Ongeveer zes maanden geleden, werd ik benaderd door de inlichtingendienst
van de Casa de Contratación, ze boden me een aanzienlijk geldbedrag...ik zei, ja.
De spionnen van de dienst hoorden van een poging
om hen hun geld afhandig te maken, zonder dat ze het wisten.
Als u niet de hele verborgen cache teruggeeft, weet dan, dat Nassau er waarschijnlijk voor zal branden.
Met alles wat ik de laatste dagen verloor, kan ik me niet permitteren de naam ook te verliezen.
We gaan de taveerne binnen, ondertekenen met onze naam,
en dan zijn we niet alleen in het reine met de wet, maar ons geld is dat ook.
De wond had uit zichzelf al veel rustiger moeten zijn.
Als het verval verder gaat, dan moet ik meer van je been weghalen.
Wat doet een koloniale macht, als ze zien dat een zittend Gouverneur
afgezet is door een alliantie van piraten en slaven die Nassau verslaan?
Misschien verslaat u ze allemaal.
Wat gebeurt er nu? - Nu gaan we op zoek naar Charles Vane.
Waar is hij?
Toen je zei dat je zou achterblijven, om onze nieuwe overeenkomst te verstevigen,
nam ik aan, dat, dat iets betekende.
Om je nu zo ongeïnteresseerd te zien, in wat er met mijn vader gebeurt, nu,
dat zal niet helpen om iemand hier ervan te overtuigen dat je serieus hun vriendschap wilt.
Het gaat weer voorbij...het is gewoon koorts van de wond.
Het is prima met mij.
Christus!
Ik ben in orde! - Zag je dat?
Smijt het op het dek! - Verdomde idioot!
Als je geen touw vast kunt maken, dan hoor je niet op dit schip!
Ga naar het achterdek, kalmeer! - Hé, wat gebeurt er hier?
Zijn sjorring ging los, ik heb het hem 10 minuten geleden voorgedaan.
Er had iemand dood kunnen zijn.
Dan heb je het hem niet goed voorgedaan.
Het is een verdomde sjorring, ik weet hoe ik die moet vastmaken.
Als hij hem verkeerd heeft vastgemaakt, dan heb je hem verkeerd geïnstrueerd.
Luister naar me we overtuigden hen, dat ze ons nodig hebben.
Wij hebben hén zeer zeker nodig, begrijp je wat ik zeg?
Ik denk niet dat dit het laatste geval is.
Ik ook niet.
En, hoe zie je dit precies werken?
Ze hebben hun bevelen.
Zolang wij ons aan de afspraak houden, doen zij het.
Ja, dat bedoelde ik niet.
Ik begreep dat we Engeland in het harnas zouden jagen...ze angst aan te jagen,
om te voorkomen dat ze tegen Nassau zouden optreden.
Maar daar gaat het niet meer over, of wel?
Nu heb je het over een oorlog die gewonnen moet worden.
Je overtuigde hen.
Overtuigde Scott, zijn vrouw, hun volk, onze mensen, zelfs Silver.
Maar niet jou...iedereen heeft het fout, behalve jij.
Misschien.
Kapitein! Masten!
Kapitein.
Ocracoke Eiland, Teach is daar.
Over een paar uur, aangenomen dat hij daar is,
begin ik aan een discussie, waarin ik hem om iets vraag, wat hij onmogelijk kan geven.
En het succes of falen van deze oorlog, zal afhangen van de uitkomst.
Binnen een paar uur, is er een goede kans, dat jij verschrikkelijk slim lijkt.
Wat doe je?
Leg hem neer!
Je ziet er goed uit...even knap als altijd. - Je was altijd al een begaafde leugenares.
Toen je nog aan piraterij deed, was ik de vrouw, die blackbeard's vrouw was.
Er was grote vraag naar mijn diensten...
alle mannen wilden hebben wat beruchte mannen al gehad hadden.
En dan vertrek je, en mijn business kwijnt weg.
Het is altijd het kleine volk, dat het ergst getroffen wordt, als de markt verandert.
Dus wanneer ga je het me vertellen?
Je wat vertellen? - Wat hij hier doet.
Charles?
Ik weet nog dat hij je dwong Nassau te verlaten.
Ik weet nog, hoe kwaad je was, hoe teleurgesteld.
En ik weet nog, dat je me vertelde dat je dezelfde fout nooit meer zou maken,
dat je op de harde manier geleerd had dat alleen God zonen maakt.
De dingen zijn anders, nu. - Anders, hoe?
Het hoeft niet lang te duren.
Een stukje Spaans schroot.
Het kwam erin, toen ik niet veel ouder was, dan hij.
Af en toe verplaatst het zich,
steeds dichter naar zijn eindpunt, totdat de "gong" slaat.
Een onverbiddelijk uurwerkje.
waarvan het tikken de laatste tijd steeds luider wordt.
Charles weet het niet, of wel?
Kapitein!
Jezus.
Welkom op Ocracoke.
Aanvankelijk kwam ik in de verleiding,
maar uiteindelijk voelde het verkeerd... om de Gouverneur zó te verraden.
En het voelde gevaarlijk...dus ik heb geweigerd. - Hoe kon dit dan gebeuren?
Hoe komt een eerlijke kamermeid terecht in dienst van het Spaanse Imperium?
Enkele dagen nadat ik hun aanbod afwees...
kwam ik laat thuis van mijn dienst bij de Gouverneur.
Het was niet ongewoon als ik thuis kwam dat ik mijn kinderen diep in slaap aantrof.
Die avond, waren mijn kinderen niet alleen.
De man die mij benaderd had, Grandal...was daar...wachtend.
In zijn linkerhand een mes. In zijn rechterhand een beurs.
Hij zei dat mijn kinderen iets van hem zouden krijgen, die avond.
Hij vroeg mij te kiezen, welke kant.
Dat zijn de mensen waar ik verplichtingen aan heb...dit is waartoe zij in staat zijn.
Ik kan me niet voorstellen, wat ze zullen doen als de cache niet in zijn geheel terug komt.
Het scheepsmanifest, Sir.
Al het goud af van het fort is nu opgeborgen en klaar voor transport naar Havana.
Ze moeten binnen het uur op weg zijn. - Leg het in mijn kantoor alstublieft.
Ik heb net mevrouw Hudson verlaten.
Ik had een paar keer het gevoel,
de manier waarop ze naar me keek, de laatste tijd.
Ik wimpelde het weg,
ik nam aan, dat het te maken had met haar verontrusting
over mijn relatie met jou en dat het ongepast zou worden.
Wat zei ze?
Rapporteerde ze dat we oprecht proberen het vermiste geld te vinden?
Het gaat hen niet meer om het geld.
Toen het goud van de Urca gestolen werd, was het al erg genoeg.
Nu ze horen dat het goud is omgewisseld, in iets wat gemakkelijker te verbergen is voor hen,
gemakkelijker weg te smokkelen.
Dat is geen diefstal, dat is een belediging.
En beledigingen tegen Imperiums verlangen antwoorden.
Het is persoonlijk, dus?
Een binaire vraag naar mijn betrouwbaarheid.
Of ik retourneer de volledige cache en bewijs het, of ik faal,
en door te proberen het tekort te verontschuldigen vererger ik alleen hun reeds bestaande vermoeden.
dat ik een deel van het piraten probleem ben, niet de oplossing.
En de geduchte vloot in Havana vertrekt de dag daarop, om Nassau met de grond gelijk te maken.
Dan vechten we tegen ze, verdedigen het eiland.
De kansen zouden verschrikkelijk klein zijn, maar we zitten niet zonder middelen.
Nee, niet "wij."
Ik bedoel, iemand zou tegen ze kunnen vechten, maar jij en ik niet.
Als het resultaat van mijn onderneming hier een Spaanse aanval op Britse troepen is,
een daad die dreigt het Imperium in een oorlog te slepen,
dan zou ik naar Londen worden teruggeroepen en gevangen gezet.
en jouw doodstraf zou weer gaan gelden.
Nou, ik denk dat Nassau's beste overlevingskans is als ik het begeleid.
Maar als we Jack Rackham en Anne Bonny niet kunnen vinden,
als wij de cache niet vinden die in hun bezit is,
wat er dan ook gebeurt met Nassau, dan is het met jou en mij waarschijnlijk afgelopen.
Neem me niet kwalijk heren, als ik het vragen mag, waar gaat deze wagen heen?
Naar het fort.
Om wat te doen, precies? - Om het te repareren.
Ik begrijp het.
Alleen jullie twee, om het werk te doen, hè? - Er is een hele ploeg van ons daarboven.
De Gouverneur wil het tip top hebben tegen het eind van de maand.
Ik neem aan, dat het fort zichzelf niet herstelt.
Nee, dat denk ik ook.
Sta stil.
Alsjeblieft.
Wel? Wat vind je ervan?
Je bedoelt, los van die tieten gordijnen?
Het heet een halsdoek... je wilt er toch bijhoren, ja?
Dit dragen ze. - "Ze" wie?
Respectabele mannen.
Goed, ja.
Geboorteplaats? - Bristol.
Beroep? - Scheepstimmerman.
Op welk schip gediend? - Ik diende op de Buccaneer.
Teken hier.
Loop door, de volgende? - Wat doe jij verdomme hier?
Het is een halsdoek...dat dragen respectabele mannen.
Het is...maakt niet uit, wat het is, je had nu allang weg moeten zijn.
Waarom ben je teruggekomen?
Waar wij heengaan, leek het beter om er ook zo een te hebben.
Ik zie het als een extra buit, ik kan het nu tenminste zelf zien,
de nieuwe Gouverneur tot over zijn oren
in dezelfde strontzooi, waarin ik de laatste maanden verzopen ben, en wat vind ik?
De straten zijn geveegd, de nijverheid is in volle gang,
jij bent gekleed als een Turkse hoer,
en alles, omdat er een man arriveerde, op het strand stond, en alsjeblieft zei.
Je bent kwaad. - Ik ben beschaamd.
Hij biedt ze minder loon, dan ik ze bood,
en eist meer van ze in werk, beperkt ze meer in licentie.
En toch, ondanks alles heeft hij ze voor zich gewonnen, hoe kan dat?
Ik weet, misschien is het moeilijk te geloven,
gezien mijn voorkomen op dit moment, maar om dit te ervaren?
Het is helemaal zo gek nog niet, Jack.
Volgende.
Volgende man, alsjeblieft.
Uw wettige naam? - John Rackham.
Wat?
De Lord Gouverneur wil met je spreken.
Let op hem, alsjeblieft...ik ga Fremah halen, om hem te verzorgen.
Ik zei, nee!
Ik weet dat je dat zei. - Ik wil geen hulp.
Het gaat wel over, ik zoek wel een plek om de nacht door te komen.
Ik begrijp, dat je niet wilt, dat iemand je zo ziet.
Wat ik niet begrijp, is waarom je kiest om te lijden.
Je moet toch toegang tot betere medicijnen hebben, wíj hebben toegang betere medicijnen.
Dit heeft niks met medicijnen te maken. - Het hééft iets te maken met medicijnen...
Ik mag niet zwak lijken.
Ik mag me niet zwak voelen, ik mag niet zwak zijn.
Niet ten overstaan van mijn mannen. Niet ten overstaan van jouw mannen.
Helemaal niet.
Al een tijd, nu, heb ik mijn hele leven bij elkaar gehouden, met allebei mijn handen.
Mijn mannen in het gareel gehouden, in hun behoeften voorzien.
en de enige manier waarop ik dat volhoud, is als ik er capabel uitzie.
En ik kan er niet capabel uitzien als ik betast en gepord word, of in een opiumroes lig te ijlen.
en wie weet wat.
Dus ik zal dit doorstaan op de manier zoals ik het heb doorstaan.
Niemand heeft je hierop voorbereid, nietwaar?
Zolang ik het me kan herinneren,
ben ik voorbereid op de dag dat ik de plek van mijn moeder zou innemen.
Om te weten, dat vanaf die dag,
ik degene zou zijn die verzorgt, in plaats van degene die verzorgd wordt.
Je bent gefrustreerd en boos, je bent moe.
Misschien weet niemand anders waarom.
Ik denk dat jij zelfs niet weet waarom.
Maar ik weet waarom.
De kroon is altijd een last...
maar hij is niet te dragen, als je niet kunt staan.
Bijna je mast kwijt in een storm, een storm die je najoeg.
Bijna verhongerd in de windstilte, en daar bijna door geëxecuteerd.
Of je bent niet dood te krijgen, vriend, of zwaar over tijd.
Hoe dan ook, ik ben hier...en er is veel te bespreken over ons aller toekomst.
Wat voor soort toekomst moet dat volgens jou zijn?
Ik ben van plan een vloot te verzamelen en Nassau te heroveren.
De veroveraar is altijd op z'n zwakst, wanneer hij gelooft dat het gebeurd is.
Voor Nassau, is dat nu het punt.
Engeland mag dan wel het eiland bezetten,
maar het heeft nog steeds bevoorrading nodig.
Het is nog steeds afhankelijk van handel.
We zullen dat onmogelijk voor hem maken.
We zullen zijn schepen lastig te vallen, we zullen zijn voorraden plunderen.
We zullen hem dwingen in kapitaal en ondersteuning te voorzien,
en in de goodwill van de mannen om hem heen.
totdat hij zwak genoeg is om hem rechtstreeks uit te dagen.
Totdat we de vloot eronder kunnen krijgen, en de baai kunnen heroveren.
Weet je, toen is Nassau als mijn thuis zag,
waren de meeste mannen op dit strand nog niet eens mannen.
Ik heb gevaren met Ben Hornigold.
Ik heb gevaren met Sam Bellamy. ik heb gevaren met Henry Avery.
Gevochten met ze, van ze gestolen,
aan hun motieven getwijfeld, maar we wisten allemaal wat we waren.
Dan komt er een man die ons uitlegt dat hetgeen we hebben gedaan, fout was al die jaren,
wat Nassau had moeten zijn, wat hij ervan kon maken.
als we hem maar allemaal zouden volgen.
Hier ben je weer, om hetzelfde te doen.
Je hebt het laten gaan, ruim voor haar tijd. - Het was voorbij haar tijd.
Dat je dit niet ziet, maakt het voor mij alleen maar duidelijker
dat je het helemaal nooit geweten hebt.
Deze vloot, is alles wat ervan over is,
en zolang hij van mij is, blijft Nassau in haar verleden.
Hij is niet van jou, dat was hij nooit.
Die schepen, hun commandanten en bemanningen,
hebben zich onder mijn bevel gesteld, niet het jouwe.
Er werden eden gezworen, en ik ben gekomen om ze geëerbiedigd te zien.
Geloof je nou echt dat ik gewoon opzij stap, en jou die claim laat maken?
Het interesseert me eerlijk gezegd geen reet wat jij wel of niet zou doen.
De beslissing is niet aan jou.
Het is de zijne.
Ik ben gekomen om onze samenwerking te hervatten.
die waarop wij met ons leven zwoeren ons eraan te houden.
Als je opstaat, en het erkent, dan zal deze vloot ons volgen.
Daar ben ik zeker van.
Je was er niet. - Nee, dat was ik niet.
Maar was ik er geweest, dan had hier geen twijfel over bestaan.
Was ik er geweest, dan hadden we de verdediging opgezet, die we overeen waren gekomen.
Was je er geweest, dan had je hun gezichten gezien,
degenen die hun wapens neerlegden en ons de rug toekeerden.
Degenen die maandenlang ons geld aannamen,
en blij waren mijn hoofd te kunnen leveren aan onze vijanden, voor een beetje meer ervan.
Nassau is dood.
Het verdient niks van mij noch van de mannen op dit strand.
We zijn er eindelijk vrij van, en ik zie geen reden om dat te veranderen.
Als je deze plek wilt verlaten, dan sta ik het toe...
alhoewel ik ergens denk, dat je niet van plan bent om te vertrekken.
Nee dat ben ik niet.
En ik denk dat je weet dat ik nooit zou toestaan een stemming te houden om de zaak op te lossen,
ten aanzien van wie bij deze vloot blijft, en te riskeren dat je mijn macht vermindert,
door het weglokken van een misleide minderheid. - Nee, ik dacht niet dat je dat zou doen.
Dus we hebben één vloot, en twee mannen die hem claimen.
Er is maar een manier die ik ken, om dat op te lossen.
Pistolen, daarna zwaarden.
Kapitein Rackham...het is een genoegen u eindelijk te ontmoeten.
Laat ons alleen, alsjeblieft.
Een drankje? - Dank u.
Ik verontschuldig me voor deze vreemde bijeenkomst,
ik weet, dat u en ik elkaar niet kennen.
Ik ken u...enigszins.
Ik heb uw boek gelezen.
Is dat zo?
Nou, grotendeels, ik geef toe, dat ik niet doorgeploeterd heb tot het eind.
Maar ik heb de kern ervan begrepen.
Als ik mag vragen, wat vond u de kern?
Rijke zoon van rijke man gaat naar zee, om zijn ouders iets te bewijzen, waarschijnlijk.
Zoekt het avontuur, vindt de grenzen van zijn eigen capaciteit.
Raakt alles kwijt en stuit daarbij op een geweldig verhaal.
U moet begrijpen, ik ben vrij kieskeurig over wat ik lees,
maar de mensen schijnen het prima gevonden te hebben,
en het schijnt wonderen voor u te hebben gedaan.
Dus gefeliciteerd, met dat alles.
Dank u.
Dat alles neemt niet weg...dat u en ik een ervaring delen, op deze plek.
En als zodanig, hoop ik, dat u zult begrijpen, waarom ik u hier bracht, vandaag.
En wat ik van u ga vragen.
Wat is dat?
Ik weet, dat u een aanzienlijk deel van het goud uit het fort verwijderd hebt.
Ik weet, dat het in uw bezit is, en ik wil dat u het teruggeeft, of we zijn allemaal dood.
Je kunt niet winnen.
Ik hoor dat je wekenlang in de windstilte hebt gezeten, verstoken van voedsel en water.
Op je best, zou het een gelijk gevecht geweest zijn...maar afgemat...
Ik ben niet zo afgemat.
Hij is al jaren niet meer actief, hij is kwetsbaarder dan hij denkt.
Hij is niet zó kwetsbaar.
En waarvoor? Je waagt je leven voor een eiland vol zwakkelingen.
Die mannen volgen een leider.
Rogers heeft hen ingepalmd voordat jij dat kon,
maar laten we niet doen, of dat niet weer kan veranderen.
En laten we niet doen alsof een van ons gelooft dat ik het voor hen doe.
Ik gaf je mijn woord...ik schudde je hand.
Beloofde om het eiland te verdedigen met jou.
Maar mijn belofte aan hem bestond al lang voordat ik ooit jouw naam kende.
Wat ik hem schuldig ben... - Het interesseert me niet.
Het interesseert me niet, dat je mij de hand schudde.
Het interesseert me niet wat je hem schuldig denkt te zijn.
Dit is te belangrijk voor dat soort bijzaken.
Ze pakten mijn thuis af.
Dat kan ik niet negeren.
Kun jij dat?
Vergeet mij, vergeet Teach, vergeet loyaliteit,
afspraken, eer, schulden, dat allemaal, de enige vraag die belangrijk is, is deze...
Wie ben jij?
Dus Spanje weet van de omwisseling? - Dat is zo, en ze zijn ontevreden.
Hoe weet u, dat ze het weten?
En, waar komt het op neer?
Alles teruggeven of de Rosario razzia weer helemaal opnieuw?
Zoiets.
Ik begrijp waarom u het deed.
Ik weet hoe het voelt, om alles te verliezen,
en je machteloos bent om er iets aan te doen.
De verleiding om nog iets van dit alles te redden, ik begrijp het.
Maar het verandert niet de realiteit waar we voor staan.
Waar u voor staat.
Want ik verzeker u, als Spanje hiervoor een invasie pleegt,
dan is het uw gezicht wat ze het eerste zien.
Ik hoorde Henry Avery's naam toen ik een jongen was,
ik hoorde de mensen erover praten, volwassen mannen...met ontzag ervoor.
Ik kwam naar deze plek, zó vastbesloten hetzelfde te doen.
Dat gaat niet gebeuren, zoals ik dacht, nietwaar?
Dat doet het nooit.
Mijn advies?
Wil je er wat over te zeggen hebben, hoe ze over je praten?
Schrijf dan een boek.
En nu, wat wilt u doen?
Hebt u een pen?
Hij wil meewerken.
Een man gaat naar het binnenland om dit af te leveren,
instructies, geschreven in zijn hand aan zijn partner,
om terug te komen naar Nassau en de cache over te dragen.
Hij zei, dat ze op haar hoede kon zijn,
en vroeg om er maar een boodschapper te laten zijn om de brief af te leveren.
Geef dit aan Luitenant Hersey.
Laat hem zich klaarmaken om te vertrekken naar het binnenland.
Ik zal hem de details op korte termijn doorgeven.
Hij moet weten dat Anne niet onderschat moet worden.
Luitenant Hersey ook niet.
Ik begrijp, dat Jack gearresteerd werd, vandaag.
Ik zou graag weten waarom.
Wat gebeurt er, als hij verliest? - Als hij verliest, dan sterft hij.
Ik bedoelde, wat gebeurt er met ons?
Ik weet het niet.
Waarschijnlijk krijg je een kans om je bij de vloot aan te sluiten, en dan weer de zee op.
Toen jouw mannen erop aandrongen me bij jouw bemanning aan te sluiten,
zeiden ze , dat jouw Kapitein een man was die het waard was om te volgen.
Een sterke man, een wijze man, zeiden ze.
Maar nu weet ik niet, welke kant van deze strijd jij graag ziet winnen.
Kun je me dat uitleggen?
Enkele dagen geleden begreep ik het allemaal.
Hij zou gaan sterven, en wij zouden verlost zijn, van het kamp, van hem...
Met alles wat hij uitgevreten heeft, waar hij mee weg gekomen is, zou dat fair geweest zijn.
Dat zou juist geweest zijn.
Ik denk dat een deel van de reden dat ik aan zijn kant kon staan,
is, dat ik zeker wilde weten dat ik een goed zicht zou hebben,
op het moment dat de Wereld hem eindelijk te pakken zou krijgen,
en dit verhaal begint begrijpelijk te worden.
Dit is een erezaak, die voor eens en voorgoed, hier en nu, wordt afgedaan.
De partijen zijn het eens over het gevecht en hebben de gangbare praktijk geaccepteerd.
Er is verder overeengekomen, geen genade te vragen of te geven.
Span de haan!
Vanaf dit moment, is er geen beweging meer, totdat ik tot drie geteld heb.
Een...
Twee...
Drie!
Neem hem mee...en rot op van mijn strand.
Als je de opium niet wilt nemen, neem dit dan, om erop te bijten.
Doe het nou maar.
De last waar ik niet op voorbereid was.. ligt niet aan de mannen, het ligt aan hem.
Flint?
Wat hij wil, wat hij nodig heeft, wat hij vreest...de diepten ervan...
ze zijn diepgaand en duister.
Ik dien de bemanning het best, door hem temperen,
hem bij te sturen waar het nodig is.
Ik ben afgedaald in die diepten en verbinding met hem gemaakt, zodat ik ertoe in staat ben.
Maar ik ben me er wel van bewust dat ik niet de eerste ben, die daar geweest is.
En een partner voor hem ben geweest, op die manier.
En dat degenen die, die diepten eerder gezien hebben...
nooit meer boven gekomen zijn.
Misschien was het hun fout om te proberen het alleen te doen.
Misschien, heeft men, om naar zo'n plek te gaan een ander nodig,
om de lijn vast te houden, om een uitweg te vinden.
Misschien.
Ik weet dat dit niet makkelijk voor je geweest kan zijn.
Ik weet dat dit zo ver verwijderd is van hoe je dacht dat de dingen zouden eindigen.
Maar ik wilde, dat je wist dat het eind hiervan, misschien niet datgene is wat jij denkt dat het is.
Hoezo?
Wanneer Anne jouw brief ontvangt en hier terug komt met wat er over is van de cache,
dan zal Nassau veilig zijn,
en iedereen zal weten, dat Jack Rackham ervoor zorgde dat het gebeurde.
Ik zal Nassau gespaard hebben...
en jij denkt, dat het verhaal ervan lang na mijn dood verteld zal worden?
Dat weet ik zeker. Ik zal daarvoor zorgen.
Het klinkt als een levenloos verhaal voor me,
en een dat betrokkenheid vergt om het navertellen te garanderen.
Wanneer het huidige verhaal zich ontvouwt, dan verzeker ik je,
dat het zich helemaal uit zichzelf verspreidt.
Wat betekent dat?
Ik kwam hier binnenlopen vandaag,
stomverbaasd over het feit hoe snel die man beneden zijn verovering had voltooid,
hoe grondig naar het scheen, hij bijna iedereen aan zijn kant had kunnen krijgen.
De waarheid is, dat er geen verovering is geweest.
Het is alleen schijnbaar zo.
Want verovering is een of/of bewering, of hij is het, of hij is het niet.
Het lijkt erop dat zonder die cache, hij het zeker niet is.
Jack, wat heb je gedaan?
Ik heb Anne gezegd dat ze met de cache moet verdwijnen.
Nee, wat...de Gouverneur zag jouw brief aan haar.
Denk je niet dat ik een gedachte kan overbrengen aan Anne die alleen zij begrijpt?
Een simpele gedachte als "vlucht"?
Een brief, die alles zei, wat de Gouverneur wilde zeggen, en precies zoals hij het wilde zeggen,
zou niet klinken als iets wat ik ooit zou zeggen.
Een gedachte hier en daar tussen de regels door...
Ik verzeker je, ze heeft het begrepen.
Dus ik ben begonnen met het duel tussen mij en onze Lord Gouverneur.
De regels zijn simpel. Ik zal hem de cache ontzeggen.
Wat voor soort beïnvloeding hij ook aanbiedt, of pijn die hij toebrengt,
ik zal hem de cache ontzeggen, en dus hem de overwinning ontzeggen.
En door dit te doen zorg ik dat, wat Nassau ook is komende Kerstmis...Engels zal het niet zijn.
Doe dit niet. - Het is gedaan.
Dus het zal tot een van deze twee resultaten leiden,
Rogers zal zijn nederlaag begrijpen en onvermijdelijk deze plek moeten verlaten.
in welk geval ik hem terug heb.
Of...hij zal koppig weigeren en uiteindelijk zal Spanje deze plek met de grond gelijk maken.
De Engelse vlag zal branden,
en een tweede piratenrepubliek zal geboren worden uit de as van de eerste.
Alleen deze keer, zal iedere man die het zijn thuis noemt, weten dat het door mij komt.
Ik vrees...dat we een verschrikkelijke fout hebben gemaakt.
Ik begrijp, wat je in ze ziet, Silver and Flint.
Maar hun relatie is zo vluchtig, en we hebben ons leven in hun handen gelegd.
Die mannen kregen hun positie, omdat ze weergaloos zijn,
wanneer het erom gaat de Wereld naar hun hand te zetten,
in het creëren van een verhaal en daarmee de harten van mensen en geesten te dwingen.
Maar het meest meeslepende verhaal verlangt een schurk in zijn midden.
En als Kapitein Flint of meneer Silver elkaar als schurken zien,
of nog erger...ons, dan is alles verloren.
Ze zijn van grote waarde voor ons,
maar ze moeten door ons worden gestuurd om dat resultaat te vermijden.
Hoe?
Ik wenste...
dat jij en ik niet zo gescheiden waren geweest, al die jaren.
Ik wilde, dat ik een manier had gevonden, om een betere vader voor je te zijn.
Maar door de tijd heen, werd ik vastbesloten om iets voor je achter te laten,
om je dat ene ding te geven, dat niemand je ooit kon afnemen,
en dat jou sterk genoeg zou maken om hun wereld te begrijpen,
te communiceren met hun wereld... oorlog te voeren op hun wereld.
Maar als hun identiteit zit in hun verhalen, dan wilde ik dat je ze kende
zodat, wanneer we zover zouden zijn om ze vijanden te noemen, jij er klaar voor zou zijn.
De schurk maakt het verhaal.
Dus om onze huidige partners te sturen,
moeten we er zeker van zijn dat we het allemaal op elk moment eens zijn,
over wie onze gemeenschappelijke vijand is.
De naam van de voortvluchtige is Anne Bonny, haar vangst levert £500 op.
...enkele Mijlen verwijderd van de weg die de stad uit leidt.
Eerder vandaag, voordat we wisten dat Rackham nog steeds op het eiland was,
Leek je ervan overtuigd dat we hem en zijn vriendin op tijd zouden kunnen lokaliseren.
Je zei, dat het mogelijk was, omdat ze niet wisten, dat we naar ze zochten.
Waarom krijg ik het gevoel, nu ze het wel weten,
nu ze het tot hun persoonlijke kruistocht hebben gemaakt om dit regiem te zien vallen,
dat jouw inschatting een stuk minder optimistisch is?
De militie zal helpen.
Het zal de druk erop houden, en misschien hebben we geluk.
Maar als we dat niet hebben, dan moet je bereid zijn...
Oh, Ik ben bereid tot alles.
Anne Bonny moet gevonden worden.
De cache moet gevonden worden. Op dit moment, is dat het enige wat telt.
En dat gezegd hebbend,
de goodwill die we tot stand gebracht hebben, onder Nassau's bevolking is niet zonder grenzen.
Hoe langer dit voortsleept, hoe risicovoller het wordt,
want als ik dat geld vind maar de straat verlies...
Dat zult u niet.
Als u mij hebt, dan hebt u de straat.
Ik ben alle zekerheid die ze nodig hebben.
Ja, Jack en Anne waren mijn partners, mijn vrienden.
Meer.
Maar nu hebben ze zichzelf voor mij tot iets anders gemaakt.
Ik heb teveel opgeofferd, om hier iets op te bouwen.
Ik laat ze mij dat niet afnemen.
Alles wat hij ooit deed, was mij zijn vriendschap aanbieden.
Ik heb hem eens afgestoten, het jarenlang betreurd...en nu is het weer zover.
Vertel me dat ik het niet voor niks gedaan heb.
Nou, ik zal niet tegen je liegen.
Het zou geholpen hebben, als we de vloot hadden gehad.
We hebben middelen, we hebben bondgenoten.
De vraag is, wat maken we van ze. - Misschien kan ik helpen, wat dat betreft.
Iets om aan onze middelen toe te voegen.
Voor Ocracoke, pakten we een buit...een Spaanse buit,
die belangrijke documenten met inlichtingen vervoerde.
Het meeste ervan was vernietigd, toen we het vonden,
maar onder de restanten was één stukje informatie,
wat door iedereen meteen werd afgedaan, als niet waardevol voor hen op dat moment.
Informatie, waarover?
Geld...
afgescheiden van het Urca goud in het fort en omgewisseld in een nieuwe vorm,
een cache van juwelen, waarvoor Spanje de nieuwe Gouverneur verantwoordelijk stelt.
Een cache, die als hij creatief wordt gebruikt
de sleutel kan zijn tot het verslaan van de Britse troepen in Nassau.
De enige vraag is, kunnen we hem vinden, voordat hij hem vindt?