DRIE NACHTEN EERDER
PARIJS FEBRUARI 1947
Sluit hem op.
Maak je niet teveel zorgen. Ze zal het mooi vinden.
Het heeft nog geen eigenaar.
Heb je een kledingzaak? - Ik ben ontwerper. Haute couture.
Alleen dure dingen.
Verdien je er goed aan?
Nee, niet echt.
Het is geen vetpot. - Doe hem boeten.
Wat is dit? - Het proces begint morgen.
Ze willen niet dat hij vrijuit gaat.
Als het aan hem lag stonden we nog op Berlijnse tijd.
Collaborateur. - Doe hem boeten.
Laat hem branden.
Monsieur, ik wist niet dat je terug was. Alsjeblieft...
Hij ziet haar morgen. - Ze is in Parijs om hem te zien.
Dat komt, maar momenteel heeft hij belangrijkere mensen te kleden.
Ik ben zo terug, maman.
Zo begin je dus?
Met poppen? - Nee, deze
collectie werd vorige winter ontworpen voor een show.
"Parijs is weer in".
Ik weet het. - Komt dit van Trouvier?
Inderdaad. Zijn fabrieken maken nog steeds de beste stoffen.
Dus, je hebt hem ontmoet? - Ik, nee maar, wel
hij is een legende. - Dat heeft hij me gezegd.
Excuseer, maar ik ben in de war.
Als monsieur Trouvier wil dat ik iets voor zijn dochter ontwerp...
Voor zijn dochter?
We willen dat je meer kleedt dan zijn dochter.
Het kabinet van de president zoekt een ontwerper die heel de wereld kleedt.
Te beginnen met Parijs.
Trouvier heeft ons gevraagd de juiste vennoot te vinden.
Als dit bestuur van Parijs opnieuw de modehoofdstad wil maken,
hebben we je hulp nodig. - Natuurlijk, met alle plezier.
Dit is nog geen aanbod. Meer een auditie.
Je begrijpt wel waarom Trouvier op zijn hoede is.
Bepaalde verbintenissen in het verleden hebben hem geschaad.
Zwarte markthandelaars. Dat soort dingen.
We willen die kwalijke zaken van toen snel vergeten.
START VAN PROCES TEGEN JOURNALIST BESCHULDIGD VAN COLLABORATIE
Sorry, ik wilde je niet wakker maken.
Stal iemand één van jouw foto's?
Nee, ik nam die niet. Maar ik ken de gast die het proces volgt.
Waarom moeite doen. Iedereen kent het verdict.
Ik denk niet dat er veel mensen om hem zullen treuren.
Nee, maar er is toch iemand.
Maar The Tribune knipte haar weg.
En dit is een betere foto.
De man is beschuldigd van oorlogsmisdaden.
Onze lezers zullen het niet merken.
Ontspan je, jongen.
Life Magazine zond je hierheen om mooie meisjes in mooie kleren te fotograferen.
Komt hij naar beneden of niet? - Ik vraag het, madame.
Nog champagne? - Nee.
Een glas water? - Ik drink geen water. Vissen neuken erin.
Heb je wodka? - Ik ga kijken. Pardon.
God, nee. Daar kom ik te bleek in uit.
Heeft dat kleur zelfs een naam?
Dit is Parijs en het stemt me niet vrolijk.
Komt monsieur Sabine weldra? Madame Sutter wacht op hem.
Zeg dat monsieur de wodka meebrengt. Hij weet waar jullie die bewaren.
Nee, ik ben geen boekhouder, schat.
Ik zorg voor een afspraak met Trouvier.
Niet in een overheidskantoor maar een,
rustig, informeel etentje waar je je kunt bewijzen.
Dank je, dat zal ik.
Monsieur Gambon, mag ik vragen waarom wij? Waarom koos Trouvier dit modehuis?
Dat deed hij niet. Hij koos Durrant.
Maar wij deden onderzoek en stelden voor te veranderen.
Monsieur Durrant kleedde jarenlang de vrouwen van Duitse officiers.
Je huis bracht slechts één collectie uit. je korte verleden speelt in je voordeel.
Nina.
Heb je dorst? - Waarop drinken we?
Mijn goede smaak.
In vrouwen? - Dat ook.
Waar haalde je die? - Niet vragen.
Hij is zeer koel.
Ik had bezoek.
Van het kabinet van de president.
Ik werd gevraagd de vergane glorie van Frankrijk in eer te herstellen.
Waar heb je het over?
Jules Trouvier zoekt een vennoot.
Wat? De katoenkoning?
Waarom?
Hij vreest de internationale markt te mislopen aan New York. De Amerikanen zijn zo hebberig.
We moeten ze terug op hun plaats zetten.
Dus wil hij zaken doen?
Met ons.
De wereld denkt dat Parijs afgedaan heeft, de rijkste man van Frankrijk
wil dat ik die mening verander.
Als we hem kunnen imponeren met onze volgende collectie.
Wat zei Claude?
Sprak je met Claude?
Paul?
Moet jouw broer dat niet weten?
Gefeliciteerd.
Vlug. Zet hem uit.
Welkom terug. Hoe was de reis?
Lang.
Namen ze de trein of kropen ze terug?
We hebben je gemist, Nina.
Gaat het beter met je tante? - Ja.
Ze is nog herstellende, bedankt, Nina was een hele hulp voor haar.
Je zond ons geen postkaart.
Ze was niet op vakantie in België.
Ze ging er niet kantklossen.
Genoeg, dames. Terug aan het werk.
Claude?
Weg jij.
Jouw oude draak gaf me een sleutel.
Ze is behulpzaam, niet?
Ze sluit mij uit en geeft jou,
wat je maar wilt.
Maman zegt dat je elke avond wegging, deze week.
Stal zij ook een sleutel?
Kom je vandaag?
Wat is er vandaag?
Life Magazine.
"Thuis bij Paul Sabine.
Wat bevindt zich onder het kleed?"
Hun titel, niet de mijne.
De Amerikanen. - Hoe komt dat?
Marjorie Sutter keek in haar adresboek.
Misschien blijf je beter hier om te werken.
Waarom?
Ik heb een goed voorkomen.
Wat is dat?
Dat zijn...
Souvenirs.
Ik ontmoette een matroos die mijn bloeddruk wilde meten.
Blijf een avondje rustig thuis.
Met je kat.
We staan in de schijnwerpers nu.
Dat hoorde ik.
Wie heeft het je verteld? - Doet dat ertoe?
Jij had geen haast. - Ik kon je niet vinden.
Wel,
je zoekt niet op de juiste plaatsen. - Wel, ja,
je hebt gelijk. Dat wil ik niet.
Zijn er nog meer schetsen dan die ene die ik op je bureau vond?
God nee.
Die is niet af. - Maak het af. Ik heb er minstens zes nodig.
Ze... - Het contract moet morgenavond getekend zijn.
Ik boekte een tafel bij Mozambique.
Mr Trouvier wil de hele familie ontmoeten.
Breng Charlotte mee.
Blijkbaar werkte Trouvier in het verleden met de verkeerde mensen,
dus hij is zeer op zijn hoede, hij is conservatief.
Het is een familieman.
Toegewijd aan de kerk.
Hij slaapt ook met zijn priester.
Dat beloofd. Veel plezier.
Vind je dit grappig?
Je hebt dit evenzeer nodig als ik. - Klootzak.
Hadden we Marjorie en haar troep modejagers niet, dan hadden we allang afgedaan.
Die hoedendozen aan de muren hangen er omdat we ons geen schilderij konden permitteren.
En ze zijn nog steeds leeg, Claude.
Ik trappel ter plaatse.
Leef op krediet.
Gebruik de relaties van mijn vrouw om te verkopen.
Ik werk me te pletter, terwijl jij...
Terwijl jij neerkijkt en zeikt op de mensen die je op maat gemaakte schoenen betalen.
We hebben deze man nodig.
En zijn priester.
Aan het werk. - Fuck you!
Ik heb andere plannen.
Heeft hij ditmaal geluisterd?
Paul? Hoe ging het?
Goed, maman. Hij is terug aan het werk.
Heeft hij gegeten? Moeten we hem eten brengen?
Ik moet terug.
Marjorie Sutter heeft een pasbeurt.
De koperen koningin? - Cornflakes.
Is ze weduwe? - Gescheiden.
Haar eerste man is overleden. Ik ontmoette haar.
Het was zijn enige vluchtroute.
Dat is prachtig.
Sorry. ik wilde niet... - Rustig aan, jongen.
Parijs gaat nergens heen Het is nog intact.
Eén en al glinstering en romantiek onder een heldere blauwe hemel.
Als je deze plaats zo haat waarom kwam je dan terug?
Voor straf. Ik trapte op de tenen van de verkeerde senator.
Nu zit ik op de strafbank over baljurken te schrijven.
Rossi. Het is een strafbank met een fantastisch uitzicht.
En niemand zei ons dat we het fair moeten spelen.
Wel, wat spelen we dan?
Ik bedoel, dat we niet moeten doen wat van ons verwacht wordt.
Ik passeerde een beenhouwerij in verval. We kunnen de baljurken daarvoor fotograferen.
We doen iets helemaal nieuw... - Je hebt eten nodig.
We nemen de meisjes mee bij zonsopgang. Ik bestel.
Zetten ze af in de straten en fotograferen ze met mensen van hier.
Ik sta niet bij zonsopgang op tenzij er een echt verhaal in zit.
Ik denk dat hier wel een verhaal in zit. - Excuseer.
Echt wel.
Paul Sabine, komt van de straat en krijgt veel aandacht.
Ik ken een meisje overzee dat haar ma zou verkopen om iets aan te raken dat hij naaide.
Iemand zei me dat hij niet
naait.
Hij beveelt en zijn volgelingen doen het werk.
En dan? - Ober.
Rembrandt had twaalf leerlingen die zijn schilderijen afwerkten.
Rembrandt?
Wat deed jij tijdens de oorlog? Hem uitzitten in een chique kunstschool?
Ik zat op het Brooklyn college.
Ik had astma als kind, dus...
Uncle Sam ging aan me voorbij.
Weet je? Ik zal iets eten maar ik bestel het zelf.
Charlotte, heb ik dit niet reeds?
Onmogelijk, madame. Je bent de eerste die het aandoet.
Monsieur ontwierp dit met jou in gedachten.
Is hij het nog niet moe dit te pretenderen? - Maar het is waar.
Indien je niet bestond zou ik je moeten uitvinden.
Allemachtig, hij leeft.
Wat?
Ik heb de naad verplaatst.
Op die manier
omhelst het je lichaam.
Zelfs als je niet op de dansvloer staat.
Hoe zal het overkomen in de rechtszaal?
Hij verliet me.
Nummer drie, als we de score bijhouden.
Haal me hieruit? Ik krijg geen adem.
Het spijt me, Marjorie. - Het doet er niet toe.
We zijn geen zwanen.
Wie zegt dat we voor het leven moeten samenblijven?
Ten eerste, moet je in staat zijn een zwaan te herkennen.
Ja. Ik weet het.
Maar jij bent al bezet.
Je wilt me hierin ook zien, niet? - Marjorie.
Vergeet de jurk.
Je hebt het niet nodig.
Je hebt geen enkele van die jurken nodig.
Waar je naar op zoek bent,
heb je al.
Ik wilde dat je met me gepraat had voor je vertrok.
Was het jouw keuze of die van je moeder?
Het niet te houden.
Ik moest... - Nina.
Ik spendeerde de helft van mijn leven in de paskamer.
Ik kan je zeggen hoeveel ruiten er zijn in een ruitjesjas.
Denk je dat ik niet zag dat je veranderd was? - Weet iedereen het?
Als je moeder zegt dat er een tante ziek is.
Dan is er een zieke tante.
Terwijl je weg was
kon ik met moeite naar hem kijken. - Naar wie.
Monsieur Sabine.
Denkt iedereen dat monsieu... - Ik...
Ik veronderstelde dat.
Dat is niet zo.
Het was monsieur niet.
Het was een ongelukje.
Iemand die ik kende van op school.
Nina.
Monsieur wil foto's van de werknemers voor het blad.
Vertel me, monsieur Sabine,
hoe weet je wat vrouwen mooi vinden?
Ik deel hun liefde voor romantiek.
Het doel van mode is plezieren en aantrekken.
Uiteindelijk zorgt een mooie jurk ervoor dat een man en een vrouw elkaar vinden en
verzekeren de overleving van onze soort.
Niet beledigend bedoeld, mijn ma had zes kinderen en had nooit zoiets.
Ze zou zich ongemakkelijk gevoeld hebben.
Mode bezit de kracht ons te transformeren.
Het gaat er niet om wie je bent maar wie je wilt zijn.
Zelfs zij die mode haten brengen een boodschap over met wat ze dragen.
Al was het maar om te zeggen, "ik geef er geen zier om."
Laat me je voorstellen aan Marianne.
Zij houdt toezicht op de avondkledij.
Die jurk kan zo wegwandelen zonder iemand erin.
Monsieur daagt me graag uit.
Alsjeblieft, monsieur.
Dat is een mooie pen.
Deze heb ik al vele jaren.
Dat is een Bruchner?
Het was een cadeau.
Een speciaal cadeau.
Willen de heren het salon zien?
Gebruik de lift. Ik kom er direct aan.
Wat was ermee?
De pen?
De Duitsers vervingen de gouden band
door ivoor in de oorlog en dat was ivoor.
Hij liegt.
Hij heeft die pen nog geen "vele jaren".
Nemen we werk mee naar huis? - Vanavond niet.
Waar praatte je over op het dak?
Met Juliette.
Niets belangrijks.
Wees voorzichtig.
Die meisjes zijn verlekkerd op roddels.
Ik heb niets gezegd.
Had ik je niet gevonden op die trein... - Ik wilde terug gaan.
Zijn gezicht zien.
Ik mocht hem niet eens vasthouden.
Ze spaarden jou.
Pardon. - Het is in orde, Eloise.
We zijn zo weg.
Geef me je hoed.
Je bent laat.
Zijn ze zonder mij begonnen?
Nee.
Nee, ik was
bang dat het uit was.
Zo'n melodrama waarin ik vastzit in een vuurtoren
starend naar de woeste zee die jou verslond.
Je doet me toch niet weer zoiets aan.
De volgende film, kies ik.
Sorry.
Goedemorgen.
We ontmoetten elkaar gisteren. Of indien niet, toch bijna.
Billy Novak. Life Magazine. Jij bent toch Marianne's dochter?
Hallo.
Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik je vraag me te helpen.
Ik heb iemand nodig die me toont wat niet op elke ansichtkaart staat.
Mag ik je een etentje aanbieden? - Ik werk erg laat.
Kijk, ik...
Ik weet niet hoe een meisje mee uit te vragen in dit land.
Eigenlijk ben ik er ook slecht in in mijn eigen land maar ik...
ik eet niet graag alleen. Goed? Ik vergeet te kauwen.
Wat wil je zien?
Verras me.
Doe één van die mooie jurken aan die jouw moeder maakt en we kunnen...
Die jurken zijn voor andere mensen.
Billy!
Billy. Heb je het gehoord?
Sabine belde af. Noodgeval in de familie.
Weet jij er iets van?
Moet jij werkelijk iedereen afschrikken.
"Noodgeval in de familie", mijn reet.
Hij komt erbovenop.
Hij werd bestolen. Bij hem thuis.
Ze braken in, denk ik. Claude moet teruggevochten hebben.
Ik wil naar de kapel om voor hem te bidden.
Paul, kom je met me mee?
Ik wil de dokter spreken.
Ik kom je halen als hij terug komt.
Hoe kon dit gebeuren?
Ik was daar niet.
Ik kan hem geen 24 uur per dag volgen.
We spra... - We spraken af, het was om hem af te schrikken.
genoeg om hem thuis te houden om te werken.
Wat heb je dat beest gevraagd te doen?
Claude moest beschermd worden.
Beschermd?
Tegen wie denk je dat je het hebt?
Dat heb ik altijd gedaan, hem en jou beschermd.
Daar heb ik jou niet voor nodig. Hij wel.
Waar zou je staan zonder hem?
De dokter is terug.
Zal ik Victor vragen, monsieur Trouvier te bellen?
Om vanavond af te zeggen? - Nee.
Als je dat doet gaat hij naar een ander.
Ga maar eten.
Ik blijf bij mijn zoon.
De knopen komen van Lyon.
40 knopen voor één kleed?
Ik wilde dat het er 41 waren.
Paul beschouwt deze buitensporigheid als een cadeau.
Een beloning voor jaren opoffering.
Flor, wil je je draaien zodat ik de achterkant kan zien? Bedankt.
Monsieur Sabine heeft de gave ons het nieuwe te laten zien in wat vertrouwd is.
Ik zou iets willen zien dat nieuw is en niet vertrouwd.
Iets van de volgende collectie.
Bedankt meisjes.
De nieuwe collectie is bijna klaar.
Maar ik verzeker je dat ze grandioos zal zijn.
Onze volgende collectie toont wie we zijn en wie we eeuwenlang waren.
Niemand vraagt je jezelf te verdedigen.
Herinner vrouwen eraan dat het nog steeds Parijs is waar alles begint en eindigt.
Dit gaat niet over vrouwen, Jules.
Dit gaat over mannen.
Mannen die teveel jaren moesten buigen en zich verstoppen,
enkel nog bestaand op papier, dat onze vrijheid beknotte, dat is
voorbij.
Onze nieuwe collectie,
zal mannen toestaan weer mannen te zijn.
En vrouwen, vrouwen laten zijn.
Zo vrouwelijk
als ze verlangen.
Ik hou van deze song.
Dans je met me?
Nina.
Wanneer kwam je terug?
Gisteren.
Heeft je tante je gebeten?
Nee, ik viel.
Op de trein.
En jij vond dat mijn moto gevaarlijk was.
Ik bracht jou tenminste nooit geschonden terug.
Wel, misschien één keer.
Wil je me dat kussen geven?
Een mooi stel zijn we.
Je bent eindelijk bevrijdt van je kreupele tante uit Antwerpen en nu verzorg je mij.
Ik blijf niet
in Parijs.
Wat?
Moet je daar terug heen? - Nee.
Londen.
Je viel pas van een trein, spring niet op een andere.
Wat is er in Londen?
Herinner je je nog Sylvie, de naaister die trouwde?
Zij
kent iemand die een au pair nodig heeft.
Je komt afscheid nemen?
En, bedankt.
Waarvoor?
Omdat je me behandelde als iemand die ertoe deed.
Je gaf me het gevoel dat ik meer kan dan linten oprollen.
Je doet de gordijnen wenen.
Je mag niet weggaan.
Jij bent de enige reden dat ik 's morgens naar die teerput ga.
Ga.
Maar ik zal je missen.
Heb je al een detective ingehuurd? - Nog niet.
Maar je wilt de politie er niet bij betrekken? - Inderdaad.
Paul, wat bedoelde je moeder toen ze zei dat Claude beschermd moest worden?
Paul, had je iets te maken met wat er met Claude gebeurd is?
Alles wat ik doe is voor deze familie.
Monsieur Sabine.
Eet.
Wat?
Wat is er?
Toen ik naar hem uithaalde,
bleef ik denken, "mijn moeder zou je leuk gevonden hebben."
Ik wil niets over hem horen.
Toch zou je moeten.
Hij weet alles over ons.
Wat bedoel je?
Hij was geïnteresseerd in me.
Wat ik doe,
in het bedrijf.
Paul.
En wat heb je hem verteld? Wat weet hij over ons?
Claude.
Sorry, ik wilde je niet laten schrikken.
Ben je me gevolgd? - Nee.
Nee, ik was in de straat waar ik iets dronk
en kwam hier terug om de plaats bij ander licht te fotograferen.
Ga je weg of is het om morgen op de bank te storten?
Het is niet wat het lijkt.
Ik heb reisgeld nodig.
Waar sturen je collega's je heen?
Londen.
Ik betaal hen terug.
Dat zou een tijd kunnen duren het is een dure stad.
Als ik niet met je gaan eten mag, mag ik tenminste een foto van je nemen?
In één van de jurken.
Ik heb geen tijd voor foto's. Ik moet weg.
Maar het maakt niemand wat uit.
Tegen dat ik die ontwikkeld heb, ben jij al in Londen, waar je een verblijfplaats nodig hebt,
Het tijdschrift laat me een flat gebruiken.
Naast The British museum.
Neem hem.
Tot je gesetteld bent.
Voor wie zijn die foto's?
Voor mezelf.
Ik word graag
herinnerd aan wat Parijs onvergetelijk maakt.
Dat is
Het is fantastisch.
Wil je in het licht komen staan?
Hier.
Sta hier, is dat goed?
Wil je,
je haar opsteken?
Ik weet niet.
OK, Nina. Dat is...
dat is perfect. Je doet het fantastisch.
Stop. Stilstaan. OK.
Dat is het.
Laat het bewegen.
Perfect.
Dank je. Was jij er niet geweest vanavond...
Het zou geen verschil gemaakt hebben.
Je had een geboeid publiek.
Je moest die "mannen moeten mannen kunnen zijn" speech bij je broers ziekenbed gegeven hebben.
Ik hou van mijn broer. - Ja, daar ben ik van overtuigd.
Misschien moeten jij en maman jullie zakenplan herzien.
Op die schouders steunen zal moeilijk zijn nu je ieder bot in dat lijf brak.
Claude en ik maakten een afspraak.
Ja, ik weet alles van die afspraak.
Je negeert zijn gedrag zolang er elke ochtend een tekening is.
Inderdaad. - Dat zal wellicht niet meer lukken.
Van zodra Trouviers investering dit bedrijf in de spotlights zet...
Claude wil niet in die spotlights staan.
Enkel omdat jij en je moeder hem overtuigden dat dit de enige kans op slagen is.
Heeft hij je dat verteld?
Nee.
Nee, hij zei me niet naar je gebreken te kijken.
Omdat hij denkt dat zijn grote broer een degelijk mens is.
Maar hij weet niet waar jij werkelijk toe in staat bent,
is het niet?
Whisky.
Je bent niet de eerste die wegloopt van huis, weet je.
Mijn ouders wachten nog tot ik mijn camera opberg en hun schoenwinkel leid.
Het is geen Maison Paul Sabine, maar het loopt goed. Er is een...
Er is een vrouw die van de Bronx komt
om haar 42 in een 38 te wringen.
Hoe kan ze daarmee lopen?
We steken een 42 in een schoendoos van een 38. Dat is een oud trucje.
Eigenlijk heeft ze een 43. Ze heeft voeten als hammen.
Wat doe je?
Ik wil bevestiging dat je echt tanden hebt.
Stop.
Nee.
Je moet meer lachen. Echt waar.
Alsjeblieft? - Het is genoeg.
Mag ik je kussen?
Waarom?
Omdat je op de trein stapt.
Je in mijn bed zult slapen en ik er niet zal zijn
en ik niet weet of ik je nog terugzie.
VERGEET ONS VERHAAL LIFE MAGAZINE WEIGERT HET WAT EEN VERRASSING
Stan?
Heb je deze gast gezien, monsieur Rossi?
Nee, monsieur.
Wie gaf jou de toestemming dit te doen?
Niemand.
Het spijt me. Dat was verkeerd. Het was mijn idee, niet het hare.
Waarom doe je zoiets? - Kijk, je zei het zelf.
De juiste jurk kan de persoon die het draagt veranderen. Juist?
Wel, ik denk dat ik de persoon die ernaar kijkt ook kan veranderen. Ik was het.
Blijkbaar is de man die het blad leidt het daar niet mee eens.
Dat is niet waar.
Niet waar, mijn blad, mijn bazen verprutsten dit verhaal
omdat ze stom waren en de verkeerde verslaggever stuurden.
Rossi wilde de vuile was uithangen maar daarvoor kwam ik niet.
Zie wat er gebeurt als een meisje, eender welk meisje,
iets speciaals aantrekt dat jij ontwierp.
Deze foto's vertellen jouw verhaal, monsieur Sabine.
We vinden wel iemand anders die de tekst schrijft.
Dus wil je alsjeblieft,
mijn uitgever bellen?
Dat zal ik niet doen.
Juist.
Hoeveel betalen ze je bij jouw tijdschrift?
Vertaald en gesynchroniseerd door Jiram