Het is je familie. Jullie zijn zo intens. Ik wil niet meer met je.
Luke maakte het uit.
Ik heb blokverlof. Ik dacht eraan bij mijn vader te gaan logeren.
Hoezo autistisch? Ik begrijp het niet.
Niemand gebruikt dat woord. Als we er een etiket opplakken is het gedaan.
Wat denk je daarvan, Joe? Je staat op de top van de wereld.
De eerste tien jaar draaide alles rond Ralph. - Joe is Ralph niet.
De morning-after pil? Waarom deed je dat achter mijn rug om?
Ik wil geen kind meer. - Maar ik wel.
We hebben Joe. Hij maakt alles anders.
Er zal nooit een geschikt moment komen, zeker? - Nee.
Hey, Joe.
Vertaling en synchronisatie : pvdc www.addic7ed.com
Iemand die popelt. - Zegt de man die hier bleef slapen.
Zijn we klaar?
We zullen klaar zijn.
Oké, je neemt niet op. Ik snap het.
We komen zo vroeg mogelijk met de bloemen. Je kunt me dus niet eeuwig ontwijken.
Je zult wel uitgeput zijn. Ik hou van je.
Zullen we je klaar maken? Kom dan.
Gelukkig?
Niet te vlug roepen zeker?
Ik weet niet of we een kerstman overeengekomen waren.
Of was dat nog een regel die je bijschreef in het budget toen ik niet keek?
Ja, Gary, ik weet het.
Ik heb nog 100 dingen te doen maar laat me even dit moment pakken.
101, maat De afwasser meldde zich ziek.
Terry?
Ik wil dat ze er zo goed mogelijk uitziet deze speciale dag.
Vandaag doe je niet open. Je bent nodig op de heuvel.
Alison zei van wel. Zei ze je niets? - Nee.
Momenteel spreken we niet tegen elkaar. - Juist.
Hopelijk wil je het daar niet over hebben?
Ik hoop dat je wat voortmaakt, Joe.
Wat doe je in Becky's kamer?
Hoe eerder je klaar bent, des te vlugger je Becky zult zien.
En je pa. Komaan, haast je.
Kijk eens hier, mijn schatteboutje. Is dat niet mooi?
Wat heb jij toch een geluk. Ziet dat er niet leuk uit?
Becky, laat haar alsjeblieft met rust.
Als je er niet naar kijkt, zal ze terug slapen.
Jezus Christus. - Dag zusje. Tot volgende zaterdag.
Ja toch, nietwaar?
Rebecca, schat...
volgende zaterdag zal waarschijnlijk niet zo goed lukken voor ons.
Met een nieuw kindje in huis
mensen komen opdagen zonder verwittigen
Het kan soms een beetje... Begrijp je?
Mensen. Ja ik snap het. Ik ben mensen.
Komaan, Becks, doe niet zo.
Je weet hoe is, met vier kinderen en een vrouw die voornamelijk uit hormonen bestaat.
Je hebt vijf kinderen, pa.
Ik bedoelde het niet zo. Ik zeg niet dat je niet mag komen.
Dat is het niet. Ik bedoel alleen maar...
Ik wed dat ze je thuis nodig hebben, met die broer van je.
Nee, niet echt. Hij is maar een kind. Een gewone jongen.
Bedankt om haar te brengen Stuart. - Geen probleem, Paul.
Geluk met de... - Ja. Ziet het er niet goed uit?
Van harte welkom voor een drankje en een hapje.
Gratis en voor niets. - Niet echt. Ik ben een beetje gehaast.
Juist. Goed.
Wil je vandaag iets doen voor me, schat?
Wil je op Joe letten?
En als hij, je weet wel, een beetje...
kalmeer hem dan wat of breng hem naar hier om wat te spelen.
Als hij vervelend doet, sluit ik hem ergens op in een kast.
Ik bedoelde dat niet zo, je weet dat.
Waarom zijn ouders altijd bang dat hun kinderen komen opdagen,
terwijl zij zelf vervelend doen?
Waarvoor heb je me nodig? Sous chef? - Zoiets.
Een paar dingetjes, maat.
Loop nooit achteruit in een keuken
en als je iets draagt achter mensen om, roep dan, ruggen.
Ruggen. - Ruggen.
Goed zo, Terry. Vlug van aanpak.
In geen tijd zul je meester afwasser zijn. - Eigenlijk ben ik gediplomeerd barista, man.
Online evenwel, maar toch.
Paul. - Ja.
Je moet de leverancier van deze bladeren bellen.
Waarom? - Ik zag meer leven in de lul van een farao.
Waarom moesten ze je niet hebben voor Saturday Kitchen, Gary.
Waarover wil je eerst praten?
Hier geslapen vannacht? Negeerde je mijn oproepen deze morgen?
Hoe zit het met ijs en citroen? De kleine dingen die je vergeet, hé?
Gary geeft er niet om. Nietwaar, Gary? Hij zal wel al slechter gehoord hebben.
Weet jij soms op welke temperatuur Eddie dit Indisch bier bewaart?
Eén graad ernaast en het smaakt als de hoofddoek van Tonto.
Waarom vraag je het niet aan Eddie?
Dat zou ik doen, maar hij komt nu pas terug van zijn oproep.
Het moet een belangrijke zijn, Nicola,
om onze Eddie een helling te laten opgaan in een halve meter sneeuw.
Tenzij hij terugkomt met de Tien Geboden, verdient hij een bolwassing.
Blijft Joe hier de hele tijd? Is dat verstandig denk je?
Eigenlijk zit ik het meest met jou in, Maurice.
Ga je dat zo laten?
Hou je niet van de Haciënda look? Maak je niet druk, ik heb een fluwelen koord.
Rebecca, één van iedere kleur in elke vaas en dan een vaas op iedere tafel.
Goed? Joe kan wat meehelpen.
Was dat de bedoeling met die vloer? Het ziet er onaf uit.
Het is geen kritiek. - Dat is het nooit.
Eindelijk.
Ik dacht dat het een blikvanger was. Modern.
Ik vraag me af waarom je modern zegt, als andere mensen het rotzooi noemen.
Die vloer zal prachtig worden, maat, één thematisch geheel.
Als het thema is, we moeten open voor het geld op is.
Joe kan hierboven geen probleem vormen. Ik zeg het maar.
Hij is niet daarboven, Maurice, maar jij wel.
En als je naar beneden komt dan begraaf ik je ter plaatse,
dood of levend.
Al goed. Geen paniek.
Alles in orde, geen paniek. Rebecca, stoffer en blik.
In orde? Gaat het?
Joe, kom eens hier.
Sta hier als een soldaat en als iemand je een glas geeft,
breng je het naar de bar. Oké?
Pa, hij hoeft geen toezicht.
Hij was alleen zo blij om Rebecca terug te zien. Het gaat wel met hem.
Het is in orde.
Ik bracht dat kleed mee dat ik voor je kocht en dat je nooit draagt.
Ga eens kijken wat je opa doet.
Kijk zo niet. Je staat er goed mee.
Je kunt je verkleden in de wc. Vooruit.
Doe maar.
Verdorie. Het vriest hier.
Ik zet de verwarming aan als de gasten aankomen. Goed?
Goed.
Voorproefje.
Brandade van kabeljauw met inktviscrackers,
en pijnboompitten en komkommergranita.
Heb je niets speciaal?
Ontdek je de toets van citroen, pa?
Wat scheelt er met je? Je vertrekt toch.
Hij is veranderd van gedachte. - Is dat zo? Goed.
Want dit smaakt beter dan het badwater van Blondie.
Parallel Lines tournee, Lancaster Town Hall.
Je wilt het niet weten.
Wat is er?
Het telefoongesprek. - Wat is ermee?
Ze boden me de baan aan in Manchester en ik heb hem aanvaard.
Wablief? Eddie, wat heb je? - Het is boeiend. Voor ons allebei.
Het zit goed. Ik weet het en ik denk dat je het diep van binnen ook weet.
Excuseer.
Ruggen.
Kind.
Joe, kom!
Wat doe je hier?
Als je een leeg glas ziet, gewoon bijvullen. Oké?
Zie je wel? Perfect. Je ziet er schitterend uit.
Ik heb gelijk hé, Tom? - Zeg niets.
Ofwel heb je een fantastische opening ofwel heb je Joe hier. Beide samen gaat niet.
Ik moet een uurtje weg. Ik neem hem mee, terwijl jullie hier rennen.
Hij hoort bij de familie, pa, hij moet erbij zijn.
Maurice, ja, dat zou goed zijn. Ik denk niet dat hij hier hoort.
Kom.
Goed zo. Behoud die blik. Je hebt gewonnen.
Ralph, nietwaar? - Ik ben Maurice. Dit is Joe.
Weet ma dat jullie zouden komen?
Nee.... - Ma!
Die man is hier weer.
Louise, dit is Joe. Joe, dit is Louise.
Hallo, Joe. Aangename kennismaking.
De gastrokroeg gaat vandaag open. Een zachte opening zoals ze zeggen
als het nog niet helemaal af is. - Ik ken dat.
Ik vroeg me af
of je er zin in hebt, en Ralph, natuurlijk,
er zijn drankjes en hapjes
...inktvis... crackers en...
pijnboompitten gemengd met...
Ik dacht het niet.
Alsjeblieft, Joe.
Hey, jongens, zou het lukken met jullie, voor vijf minuten?
Jongens ondereen. Terwijl ik en Louise een praatje maken.
Het gaat wel met hen, nietwaar? - Ik moet niet overtuigd worden.
Hij wil met je spreken, ma.
Mooi kleed.
Ja, je bent hier met je ma, laat dus het kleed maar voor wat het is.
Wie heeft Luke uitgenodigd?
Zijn ma zal op de adressenlijst staan. - Nachtmerrie.
Oké.
Luke!
Sorry, je bent minderjarig, en ik moet mijn vergunning indachtig zijn.
Zou je niet gaan squashen?
Wacht, Luke, stop.
Ik kwam alleen maar voor jou. Ik wilde niet naar een pretentieus restaurant.
Het is een gastrokroeg, geen restaurant. Waarom wilde je me zien?
Ik heb dit geschreven voor je.
Je zult me waarschijnlijk niet veel meer zien.
Je had gelijk. - Waarover?
Over Joe, en jouw jongen.
Je had gelijk. - Ja, dat weet ik al.
Maar ik zeg het nu. Twee zonen hebben die een beetje verschillen,
kleinzoon in mijn geval,
dat is iets wat we gemeen hebben, om te beginnen.
Maurice, je bent een vriendelijk man... - Dat zou ik niet zeggen.
Nee.
Nee, ik weet dat ik soms lomp kan zijn,
en ik ga niet beweren dat ik ga rondspringen in Derwentwater.
Niet zonder fles en knieverband in ieder geval.
Maar ik zou het niet erg vinden om met je op te trekken.
Wanneer vroeg je voor het laatst een vrouw mee uit?
Ik vroeg Sandra niet mee uit.
We waren elkaar aan het kussen in een club toen de lichten aangingen.
Ik kan niet op tegen muzikale tongen.
Het lijkt een gearrangeerd huwelijk met een glitter bal.
Is dat beledigend voor moslims?
Ik weet niet wat je al dan niet zult zeggen... - Het zit zo, Maurice,
ik kan niet overweg met sterke emoties.
Juist. - Ik heb genoeg op mezelf.
Jij lijkt me een man die alles sterk aanvoelt, zelfs al weet je niet zeker wat je voelt.
Is dat nu ja of nee?
Zijn we...? - Maurice...
Is het aan of niet?
Maurice, ik heb net nee gezegd in zoveel woorden als ik kan bedenken en...
Ma.
Hij ging naar de tuin en dan was Joe niet meer...
Wanneer was dat, Ralph?
Wanneer is dat gebeurd? Wanneer ging Joe naar buiten?
Ik weet het niet. Ik schonk hem een nieuw drankje in...
Excuseer, heb je een kleine jongen gezien?
Heb je hem gezien? - Nee.
Waar ging hij heen? Welke kant op?
Hij ging naar buiten. - Dat weet ik.
Waar ging hij naartoe toen hij buiten was?
Hou op met roepen, je maakt hem bang. - Met reden als hij Joe iets aandeed.
Durf niet zo te spreken tegen mijn zoon. Eruit.
Het spijt me. Het spijt me, jongen.
Kun je je herinneren wat er gebeurd is? - Hij ging de tuin in.
Ja, en waar was jij? - Hier. Iets te drinken aan het maken.
En toen jij naar buiten ging, was hij weg? Zag je niets? Hoorde je niets?
Kalmeer. Denk erover na.
Joe gaat op wandel. Je zei dat zelf.
Kan hij terug naar huis zijn? - Niet van hieruit. Dat denk ik niet.
Kan hij terug zijn naar de gastrokroeg?
Je hebt gelijk. Hij amuseerde zich.
Ik rijd naar de gastrokroeg. Hij zal daar wel zijn.
Waarom bel je Alison niet om het te vragen?
Omdat hij daar wel zal zijn en zo niet is hij op straat
en zal ze ongerust zijn. En ze hebben al zorgen genoeg.
Ik vind hem wel. Niets aan de hand.
Het is goed, hé? - Heel goed, ja.
Het was heel goed toen Simon Armitage het schreef.
Wat? Nee, Luke schreef het. - Luke schreef het over, Rebecca.
Dat is niet hetzelfde als het schrijven.
Niet waar, kijk.
Maar zei dingen maar meende ze niet.
Lieve woordjes die iedereen kon zeggen.
En liet... - En liet hem dingen zeggen die niet hoefden,
over het hart,
waar het precies pijn doet, en hoe vaak.
Ik kreeg ook ooit dat gedicht van iemand.
Juist.
Van Eddie?
Nee. Niet van Eddie.
Nu ik erover denk, ben ik zelfs niet zeker of het zijn handschrift is.
Komaan, Joe.
Komaan, zoon, aan de volgende hoek. Komaan, Joe.
Komaan, volgende hoek.
Opdat je het zou weten, ik weet dat je dat gedicht niet schreef.
Het is al even nep als jij.
Zoals ik deed toen ik klaarkwam, even nep. Geniet van de rest van je leven.
Rebecca, niet hier, niet nu. Alsjeblieft geen telefoons.
Goed hoor, ik zal hem toch nooit meer nodig hebben.
Het is toegestaan om hiervan te genieten, hoor. - Genieten komt pas als geld binnenkomt
Oké, mee naar buiten. Eén minuutje maar. - Ik heb geen minuut.
Echt waar, ik heb geen tijd.
Ik kan het hier zeggen of buiten maar zeggen zal ik het.
Oké? Neem je jas.
Daar zie.
Jij en ik zitten momenteel in dertig tinten stront.
Dat spreek ik niet tegen.
Ik loog tegen je over de morning-after pil.
Jij loog tegen mij hoe je je voelde omtrent Joe,
en ik kwetste je
en jij kwetste mij. Zoveel is zeker.
Als peptalk kan dit wel tellen, schat. - Zwijg, voor ik je opnieuw kus.
Ik zie je graag, Paul Hughes, en jij ziet mij graag.
Als ik je niet belet had om die tattoo te laten zetten, die keer in Blackpool,
zou ik het niet luid moeten zeggen.
Ik zou kunnen wijzen naar die meermin met onze namen op haar borsten
en je zou geweten hebben wat ik bedoelde. - Oké.
We lossen het op. Toch? Jij en ik.
Geloof je mij? - Ja.
Ja, ik geloof je. maar dat wil niet zeggen dat dit opgelost is.
Ik weet het. maar nu, vandaag...
zet je je zorgen aan de kant en ga je glimlachend naar binnen,
want dit gaan we laten slagen, alles.
Het restaurant, ik, jij...
Joe, Rebecca, alles.
Want dat deden we altijd en dat zullen we altijd doen.
Goed?
Bedankt, schat.
Nu, naar binnen en houd de toespraak van je leven.
Nee, geen toespraken.
Ik denk niet dat er een geschikt moment is om dit te bespreken.
Misschien niet maar dit moment is wel ongepast. - Ik ben laat.
Waarom wil je blijven? Je hebt zelfs geen deftige baan
en alles wat ik krijg is hartenpijn en oorpijn. - Ik ben laat.
Waarvoor? Ik dacht dat ik te laat was.
Ik wenste dat ik dit nooit begonnen was.
Mijn maandstonden blijven uit.
Je bent nooit te laat. - Ik weet het.
Dat is een reden waarom ik verliefd op je werd.
Ik denk dat ik zwanger zou kunnen zijn.
Daarom wil ik niet verhuizen.
Dames en heren, graag een ogenblik stilte
voor enkele woorden van de gastheer.
Ga ervoor, maat.
Geen druk.
Ik zei tegen mijn vrouw, Alison, dat ik niet zou speechen.
Zij die haar kennen, zullen niet verbaasd zijn me hier nu te zien staan
en net dat te doen.
Dus, ik begon een boek te lezen, hoe je eigen gastrokroeg beginnen en beheren.
Hier zijn we dan, negen maanden later.
Er is een keuken, twintig tafels en een opening.
Nog steeds is dat boek niet uitgelezen.
Dat is duidelijk. - Ik weet het.
Bedank schat.
Bedankt om te komen.
Als ik geweten had dat het zo'n weer zou zijn...
Heb je Joe gezien? - Nee, ik dacht dat hij bij jou was.
Als je het leuk vond en je hebt genoten van het eten,
vertel het alsjeblieft door aan je vrienden.
Als je het niet leuk vond en je vindt dat het eten op niets trok,
houdt het dan stil. Het is gratis.
The Fellside. Bedankt.
The Fellside!
Mijn jongen is daarbuiten, hogerop is er sneeuw
en de voorspellingen zijn slecht.
Er zijn mensen die naar buiten willen om te zoeken.
Waarom verliezen we hier tijd mee?
Het laatste wat we willen is een zoektocht
naar mensen die het goed menen tot hun kont in de sneeuw.
Daarom proberen mijn mensen wat grondregels bij te brengen.
Het eerste wat je moet weten is dat de meeste vijfjarigen
teruggevonden worden dicht bij de plaats waar ze zoek raakten.
We hebben vier agenten te voet en vier patrouillewagens
die parken en straten afzoeken in een straal van een kilometer.
Ik heb genoeg gehoord. Ik ben weg. - Wacht, Alison. alsjeblieft.
Laat ons afwachten tot we iets horen van bij je thuis.
Als hij niet daar is, kunnen we uitbreiden en bijstellen. Geloof me.
Hij zal naar huis gegaan zijn, hé? Natuurlijk wel. Wedden?
Dit is de meest recente. Vorige week genomen.
Goed, bedankt.
Kan dat uitgeprint worden? - Ja, geen probleem.
We weten hoe hij gekleed was. Waarschijnlijk ook een koptelefoon.
Hallo.
Zet een paar hulpagenten in om te zoeken in de garages in de omgeving van het huis.
We moeten het hem vertellen. Dat weet toch, hé?
Hoorde je wat hij zei? Hij is waarschijnlijk thuis.
Nee, Alison. Dat zei hij niet.
Als we vertellen over de problemen met Joe en hij blijkt al de hele tijd thuis te zijn?
Denk daar eens even over na. Hoe zou dat zijn voor hem?
Voor de rest van zijn leven wordt hij de autist die vermist werd.
Ma heeft gelijk. We willen niet dat hij gezien wordt als de dorpsgek.
Maurice, ongetwijfeld ben je akkoord met mij. - Ik weet het niet.
Wat bedoel je met ik weet het niet? Je weet het altijd.
Zoals je ook wist dat hij bij jou veilig zou zijn.
Je zegt dat hij af en toe alleen op wandel gaat.
Nee, hij gaat niet echt wandelen.
's Morgen maakt hij een ommetje niet zo ver van huis.
Alleen? Vijf jaar oud?
We wisten waar hij was. - Waar was dat dan?
Sorry.
Juist.
Juist, oké. Bedankt.
Joe is niet thuis.
Ze doorzochten de tuinen, de bijgebouwen en de nabijgelegen hoeve.
We zullen de zoekactie uitbreiden maar ik moet de vrijwilligers spreken.
en hen alle mogelijke details geven.
Je weet wel, zijn medische toestand.
Jij en Maurice zeiden allebei dat hij een probleem had.
Met zijn gehoor.
Hij is...
Hij is een beetje anders dan andere vijfjarigen.
Hij doet niet altijd wat je verwacht van een vijfjarige.
Wil je hen wat meer vertellen daarover, Alison?
Het zou kunnen dat hij niet wil praten met je als je hem vindt.
Misschien,
nee, hij zal zijn koptelefoon ophebben.
Zijn naam roepen heeft dus geen... Het is wel het proberen waard,
maar zelfs zonder zijn koptelefoon, kan hij een beetje
dromerig zijn.
Hij kan overal naartoe zijn.
En hij reageert niet zo op mensen die hem direct aanspreken.
Hij zal niet naar je komen toegelopen als hij je ziet.
Hij houdt van popmuziek. Heel erg veel.
Dus muziek die je op je gsm, je autostereo
of op je iPod staan hebt...
Want hij voelt zich veilig bij muziek.
Wat Alison en Paul proberen duidelijk te maken is dat hij alleen maar...
Hij heeft autisme.
Is dat juist? Hij is autistisch.
Ja, Joe heeft een vorm van autisme.
Wat wil dat precies zeggen, Alison?
Je weet wel, in verband met het hem helpen vinden?
Het betekent heel wat dingen.
De hoofdzaak is dat hij niet zal beseffen dat hij vermist is of in gevaar.
Dat is het verschil, dat is het echte verschil.
Groepen van twee of meer.
We willen geen tijd verliezen met het ook nog eens moeten zoeken naar jullie.
Hoelang was je in de woonkamer met Louise?
Een kwartier.
Maurice, Joe wordt vermist.
Als je boven aan het neuken was maar te verlegen om het te vertellen,
zet je je daar beter over.
Om de liefde Gods we waren in de woonkamer. Waarom zou ik liegen?
Leek Ralph overfamiliair met Joe,
toen je hen samen zag?
Waar gaat dit over? Die dingen op de bus van jaren geleden?
We weten beiden dat het pesterij was. Je zei het zelf.
Ja, maar nu is er een kind vermist, dus alles wordt nagegaan.
Ralph deed toen niets fout en nu ook niet.
Joe liep weg. Hij zou geen vlieg kwaad doen.
Ja weet dat toch?
Het is een gevoel dat ik over mensen heb en ik vertrouw mijn gevoelens.
Vertrouw je ze genoeg om er Joe's leven op te verwedden?
Maurice?
Maurice, je mag de heuvels niet alleen ingaan, als een toerist.
Ik ken die heuvels op mijn duimpje.
Je mag zeggen wat je wilt. Ik verloor hem, ik zal hem vinden.
Zo denkt Alison er niet echt over, Maurice!
Is dat zo? Wel, ik wel.
Nee, schat jij kunt beter blijven voor het geval hij thuiskomt.
Bel me als je om het even wat hoort. - Ja, natuurlijk.
Goed, schat, ben je klaar?
Ik zei dat hij autisme had omdat mensen het anders niet zouden begrijpen.
Goed hoor, prima.
MIJN BROER, JOE, DIE AUTISME HEEFT WORDT VERMIST NABIJ VANCONISTON.
MIJN BESTE AVOND OOIT MET LUCE!
Goed kom dan.
Wacht even.
LUKE: ZE IS ZO'N SLET DAN: VUILE SLET, ZO HEB IK ZE LIEFST
Onnozele jongenspraat.
Ik hoop maar dat Joe begrijpt waarom we dit deden als hij zestien is.
Eens op het internet, altijd op het internet.
Juist.
Precies. Net als hetgeen Luke en zijn maat over je schrijven.
Daar had ik het niet over, pa.
Ik geef hem er van langs van hier tot Barrow-in-Furness.
Dat zal ons niet helpen om Joe te vinden.
Je bent honderd keer meer waard dan zij. Vergeet dat nooit.
Hij is niet meer dan de stront die je van je schoen schraapt.
Kom.
Je hoeft nergens bang voor te zijn. De politie wil je enkel wat vragen stellen.
Zo kun je hen helpen om Joe te vinden. - Ik wil niet spreken met de politie.
Het zal niet zijn zoals de vorige keer. - Nee, ik zal erop slaan.
Ralph, je mag geen agent slaan, schat.
Hoelang kennen we elkaar jongen? Ik zei hem in de tuin te blijven.
Maar je was hier in de keuken toen hij vertrok.
Ik vertel de waarheid. Ik weet het schat en Bob ook.
Nietwaar Bob?
Kom dan, jongen.
Zet het luider.
Joe, kom dan, jongen.
Stom, stom, stom!
Wat is er.
Wat is er? Wat heb je gehoord? Hebben ze hem gevonden?
Nog niet. Ik dacht dat je iemand bij je zou willen.
De helft van de stad zoekt hem en er is iets wat ik je wil vertellen.
Wat denk je...?
Wat denk je van Ralph?
Ralph, de lekstokman. Ik zie hem dagelijks. Waarom vraag je mij naar Ralph?
Ik weet het niet. Hij was de laatste die Joe zag.
En hij heeft het syndroom van Down. Betekent dat dan dat hij verdacht is?
Nee, helemaal niet. Er is alleen iets wat Bob Herd zei,
me in herinnering bracht, eigenlijk.
Iets van niets, maar als ik je niet zou zeggen en je hoorde de geruchten van iemand anders...
Welke geruchten? Wat zou Ralph gedaan hebben?
Jaren geleden zeiden een paar pestkoppen dat hij aan een meisje haar been zat op de bus.
Hij werd ondervraagd door de politie. Er is geen gevolg aan gegeven.
Die gasten gaven toe dat ze gelogen hadden om Ralph op stang te jagen.
Schorremorrie.
Je vertelt me dat Ralph beschuldigd werd van iets wat hij niet deed, jaren geleden.
Ik weet niet... Wat moet ik daarmee?
Waarom zou je...? Waarom vertel je me dat?
Omdat als er iets gebeurd was met Joe...
Omdat je je misschien een beetje schuldig voelt dat Joe vermist raakte onder jouw hoede.
Niet misschien.
Ralph kan niet opkomen voor zichzelf. Denk daar misschien eens aan.
God. Kun je hier blijven?
Want iemand moet hier zijn in geval Joe thuiskomt.
Waar ga je naartoe?
Het is alleen maar uit voorzorg.
Het is stom. Ik dacht dat hij zou...
Ik dacht dat als ik de plek zag, ik zou weten waar hij heenging,
als bij toverslag of zoiets. - Ik begrijp dat.
Ralph, hallo.
Je weet wel dat je niet in de problemen zit, hé?
Niet met mij en niet met Joe's vader.
Maar als je je iets herinnert, om het even wat Joe zei.
Om het even wat jij gezegd hebt.
Ralph?
Hey, kom en ga zitten.
Ik heb het niet zo op Inspecteur Herd. Jij? - Nee.
Ik vind hem niet leuk.
Is er iets voorgevallen, Ralph?
Zoals per ongeluk.
Maar...
Speelden jullie een spel?
Misschien werd het een beetje verwarrend? - Alison...
Ralph heeft Joe niets aangedaan.
Hij deed Joe niets.
Hij is eerlijk. Te eerlijk eigenlijk.
Ik weet dat je met hem wilt praten
en ik begrijp dat, echt waar, maar het is genoeg.
Als moeders onder elkaar, zeg ik je dat hij genoeg gehad heeft.
Dit moet ik je vragen...
Iemand zei dat er iets van
een misverstand was enkele jaren geleden.
Hij was op een bus of zoiets.
Bob Herd, de klootzak, heeft je dat verteld, hé?
Een misverstand?
Hij werd gepest, er werd over hem gelogen. Hij was het slachtoffer.
Vertelde Bob Herd je dat?
Ik moet Joe vinden. Ik heb het gevoel dat ik de enige ben en ik vind hem niet.
Ik weet dat en ik weet dat je nu door de hel gaat,
maar Ralph weet niets.
Paul. Kom hier.
Ik dacht aan plaatsen waar we geweest zijn.
Ja, ik weet het, ik ook.
Ik keek naar zijn spullen, ik keek naar zijn foto's,
zijn schrijven en zijn verschrikkelijke gekleur en ik...
Als we hem vinden... - Wanneer we hem vinden, Alison.
Wanneer we hem vinden. Wanneer, niet als.
Als ik hem vind wil ik niets meer aan hem veranderen.
Ik wil hem alleen maar terug. Ik wil Joe.
Joe, zoals hij is. - We zullen hem vinden.
Weet je nog het laatste dat je tegen hem zei? - Doe dat niet.
Ik kan me het laatste wat ik hem zei niet herinneren.
Ik denk dat ik kort was tegen hem.
Ik wil onze lieve kleine jongen. - Kom hier.
We zullen hem vinden. Ik beloof het je.
Oké? Ik beloof het.
Wacht even.
Hallo?
Bob? - Dit moet het zijn waar hij elke dag kwam.
Kijk wat hij vond.
Onze jongens misten het bij de eerste passage.
Onze schoonzus vond het. - Dit is nieuw.
Hij had dit pas deze morgen. Hij is hier geweest.
Ben je zeker, Alison? - Ja.
Er zijn massa's van die speeltjes. - Nee, nee,
want normaal zou hij zoiets niet kiezen.
Het is maar omdat Rebecca het hem gaf deze morgen...
Ze was weggeweest en hij miste haar.
Goed, oké.
Wat nu, Bob?
We focussen op dit gebied. We brengen al onze middelen hierheen.
Welke klotemiddelen, Bob? Ik heb drie helikopters gezien.
Kom hier. Komaan.
Nee, maar als je zo'n dingen ziet op het nieuws zijn er honderden. Waar is iedereen?
Aangezien het hier zo dicht is bij het water en hij nu al zolang vermist wordt,
zetten we het duikersteam in.
Wat doen jullie?
Wat iedereen doet, helpen om je broer terug te vinden.
We zagen op Facebook dat hij vermist werd.
Ja, jullie waren goed bezig online, nietwaar?
Mijn vader was onder de indruk.
Is er een prijs te winnen?
Ja, een stel hersenen. Ik zou ervoor gaan in jouw plaats.
Jullie staan geparkeerd. Wat is daar het nut van?
Hij houdt zelfs niet van dat soort muziek.
Goed. Goed, zus.
Rijd dan.
Het soort lul die lullen een slechte naam geeft.
Keren we niet beter terug om hen te pakken?
Ik snap niet wat je zolang in haar zag.
Haar mond was de enige reden. Ikzelf zoek geen toenadering.
Ze is oké. - In het donker misschien.
Als je doof bent. - Zwijg maar.
Maar het is niet zoals... Je weet wat ik bedoel,
nadat je haat geneukt hebt, wat heb je dan om over te praten?
Niets, echt. Helemaal niets.
Stop! - Wat?
Aan de kant. Aan de kant hier. - Waarom?
Ga aan de kant. - Waar ga je heen?
Blijf hier. Wacht.
Luke?
Joe?
Gaat het, Joe?
Gaat het met je?
Zonder twijfel.
Mijn jongen.
Laat me je bekijken.
Mijn jongen. - Ja, dat ben je.
Ik wil ook een knuffel. Kom hier.
Top kerel.
Wat ben je?
Een top kerel. Ja. - Ja, dat ben je.
Haal de dokter maar om hem te controleren, maar hij lijkt prima.
Hij kan ons niets vertellen,
maar volgens ons heeft hij het alleen maar koud en heeft hij honger.
Waar vond je hem?
Aan een bushalte. - Een bushalte?
Maar Mozart, Kom hier.
Wat deed je bij een bushalte? Waar ging je heen?
Hey, grote vent. Hoe raakte je zo ver?
Je moet wel de longen van je opa hebben.
Bedankt.
Wij moeten elkaar nog eens spreken. - Wat bedoel je?
Denk niet dat het vinden van Joe een goed mens maakt van je.
Het maakt je alleen maar een lul die iets goed deed.
Waar ging dat over? - Beetje ouderwetse ouderschap.
Jij moet naar binnen. Kom, we gaan naar huis.
We gaan opwarmen. Kom.
Goed dat we hem gevonden hebben.
Ik denk dat Bob Herd op het punt stond om naar huis te gaan en zijn gitaar te pakken.
Ik verwijt je dit, weet je?
Dat rondhangen bij bushaltes, je bracht hem op ideeën.
Schitterend toch, dat hij eraan dacht naar een bushalte te gaan?
Aan de verkeerde kant van de weg. - Je kunt niet alles hebben.
Hoe weet je dat het de verkeerde kant was?
Misschien wilde hij wel vluchten van dit gekkenhuis.
Je hebt een punt. - Hij liep toch niet weg. Hij wandelde.
Wij hebben er weglopen van gemaakt,
maar in zijn hoofd was hij gewoon aan het wandelen.
Wij maken ons eigen verhaal over zijn innerlijke toestand, waarover...
we echt niets weten.
Iedere buitenstaander heeft het gevoel dat hij een cryptogram probeert op te lossen.
Dat gebeurt er als je probeert de toonhoogte te verhogen, Nicola.
Komaan.
Kom op, wat waren we aan het zingen? - Dat vertel ik niet.
Dat is geen eerlijke vraag.
Nee, komaan. We zongen allemaal toen de liedjes van Joe op waren.
Maurice? - Het kan zijn dat ik gegraven heb
in mijn Sinatra repertoire op een lastig moment.
Geen wonder dan dat hij wachtte op de bus naar Kendal.
Wil je hem in bed stoppen, schat? Ik moet naar iemand toe.
Ja.
Het spijt me echt dat je dit moest meemaken.
Het spijt me dat Ralph dit moest meemaken.
Ik zou hetzelfde gedaan hebben. Toch haat ik jullie ervoor.
Juist.
Het is een lange dag geweest.
Ik hoop dat pa Joe nog eens meebrengt. Om je beter te leren kennen.
En Ralph zal altijd welkom zijn. - Ja.
Want dorpsgekken moeten met elkaar optrekken.
Is dat het? Dat bedoelde ik niet.
De boze dorpelingen komen wel niet meer aan de deur met hooivorken en toortsen
maar bekijk zijn Facebookpagina maar eens. En genot.
De mensen vergeten het wel. - Ja, maar hij niet en ik niet.
Je hebt een kind dat anders is en dat blijft altijd.
Je hebt een kind dat anders is, Alison,
dus jij weet waar ik het over heb.
Vals alarm. Mijn menstruatie is begonnen.
Juist.
Je bent opgelucht, als je eerlijk bent, nietwaar?
Ja.
Je bent opgelucht, toch? - Ja. Zoiets.
Je wilde nu toch niet echt een gezin beginnen?
Als vervangende activiteit aan de orde is, de vaatwasser is vol.
Wat ik te zeggen heb, daar is geen manier voor.
Ik weet dat het...
Ik weet dat het niet gepland was.
Ik weet dat het eng is.
Ik ben niet bang. Zeker niet van het vaderschap.
Ik vind het eng wat ik dacht toen je het me vertelde.
Wat dan? - Eventjes dacht ik...
Het eerste wat ik dacht toen je het me vertelde was,
ben ik wel de vader.
Wie anders zou de vader kunnen zijn? - De datums.
Toen je naar Manchester ging en Michael zag. De datums zouden kunnen kloppen.
Michael.
Dat denk je toch niet echt? - Niet als ik rationeel denk.
Maar die kleine twijfel die verschrikkelijke gedachte,
veegt al het andere weg.
Het staat gewoon alles in de weg van wat goed is omtrent ons.
Het maakt alles kapot. - Wanneer kon het gebeurd zijn?
Wanneer kon...? Hoe kon ik geslapen hebben me Michael?
En hoe kun je dat denken over mij, na alles wat we gedaan hebben?
Ik wil zo geen man zijn. Toch ben ik het.
Ik wil niet in zo'n relatie zitten.
Ik keek naar Ralph en het enige wat ik dacht was, wat als dit Joe was,
die daar zat met een gebroken hart.
Wat als het Joe was die zich afvroeg wat hij verkeerd gedaan had?
Wat als het Joe was die zijn hele leven niets anders had gehoord
dan dat hij de wereld moet vertrouwen om te ontdekken dat het omgekeerd niet zo is.
We gaan hem omgeven met een familie
die zo van hem houdt dat hij niets anders dan liefde kent.
Ik denk dat hij meer familie heeft dan gelijk welk ander kind.
Weet je nog wat ik zei over hem niet willen veranderen?
Ja.
Ik meende het toen. Ik denk niet dat ik het nu denk.
Ik vertelde God dat als hij veilig was ik een jaar lang naar de kerk zou gaan.
Mag ik die ook breken? - Nee.
Misschien kun je het wat langer menen?
Het voelt aan als rouwen, vind je niet?
Dat ligt het dichtst bij het gevoel dat ik had...
Weten dat daarin een jongen zit die we gehad konden hebben
maar niet hebben.
Voor mij voelt het alvast als rouwen.
Eddie! Eddie, dit is...
Dit is zot.
Iedereen wil dat ik sterk ben en besluitvaardig. Wel, nu ben ik het.
Ik denk dat je sterk en besluitvaardig verward met dwaas en impulsief.
Toen ik verliefd op je werd, was het omdat je zulke dingen zei.
Nu zijn het de dingen die me de muren opjagen.
Dat kan een patroon zijn in relaties die in problemen zitten.
En dat ook. Je staat altijd vanaf de zijlijn commentaar te geven op ons huwelijk.
Het voelt nooit aan alsof er samen met mij in zit.
Eddie, doe dit alsjeblieft niet.
Als je wilt verhuizen dan kunnen we dat.
Denk je echt dat het daar om draait?
Je denkt precies dat ik een nog grotere loser ben dan ik denk.
Mag ik erbij?
Natuurlijk, schat.
Natuurlijk mag je erbij.
Vertaling en synchronisatie : pvdc www.addic7ed.com