De vernietiging van het milieu door de mens, heeft evolutionaire aberraties gecreëerd,
bekend als Abbies...die over de Aarde heersen.
Één man zag de catastrofe aankomen,
hij creëerde een ark voor de mensheid en selecteerde enkele uitverkorenen,
om 2000 jaar te slapen, en het uitsterven van de mensheid te trotseren.
Omringd door bergen en beschermd door een elektrische omheining,
doen de laatsten van de mensheid levend op Aarde hun best om te overleven,
in een Stad genaamd Wayward Pines.
Eerder bij Wayward Pines...
Pilcher stuurde een aantal nomaden in verschillende richtingen voorbij de omheining,
En Adam is de enige die ooit is teruggekeerd.
Ze zijn verdwenen.
Dit is een zeldzame gelegenheid.
Met de Abbies teruggetrokken, kunnen we zonder angst werken.
Ik wil met jullie mee, laat me mijn zoon vinden.
Maar telkens, als één ding hier bijna rationeel lijkt,
duiken er twee dingen op, die absoluut geen zin hebben.
Elk lid van onze gemeenschap heeft een plicht om de toekomst van het menselijk ras te verzekeren.
Lucy hééft een keuze.
In feite, Rebecca, heeft ze die écht niet.
Ik wil geen mam zijn.
Frank, help me met jouw zusje.
Je hebt het haar verteld.
De Abbies zijn verdwenen, dokter.
Maar we hebben een kans om onze toekomst veilig te stellen,
en een nieuwe weg in te slaan. - U onderschat ze.
Alsjeblieft, ga niet werken, vandaag.
Sorry, ik moet wel.
We zouden ergens naartoe moeten gaan.
Galapagos.
Machu Picchu.
Ik weet niet of je het serieus meent. - Oh, dat doe ik, dat zijn echte plaatsen.
Die plaatsen zijn erg ver weg.
Theo?
Wat dacht je van een strand?
Hawaï. - Schat...we gaan naar Hawaï.
Kunt je de verwachte schattingen voor het Peterson Project opvragen?
Het spijt me.
Mij is opgedragen al het materiaal aan Alex te geven.
Wát? Aan Alex? Nee, hij is nog niet bijgepraat.
Ik denk dat ze voor zijn voorstel gaan. - Dus ze stelen mijn project van me?
Het spijt me.
Verschuif alles, ik wil het hele team meteen op een telefonische vergadering, oké?
Er is een man op je kantoor, hij wilde niet bij de receptie wachten.
Rebecca Yedlin? David Pilcher.
Zeg eens, is dat "Piers Park"?
Mijn vader nam me altijd mee uit zeilen daar.
Meneer Pilchner... - Pilcher.
Juist. - Misschien hebt u van mijn boek gehoord.
"De komende crisis":
"De menselijke aanpassing aan Milieudruk".
Wat wilt u?
Ja, ja, natuurlijk.
Eh...nou, ik wil graag dat u een project overweegt.
Een ambitieus project.
Iets historisch.
En...wat voor gebouw moet dat zijn? - Laat me u dat vertellen tijdens een diner.
Montrachet...de nobelste van de witte Bourgognes.
Californische Chardonnay rechtstreeks uit de fles.
Onmiddellijke bevrediging voor de Amerikaanse smaakpapillen.
Het zou moeten gaan om wat ouder wordt...wat blijvend is.
Mijn Harvard proefschrift, ik heb het in jaren niet gezien.
U dacht dat uw titel slecht was?
Hoe komt u hieraan?
Ik omring mij met mensen die er heel goed in zijn om voor mij te krijgen wat ik wil.
Dit is zeer indrukwekkend.
U bent een fan van Henry Clubb, zie ik. - Hij is de reden waarom ik architect ben.
In 1856, bouwde hij een nederzetting genaamd... - "The Octagon City".
Ja, dat weet ik...en het mislukte.
Ja.
En als we een tweede kans zouden krijgen?
Om opnieuw te beginnen... met een kleine verlichte gemeenschap?
Die geleidelijk groeide,
totdat ze de meest essentiële, de belangrijkste gemeenschap werd, die de Wereld ooit had gekend.
Daar zou u deel van willen uitmaken, nietwaar?
Ik denk iedereen wel. - U zou verbaasd zijn.
Ik denk dat de vloed op komst is, Rebecca.
Hij zal alles vernieuwen.
We hebben een Ark nodig, ik wil dat u hem ontwerpt.
Wat u voorstelt klinkt... - Maf...ja, ik weet het.
Je raakt eraan gewend, dat mensen je bekijken als een mafkees.
Een valse profeet.
Het kan je ontmoedigen... wie dan ook, ontmoedigen.
Maar als je in iets gelooft, als je... er echt in gelooft...dan vecht je ervoor.
Ik wilde gaan zeggen, dat, dat wat u voorstelt kostbaar klinkt.
Ik zou bereid zijn alles te betalen...ik ben bereid mijn laatste cent ervoor uit te geven.
Ik ben op zoek naar dromers, zoals ik.
Ben jij een dromer, Rebecca?
Zou jij de gelegenheid niet willen hebben...om de Stad te bouwen waarvan je altijd gedroomd hebt?
Een nalatenschap zonder gelijkenis.
Vertaling: Investigator Poster: OYM
De units zijn op weg. - Sluit de hoofdstraat af.
Ja, meneer. - Niemand ziet dit.
Ik ben ermee bezig.
Hoe is het binnen gekomen?
Zijn er anderen? - We weten het nog niet.
Waarom valt het niet aan?
Nadat we het gedood hebben, doen we een zoektocht.
Opzij, opzij, opzij!
Het doden?
We moeten het niet doden, deze is anders.
Kijk.
Het is het eerste vrouwtje wat we ooit gezien hebben.
Het is een Stad. - Met een echte hoofdstraat.
Is dat een "Biergarten"? - Mm...hmm.
Dus nu, weet ik wat jou tot vier uur in de nacht op houdt.
Het zijn "Biergartens".
Ze is ontworpen voor geluk.
Jij zorgt dat het van binnen werkt. Ik zorg dat het aan de buitenkant werkt.
Wij maken allebei een verschil.
Ik denk dat ik gewoon wat bezorgd ben. - Waarom?
"Mr. Right" wandelt je kantoor binnen, met een gouden ticket, gigantische commissie,
vraagt je om...Mayberry te bouwen, en dat snap ik gewoon niet, ik wil niet dat je gekwetst wordt.
We weten allebei dat Utopia niet kan bestaan.
Alsjeblieft, laat me met rust, ik wil gewoon werken, nu.
Hé, voel je de liefde? Je hebt die Abby verslagen.
In feite was het meer...
Hé, ieder meisje op school valt op je. - Nee.
Oké, tot ziens.
Ze is vreemd passief sinds ze arriveerde. Er zijn geen tekenen van ondervoeding,
en de röntgenfoto's zien er normaal uit, maar we zijn nog maar net begonnen.
We wilden wachten tot de effecten van de tranquillizer die je haar toegediend hebt,
volledig uitgewerkt zijn, voordat we beginnen met bloedonderzoeken.
Onze andere Abbies schijnen gekalmeerd te zijn, sinds ze hier is.
Oh, dan is er nog dit.
Wat is het?
Wel, we weten het nog niet.
Het is niet natuurlijk, ook lijkt het niet op een gevechtsverwonding,
die we bij enkele mannetjes gezien hebben.
Misschien is het iets antropologisch.
Antropologisch?
Ze zijn geen verloren stam, het zijn dieren. - Ik neem het Pilcher onderzoek nog eens door.
Maar er is niet veel over vrouwtjes, of wel?
De Abbies die door de omheining braken op "Invasion Day", dat waren allemaal mannetjes.
Natuurlijk wisten we dat er vrouwtjes waren, daarginds,
en net als bij alle soorten zijn ze anders.
We weten alleen niet hoe anders.
Misschien kan ik iets naar boven halen, wat ons helpt.
Om ze te begrijpen? - Ze te doden, voor eens en altijd.
Houd me op de hoogte.
Margaret schijnt dit allemaal goed te doorstaan.
"Margaret"? Heb je haar een naam gegeven?
Ik geef al mijn Abbies namen.
Die grote is Dennis...hij was een bullebak.
Die daar is Max...nog een bullebak.
Hij had de pest aan de middelbare school. - Ik ook.
Mijn ex-vriendin...staarde alleen maar naar me, telkens als ik me verontschuldigde.
Dus ik noemde haar Margaret...het spijt me, Margaret.
We zijn klaar met het doorzoeken van de Stad, er zijn geen andere Abbies gevonden.
Goed, en de omheining? - De omheining is veilig.
Kun je dan aan mij uitleggen hoe een Abby in onze carrousel terecht kwam in de hoofdstraat?
Misschien was ze hier al die tijd al.
Ze is mak, ze kan onopgemerkt gebleven zijn.
Misschien toen de omheining geopend werd toen de onderzoekers vertrokken?
Of iemand heeft het geholpen. - Wie zou dat doen?
Blijf eraan werken.
Je zou die twee met de watermonsters kunnen helpen, als het niet teveel moeite is.
Heb je een spade bij de hand?
Want dan kan ik je helpen met het graven van wat graven.
Ben je daarom teruggekomen?
Om het einde van de Wereld te prediken? Want niemand van ons is van plan hier te sterven.
Als ze komen...maakt het niets meer uit.
Dennen hebben een levens- verwachting van meer dan 5000 jaar.
Het is verschrikkelijk om iets om je heen te overleven, nietwaar?
De natuur is wreed op die manier.
Ik ga niet terug, CJ.
We kunnen er niet volkomen zeker van zijn, dat de Abbies verdwenen zijn.
Je moet teruggaan naar waar het veilig is.
Nee, ik heb mijn beslissing genomen, ik blijf hier.
Het is veiliger binnenin.
Ben is hier.
En ik verlaat mijn zoon nooit meer. Ik...ik ben nog steeds zijn moeder.
Ik heb je bescherming niet nodig.
Je moet hem misschien hetzelfde vertellen.
Die man is de reden waarom mijn hele gezin dood is.
Ja...maar hij is ook de reden waarom jij nog leeft.
De eerste keer in Idaho? - Ja, het is prachtig.
Hier doorheen.
Oh, wow.
Hier gaan we ons "morgen" bouwen.
Helaas, zullen al deze bomen weg moeten, behalve de dennen.
Die worden ouder.
Het lijkt erop dat er al een Stad is, daar.
Niet lang meer.
Ik zou graag willen dat je de rest van het team ontmoet.
Iedereen...
Ah. - Ontmoet onze architect.
Hoi. - Dit is Rebecca.
Hoi.
Hallo. - Ik ben Megan.
Ik vond jouw plannen prachtig.
De manier waarop je de auto's en de garages aan de achterkant van de huizen hebt geplaatst.
Het is gewoon zo elegant,
en met alles zo dichtbij, wie moet er sowieso nog rijden?
Ik bedoel, het is zo'n voor de hand liggende manier om de socialisatie aan te moedigen...
Maar toch...lof!
Dank je.
Gaan we daar onze operatiebasis bouwen?
Wel, we zijn al begonnen.
Hij is aan de andere kant van de berg..
Maar je zult...je zult amper tijd hebben voor verkenning daarboven, na het diner vanavond.
Hoi, Jason.
Rebecca, zoals je gehoord zult hebben, was de Abby in de hoofdstraat de enige.
Goed nieuws.
Jij hebt deze Stad ontworpen.
Nu heb ik je hulp nodig, het is mijn taak om deze Stad te beschermen.
Weet je zeker dat de omheining ondoordringbaar is?
De omheining is veilig. - En als je het fout hebt?
Dan zijn we dood.
Mijn ontwerpen zijn het probleem niet hier, Jason.
Hoe zijn de dingen thuis?
Prima.
Goed...goed.
Dan vertrouw ik erop, dat je hem alles verteld hebt?
Het is niet goed om geheimen te hebben, Rebecca.
Ik...ik wil een nieuwe afspraak.
Je hebt locker nummer vier, voortplantingskamer negen.
Zijn er camera's? In de...in de kamers?
Er zijn geen camera's.
Voortplantingskamer negen.
Hoi, Frank. - Meadow, hoi.
Gaan we op het, op het bed, of zo?
Ja, ja...oké.
Weet je, Frank, dit... - Ja?
Het werkt waarschijnlijk beter als we onze badjassen uit doen.
Eh, ja, natuurlijk, ehm...oké.
Ik eh, ik vergat het hele...
Ik...ik weet, het begint met "K" en dan denk ik dat het "J" is, ehm...
Het staat daar.
Oké, goed.
Ehm...
Dus laten we dan "K" doen.
Sorry.
Is het wel goed met je?
Ja, ja, ik ben alleen een beetje... een beetje nerveus, het is goed.
Nou, we zouden rechtstreeks naar "P" kunnen gaan, als je wilt...
Nee, het is, ik bedoel, weet je,
het is gewoon...het is gewoon deze situatie.
Eh...het zou...ehm...laat mij...
Ehm ehm... - Vergeet het.
Wat? - Ik snap het, oké? Je mag me niet.
Nee, ik bedoel...w...wacht, dat is niet wat... - Wat is het dan?
Je hebt gelijk...we zijn geen goede match, ik, ik val toch meer op blond.
Ja, misschien ben voor niemand een goede match.
Maak je geen zorgen, ik laat het ze weten.
Is hij binnen?
Ja, hij is binnen...maar hij heeft het erg druk.
En helaas accepteren we, geen nieuwe binnenlopers op dit moment.
U wilde me zien?
Ik hoorde dat jullie een van die schepsels hebben gevangen, midden in de Stad.
Dat klopt, ze is in verzekering in het lab.
Leeft ze nog? - Ja.
Je zei "zij," Hoe weet je dat? - Daarvoor is geen gynaecoloog nodig, Dr. Yedlin.
Dus jullie hebben een echt lab, hier? - In de berg, ja.
We hebben de mannetjes bestudeerd, maar dit zou een echte kans kunnen zijn.
We hebben nog nooit een vrouwtje gevangen.
We hebben er zelfs nog nooit een gezien. - Een beetje meer naar links, denk ik.
En wie leidt jullie wetenschappelijke onderzoeksteam?
Want iemand met de juiste opleiding moet ik nog tegenkomen.
Nou, het is ook niet uw opleiding.
Tenzij u een opleiding tot dierenarts voltooid heb, waar ik niets van weet.
Je hebt iemand nodig met verstand van protocollen, en medische ethiek.
Tenzij dat onderdelen zijn van oude regels, waarvan Wayward Pines is vrijgesteld.
Nou, er zijn veel dingen die we graag achter ons laten, maar in dit geval, ja.
De oude regels zouden nog van toepassing moeten zijn.
Prachtig, geef mij dan de leiding...van het onderzoek.
Je hebt iemand nodig die gekwalificeerd is. - Ik zou dat kunnen doen.
Maar als ik dit steun, en het doorgaat, dan zou u op wat teentjes kunnen trappen.
Geweldig.
Laat me maar weten, wanneer u wilt beginnen, en dan stel ik u voor aan het team.
Dokter Yedlin, komt u maar alstublieft.
We staan op het punt om wat cerebrospinale vloeistof te extraheren.
Wilt u meekijken?
Waarom is ze niet gesedeerd? - Het is ook een studie naar de pijnreflex.
We moeten weten of pijn kan worden gebruikt als afschrikmiddel.
Ze mag geobserveerd worden, maar ze moet onaangeroerd blijven.
Dokter Yedlin zal zich bij jouw team aansluiten, Megan.
In feite zal ik het leiden, volgens onze afspraak.
Oh.
Weet Jason hiervan?
Jason is op de hoogte, en dokter Yedlin is een chirurg van wereldklasse,
die ontelbare onderscheidingen en studiebeurzen heeft gekregen.
Zoveel mogelijk leren, zo snel als we kunnen, is wat het beste is voor Wayward Pines.
Ik laat jullie twee over aan je werk.
Ik weet zeker, dat een chirurg van wereldklasse en een dito hypnotherapeute, veel te bespreken hebben.
Excuseert me, zei ze "hypnotherapeute"? - Dat is lang geleden.
Ik heb vele jaren studie en onderzoek gedaan, sindsdien.
Ik kom morgenvroeg hier, en we gaan een correcte set protocollen vastleggen.
Prachtig, ik kijk ernaar uit.
Doe het.
Als eerste, wil ik graag zeggen hoe extatisch ik ben, betreffende al het werk wat je hebt gedaan.
Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, vertelde je me dat
je de Wereld wilde opblazen, en opnieuw beginnen, nou, geloof me...je bent goed op weg.
Jouw ontwerpen zijn verbazingwekkend.
Dank je.
Dank je, David.
Dank je.
Ik moet wel iets bekennen.
Het is belangrijk dat je de volledige reikwijdte van onze plannen begrijpt.
Oké, geweldig.
De constructie van de ontwerpen die je hebt gemaakt, zal voorlopig niet plaatsvinden.
Hebben we het over een jaar?
Vijf jaar?
Deze wijn, die we drinken, Nerello...is van de berg Etna.
Het is mijn favoriete wijn.
Geteeld op de zijde van een vulkaan, maar wat maakt deze wijn zo speciaal?
Is het de druif of de wijnboer?
Of is het, het klimaat?
Nee, het is de bodem.
Het product van tientallen, honderden erupties over duizenden jaren,
die constant de chemische en minerale samenstelling transformeert van die bodem.
En toch, na al die onrust en ontreddering,
na dat geweld en die vernietiging, laat de natuur ons een prachtige en delicieuze gift na.
De timing, de locatie...waren cruciaal.
De volgende catastrofale ramp ligt direct om de hoek.
En de enige manier om onze overleving te verzekeren,
is ons voorbij de gebeurtenis te katapulteren.
Een selecte groep vrijwilligers, allemaal ware gelovers worden in cryogene containers geplaatst,
ondergebracht in deze faciliteit.
Waar we zullen slapen...2000 jaar lang.
Als we ontwaken, dan vertellen al onze berekeningen ons, dat de dreiging voorbij zal zijn.
En we bouwen ons Utopia. - Jouw Utopia.
De Aarde zal klaar zijn om opnieuw te beginnen. - Nou, Rebecca,
ik weet zeker, dat je honderden, duizenden vragen hebt, over dit alles.
We zullen graag de details nader aan je toelichten, maar...
ik vond dat het belangrijk was in dit stadium om...om je op de hoogte te brengen.
Het is mijn hoop, dat jij mijn partner en medewerkster zult zijn,
zodra we getuige worden van de geboorte van deze nieuwe Wereld.
Eh...dit is, eh, eh...het is veel om te verwerken.
Eh...natuurlijk ben ik... ben ik vereerd om hier een deel van te zijn.
En ik kan niet wachten.
En dit is, eh...
een erg stoutmoedig plan, het is verbazingwekkend.
Hoi, hoe ging het allemaal?
Ik kan het niet.
Bec, vertel me.
Wat als je een inschattingsfout gemaakt hebt?
Wat als...
Oké probeer me te volgen.
Wat als je een fout gemaakt hebt, en je kunt er geen uitweg uit vinden?
Hij is niet echt, of wel? - Ik wilde dat hij het niet was.
Ik was zo bang, dat er zoiets zou kunnen gebeuren.
Ik zou willen dat ik hier nooit in betrokken was.
Ik voel me zo'n mislukkeling.
Je hebt niet gefaald, vertel ze gewoon, dat je eruit stapt.
Als ze je te na komen, prima, dan los ik het op.
Het ziekenhuis.
Ik moet teruggaan...we komen hier doorheen, dat doen we.
Ik had een droom, vannacht.
Ik ging terug, en ik liep het huis in, en Ben was daar,
en hij liep regelrecht in mijn armen, en...
Ethan was totaal overstuur, maar hij was blij dat ik thuis was.
Er is niets meer voor mij, daar binnen die omheining.
Theresa...
het was niet de bedoeling, dat je hem zou volgen.
Ik had voor je kunnen zorgen, maar jullie kwamen hier terecht, jij en Ben.
En ik moest, ik moest jullie volgen.
Adam, wat bedoel je?
Ik wilde Ethan uit de weg hebben.
Ik weet, dat het verkeerd was. Ik verwacht niet, dat je me vergeeft.
Het spijt me.
Ik was in de voortplantingskamer.
Met Meadow.
Ik kwam niet voorbij "K". Ik was er niet voor in.
Dat gebeurt.
Meadow, Ashley, ik bedoel, ik was er niet voor in.
Nee, ik bedoel, ik, ik...ik weet het niet, ze...ze stoppen je in die maffe kamer,
en je moet je al die stappen herinneren, weet u, denkt u dat, dat het is?
Dat ik gewoon sommige van die stappen vergat? Ik bedoel...
Ik weet niet of er...
Denk je dat je mogelijk "gay" (homosexueel of vrolijk) bent?
Gay? Ik ben precies het tegenovergestelde van gay.
Ik voel me heel erg on-gay op dit moment.
Het woord betekent niet alleen "vrolijk". Heeft niemand dit ooit met je besproken?
Wat besproken? - Aantrekking tot hetzelfde geslacht.
Dokter, alstublieft. - Er is niets verkeerd met jou.
Ik ga het ze gewoon vertellen... u moet me, u moet me iets geven.
Kunt u me niet iets geven? Een, een pil of een behandeling?
Frank, kalmeer nou maar. - Nee, alstublieft!
Luister...
Kunt u ze vertellen, dat ik het de volgende keer doe, ik doe alles, ik beloof het.
Frank, je hebt niets nodig. - Er zijn regels, oké? Ik moet reproduceren.
Het, het is mijn glorieuze plicht.
Maar als ik ziek ben, en als ze er achter komen, dat ik het niet kan...
dan doden ze me. - Ik laat dat niet gebeuren.
Rebecca.
Vertel het hem.
Waarom ben jij hier?
Vertel het hem.
Xander en ik zijn getrouwd...hij is mijn man.
Ik werd gekidnapt...en in slaap gebracht.
Toen ik wakker werd, was jij niet hier. Ik was helemaal alleen in deze toestand.
Ik wist niet wat ik van deze plek moest denken...hoe te overleven in deze Stad.
Ik dacht dat jij dood was. - Dus je trouwt maar met hem?
Ze matchen mensen met elkaar, wij hebben geen... - Hé, stop met praten.
Hoe lang?
Een jaar.
Maar we zijn al zes maanden niet samen geweest.
Oh, tjeminee.
Theo, alsjeblieft, probeer het te begrijpen.
Wat?
Dat je met een andere man trouwde, terwijl ik een "ijslolly" was?
Of dat je tegen me loog, vanaf het moment dat ik wakker werd?
Ik heb niet gelogen, ik wilde je alleen niet overdonderen.
Maar je sleepte me in dat bed, dat je deelde met hem.
Dit is niet haar schuld, man.
Theo!
Oh, God.
Ben je in orde?
Dus hier verstop je, je.
Je, eh, je gaat er toch niet afspringen, of wel?
Erg grappig.
Vraag je, je ooit af, wat er daarginds is?
De hele tijd.
Ze vertellen ons, dat we er niet aan moeten denken,
en ik probeer er niet aan te denken.
Maar soms zie ik het in mijn dromen.
Waar niemand ons, vertelt wat we moeten doen met ons leven.
Waar ik niet mijn hele leven doorbreng met het wassen van haren van de mensen.
Hé, je hebt tenminste een baan.
Ik ben nog steeds ongeplaatst. - Jij bent gelukkig.
Ik betwijfel het.
Het spijt me, Luce. - Ik weet het.
Ik heb echt een moeilijke tijd, nu.
Ik zal je beschermen, Frank.
Je bent mijn kleine zus... ik hoor jou te beschermen.
Ik zal je beschermen.
Dank je.
Geen zorgen, geen testen meer, nu.
Ze hebben ons trouwens niets geleerd.
En ik denk dat we zullen zien wat voor verrassingen
een bepaald iemand voor ons beiden in petto heeft, morgenvroeg.
Het was nooit de bedoeling dat we elkaar zouden ontmoeten, wist je dat?
Pilcher dacht dat we wakker zouden worden, en ja, jullie zouden hier geweest zijn,
maar...jullie zouden verdwenen zijn...en de Aarde zou weer aan ons toebehoren.
Ik weet nog, dat ik wakker werd op een brancard in een ziekenhuis.
Nadat ik aangevallen was...en vertrapt...en voor dood was achtergelaten.
Voordat mijn man stierf... probeerde hij me weer op te lappen.
Ik mis hem.
Zie je? Ik kan nog steeds sommige dingen voelen.
Waarom praat ik tegen je? Je kunt me niet verstaan, wel?
Je bent maar een dier...nietwaar, Margaret?
Ik kan weggaan.
Nee, het is goed.
Ik dacht aan de dag waarop Ben geboren werd.
En hij kwam eruit...schreeuwend.
En hij keek me rechtstreeks aan...
en met zijn kleine, nietige handpalm..sloeg hij me...zó op de wang.
Het was het eerste wat hij deed.
Ik blijf maar aan hem denken, dat hij hier alleen was en zo bang.
Geen moeder zou ooit haar eigen kind hoeven te overleven.
Ik weet, waarom je niet terug wilt naar Wayward Pines.
Je bent hier, omdat je wilt sterven.
En dat heb ik meegemaakt. Elke dag zei ik, "Dit is het, zo eindigt het."
Maar ik heb er vrede mee, ik heb geen vragen meer.
Ik heb alles gezegd, wat gezegd moest worden ten aanzien van mijn terugkomst.
Ik wil alleen, dat je me vergeeft.
We zitten allemaal samen vast, hier. Ik kan met je praten, dat kan ik wel.
Maar ik zal nooit, nooit in staat zijn je te vergeven.
Rebecca Yedlin?
Hoi, ik ben Xander.
Ik wil dat je met me meekomt.
Ik begrijp het niet.
Ik weet het...het is allemaal erg verwarrend. Je bent bewusteloos geraakt tijdens de storm.
Het zal allemaal gauw duidelijk worden, dat beloof ik.
Het is prachtig, nietwaar?
Nee!
Vertaling: Investigator Poster: openyourmind-OYM