jij...
Jij zou me snel vergeten. - Nooit.
Ik zou je nooit vergeten.
Ik ben bang dat je het lichaam moet identificeren, Edith.
Het kan niet anders.
Wacht.
Ik ben zo snel mogelijk gekomen. Edith, niet naar hem kijken.
Ik zal hem identificeren. - Dat is niet mogelijk.
Ik was zijn arts, Ferguson, dat weet je. - En ik zijn advocaat, Dr McMichael.
Dit is geen juridische formaliteit, maar helaas verplicht.
Hoe is het gebeurd? - Hij was alleen.
De vloer was nat. Niemand weet het. - Mag ik?
Help me hem om te draaien.
Behandel hem niet zo.
Behandel hem niet zo, het is mijn vader. - Vergeef me, ik...
Hij wordt volgende week 60.
Hij is bang dat hij eruit ziet als mensen van zijn leeftijd.
Daarom kleedt hij zich zo goed...
waarom hij van lange wandelingen houdt.
Zijn hand is koud.
Waarom is het zo koud?
Ik ben er voor je.
CUMBERLAND, ENGELAND
Jongeheer Sharpe.
Hallo, Finlay. Hoe is het met jou? - Prima, Sir Thomas.
Finlay, dit is mijn vrouw. - Dat weet ik, mijnheer. U bent al even getrouwd.
Al even? Waar heeft hij het over?
Ik heb geen idee. Zijn familie werkt al eeuwen...
Wie is dit?
Je hebt me nooit over hem verteld. Hij heeft een halsband om.
Is hij misschien verdwaald? - Onmogelijk.
Er is geen huis in de buurt en het dorp is een halve dag lopen.
Arm beest, hij is uitgehongerd.
Zullen we hem houden? - Zoals je wenst.
Goed, uwe jongedame, mag ik de eer?
Goede genade. Hoeveel kamers zijn er? - Weet ik niet. Wil je ze tellen?
Wat vind je? Is het anders? - Ja.
Al is het hier kouder dan buiten.
Weet ik, een schande. We onderhouden het huis zo goed als mogelijk, maar...
met de kou en regen is het onmogelijk om vocht en roest tegen te gaan.
En met de mijnen onder ons...
verrot het hout en zinkt het huis.
Alles naar boven, jongeheer? - Ja, graag. Dit gaat naar de garderobe...
Hoe onderhouden jullie dit huis? Jij en Lucille?
Een voorrecht waar we mee geboren zijn en nooit meer afstand van kunnen doen.
Maar we hebben het gered, lieverd.
Mijn werkplaats is op de zolder. Ik kan niet wachten om het te laten zien.
Wil je mijn bagage naar de zolder brengen? Ik kom zo.
Edith.
Lucille?
Hoe kom je hier aan?
Thomas, ik zag een vrouw in de lift.
Een vrouw? Bedoel je Lucille? - Nee, die was het niet.
Zal wel een schaduw zijn. Dat apparaat heeft een eigen wil.
De bedrading is aangetast door het vocht in het huis.
Het staat in verbinding met de kleiput, snap je? Ga nooit lager dan dit punt.
Wat doet dat ding hier?
Lucille. - Thomas.
Welkom, Edith. - Dank je.
Ik ben naar het postkantoor geweest.
Je machineonderdelen uit Birmingham zijn er.
Je moet Finlay sturen om ze op te halen. - Prima.
Is er iets, Edith? - Iets heeft me laten schrikken, meer niet.
Schaduw.
Alles wat je hier ziet en hoort, zijn schaduwen, gekraak en gekreun.
Dus je kunt beter je verbeelding laten rusten. - Ik heb alleen een gepast welkom nodig.
Vanaf nu moet dit huis vriendschap, liefde en warmte uitstralen.
Warmte is een goed begin.
Thomas, jouw bruid heeft het ijskoud. - Natuurlijk, mijn excuses.
We gaan naar boven en maken een vuur. Ik zet het bad aan voor je.
Het water is rood in het begin, vanwege de klei, maar het water is snel helder.
Lucille, als het je uitkomt, wil je mij dan reservesleutels geven?
Die heb je niet nodig.
Sorry? - Er zijn gedeeltes in het huis onveilig.
Het duurt een paar dagen om te wennen. Als je het dan nog wilt, dan laat ik ze maken.
Kom met me mee, Edith. We gaan naar boven.
Je zei toch dat de hond dood was.
Ik liet hem buiten achter.
Dacht dat hij wel dood zou gaan van de kou.
Hoe kon die zo lang overleven?
Restjes waarschijnlijk.
Zoals wij. - Maak je maar geen zorgen.
We hoeven dat niet meer te doen. - Hoezo?
Haar geld is hier niet. - Nog niet.
Je moet me vertrouwen. - Jij hebt haar gekozen.
Waarom?
Apport.
Vooruit.
In mijn hand. Kom op.
Apport.
Waar is je bal? Ben jij je bal kwijt?
Waar is hij? Waar is de bal?
Hierdoor voel jij je weer beter. - Wat is het?
Vuurdoornbessen.
Ze zijn goed voor jou.
Vind je het niet lekker?
Het is bitter.
Ik ben bang dat er niets milds groeit in dit land.
Je hebt wat bitterheid nodig...
om niet opgegeten te worden.
Wat was dat?
Dat is de oostenwind.
Als die opsteekt, vormen de schoorstenen een vacuüm en...
als de ramen overal dicht zijn...
ademt het huis.
Het is afschuwelijk, ik weet het.
Kom hier.
Ik ga in bad en als je ondertussen in slaap valt, zal ik je niet wakker maken.
"Naar de heuvels richten we onze ogen".
Het spijt me dat ik je onderbrak.
Die muziek...
wat is dat?
Een oud slaapliedje dat ik voor Thomas zong toen we klein waren.
Ik zie jullie hier voor mij.
Jij speelt muziek...
en Thomas vindt de gekste dingen uit.
We mochten hier niet komen, toen we jong waren.
We moesten in de kinderkamer blijven...
op zolder.
Moeder speelde soms piano.
We hoorden haar door de vloer.
Zo wisten we dat ze weer thuis was.
Moeder.
Ze ziet er... - Vreselijk uit.
Het is een uitstekende gelijkenis.
Ik denk graag dat ze ons kan zien van daarboven.
Ik wil niet dat ze iets mist van wat we doen.
Zijn al die boeken van jou? - Moeder verzamelde de meeste.
Heb je ooit gehoord van een pagina-illustratie? - Nee.
Het zijn foto's verborgen in een boek.
Goed verstopt tot je de bladzijden ombuigt.
Zie je.
Er zijn overal geheimen.
Dit kan je toch niet verbazen nu Thomas en jij...
Hij respecteerde dat ik nog rouwde. Er is niets gebeurd.
We reisden in afzonderlijke kajuiten.
Heel attent.
Binnenkort...
komt het allemaal wel goed.
Het is jammer dat ze dit allemaal zo snel verkopen.
Te snel, vind je niet?
Meningen verschillen blijkbaar.
Deze kratten moeten verscheept worden.
Zorg dat we een bevestiging krijgen en die stuur je naar mij.
Thomas Sharpe: 3.000 DOLLAR 21 OKTOBER 1901
Thomas Sharpe. Baronet.
Wat vind je van mijn werkplaats?
Het is prachtig.
Heb je dit allemaal zelf gemaakt?
Ik maakte vroeger speelgoed voor Lucille.
En maakte kleine prulletjes om haar blij te maken.
Waren jullie hier altijd alleen?
Vader was altijd op reis. Het familiefortuin is niet uit zichzelf verdwenen.
Hij moest er heel veel moeite voor doen.
Het is prachtig.
Jij bent zo anders.
Dan wie?
Iedereen.
Wat is er?
Ik dacht dat ik iets hoorde.
We hoopten al dat jullie hier waren. Ik vond hem in de hal.
Ik heb thee gemaakt.
Jij bent zo lief. - Graag gedaan.
We hadden het gezelschap nodig.
Nee, bedankt.
Drink je thee.
Het zal je verwarmen.
Hoe kom je daar nu terecht, gekke hond.
Wasrolopnames.
Nee, wacht.
"Enola".
Houd haar stabiel, Finlay. - Ja, meneer.
We hebben meer kolen nodig.
Ik moet met je praten.
Dit is niet het moment. Lucille is binnen. Je kunt met haar...
Ik wil niet met Lucille praten, maar met jou.
Goed dan. Wat is er?
Is er iemand gestorven in dit huis?
Het huis is heel oud. Ik ben zeker dat er veel zielen zijn gepasseerd.
Ik bedoel bijzondere sterfgevallen, gewelddadige sterfgevallen.
Mr Sharpe? - Nu komt echt niet goed uit.
Probeer het nog eens.
Het zal snel minder pijn doen.
Mijn handen worden ruw. Je vader zou dat goed vinden.
Mijn machine zal nooit werken.
Nooit. Waarom hou ik mezelf voor de gek?
Waarom heb ik je hier naartoe gebracht?
Met wie ben je getrouwd?
Een mislukkeling. - Zeg dat niet.
Jij bent het enige dat ik nog heb.
De mannen vertrekken vanavond.
Het zal een race tegen de sneeuw worden.
Binnenkort kunnen we helemaal niet meer verder.
Dan zul je ontdekken waarom ze dit Crimson Peak noemen.
Wat zei je?
Crimson Peak. Zo noemen ze het.
Het erts en de klei komen naar boven en kleuren de sneeuw. Die wordt bloedrood, vandaar...
Crimson Peak.
Je wilde mij spreken.
Misschien is het toch goed afgelopen.
Edith heeft blijkbaar het geluk gevonden, vind je niet?
Daar weet ik niets van. Ik heb niks gehoord.
Ik wel.
Ze vroeg of ik al haar geld wou overmaken naar Engeland.
Ze wil het investeren in zijn kleimachine...
en ik kan daar niets tegen doen. - Er is iets aan de hand.
De manier waarop Cushing stierf, de impact op zijn hoofd.
De laatste cheque die Cushing schreef, was voor Thomas Sharpe.
Ik zal je iets toevertrouwen.
Voor Cushing stierf, huurde hij iemand van New York in, een Mr Holly?
Hij heeft enkele onaangename dingen ontdekt.
Het feit dat die Holly hierbij betrokken is, geeft mij twijfels.
Als je hier bent...
geef me dan een teken.
Raak mijn hand aan.
Hier. Nu.
Zijn bloed zal aan jouw handen kleven.
Kom vlug. Er is een vrouw in de gang.
Er lag zoveel haat in haar ogen en wijsheid.
Ze weet wie ik ben en ze wil dat ik wegga.
Onzin. We gaan nergens heen.
Je had een nachtmerrie en je slaapwandelde.
Ik ben bang dat ik gek word als ik blijf. - Liefste, je verbeeldt je die dingen.
Zullen we morgen eens naar het postkantoor gaan?
De frisse lucht zal je goed doen.
Ik moet hier weg.
Dit is nu je thuis.
Je kunt nergens anders heen.
Wat doet ze? Hoe weet ze het van onze moeder?
Ik weet het niet, ik heb niks verteld.
Wat probeert ze te doen? - Ik weet het niet. Ze is vreselijk aangedaan.
Morgen...
ga ik de machineonderdelen halen en ik zal haar meenemen.
Dan krijgt ze wat frisse lucht. - Ja. Haal haar hier weg.
Als ze de laatste documenten getekend heeft, wil ik dat het voorbij is.
Dit is de kleppencontrole die ik in Glasgow liet maken.
Dit kan het verschil maken.
Denk positief.
De Sharpe-mijnen zullen weer opengaan als dit ding meewerkt.
Mr Sharpe?
Uitstekend. Bedankt.
U bent mevrouw Sharpe?
Verontschuldig mij, maar ik heb een paar brieven voor u.
Twee ervan zijn aangetekende brieven van uw advocaat.
En de andere komt helemaal uit Milaan, Italië. - Ik ken niemand in Italië.
Met alles respect, mevrouw, maar blijkbaar wel.
De storm wordt erger. We moeten nu gaan of we komen niet thuis.
Als u hier wilt overnachten, hebben we beneden een kleine kamer.
Waarom niet?
En je weet zeker dat dit hun adres is? - Thomas en Lucille Sharpe in Cumberland, Engeland.
Bedankt.
Dokter McMichael.
Mr Holly. - Tot uw dienst.
Heb je een kopie van de informatie bij je?
Het duurde even om aan dat krantenartikel te komen.
BRUTE MOORD IN ALLERDALE HALL
Dit is gruwelijk, als je het mij vraagt.
Het is echt jammer.
Ik had die informatie samen met de officiële documenten aan Mr Cushing kunnen geven.
Het was genoeg om de relatie tussen Sir Thomas en Miss Cushing te stoppen.
Om hun huwelijk te voorkomen.
Waarom?
Omdat, zoals je ziet...
Sir Thomas al getrouwd is.
Die Cavendish, jouw held.
Hij heeft een duistere kant, ik vind hem leuk.
Leeft hij tot op het einde? - Dat hangt helemaal van hem af.
Wat bedoel je? - Personages spreken met je.
Ze veranderen. Ze maken keuzes.
Keuzes?
Wie ze zullen worden.
Dit is vrij miserabel. Maar het is warm.
Ik vind het veel beter. - Beter dan wat?
Beter dan het huis.
Waarom gaan we niet weg?
Het huis is het enige wat we hebben.
Ik liet alles wat ik was achter. Alles wat ik had.
We kunnen wonen waar je maar wilt. - Overal?
Londen. - Londen?
Parijs. - Parijs is mooi.
Milaan.
Ben je al in Italië geweest?
Ja, één keer.
Het verleden.
Je kijkt altijd naar het verleden.
Daar zul je me niet vinden.
Ik ben hier.
Ik ben hier ook.
Help me dit te dragen.
We zijn terug.
Ik was ontbijt aan het maken. - Het brandde aan. Ik heb het opzij gezet.
Waar waren jullie?
We zaten vast door de sneeuw.
Jullie kwamen niet naar huis gisteravond. - We sliepen in het postkantoor.
Jullie sliepen daar? - Waar is daar mis mee? Hij is mijn echtgenoot.
Is dit een spel voor jou?
Ik was in paniek.
Waar heb je het over?
Jullie...
alleen...
in de storm.
Ik wist niet of jullie een ongeluk hadden gekregen.
Ik was helemaal alleen.
Ik kan niet alleen zijn.
Komen deze uit Amerika?
Ik voel me niet goed.
Ik zal thee voor je maken.
Dat afschuwelijke geluid.
Hoe dieper het huis zinkt, hoe erger het wordt.
We moeten er iets aan doen.
Beste Edith...
ik wil je meedelen dat de eerste overdracht van je vaders erfenis is voltooid.
Voor de laatste transactie van het resterende geld...
is je handtekening op het bijgevoegde document vereist.
Met beleefde groeten, William Ferguson.
MIJN LIEFSTE ENOLA.
Enola.
Het werkt.
Een grammofoon.
Enola Sciotti Milaan - 1896
Milaan.
Margaret McDermott Edinburgh - 1893
Edingburgh.
Je hebt al geprobeerd om een financiering...
in Londen, Edingburgh en Milaan rond te krijgen en nu ben je hier.
Is het niet mooi?
Het werkt al een uur zonder problemen.
Het is ons gelukt.
Ik kan niet wachten tot Edith het ziet.
Ik deed dit met jou. - Ja, natuurlijk. We deden het samen.
Dame Sharpe? - Niemand anders.
We hebben meer kolen nodig om de stoommachine te testen.
Vind je het erg om ons nog meer kolen te geven?
Geef hem de sleutel maar. Hij zal ze wel halen.
Ik wil me verontschuldigen voor vanmorgen. Ik was ongerust dat...
Je hebt je thee niet opgedronken.
Ik voel me niet zo lekker.
Wil je wat koud water voor me halen?
Natuurlijk.
Heb je je brieven al kunnen lezen?
Ja, wat documenten die ik moet tekenen.
Van mijn advocaten om geld over te maken.
Ik zal je laten rusten.
Je zult je snel weer beter voelen.
Eens kijken wat we hier hebben.
Dit is Pamela Upton die een wasrolopname test...
gekocht in het feestjaar 1887 voor mijn geliefde Thomas Sharpe.
Thomas, spreek eens in de hoorn. Zeg iets.
Het is een prachtig apparaat, Pamela. Maar nee, dank je. Liever niet.
Alleen voor mij, Thomas.
Wat wil je dat ik zeg?
Zeg dat je van mij houdt.
Margaret McDermott.
Eigendomsakte.
Wat een stout jongetje was dat...
die dat arme poesje probeerde te verdrinken.
Enola Sciotti. E.S.
Ik wilde dat ik de kracht had om te gaan, maar ik kan het niet.
Ze willen alleen maar mijn geld om aan zijn duivelse machine te werken.
Dat is het enige waar ze om geven.
Ik ga deze cilinders verstoppen in de kast.
Als iemand ze vindt, laat dan weten dat zij dit deden.
Ik moet stoppen met opnemen. Ik hoor ze komen.
Voor diegene die dit vindt, weet dat ze me aan het vermoorden zijn.
Ik ben aan het sterven.
Het gif zit in de thee.
Vind mijn lichaam en breng het naar huis.
Ik wil niet zo ver van huis sterven.
Ik moet weg hier.
Je bent wakker.
We vonden je onder aan de trap.
Voel je je beter? - Ik moet naar het dorp.
Naar een arts. - Ja, natuurlijk.
Maar we zijn helaas ingesneeuwd. - Nee.
Je moet iets eten.
Je moet aansterken.
Ik heb moeder verzorgd in dit bed.
Vader was een bruut.
Hij haatte moeder.
Brak haar been.
Brak het in twee met zijn laars.
Het is nooit goed genezen.
Ze was voor een lange tijd aan bed gekluisterd.
Maar ik...
zorgde voor haar.
Voedde haar. Deed haar in bad.
Kamde haar haar.
Zalfde haar littekens.
Ik genas haar.
Ik zal hetzelfde doen voor jou.
Ik zal je beter maken.
Kan ik even alleen zijn met mijn vrouw?
Je zult snel uit dit bed zijn.
Dat beloof ik.
Drink dat niet.
Nooit.
Lucille, ze is erg ziek. Ze is aan het sterven.
Natuurlijk is ze aan het sterven.
Ze weet alles.
Ze stopte met thee drinken.
Maakt niet uit. Ik deed het gif in de pudding.
Lucille, stop daar mee.
Moeten we dit echt doen? Moet het?
Ja.
Je hebt geen idee wat ze zouden doen.
Ik zou hier weggenomen worden.
Opgesloten worden.
Ze zouden je ophangen.
We moeten samen blijven. Nooit gescheiden worden.
Je zou me niet achter kunnen laten.
Je zou het niet kunnen. - Ik kan het niet.
Ik kan het niet.
Dat weet ik.
Er is iemand die de weg vraagt naar Allerdale. - Zo laat nog? Dat kan niet.
Dat kan toch niet met dat paard. Het is uitgeput.
Kan ik er een van u huren? - We zijn gesloten in de winter.
Kan ik er te voet komen?
Het is een tocht van meer dan 4 uur als je de weg volgt.
Dan zal ik maar eens gaan. - Sir.
Zoek me daar op, na de storm.
Ik weet wie je bent.
Je heet Enola Sciotti.
Zeg wat je van me wilt.
Het is nu allemaal bekend. We hoeven niet meer te doen alsof.
Dit is wie ik ben. Dit is wie hij is.
Ik wist het.
Doe het niet, Lucille. - Ik wist het.
Er is iemand aan de deur. - Je bent niet zijn zus.
Dat is het gelogen gedeelte.
Dat ben ik wel. - Doe het niet.
Hallo, Edith.
Probeer niet te bewegen of te spreken. Je bent zwaar verdoofd.
Ik moest je verdoven om je been te spalken.
Het komt allemaal weer goed.
Het spijt me dat ik onaangekondigd langs kwam.
Een godsgeschenk, zo bleek.
Ik had een telegram kunnen sturen, maar...
ik dacht dat je de verrassing wel kon waarderen.
Het is een wonder. We wisten niet wat te doen.
Ze is zo ziek. IJlend.
Toen viel ze van de trap. - Ze sprak tot mij.
Wie sprak met je? - Mijn moeder.
Ze waarschuwde me.
Crimson peak.
IJlend, zie je. De arme schat.
Ja, ik merk het.
Probeer iets te drinken. - Nee, niet dit.
Niet dit.
Je blijft toch wel bij ons, toch?
Tot de storm voorbij is?
Als je er op staat.
Maar nu wil ik even alleen zijn met mijn patiënt.
Dan laten we jullie alleen, dokter.
Edith, luister naar me.
Ik ben hier om je mee te nemen.
Hoor je me? Ik neem je nu met me mee.
Iemand moet hem tegenhouden. - Lucille, alsjeblieft.
Wat doe je?
Ik wil alleen maar weten, broer...
doe jij het deze keer?
Probeer te gaan staan.
Goed zo.
Ik laat ze je geen pijn doen.
Ik zal een jas voor je zoeken. - Ga niet weg.
Ik ben zo terug. - Ik zie dat het emotioneel wordt, dokter.
Ze is uitgeput.
Ze vertoont tekenen van bloedarmoede. Ik breng haar naar een ziekenhuis.
Dat zal niet nodig zijn.
Ik ben bang van wel.
Je hebt haar vergiftigd.
Edith.
De voorpagina van de Cumberland Ledger.
Beatrice Sharpe werd vermoord in haar badkuip.
Een harde slag spleet haar hoofd bijna in tweeën.
Er werd nooit een verdachte gearresteerd.
Er was niemand anders in het huis op dat moment.
Alleen de kinderen.
De waarheid was te gruwelijk om te overwegen. - Stop, dokter.
Jij deed het. - Nee.
Sir Thomas, u was pas 12 toentertijd.
Na de ondervraging werd u naar de kostschool gestuurd.
Wat Lucille betreft, als 14-jarige, is haar verhaal minder duidelijk...
naar een kostschool in Zwitserland volgens de krant...
maar ik denk dat het een ander soort instelling was.
Sir Thomas is al getrouwd.
Hij trouwde met ene Pamela Upton.
Margaret McDermott en Enola Sciotti. "E. S."
Edith, je weet niet... - Edith en ik gaan.
Jij blijft daar.
Edith.
Jij moet dit doen. Maak je handen maar eens vuil.
Kom eens hier, hondje. Ettertje.
Als ik het niet doe, doet zij het wel.
Luister naar me.
Je bent een dokter.
Laat me zien waar.
Nee, Alan.
Jullie zijn monsters.
Jullie allebei.
Grappig.
Dat waren ook precies de laatste woorden van moeder.
Lucille laat Edith de papieren tekenen.
Zodra ze dat gedaan heeft, is ze dood.
Ik moet gaan. Ik breng haar hier naar beneden.
Ik vind wel een manier.
De mijnschacht is open, begrijp je? Ga daar naar buiten.
Hou je het vol? - Ga.
Je zag jezelf als een schrijfster.
Met je geesten.
Waar wacht je op? Je hebt niets meer om voor te leven.
Onderteken het.
Alle vrouwen die we vonden: Londen, Edinburgh, Milaan...
Amerika.
Ja, Amerika.
Hadden alles wat nodig was.
Geld, vervlogen dromen en geen levende nabestaanden.
Niemand keek naar hen om.
Moord uit genade eigenlijk.
Is dat wat ik zal zijn?
En die Italiaanse vrouw Enola?
Jij vermoordde haar baby.
Dat heb ik niet gedaan.
Geen van hen neukte Thomas.
Begrijp je het niet?
Het was van mij.
Het werd misvormd geboren.
We hadden het na de geboorte moeten laten sterven, maar...
ik wilde het houden.
Ze zei dat ze het kon redden.
Ze was er van overtuigd.
Ze loog.
Al deze gruwelijkheden, waarvoor? Voor geld?
Om het huis te kunnen behouden? De Sharpe naam? De mijn?
De huwelijken waren om het geld, natuurlijk.
Maar de gruwelijkheden...
die waren voor de liefde.
De dingen die we doen voor dit soort liefde zijn verschrikkelijk.
Gestoord...
bezweet en met spijt.
Deze liefde brandt je, verminkt je...
en keert je binnenstebuiten.
Het is een monsterlijke liefde...
die ons in monsters verandert.
Maar je had Thomas als kind moeten zien.
Hij was perfect.
Voor al zijn kleine streken...
beschermde ik hem voor de stokslagen door moeder.
Ik ben zo vaak geslagen.
En toen ze van onze relatie afwist...
nou...
de enige liefde die Thomas en ik gekend hebben was van elkaar.
Tussen deze verrotte muren.
Verstopt.
Dat is niet waar. Jij verstikt hem.
Onderteken met je naam.
Onderteken met je verdomde naam.
Mijn vader.
Wie vermoordde hem?
Zo een grove, neerbuigende man.
Hij hield van je.
Je had zijn droevige gezicht moet zien...
toen ik het kapotsloeg tegen de gootsteen.
Jij, blijf van me vandaan. - Luister naar me.
Ga weg. - Edith, luister naar me.
McMichael leeft nog.
Je loog tegen me. - Ja.
Je vergiftigde me. - Ja.
Je zei dat je van me hield. - Dat is ook zo.
Edith, alsjeblieft. Vertrouw me nog een laatste keer.
Je kunt gaan als je wilt, of hier op me wachten.
Ik ga de papieren terughalen.
Ik ga hier een eind aan maken.
Je verbrandde ze.
Lucille.
Je verbrandde ze. - Ja, ze zal blijven leven.
Ik wil niet dat je haar iets aandoet. - Dat draag je me op?
We kunnen gaan. Weg van Allerdale Hall. - Weggaan?
Denk er eens over na. We kunnen een nieuw leven beginnen.
Waar? - Overal, maakt niet uit.
We kunnen alles achterlaten. We laten de Sharpe naam sterven bij de mijn.
We laten de boel in de grond wegzakken.
Al die jaren om de boel overeind te houden. We zouden vrij zijn.
Vrij, Lucille.
We kunnen allemaal samen zijn.
Allemaal?
Hou je van haar? - Deze dag zou eens komen.
Wij waren al jaren dood. - Je beloofde...
Wij op deze stervende plek. - Hou je meer van haar dan van mij?
Kijk wat er van ons gekomen is. - Je zou nooit van een ander houden.
Ja, maar het gebeurde.
Lucille.
Thomas?
Ze komt er aan.
Ik haal ons hier weg. Ik haal hulp.
Je moet me vertrouwen.
Ik kom terug voor je. Dat beloof ik.
Verstop je.
Voordat ze me wegstopten...
hield ik een klein souvenirtje...
van mijn moeder.
Edith?
Ik stop niet voordat je mij vermoordt...
of ik jou heb vermoord.
Help me.
Er is hier niemand die je kan helpen. - Jawel.
Kijk hem aan. Draai je om.
Thomas.
Lucille.
Ik zal niet stoppen totdat je mij vermoordt...
of ik jou vermoord.
Ik begreep het de eerste keer al.
Geesten zijn echt.
Dat weet ik.
Er zijn dingen die hen binden aan een plek...
net zoals dat bij ons gebeurt.
Sommigen blijven verbonden met een stuk grond.
Met tijdstip en datum.
Met het vloeien van bloed.
Een verschrikkelijke misdaad.
Maar er zijn anderen.
Anderen die aan gevoelens vasthouden.
De drang.
Verlies.
Wraak.
Of liefde.
Zij...
Zij zullen nooit weggaan.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Scarlett, Sweet-Puppy & Pevi70
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -