Het Franse leger onder Napoleon is Oostenrijk binnengevallen.
Terwijl Napoleon oostwaarts marcheert, sluit Rusland zich aan bij Oostenrijk,
in een oorlog die het Russische leven voorgoed zal veranderen.
Oorlog en vrede
Mon Cher ami, hoe kun je zo rustig zijn?
Dat monster Bonaparte valt nu Oostenrijk binnen.
Wie zegt dat Rusland niet de volgende is? - Nee, nee, nee.
Onze illustere Keizer heeft het allemaal in de hand.
Onze grote leger zal dit monster Napoleon in de kiem smoren.
Vergeet niet, lieve Anna Pavlovna, Rusland verloor in 100 jaar geen oorlog.
Wie is die jonge man? Ik heb hem niet uitgenodigd. - Mijn jonge familielid.
Graaf Bezukhov's zoon. Zijn natuurlijke zoon, uiteraard.
Had hij ook andere soorten? - Inderdaad.
Maar deze is de favoriet, God weet waarom.
Hij verblijft bij mij, nu hij terug is in St. Petersburg.
Breng hem niet meer mee. Hij lijkt een wild dier,
in tegenstelling tot je eigen kinderen. Zulke prachtige wezens.
Kijk papa konkelen. - Hij probeert je in een klooster te krijgen.
Zou jij me dan redden? - Ik zou zeggen: 'Opgeruimd staat netjes.'
Beest.
Alsjeblieft, Moeder, het is beschamend. - Als je niets vraagt, krijg je niets.
Prins Vassily.
Ik vroeg u nooit iets. Ik herinnerde u nooit aan wat mijn vader voor u deed,
maar nu smeek ik u voor mijn jongen, Boris,
een woord van u tegen de Vorst zal genoeg zijn.
Ik zal doen wat ik kan. Wat wenst u voor de jongen, Anna Mikhailovna?
Geef hem een opdracht in de wacht en beveel hem aan bij de generaal.
U weet wat een woord van u kan doen. - Mijn invloed is niet wat u zich voorstelt,
maar ik zie de Vorst later vanavond. - Dank u, dank u.
Ik weet dat ik u kan vertrouwen.
En wanneer u uw erfenis aanvaardt, zult u zich herinneren,
dat graaf Bezukhov een regelmatige vergoeding beloofde voor mijn jongen.
Ik weet daar niets van.
En heeft u niet genoeg gehad van de familie Bezukhov?
Ga elders bedelen.
Napoleon heeft zijn eigen land volkomen verwoest. - Nee, dat klopt niet.
Frankrijk is geen beschaafde plek meer. - Oui, c'est vrai, malheuresement.
Napoleon is een groot man, meneer. - Schandelijk.
Denkt u dat, monsieur?
Zullen we naar die tafel gaan? - Nee, ik moet dit zeggen.
Napoleon is een groot man. Hij stond boven de revolutie,
hij maakte een eind aan misbruik en behield het goede.
Ziet u goed in de revolutie, meneer? - De gelijkheid van alle burgers,
vrijheid te spreken, broederschap,
ideeën waarvan we kunnen leren in Rusland.
Onze salons zijn vol overvoede aristocraten, zonder idee wat het echte leven is,
die zelfs hun eigen taal vergeten zijn. Bij God, hier mag wel een revolutie komen.
Het spijt me. Ik had niet... Het was gewoon...
Pierre, oude vriend. - Andrei.
Het is goed om je hier te zien.
Neem je een voorproefje op de high society? - En zet me voor gek, zoals gebruikelijk.
U moet me excuseren, mijn lieve Anna Pavlovna.
We moeten nu afscheid nemen, ik moet naar de ambassadeur.
Goedenavond. - Goedenavond.
Naar je zin?
Kom vanavond iets drinken, maken we een mooie avond.
Ze is verrukkelijk.
Maar geen hoop. Ik zie haar elke dag en ze merkt me nauwelijks op.
Maakt jouw mooie vrouw het goed? - Kijk zelf maar.
Ze is betoverend. Zo'n vrouw verspreidt geluk waar zij gaat.
Je bent een bofkont, Andrei. - Denk je?
Heeft hij het verteld? Hij trekt ten oorlog en stuurt mij naar het platteland,
om mijn baby alleen te krijgen. Zo'n soort man heb ik.
Echt waar? - Ze is bij mijn vader en zus.
Mijn baby krijgen op die sombere plek, ik ken die mensen amper.
Lise, je weet dat dat het beste is.
Neem het rijtuig naar huis. Je moet rusten. Ik loop met Pierre.
Hij behandelt me als een kind. - Lise.
Het kan me niet schelen dat Monsieur Pierre het hoort.
Je hebt geen meelij met mij. Je was eerder nooit zo.
Zie je?
Hij houdt niet meer van mij. - Lieve prinses, raak niet overstuur.
Ik begrijp hoe je je voelt. Hoewel, hoe kon ik dat? Niet...
Het leven is erg... Dit is helemaal verkeerd.
Dit zijn mijn zaken niet. Ik moet gaan. - Nee, niet doen.
Ik zal braaf zijn. Ik weet dat Andrei met je wil praten.
Blijf je niet te lang? - Nee, mijn lief.
Goedenavond, Pierre.
Ga je echt naar de oorlog? Is Napoleon niet de Antichrist?
Het heeft niets te maken met Napoleon. Ik verdraag dit leven niet meer.
Kleedkamers, roddel, bals, ijdelheid, avond aan avond.
Kijk niet zo, het is waar. - Trouw nooit, Pierre. Maak niet mijn fout.
Lise is niet zo. Zij is de zachtste, liefste... - Ik weet het.
Een geweldige vrouw, maar ik krijg hier geen lucht, Pierre.
Ik kan me net zo goed doodvechten tegen Napoleon.
Jij bent de meest briljante man die ik ken. Jij kunt alles.
Dat zeggen ze.
En weet jij al wat je gaat doen? - Ik weet het nog steeds niet.
Maar ik kan iets van mijn leven maken, iets buitengewoons doen.
De revolutie leiden, misschien? - Ik verdien de spot.
Hoe ik mijn avonden verspil... - Ja, als je mijn advies vraagt,
verwerp Anatole Kuragin en die bende. Dat soort losbandigheid past je niet.
Maar de vrouwen en de wijn.
Je hebt gelijk. Ik moest daarmee stoppen. Ik zal stoppen.
Alsjeblieft. - Beloof je het?
Erewoord.
Anatole.
Petrushka. - Mijn beste jongen, een drankje.
Dolokhov.
Hoe laat is het? - Bijna middag.
Jouw gedrag en dat van mijn zoon brengen schande over dit huis.
Je vader is ernstig ziek in Moskou. Ik vertrek onmiddellijk.
Ja, natuurlijk. Vroeg hij naar mij?
Je zit in de problemen. Je was een stoute jongen. Ik ben geschokt.
Ik ben een verdoemde ziel. - Zo erg is het niet.
Doe iedereen in Moskou de groeten van mij.
Je denkt aan je vader. Natuurlijk.
We moeten voorbereid zijn op het ergste. Hij had twee zware beroertes,
en kan er meer krijgen voor we aankomen.
Als onwettige zoon, moet je niet verwachten iets te erven.
Nee, natuurlijk.
Wat je arme nicht Catiche opofferde, ze is een heilige, terwijl jij...
Toch zal ik doen wat ik kan om je niet berooid achter te laten.
God weet dat je het niet verdient.
Stop hier. - Wat is er? Waar ga je heen?
Het is Natasha Rostov's naamdag. Ik kom naar het huis, alleen...
Ik blijf niet lang, dat beloof ik.
Arme graaf Bezukhov. Hij was al zo ziek,
maar nu wordt dat vreselijke verhaal over zijn zoon Pierre zeker zijn dood.
Pierre? Wat is hij nu weer gedaan?
Hij, Anatole Kuragin en die vreselijke Dolokhov, vonden een beer...
Een beer? - Stopten hem in een rijtuig,
gingen naar de actrice, en de beer stapte uit.
En toen de politie kwam... Het is te schokkend voor woorden.
Zeg het alsjeblieft, tante Anna.
Ze bonden de beer aan de politieman, rug aan rug, en gooiden ze in de rivier.
Was de beer in orde? - Hij zwom rond met de man op zijn rug.
Dat had ik graag willen zien. Die arme politieman.
Je hebt gelijk. Niet lachen, Natasha. - Jij lachte ook.
Je moet mij niet als rolmodel zien. Wat gebeurde er met de jonge mannen?
Dolokhov werd gedegradeerd,
en Monsieur Pierre verliet Petersburg in ongenade.
Godzijdank bleef mijn lieve Boris weg van Anatole en zijn dronken kliek.
Je zoon geeft je veel krediet, Anna Mikhailovna.
Hij ziet er zo elegant uit in zijn wachtuniform.
Nikolai ziet er net zo mooi uit.
Dank je, Julie.
Het is goed, alleen vrienden hier.
Ik kom voor Natasha's naamdag.
Braaf zijn, meisjes. - Monsieur Pierre?
Ja. Ik dacht maar achterom te komen.
Monsieur Bezukhov. - Pierre, beste kerel.
We hoorden net over je beren vriend. - Noem dat alsjeblieft niet.
Ik schaam me zo. Ik kom alleen voor Natasha's naamdag.
Moet je bij je arme vader zijn? - Ik ben erheen op weg.
Ik wilde jullie eerst zien. - Daar ben ik blij om, lieve Pierre.
Was de beer in orde? - Ik denk het wel.
Wat is er met Sonya? - Natasha, ga eens kijken.
Ga niet weg. Beloofd? - Ik beloof het.
Champagne? - Beter van niet.
Wat is er? Wat is er loos?
Hij houdt niet meer van mij. Hij houdt van Julie Karagina.
Dat doet hij niet. Hij was gewoon beleefd tegen haar.
Hij vindt haar lelijk en dat is ze.
In de oorlog vergeet hij me helemaal.
Ik ben een zwakke partij en je moeder laat hem nooit met mij trouwen.
Alles is mogelijk. En hij houdt van je, ik weet het. Wacht hier.
Nikolai, je bent nodig.
Kom. - Excuseer me.
Nichtjes? - Ik weet het, wat kun je doen?
Kijk. Je hebt haar van streek gemaakt.
Vooruit, ga naar haar toe. Maak haar beter.
Toe.
Kijk.
Wil je me kussen, Boris?
Ik ben toch een beetje oud voor je?
Alsjeblieft. Nu zijn we verloofd. Kijk niet zo ontsteld.
Hoe voelt u zich, graaf? Bent u vrij van pijn?
Ik kwam vragen of er iets is wat u wilt,
of ik u van dienst kan zijn.
Ik begrijp het, Excellentie.
U hoeft niet bang te zijn.
Laten we tonen hoe het moet.
Dit doet hij elk jaar.
Ik zal je nooit opgeven. Nooit.
We zullen trouwen, wat men ook zegt.
Monsieur Pierre. Moet u hier nog wel zijn?
Waarom sta je niet aan het bed van je vader? - U heeft gelijk. Ik moet daar zijn.
Ik ben eigenlijk bang om te gaan. Ik kende hem nooit echt goed.
Pierre, wil je dansen? - Ik ben te onhandig.
Ik zal het je leren.
Natasha, ik kan niet dansen. - Volg mij.
Oké, wat moet ik doen?
Lieve Pierre, ik ben zo blij dat je gekomen bent.
Monsieur Bezukhov.
Wat is er? - Mijn vader kreeg weer een beroerte.
We gaan samen.
Snel, het is een kwestie van leven of dood.
Je moet nu een man zijn. Zorg zelf voor je belangen,
verwacht dat niet van je neef Vassily.
Laat je aan de oude graaf zien voor hij sterft.
Hij kan een teken geven, weet je?
Het is beter voor je ziel als je hem nog kust. Hij hield van je.
Ja, ik was een slechte zoon voor hem.
De graaf heeft gevraagd naar Pierre.
In tijden als deze, Catiche, moet men aan alles denken.
We moeten nadenken over de toekomst. - Neef Vassily,
ik denk niet over zulke dingen. Ik bid maar voor een ding,
dat zijn ziel vredig vertrekt van deze wereld. - Dat gaat vanzelf.
Heb je zijn testament veilig in bewaring? Zijn echte, bedoel ik.
Natuurlijk. - En die andere, toen zijn geest verstoord werd,
die Pierre noemde, werd die vernietigd? - Hij heeft hem nog.
Hij maakte er veel door de jaren, maar het landgoed mag niet naar Pierre.
Ik weet dat je denkt dat ik dom ben, maar ik weet dit,
een onwettige zoon kan niet erven. Un batard.
Schreef de graaf niet aan de keizer dat hij Pierre als zijn zoon erkent?
Het werd nooit verzonden. En wat maakt het uit?
Als het wordt ontdekt in zijn papieren, wordt Pierre Graaf Bezukhov en erft alles.
En ons deel dan? - Mijn God, begrijp je niets van wat ik zeg?
We zullen niets hebben. Helemaal niets.
Catiche. Luister goed naar me.
Onze plicht is de vergissing van de graaf corrigeren.
We mogen hem niet laten sterven, zijn naasten onterfd?
Hij zou dat niet willen. In ieder geval is hij het nu vergeten,
en wil hij dat het valse testament wordt vernietigd.
Vernietigd? - Ja, vernietigd.
Waar is het? Jij moet dat weten.
Kom je eindelijk opdagen bij je vaders sterfbed? - Ben ik te laat?
We zagen de begrafenisondernemer. - Prees zich alleen aan.
De Graaf leeft nog.
Maar, werkelijk, waar dacht je aan? - Ik ben...
U heeft hier niets te zoeken. - Ik heb het volste recht om hier te zijn.
U weet dat de graaf een relatie is en arme Boris zijn petekind,
met meer aanspraak om hier te zijn dan wij, in deze droevige tijd.
Goed, maar u mag niets verwachten. - Hoe is mijn vader?
Erg ziek. Na de laatste beroerte zal hij de ochtend wel niet halen.
Werkelijk? Mag ik hem zien?
Zou hij jou willen zien?
Misschien later. Hij slaapt nu.
Is er nog hoop? Kreeg hij de laatste sacramenten?
Hoe dierbaar deze laatste momenten zijn. Ik moet naar hem toe.
Wij vrouwen kunnen troosten op zo'n vreselijk moment.
Hij mag nu niet gestoord worden. Neem plaats.
Natuurlijk wil hij zijn zoon zien. Kom, vlug.
Ga naast hem zitten.
Neem zijn hand.
Kom. Hij gaat nu slapen.
Ik weet niet wat het was.
Het is soms ook zo met een hond.
Hij kon niet praten, maar hij probeerde me iets te vertellen.
Hij had zo'n vreemde glimlach,
alsof hij zei: 'Dood is per slot toch niet zo erg.'
En ik dacht: 'Ik was zo'n slechte zoon.'
God ziet alles en begrijpt.
Denk je dat? - Ik ben er zeker van.
Prinses. Wat heb je daar? - Wat oude papieren.
Ik weet niet wat er in zit. Het moet opgeborgen worden.
Ik zorg ervoor, lieve prinses. - Dames.
Pierre, dit gaat jou aan. - Laat los. Hoe durf je.
Wat heb jij ermee te maken? Neef, sta daar niet zo, help me.
Dit is belachelijk. Laat los en geef het aan mij.
Wat doen jullie? Je laat me alleen en nu is hij dood.
Dit is je toekomst.
Je zult je herinneren wat ik vanavond voor je deed,
en onthoud, Boris was zijn petekind.
Ik begrijp het niet. - Jij bent nu Graaf Bezukhov, mijn vriend.
Mijn vriend.
We zondigen en bedriegen zoveel, en waarvoor?
Alles eindigt in de dood. Alles.
Het is net een paleis. - De prins ontwaakt van zijn dutje, Excellentie.
Regelmaat van de klok. Je lijkt ouder, Tikhon.
Mademoiselle Bourienne. Quel bonheur voor de prinses.
Ik zeg haar dat je er bent. - Nee, laten we haar verrassen.
Marya, het is zo heerlijk om je te zien.
Natuurlijk ben ik dat. Ik ben blij jou te zien.
Marya, kleine zus, hoe gaat het? - Andrei.
Nog altijd huilen als een baby. - Ga je echt direct naar de oorlog?
Blijf je zelfs geen nacht? - Beter niet rondhangen.
Hij verlaat mij hier en laat zich doden. God weet waarom.
Ik ben bang, Marya. - Er is niets om bang voor te zijn.
Ze heeft rust nodig, de reis was vermoeiend.
Breng haar naar je kamers, ik ga naar vader.
Is hij nog hetzelfde? - De dagelijkse wandeling, de draaibank,
de meetkunde lessen? - Vooral die.
Ik ben zo dom en hij wordt zo boos op mij. - Omdat hij van je houdt, dat weet je.
Nu heb je iemand anders om aan te denken.
Zorg voor Lise, doe je dat? - Natuurlijk doe ik dat.
Ah. De Krijger.
Je gaat Napoleon dus verslaan? Tijd dat iemand het doet.
Kom hier. Kus me.
Hoe gaat het, vader? - Alleen dwazen worden ziek.
Je kent me, bezig van 's morgens tot 's avonds.
Zit je bij Kutuzov? - Ja, ik zit in zijn staf.
De enige in Rusland die weet wat oorlog is, inclusief onze roemruchte keizer.
Dus je laat je vrouwtje bij ons? - Fijn haar op te vangen, vader.
Onzin. Beste plek voor haar. We zorgen voor haar.
Ze heeft gezelschap van Marya. Kunnen ze samen dom zijn.
En Mademoiselle Bourienne. - Wat is er met haar?
Is ze de beste compagnon voor mijn vrouw en zus? - Zeg me niet hoe ik mijn huishouden moet runnen.
Moet ik haar laten verhongeren? Er zit geen kwaad in haar.
En prettig hier een mooi gezicht te zien. Nog iets?
Wil je nog iets voor me doen, vader?
Wat dan? Vooruit Zeg wat je wilt.
Als mijn vrouw gaat bevallen, laat je dan een dokter uit Moskou komen?
Een dokter uit Moskou? - Niemand kan helpen als de natuur niet helpt,
en weinig gevallen eindigen slecht, maar...
Mensen zeiden dingen tegen haar en ze is bang.
En ik heb een zelf beetje angst. - Goed, ik zal het doen.
Een slechte zaak, is het niet? - Wat, vader?
Vrouwen. Huwelijk. Allemaal hetzelfde, niets aan te doen.
Geen zin te ont-trouwen. Maak je geen zorgen, ik zeg het niemand.
We zullen voor haar zorgen. Ze is een mooi klein ding.
Geef dit aan Kutuzov. Zeg dat ik van hem hou.
Blijf bij hem, leer van hem en je zit goed. - Dank jeu, vader.
Goed. Tot ziens, dan.
En vergeet niet, als je gedood wordt, word ik gepijnigd.
Maar als je je niet gedraagt als de zoon van Nikolai Bolkonsky, ben ik beschaamd.
Dat hoef je me niet te zeggen. - We namen al afscheid. Wegwezen.
Wegwezen, zeg ik.
Wat is er mis? - Niets, gewoon zijn manier. Je kent hem.
Andrei, een ding, voordat je gaat...
Je gelooft dat niet, maar wil je het omwille van mij dragen?
Vader's vader droeg het in de oorlogen,
en het helpt mij niet te veel zorgen te maken.
Alsjeblieft, Andrei,
voor mij.
Goed, voor jou.
Dank je.
Ik kan haar beter vaarwel zeggen. - Wees lief voor haar, Andrei.
Waarom zou ik iets anders zijn? - Andrei, als je geloof had,
zou je God de liefde vragen die je niet voelt.
Was het maar zo simpel.
Klaar? - Kan het niet helpen, ben ik bang.
Blijf, alsjeblieft. - Nee.
Nee. Alsjeblieft, nee.
Zorg goed voor haar.
Nikolai. Wees voorzichtig, mijn lieve.
Breng jezelf niet in gevaar. - Mama, ik ben nu een man.
En Boris ook.
Zien ze er niet goed uit in hun uniform?
Ik kan tegen de angst voor wat er kan gebeuren.
Zeg dat niet. Zij komen veilig thuis, ik ben er zeker van.
Ik wou dat ik met je mee kon. Bonaparte vloeren.
Vast wel. - Zien we ooit onze jongen terug?
Oorlog is een vreselijk iets. - Wat moet, moet en jongens zijn jongens.
Ik ga je trots maken, papa. - Ik weet het, mijn zoon.
Laten we gaan.
Dag.
Oostenrijk Herfst 1805
Ze marcheerden duizend mijl, maar zijn in uitstekende vorm.
Vaardigde je mijn order uit? - Ja, uwe Genade.
We vergezellen morgen generaal Mack's leger. - En daar stoppen we Napoleon.
Zo God het wil.
Generaal Mack en het Oostenrijkse leger verdedigen deze toegang.
Wij vallen de Fransen aan vanuit het Oosten. Hier
Ik moet de generaal spreken. - Hij is bezig.
Ik sta erop. - Ga kijken waar die ruzie over gaat.
Zodra hij beschikbaar is, laat ik hem weten dat je er bent.
Tot die tijd moet je wachten. - Ik moet Generaal Kutuzov spreken.
Wat is er? U kunt uw boodschap aan mij geven.
Met respect, bent u Generaal Kutuzov?
Ik ben Kutuzov.
Uwe genade, u ziet voor u de onfortuinlijke generaal Mack.
Wat doe je hier? We moeten de krachten bundelen bij Ulm.
Napoleon overvleugelde ons. We leden vreselijke verliezen.
Ik was verplicht tot overgave. - Wat?
Het hele leger?
70.000 mannen?
Met spijt, uwe genade.
Mag ik vragen wat we nu gaan doen? - Een goede vraag.
Terugtrekken, natuurlijk. - Is dat alles wat we kunnen, meneer?
Onze versterking is onderweg. We trekken terug tot zij er zijn,
en de andere Oostenrijkse divisies.
Dit is een slechte aftocht, maar overleven is verstandig.
Ze noemen me de generaal die niet graag vecht.
Maar alleen een dwaas offert goede mensen voor een beetje glorie.
Wat is er, jonge Rostov? - Helemaal niets, kapitein,
alleen kwam ik niet om terug te trekken. - Ik weet het.
Je wilt dat fijne jonge paard testen, niet?
Je krijgt je kans, en geen zorg als het zover is.
Hoe is het, Denisov? - Hoe is wat?
In gevecht zijn.
Verschrikkelijk als je aan de verliezende kant staat.
Dat kan niemand je vertellen. Je moet het zelf ervaren,
alsof je voor het eerst met een vrouw bent. Prachtig of angstaanjagend.
Je ontdekt het wel.
Nog geen woord van Nikki.
Denk je dat ze ons vergeten zijn? - Dat zou me niet verbazen.
Fijn voor hen, zij hebben iets te doen. Wij zitten maar te wachten.
Maar denken aan Nikolai in gevaar, kan ik niet verdragen.
Hij huilde als hij zijn knie bezeerde, en nu ziet hij kogels.
Niet doen.
Denk je de hele tijd aan hem? - Natuurlijk.
Herinner je hem echt goed? Hoe hij eruit ziet en wat hij je zei?
Ja, natuurlijk. - Ik ook. Nikolai, bedoel ik.
Ik kan me Boris niet herinneren, hoewel hij me kuste.
Ik probeer hem te herinneren, maar zijn gezicht komt niet.
Niets. Is dat niet verschrikkelijk?
Omdat je niet echt van hem houdt, niet zoals ik hou van Nikolai.
Ik zal altijd van Nikolai houden. Wat er ook met hem gebeurt,
wat er ook met mij gebeurt, of hij van me houdt of niet,
ik zal heel mijn leven van hem houden.
Wil je hem schrijven en zeggen hoeveel je van hem houdt?
Hij weet het. - Schrijf jij naar Boris?
Nee, ik zou me schamen.
Schamen? Waarom? - Weet ik niet,
het voelt gewoon ongemakkelijk. Vals.
Omdat je houdt van die leuke met de bril. - Pierre?
Niet. Hoe kom je daarbij? - Zag je met hem dansen.
Wat heb je vreemde ideeën.
Ik wen niet aan het idee dat ik plotseling zo veel bezit.
De huizen, landgoederen, veel land, plantages, bossen.
Het is verkeerd dat een man zo veel kan bezitten.
Weet je, graaf Bezukhov,
het gezegde luidt dat we niet onze aardse goederen bezitten,
we beheren ze voor de komende generaties.
Zo gezien is het een eer en een plicht.
Maar ik wil deze rijkdom delen, niet alleen hamsteren voor mijn kinderen.
Ik wil de manier waarop dingen gaan veranderen, niet dat ik ervaring heb met beheer,
ik wil iets nuttigs doen, iets goeds.
Je hebt een edel hart, graaf, maar ik adviseer je die dingen niet te haasten.
Het zou mij een voorrecht zijn je zaken te behartigen.
Jouw prioriteit moet nu zijn te zorgen voor je eigen geluk.
Hoe?
Ben jij het. - Wat een luie zus heb ik.
Ik reed uit bij zonsopgang.
Ga weg, je ruikt naar paard. - Wat een heerlijke gladde huid.
Stop, Anatole. - Je weet dat je ervan houdt.
Heeft papa met je gesproken? - Waarover?
Hij wil ons beiden uithuwelijken.
Mij aan Andrei Bolkonsky's kerkse zus. - Zij past je precies.
En jou, schat, raad eens. - Kan ik niet.
Wat zeg je tegen Pierre Bezukhov?
Je maakt een grapje. - Dat doe ik niet.
Hij is een hansworst, Anatole.
Stop daarmee. - Een heel rijke hansworst en hij aanbidt je.
Een volgzame, aanbiddende man. Nauwelijks jouw stijl.
Maar eerlijk, Pierre Bezukhov... Dat voelt fijn, doe dat nog eens.
Bedenk maar liever wat je wilt, papa is vastberaden.
Het is geen slechte situatie, weet je?
Denk maar aan al die huizen, al dat land en al dat geld.
Wat een boel juwelen je kon kopen.
Het is goed voor jou, jij hoeft niet met hem te slapen.
Dus je overweegt het?
Ik zal het moeten overwegen. - Gelukkige Pierre.
Mijn lieve graaf Bezukhov, wat goed dat u naar mijn kleine salon komt,
terwijl u de dood van uw arme vader nog moet voelen.
Ik kende hem nauwelijks. Meestal schaam ik me voor mijn geluk
zo'n grote fortuin te erven, ik deed niets om het te verdienen.
Graaf, u bent te bescheiden. Het feit dat uw vader u koos voor grootsheid,
toont dat u uitzonderlijke kwaliteiten heeft, die ik al lang ontdekte.
Werkelijk? Ik had geen idee. - En prins Vassily adviseert u?
Ja, hij is erg aardig. - U kon het niet beter treffen.
Mag ik vragen, wat zijn advies was? - Hij vindt dat ik moet trouwen.
Dat moet u ook, als man in uw verheven positie.
De prins heeft volkomen gelijk. - Maar de vrouwen geven niet om mij.
Society vrouwen dan. Ik heb geen talent met ze te praten.
Geloof me, mijn lieve graaf, dat is geen zorg voor u.
Het is aan de jonge dames zich prettig voor u te maken,
in plaats van andersom, zoals u zelf kunt zien.
Ik laat u bij prinses Helene.
Zo saai, deze dingen, niet? - Niet precies.
Ik luister en praat graag over grote dingen, politiek, ideeën,
de oorlog en wat het leven werkelijk betekent,
maar ik zeg altijd de verkeerde dingen. - Je spreekt uit het hart,
natuurlijk maakt dat mensen bang.
Maakt het jou bang? - Niet in het minst.
Ik hou ervan.
Bolkonsky, daar ben je. We zitten in de problemen.
De legers van Napoleon zijn snel, we dreigen te worden overvleugeld.
Prins Bagration leidde een detachement,
en streed tegen de Fransen, terwijl wij het grootste deel terugtrokken.
Vaarwel, generaal.
God zegene u voor een geweldige daad. Ik dank u voor de eer.
Moge Christus met u zijn, beste jongen.
Ik vraag u toestemming om prins Bagration te vergezellen in deze actie.
Het zijn 7.000 tegen 45.000 mannen.
Als een kwart morgen terugkeert, zal ik God danken.
Daarom vraag ik bij hen te zijn.
De dood of glorie?
Ik houd je niet tegen.
In godsnaam, terugtrekken. - We houden ze niet tegen, het is niet veilig.
Staakt-het-vuren en hergroepeer. We hebben de Pavlograd Huzaren nodig.
Jij, breng de boodschap.
In orde. Hij is een van ons.
Kapitein Denisov? - Hier.
Dit is het, jongens.
We zijn nodig aan de frontlinie. We moeten doorbreken om er te komen.
Dit is het. Blijf dichtbij, doe wat ik doe.
God zij met ons, jongens. Voorwaarts.
Inhouden.
Daar zijn ze.
Inhouden.
Daar gaan we. Aanvallen.
Geef ze van katoen, jongens.
Goed, jongen, je bent snel weer op.
Little Rook, wat hebben ze met je gedaan?
Hier.
Dood me niet. Alsjeblieft. S'il vous plait, ne me tuez pas.
Klein konijn, niemand gaat je kwetsen. Waar kom je vandaan?
Ik ben graaf Nikolai Iljitsj Rostov van de Pavlograd Huzaren.
Mijn paard werd onder mij neergeschoten,
en ik heb mijn arm bezeerd.
Tushin.
Trek de kanonnen terug, nu. Je deed wat je kon.
Dit is waanzin, de kanonnen zijn verloren. We moeten hier weg.
Ga als je wilt, ik blijf.
Volg gewoon wat ik doe.
Het is hier een beetje beter. - Je moet me vasthouden.
Charmant.
Het gaat goed. - Ja.
Maar hij lijkt niet in staat een besluit te nemen.
Ik zal de zaak moeten forceren.
Wat is er?
Je weet wel. - Wat?
Kom op. - Sorry.
Ik voel alleen...
Wat er gebeurt is verkeerd.
Het was niet voor mij bedoeld.
Dat is gewoon dom.
Kom op, concentreren.
Raak me aan.
Kom, raak me aan.
Pierre? - Ja?
Wilde je iets tegen me zeggen?
De gans was heel lekker. - Plaag me nu niet.
Dat is niet eerlijk. Na al onze gesprekken?
Het zit zo, het is ingewikkeld.
Pierre, Helene,
gefeliciteerd.
Wat? - Zet je bril af.
Wat is er aan de hand? - We zijn verloofd.
Vertaling en synchronisatie: Het - War And Peace - Team www.addic7ed.com