Robert.
Dag, schat.
Wat doe je?
-Ik...
Die wasbeer is terug. En hij maakte me wakker met z'n onrustige getrippel...
op het dak. Dus ik probeerde hem heel voorzichtig weg te jagen.
Welke wasbeer? -Je weet wel, die kleine deugniet.
Welke deugniet? -Je vond hem altijd zo schattig.
Robert.
We moeten praten.
Hallo?
Robert...
Misschien zat ik wel te schijten. -Je schij...
Dat doe je 's ochtends nooit. -Ik zei 'misschien'.
We moeten praten. -Ja?
Ja. -Ik niet, hoor.
Wil je dan luisteren?
Goed. Maar niet hier. Op de veranda. Ik wil de kinderen niet laten schrikken.
Moet het echt weer zo?
Ik luister. Drie, twee, één, zeg op. -Waarom doe je dit?
Omdat ik momenteel het liefst zo met je communiceer: door een deur.
Je bent onredelijk. -Frances, zachter graag.
Ik heb een vreselijke fout gemaakt.
Niet één fout, een reeks vreselijke...
afschuwelijke fouten.
Te beginnen met dat gedoe met... dingetje.
Julian. Je minnaar heet Julian.
Hij, ja. En laten we daarover ophouden.
Ik wil jou. Je bent m'n man.
We zijn een gezin.
We komen hier wel uit.
Ik hoor je niet goed door deze deur. Ik ving iets op over Julian...
maar de rest was met geen mogelijkheid te verstaan. Sorry.
Hé, jongens. Kom, ik wacht op jullie. Schiet op.
Ik wilde jullie niet wakker maken, dus heb ik bij Dallas geslapen.
Papa zei iets anders. -O ja? Wat zei papa dan?
Lila?
Wat zei papa?
Hij zei dat je bij Dallas aan het doorzakken was...
en dat je niet thuiskwam omdat je niet mocht rijden.
Dat is helemaal waar.
En ik ben niet trots op m'n gedrag.
Maar ik heb de situatie tenminste niet erger gemaakt, en dat is...
Dat is iets waar we allemaal van kunnen leren, toch?
Stap niet met een slok op achter het stuur. Toch, Antonio?
Dat is een wijze les voor iedereen in deze bus.
Oké, ik hou van jullie.
Dag, lieverd. Dag. Dag, Tom.
En m'n mobiel zit in m'n tas, en m'n tas ligt in het huis...
en m'n sleutels zitten ook in m'n tas, en hij heeft de deur op slot gedaan.
Het is prima. Hij hangt daar. -Dank je wel. Ontzettend bedankt.
Wat een leuke, oude telefoon.
Ik ben zo klaar.
Neem je tijd. -Voor de laatste keer bedankt.
Met Robert DuFresne. -Ik dacht dat we zouden praten.
Met wie spreek ik? Momentje.
Craig, we moeten dat isolatiemateriaal vastzetten.
Guillermo, er ligt daar een sneeuwschep in de weg.
U zei? -Al m'n spullen liggen binnen.
O, jij bent het. Ik heb het hoognodige voor je ingepakt.
Je hebt een koffer en boodschappentas volgestopt met beha's.
Graag gedaan. Hé, Sebastian, Gabriel...
met een dopsleutel van 19 mm moet het lukken.
Ik snap dat je boos bent, daar heb je alle recht toe...
maar kunnen we hier als volwassenen over praten?
Wacht heel even. Wat zei je daar?
Dat meen je niet. Ik wist dat die eikel... -Ik doe je wat.
Oké, ga verder. -Ik wil een gesprek met je voeren.
Ik weet het niet, hoor. Het is hier echt een gekkenhuis.
Zoals je kunt horen, wordt er druk gebouwd.
Zeg dan hoe ik het huis in kom. -Waarom zou ik?
Wat ben je toch een ongelooflijke klerelijer.
Je tas ligt achter het huis in de vuilnisbak.
Er zou een bananenschil in kunnen zitten.
Het spijt me heel erg dat ik je een klerelijer noemde, maar ik...
Robert?
Robert, hallo?
Klerelijer.
Hallo.
De verbinding was nogal slecht.
Dat is altijd zo frustrerend. Klere...
Het geeft niet. -Bedankt dat ik even mocht bellen.
Geen dank.
Ik zal jullie verder met rust laten. Geniet nog van de ochtend.
En het spijt me dat we jullie nog nooit uitgenodigd hebben, maar...
Welkom in de wijk.
Met Carla Menotti. Waar ben je? We hadden toch bij het pand afgesproken?
Godsamme. Ik ben het helemaal vergeten. Het spijt me ontzettend.
Er is iets tussen gekomen, dus... -Dus niks.
Dit is precies wat je zoekt. Als je niet snel bent, pikt iemand anders het in.
Vandaag schikt het echt niet.
Ik heb hier veel tijd in gestoken, dus je kunt op z'n minst komen opdagen.
Zie je? Het voldoet aan al je eisen. Het ligt aan Main Street...
het is niet te groot en niet te klein, er zit een toilet in, en de huur is laag.
Het is de perfecte plek voor de Frances DuFresne Gallery, of hoe het ook heet.
De Frances DuFresne. Of de FDFG. Of gewoon de Gallery.
Het mag niet te pretentieus klinken. Het is voor plaatselijke kunstenaars.
Klinkt geweldig. Ik kan de papieren vanmiddag in orde maken.
Oké. Ik ben alleen...
Ik weet niet zeker of dit het goede moment is.
Mag ik je iets vragen? Meen je dit nou?
Ik heb je wel zes of zeven ruimtes laten zien...
en je krabbelt altijd op het laatste moment terug.
Ik krabbel niet terug, ik heb gewoon veel aan m'n hoofd.
Ik heb de kinderen... -Ik ook.
En m'n werk. -Net als iedereen.
En Robert moet het wat drukker krijgen, zodat ik genoeg tijd heb voor mezelf.
En...
En ik heb het gewoon even moeilijk.
M'n maagband is gemigreerd en ingegroeid in m'n maag.
Dan heb je het pas moeilijk. -Je ziet er geweldig uit.
Iedereen heeft problemen. Als je het wilt, doe het dan.
Zo niet, laat het me dan weten. Dan zal ik je tijd niet langer verdoen.
En als ik 'jouw tijd verdoen' zeg, dan hou ik me enorm in.
Klop, klop. -Dallas, Frannie.
Ik ben zo terug, liefje.
Dag, lieverd.
Wat fijn om je te zien. -We moeten stil zijn, want hij slaapt.
Hoelang slaapt hij al? -43 uur.
Hij ligt in coma, maar een kunstmatige coma lijkt op slapen.
Hoe is het met jou?
Eerlijk gezegd...
niet zo goed.
Wat vervelend dat je het zo zwaar hebt.
Jij hebt het natuurlijk veel zwaarder. Het spijt me, ik wilde niet...
Ik snap het wel. Het is de vriend van je man. Dit moet vreselijk voor je zijn.
Het is vooral zo moeilijk omdat het mijn schuld is.
Dat kun je beter niet hardop zeggen. De schuldvraag doet er niet toe.
Het was een ongeluk. Het kon iedereen overkomen.
Wat lief van je. -Wie is dat?
Ik mag niet alleen bij Nick blijven...
dus de collega van m'n advocaat houdt me gezelschap.
Aan de kant. -Hé, Robert.
Hé, makker. Ik heb bloemen voor je. Ik weet niet of je ze kunt ruiken.
Hoe gaat het? Ik ben het, Robert. Knijp in m'n hand als je me kunt horen.
Dat vat ik op als een misschien. Soul shake.
Rust goed uit. Ik weet wat je doormaakt. De jacht op mannen is geopend.
Dat is niet eerlijk.
Ik ben in gesprek met Nick, die je wilde vermoorden.
Het was een ongeluk.
En als je echt om Nick geeft, wil je dan je wapentas van z'n stoma halen?
Robert, kan ik in de gang even met je praten?
Je gaat vast door een hel. Je kunt niet praten, je zit gevangen.
Je wordt omringd door kakelende kippen.
Je bent gekwetst, maar je moet haar een kans geven.
Ze zat fout, en dat weet ze.
Was het fout om die hufter te pijpen?
En om er achter m'n rug om met jullie om te lachen?
Je bent nu niet helemaal bij zinnen.
Waar gaat dit over? -Ik leg het later wel uit.
Geen wonder dat je man deed alsof hij homo was en de benen nam, kenau.
Ooit zul je je daarvoor schamen.
Heb je 't met die leraar van Columbia gedaan? Die z'n eigen granola maakt?
Wacht eens even. Wat is hier aan de hand?
Is op mij na iedereen ervan op de hoogte?
Heeft ze jou alles verteld, Dallas? En jou, Diane?
Heeft ze verteld hoe hij de liefde bedrijft? Hoe diep hij stoot?
Heeft ze verteld hoe z'n kwakje smaakt? -Nee, alleen van de granola.
Is dat een eufemisme voor anale seks? Ik hoef daar niet naar te luisteren.
Bel me, Nick. Je bent m'n enige vriend.
Neem me niet kwalijk. -Ik ben zo terug.
Pardon, het komt nu vast niet... -Sorry. Niet weggaan.
We hebben veel ervaring... -Doe normaal. Geef hier.
Robert.
Waar ga je naartoe? -Ik wil hier weg.
De uitgang is daar. -Misschien moet ik eerst wel plassen.
Schei nou toch uit, Robert.
We moeten dit uitpraten.
Je hebt gelijk. -Fijn.
Ik luister. -Fijn.
Wat heb je te zeggen?
Weet ik niet. -Ik ook niet. Dat ging makkelijk, bedankt.
We moeten ergens afspreken waar we ongestoord kunnen praten.
Kan het vanavond? Ik heb het erg druk. -Ik ook, maar...
Ik moet bij de huizen op Johnson Avenue en Elm Street kijken...
maar eerst vertel ik de kinderen dat je van me gaat scheiden.
Dat doe je niet. -Ze kunnen het beter van mij horen.
Doe dit niet. -Ik licht ze alleen in over de scheiding.
Jij mag ze uitleggen dat je een minnaar had...
en daardoor ons gezin kapot hebt gemaakt.
M'n tas.
Zo zit het niet in elkaar.
Het komt wel goed, Diane. -Als ik een verhouding had...
zou ik het jullie allebei vertellen. Het doet pijn dat ik van niks wist.
Jullie vertrouwen me niet.
Meen je dit nou? -Ja, natuurlijk.
Godsamme.
Frances, laat hem nou maar gaan.
Ik denk niet dat hij dit zomaar van zich af kan zetten.
Ik bedoel dat je hem moet vergeten. Want ik had je gewaarschuwd.
Ik stond aan zijn kant en nu noemt hij me een kenau.
Hij kan doodvallen.
Ik ben bang dat hij het de kinderen vertelt.
Frances, wacht. Je moet de hond meenemen.
De hond. Hij kan niet bij mij blijven. Cole is allergisch.
Mijn hemel.
Hé, Tom en Lila. -Ik neem ze wel mee.
Waarom zijn jullie er allebei? -Gewoon een misverstand. Kom snel.
De pick-up staat hier. -Nee, de auto staat hier.
Gaaf.
Nee, hè.
M'n pick-up staat in het gebied waar het veilig is voor kinderen.
Dank je wel. -Heeft hij al een naam?
Ik beloof dat ik hem elke dag zal uitlaten.
Oké, dat is dan afgesproken.
Het duurde even om de perfecte hond te vinden.
Hoe heet hij?
Guillermo. -Hannah.
Guillermo. William in het Spaans.
Goed dan. Boven.
Ik heb je pijn gedaan. Dat is mijn schuld. -Dat spreek ik niet tegen.
En als ik kon terugnemen wat ik heb gezegd...
En gedaan. -En gedaan. Dan zou ik dat doen.
Maar ik hou wel van je.
Het is alsof je jezelf daarvan wilt overtuigen.
Je hebt het recht om me weg te sturen... -Ik weet wat m'n rechten zijn.
Maar ik wil dit gezin niet uit elkaar halen, en jij ook niet.
De kinderen zijn hier erg van geschrokken.
Ik weet even niet meer hoe ik erover denk. Ik ben doodmoe.
Ik ook. -We hebben een aanrechtblad geplaatst.
Mocht het je interesseren: grijs graniet. Prachtig.
Wat goed.
Carla heeft me een ruimte laten zien voor m'n galerie.
Voor de galerie...
Het belangrijkste is dat, wat er ook tussen ons gebeurt...
de kinderen op de eerste plaats komen.
Ik wil ze niet traumatiseren of manipuleren.
Daar ben ik het mee eens. -O ja?
Natuurlijk.
Waarom heb je dan die enorme hond voor ze gekocht?
Ik heb die hond niet gekocht. Dat is Diane's verjaardagscadeau.
Weet je nog? Ik moest voor hem zorgen. -Is het dat beest van dat feestje?
Hij lijkt veel groter.
Nee, hoor. Het is dezelfde hond.
Daar ben ik niet helemaal van overtuigd, maar laten we doorgaan.
Ik heb geen antwoord voor je, Frances. Zet me niet zo onder druk.
Ik mocht erover nadenken en dat ga ik doen ook.
Dat is prima. Ik wil alleen dat je weet dat het...
Dat het gedoe met Julian...
niets te betekenen had.
Het is natuurlijk wel zo dat het, als het tussen ons goed had gezeten...
waarschijnlijk niet was gebeurd.
Maar het is wel gebeurd. -Ja, maar ik gaf niets om hem.
Ik geef niets om hem.
Ik ook niet.
Wanneer komt papa naar bed?
Papa slaapt vanavond in jouw kamer. -Waarom?
Nou, omdat...
hij allergisch is voor de vacht van de hond.
Moet de hond weg? -Nee.
Nee, hij went er wel aan. Dat duurt alleen eventjes.
Alles komt goed.
Julian Columbia leraar
Julian Columbia leraar granola
Julian Renaut hoofddocent