Mijn moeder had een verheven smaak voor po
Hoewel ze voorliefde had voor Tennyson, las ze ons Auden voor,
en Yeats en Eliot. Mijn vader had zijn po
verhitte dingen met een simpele moraal in de kern.
Hij droeg Dangerous Dan McGrew aan ons voor.
En Gunga Din en If,
maar zijn favoriet was een gedicht van J Milton Hayes.
Ik ben onderweg.
Een verhaal van een gestolen talisman en de vloek die ermee kwam.
The Green Eye Of The Little Yellow God.
Halloween, dames en heren.
Een tijd van demonen en geesten,
van spoken en schrikbeelden,
van gefluister in lege kamers,
van dreiging en chaos.
Luister,
alsof je leven ervan afhangt.
Want vanavond...
...zou dat kunnen.
Er is een eenogige Gele Afgod noordelijk van Kathmandu.
Er is een klein marmeren kruis onder de stad.
Een vrouw met een gebroken hart verzorgt het graf van Mad Carew,
en de Gele God kijkt voor altijd neer.
Hij stond bekend als Mad Carew bij het volk in Kathmandu,
hij was heter dan ze wilden zeggen.
Maar voor al zijn dwaze streken, werd hij ge
en de dochter van de kolonel lachte ook naar hem.
Hij schreef haar en vroeg welk geschenk ze wilde van Mad Carew.
Ze ontmoetten de volgende dag toen hij een squadron liet inrukken,
en schertsend zei ze tegen hem dat niets anders zou voldoen,
dan het groene oog van de Kleine Gele God.
Wacht tot je dit hoort, 'Hij keerde terug voor dageraad...'
Hij keerde terug voor dageraad, zijn shirt en tuniek gescheurd,
een snee over zijn slaap, druipend rood.
Hij werd direct weer opgelapt, en sliep de hele dag,
en de dochter van de kolonel waakte naast zijn bed.
Hij ontwaakte eindelijk en vroeg om zijn tuniek.
Zij bracht het en hij dankte haar met een knipoog.
Hij beval haar te zoeken in de zakken en zei, 'Dat is van Mad Carew, '
En ze vond
het kleine groene oog van de God.
Wat is dat? - Dat is Yellow Man.
Ik kocht het voor Kate van dat vreselijke kind.
Ze was niet vreselijk, arm klein ding.
Ze was dapper, zoals ze werkte in die zaal. - Maar wel bah.
Wie vermoordde hem, pap? Wie vermoordde Mad Carew?
Dat weet ik niet, Francis, en weet je wat? Ik weet niet eens of je het moet weten.
Waarom niet? - Het is een mysterie, dan blijven mensen gissen.
Waren het de mensen die in de God geloofden, of was het de God zelf?
Het waren de mensen. - Kan zijn, of misschien de God van de wraak.
Wat het ons zegt is dat er een prijs moet worden betaald
voor wat wordt genomen van de rechtmatige eigenaar, of van de plek waar het moet zijn.
Wat? - Amen daarop.
Kom, we brengen deze hongerige kinderen naar huis.
Hoe voel je je nu, Maisie? - Heel warm, mammie.
Ik vroeg dr Black te komen. Hij zei dat hij komt als hij tijd heeft.
Zij bracht die dingen gisteren mee naar huis.
Van de stort op de basis. Altijd daar.
Ik ben bang ze een ziekte meebrengt.
Hebben ze ons gezien?
Er is er maar een, en hij niet.
Kom op.
Kom op, Francis. Wees geen bangerik. - Ik ben niet bang.
Mama zei me niet te gaan.
Tuurlijk, dat moet ze zeggen. Zij is de mistress,
maar dat betekent niet dat je moet luisteren. Kom op.
Laat zien.
Waarom jij altijd? Dat is de beste tot nu toe.
Ik ruil met je. - Seamie.
Wacht tot we dit zien.
Wat vind je het mooiste van mijn spullen?
Ik wil echt niet ruilen.
Rennen. Dat is Zwalker. - Zwalker?
Een Yankee officier. Snel.
Kom op, wil je worden gepakt?
Jullie twee.
Zwalker, Zwalker, je kunt ons toch niet pakken.
Kom op.
Ik houd u niet op, Mrs Coyne. Ik was in een van de huisjes.
Een meisje is echt ziek. Maisie Quinn?
Ze kan roodvonk hebben. Ik denk dat haar zus hier werkt als meid.
Sally, haar broer werkt hier ook.
Ze zullen weg moeten blijven van dit huis.
Roodvonk is besmettelijk voor kinderen. We mogen geen risico nemen.
Dr Black zegt dat je weg moet blijven van het huis van Quinn.
Maisie Quinn is ziek, houd Kate bij haar weg. Emma, dat is jouw taak.
Francis, pak geen dingen op van de weg. Was je handen,
en kom niet bij de stort, niet dat je dat ooit zou doen. Ok
Moet Maisie niet naar het ziekenhuis? - Ik krijg haar nu niet in Magherafelt.
Waarom niet? - Het is niet kritisch, ze is niet ziek genoeg.
Bij roodvonk nemen ze haar op. - Controleert u haar toestand?
Mrs. Coyne, ik ben dokter, geen verpleegster. Er heerst mazelen in Newtown,
en veel betalende mensen verwachten dat ik kom opdagen.
Dr Black. - Mrs Coyne, ik zal doen wat ik kan.
Ik stuur Sally naar huis tot haar zus beter is. - Als ze beter wordt.
Maisie Quinn was altijd al ziekelijk.
Ze moet naar het ziekenhuis. - Net wat ik zei.
Ze nemen haar op als ze heel ziek wordt. Hoe zullen ze dat weten?
Ik vroeg of hij haar zou controleren, en hij zei, 'Mrs Coyne,
ik ben geen verpleegster, maar ik doe wat ik kan.'
Verpleegster. Kom hier.
Ik vraag veel van oude Burgess.
Hij doet zijn best en ik weet dat hij het voor noppes doet.
Ze kunnen hem niet betalen, Rose. Zo simpel is het.
Ik kon hem ook niet betalen voor elke dag komen.
Hij zou voor jou komen omdat je Engels bent,
maar niet gratis voor een niets-zeggend meisje aan een drassige oever.
Rose?
Wat? - Pen.
Ok
Ik schrijf een verzoek.
Voor een verpleegster, om op Maisie te letten.
Naar de kerstman? - Naar daar.
Ik weet zeker dat die plek vol verpleegsters is.
We hebben een heel ziek meisje in het dorp.
Haar ouders kunnen zich de dokter niet veroorloven,
maar als een verpleegster haar controleert, er zijn er een paar op de basis,
kan het haar leven redden.
Het is een groots gebaar naar de mensen. De Quinns zijn pijlers van onze gemeenschap.
Ik schreef het logisch en praktisch op, dus u kunt het aan wie ook laten zien.
Ik praat met kolonel Cresswell en met Tillie. - Tillie?
Luitenant Zeigler van het Verpleeg Corps. Zij kan een verpleegster aanwijzen,
als de kolonel akkoord gaat, waarvan ik zeker ben.
Rose.
Dank je. Heel erg bedankt.
Mrs Coyne.
Wat ik u moet zeggen is een beetje knullig.
Ik moet terug naar formaliteit. - Jeetje, formaliteit?
Het is ok
Een hoeveelheid verf is verdwenen uit de magazijnen.
De militaire politie onderzoekt lokaal gebied en gebouwen, met inbegrip van uw man.
Ze zijn aardig, ondanks hun witte helmen. Ze worden begeleid door de plaatselijke politie.
Natuurlijk heeft u niets te vrezen, Mrs Coyne. - Natuurlijk niet.
Ik ga nu praten met kolonel Cresswell,
voor toestemming om te praten met luitenant Zeigler,
over uw verzoek om een verpleegster. - Tillie.
Ja, afkorting van Matilda, geloof ik.
U mag me weer Rose noemen, nu u me niet waarschuwt.
Afkorting van Rose.
Tot ziens, kapitein Dreyfuss. - Rose.
Kettie. - Mrs Coyne.
Ik kwam langs. - Ik zag je.
Ik dacht dat ik zou... - Bezoeken?
Zien hoe de baby was.
Betty is verkouden. - Nee.
Arm ding. Krijgt ze genoeg...
Nee, waarschijnlijk niet.
Ik heb een paar dingen van Kate. Ze zijn warm, en ik kan ze niet gebruiken.
Ik kon ze brengen. - Ja, zeker.
Als ik weer langskom dan.
Mammie, waar is Sally? - We zullen haar een tijdje niet zien.
Ze ging naar huis om voor Maisie te zorgen. Dus...
Ik zal koken. En het is anders dan met Sally,
geen klachten. - Zelfs over de thee?
Ik kan daar niet tegen concurreren. Zij is een tovenaar.
Heb je dat zelf gemaakt? - Natuurlijk.
Slimme meid. Ik ben getrouwd met een slim meisje, kinderen.
Wie komt er op dit uur? - Ik ga wel.
Mrs Coyne? - Ja.
U bent de verpleegster. - Luitenant Zeigler, Tillie.
Rose Coyne. - kapitein Dreyfuss zei dat ik langs moest komen.
Dat is snel, ik heb thee, wilt u een kop? - Bedankt, ik kan beter gaan.
Ik kan niet te lang weg bij de basis. Welk huis is het?
De cottage, ik wijs het u. Wilt u dat ik meeloop?
Ik heb een Jeep. - Natuurlijk, jeetje.
U hoeft niet te lopen, het is aan het eind. Zo goed dat u komt.
Bedank Ron Dreyfuss. Je zegt moeilijk nee tegen hem.
Kapitein Dreyfuss, mag u hem? Ik bedoel, als superieur?
Hij is technisch niet mijn superieur. Ik ben bij het Verpleeg Corps.
Maar of ik hem mag? Reken maar.
Hij is een soort schattig.
De cottage? - Ja.
Reken maar. Hij is een soort schattig. Rose Coyne, je bent een idioot.
Wil je een druppel, jonge Coyne?
Ik zal een druppel proberen.
Ik zou zeggen, Kettie Brady's welp, dat je iets van je pa hebt.
Germany Calling, Germany Calling.
Wat roept Duitsland vanavond? - U gaat ons nieuws horen.
Het Britse Rijk is in gevaar...
Zet dat ding af. - ...zou een zwak understatement zijn.
De Duitsers zijn aas, wat hij ook zegt.
Zet Athlone op.
Ja. Dat is goed.
Zag je die verpleegster vandaag?
Die voor Maisie Quinn zorgt? - Ik zag haar, rijdt in een Jeep.
Ze zou een geweldige vrouw zijn. Rijdt je overal heen.
Rijdt in je hoofd, zou ik zeggen. Ze is een Yankee.
Weet je hoe ze genoemd wordt? - Nee.
Hetzelfde als die lamp.
Orkaan?
Tilley, sukkel. Zuster Tillie.
Genoeg. Allebei.
Ze had geen verpleegster nodig zonder die plek daar.
Eerst jagen ze ons van ons land en dan besmetten ze ons,
met ziekte en epidemie
Maisie Quinn.
Iedereen weet dat ze die roodvonk kreeg op de stort.
Ik heb dat nooit gehoord. - Ik ook niet.
Ze was er altijd.
's Ochtends, 's middags en 's avonds, op jacht naar armbanden en muskus.
Ik zeg je een ding, roodvonk is niet het ergste wat je daar krijgt.
Excuseer me, ik moet gaan. - Francis.
Wat is er met hem? - Een bevel voor die welp.
Bed.
Is dat Dettol? - Ja.
Ik waste mijn handen zoals je zei,
met Maisie ziek en alles.
Goed. Nu je tanden, net zo goed, maar niet met Dettol.
Laten we dit doen, heren. En laat hoffelijkheid ons motto zijn.
Brigadier Steiger.
Mrs Coyne. - Ik haal Michael.
Laat ons de loodsen zien, Mr Coyne. - Ik haal mijn sleutels.
Nou, Michael.
Waarom verstop je je? - Ik verstop me niet.
Hij zit achter mij aan, en Seamie. - Beiden denk ik, maar waarom?
Seamie schreeuwde naar die grote. 'Zwalker' noemde hij hem.
Seamie is een idioot. - Ik denk dat hij me niet herkende,
maar als hij papa een beschrijving geeft... - Rustig, ze zoeken jullie niet.
Waarom zijn ze hier? - Ze zoeken iets.
Een vliegtuig? - Ja, een vliegtuig
Papa verborg een bommenwerper in het eendenhok, zag je dat niet?
Dat zou dom zijn.
Wat zoeken ze dan? - Gestolen spullen, zei mama.
Ze is er heel boos over. Noemt het draconisch,
ze hoopt dat ik ga zoeken, zoals gewoonlijk.
Ik ga snuffelen, kom je?
Wat voor spullen?
Dat is voor mij een weet en voor jou om achter te komen.
Het spijt me, Michael. Ik weet dat je niet betrokken bent.
Er is niets hier.
Behalve kippen.
Proost. Op de VS Luchtmacht.
Excuus voor het ongemak, Mr Coyne. Mrs Coyne.
Waarom zochten ze hier? - Wat Dreyfuss zei, witte verf.
Ik weet wat ze zochten, Michael. Maar waarom hier?
Ik denk dat ze elke plek doorzoeken.
Niet bij Rosie of Tommy John, of de Hanlons en die zijn verdacht.
Twee flessen stout, Michael, voor op weg naar huis?
Kom eraan, Failey. - Ik ga wel.
Ok
Ik geef het je, Failey.
Direct naar Magherafelt, de koorts afdeling. - Mag ik met haar mee?
Sorry, alleen legerpersoneel. Nietwaar, luitenant?
Ik zeg niets. - Ok
Hoorde hem aankomen.
Is Maisie weg? Ze komt wel goed.
Je zorgt weinig, Failey.
Je kon deze ene keer niet eens bij ons zijn.
Mrs. Coyle?
Het is Coyne.
Wat kan ik voor u doen? - Sean Hamill zei langs te gaan.
Ik ken geen Sean Hamill. - Mr Coyle wel.
Ja?
Is Sean Hamill een leverancier? - Dat is hij.
Kijk, Hamill zei dat Mr Coyle ge
Wat voor sigaretten?
Wilt u dat ik het spel?
Free State sigaretten. Sweet Afton, Players.
Hamill zei dat u ge
Zoals u wilt.
En zeg Mr Hamill ook niet meer hier te komen.
Maisie veilig weg?
Weet je, alle tijd dat ze daar was, God vergeef me,
dacht ik dat een van ons het kon krijgen. - Sean Hamill?
Was hij hier? - Iemand die door Hamill was gestuurd.
Dus Coyne's winkel staat op de kaart van profiteurs.
Rose, profiteurs? Dat is Pathe News onzin.
Elke winkel tussen hier en Magherafelt staat op de kaart, gelukkig maar.
Wij gaan eraf. - Rose, wat doe je?
Ik zei hem, wie hij ook was, hier niet meer te komen,
en voor zijn vriend Hamill geldt hetzelfde. Als we dit niet eerlijk kunnen,
moeten we het helemaal niet doen.
Dacht je dat ik een... Ik weet niet wat.
Moordenaar, of iets.
Waarom praat niemand?
Wat bedoel je? - Jij en papa.
Ik weet het als jullie niet praten.
Ik praat.
Als iemand tegen mij zou praten.
Zeg de kinderen waarom we niet praten, Michael, zodat ze goed en kwaad kunnen zien.
Het zijn geen twee domme volwassenen die ruzi
Vooruit. Leg het ze uit.
Rose, een woord.
Excuseer me, kinderen.
Doe me dat niet aan, Rose. - Wat?
Je confronteren met je daden?
De kinderen belasten met een soort mysterie over goed en kwaad.
Het is geen mysterie, Rose, en goed en kwaad is niet zo goed en kwaad
als jij ze maakt.
Ik probeer ons hoofd boven water te houden, Rose.
Wil je me daarmee confronteren?
Een stout, Michael.
Bevriest op het meer vandaag.
Slappe avond zonder de piloten, h
Jij bent er, Davey.
Kapitein Dreyfuss. - Het is een beetje laat, ik weet het.
Zware dag op de basis.
Ik ging net naar Quinn's cottage en ik wilde u vertellen
dat het kind in het ziekenhuis is. - Ik weet het, we zagen de ambulance.
Dank u, u redde mogelijk Maisie's leven,
en de gemeenschap zal u dankbaar zijn. Wilt u binnen komen?
Uw man? - Mijn man werkt.
Maar hij zou willen dat ik u uitnodig.
Ik ben bang dat we geen... - Een kop koffie zou...
Plan B. Ik weet dat Amerikanen niet zo houden van thee.
We hebben wat whisky.
Thee is prima, ik wil graag een kopje thee.
Dan moet ik gaan.
Ik ben blij dat u langskomt, over Maisie,
hoewel we het al wisten. We zagen de ambulance.
Klang, klang, klang. Een passend decor voor ons eigen kleine drama.
U wilt geen huiselijke ups en downs horen. - Nou...
...misschien niet de downs, maar ik denk dat ze bij het gebied horen.
Nu ik er over nadenk, ik ben ook niet zo vertrouwd met 'huiselijk'.
U wandelt niet meer.
Niet?
Niet bij de Far Rock, waar we destijds ontmoetten. - Ik wandel er af en toe.
Ik wil de inboorlingen niet afschrikken. Plus het wordt erg koud.
Ik ben geen inboorling, een vreemdeling, net als u en dit kan een heel vreemde...
Het spijt me, het was een zware dag.
U bent overstuur, ik moet gaan. - God, sorry.
Het is Maisie en veel gewone dingen die ik aan moet kunnen.
Ik weet niet wat me bezielde.
Ik voel dat ik in staat zou moeten zijn om uw triestheid te laten stoppen.
Nee, dat kunt u niet.
U deed genoeg voor de vreemde inwoner van Moybeg.
Voor een dag tenminste.
Je man kwam nog laat.
Wat was zijn boodschap?
Hij kwam ons vertellen over Maisie.
Ik hoop dat hij betere manieren heeft dan ik.
Oh, biggetje. Jullie zijn zo vet, biggetjes.
En jullie ruiken verschrikkelijk.
Ik voel me ziek. - Ik ook, ze stinken.
Ben jij ok
Mama.
Kate gaf over.
Ik denk dat het dat varken is. - Arm ding, breng haar naar de tafel.
Doe haar jurk uit, Emma.
Wat is er gebeurd, Katie?
De varkens stonken zo erg dat ik mezelf bijna onder spuugde.
Emma?
Ik wil dat je op het postkantoor Dr Black belt. Zijn nummer.
Newtown 28. Onthoud je dat? Vraag hem zo snel mogelijk te komen.
Hier, penny's voor de telefoon. Vooruit, snel.
En vraag je vader zo snel mogelijk te komen. - Goed.
Brave meid.
Ga je op de tafel liggen, Katie?
Ik wil onder je arm kijken.
Ik weet dat je het heel koud hebt. We moeten je warm houden.
Braaf meisje.
Mrs Coyne, Michael.
Ze heeft roodvonk en moet naar het ziekenhuis. Ik breng haar.
Wilt u haar naar de auto dragen, Mrs Coyne?
Mama?
Dr Black brengt Kate naar het ziekenhuis. - God mam, is het...
Het komt wel goed.
Seamie. - Je moet bij de mensen wegblijven.
Ik ben weg. - Verder.
Mijn zus heeft roodvonk, het is onze schuld. - Misschien jouw schuld,
maar niet mijn schuld. Hoezo mijn schuld? - Maisie kreeg het van de stort,
dus Kate moet het van de stort hebben. - Wie nam dat vliegtuig mee?
Ik.
Wiens schuld is het dan?
Met wie praat je? - Francis Coyne.
Francis, je weet toch dat je weg moet blijven bij Seamie tot dit over is?
Ga naar huis.
Zeg de mistress dat het me spijt van de kleine meid.
Ze kennen de bron van Maisie Quinn en Kate's infectie.
Dinsdag werd een kind opgenomen in Londonderry.
De dochter van een acteur van een reizend gezelschap. - Marsden?
Zo heet ze. Het gezelschap bezocht Moybeg.
Het meisje met het dienblad. Ze verkocht dat gele snoepje van Kate.
De infectie had een lange incubatie, maar ze ging naar het ziekenhuis
zodra duidelijk was dat ze roodvonk had.
Hoe is ze? - Ik ben bang dat ze overleed.
Arm klein ding. - Ja.
De komende twee dagen worden een grote horde voor Kate.
Kleine bleke man.
Hoe voel je je?
Ik ben in orde, Mammie.
Hoe is het met Kate? - Met Kate komt het goed.
Kapitein Dreyfuss. - Ik heb wat gaz voor u.
Gaz? - Benzine, ik vergeet dat we in Engeland zijn.
Ierland.
Michael. Kom eens. - Het is 15 liter.
Genoeg om een paar keer uw dochter te bezoeken in het ziekenhuis.
Kapitein Dreyfuss bracht benzine om naar Magherafelt te kunnen, ik weet niet wat ik moet zeggen.
Dank u, kapitein Dreyfuss.
We zijn heel dankbaar. - Laat me u helpen.
Ik zet het in de schuur.
Ik zal dit niet vergeten.
Mama. Mama, ik vond...
Waar is mama? - Boven.
Ik ben blij dat jij blij bent. - Ik ben niet blij, ik ben opgewonden.
Mama. - Francis.
Mag ik je iets vertellen?
Waarom overkomt ons dit?
Ik weet het niet.
Heel misschien kunnen we beginnen met die blikken in de kast.
En de mensen die komen met spullen waar ik geen weet van heb.
En de verf.
Ik heb geen verf. Ze doorzochten, je zag het.
Ze hebben niet gezocht in de root ven.
Francis vond ze.
Hij weet niet dat jij ze verborg.
Je moet stoppen, Michael.
Ik zal mijn klanten verliezen. - Verlies hen dan.
Dat gebeurt niet. Hun rantsoen bindt hen aan jou,
geen gestolen goed, in godsnaam.
Je moet stoppen.
We betalen nu de prijs voor iets, wat het ook is.
'Wat het ook is.'
Ik zal je zeggen wat het niet is.
Geen paar sigaretten en wat corned beef.
En zes blikken verf die ik niet wilde, die Podalski,
of hoe hij heet hier liet in plaats van te betalen.
Waarom ben ik het altijd die verkeerde dingen doet?
Waarom ben jij het nooit?
Er zit een flinke kraag op de stout, Michael.
Het heeft soms teveel koolzuur.
Hoorde je over de jonge Maisie Quinn? - Wat?
Heb je het niet gehoord?
Ze overleed vandaag.
Wat?
Ik stop, ok
Ik ook.
Waar moet jij mee stoppen?
Zegen me vader, want ik heb gezondigd.
Drie maanden sinds mijn laatste biecht.
Ik handelde in gestolen goed.
Gestolen goed. Wat bedoel je, sigaretten?
Vlees. En verf.
Verf? Gestolen van waar?
De basis.
Hoeveel blikken?
Vijf, zes blikken. Bussen.
Wat voor kleur?
Attribuut van de zonde. Welke kleur had de verf?
Wit.
Nog iets?
Vloekte een paar keer.
Verloor mijn geduld. - Drie Weesgegroetjes.
Heb je het gerestitueerd?
Gerestitueerd? - Gaf je de verf terug?
Nog niet.
Maar dat doe ik. - Goed.
Alles op zijn tijd.
Nachtmerrie? - Mam.
Arme man, wat is er?
Het is allemaal mijn schuld. Kate ziek.
Ik ging naar de stort met Seamie en ik bracht een ding mee,
en nu heeft Kate roodvonk, net als Maisie. - Luister...
Nu gaat ze dood. - Francis, luister.
Je mocht niet naar de stort en je ging, en je betaalt de prijs van angst en pijn,
maar geen roodvonk.
Niet de ziekte van je zus. Dat is niet de prijs van naar de stort gaan.
We weten waar de roodvonk vandaan kwam,
en het kwam niet van de stort. Ok
Beloofd? - Beloofd.
Denk je dat je nu kunt slapen?
Naar bed.
Wat was het ding dat je meebracht? - Een speelgoed vliegtuig, maar ik waste hem.
Met Dettol. Dat was de geur.
Je kunt het me morgen laten zien.
We zullen zorgen dat het schoon is.
Nu naar bed.
Ik kom zo.
Francis, Emma, ik ben beter.
Ok
Michael. - Vader.
Weet je, ik heb nagedacht, Michael.
De kerk kon een verfje gebruiken.
Hij werd kaal in de afgelopen jaren, niet?
Ik kan me niet veroorloven de kerk te schilderen. Ik kan een donatie doen,
maar de hele kerk, dat is heel wat verf. - Ik weet het, Michael.
Dat weet ik.
Ik herkende je stem, Michael.
Hoe zit het met het biechtgeheim?
Dit is vertrouwelijk, Michael. Dit is tussen jou en mij.
En God. En zijn vervallen kapel.
Ik breng de verf terug, zoals u zei.
Michael, teruggeven zal moeilijk zijn.
Bussen verf terug smokkelen naar een zwaar bewaakte basis,
ik zou het niet graag proberen.
Maar theologisch gesproken, ik kan hierbij helpen.
Zie je, als je het restitueert,
betekent het dat je het profijt van je actie verwijdert.
Niet dat je het noodzakelijk terugbrengt waar het vandaan kwam.
Als zodanig.
Dus.
Morgen? Vroeg.
Zeg, voor je opent? - Ja.
Het is hier een beetje verraderlijk, Michael. - Ja.
Ze zijn hier. Laten we eens kijken.
Ze waren hier.
Iemand heeft ze gejat.
Het is toch geen truc, Michael?
Geen scherts? - Ze waren daar, zes stuks.
Deze parochie zit vol met dieven. Weet je dat?
Vol met dieven.
Ja.
Mijn moeder heeft me nooit verteld wie de blikken verf in de root ven legde,
ik kreeg het vele jaren later door,
alleen dat we het juiste moesten doen en ze terugbrengen.
En dus brachten we ze die avond naar de omheining langs de Bombstore Road,
bij het gat waar Seamie en ik ons altijd door wurmden en we zetten ze daar,
wetende dat de militaire politie daar elke dag patrouilleerde,
en ze zou vinden.
En toen gingen we samen naar huis,
in de schemering,
mijn moeder en ik.
Vertaling: My mother and other strangers Team Eindredactie: Bertus D. Kluts