DRIE JAAR NADAT 'DE OPSTANDING' BEGON.
DE BESCHAVING IS GEVALLEN.
VAMPIERS HEERSEN OVER DE STRATEN.
DE ENIGE HOOP IS HET GERUCHT DAT ER EEN VERLOSSER LEEFT.
Een aanval. - Wat is dit?
Laat me gaan.
Gaan.
Kom op. - Alles vrij.
Vrij. - Naar links.
Daar is ze. Pak haar.
36 UUR EERDER.
Ik mis die kleine dingen.
Ik mis ook m'n familie en zo, maar...
Het zijn die kleine dingen.
Lunchen bij de Subway.
Een dubbel belegd broodje. Gewoon omdat het kan.
Ik weet het ook niet.
Ik klets maar wat.
Dat begin je vast al beu te worden.
Ja, dat is goed. Ga je gang.
Toe maar, Doc. Drink op.
Goed zo.
Ik snap dat je het zat bent.
Het is tenslotte niet jouw schuld.
O ja, en KitKat.
Ik mis KitKat.
Chocolade met koek in het midden, die kraakt als je hem breekt.
Ik mis KitKat.
Er staan vast nog dozen vol in de winkels.
Maar of ze nou daar staan of op de maan, ik heb er niks aan.
Hé, rustig aan.
Je hebt me bijna leeggezogen.
O, shit.
Er loopt iets rond bij de zuidwestelijke ingang.
Verdomme.
Ze komen.
Ik handel het wel af.
Rustig maar. - Ze komen eraan.
Ze komen. - Die kolere-apocalyps.
Laat ons erin.
Doe open. Laat ons alsjeblieft binnen.
Doe open. - We weten dat er iemand is.
Doe verdomme die deur open.
Laat ons erin. - Opschieten.
Snel nou. Laat ons binnen. - Dat gaat niet. Sorry.
Doe open. Je moet ons binnenlaten.
Maak hem niet open. Het is een boobytrap, dat lukt nooit.
Nee, laat ons erin.
Ik ben marinier en ik moet dit complex bewaken.
Ik kan m'n plicht niet verzaken.
Doe verdomme die deur open. - We gaan eraan.
Ted? - Ja, zakkenwasser.
Doe open. Dat is een bevel.
Laat ons naar binnen.
Doe die deur open. We gaan eraan.
Ze komen eraan. - Laat ons erin.
Toe maar. Opschieten.
Naar binnen.
Wendy. - Hierheen.
Wendy. - Naar binnen. Gauw.
Als de sodemieter naar binnen. Lopen.
Kom op.
Kom op. Naar binnen.
Bedankt.
Wat is er met hem? - Dat is Sam.
Bedank hem maar niet. Hij is doof. Hij hoort je niet.
Heeft Wendy het gered?
Ze was toch bij jou? - Nee, achter me.
Dat was pittig.
Ik leg het later wel uit. - Begrepen.
Zelf gemaakt? Gewiekst, hoor.
Ik ben blij dat je er nog bent.
Je ruikt naar benzine.
M'n vrouw is nog buiten. Ik dacht dat ze binnen was.
We moeten haar halen. - Dat gaat helaas niet.
Wat klets je nou? Er loopt een vrouw buiten.
Straks verscheuren ze haar.
Als we de deur opendoen, brengen we het complex en m'n missie in gevaar.
Iedereen naar boven.
Einde discussie.
Je had de toegangscodes gewijzigd.
Je was zes maanden weg. - Hufter.
Wees blij dat er nog steeds licht brandt.
Ik heb de basis niet gehaald.
Ze sneden me af en kwamen achter me aan.
En de anderen? Gomez, Smitty, hebben die het gered?
Nee.
Ik had hier moeten blijven. - Misschien.
Heb jij het een beetje gered hier? - Het was dikke pret.
Vast wel.
En met haar? Is ze nog...
Er is nog niks veranderd. De Schone Slaapster.
Dus je zat hier de hele tijd alleen met de dokter?
Wacht maar.
We zijn er bijna.
Ziet er geweldig uit hier.
APOTHEEK NIET VOOR ONBEVOEGDEN
Jezus.
Hij houdt er een als huisdier.
Is dat de dokter? Allemachtig.
Ze is gebeten. Het was toen ik...
Ik ben benieuwd.
Ze maakte onderdeel uit van deze missie, bijdehand. Waar of niet?
Jawel, maar... Jezus. - Nou dan.
Wie haar aanraakt, smijt ik van het dak.
Ze is gebeten. - Een vampier.
En deze meid hier?
Deze meid...
...bestaat niet voor jullie.
Begrepen?
Hebben jullie me begrepen?
Oké dan.
Dat is goed.
Zijn we hier wel veilig?
Met die ene die opgesloten zit en dan nog...
Dat daar in die andere kamer.
Inderdaad.
En dan nog wat hij met Johns vrouw deed. Hij is een beest.
Een man die vast zit, wordt een beest.
Een beest met een machinegeweer.
Je weet dat hij haar voedt, hè?
Die vampier?
Hij geeft haar z'n eigen bloed.
Hé daar, soldaat.
Axel, toch?
Je naam, bedoel ik.
Kom op, ik doe m'n best.
Oké dan. Hoor eens...
Sorry voor wat er gebeurd is. Ik was een beetje...
Maar m'n vrouw is daar.
Dat was ze, ja. - Je moet me helpen.
Laat me eruit. Ik maal niet om mezelf, maar m'n vrouw is daar.
Die deuren gaan niet meer open.
Te gevaarlijk. Dat is zelfmoord.
Je weet hoe het daar is.
Luister.
Luister. Ik moet naar buiten.
Geen sprake van.
Kappen.
Ik begrijp hoe je je voelt.
Maar we kunnen niks voor haar doen.
Oké dan. - We blijven binnen.
Einde discussie.
Ongelooflijk van de dokter.
Ze was altijd zo...
Zes maanden nu.
Het gebeurde toen jullie vertrokken.
Ik gaf jullie dekking. Zij...
Ik weet het nog. Je stond op het dak.
Zij ging checken of de deur dicht was.
Ik raadde het af, maar ze ging toch.
Toen brak de hel los. Jullie werden te grazen genomen.
Ze wilde Smitty helpen en een van hen...
...greep haar beet, zette z'n tanden in haar arm.
Kort daarna werd ze zo.
Verdomme.
Inderdaad.
Die lui pikken het niet zomaar om met zo'n ding onder één dak te leven.
Ik ga niet in discussie.
En wie zegt dat ze mogen blijven? - Dat is waar.
Ik geef je later de codes en sleutels.
Misschien ook aan andere mensen die ik vertrouw.
Goed idee. We kunnen alle hulp gebruiken.
Want er zitten een paar lastpakken bij. Vooral die John.
Pas op.
Deze hier is nieuw.
Je bent net Robinson Crusoë of zoiets.
Hoe ken je die lui?
Ze zaten verstopt in alle hoeken en gaten.
En als je bange lotgenoten vindt, besluit je bij elkaar te blijven.
Voortdurend op de vlucht.
De rovers zijn wilde beesten die jacht op je maken.
De voeders zijn slimmer, die sporen je op.
Je weet niet hoe het daar is. Je hebt geen idee.
Je doet daar alles om een dag langer te leven.
Robinson Crusoë, Robinson.
Oké, nu ze weg zijn.
Maak deze ook dood.
We doen het gewoon.
Weg, dit is geen kinderboerderij.
Ben jij soms Shaka Zulu?
Ik heb de leiding. Tot die marinier terug is.
Ik zie het. Je bent een stoere kerel.
Kom maar op, strontzak.
Lazer een eind op.
Een ander keertje.
Wat nou?
Een aanval.
Iedereen eruit. - Kom op.
Opschieten.
Overal vampiers.
Opgelet.
Veilig.
Help me dan toch.
Het spijt me.
Dylan.
Wie zijn jullie?
O, God.
Dat is echt walgelijk.
Waarom dump je ze nog steeds daar?
Pakken jullie twee de andere?
Bedankt.
M'n ouders waren op Hawaï met m'n broer.
Ik zou eigenlijk ook gaan.
Ik loog...
...en zei dat ik tentamen had.
Ik had een vriendje.
Sorry.
Dit is niet hoe ik normaal ben.
Ik probeer me te beheersen.
Ik weet niet of dat lukt.
Niks kapot of geforceerd.
Ze hebben niet gewoon geduwd. Dat lijkt me sterk.
Wie heb je de toegangscodes gegeven?
Blijkbaar te veel mensen.
Die donkere knul, die dove kerel...
Ik baal nu dat ik al die lui heb meegenomen.
Misschien moeten we ze eruit gooien...
...nu we nog de kans hebben en wapens.
Je hebt een punt.
We moeten de Schone Slaapster beschermen.
Dat weet ik niet.
Ze kan zichzelf aardig redden. - Ongelooflijk, hè?
Wat ben je eigenlijk?
Waarom ben je hier?
Ik ben... Ik was...
Ik weet het niet.
Ik weet het niet meer. - Of wil je het niet vertellen?
Wat is er gebeurd?
Waar ben ik? - Je was gisteren een beest.
En je bent gebeten, maar er gebeurde niets.
Nog niet. Misschien gaat dat nog gebeuren.
Wat bedoel je? - Normale mensen reageren zo niet.
Dus wat ben jij eigenlijk? Nou?
Achteruit.
Er zijn mensen doodgegaan vanwege jou.
Ik weet niet wat er gebeurd is.
Ik weet niet waar ik ben. Ik heb een dochter en Dylan.
De rest boeit me niet.
We hebben veel geleden terwijl jij hier lag te slapen.
Ik vind dit maar een idioot verhaaltje.
Wegwezen.
Hé, rustig nou.
Wat heb ik nou gezegd? - Wegwezen.
Vanwege haar zijn we aangevallen. - Opsodemieteren en snel een beetje.
Allemachtig.
Ik heb kleren voor je.
Waar is m'n dochter? En Dylan?
Als je dochter buiten was, is ze nu dood.
Ik zeg het zoals het is.
Hoor eens, hij is...
Hij zit hier al een tijdje.
Ik weet niet wat er met je gebeurd is.
Er heerst al een paar jaar chaos.
Een paar jaar?
We maken er het beste van.
Ik kan je helpen weg te komen.
Dan kan je je dochter zoeken. Ik bedenk wel een manier.
Axel, die andere marinier, is oké.
Hij is alleen een beetje te strikt.
Ik help je wel.
Let maar niet op mij.
Ik heb drie jaar lag alles van je gezien.
Ik heet Vanessa.
Oké. Vanessa.
We hebben niet veel water. Dat betekent dus samen douchen.
En het water uit bij het inzepen. Dat is de regel.
Kan jij me meer vertellen? Wat er met me gebeurd is?
Asjeblieft.
Ik weet niet wat je overkomen is.
Ik wist niet eens dat je een dochter had.
We moesten hier een lijk ophalen.
Toen barstte er een vulkaan uit in Wyoming. Het was een immense ramp.
Daarna begonnen de mensen elkaar te vermoorden.
Mensen?
Het klinkt zo onnozel om ze vampiers te noemen.
Maar ze drinken bloed, dus zeg het zelf maar.
En jullie werden hier... - Wij moesten hierheen.
Met een kleine groepje.
We moesten jou en de dokter beschermen.
We moesten deze positie tot nader order vasthouden.
In de volksmond heet dit 'De Opstanding'.
Wat dat ook is.
Ik weet het niet.
Ik heb m'n plicht gedaan. Ik heb op jou gelet.
En de dokter in leven gehouden na die beet.
Maar waarom ik?
Vanwaar die interesse in mij?
Ik hoopte dat jij me dat kon vertellen.
Maar het heeft vast hiermee te maken.
Dat moet wel.
Ik heb geen idee.
Er is niks bijzonders aan mij.
Echt niet. - Iemand dacht van wel.
Blijkbaar hadden ze gelijk.
De dokter wist misschien meer.
Ze zei dat je eigenlijk dood had moeten zijn. Maar dat je niet dood kon gaan.
Ik heb alleen maar op je gelet.
Meekomen.
Heel langzaam en stil.
Leuke manier om iemand te bedanken.
Wat gebeurt hier?
Rustig aan.
Schiet me gerust neer. - Het is oké.
Ik wil hier sowieso weg.
Kan me niet schelen wat jullie doen. - Dat ga je echt niet overleven daar.
Dat is zo. - Ik waag het erop.
Ik kijk of er meer mee willen.
Lopen jullie zo langs al m'n boobytraps en sloten?
Luister, ik breng deze dame terug naar het lab.
Jij gaat je even aankleden.
Dat lijkt me prima. Iedereen rustig blijven.
Lopen.
Gaat het?
We moeten onze spullen pakken. Eten, water, en dan wegwezen.
Prima.
Waar gaan jullie heen?
Axel, ik help haar alleen.
Niemand gaat weg. Doe dat wapen weg.
Kom op, Axel.
De missie is voorbij. Het is voorbij.
Alles. Deze vrouw heeft een dochter.
Ze wil haar meisje zoeken.
Hoe kom je door de voordeur?
Die doe ik voor haar open.
Net als gisteravond? - Wat?
Iemand heeft die deur geopend en het licht uitgezet. Ik verdenk jou.
Klets niet. Er zijn meer mensen met de codes.
De verkeerde codes. Ik heb iedereen de verkeerde gegeven.
Maar alleen jij weet waar ik de echte codes heb genoteerd.
Oké dan. Je hebt me tuk.
Ophouden.
Waarom doe je dit? - Hou op.
Wat gebeurt hier?
Stomme klojo.
Verdomme.
Ik weet niet hoe we het doen, maar je komt met me mee.
Is dat zo? - Het moet wel.
Dood of levend, dat maakt weinig uit.
Hou op, Axel. Ik moet haar aan hen geven.
Aan wie? - Hen.
Ik heb ze gezegd dat je bestaat. Dat ga ik ze laten zien.
Blijf staan. Ze is anders.
Als ze haar zien, laten ze ons misschien met rust.
Ze zouden ons laten gaan.
Hou op. Waag het niet, Axel.
Als je wist wat ze met me gedaan hebben...
...zou je begrijpen dat ik haar meenam.
Ze heeft superkrachten. Mooi is dat.
Het is allemaal wel veel voor je.
Een beetje wel, ja.
Eerst word je wakker en hoor je dat de wereld naar de kloten is.
Ik wil even alleen zijn.
Ja, ik snap het.
Als je wilt praten of zo, dan ben ik hier voor je.
Met alle respect, maar rot op.
Duidelijk. - Doe het dan.
Hoor eens, ik doe alleen maar m'n werk, oké?
Ik wil je beschermen. - Dat is niet nodig.
Dacht je dat?
Ik ontsnap toch wel. Ik ga m'n dochter zoeken.
Doe je best maar.
Hou je me tegen?
Ik moet wel. Dat weet je.
Doe wat je moet doen.
Is daar iemand?
Hallo?
Iemand daar?
Is er iemand?
Is daar iemand?
Hallo?
Help me. Alsjeblieft.
Wie ben jij?
Allemachtig. - Hij hoorde bij hen.
Dat is verdomme een voeder.
Moet je z'n ogen zien.
Het zijn nog mensen ook.
Jij hebt dit gedaan. - Rustig.
Wat ben jij? - Ik heb niks gedaan.
Zij heeft een mens van me gemaakt.
Wat? - Jij daar.
Pas op, of ik knal je kop eraf. - Een mens van hem gemaakt?
Zodra ik haar bloed proefde...
...had ik weer gevoel.