Goedemorgen, Mrs Clarke. Dag, Mary.
Mag ik u een lift aanbieden? -Dat is heel vriendelijk van u.
Geef maar. Stap maar in.
Mr Herriot? -Zijn ze er al?
Ja, Mallock is ze aan het uitladen. -Mooi.
Iedereen praat erover: High Top gaat aan de Friezen.
Ze roddelen graag over anderen. Ach, laat ze maar kletsen.
Dag, Jeff. -Mr Herriot. Dag, Bert.
Je bent niet vroeg, Mallock. -Sommigen zijn nooit tevreden.
Ben je voorzichtig geweest met ze? -Alsof ze de laatste op aarde waren.
En terecht, je rekent genoeg.
Je zegt het maar, Bert.
Wat vindt u van Berts mooie nieuwe koeien, dokter?
Ze zien er prachtig uit. -Maar daar betaal je wel voor.
Geld is niet alles. Je kunt toch het beste op je eigen boerderij fokken.
Je kletst uit je nek. -Ik weet waarover ik praat.
We weten het zeker weer beter, hè?
Ik zal je geld pakken.
Altijd hetzelfde met die Bert Longshaw. Die ouwe stijfkop.
Hij wil z'n kudde sterker maken. -Dit is peperduur, en vragen om ellende.
Hij moet zelf weten wat hij doet.
En ik ben het er niet mee eens dat vee van buiten slechter is.
Wie lang meegaat, ziet het meest. Ik heb het niet gauw mis. Gegroet, kerel.
Ja. Dag, Mr Mallock.
We kunnen beter hier uitstappen.
Ik dank u zeer, Mr Farnon. Geef maar, kindje.
Wilt u geen kopje thee? -Daar heb ik niet echt tijd voor.
Maar de volgende keer heel graag.
En ik heb heel goede herinneringen aan frambozengebak.
Prima. De volgende keer frambozengebak.
Is dat een buurman van u?
Hij mag dan naast me wonen, maar hij is mijn buurman niet.
Kom, Mary.
Siegfried Farnon. Hoe maakt u het? -Pedretti, Franco.
Lord Hulton had het over u. -Ook over u.
Hij zei dat u zijn schapen prima hoedt. -Dank u.
Fijn u te ontmoeten.
Afijn, eh...
Andiamo, signor Pedretti.
Oma Clarke is nooit onvriendelijk tegen mensen.
Inderdaad vreemd.
Zeker als die hoe-heet-ie... Franco Pedretti...
Zo'n aardige indruk wilde maken. Weet jij iets over hem?
Een ltaliaans krijgsgevangene die na de oorlog is gebleven.
Hij werkt sindsdien in Yorkshire.
Toen de herder van Hulton overleed, kreeg hij die baan.
Hij is hier pas een paar maanden.
Zo dan. Heel keurig, James.
Godallemachtig. -O, jeetje.
Verdorie nog toe, dat is al de derde keer in drie weken. M'n hele broek verpest.
En m'n schoen. -Dat kan gebeuren.
Gewoon pech. -Ach, wat een onzin.
Maar deze hond kun je niet de schuld geven.
Natuurlijk geef ik hem de schuld niet. Het is die vermaledijde tafel.
Wat is er mis mee? -Kijk dan.
Hij staat vast, met een vast blad, hij is te...
Elke keer als een dier z'n blaas ligt, zitten wij onder de urine.
De tafel is altijd zo geweest. -Dat is het nou net.
We doen het er maar mee 'omdat hij altijd zo geweest is'.
Binnen.
Wat fijn dat u er bent, Mr Herriot.
En u ook, Mr Farnon. -Dag, Mrs Pumphrey.
Komt u verder. Hoe is het met onze geweldige Tricky?
Ik heb dringend uw advies nodig.
In dat geval kan ik u het allerbeste...
overlaten in de deskundige handen van mijn goede vriend en collega James.
Dank je, James.
Laten we dan maar eens kijken. -Heel erg fijn.
M'n tas. -Dat is mijn tas.
Die arme Mr Farnon. Altijd zo toegewijd.
Wat is er aan de hand? -Ik denk weer ontstoken anaalklieren.
O, jee. Juist. Laat eens kijken, Tricky. Braaf.
Z'n klieren lijken me in orde.
Daar ligt het niet aan. Verder nog iets opgemerkt?
Het lijkt of hij extra moet persen. -Als hij...
Hodgkin klaagt dat hij uren moet wachten voor hij...
Natuurlijk.
Dan weet ik misschien wat het wél is. Maar dan moet ik even...
Wilt u even z'n kop vasthouden? Dank u wel.
Even flink zijn, Tricky. Hij is braaf. Niks aan de hand.
Ja, dat klopt inderdaad.
Het is z'n prostaat. -O, jeetje.
Helemaal niets om u druk over te maken, hoor.
Dat hebben veel honden van zijn leeftijd.
Daar kunt u toch wel iets aan doen? -Jawel, hoor.
Mag ik voorstellen om hem te opereren?
Om het probleem bij de bron aan te pakken.
Ik begrijp u niet.
Castreren. Weghalen. Hem steriliseren.
U bedoelt dat ie straks half-half is?
Het is volkomen pijnloos. En dan heeft hij nooit meer last.
Dat kun u niet menen. Wilt u Tricky ontmannen?
We doen die ingreep bij veel honden. En die leven allemaal vrolijk verder.
Tricky is niet zomaar een hond. Hij is uniek.
En z'n trots dan, z'n waardigheid?
Hij merkt er niks van. En hij voelt zich een stuk beter.
Kan het niet op een andere manier? Hebt u geen medicijn?
Er is wel iets, stilbestrol... -Dus het kan ook anders.
Er is geen garantie dat het werkt...
Tricky en ik hebben alle vertrouwen in u. Het wordt dat medicijn.
Dan probeer ik dat. Maar ik moet u...
Dank u wel. Hoor je dat, Tricky? Ome Herriot is weer de redder in nood.
Ik kan het mis hebben, maar sommige zien er valer uit dan eerst.
Het gaat in het begin altijd wat minder.
Misschien een keer verweiden? -Dat lijkt me niet nodig.
Het is wel aan te raden. -Ik weet best hoe het moet, hoor.
Ik heb het helemaal gehad met al die goeie raad.
De mensen hebben niks beter te doen dan zich overal mee te bemoeien.
U bent hier vandaag om naar m'n korthoorns te kijken.
Bent u klaar? Ik heb nog meer te doen.
Rustig maar.
Alstublieft, Mr Farnon. -O, dank u wel.
U bent een engel. U verbaast me altijd weer.
Dank je wel, Mary.
Een beetje warm water is toch niks bijzonders?
Daar denken veel mensen hier toch anders over.
Meestal krijg ik een emmer koud water en een stuk vuile zeep...
en als ik echt geluk heb een ouwe juten lap om m'n handen te drogen.
Dit lijkt er meer op.
Als u hiervan tweemaal daags wat op die uier wilt smeren...
kunt u heel gauw weer gewoon melken. -Dank u wel.
Ruth is een geweldig dier. Onze grote trots.
Ik heb het vermoeden dat dat u niet voor haar onderdoet.
Als u klaar bent, komt u dan binnen wat eten.
Dat is goed.
Ik vond het de vorige keer al niet te overtreffen, maar dit is onbeschrijfelijk.
Blij dat u er weg mee weet.
Met alle plezier. U weet maar al te goed wat m'n zwakke plek is.
Een mens moet ook eens wat anders dan dieren onderzoeken.
U mag straks ook nog even naar m'n ram kijken.
Dat zal ik zeker doen.
Stuurt u nog ooien naar lord Huttons ram?
Hij wil er zes.
De lammeren die ik via hem heb, zijn de beste die ik heb. Hij is erg aardig.
Hij is vast onder de indruk van wat u allemaal doet.
Het zal niet meevallen om dat in je eentje te doen.
Alles wat de moeite waard is, is nooit gemakkelijk.
Ik hou alles zoals Frank het gewild zou hebben.
Ook voor Mary natuurlijk, voor als ze groot is.
Zo zou Frank het ook hebben gedaan.
Maar hij is er niet meer, dus moet ik het doen.
Het was een prima kerel, Mrs Clarke. Hij zou erg trots op u geweest zijn.
Misschien. Hij nam dienst na Duinkerken.
Hij had niet gehoeven, als boer zijnde.
Ja, er waren er velen die gingen terwijl ze niet hoefden. Alle respect, hoor.
Er zijn er ook veel teruggekomen.
Hij is nog onderscheiden ook.
Dat biedt weinig troost voor een jonge vrouw dat net een kind heeft.
Die schok is haar dood geworden.
Maar ze hebben wel iemand nagelaten, hè Mary?
Blijf bij haar, Alan.
Dag, Mr Herriot. U had gelijk. Ze zien er niet goed uit.
Het zijn er maar vier.
De andere is nog op 't land, waar ik haar vanmorgen zag. Niets meer aan te doen.
Ik moet toch even kijken. Zien of ik deze kan redden.
Hallo, Alan.
Verwondingen? -Nee, dat niet.
lets anders?
Ze stonden wat te rillen en op hun poten te zwaaien.
En de urine?
Die was wat aan de rode kant, maar ik heb niet zo gekeken.
Dat heb je vaker met kalveren. Gaat meestal vanzelf over.
Dat mag zo zijn...
maar het is je koe fataal geworden.
Dat zijn teken.
Die hebben ze zo vaak, zeker in de nazomer. Dat kan geen kwaad.
Deze veroorzaken bloedwatering.
Ze zagen er kerngezond uit toen ik ze kocht. Daar draait die verkoper voor op.
Dat is tijdverspilling. Ze waren gezond toen je ze kocht.
De infectiehaard zit niet in de koeien. Die zit op je boerderij.
En m'n korthoorns dan?
Die zijn immuun. Waarschijnlijk al sinds de geboorte.
Dus Mallock had gelijk.
Ik word straks echt het lachertje als dit bekend wordt.
Bedankt, Jeff. -Morgen, dokter. Mooi weertje, hè?
Je bent er vroeg bij. Heeft Bert je gebeld?
O, Mr Longshaw van High Top. Jazeker.
Succes ermee.
Er is een pakje gekomen.
We hadden niet veel maagpoeder meer.
Heb je even?
Sorry, neem me niet kwalijk, Helen.
Geef maar aan mij.
Eén, twee, drie, en drie kwart.
Geef dat maar aan mij.
Wat ben je toch aan het doen?
Ik ben aan het opmeten en rekenen.
Ik wil weg hebben wat onpraktisch is en duidelijk hebben wat we missen.
O, een nieuwe bureaustoel.
Wat? Een ogenblikje.
Als je even afgeleid wordt, kun je helemaal opnieuw beginnen.
Tandartsstoelen? -Ja, mooie, vernuftige dingen.
Mooi wil ik niet zeggen, zeker niet als ik aan Mr Glover denk.
Nee, maar het is zo'n schitterend ontwerp.
Ik neem wel op.
Tweeëndertig en een half.
Dat vond u zeker erg lollig? -Pardon?
U wou me zeker te kakken zetten. -Wie, ik?
Helemaal voor niks daarheen. -Waarheen?
Naar die Bert Longshaw.
Word ik daar botweg afgescheept.
Had hij u niet gebeld? Welke slachter dan?
Wat heeft hij nou aan een slachter? Er was geen dode koe te bekennen.
Wat heeft hij er dan mee gedaan? -Geen idee. Wat een ochtend.
Mallock denkt dat ik hem een loer draai, en ik had die koeien kunnen redden.
Je gewoonte om je andermans pech te verwijten wordt echt ernstig.
Ik wist dat er iets niet klopte. Ik wist niet wat, maar ik had moeten waarschuwen.
Het is ons werk om te helpen als men ons dat vraagt. Anders: mondje dicht.
Toch wil je natuurlijk weten waar dat kadaver is gebleven.
Wat loopt u hier rond?
Wees blij dat ik er bén. Waar is de koe die ik vanochtend heb onderzocht?
Die is dood. Toen u nog niet zo lang weg was.
Waarom heb je niet gebeld? -Nee, u heb gedaan wat u kon.
Waar is het kadaver?
Waar is de dode koe nu? -Met alle respect, dat gaat u niet aan.
En de koe die gisteren stierf? Die heb je niet aan Mallock meegegeven.
Ik moet die man hier niet. Die kletst te veel achter m'n rug om.
Je hebt twee dode dieren. Er bestaan voorschriften voor de afvoer.
En je geeft geen antwoord.
Wat denkt u dat ik ermee gedaan heb? -Ik hoop het juiste.
Kom dan maar, Mr Herriot. Ik zal u wat laten zien.
Daar liggen ze. Ik heb ze begraven.
Met een pikhouweel en een schop.
Hoe heb je ze hier gekregen? -Versleept met de trekker.
Ik sta versteld. Maar waarom?
Dat is mijn zaak, Mr Herriot.
Om wat er gekletst zou worden? -Ik laat me niet door Mallock bespotten.
En u vraagt zich af wanneer die andere drie daar liggen.
Dat gebeurt niet. Niet als het aan mij ligt.
Dat zegt u maar. Het is een kwestie van tijd.
Eén: ze vertoonden geen verschijnselen. Dus ze zijn immuun, of niet besmet.
Twee: ik heb ze gevaccineerd.
En drie: ik kom elke dag kijken of ze gezond blijven.
Ik weet het niet. Ik kan er niet tegen als mensen zeggen: Zie je wel?
Je kunt er niks aan doen. Je hebt gewoon pech.
Ik denk dat ik eieren voor m'n geld kies. -Ga je ze verkopen?
Dan maak je er wel 'n enorm drama van. -Dat moet ik zelf weten.
Hoe krijg je dat voor elkaar?
Dat zal ik je zeggen, James: ik heb wat ontwerpjes gemaakt...
En dit? -Dat danken we aan Glover, de tandarts.
Wat een geniaal idee. -Vind je?
Vertel: Hoe werkt ie?
Dat zal ik je zeggen. Hij heeft allerlei voordelen.
Hij is zo stevig als een rots.
Groot werkvlak, de bindriemen zijn naar believen aan te passen aan elk formaat:
van een Yorkshire-terriër tot een Wensleydale-ram.
Groot, stevig oppervlak, maar eenvoudig los te halen om schoon te maken.
Aan weerskanten...
kunnen ze schuin omhoog om de patiënt naar het midden te dwingen.
En in het midden heb je een uitspoel- of afvoergoot.
Zodat alle overtollige vloeistoffen in deze...
bak lopen.
En dan loopt het door dit gaatje in deze keurige opvangbak...
en niet langs onze broekspijp.
Dat is een prachtig staaltje werk. -Blij dat je dat ook vindt.
Kantelen? Geen probleem.
Is het oppervlak te laag voor je rug bij een lange operatie?
Zet dan je voet hierop en pomp tot de gewenste hoogte is bereikt.
Of wil je wellicht een groot beest onder narcose van de tafel af halen...
naar bijvoorbeeld zijn mand?
Een moordende taak gereduceerd tot soepeltjes even overtillen.
Zoals ik al zei, hij is zo stevig als de rots van Gibraltar.
Lichte druk op deze hendel aan beide kanten...
en de hele contraptie wordt zo mobiel als een danspartner.
Siegfried, je bent een genie.
Ach, je doet je best.
Vort, ga weg, laat ons met rust.
Naar buiten, jij. Komt u binnen, Mrs Pumphrey.
Vooruit, wegwezen.
Mrs Pumphrey, gaat u zitten.
Wat is er aan de hand? -Het is vreselijk. Echt vreselijk.
Zal ik Tricky Woo nemen?
Het is ome Herriot maar, Tricky. Daar ben je heel veilig.
Wat is er nou gebeurd?
U hoorde die monsters net.
Die afschuwelijke monsters sprongen op Tricky af zodra ik hem uit de auto liet.
Vielen ze hem aan? -Ja. Op een onbeschrijfelijke manier.
Ik volg u geloof ik niet helemaal.
Ze probeerden hem te... De gedachte alleen al.
Maar Tricky is totaal niet agressief. -Nou.
Het is niet Tricky's schuld.
Zodra ik hem uit de auto liet, doken ze op hem af. Ze wilden hem allemaal...
Dat komt doordat... -Nee James, wacht even.
Wat probeerden ze? -Afschuwelijke dingen.
Ze deden alsof Tricky een...
een wijfje was. -Probeerden ze hem te...
Ja, en allemaal tegelijk.
Het is dat ik kon vluchten, anders was het één hondenbacchanaal geworden.
Kun jij dat verklaren, James?
Stilbestrol, Siegfried.
Had je ontdekt dat Tricky een vergrote prostaat had?
Ja, en Mrs Pumphrey wilde geen operatie.
Ik begrijp het niet.
Weet u, dat stilbestrol is een vrouwelijk hormoon.
Reuen zullen Tricky extra interessant vinden tot de bijwerkingen verdwijnen.
Ach jee, wat heb ik gedaan?
Ik kijk even, en dan beslissen we of we de medicatie voortzetten.
Wat u maar het beste acht. -Ik zal de tafel voor je instellen.
Is dat een nieuwe tafel? -Spiksplinternieuw.
Zo is het wel goed, Siegfried. Dank je.
Toe maar, Tricky.
Dit is zo klaar, hoor Mrs Pumphrey. Dank je.
Ach ja, hij kan kantelen.
Rustig maar.
Goed zo, hij is braaf.
Het slaat aan. Hij is een stuk geslonken.
Wat geweldig. En z'n probleem met andere honden?
Dat is maar tijdelijk. Hij is gauw weer helemaal het... mannetje.
Dank u wel.
Hoor je dat, Tricky? Wat zeg je nu tegen die lieve ome Herriot en Mr Farnon?
Darrowby 385.
Dag, Mrs Clarke.
O, jee.
Nee, niets doen. Blijf bij hem. Ik ga nu meteen weg.
Wat een toestand.
Dat klinkt ernstig. -Mary Clarke heeft het hek opengelaten.
Nu heeft lord Hultons ram een aanvaring gehad met die van Mrs Clarke.
Zijn prijsram? -Zo te horen wel.
Oma Clarke voelt zich natuurlijk verantwoordelijk.
Ik denk niet dat ik er veel aan kan doen, ook al...
Hebt u ze zien vechten? -Nee, ik zag hem zo liggen.
Mijn ram duldt geen ander in de buurt.
Niets gebroken. Maar wat z'n kop betreft...
Is hij bewusteloos? -Hij heeft een zware hersenschudding.
Maar ik zal alles doen om hem te redden, Mary.
Wil je alsjeblieft Mr Pedretti gaan zoeken?
Nee, Mr Farnon. Dat wil ik niet hebben.
Die man is hier niet welkom. -Waarom niet?
Waarom niet? Vraagt u mij waarom niet?
Een van zijn landgenoten heeft mijn zoon doodgeschoten.
Dat was in de oorlog. Die is verleden tijd.
Maar niet vergeten. Die zal ik nooit vergeten, nu niet en nooit niet.
U moet nu denken om dit dier. -Dat weet ik.
Ik heb hulp nodig. Of helpt u deze ram van 90 kilo naar uw schuur te dragen?
Laat Mary alstublieft Mr Pedretti gaan zoeken.
Ga maar.
Ik ben hier, Mr Herriot.
Waarom hebt u niet even gewacht? -Let maar eens op.
Gaat u ze vervangen? -Jazeker.
Ik noem het weggegooid geld.
Maar hij weigert zich te laten kisten.
Ik weet het niet, hoor. Al dat heen en weer...
Hou nou eens op met je geklets. Ik sta nog overeind.
Ga dat maar aan je maten in de pub vertellen.
Dan moeten we maar eens aan de slag. -Zeker.
Eerst vaccineren.
Wat staan we hier dan nog? -Ach, ja. Sorry.
Mr Mallock. -Dag, dokter.
Heel fijn dat u er bent. -Ik ben blij dat ik kan helpen.
Mrs Clarke, wat ontzettend naar voor u.
Mary heeft verteld wat er gebeurd is.
Even goed neerleggen.
Goed zo. Dan kunnen we.
Opgepast.
Laat 'm op z'n borst liggen, benen eronder.
Hij moet vrij kunnen ademhalen. Zo ligt ie goed. Nog wat hooi.
ldeaal. Perfect gewoon.
Zo dan.
Voorlopig kunnen we niet veel meer doen.
En volgens mij houden we u van uw werk. Dus hartelijk dank.
Geen dank.
Het is lang werk, denk ik.
Als u me weer nodig hebt, roept u maar.
Wat bedoelde hij met 'lang werk'?
Hij bedoelt dat we niets kunnen doen, alleen afwachten.
Wat zijn z'n kansen?
Dat moet ik weten. Ik moet het ook aan de lord vertellen. Daar heeft hij recht op.
Misschien overlijdt hij in z'n slaap.
Hij kan ook bijkomen met onherstelbaar hersenletsel.
En dat betekent... -Dat we hem moeten laten inslapen.
Ik stoor toch niet? -Welnee.
Hij slaapt sterk, Mr Farnon. -Zeg dat wel.
Ik heb een vermoeden dat hij nooit meer wakker wordt.
Hebt u hem medicijn gegeven? -Ik zou niet weten wat.
Het is niet makkelijk om goed medicijn te vinden.
In mijn land maken we onze eigen medicijnen.
Het is een mengsel uit de natuur.
Ik geloof dat ik wat kruiden herken die er in zitten.
Hoe dien je dat toe? -Nella bocca.Via de bek.
Ik zou niks anders weten. Laten we het maar proberen.
Maar wel goed oppassen dat hij niet stikt.
Zo goed?
Dag, Mrs Clarke. Mr Pedretti kwam zijn hulp aanbieden.
Dat zie ik. -Hij had een eigen medicijn bij zich.
Is dat wel verstandig? -Ik zou niks beters weten.
Doet u maar wat u het beste lijkt.
Trouwens, er staat wat te eten voor u in de keuken.
Dat is heel vriendelijk van u. Zou het mogelijk zijn...
U bent ook wel welkom, meneer. Als u wilt.
Hoe snel verwacht u resultaat?
Het kan lang duren, maar dat is in orde.
Laten we dan maar wat gaan eten. Zoals we hier zeggen:
Nooit een gegeven paard in de bek kijken.
Dat was overheerlijk, Mrs Clarke.
Dat is wel het minste wat ik terug kan doen.
Goed, dan zal ik maar eens...
U werkt vast al een hele tijd met schapen, Mr Pedretti.
Ja. Eerst in ltalië, toen hier toen ik gevangen was.
En nu.
Dus u vindt het wel prettig hier in de Dales?
Het is hier goed, ja.
Waar in ltalië komt u vandaan? -Campagnia, signor Farnon.
Dat ligt in het zuiden van mijn land.
Maar het is daar zeker heel anders dan hier?
Ja. Het is er erg zwaar.
Maar goed. Heel goed.
Als het daar zo goed is, waarom gaat u dan niet terug?
Ik bedoel, daar bent u toch thuis?
Vroeger, ja. Maar nu niet meer.
U zult daar toch wel een huis hebben? Waarom gaat u daar niet naartoe?
U hebt tenminste nog die keus. Dat kan niet iedereen zeggen.
De zoon van Mrs Clarke is in de oorlog omgekomen.
Ja, dat weet ik.
Ze zeggen dat hij in ltalië is omgekomen. -Ja. Uw land, Mr Pedretti.
Ik vind het een heel erg verlies voor u, Mrs Clarke.
Daar krijg ik mijn Frank niet mee terug.
Bent u daarom boos?
Geeft u Franco Pedretti daarvan de schuld? Ja, Mrs Clarke?
Misschien wel. Dat is toch logisch?
Als u hier op zijn land rondloopt en hij dood in uw land ligt?
Sorry dat ik zo bot ben tegenover iemand in m'n eigen huis.
Maar sommige dingen moet je zeggen.
Ja, het is het beste om de waarheid uit te spreken.
Denkt u dat ik dat niet begrijp? Ik begrijp het heel goed.
Begrijpen? U?
Veel mensen vragen waarom Franco Pedretti hier blijft, in uw land.
Maar dat zeg ik niet. Dat is iets persoonlijks voor mij.
Zo voel ik dat altijd.
Maar nu...
Zal ik u beiden een verhaal vertellen.
Een heel gewoon verhaal, niets bijzonders.
Ik was in de oorlog gevangen. Drie jaar.
Toen de strijd was afgelopen, wilden alle soldaten hetzelfde: naar huis.
Dat wilde ik ook.
Ik zal u over mijn huis vertellen, Mrs Clarke.
Het staat in een dorpje in de bergen.
Niemand kent het. Het is klein, niet belangrijk.
Maar voor mij wel: ik ben er thuis.
Ik heb er een vrouw...
en een klein kind.
Een meisje. Net zo oud als Mary, Mrs Clarke.
Er wonen dertig mensen, allemaal familie van me.
Maar ik ga daar niet heen.
Waarom niet?
Omdat ik op een dag...
een brief kreeg in het krijgsgevangenkamp.
Geen vrouw meer, stond er.
Geen meisje meer.
Geen huis meer, geen familie, geen dorp, niets meer.
Alleen brokken steen.
Geen mensen meer, geen leven.Niente.
Wat was er gebeurd?
Oorlog. Bommen, Amerikaanse, Engelse, Duitse, maakt niet uit.
Alle bommen spreken dezelfde taal: lingua della morte,de taal van de dood.
Dus ik bleef hier.
Ja, het is hier goed. Goede mensen.
Ik kon weer herder worden.
Hier zijn geen slechte herinneringen.
Geen verleden.
Alleen het nu, en bij de genade Gods...
misschien enige toekomst.
Begrijpt u, signor Farnon?
Ik begrijp het zeker, Mr Pedretti.
Begrijpt u het ook, Mrs Clarke?
Goedemorgen, Mrs Clarke.
Wat doet u hier? U ziet eruit of u hier de hele nacht hebt gezeten.
Dat is ook zo. -Dat had niet gehoeven, Mr Farnon zei...
Hij zei dat ik kon blijven als ik dat wou.
En dat wou ik.
En de ram...
Kijk.
Goedemorgen, Mrs Clarke. -Het gaat weer beter met de ram.
Mr Herriot. Ik spreek u zo nog wel even.
Het gaat beter. -Lieve hemel. Dat is geweldig.
Franco, dit is m'n collega James Herriot. Signor Pedretti.
Fijn u eens te ontmoeten.
Hij is echt geniaal, Mr Herriot.
Ik heb alleen maar geassisteerd. Dit is allemaal te danken aan Franco.
Jouw behandeling was zonder twijfel de ommekeer.
Het is altijd moeilijk bij zoiets.
Maar in mijn land krijgt een herder soms hulp van een Ander.
Dat vind ik een mooie gedachte.
Ik zal u weer alleen laten.
Er is veel te doen.
Bedankt voor uw onbetaalbare hulp en uw fijne gezelschap.
U ook, Mr Farnon. Ciao.
Buitengewone man, James.
Ik wilde u nog wat zeggen: Dank u, Mr Pedretti.
Ik ben blij dat het weer goed gaat met hem.
Nog een ogenblikje, jongeman.
Mary wil u nog wat vragen.
Je wilde Mr Pedretti nog wat vragen. -Hoe heet u?
Is dat hetzelfde als Frank? -Ja, dat is hetzelfde.
U maakt haar erg gelukkig.
En haar niet alleen.
Dat geldt ook voor mij.
U komt toch wel weer eens langs? -Gauw.
Dat beloof ik.
Wij gaan weer. Ik kom morgen nog wel even kijken.
Dat lijkt mij erg prettig.
Weet u, je leert er altijd weer wat bij.
U hebt toch ook kinderen? -Zeker.
En u, Mr Herriot? -Twee.
Het mooiste is als ze jong zijn en je ze ziet opgroeien.
Maar sommige mensen weten dat pas als het te laat is.
Maar zo zitten mensen in elkaar, ik ook.
Je weet soms niet wat je hebt, al staat het pal voor je deur.
Je wordt goed verzorgd.
Ja, en dat heb ik elke keer, hè Mary?
Meestal brengt Mrs Clarke het. Heeft oma dit gevraagd?
Zelf bedacht. -Is het heus?
Wou je zeggen, Miss Mary Clarke, dat als jij de boerderij runt...
er nog altijd een emmer warm water, een schoon stuk zeep...
en een brandschone handdoek voor deze arme oude veearts klaarliggen?
Dat beloof ik, Mr Farnon.
Ik moet de dieren gaan voederen. Heel hartelijk bedankt.
Kom, lieverd.
Wat zeg je ervan, James? Zullen we even de benen gaan strekken?
Tijd genoeg. Het is prachtig weer. -Je bent de halve nacht op geweest.
Geen probleem. We kunnen ons hele leven nog slapen.
Kom, de pas erin.
Ze heeft gelijk. -Wie?
Oma Clarke. Het is altijd het beste om nu te leven.