Quality over Quantity (QoQ) Releases The Forest (2016)
Vertaling: Nightfalls & Dayfalls Controle: Thalassa
Help me.
Hallo. Jess hier. Laat een bericht achter.
De inbox is vol en kan geen nieuwe berichten ontvangen. Dag.
Hallo?
Spreek ik met Sara Price? Ik ben van de Yamanashi Politie.
De school waar je zus les geeft, ze hebben haar als vermist opgegeven.
Jess heeft dit eerder gedaan. Ik weet zeker dat ze in orde is.
De vorige keer dat ik met haar sprak klonk ze afwezig.
Je kent Jess. Alles is goed. Daarna is het verschrikkelijk.
Nee, ze was niet alleen maar somber.
Laten we het eten vergeten.
Ik neem haar mee naar een restaurant. - Nee.
Het is je baas. We gaan indruk maken. Het komt goed, dat beloof ik.
Sara, het is zo fijn je eindelijk te ontmoeten. - Schatje, ben je in orde?
Ik begrijp het niet.
Als je weet dat ze daarheen ging, waarom ben je dan nog niet op zoek?
Je zus is het laatst gezien in het Aokigahara bos.
Het spijt me dit te zeggen, maar het is een plek waar mensen zelfmoord plegen.
Ze zagen dat ze van het pad af liep om alleen het bos in te gaan.
Wanneer we dit zien...
betekent het dat de persoon niet gevonden wil worden.
Mevrouw? Bent u daar?
Ik ben er.
Na 48 uur moeten we aannemen dat een persoon doorgegaan is met het zelfmoordplan.
Nee, ze leeft nog.
Wat is er aan de hand?
Ik ga naar Japan. De politie denkt dat Jess dood is.
Blijkbaar hebben ze in Japan een bos waar mensen heen gaan om zelfmoord te plegen...
en Jess is daarheen gegaan.
Klinkt als dezelfde plaats waar je zus heen zou gaan om te gaan wandelen.
Rob, ze is mijn tweelingzus...
ze zit in de problemen en ze heeft mijn hulp nodig.
Ze heeft jou altijd nodig.
Zij maakt een verkeerde keuze en jij mag haar rotzooi opruimen.
Ik weet het niet, Rob. Het voelt dit keer anders.
Het is jouw beslissing. Waarom slaap je er niet een nachtje over?
Als ze morgen nog niet gebeld heeft, denk er dan over na.
Als je dan wilt gaan, ga dan.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Het komt allemaal goed.
U heeft zeker geen dode versie?
Fijne verjaardag voor ons.
Hou op. Glimlach.
Fijne verjaardag voor ons.
Op een sloep. - Ik ging op een sloep.
Ik ga op een sloep.
Ik ben van plan op een sloep te stappen. - Ik ben van plan op een sloep te stappen.
Hij ging naar Londen. - Hij ging naar Londen.
Hij gaat naar Londen. - Hij gaat naar Londen.
Ze dacht dat je Miss Jess was.
Ze schaamt zich. - We zijn een tweeling.
Het spijt me. - Het is in orde.
Waarom was je zo bang?
Ze weet dat je zus het Aokigahara inging.
Ze dacht dat je een yurei was. Een geest.
Aokigahara. Het zelfmoord-bos?
In oude tijden was het een plek voor ubasute.
Als er niet genoeg voedsel was brachten de families de oudere vrouwen...
de blinden of de zieken naar het bos en lieten ze achter om te sterven.
Dat is verschrikkelijk. Ik begrijp het niet.
Waarom daarheen een schoolreis maken? - De Fuji berg is belangrijk voor de geschiedenis.
Aokigahara is gewoon een deel van de berg.
Mensen zeggen dat de geesten daar niet kunnen rusten.
Ze komen terug.
Boos. Ze komen boos terug.
Mag ik Jess haar kamer zien voordat ik ga.
Normaal zou ik de privacy respecteren, maar omdat je familie bent.
Dank je.
Jess, heb jij de duct-tape?
Die kunnen nog wat waard zijn. - Ze komen uit de middeleeuwen.
Heeft oma niet gezegd dat ze zeldzaam waren?
Ze zei ook dat Rob homo was omdat hij zijn haar naar één kant had.
Daar heb je gelijk. - Wees voorzichtig daarmee.
Waarom? Heeft ze daar haar geld in zitten? - Daar heeft ze opa in zitten.
Jij bent erg.
Wanneer heb je oma voor het laatst gezien? Zes maanden geleden.
Ik voel me schuldig.
We hebben haar verlaten, omdat we onze eigen dingen wilden doen.
Ze begreep het wel. We moesten ons eigen leven beginnen.
Ik ga de mijne opnieuw beginnen.
Het zal geweldig worden, Jess. Ik ben trots op je.
Tokyo ligt niet echt om de hoek. - Het zal goed voor je zijn.
En het is een excuus om af en toe het vliegtuig te pakken.
Dat doe je zeker.
Ik ben op zoek naar mijn zus.
Ze kwam hier op schoolreis en is verdwenen.
Heeft u haar gezien? - Ja. Wij hebben haar gevonden.
Heeft u Jess gevonden? Waar is ze?
Ze is hier. Ik breng je naar haar toe.
Ik...
Wat is dit?
De kelder.
Kom je?
We bewaren de lichamen hier als we ze vinden.
We houden ze koud. - De lichamen.
Iemand blijft bij hen.
Als de lichamen alleen zijn, schreeuwt de geest de hele nacht.
Wacht heel even. Wacht hier.
Het is haar niet. - Niet?
Het is haar niet. - Dat is goed nieuws.
Is er iemand die mij kan helpen zoeken in het bos?
Het bos is erg gevaarlijk. Verlaat nooit het pad.
Je kunt verdwalen. - Ik begrijp het.
Wat als ik een gids huur. - Geen één gids komt terug.
Misschien meer lichamen. - Nee.
Ze is vermist. Ze is niet dood. - Verlaat het pad niet.
Het is een berg. Veel metaal. Telefoons werken hier niet.
Kent u het bos?
Kunt u me erheen brengen? Ik zal u betalen.
Het bos heeft yurei. Iedereen weet dat.
Yurei. Bedoelt u geesten?
Yurei. Anders dan geesten.
Het bos gebruikt ze om je voor de gek te houden.
Weet je waarom je het pad niet mag verlaten?
Want als je verdwaalt en je hebt verdriet in je hart...
zullen ze het tegen je gebruiken.
Yurei komen je dan opzoeken en laten je dingen zien...
waardoor je wilt sterven. En laten het jezelf aan doen.
Oké. Bedankt daarvoor.
Als de yurei naar mij op zoek zijn, ik zit in mijn hotel.
Dank je.
Je komt me bekend voor. Kennen wij elkaar? - Hier? Vier dagen geleden?
Sorry.
Ik ken je niet. Het was gewoon een openingszin.
"Ben je in Griekenland geweest? Ben je op de Rocky Mountains geweest?"
Dat soort zinnen. - Juist.
Ik dacht dat je mijn zus Jess ontmoet had. Ze kwam hier en is verdwenen.
Ken je het verhaal over het bos? Is dat mogelijk met je zus?
We zijn een eeneiige tweeling. Als ze dood zou zijn, zou ik het weten.
Wat denk je dan dat ze doet, als ze daar is?
Ik denk dat ze stoeit met haar demonen. - Ja, dat gebeurt.
Sommige mensen gaan er heen. Dan lopen ze er doorheen en denken er over na.
Soms komen ze er uit.
Ik ben Aiden.
Sara. Leuk je te leren kennen. - Jij ook.
Dat is haar, een paar jaar geleden.
Hetzelfde, toch? - Identiek.
Zussen.
Nee. - Nee, hij heeft haar nooit gezien.
Wat ken jij de taal goed?
Ja. Ik woon in Tokyo. Ik schrijf voor een reisblad buiten Australië.
Heb je dat gedaan?
Naar een zomerkamp in de Rocky Mountains geweest?
Nee, ik had geluk. Ik ben naar het ruimtekamp geweest.
Ruimtekamp. - Ja, dat was erg leuk.
Helemaal alleen?
Wat? - Nee.
Wat? - Nee, je zult verdwalen.
Geloof me. Ik ben honderden keren in dat bos geweest.
Ik ga er niet alleen heen. Ik kan dat niet toestaan.
Maar goed dat ik jouw toestemming niet nodig heb.
Ik heb toestemming om morgen met de boswachter mee te gaan voor mijn artikel.
Hij maakt om de paar dagen zijn ronde. Een beetje een zelfmoordbrigade.
Hij kent het park goed. Ik kan vragen of je mee mag.
Dat zou geweldig zijn. - Eén ding, een tegenprestatie.
Je zoektocht naar je zus, het is pakkend, het is menselijk.
Ik bedoel, het is een artikel.
Ik zou je toestemming willen om erover te schrijven.
Zal ik een bekendheid in Australië worden?
Wil je bekend worden in Australië? - Nee.
Misschien vindt je het wel leuk. Je weet het maar nooit.
Is het goed als ik je opneem voor mijn verhaal. Voor mijn eigen aantekeningen?
Je moet hardop "ja" zeggen.
"Ja hardop."
Dank je.
Dus jij en Jess zijn grootgebracht door jullie oma.
En je gelooft dat ze in orde is want jullie hebben een magische tweelingband.
Het is niet magisch.
Als er iets gebeurt met één van ons, dan weet de ander dat.
Meestal gebeurt er iets met haar en moet ik helpen, maar...
Ja, ik heb zelf een klein broertje.
Hij is een goede knul. Hij kan alleen niet uit de problemen blijven.
Jess is hetzelfde. Ze leert het nooit.
Toen we klein waren, kon niemand ons uit elkaar houden.
Het was alsof we dezelfde persoon waren.
Vind je het erg als ik vraag wat er met je ouders is gebeurd?
Nee, dat is prima.
Het was een auto-ongeluk. Wij waren zes.
Ze gingen naar de film. Oma paste op ons.
Ze zouden elk moment thuis komen. We hoorden de knal buiten.
Oma rende naar buiten. Wij volgden haar.
Het was een dronken bestuurder. Hij reed 60 in een woonwijk.
Crashte er recht op toen zij de oprit op reden. Jess liep voor me. Zij zag het eerst.
Jess vertelde later dat hun lichamen op de oprit lagen.
Doe je ogen dicht. Niet kijken.
Ik hield mijn ogen dicht, maar zij zag alles.
Hebben ze ooit die man gepakt? - Welke man?
De dronken bestuurder.
Het spijt me. Wilde niets oprakelen.
Het is prima. Het is lang geleden.
Proost. - Proost.
Met Rob. Ik kan momenteel de telefoon niet opnemen.
Laat een bericht achter na de piep. - Prima.
Ze is bejaard.
Ik heb je bericht gehad.
Het is fijn om eindelijk je stem te horen. Ik mis je.
Maar je gaat alleen het bos is, dat klinkt gevaarlijk.
Als ik niet snel wat van je hoor, spring ik het vliegtuig in.
Kom gewoon naar huis. Alsjeblieft.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Michi, dit is Sara. - Hallo. Bedankt hiervoor.
Michi doet die rondes buiten de boeken om. - Dat is erg aardig van je.
Wat?
Je moet begrijpen dat na zo'n lange tijd...
de meeste mensen die het bos zijn ingegaan al dood zijn.
Ze is niet dood.
Heeft u familie? - Ik heb kinderen.
Als het jouw kind zou zijn...
als je wist dat ze verdwaald was en gewond was...
zou je alles doen om haar te helpen, niet dan?
Ik kan niet bewijzen dat ik gelijk heb.
Het enige wat ik kan doen is vragen om begrip voor mijn situatie.
Ik denk nog steeds dat je niet moet gaan. - Waarom?
Omdat je verdrietig bent.
Laten we gaan.
Jukai betekent 'zee van bomen.'
Als je naar beneden kijkt vanaf berg Fuji, lijkt het bos net op een oceaan.
Er zijn ijsgrotten onder het bos.
Er zijn hele gebieden die nog nooit verkend zijn.
Sommige mensen geloven dat het een doorgang is naar de andere kant.
Kijk hier eens naar. - Dat is raar. Waarom gebeurt dat?
De hoeveelheid ijzer in de berg. Gek toch?
Ja. - Kijk.
Soms zien mensen dingen in het bos. Belangrijk om te onthouden.
Als je iets slechts ziet, of iets geks, is het niet echt.
Het is er niet. Het zit hier.
Kijk uit. - Ik zag het.
Laten we deze kant op gaan.
Wat is dat?
Als je een tent meeneemt, ben je niet zeker.
Blijf hier.
Wat ga je doen als we je zus niet vinden vandaag?
Het morgen weer proberen.
En als we haar morgen niet vinden.
Hoe voelt het om in het bos te zijn waar ze verdwenen is?
Het voelt noodzakelijk.
Heeft Jess ooit eerder een zelfmoordpoging gedaan?
Ze woonde een paar jaar geleden in Florida en op een avond nam ze haar telefoon niet op.
Ik wist dat er iets mis was. Ik stuurde hulpdiensten om te gaan kijken.
Ze vonden haar bewusteloos. Ze had slaappillen ingenomen.
Dat was de tweede keer. De eerste keer was tijdens school.
Toen ook pillen?
Jess kennende, dacht ze waarschijnlijk dat het romantisch was...
om in de voetsporen te treden van haar favoriete dichter.
''Niemand zou het erg vinden, geen vogel of boom...
''als de mensheid volledig verdwijnt.
''En de lente zelf...''
''Als die ontwaakt, zou angstig ontdekken dat we weg zouden zijn.''
Waarom zou een man als jij Sara Teasdale kunnen quoten?
Ontmoette je veel jonge meiden? - Wat er ook maar werkt.
Michi, wat is er gebeurd?
Hij redt het wel, denk ik.
Laten we gaan.
Wat is dat? - Mensen gebruiken plakband of touw...
als ze denken dat ze een weg terug willen vinden.
Of ze hopen dat iemand het touw volgt om hun lichaam uit het bos te halen.
Deze ziet er recent uit.
Het ziet er niet uit alsof hier iemand is. Misschien zijn ze van gedachten veranderd.
Ik moet hem naar beneden halen.
Ik moet noteren waar hij is. - Waarom?
Zodat de boswachters zijn lichaam kunnen ophalen.
Neem een pauze.
Help me.
Kunnen we deze kant op gaan?
Als we zomaar een richting kiezen.
Kom.
We moeten zo weer terug. - Wat, nu al?
We zijn een aantal uren van het pad af. We blijven niet in het bos na zonsondergang.
Overdag is het makkelijk om te verdwalen.
s 'Nachts, ben je blind en de temperatuur daalt snel.
Zie je iets?
Dat is haar tent.
Ik wist het.
Het is van haar.
Michi, je zei dat als ze een tent meebrachten, ze niet zeker zouden zijn.
Ze is dichtbij.
Aangezien ze niet hier is, zullen we morgenochtend terugkomen.
We moeten nu gaan. - We moeten hier blijven.
We moeten nu gaan. Je kunt een briefje achterlaten.
Een berichtje achterlaten? Ben je gek? Ik blijf tot ze terug is.
Aiden, zeg het hem. - Nee, hij heeft gelijk.
We kunnen morgen terugkomen. - Morgen?
Nee, morgen zal het te laat zijn.
Ze heeft haar tent verlaten. Ze komt terug om te slapen. Haar kleren hangen daar.
Hier slapen is waanzin.
We blijven zoeken naar Jess, in 't daglicht. Nu moeten we gaan.
Ik begrijp het.
Gaan jullie maar.
Het is goed. Ik begrijp het. - Je blijft niet hier.
's Nachts in de jukai, zien mensen slechte dingen.
En soms doen ze slechte dingen. Hele erge dingen.
Het bos lokt je angst uit, je verdriet.
Zeg niet dat jij in de yurei, gelooft? Je klinkt als een meisje uit het bezoekerscentrum.
Ik heb 10.000 kilometer gereisd om mijn zus te zoeken.
Ze is hier in het bos en ik ga niet zonder haar weg.
Bedankt voor je hulp.
Ik ben echt dankbaar.
Maar ik blijf.
Sara, je maakt echt een grote fout.
Wat doe je? - Ik blijf hier bij jou.
Doe niet zo dom, Aiden. - Het is goed.
We blijven hier deze nacht. We letten op elkaar.
Het komt goed. - Ik kom morgen terug, je blijft hier, oké?
Je hoeft dit niet te doen. Het is mijn zus, niet de jouwe.
Als het mijn broer was zou ik ook in de buurt blijven.
Bedankt.
Ik heb me bedacht. Laten we morgen terugkomen.
Grappig.
Help me eens met 't vuur.
Nee, niet zo. Maar zo.
Alsof jij een expert bent. Jij bent op ruimtekamp geweest.
Ik weet dat je het niet op elkaar moet stapelen, het moet kunnen ademen.
Je bedoelt, zo?
Daar gaan we.
Ik begroet jouw holbewoner gave.
Wil je er één? - Wat is dit?
Een mueslireep. Japanse editie. Ze zijn best lekker.
Het is niet slecht.
Als je moe bent, mag je de tent gebruiken.
Ik blijf hier bij het vuur.
Dan is het niet ongemakkelijk.
Een holbewoner en een heer.
Wat is dat? - Geen idee.
Maar ik weet dat er duizendpoten in Australië zijn, die gevaarlijker zijn als de dingen hier.
Jess moet zijn verdwaald.
Ze is dichtbij.
En ze leeft.
Leg me dat eens uit.
Het is als een geluid. Het is haast niet te horen, maar ik..
voel het...
het raast door me heen.
En de nacht waar ik het over had, toen ze haast stierf, vervaagde het geluid.
Er was alleen...
stilte.
Toen we nog kinderen waren, begon mijn broer ruzie te zoeken.
Ik ging er nooit op in. Om te leren dat hij er niet mee moest beginnen.
Op een dag werd hij zo in elkaar geslagen, dat hij een doof linkeroor had.
En ik herinner me zoals hij daar lag, ik een schuldgevoel kreeg.
Dus als hij nu in de problemen zit, help ik hem gelijk.
Ik voel me ook schuldig. - Wat bedoel je?
De lichamen van mijn ouders.
Ik sloot mijn ogen, maar zij keek.
Dat was altijd al het verschil tussen ons.
Zij keek naar de duistere dingen, en ik draai mij om.
Wat ze zag...
droeg ze altijd bij zich. Ik had het met haar moeten delen.
Daarom ben ik hier.
Ik ga proberen te slapen.
Aiden?
Aiden, zeg iets.
Hallo.
Jess, ben jij dat?
Wacht.
Alsjeblieft.
Hoi.
Spreek je Engels?
Beetje.
Hoshiko. - Hoshiko, ben je alleen?
Je hebt het koud, laat me je helpen. - Jij Sara?
Ja, hoe weet je mijn naam?
Vertrouw hem niet. - Wie?
Miss Jess kent hem. - Is Jess je lerares?
Ik heb haar hier gevonden.
Ze zei: "Ik heb je hulp nodig."
Waar is ze? - Vertrouw hem niet.
Sara.
Nee, wacht.
Verdomme.
Ik ben haar kwijt.
Jezus, kijk naar je hand.
Wie ben je kwijt, Jess?
Nee, het was een tienermeisje. Ze zei...
Wat zei ze?
Iets in het Japans.
Jezus.
We zullen haar niet vinden, als ze dat niet wil. We vertellen het aan Michi.
Laten we teruggaan, voordat we de weg kwijt zijn.
Kom op.
Goed meid, het is licht genoeg nu. Laten we gaan.
Maar Michi zei in de middag. - Zeven uur vanaf nu?
Kijk naar je hand, dat moet gehecht worden.
Maak je geen zorgen om mijn hand. Jess kan nog steeds terugkomen.
Sara, je zag een kind in het bos die misschien zelfmoord wilde plegen omdat ze wegrende van je.
Als we dat vertellen, dan sturen ze een reddingsteam.
Misschien vindt dat reddingsteam ook je zus. Snap je?
In de tussentijd...
als je zus niet terugkomt als we weg zijn, doen we wat we gisteren hadden moeten doen.
We laten een briefje achter.
Zo zijn we gekomen.
Als we die richting oplopen, komen we vanzelf op een pad.
We zijn nooit langs een rivier gelopen. - Ik weet het.
Maar we kunnen het naar beneden volgen.
Het zal wat langer duren, maar dan komen we alsnog in de bewoonde wereld.
Sara. Voorzichtig.
Blijf daar uit de buurt. - Zie je dat?
Kom op.
Ga daar weg.
Wat doe je?
Wat bedoel je?
We gingen die kant op.
Niet. - Jawel.
Twee minuten geleden gingen we die kant op, en nu wil je weer teruglopen.
Nee, Sara. We volgen de rivier naar beneden. Weet je nog? We klimmen niet de berg op.
Naar beneden.
Water stroomt naar beneden.
Zie je?
Ik voel me ook schuldig. - Wat bedoel je?
De lichamen van mijn ouders.
Ik sloot mijn ogen, maar zij keek.
Dat was altijd al het verschil tussen ons. Zij keek naar duistere dingen, en ik draaide me om.
Wat ze zag... - Heb je dat opgenomen?
Je had me toestemming gegeven.
Daarom vroeg je zoveel gisterenavond. - Klopt, ik ben met een verhaal bezig.
Daarom bleef je bij de tent. Voor je verhaal.
Onder andere.
Maar ook omdat ik bezorgd was om jou en je zus...
en ik mag je.
Heb je wel een broer? - Tuurlijk.
Wat is zijn naam?
Mikey.
Welk oor is hij doof? - Zijn...
Oké, ik praatte een beetje op je in, voor het verhaal.
Maar ook om wat dichter bij het meisje te komen in de bar.
Wie ben je? - Alles wat ik zei is waar.
Wanneer heb je Jess ontmoet? - Dat heb ik niet gedaan.
Jawel. - Waarom zeg en denk je dat?
Ik zei dat het 'n zin in een bar was.
Geef me je telefoon. - Waarom?
Waarom niet? - Omdat het mijn telefoon is.
Verberg je iets?
Je wordt een beetje te gespannen. Ik voel me ongemakkelijk.
Ik ben verdwaald in het bos, met een vreemde vent die liegt...
en het boeit me echt niet dat jij je ongemakkelijk voelt.
En geef me nu die telefoon. - Rustig maar. Ik geef je de telefoon.
Knoei er niet mee. - Ik ontgrendel hem.
Wat doe je? - Ik verwijder alle opnames.
Zelfs al ben je een journalist, de toestemming is nu ingetrokken.
Je mag mijn verhaal niet gebruiken.
Hoe doe je...
Hoe doe je wat?
Mijn God.
Wat?
Je hebt me met opzet ontmoet, hè?
Ik weet niet wat je denkt...
of waar je het over hebt.
Wat heb je met haar gedaan? - Wie, Jess?
Ik heb haar nooit ontmoet.
Er staan foto's van haar op deze telefoon.
Geef me de telefoon. - Achteruit.
Geef die telefoon. - Nee.
Geef hier.
Sara.
Straks verdwaal je.
Kom terug.
Sara.
Nee.
Sara.
Aiden?
Sara.
Draai je om, Sara.
Nee.
Draai je om, Sara.
Je bent niet echt.
Draai je om, Sara.
Michi? - Rob.
We vinden haar wel. Maak je geen zorgen.
Sara.
Ik ben het, Hoshiko.
Wat doe je hier beneden? - Kom mee.
Waarheen? - Jij komen.
Miss Jess wil je zien.
Jess?
Ik breng je. - Hier beneden?
Wat maakt dat geluid?
Dier. - Dat klinkt niet als een dier.
Waarom is Jess hier beneden?
Zeg het.
Help.
Hoor je me?
Help.
Sara? - Aiden?
Je moet me hier uit halen. - Hou vol.
Ik zoek iets om naar beneden te gooien. - Aiden, laat me niet alleen.
Nee.
Als je iets slechts ziet, dan is het niet echt. Het zit gewoon in je hoofd.
Nee.
Sara, hou vol.
Aiden, haal me hier uit.
Pak dat.
Ik heb het.
Trekken.
Sara, alles in orde?
Michi had gelijk.
Het bos laat je dingen zien.
Luister.
Ik heb wat gevonden.
Misschien hebben ze een radio. Het is een ranger-station, niet zo ver weg.
Je bent dat zomaar tegengekomen?
Hier.
Neem het mes.
Waarom heb ik een mes nodig?
Misschien vertrouw je me dan wel.
We zitten hier samen in, toch?
Juist.
Ik wil me eerst wassen.
Sara.
Alles in orde?
Alles goed.
Als er geen radio is, hebben we wel een plek om te slapen.
Hallo?
Kom op, werk mee.
Sara, geef me het mes eens.
Wat?
Het mes. Ik heb het nodig.
Waarom? - Om dit ding open te maken.
Of ik sla hem kapot op de tafel. Geef me het mes.
Waarom zouden ze de kelder op slot hebben gedaan?
Waarom denk je dat het een kelder is? - Wat kan het dan zijn?
Geen idee. 'n Kast?
Sara? - Jess?
Jess?
Laat het echt zijn.
Wil je wat eten voordat het donker is?
Sara, wat ben je aan het doen?
Dit is de laatste. Je mag het hebben.
Neem maar.
Ik weet niet of het bos je gestoord heeft gemaakt, of je was al helemaal gek.
Maar als je mijn zus niet uit die kelder haalt, vermoord ik je.
Sara...
wakker worden.
Je zus is dood.
Ze is hier al vijf dagen. - Geef me de sleutel.
Goed...
Ik laat haar eruit. Ik ga de sleutel pakken.
Waar is die? - In mijn laars.
Ik pak hem.
Jess?
Ze...
is niet hier.
Jess.
Jess. Nee. Niet kijken.
Niet kijken.
Papa, waarom?
O, papa.
Mijn God.
Rennen.
Papa, niet doen. Laat me los.
Laat me los.
We moeten gaan.
Help, laat iemand me helpen.
Jess.
Wacht.
Help me.
Sara. Hierheen.
Raak me niet aan.
Jess. Ik ben het, Rob.
Rob?
Ben jij het? - Ja.
Ik was verdwaald voor dagen. Ik dacht dat ik het niet zou halen.
Heb je Sara gezien? - Wat?
Heb je Sara gezien? - Is ze niet bij jou?
Nee.
Alsjeblieft, laat me gaan.
Laat me gaan.
Nee.
Ze is voor mij gekomen.
Ze wist dat je nog leefde.
We komen zo snel mogelijk terug, goed?
We moeten nu terug. - Nee.
Nu.
Wat is er?
Niets.
Dat is...
Het is stil.
Goed.
O, Sara.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Nightfalls & Dayfalls
Controle: Thalassa
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -