Eerder...
Stop. - Doe mij een beter voorstel.
Laat haar veilig vertrekken en dan kun je mij hebben.
Ik weet hoe we de jonge Jamie kunnen redden.
Rustig, knul.
Als ik die hand niet zet zal hij voor de rest van zijn leven verminkt zijn.
Wat gebeurde er tussen jou en Randall? - Hij bedreef de liefde met mij.
Je deed wat nodig was om te overleven. Dat is alles.
Het is tijd dat we plannen maken. - Hij moet het land uitvluchten.
Murtagh is op zoek naar een schip naar Frankrijk.
Tot ziens, Claire. God's zegen met jou.
Hoe weet je wat er gaat gebeuren in Schotland?
Wat kunnen we anders dan ons deel doen?
Wat als we kunnen voorkomen dat het gebeurt? - De toekomst veranderen?
Er is nog iets. Ik ben zwanger.
Ik wou dat ik dood was.
Als ik mijn ogen gesloten hield kon ik bijna de randen van vergetelheid aanraken.
Maar ik deed een belofte en die moest ik houden.
Zelfs als dat betekende dat ik een leven moest leiden dat ik niet langer wilde.
Hij was weg.
Ze waren allemaal weg.
De wereld die ik enkele momenten geleden verliet was nu stof.
Bent u in orde, mevrouw?
Bent u in orde?
Mevrouw?
Spreekt u Engels?
Welk jaar is dit?
Het jaar?
Welk jaar is dit?
Nou, het is 1948.
Wie won?
Wie won de slag bij Culloden?
Voelt u zich niet goed? Misschien moet ik u...
Zeg het mij.
Zeg mij wie de slag bij Culloden won, zeg het mij nu.
De Britten. Cumberland en de Britten. Wilt u mij loslaten?
Vertaling en synch: Het 'Outlander' Team www.addic7ed.com
DOOR EEN DONKER GLAS.
Neem mij niet kwalijk.
Neem mij niet kwalijk, zuster? - Ja?
Mijn naam is Randall, Frank Randall.
Ik kreeg een telefoontje van ene Dr Edwards? - Jawel, meneer.
Een moment, alstublieft, Mr Randall. - Dank u.
Hij is er.
Mr Randall.
Ik ben Dr Edwards.
Waar is ze? - Ze rust.
Enige uitdroging en ondanks wat oppervlakkige snijwonden en kneuzingen
lijkt ze in goede gezondheid te verkeren.
Emotioneel is ze...
ze is er nu beter aan toe, lijkt mij zo.
We gaven haar gisteravond een kalmeringsmiddel, en vandaag is zij een stuk rustiger.
Kun je dat rotding uitzetten, alsjeblieft?
Zo luidruchtig hier.
Claire?
Frank.
Hallo.
Ik ben terug.
En ik ben zo dankbaar.
Ben je dat? - Natuurlijk.
Met heel mijn hart.
Het spijt me.
Nee.
Jij bent het niet. - Mrs Randall?
Wat doe je? Maak dat je hier wegkomt. - Rustig maar, ik doe alleen maar mijn werk.
Pas op voor de camera.
Claire.
Ik sprak met dominee Wakefield
en hij maakte een paar kamers voor ons vrij zodat jij kan herstellen.
Niemand zal ons daar lastig vallen.
Weet jij of Mrs Graham nog steeds bij hem werkt?
Mrs Graham?
Dat weet ik niet maar ik denk van wel.
Ik moet haar spreken.
Ik zal kleren nodig hebben.
Heeft ze iets gezegd?
Nee, alleen beleefdheden.
Ik kreeg een antwoord van mijn vriend, professor Atkins.
'Ik onderzocht de kleding die je stuurde, het lijkt een magnifiek voorbeeld te zijn
van authentieke 18de eeuwse Schotse vrouwenkleding.
'Ongelooflijk waardevol. Waar heb je dat gevonden?'
Dat is een goede vraag.
Wat ga je hem vertellen?
Wat kan ik hem zeggen?
Dit is niet het soort kleding dat ze in de eerste de beste winkel gekocht kan hebben?
Nee.
Nee, meneer.
Het is een raadsel.
Ze verslond mijn collectie over Culloden en de opstand van de Jakobieten.
Waarom opeens die plotselinge obsessie met Schotse geschiedenis?
Ik heb geen idee.
Ze toonde nooit veel interesse toen ze bij...
eerder.
Zoveel vragen. Ze is bijna een week terug.
Vind je het niet tijd worden dat ze jou eens wat antwoorden geeft?
Ik denk dat ze dat doet als ze er klaar voor is.
Mijn preek schrijft zichzelf niet.
Weet je, jij bent niet de enige met vragen.
De pers kan naar de duivel lopen.
Dat is niet waarschijnlijk.
Zelfs de duivel heeft normen.
Er moet ergens een meer volledige lijst zijn van de verliezen van de Hooglanders.
De dominee heeft de beste collectie in Schotland.
Zelfs de curator van Old Leanach Cottage leende boeken uit onze collectie.
Moeten ze dat elke dag doen?
Men zegt dat er misschien binnenkort oorlog komt met Rusland.
Stalin probeert de toegang naar West-Berlijn te blokkeren.
Er is altijd wel een andere verdomde oorlog.
Het spijt me.
Hij wist niet eens wat dat woord betekende.
Ik noemde hem ooit een verdomde sadist,
en hij had geen idee waar ik het over had.
We moesten er naderhand hartelijk om lachen.
Elke keer als je over hem praat,
vermeld je altijd zijn goede gevoel voor humor.
Doe ik dat? - Aye.
En zijn lach, en zijn haar.
Het is echt het meest...
Was.
Het was echt de meest buitengewone bos rood haar die je ooit zag.
Het is... - U hoeft het niet te zeggen.
Ik weet het, hij is dood.
Dood en begraven en...
rottend in de grond voor de afgelopen twee eeuwen.
Ik wil alleen weten...
Ik moet alleen weten of hij echt...
stierf op dat slagveld.
Hij zei tegen jou dat hij samen met zijn mannen zou strijden en sterven op die bloederige heide.
Heb je een reden om aan zijn woord te twijfelen?
Nee.
Je beleefde een buitengewoon avontuur, Claire.
Buitengewoon.
Een die zich maar weinig mensen kunnen voorstellen.
Waardeer het.
Bewaar het veilig, weggestopt in een speciaal plekje in jouw hart,
maar...
verkwist niet de rest van jouw leven door achter een geest aan te jagen.
Niet als er een man is,
een echte man van vlees en bloed,
die van jou houdt vanuit het diepst van zijn hart
Frank?
Claire.
Zou je binnen willen komen?
Ik dacht dat we konden praten.
Dit herinnert mij aan die avond bij Mrs Baird.
Zittend bij het vuur,
goede Schotse whiskey drinkend.
Meer kaarsen, als ik het mij goed herinner.
De stroom was uitgevallen.
Je weet het nog.
Natuurlijk. Het was onze laatste avond samen.
Ja.
Frank, ik wil je vertellen wat er met mij gebeurde nadat...
Dat hoef je niet.
Ik wil dat je dat weet.
Wat er ook gebeurde, waar je ook was.
Het enige dat van belang is is dat je terug bent. Al het andere interesseert mij niet.
Laat het mij in mijn eigen tempo vertellen.
Bewaar jouw vragen tot het eind.
Denk eraan dat ik die dag terugging naar Craigh na Dun
om een bloem te zoeken die ik in de buurt van de stenen had gezien.
Ik weet hoe dat moet klinken, dat ik gek ben geworden.
Het vraagt om nogal wat vertrouwen.
Maar...
Ik ben bereid dat te doen.
Behandel mij niet neerbuigend, Frank. Het is krankzinnig, dat weet ik.
Het klinkt als een fantasie gemaakt van magie en elfenstof.
Probeer je mij nu te overtuigen jou niet te geloven?
Ik probeer jou toe te laten geven dat zoals jij hier staat
proberend te ondersteunen en begripvol te zijn, dat rationele, academische brein van jou
het uitschreeuwt dat jouw ex-vrouw of haar verstand is verloren
of een vreemd verhaal verzon om...
om jou weg te krijgen. - 'Ex-vrouw?'
Ik trouwde met een andere man. - En toch draag je nog steeds onze trouwring.
Claire, ik geef toe dat het moeilijk is mij te verzoenen met hetgeen jij zegt
met alles vergelijkende logica of zelfs natuurlijke wetten.
Maar, Claire, ik denk dat dat achter ons ligt.
Echt, het enige dat van belang is, is dat je terug bent.
Je bent terug.
Frank...
Ik was twee jaar bij een ander man.
En ik hield van hem, heel veel, als zijn vrouw.
Iets dat je diverse malen aanhaalde, ik begrijp het, Claire.
Maar ik geloof niet dat je mijn perspectief begrijpt,
hoe het was dat jij van mij was weggerukt.
Het spijt me, dat moet... - Nee, alsjeblieft.
Je zei een hoop.
Ik heb maar een paar minuten nodig.
Toen jij verdween,
wilde iedereen dat ik geloofde dat je mij verlaten had,
uit vrije wil voor een andere man.
Een tijdlang wilde ik dat ook geloven.
Zodat ik die enorme leegte...
kon vullen die ik voelde...
met woede...
met verraad...
met haat...
Maar ik kon het niet.
Omdat ik diep van binnen wist...
Ik wist dat wat er ook gebeurt was,
jij er niet voor gekozen had mij te verlaten, dat iets jou van mij had afgenomen,
en alles wat jij mij vanavond vertelde bevestigd dat.
Wat die man betreft...
deze andere man...
Jamie.
Ik zal niet zeggen dat ik jouw gevoelens voor hem begrijp.
Hoe zou ik dat kunnen?
Maar ik kan ze accepteren. Ik kan accepteren dat jij...
dat jij dat voelde, dat jij dit...
dat jij die ervaring had met die man en dat hem verlaten jouw hart brak.
Ik kan dat accepteren.
Ik geloof niet dat je begrijpt... - Claire, ik zei ooit tegen je
dat er niets is dat jij kan zeggen of doen om mijn gevoelens voor jou te veranderen.
Ik meende het toen en ik meen het nu.
Ik hou van je, Claire. Onvoorwaardelijk, ongeacht.
Hier, nu, in deze tijd.
Liefste, ik...
Ik ben jouw man en jij bent mijn vrouw,.
We kunnen nog steeds een leven samen hebben. Alsjeblieft.
Ik ben zwanger.
Zwanger, wat?
Claire, dat is fantastisch.
Hoe is dat... hoe is dat...
Nee.
Nee...
Het is van Jamie.
Ik draag het kind van een andere man, Frank.
Je moet daarover nadenken en wat dat betekent.
Voor ons allemaal.
Goedemorgen, Mr Randall. U bent vroeg op.
Het ontbijt zal over ongeveer...
Vergeef mij, ik verontschuldig mij voor alle schade.
Ik zal natuurlijk volledig... - Nee, nee, niets daarvan.
Het was maar oude rotzooi
dat ik jaren geleden al in de vuilnisbak had moeten gooien.
We moeten ons concentreren op wat belangrijk is.
Je zei dat Claire in verwachting is van een kind.
Die andere man, ben je zeker dat hij dood is?
Ja.
Haar verdriet daarover lijkt echt.
Wil jij een kind opvoeden?
Hebben jullie nagedacht over kinderen?
Claire en ik probeerden een gezin te beginnen voordat ze verdween,
maar zonder succes.
Ik maakte mij ongerust dat
ik er misschien niet toe in staat was.
Medisch.
Ik bezocht vorig jaar een arts in Oxford,
en zijn onderzoek bevestigde die ongerustheid.
Ik ben steriel.
Dat spijt mij.
Eerst redeneerde ik met mijzelf dat met mijn vrouw verdwenen,
dat de vraag betreffende mijn vruchtbaarheid,
academisch op zijn best was,
dus ik schoof het aan de kant, concentreerde mij op mijn werk.
Toen Claire mij zei dat ze zwanger was,
was ik...
mijn eerste reactie was...
was blijdschap.
Die vlaag van...
gewoon blijdschap.
Het was bijna...
hallucinerend in zijn intensiteit. Ik werd...
Omdat...
op de een of andere manier, opeens, in dat moment, ik...
Ik dacht dat ze bedoelde...
dat we samen een kind kregen.
Toen realiseerde ik mij natuurlijk...
Het kon niet van mij zijn.
Het moest van hem zijn. - Luister naar mij.
Andere mannen is dit overkomen.
Dat betwijfel ik ten zeerste.
Toen Maria Jozef vertelde dat ze een kind verwachtte,
en dat hij niet de vader kon zijn, werd hij...
ook geconfronteerd met een crisis van...
Ik ben niet Jozef. Zij is niet Maria.
En ik weet zeker dat de vader niet de Almachtige God is.
Hij was een man, een man die mijn vrouw neukte.
Ja, Roger? - Alstublieft, mag ik buiten spelen?
Natuurlijk mag je dat. Je houdt je broek uit de modder,
of Mrs Graham gaat op het oorlogspad. - Jawel, vader.
Vergeef mij. - Nee, nee, niets aan de hand.
Ik betwijfel of hij veel meekreeg.
Ik geloof niet dat ik hem jou ooit eerder vader hoorde noemen.
Hij doet dat de laatste tijd vaker.
Kinderen accepteren de wereld zoals die aan hun wordt gepresenteerd.
Hij weet dat ik niet zijn vader ben maar zo ziet hij mij,
en ik besloot hem niet langer te corrigeren.
Alsjeblieft, je gaat jouw neefje aan mijn situatie verbinden.
De woorden...
'God's plan' staan op het punt aan jouw lippen te ontsnappen, ik...
Met het risico aan jouw ergste verwachtingen te voldoen, zeg ik dit.
Een kind zonder een vader...
en een man zonder een kind...
kregen deze kans elkaar te vinden.
Ja, dat noem ik een deel van God's eeuwigdurend plan.
Hoe jij verkiest het te noemen, Frank,
dat ligt aan jou.
Gewoon zomaar?
We gaan gewoon verder waar we ophielden?
Ben je daar zeker van, Frank? Misschien moet je wat
tijd nemen om daarover na te denken... - Ik had teveel tijd om te denken.
Twee jaar peinzen over het vooruitzicht op een eenzaam bestaan.
Ik wil dat wij samen zijn.
Man en vrouw.
En kind.
We beginnen opnieuw.
Mij werd een baan bij Harvard aangeboden.
Ik wilde het afslaan maar nu denk ik erover hem aan te nemen.
Naar Boston. - Ja, het verhaal van de...
'Dame die door de elfjes werd ontvoerd,'
zal zolang jij hier bent door de Britse pers opgezweept worden.
Alsjeblieft, Frank,
gebruik in mijn bijzijn nooit meer het woord zweep, is dat begrepen?
Ook goed.
Ik heb ook voorwaarden.
We voeden dit kind op als dat van ons. Ons.
Jouw en mijn.
Opgevoed in een leugen. - Nee, met een vader.
Een levende, ademende man.
Niet de echo van een herinnering die ze nooit zullen kunnen vangen.
Geen geest. - Precies.
Heb je nog andere voorwaarden?
Eén maar.
Zolang ik ademhaal op deze aarde,
kan ik jou niet delen met een andere man.
Geen onderzoek meer.
Niet langer de bibliotheken van de wereld uitkammen,
in de hoop iets over hem te lezen
of over het leven dat je ooit leidde.
Je moet hem laten gaan.
Dat weet ik.
Ik beloofde hem dat ik dat zou doen.
Hij liet mij beloven
dat ik hem zou laten gaan.
Dus dat doe ik.
Ik accepteer jouw voorwaarden.
Je maakte mij erg blij,
ik hoop dat ik mettertijd jou ook blij kan maken.
Het is tijd om het verleden achter ons te laten.
Het is goed.
Als je er klaar voor bent.
Bedankt.
Nog één stap.
Op een nieuw begin. - Aye.
Ik dacht dat je mensen omver zou lopen om maar van die loopplank af te komen.
Ik kon niet langer op die rollende, krakende, lekkende badkuip blijven.
Dus een reis naar Boston is teveel gevraagd?
Tenzij je mij op zee wil begraven.
Soms dacht ik dat dat het meest genadige was wat ik kon doen.
Frankrijk.
Ruikt naar kikkers,
net zoals ik het mij herinner.
Ik denk dat je vis ruikt,
en ik betwijfel of er ergens op de wereld een zeehaven is die anders ruikt.
Ik ga op zoek naar kamers voor ons.
Ergens ver weg van deze stank.
Natuurlijk.
Hé, voorzichtig daarmee.
Dat is geen zak graan waarmee je aan het gooien bent.
Een bed dat niet beweegt.
Luxe.
Wat is er?
Soms...
voel ik zijn aanraking. Alsof hij hier is.
Ik ben hier. Ik ben hier en ga nergens naar toe.
Het is moeilijk van jou af te komen, dat staat vast.
Ik ben eigenwijs, net als mijn echtgenoot.
Laten we over de toekomst praten en hoe we die gaan veranderen.
Jij hebt het over de Jacobitische opstand tegenhouden?
Daar waren we het toch over eens, niet?
Ik dacht dat we het erover eens waren erover na te denken.
Als er een oorlog tegen de Britten komt,
moeten we dan niet proberen een manier te vinden om die te winnen in plaats van tegen te houden?
Ik ken niet genoeg details om jou te zeggen hoe dat gedaan moet worden.
Wat weet je precies?
Alleen de algemene geschiedenis.
Ik weet dat Bonnie Prince Charlie naar Schotland komt
en een Jacobitisch leger opricht.
Eerst zijn er een paar overwinningen... - Dat is toch een begin, is het niet?
Kunnen we daar niet op voortbouwen, hen helpen aan de winnende hand te blijven?
Ik ken de tactieken niet.
Ik ken de strategie niet. Ik weet niet waar de legers waren,
waarom ze wonnen of hoe ze verloren. Het enige dat ik weet...
is dat uiteindelijk beide kanten bij Culloden Moor staan in april 1746,
en dat de Jacobieten uitgeroeid worden.
Daarna wordt de Hooglandse cultuur uit wraak door de Britten vernietigd.
Dat is mijn totale kennis over de oorlog.
Dat is niet veel om op af te gaan, Sassenach.
Maar het begint nu.
Hier, met Charles in Frankrijk.
We moeten het hier tegenhouden,
voordat de prins naar Schotland afreist.
We kunnen infiltreren in de Jacobitische beweging.
In de buurt komen van de sleutelfiguren.
Erachter komen hoe zij aan hun geld en wapens komen,
en een manier vinden om hun plannen te verstoren.
Je koestert hoge verwachtingen over wat een...
verminkte Hooglander en een zwangere Engelse kunnen bereiken.
Sinds wanneer ga jij een uitdaging uit de weg?
Jouw neef Jared woont in Parijs, hij is een Jacobiet.
Hij kan voor ons instaan, ons introduceren.
Wat denk je?
Ik denk dat het geen eerzaam pad is waar jij ons heenvoert.
Het is niet alleen liegen tegen mijn neef.
We gaan tegen iedereen liegen. - Je moet denken aan wat er op het spel staat.
We hebben het over tienduizenden levens en de toekomst van Schotland zelf.
Dat is die prijs toch zeker waard?
Zelfs als die prijs onze ziel is?
Dat zal niet gebeuren. We laten dat niet gebeuren.
We moeten er vertrouwen in hebben.
Hierin heb ik dat.
En hierin zal ik dat krijgen.
Ik schrijf een brief aan Jared waarin ik hem om hulp vraag.
Wat?
Wat zeggen we in hemelsnaam tegen Murtagh?
Dus dat is alles wat je mij verteld? Meer niet?
Dat gaat niet, het spijt mij. - Je moet ons vertrouwen.
Ik vertrouw jou met mijn leven. - Dat weet je heel goed.
Maar mij lijkt het dat jij mij niet genoeg vertrouwd om de ware reden hiervoor te weten,
Deze deken van leugens waar wij onszelf in gaan rollen,
als een plaid geweven van list en bedrog.
We vertelden je de reden, om de Jacobitische opstand te voorkomen.
Dat is de reden van de leugen. Het is niet de reden.
De opstand is gedoemd te mislukken, het mag niet gebeuren.
Alweer, niet de reden.
De echte reden hiervoor blijft stevig geheim.
En jij houdt het voor mij geheim.
Je hebt gelijk.
We houden het geheim.
Maar geloof mij, als we konden... - Op een dag...
zal ik je de reden vertellen.
Ik zweer het je.
Ik zal je alles vertellen wat er aan de hand was en waarom.
Op het juiste moment.
Aye.
Dat is voldoende.
En wanneer is het het juiste moment?
Zeg jij het maar, Sassenach. Jij bent degene uit de toekomst.
Ik bewonder jouw patriottisme, dat is zeker.
Maar ik ben nieuwsgierig naar jouw plotselinge verandering van mening.
Jared, mijn hart was altijd vervuld met liefde voor mijn vaderland.
Aye.
Maar je snapt niet wat ik bedoel.
We kennen elkaar al een lange tijd.
Je woonde in mijn huis. Je at aan mijn tafel
Je dronk meer dan één glas met mij in etablissementen
die te berucht zijn om te vermelden in bijzijn van jouw mooie bruid.
Hou je niet in vanwege haar. Ze is een robuuste vrouw.
'Robuust.' Maar, Jamie, je vleit mij.
Desalniettemin, in al die tijd hoorde ik nooit dat jij
ook maar de geringste belangstelling had voor politiek.
In Frankrijk is bekend staan als een Jacobiet een ereteken,
aanhangers van het ware geloof tegen de ketter op de troon.
Maar we hebben vijanden, dat is zeker.
Vijanden die ons met liefde een dansje zouden zien doen op het schavot in Engeland.
Ook al heeft de zaak vele vrienden,
slechts enkelen worden broeder genoemd, en zij zijn degenen
waarbij het vuur der gerechtigheid in hun hart brand.
Zeg mij eens, wat is het vuur dat in jou brand?
Laat het hem zien.
Met de complimenten van het Britse leger.
Net als een verminkte hand en verschillende littekens op zijn verminkte lichaam.
Ik vraag jou ronduit,
heeft een man nog meer redenen nodig
om tegen een koning in opstand te komen
die toestaat dat zulke gruweldaden in zijn naam worden uitgevoerd?
Nee.
De zaak kan alleen versterkt worden door jouw zwaard.
Het spijt mij dat ik aan jou twijfelde, broeder.
Zul je ons dan helpen?
Op wat voor manier?
Wat wil je dat ik doe?
Ik wil de leiders van de Jacobieten ontmoeten.
Ik wil horen wat ze van plan zijn,
hoe ze die willen uitvoeren.
Waarom zouden ze jou willen ontmoeten?
Een gezocht man in zijn eigen land die naar Frankrijk komt met
een prijs op zijn hoofd en niet meer bezit dan de kleren aan zijn lijf.
Ik zou denken dat de Stuarts de steun van Laird Broch Tuarach wel weten te waarderen
en die van de Fraser clan,
mochten ze van plan zijn om in de nabije toekomst terug te keren naar Schotland.
Misschien.
Ik zal erover nadenken.
Maar in de tussentijd,
denk ik dat wij elkaar van dienst kunnen zijn.
Ik stelde een reis naar West-Indië uit totdat ik iemand kon vinden
die competent en genoeg te vertrouwen is om de zaken tijdens mijn afwezigheid te behartigen.
Jij kan goed rekenen staat mij bij?
Aye. Maar ik weet niets over wijn,
behalve het drinken dan, natuurlijk. - Ik heb je zien drinken. Je zal het prima doen.
Als tegenprestatie kun je gebruik maken van mijn huis in Parijs,
en zolang ik weg ben een deel van de winst.
Zeg 25 procent. - 35 Procent.
En uw hulp.
Je zal het prima doen.
Afgesproken.
Terwijl Jamie de lading port inspecteerde ging ik een stukje lopen.
Ik begon last te krijgen van vlagen van ochtendziekte,
en ook al was de lucht rondom de aanlegplaatsen niet bepaald fris,
het was beter dan de afgesloten ruimte van ons logeeradres.
De kapitein probeerde te voorkomen dat ik de zieke zeeman zou zien omdat hij de waarheid kende.
Nee, ga terug. Ga terug.
Het is al goed. Als dit is wat ik denk dat het is, kan ik het niet krijgen.
Pus-gevulde blaren en hoge koorts. De diagnose was overduidelijk.
Aan de kant.
Ik ben de havenmeester. Aan de kant.
Hier komen problemen van.
De Comte St. Germain.
Het zijn de pokken.
Hou je mond dicht, achterlijke vrouw. Wil je mij ruineren?
Ik had graag dat u mijn vrouw aansprak met meer respect, Monsieur.
Hij is al dood.
Die vrouw zegt de waarheid.
Het zijn inderdaad de pokken. Iedereen moet weggaan.
Nu.
In naam van de Koning, ik beveel jullie te gaan.
Dit kan stilletjes worden afgehandeld.
Het spijt me, daar is het te laat voor.
We moeten onmiddellijk een quarantaine opzetten als we
Stop. - Kijk uit.
Die mannen moeten afgezonderd worden.
We moeten contact opnemen met de plaatselijke medische autoriteiten...
Nee, dit kan het beste aan de havenautoriteiten worden overgelaten, Sassenach.
Jamie, ik kan niet gewoon... - Claire, vertrouw mij.
We kunnen de mannen naar een rustig plekje brengen.
Ik heb kamers in de stad waar nooit iemand... - Het spijt mij...
maar het nieuws zal nu al overal bekend zijn.
De wet is duidelijk en ik heb geen keuze.
Ik moet de verbranding van uw schip en uw lading gaan regelen.
Claire, we moeten gaan. Er is niets meer wat je kan doen.
Wie bent u, verdomme?
Mijn naam is Claire Fraser.
Ik ben een genezeres.
Engels. Ik had het kunnen weten.
Alleen een Engelse zou zo slecht opgevoed en ordinair zijn.
Let op uw woorden, Monsieur.
Dit is mijn vrouw, Dame Broch Tuarach.
'Heer' en 'Dame'.
De Engelsen delen adellijke titels uit alsof ze parels aan zwijnen geven.
Monsieur, hier ruzie maken is beneden onze waardigheid.
Wie zijn deze mensen, Fraser?
Is dit een intrige van jou?
Seigneur Broch Tuarach is mijn neef
en ik verzeker u, onze aanwezigheid hier...
berust geheel op toeval.
Hebt u enig idee wat u aangericht hebt?
Weet u dat?
Ik deed niets anders dan de waarheid verkondigen.
Die mannen hadden de pokken.
Mijn gehele lading en mijn schip zullen verbrand worden.
De kosten.
De kosten zijn niets vergeleken met het verspreiden van de ziekte door de stad.
U zal hiervoor boeten.
Jullie zullen beide boeten.
Vergis je niet. De Comte zal niet vergeten wat er gebeurd is.
Je hebt vandaag een vijand gemaakt.
Ander land, andere vijand.
Leven met jou is beslist nooit saai, Sassenach.
Ik zal er naar streven saaier te zijn, als jou dat beter past.
Ik verander jou nog niet al kon ik er de wereld mee redden.
Vertaling en synch: Het 'Outlander' Team www.Addic7ed.com