UN Owen is Unknown. ONBEKEND
We hebben allemaal iets gemeen, iemand die ons allemaal kent.
Het is het gedicht. Zien jullie dat niet?
Niemand komt voor ons. Dit is het einde.
Jij mag oom Hugo, nietwaar? Ja, ik hou van hem.
Een hakte zich in twee, toen waren er nog zes. Ze heeft dus gelijk. Het is het gedicht.
Wij hebben een scherpe geest. We moeten bij elkaar blijven.
Het zat op slot. Er moet dus een loper zijn.
Elk van ons kon de loper hebben. Ieder van ons kon het wapen hebben.
De moordenaar is niet buiten. De moordenaar is hier.
Het is een van ons.
Kijk eens hoe blij Cyril nu is. Hugo verricht altijd wonderen.
Hij is de geweldigste man. - Hij lijkt heel aardig.
Velen zouden niet zo vriendelijk zijn, gezien de omstandigheden.
Welke omstandigheden?
Ik had geen idee dat ik zwanger was toen mijn man overleed.
Dus zou Hugo als neef erven.
En toen Cyril kwam, vervloog Hugo's hoop.
Hij heeft een rijk meisje nodig, beladen met papa's geld.
Maar hij is romantisch. Wil trouwen uit liefde.
Maar hoe kan dat als hij geen cent heeft?
Liefde, Miss Claythorne, is een hele kostbare bezigheid.
Goed gedaan, Cyril.
Ik ga met ze spelen.
Hallo. We krijgen versterking, Cyril.
Klaar, oude makker? - Miss Claythorne kan geen bal raken.
Meisjes kunnen dat niet, oom Hugo. - We zullen zien.
Schot.
Hierheen. Vlug. Ze gaat helemaal rond. Kom op.
Goed gedaan. Bijna.
We kunnen hier niet zitten niksen. - Wat moeten we dan doen?
Vuur op de landtong, noodsignaal? - Niet met dit weer.
Waar ga je heen? - Thee zetten. Ik breng het wel.
Wat breng je nog meer mee? Een mes? Het pistool dat je verborgen hebt?
En wat doe je in de thee? Ze roeit ons alle vier uit.
Er zit citroen in de thee. Ik haal geen mes en heb het wapen niet.
Ik zou jullie niet tegelijk kunnen doden. - Hoe weten we dat?
Het gaat één voor één, of heb je niet opgelet?
Nergens staat iets over een wapen, idiote, imbeciele klootzak.
Ik ga met je mee. - Nee.
Nee. We gaan alleen of in een groep.
Ik hoor dat u voor het schavot en het touw was, rechter Wargrave.
Als het gepast was, ja.
Volgens Fust keek u naar alle executies. Is dat waar?
Hou op me zo te noemen. - Is dat waar, rechter?
Ik had de macht om mensen ter dood te veroordelen voor hun misdaden.
Met grote macht komt grote verantwoordelijkheid.
Ik geloof dat wegkijken als die macht wordt uitgevoerd,
zowel onverantwoord als laf is.
Zag u Edward Seton hangen?
Ik ken hem uit de krant. Iedereen zei dat hij onschuldig was.
Dat was hij niet. Hij liet dagboeken na.
Ze bewezen een verwrongen en verdorven geest.
Hij zag zijn slachtoffers als vuil, en reinigde de vlek van de wereld.
De politie misleiden met valse aanwijzingen wond hem op,
evenals marteling en sadisme.
Hij was schuldig en u deed de juiste uitspraak. Waarom ging u niet kijken?
Dat deed ik.
Het was verontrustend. Anders.
Hij weigerde de kap.
Hij wilde dat ik zijn gezicht zou zien.
Misschien om te zinspelen op enige gelijkenis tussen ons,
misschien om me uit te lachen. - Uitlachen?
Ja.
Naar gerechtigheid.
Het betekende niets voor hem.
Hij was nergens door geïntimideerd.
Ik was niets.
Ik zou snel vergeten zijn, een voetnoot in de geschiedenis.
Terwijl hij, met zijn erfenis van bloed en horror,
voor altijd herinnerd zou worden.
Het werkte.
Hij achtervolgt me nog steeds.
Maar, lachen of niet,
gerechtigheid kwam, zoals altijd.
De wereld is bevrijd van zijn vreselijke duisternis.
Dit is belachelijk. We kunnen niet gewoon zitten niksen.
Heel goed, dokter.
We zeiden afzonderlijk of in een groep. - Ik ga lezen.
Het spijt me, Dr Armstrong, maar uw agitatie vermoeit me enorm.
Gerechtigheid kwam.
De moordenaar en Wargrave delen het motief. Dezelfde sensatie,
van het delen van de dood. - Jij schimpte toen ik de rechter noemde.
Nu denk ik anders.
Hoeveel mensen zag hij bengelen? - Wat doet dat met iemand?
Hij is alleen. Kan iets beramen.
Schei daar toch eens mee uit.
Alsof we geen last hebben van jou. Ademen en roken.
Krabben, friemelen en banjeren.
Ik ga naar bed.
Afzonderlijk, of in een groep. Jullie mogen me de trap op zien gaan.
Cyril?
Vera?
Hier. Jesus, het is vlugzout.
Adem langzaam in door de neus, uit door de mond.
Alsjeblieft.
Ik dacht dat er iemand in mijn kamer was.
Neem een brandy.
Goed zo, Vera. - Denk je dat ik er iets in deed?
Ik haal een fles die niet geopend is.
Ik wil water. - Deze brandy is prima.
Ik deed er niets in. Brandy is goed tegen shock.
Hij noemde haar Vera.
Lombard. Dat is de tweede keer. Er is iets gaande tussen hen.
Verzegeld en onvervalst.
Waar is dat voor? - Ik weet het niet.
Een kroonluchter, misschien. Net als beneden.
Een kroonluchter in de slaapkamer? - Het zijn toch chique mensen?
Ze hangen overal een kroonluchter. In een varkensstal, als ze willen.
Ik word gek op je, Fust.
Jij bent een arrogante klootzak. - Sorry, Miss Claythorne.
Je hebt gelijk. Hij is een klootzak.
Waar is de rechter?
Jesus.
Hij werd in het hoofd geschoten.
Wat doe je? - Inpakken voor als we hem verplaatsen.
Hij heeft gelijk. We morsen zijn hersens niet over de vloer.
Niet je jas, Armstrong. Ik vind wel iets anders.
Doodgeschoten?
Weet je het zeker? - Kijk naar hem.
We zochten overal naar dat wapen.
Jij ging naar beneden voor die fles. - Jij haalde beneden een glas brandy.
Jij verdween ook even. - Om mijn tas te halen voor Vera.
We hoorden het schot niet. - Je kon het dempen met een kussen.
We moeten je geloven. Door het hoofd schieten is jouw vakgebied.
Had ik de tijd naar beneden te gaan, een fles brandewijn pakken,
een prop in Wargrave te planten, zonder dat niemand het hoort,
hem aankleden en weer naar boven?
Fust was langer weg. - Ik loop niet zo snel als jij.
Vijf kleine soldaten jongens gingen naar het hof. Een werd er griffier, toen waren er nog vier.
Eén voor één. En op een bepaalde manier.
En waar is mijn wapen?
Kijk niet naar mij. - Of mij.
Ik kan het geluid van de wind niet uitstaan.
Ik kan er niet tegen.
Ik ga hier niet zitten wachten op de dood.
In de oorlog doe je dit de hele tijd.
En blijft wakker
Lijken, lijken, lijken.
Botten, bloed, schedels.
Die eindeloze parade,
van verpulverd vlees.
Daar sta je, afgesneden benen en armen,
overal darmen en organen en geschreeuw.
Dames en heren. Stilte, alstublieft.
U wordt het volgende ten laste gelegd.
Edward George Armstrong. - Dat ben ik.
William Henry Blore. - Ja, dat ben ik.
Dat je James Stephen Landor vermoordde.
Vera Elizabeth Claythorne. - De stank.
En het lawaai, het lawaai, het lawaai.
Gevangenen in de bar, hoe gaan jullie pleiten? - Schuldig.
Waar lach je om?
Blore? Bekijk ze.
Blijf bij mij, Vera. We slaan ons hierdoor.
Ik heb niet de intentie gedood te worden.
Dood is voor andere mensen, niet voor ons.
Zie je? Kijk naar hen.
Samen. - Misschien zijn zij het.
Mr en Mrs Owen. Zij zijn het.
Waarom draag ik deze hoed? Ik ga naar bed.
Het feest is voorbij.
Kijk, zonnestraal, je bent er bij. En we weten waarvoor.
Rondlummelen in een openbaar herengemak, in de plee.
Ben ik van gisteren? Je hebt geluk dat je mij treft.
Een andere agent zou wat hardhandiger zijn.
Kijk jou, er zit niets aan je. Je bent zacht.
Als een perzik, of zoiets. In een tel ben je moes.
Vooruit. Ga maar.
Laat dit een les voor je zijn. Wees discreter.
Je wilt toch geen bloedneus of opgerekt? Het is niet leuk voor jou in de lik.
Vooruit, opkrassen.
Dank u.
Dat zou ik moeten doen, nietwaar?
Dat zou ik moeten doen.
Maar ik doe dat niet.
Klootzak.
Lombard.
Ed?
Wat is er? - Hij is het.
Het is Armstrong. Ik zag hem het huis verlaten.
Sluit je deur af, Vera, en zet er een stoel tegen.
Hoe gaat het?
Hoe is Mrs Hamilton? - Ik neem haar mee naar Londen.
Ze kan hier niet blijven. - Natuurlijk.
Ze wil je drie maanden betalen als opzeggingsvergoeding,
omdat je geen gouvernante kunt zijn als er geen kind is.
Als Mrs Hamilton in Londen is, kan ik op het huis passen.
Ook als ik geen gouvernante ben, kan ik op het huis passen.
Als een vriendin. - Ik sluit het huis af.
Het zal verkocht worden.
Maar het is nu van jou.
Ik moet ergens onderdak vinden.
Ik zal een fijn hotel vinden.
Voor als je hier komt. Misschien vind ik voor ons een huisje.
Ik moet bij Olivia blijven. Ze is echt niet in orde.
Er komt een onderzoek.
Ze willen het snel, dus je zult nodig zijn. - Natuurlijk.
Kom jij daar ook voor hier?
Ik moet gaan.
Arme kleine Cyril.
Vera? Wij zijn het.
Het lag gewoon op je bed. - Het lag gewoon op mijn bed.
Hoe weet ik dat je het er gisteren niet neerlegde?
Als Philip hem had, nam hij hem toch mee naar Armstrong?
Je kon hem in je kamer neerleggen. Niemand kon je horen.
Mijn deur zat op slot voor Armstrong. - Armstrong is verdwenen.
In rook op. We splitsten op toen we gingen zoeken, nietwaar?
Dat klopt - Heb jij hem gevonden?
Gooide je hem van de klif? - Nee, Fust, ik vond hem niet
en gooide hem niet van de klif. - Jij?
Nee.
Rode haring. - Wat?
Vier kleine soldaten jongens gingen naar zee.
Een rode haring slikte een van hen, toen waren er nog drie.
Rode haring. Armstrong leeft nog.
Waarom ben jij het altijd die het uitwerkt?
Vanaf het begin, nietwaar?
Het uitwerken. Armstrong zei dat al.
Het was een lange avond.
Je laat de drank en het poeder voor je denken, Fust.
Hou nou eens op me zo te noemen.
William is toch je voornaam? Is het Will, of...
Bill. Ik heet Bill.
Nou, Bill, wiens idee was het om muziek op te zetten,
en dronken te worden, zodat we niets hoorden?
Armstrong. - En wie verdacht je het eerst?
Wie bespeurde je vanaf het begin?
Armstrong.
Rode haring. Hij zet ons tegen elkaar op vanaf het begin.
En hij is nog in leven, omdat mensen niet zomaar verdwijnen.
Niet op een eiland van deze omvang. Hij is nog in leven.
Ik heb thuis een volkstuin.
In Edmonton.
Ik hou ervan. Mijn stukje paradijs.
Dat is het beste ter wereld, gewoon zitten, het allemaal bekijken.
Hoe het groeit.
Kop thee, broodje, een stukje kaas.
Radijs, net uit de grond getrokken.
Grote, peperige radijs.
Simpele dingen.
Goede dingen.
Had ik de brief van Ulick Norman Owen maar in de prullenbak gegooid.
Mijn verdiende loon.
Dat stiekeme gedoe.
Ons aller verdiende loon.
Zijn we al dood? - Wat?
Misschien zijn we al dood en beseffen we het niet.
En is dit de hel.
We zijn in de hel en worden gestraft voor wat we deden.
Omdat ik hem vermoordde.
Landor.
Ik stampte hem tot pulp.
Zijn moeder mocht hem niet meer zien. Kon geen afscheid nemen.
Ik vermoordde hem.
Hij was hulpeloos en ik stopte niet.
Hij moet zo bang geweest zijn.
Gewoon een jonge jongen.
Mijn tomaten moeten worden geoogst. Wie zal dat doen?
Wat gebeurt er met mijn volkstuin? - Kom op, Fust.
We zijn nog niet klaar.
Wij drie tegen hem. We redden dat wel.
En er moet wel iemand naar ons toe komen.
Dat is je ware. - Wie komt er voor ons?
Narracott kwam nooit opdagen.
Denk dat hij betaald kreeg. - We leggen een vuur aan.
Op de klif. Iemand moet dat zien. - We hebben spullen nodig.
Ik wil geen nacht meer in dit huis doorbrengen.
Ik denk dat we worden bekeken.
Dat is zo.
Laten we gaan.
Kom op, Fust, we gaan.
Waar is hij?
Blijf hier.
Volg me niet.
Drie kleine soldaten jongens liepen in de dierentuin.
Een grote beer omhelsde een, toen waren er nog twee.
Arme Fust.
Het tij keert.
Philip?
Philip. Daar beneden ligt iets.
Armstrong.
Kom mee. - Waarheen?
Niet hier. Ik heb beter zicht nodig.
We kunnen hem zo niet achterlaten. Dat is niet goed.
Dat kunnen we wel. - Als de boot komt, Philip,
zien ze hem zo en hebben wij niet juist gehandeld.
Hoe zal dat er voor ons uitzien? Alsjeblieft.
Jij bent het. Helemaal jij, alles.
Geef me het wapen. - Je gaat me vermoorden.
Ik ben niet van plan je te doden, Vera.
Er is nog iemand op dit eiland. - Er is niemand anders.
Iemand vermoordt ons als je me het wapen niet geeft.
Er is niemand, jij hebt ze allemaal vermoord. - We worden gejaagd.
Op dit moment worden we gejaagd.
Ik heb het wapen nodig.
Geef het me.
Vera?
Geef me het wapen.
Geef me het wapen, Vera.
Ik beloofde hem een spelletje bat en bal na de les.
Een beloning voor braaf zijn.
Hij wilde zwemmen. Hij wilde altijd zwemmen.
Maar ik zei nee.
Ik haalde de bat en bal voor het spel,
en hij was weg. Ik rende achter hem aan.
Ik rende zo snel ik kon.
Als ik geen minuutje weg was geweest, een minuutje maar.
Als...
Bedankt dat je hem probeerde te redden.
Mijn God.
Eerst was ik niet zeker.
Maar nu ben ik zeker. Je zien, horen praten.
Nu ben ik er zeker van.
Waar ben je zeker van? - Dat je liegt.
Kon je Cyril niet inhalen?
Ik zag je rennen, Vera. Je bent snel en sterk. Je sprint.
Je draait je even om en je kon Cyril niet inhalen?
Hugo, je mag niet denken... - Ik weet waarom je het deed.
Ik hield echt van die jongen. - Ik ook.
En ik hou van jou.
Ik kan niets bewijzen.
Maar, Vera, als ik bewijs had, zou ik je zien hangen.
Cyril?
Je bent sterk genoeg om naar die rots te zwemmen.
Je bent sterk genoeg. Spannend?
Op uw plaatsen, klaar, af.
Je bent er bijna.
Volhouden.
Geen zorgen. Ik heb je.
Hugo?
Twee soldaten jongens zaten in de zon,
een verbrandde zich geheel, toen was er nog maar een.
Een kleine soldaten jongen bleef helemaal alleen,
en hij ging weg, verhing zichzelf, toen waren er dus geen.
Vroeg je je dat af?
Lever en nieren.
Jullie geloofden de dokter toen hij zei dat ik dood was.
Niemand controleerde het. - Ik moet eraf.
Armstrong maakte het veel makkelijker.
Hij wilde zo graag een alliantie aangaan.
Hij wist niet wat er zou gebeuren, toen hij me ging ontmoeten.
Misschien zou ik hem redden.
Ik loog over het succes van mijn operatie.
De tumor was uitgezaaid.
Je kunt alleen het onvermijdelijke afwachten.
Het is buitengewoon pijnlijk.
Niet lang meer. - Waarom doe je dit?
Omdat gerechtigheid komt voor iedereen.
Ik zei je dat, luisterde je niet?
Het bewijs tegen Edward Seton was te vreselijk voor de openbaarheid.
Een onderwerp in nachtmerries. Echt.
En waar anderen in opstand kwamen...
Miss Claythorne, ik was gefascineerd.
Toen Seton me in de ogen keek, zag hij dat ik verrukt was.
Hij wist dat ik een geestverwant was.
En toen zijn nek brak,
voelde het alsof me een geschenk werd overhandigd.
Nee. Je meent er niets van.
Je bent een goed mens. Moraal. - Moraal?
Misschien zit daar iets in.
Er zijn verschillen tussen Seton en mij.
Al zijn slachtoffers waren onschuldig.
Jullie zijn allemaal schuldig.
Stel je voor. De rechercheurs vinden een huis vol slachting,
en overal het handwerk van UN Owen.
Maar UN Owen is zelf nergens te bekennen.
Wie anders vuurde het laatste schot af, dat de onkreukbare rechter doodde?
Tien lijken en geen moordenaar.
Hoe kon hij verdwijnen?
Het is zo ondoorgrondelijk.
Ze zullen het zich jaren afvragen.
Nee, wacht.
Er zijn geen kogels meer. Er kan geen laatste schot zijn,
omdat het wapen leeg is. Er zijn geen kogels meer.
Verdraaid. Dan is alles verprutst.
Het is niet verprutst. - Jawel, overal lijken en alleen ik over.
Niet alleen jij. Ik ben er ook.
Wij twee samen.
We zeggen dat het Philip was. Dat hij gek was.
Hij was het meest normaal van allemaal. - Hij was krankzinnig.
Hij vermoordde ons allemaal en ik schoot hem neer.
Ik schoot om ons te verdedigen.
Het was Philip Lombard.
Je nam hem als je geliefde. - Ja.
Zijn bloed op je voeten. - Zelfverdediging. Dat zeggen we.
Dat zeggen we. Ze zullen ons geloven.
Ze geloofden me de vorige keer ook.
Wat een verleidelijke vrouw ben je, Miss Claythorne.
Vera.
Helemaal mijn favoriet.
Er is geen laatste kogel, rechter. Maar ik kan ons beiden redden.
Ik bewaar je geheim en red ons beiden.
Haal me eraf. Alsjeblieft.
Je vergat de ene die mij doodschoot.
Vertaling en synchronisatie: Het - And Then There Were None - Team www.addic7ed.com