Ik ben mij er scherp bewust van,
dat ik niet de eerste partner van hem ben geweest op deze manier,
en dat degenen die deze diepten eerder hebben gezien, nooit meer boven gekomen zijn.
Dus, we hebben één vloot, en twee man die hem claimen.
Er is maar één manier die ik ken, om dat op te lossen.
Je kunt niet winnen. - Dat interesseert me niet.
Ze hebben mijn thuis afgepakt, daarvan kan ik niet weglopen, kun jij dat?
Het zou geholpen hebben als we een vloot hadden.
Ik kan misschien wat aan onze middelen toevoegen...
een cache juwelen zou de sleutel kunnen zijn om de Britse strijdkrachten te verslaan in Nassau.
Als we die cache niet kunnen terughalen,
dan gaat de verschrikkingvloot in Havana onder zeil, om Nassau met de grond gelijk te maken.
Ik zal hem de cache ontzeggen, en door dat te doen,
zal ik ervoor zorgen dat wat Nassau ook is, komende Kerstmis, maar Engels zal het niet zijn.
De naam van de voortvluchtige is Anne Bonny, je weet hoe gevaarlijk ze is.
Ik ben alleen, zoals ik beloofde.
De avond, toen je vertrok uit de grot, zei je dat Jack gearresteerd was.
Wat is er verdomme aan de hand?
Spaanse Inlichtingendienst. Ze kwamen het te weten van de cache.
Ze eisten dat de Gouverneur het terug haalde en zou teruggeven.
En ze maakten duidelijk dat falen zou resulteren in het einde van Nassau.
De Gouverneur is een redelijke man.
Hij is een barmhartige man, maar hij móet die cache hebben.
"Fuck" wat hij nodig heeft, Jack wil hem niet afgeven.
Als hij het wilde, dan zou hij het me vragen. - Ze pijnigen hem, Anne.
Wat? - Je had gelijk.
Hij is opstandig.
Dus ze proberen hem tot meewerken te dwingen... om jou te vragen mee te werken.
Hij weigert, dus ik vraag het in zijn belang.
"Fuck" jou.
Ik begrijp wat je doormaakt.
Alsjeblieft, begrijp dat ik hier ben in zijn belang.
Geef de cache af, en ik zorg dat Jack vrij komt.
Je hebt mijn woord.
Ze zal het doen. - Is ze akkoord met de ruil?
Zei ze dat? - Nee.
Maar ze kan het idee van Jack's marteling ook niet verdragen.
Ze zal zich een tijdje verzetten. Het zal haar innerlijk verscheuren.
Maar vroeg of laat, zal ze erin berusten. - Hoe kun je dit zeker weten?
Ze weet het... ze weet het.
Jack Rackham? Wie is Jack Rackham?
Op dit moment is hij de meest gezochte man in West-Indië,
als gevolg van een cache zeldzame juwelen die in zijn bezit is,
opbrengsten van een enorme Spaanse buit.
en als het geluk meezit, onze enige hoop op een overwinning op Rogers's regiem in Nassau.
U vertrok van hier, om een vloot schepen zeker te stellen,
zodat we Nassau's handel kunnen verstoren en haar kracht kunnen uitputten.
U vertelde me dat zonder die schepen,
u geen andere manier zag om een overwinning in dit gevecht te behalen.
Nu bent u teruggekeerd met niets anders dan hem, en een plan om het verschil te maken met geld?
Geen geld, lokaas.
Ik heb een schat aan informatie aangetroffen, toebehorend aan de Spaanse Inlichtingendienst.
Hierin werd die cache van juwelen genoemd, waarvan ik weet dat die cache in Jack's bezit is.
Spanje is woedend over het enkele bestaan ervan.
Ze zien het als een belediging.
Ze zijn zo woedend in feite, dat ze bereid zijn Nassau met de grond gelijk te maken,
alleen om hun punt te bewijzen.
De enige manier waarop Rogers dit kan voorkomen, is de cache te vinden, en hem terug te geven.
Wat betekent, als wij die het eerst zouden vinden, dan kunnen wij dicteren wat daarna gebeurt.
En wat stelt u voor, dat, dat zou moeten zijn?
Rogers's kracht bestaat uit zijn Marine consortium, schepen en militairen te leen aan hem van de Kroon.
Ze zijn goed getraind en goed bewapend.
Tegen hen onder gelijke voorwaarden, zouden we geen schijn van kans hebben,
maar als we ze kunnen dwingen ons te ontmoeten onder ongelijke voorwaarden,
voorwaarden die drastisch ten gunste van onze inspanningen zijn,
dan zouden de zaken anders kunnen verlopen.
De cache gebruiken om hem te lokken zijn troepen in te zetten, op een ongewenst slagveld.
Om al zijn troepen daar in te zetten.
Met zo'n hoge inzet, zal hij geen keus hebben om alles wat tot zijn beschikking is in te zetten.
Wij dwingen hem tot één enkel beslissend gevecht, een waarin we een aanzienlijk voordeel hebben,
en een waarin we met wat geluk, we hem een catastrofale nederlaag kunnen toebrengen,
de rug van zijn militaire kracht te breken, en Nassau te openen voor een rechtstreekse invasie.
Welk slagveld zal ons in staat stellen zo'n macht te verslaan?
Hier.
Hier?
Het is uw plan de Britse Marine hierheen te lokken?
Ik wil met de Kapitein spreken... alleen... nu.
Hoeveel mannen?
We denken dat Rogers 500 militairen tot zijn beschikking heeft.
Hoe zit het met milities? Dienstplichtigen? De totale strijdmacht?
Twee keer zoveel, ongeveer.
En hoe zit het met hun schepen? Zonder middelen om ze aan te vallen,
zouden hun zware kanonnen elke poging om het strand te verdedigen afslaan.
Natuurlijk kan er geen overwinning zijn als je hun landing niet kunt voorkomen.
Hoe stelt u voor om dat aan te pakken?
Dat weet ik nog niet.
En laten we zeggen dat u op een of andere manier in staat bent,
een aantal van hen te elimineren op het strand.
We hebben niet de mankracht, noch de ammunitie
om het gevecht te voeren, wat u voorstelt, zelfs niet met ons terreinvoordeel.
Hoe denkt u die dingen te verwerven in het tijdsbestek dat u voorstelt?
Dat weet ik nog niet.
Ik begin er niet aan met "Ik weet het nog niet."
Deze mensen weten dat hun leven gaat veranderen.
Ze weten dat ze moeten vechten om te overleven,
maar ik ga niet naar hen en betogen om dat gevecht onmiddellijk aan te gaan,
en te riskeren onmiddellijk alles te verliezen,
tenzij ik er zeker van ben, dat, dat gevecht kan worden gewonnen.
Ben ik er zeker van, dat we zullen winnen?
Nee.
Maar de kansen zullen nooit beter zijn dan ze nu zijn, op dit moment.
Daarvan ben ik heel zeker.
Om Jack Rackham te vinden, moet u naar Nassau, Ja?
Wij nemen aan, dat hij allang verdwenen is, nu, maar in Nassau pakken wij zijn spoor op, ja.
Er zijn andere dingen die u veilig moet stellen, als u daar bent.
Mijn echtgenoot voorzag ons van wapens en kogels, om onszelf te bewapenen, en dit kamp te verdedigen.
Hij onderhield ook een voorraad op Nassau, als voorbereiding op een dag als deze.
Voor zover we weten is hij er nog steeds, bewaakt door zijn aangestelden.
Vertel me waar ik hem kan vinden, en ik haal hem op.
Ze zullen u niet vertrouwen,
noch zelfs het bestaan van die plek toegeven, aan een ander dan mijn echtgenoot.
En hij is te zwak om ons te verlaten.
Dus we zullen op één na het beste moeten sturen,
ze zal u helpen te krijgen wat u nodig hebt...
maar nog één ding.
Ik weet dat het uw gebruik is een Kapitein met onbetwist gezag te bekleden in de strijd,
maar deze strijd is net zo goed de onze, als die van u.
Mijn woord en het uwe zullen gelijkelijk gelden, of helemaal niet.
En als ik er niet ben, dan wordt dat woord gegeven aan mijn dochter.
Sir.
Een beetje griep, dat is alles, Sir, het komt wel goed.
U bent de derde man die dat tegen me zegt de afgelopen vier uur.
Ik zorg dat u afgelost wordt, meld u zich alstublieft onmiddellijk bij dokter Marcus.
Ja, Sir.
Het is bijna voorbij, deze ongelukkige regeling tussen u en mij.
Wat? - Er contact gemaakt met Anne Bonny.
De situatie is aan haar uitgelegd,
dat hoe sneller ze de cache teruggeeft, hoe beter het voor u zal zijn.
Ze was verontrust maar... we denken, uiteindelijk overtuigd.
Verontrust?
U vertelde haar dat ik gemarteld werd. - Als de straat zou horen, dat u mishandeld werd,
als ze u gehavend hier vandaan zouden zien komen, of helemaal niet, zou ik riskeren ze te verliezen.
Dat weet ik.
Ik denk dat u erop rekende, het besef, dat u me opzadelde met slechte opties,
die uiteindelijk uw doel zouden dienen.
Op deze manier, hoort niemand het, behalve zij.
Ik krijg wat ik wil, het eiland overleeft, en niemand wordt geschaad.
Ik sta voor een aantal gevaren bij het stabiliseren van Nassau.
Degene die ik zal weerstaan tot aan de grenzen van mijn vermogen,
is om mijzelf als schurk te laten gezien.
Wanneer de cache wordt afgedragen, zijn jullie allebei vrij om te doen wat jullie willen.
Hebt u een vrouw?
Pardon?
Hebt u een vrouw?
Die heb ik.
Hoe denkt u dat ze zich zou voelen,
als haar verteld werd dat u zou lijden onder een vreselijk vernederend misbruik,
en dat de enige manier waarop ze het zou kunnen beëindigen door uw vertrouwen te schaden?
Hoe denkt u dat ze zich zou voelen, als ze u zou verraden,
wetend dat ze waarschijnlijk dat vertrouwen voor altijd zou verliezen,
en er dan achter zou komen dat hele zaak was gebaseerd op een list?
En er niemand geschaad werd.
We zijn allemaal schurken in Nassau.
Denk niet, omdat u nieuw bent, dat u anders bent.
De uitruil gaat morgen plaatsvinden.
Kapitein Rackham wordt vrijgelaten in ruil voor de cache.
Zodra dat gebeurt wordt de cache verscheept naar Havana,
de totale buit van de Urca de Lima zal dan in Spaans bezit zijn.
Kapitein Rackham... is in hechtenis bij de Gouverneur?
Je hebt dit nooit vermeld.
Het spijt me, ik... - Het is goed.
Ik heb onze eerdere conversatie overdacht.
Ik sta niet onsympathiek ten opzichte van uw situatie.
Ik heb niet de wens om u kwaad te doen.
Als de Gouverneur al het Urca goud teruggeeft,
dan hebben mijn superieuren beloofd de vloot niet los te laten op deze plek.
En mijn superieuren zijn trotse mensen, en ze zijn kwaad.
Als ik u was...
dan zou ik Gouverneur Rogers aanmoedigen, niet alleen het goud te sturen, maar nog iets meer.
Een aanbod om vertrouwen en vriendschap te tonen.
Niet alleen het gestolen goud, maar ook de verantwoordelijke man
voor de diefstal ervan in eerste instantie.
En vertel hem dat wij vroegen om zijn uitlevering, als u wilt.
Niemand zal het ooit weten.
Maar Nassau's veiligheid en de uwe is het best gediend,
wanneer het goud wordt afgeleverd in Havana... dat het vergezeld wordt door meneer Rackham.
Ik zwoer aan Anne dat deze afspraken gehonoreerd zouden worden.
Geef de cache af, en Jack komt vrij.
Ik gaf haar mijn woord. - Ik weet het.
Ze hebben de regels zo laat in het spel veranderd.
We zouden weerstand kunnen bieden, maar we hebben niets om mee te onderhandelen.
Was er iets dat ik kon doen, was er iets dat de Gouverneur kon doen,
ik verzeker je, het zou gedaan worden.
Want óf Jack wordt overgedragen mét het goud, óf Nassau brandt.
Ja?
Enkele dingen die jouw goedkeuring behoeven.
Is alles in orde? Ja, wat is er?
Mijn verontschuldiging, niets wat niet kan wachten.
Neem me niet kwalijk.
Wanneer de mannen van de Gouverneur arriveren bij de transactie zonder Jack,
en Anne ziet dit... dan zal ze zich verzetten.
Ik wil nederig vragen of de mannen van de Gouverneur willen afzien...
Het is ze verboden om als eerste te vuren. Het is ze verboden om haar te provoceren.
Het is ze verboden enig geweld tegen haar te gebruiken,
behalve uit onvermijdbare zelfverdediging.
Waarom?
Omdat ik het eiste.
Uit respect voor jouw partnerschap.
Ik weet niet wat er erger is...
dat ze sterft tijdens het vechten voor Jack...
...of dat ze het overleeft zonder hem.
Als het wel echt overleven is... de helft van haarzelf te verliezen op deze manier.
Is ze nog steeds daarbinnen?
Eleanor Guthrie, is ze nog daarbinnen met Max?
Ja.
Wat is verdomme jouw probleem?
Ik dacht dat ik ze iets hoorde zeggen over...
Iets over wat?
Niets, laat maar.
We moeten het eiland binnen enkele uren in het zicht krijgen.
We naderen Westelijk van Nassau Stad onder dekking van de duisternis.
Twee sloepen zullen de landings- groep naar de oever brengen.
Jullie glippen de Stad in en proberen het spoor van Rackham en Bonny op te pikken.
Hoe eerder we weten waar de cache te vinden is, hoe beter.
U gaat met onze groep mee richting de taveerne,
maakt contact daar met uw vader's tussenpersoon daar,
en regelt het verkrijgen van de wapens en munitie.
Ze zal niet de taveerne in gaan. - Ze gáát niet de taveerne in.
Ze zal een escorte van jullie keuze hebben.
Ze zal terug op het water zijn, voordat er iemand weet, dat ze er was.
Ondertussen, gaan Billy en ik de taveerne in, en beginnen met rekruteren.
Ik weet nog steeds niet waarom je denkt dat, dat ons zal helpen?
Meer mannen rekruteren? - Díe mannen rekruteren.
Iedere man die achtergebleven is op dat eiland, koos ervoor de zwarte vlag te verlaten.
Zelfs als ze zich bij ons aansluiten, denk jij dan niet,
dat ze ons gewoon weer opnieuw zullen verlaten, op het moment dat het gevecht begint?
Het gaat om meer dan de mannen die we voor ons winnen.
Het is de boodschap die we geven aan degenen die het niet doen.
Als zij de wapens niet willen oppakken en met ons willen meevechten,
dan wil ik dat ze doodsbang zijn om dat tégen ons te doen.
Nou, jij moet het niet doen.
Als je wilt dat ze je vrezen, dan moet jij die boodschap niet afleveren.
Je keert terug uit de dood.
Maar geen enkel spookverhaal waarvan ik gehoord heb begint met het spook dat zichzelf introduceert.
Ik bedoel, je loopt daar naar binnen en je benadrukt je eigen angstwekkendheid,
een soort dreigement dat meer kwaad dan goed doet.
De boodschap begrijp ik, maar ik denk dat iemand anders hem moet afleveren.
Iemand?
Wie?
Hij.
Ik kan niemand bedenken die effectiever in de geest van de mannen kan doordringen.
En... misschien even belangrijk,
gezien de noodzaak om het moment zoveel mogelijk impact te geven...
Wie zal zijn ogen af kunnen houden van het eenbenig schepsel?
Land aan de horizon, zullen we naderen?
Doe het... en maak de sloepen klaar. Ik leid de landingsploeg zodra we arriveren.
Die verdomde stoel.
Om hem te krijgen, moet je partners hebben... ze vrienden noemen... ze beloftes doen.
Om hem te houden, moet je ze allemaal breken.
Op een dag, wanneer alles geregeld is hier, moeten we die verdomde stoel verbranden.
Mijn God, hoe heb ik je gehaat.
Er was een tijd waarin ik me niet kon voorstellen hoe ik je ooit zou kunnen vergeven.
En op dit moment bén ik jou.
Ik denk dat mijn positie op dit moment veel onzekerder is dan die van jou.
Dat is niet wat ik hoor.
Wat betekent dat?
Toen de piraten de herberg bezochten, hoorde ik wat de piraten zeiden.
Nu de soldaten de herberg bezoeken...
Hoor je wat de soldaten zeggen.
En wat zeggen ze over mij?
Ze zeggen dat je onafscheidelijk bent.
Ze zeggen dat hij meer op jou vertrouwt dan op enig ander.
Soms zeggen ze meer.
Wist je dat zijn mannen op die manier praatten?
Nee.
Het zijn alleen maar roddels voorlopig, maar vroeg of laat zal het hem aantasten.
Zijn steun zal afkalven... de rol bemoeilijken, die hij hier moet spelen.
De stoel van de Gouverneur is zonder twijfel net zo meedogenloos als de mijne.
Hij zal dezelfde offers verlangen,
en dezelfde soort gevaren opleveren voor degenen die hem dierbaar zijn.
Jij moet dit ook weten.
Ik wil je niet beledigen door je te waarschuwen voor de gevaren die er zijn,
maar uit respect voor ons partnerschap, vond ik, dat je moest weten wat er gezegd wordt,
en ook hoe dichtbij die gevaren misschien zijn.
Als jij niets zegt, dan moet ik het wel doen.
Acht van mijn mannen zijn ziek geworden.
Een van jouw magazijnen is omgevormd tot een ziekenboeg.
Als we eerlijk waren geweest tegen onszelf, dan hadden we het zien aankomen.
Wat hoofdstuk één is bij de verovering van vreemd Land,
hoofdstuk twee is altijd "lijd aan de ziekte waar de inheemsen immuun voor zijn".
Die acht mannen zullen niet de laatsten zijn.
Veel van mijn mensen zullen sterven.
Elke man en vrouw, die mij gevolgd is naar dit eiland, zal er vatbaar voor zijn.
Maar als ik hier lig, dan hoor ik steeds weer die woorden in mijn gedachten... "Behalve zij".
Jij bent een van hen.
Of ik het wil toegeven, of niet,
de natuur zal me aan dit feit herinneren, de komende dagen, met elke dode die we betreuren.
Denk je dat ik een gevaar voor je ben?
Ik weet dat ik mijn connectie met Londen vermindert met elke dag dat ik hier ben.
Ik kan alleen maar aannemen dat jouw connectie met deze plek even snel groeit,
en dat vroeg of laat,
de instincten die jou naar de gevangeniscel leidden waarin ik je vond, terug zullen komen.
Je vroeg me eens of het waar was, wat mijn vijanden over me zeggen.
Dat ik me tegen wie dan ook zou keren, hoe intiem ook, als het mijn ambitie diende.
Dat was ooit zo.
Maar ik wil nooit meer zo zijn.
Ik ben vastbesloten dat af te werpen.
Ik ben vastbesloten mijn woord iets te laten betekenen.
En ik geef je mijn woord...
mijn toewijding aan jou is onschendbaar.
Niet omdat mijn vrijheid afhangt van jouw succes, hier.
Niet omdat ik terug wil krijgen wat van me afgenomen is,
noch vanwege wraak tegen degene die het afnamen.
Waarom dan?
Leveren ze hem uit aan de Spanjaarden?
Max had het over een uitruil tussen de mannen van de gouverneur en Anne Bonny.
Ik denk dat Anne gelooft, dat zij haar deel van de Urca buit ruilt voor Jack's vrijlating.
Maar tegen de tijd... tegen de tijd dat Anne zich realiseert dat ze tegen haar logen,
zal het te laat zijn, om er iets aan te doen.
Je weet dit, en je doet er niets aan? - Wat zou je willen dat ik doe?
Zelfs als ik het iemand kón vertellen, waarom zou de reactie dan niet zijn:
"Lever Jack uit, of Nassau brandt, hoe kan dit een dilemma voor ons zijn?"
Help me dan.
Help me uit te vinden waar die uitruil gaat plaatsvinden, zodat ik hem kan stoppen.
Je wilt de meiden van Max gebruiken voor informatie over de operatie van de Gouverneur,
zonder het Max te vertellen?
Majoor Andrews hoort bij de Gouverneur's vertrouwelingen,
en hij is elke dag hier in de herberg geweest, sinds weken.
De juiste meid zou genoeg uit hem kunnen krijgen om de rest in elkaar te passen.
Toen je die amnestie accepteerde, zei je dat je een nieuw begin wilde,
de kans op een stabieler leven.
Nu wil je plotseling samen met Charles Vane, samenspannen tegen die verdomde Gouverneur.
Als ik het fout heb, dan hoeft niemand te weten dat jij die inlichtingen inwon.
En we slapen allemaal wat beter
wetende dat de Gouverneur niet het stuk stront is dat ik vrees dat hij is.
Maar als ik gelijk heb,
dan is er tegen jou en mij en een hoop mensen gelogen,
over iets, waar niemand over zou moeten liegen.
En dit kan onze enige kans zijn om het zeker te weten.
Jouw naam is Eme... je bent een tussenpersoon voor mijn vader.
Je hebt hier met hem in het geheim gewerkt om ons kamp te bevoorraden.
Mijn naam is Madi.
Waar is je vader?
Niemand heeft hem gezien. - Hij is in orde.
Hij is stervende... bij ons thuis.
Het spijt me heel erg.
Hij vroeg om een gunst. Het is niet zonder risico.
Alles wat hij vraagt, wat kan ik doen?
Ik begrijp dat dit de plek is waar lafaards komen bedelen om vergiffenis van een Koning.
Met je naam ondertekenen om rustig te slapen.
Denkend dat je zonden je zijn vergeven.
Maar sommige zonden... kan zelfs een Koning niet zuiveren.
Jullie... jullie allemaal.
Elke smerige klootzak op dit eiland,
heeft een man belazerd die minder vergevingsgezind is dan ouwe George ooit zal zijn.
Ik kom als zijn rechterhand.
Ik kom op een missie van barmhartigheid, om jullie een weg te tonen naar zíjn vergiffenis.
Ik kom in naam van Kapitein Flint.
Kapitein Flint is dood.
Niet meer, dat is hij niet.
Ga, nu, snel.
De voorraad is vlakbij, mijn mensen zullen hem rechtstreeks naar het schip transporteren.
Dank je.
Is alles in orde?
Dit was van haar, nietwaar? Van Eleanor Guthrie?
Dat was het. - Vreemd... ik ben hier eerder geweest.
Ik heb er geen herinnering aan, maar ik weet dat ik hier eerder geweest ben.
De laatste keer dat ik Eleanor Guthrie zag, waren we kinderen, hier.
Speelkameraadjes.
Nu staan we aan tegengestelde kanten met hetgeen voor ons ligt,
wat zó verschrikkelijk bloedig zal worden.
Waarvoor is het allemaal? Wat is het, dat gaat komen?
Elke naam in dit boek behoort aan een man,
die eerder zijn diensten aan Kapitein Flint beloofde,
om Nassau te verdedigen tegen de Kroon.
Elke naam in dit boek behoort aan een man, die, die belofte de rug toe keerde.
Dit boek... is nu van mij.
Kapitein Flint komt morgen terug naar Nassau.
Elke man die ons ontmoet op het zand wordt weer opgenomen in de schoot,
zijn naam wordt geschrapt uit dit boek, vergeven voor zijn zonden tegen zijn broeders.
Maar wanneer we afvaren, behoud ik de lijst van de resterende namen.
Nou, die mannen zullen niet worden vergeten.
En ik verzeker jullie, die mannen zullen weer van ons horen.
Is dat het?
Natuurlijk moet er meer zijn.
Natuurlijk, als Kapitein Flint werkelijk in leven was,
dan kan hij beter voor de dag komen dan een handvol mannen sturen, geleid door een halve man,
dan in het holst van de nacht met zo'n slap dreigement als dit te komen.
Een dreigement, dat neerkomt op... wat?
"Vrees mijn naam."
Tevreden mannen hebben een kort geheugen en ze hebben weinig reden om de duisternis te vrezen.
Kapitein Flint's naam is al half vergeten.
En wat jou betreft...
ik weet genoeg van jou om te weten dat je zelfs "heel",
de helft van de aandacht niet waard, die we aan je besteedden.
En nu als een godvergeten invalide, verwacht je, dat, dat verandert?
Morgen sluiten jullie je bij ons aan...
of jullie zullen allemaal over je schouders moeten kijken, voor de rest van jullie leven.
Mijn naam is John Silver, en ik heb een verdomd goed geheugen.
Ren naar de bewaker!
Wat is er gebeurd? - Ik ben in orde, we gaan.
Kalm aan.
Laat zakken.
Dus John knalde hem voor z'n kop... en toen... - Oh!
Je was erbij, ja?
Waar is hij?
Ben je in orde?
Ik voelde het niet, toen op hem intrapte.
Ik voelde het niet toen we ontkwamen, maar, eh... oh, ik voel het nu.
Ik had het niet over het been.
Geef ons even, alsjeblieft.
Je had gelijk.
Over de tol die het kostte... om deze rol te spelen.
Het verlies van Miranda.
De dingen waar het verlies van Miranda me toe dreef.
Dus ik weet, wat je voelt op dit moment.
Ik heb de effecten ervan waargenomen bij jou.
Wat ik veronderstelde was verdriet, eenzaamheid.
En het ergst van alles de beklemming vanwege datgene wat je aan het worden was.
Er zit een element aan deze... reis in de duisternis dat... ik nu pas begin te waarderen.
Wat is dat?
Hoe goed het voelt.
Gaat het? - Ik was niet hier.
Wie deed dit? - Ze zeggen dat het John Silver was.
Ze zeggen dat hij voor Kapitein Flint spreekt.
Zag iemand hem levend? - Niemand zag hem.
Alleen zijn afgezanten inclusief een die zei dat hij John Silver was.
Was hij het?
Niemand die hier was, kende hem goed genoeg om hem te identificeren.
Behalve dan Meneer Dufresne.
Maar hoewel de identiteit onzeker was, de boodschap die ze achterlieten was duidelijk.
Ze beweren dat Kapitein Flint morgen terug komt, Oostelijk van de baai om rekruten aan te werven.
Nou, als Flint nog leeft, als hij arriveert aan dat strand,
dan wens ik niet dat er 200 mannen op hem wachten, daar.
Ik wens niet dat hij 10 mannen vindt, daar.
Het beeld van elke man die deze plek verlaat om zich bij hem aan te sluiten, zou de straat onzeker maken.
Ik zal mannen op het strand stationeren om... - Nee, nee, nee, nee.
Ik zal er zelf op toezien. - En als Flint niet verschijnt?
Wat wil dat zeggen?
Dat ook ik zo slap ben, dat ik bang ben voor een spook?
Nee, ik wil dat er niemand is om hem te ontmoeten, omdat niemand daar wil zijn om hem te ontmoeten.
Kunt u daarvoor zorgen?
Ja.
Max zou kunnen helpen met de kwestie,
maar ze zal niet in staat zijn ze allemaal te stoppen om daarheen te gaan.
Nee, ik denk niet dat ze dat kan.
Maar misschien is er een manier dat jij de rest kunt weerhouden...
zonder dat het lijkt, alsof wij iets willen voorkomen.
Jullie zijn allemaal zeer vaardig geworden in het verkrijgen van informatie,
maar de tijd is gekomen dat de dingen in de omgekeerde richting moeten vloeien.
In plaats van informatie uit de hoofden van mannen peuteren,
wil ik dat jullie ideeën in hun hoofden prenten.
Als er morgen 100 mannen op het strand verschijnen,
met het plan zich aan te sluiten bij Kapitein Flint's bemanning,
zal het een probleem worden voor de Gouverneur, en een probleem voor mij.
Elke klant die jullie zien vanavond moet horen hoe zielig jullie Kapitein Flint's list vinden.
hoe absurd jullie het vinden, dat een man die in vrede kan gedijen in een nieuw Nassau,
ooit zou overwegen terug te keren naar de gevaren en ellende van de piraterij.
Als jullie vragen hebben, ik heb een nieuwe madam aangesteld,
die meer dan capabel is om jullie daarin te begeleiden.
Goede avond, meiden, het is fijn om thuis te zijn.
Nou, laten we weer aan het werk gaan, goed?
Gooi de boel maar open.
Wie wil er genieten?
Dank je lieverd, voor het vertrouwen in mij voor een taak, die zo belangrijk is voor Nassau's welzijn.
Jou vertrouwen? - Oh, natuurlijk.
Laten we niet op de zaken vooruit lopen.
Maar hoe dan ook, ik zal zorgen dat het nieuws vannacht goed verspreid wordt.
Goed.
Als ik zo vrij mag zijn, mevrouw u schijnt problemen te hebben.
Ik heb juffrouw Guthrie dit zien ervaren.
En wat voor ervaring is dat?
Leren om het gewicht van haar gezag te dragen,
en de vreselijk eenzame compromissen die het vraagt.
Wilt u weten welk advies dat ik haar toen gaf?
In een dergelijke functie, heeft iedereen die in uw behoeften gaat voorzien, de neiging
om meer terug vragen dan ze geven.
Maar als u niet aan die behoeften tegemoet komt, dan zult u die ervaring niet overleven.
U kunt er het beste voor zorgen...
dat wie u ook kiest om in uw behoeften te voorzien, dat alles wat u ze schuldig bent een vergoeding is.
Georgia?
40 vaten kruit, de helft aan kogels, en vier dozijn musketten.
Mijn vader's medewerkers zeiden dat dit het meeste was, wat ze konden veilig stellen,
zonder de aandacht te trekken. - Zal het genoeg zijn?
Nou, het is meer dan we gisteren hadden, dus het helpt ons enigszins vooruit.
Kapitein?
Ah, ik kan nog niet zien hoeveel mannen er op het strand zijn.
Er wacht geen Marine op ons, tenminste, dat is een begin.
Ze zullen de mannen niet naar de baai laten komen, tot we gezien worden.
Twee uur, misschien drie, tot ze op weg zijn en in het zicht, hier.
Nader de kust.
We hebben niet lang.
Hopelijk ontmoet Charles ons op de rendez-vous plek zoals gepland.
We halen de rekruten zo snel mogelijk aan boord en vertrekken.
Wat verdomme?
Is dat de Gouverneur?
Wat?
Als hij de mannen weghoudt van het strand met wapens,
dan wakkert hij alleen hun nieuwsgierigheid aan.
Op deze manier zou iedere man die zich bij ons wil aansluiten,
moeten wachten bij hem, en onderhevig zijn aan zijn oordeel.
En hij houdt ze weg met hun schaamte.
Dus wat doen we?
Lord Thomas Hamilton.
Ik kende hem niet, maar ik begrijp, u wel.
Juffrouw Guthrie vertelde me dat u deel uitmaakte van de eerste poging
met Lord Hamilton en Peter Ashe om de amnestie te introduceren in Nassau.
Zoals met de meeste dingen, zijn de mannen die het eerst op de bres staan,
de zwaarste slachtoffers.
maar achteraf gezien, waren zij degenen wiens offer het mogelijk maakte.
Zonder Lord Hamilton's inspanningen, uw inspanningen,
is het waarschijnlijk dat ik niet succesvol geweest zou zijn in míjn pogingen de amnestie te regelen.
Alles wat ik hier gedaan heb, is afmaken wat u begon.
Ik ben nu, wat u toen was.
En zonder u, zou ik er niet zijn.
Slim.
Dank u.
Dus dat is het.
We zijn allemaal redelijke mensen, en we willen allemaal hetzelfde.
U biedt me amnestie aan, ik accepteer het, en dit eindigt allemaal?
Misschien.
De amnestie ligt op de tafel.
Niemand wordt opgehangen, niemand wordt zelfs berecht.
Het wordt ze allemaal vergeven, precies zoals u het wilde.
Precies zoals Thomas Hamilton het wilde.
Dus, waar vecht u voor, dat ik niet al aanbied?
Thomas Hamilton vocht voor de introductie van de amnestie... om iets te benadrukken.
Te proberen Engeland te veranderen.
En hij is ervoor vermoord.
Zijn vrouw en ik gingen naar Charles Town om te pleiten voor amnestie,
om vrede te sluiten met Engeland, en zij is ervoor vermoord.
Engeland heeft zich aan mij getoond.
Knoestig en grijs... en rancuneus tegenover iedereen die het geluk zou vinden onder haar bewind.
Ik ben klaar met iets van Engeland te willen, behalve haar vertrek van mijn eiland.
Het eiland was het eerst van Engeland.
Ik denk niet dat ze het zo makkelijk laten gaan.
Dat denk ik ook niet. - Ik begrijp het.
Dus daar zitten we dan. - Daar zitten we dan.
Wat voor verhaal zult u aan uw mannen moeten vertellen,
om van mij de schurk te maken die het waard is om hun leven voor te verliezen.
Ik heb aan de andere kant van die verhalen geleefd.
Ik weet zeker dat ik wel iets bedenk.
Dat zult u vast wel.
Laten we dan heel duidelijk over iets zijn.
Ik ben redelijk in het zoeken naar vrede.
Maar als u erop staat mij tot uw schurk te maken, dan zal ik die rol spelen.
Dus laat ons ervan uitgaan dat vanaf dit moment, de onvoorwaardelijke amnestie niet meer bestaat.
Vanaf dit moment,
zal elke man die deelneemt aan zeeroverij, worden beschouwd als een van uw mannen,
een staatsvijand.
Ik zal hem opjagen, vangen en ophangen.
En alhoewel ik me bewust ben van uw gevoelens ten aanzien van het onderwerp,
ben ik geen achterlijke magistraat die siddert van angst voor u.
U weet waar u me kunt vinden.
Aangenomen dat Idelle de plaats van de ontmoeting kent,
aangenomen dat jij het eerst bij Anne kunt komen...
wat ga je dan tegen haar zeggen?
Wat bedoel je?
Als ze de uitruil afblaast,
dan kun je niet zomaar het eiland verlaten en Jack aan zijn lot overlaten.
Natuurlijk niet.
Noch kun je het geld ruilen voor Jack's vrijlating.
Als ze dat hadden willen doen,
dan zouden we nu niet in deze problemen zitten.
Ben je erachter gekomen waar de uitruil gaat plaatsvinden?
Zit Jack daarin?
We moeten eerst de kist zien. Stap opzij, en laat ons kijken.
Dan laten we hem gaan. - Val dood.
Ik wil hem zien.
We willen de kist eerst zien, dat zijn onze bevelen.
Wacht even.
Wat gebeurt hier, verdomme?
Hij zit er niet in, of wel?
Het is je geraden dat je gelijk hebt.
Waarom hebben jullie verdomme die kist afgegeven?
Omdat, als we hem gehouden hadden, dan hadden we nu tegenover een overmacht gestaan,
en de tijd die tegen ons werkt, en geen kans op Jack's vrijlating.
Op deze manier heeft de Gouverneur alles wat hij moet hebben,
en geen reden om te vermoeden dat er iets mis is, zodat hij verder kan met zijn plan.
Een plan waarvan jij denkt, dat we het kunnen frustreren?
Jack en de cache gaan vervoerd worden in een geheim rijtuig,
naar een schip dat ergens aan de Zuidkust ligt.
Als we dat rijtuig kunnen onderscheppen,
dan kunnen we zowel het geld veilig stellen om onze oorlog te starten,
als de partner die ons helpt de oorlog te voeren.
Óf we krijgen Jack en de cache, óf we krijgen niets.