Kom op. In de hole.
Val er in.
Prachtputt, meneer. - Dat was prachtig.
Momentje. Alsjeblieft.
- Heeft u hem, meneer?
Seth, laat de caddie je tas dragen. Je hoeft niets te bewijzen.
Ik probeer niets te bewijzen. Ik draag mijn eigen tas. Brengt geluk.
Maar onthoudt het, als je je moe of niet goed voelt,
kun je altijd stoppen om iets te drinken. - Schat, het is oké.
Ik ben niet ziek meer.
Weet ik. Je bent goed bezig.
Alsjeblieft, meneer. - Je bent goed op dreef, Seth.
Hé, je staat onder stoom.
Weet ik. Ik voel me geweldig.
Nee, kerel. Je staat in brand.
Vertaling: Cauliflower King Sync en controle: minouhse www.addic7ed.com
Dat bestaat niet. - Jawel.
Niet waar. - Heren.
Ik ben met iets heel kwetsbaars bezig. Mag het even?
Sorry.
Ik zeg je, het bestaat wel. - Doe niet zo dom.
Mensen ontploffen niet zomaar. - Zo bedoel je?
Sorry. Spontane zelfontbranding bij mensen is een mythe.
Meestal zijn zulke zaken het gevolg van een brand in de buurt.
Meestal, niet altijd. Laat een beetje ruimte voor het onverklaarbare.
Ik haat het onverklaarbare. Voor we naar South Carolina gaan
wil ik in deze boeken uitzoeken waarom onze golfer in vlammen uitbarstte.
Mr Jenkins, enig idee waar we kunnen beginnen?
Is dat alles? - Er is geen magisch precedent
voor spontane zelfontbranding.
Als het dan toch gebeurt, is het vaak een gril van de wetenschap.
Als het geen magie is, waarom waarschuwt het Knipselboek ons dan?
Dat zullen we in Charleston moeten gaan uitzoeken.
Cass, kom je? - Ja. Nee.
Ik bedoel,
ik ga met een vriend praten in het ziekenhuis van New York. Dr. Nassir.
Hij deed onderzoek naar spontane zelfontbranding.
Kan ik hem vragen of hij iets weet. - Oké, Cass en ik gaan naar New York
en jullie gaan naar South Carolina. - Nee,
ik ga alleen. Hij kan een beetje lichtgeraakt zijn.
Eve kan toch niet gaan.
Ik heb ook een missie en die heeft voorrang.
Voorrang over mensen die spontaan in vuur uitbarsten?
Ik heb een code gevonden in Charlene's grootboeken.
Charlene? Heeft ze een manier gevonden om je te laten weten waar ze is?
Deze aanwijzing leidt ergens anders heen en die werd niet voor mij achtergelaten.
Ebb Tide Manufacturing in Moose Creek, Alaska?
Waarom Moose Creek? - Ligt net buiten de militaire basis
waar ik woonde toen ik klein was. - Ebb Tide Manufacturing?
E-B-B zijn mijn initialen. - Waar staat de tweede B voor?
Die staat voor: 'Begin daar niet over of je krijgt klappen'.
Die aanwijzing liet ze voor mij achter. Wat denk je dat er in Alaska is?
Geen idee. Laten we dat gaan uitzoeken.
Jenkins, is dat kwetsbare, maar belangrijke apparaat klaar?
Ja, volgens mij zal het werken, maar ik heb het nog niet kunnen testen.
Uitstekend. Eve, kom.
Avontuur en mysterie wacht op ons. - Dus, nu hebben we drie deuren nodig.
Eentje naar Charleston, New York en Alaska?
Drie deuren.
Men laat dag en nacht eten achter.
Ik denk dan, Seth zal die lasagne lekker vinden. En dan weet ik het weer.
Gecondoleerd met uw verlies.
Vitaminen, supplementen, aromatherapie,
niet echt iets dat vuur vat.
Men zou het zelfs onverklaarbaar kunnen noemen.
Het grappige was dat Seth die pillen niet meer nodig had.
Hij had kanker. Niveau vier.
Hij was terminaal.
En hij speelde nog golf? - Hij wás terminaal.
Toen we stopten met het zoeken naar een genezing, vond eentje er ons.
Hoe bedoelt u?
We kregen een brochure in de bus van een holistisch kuuroord.
We gingen er uit wanhoop heen. Ze genazen hem.
Die brochure ligt hier nog ergens.
Ik doe het licht even aan. - Sta mij toe.
Bedankt.
Jones, doe het gordijn dicht.
Snap je het? Cassandra?
Ik snap het.
Ik heb een chirurg gebeld. Ze maken een kamer klaar voor ons.
Als we snel zijn, kunnen we... - Ik wil geen operatie.
Als je geen operatie wilt, wat wil je dan wel?
Hoe lang nog? - Cassandra, je hebt geen tijd meer.
Je tumor is zo groot dat het me verbaast dat je hier naar binnen kon lopen.
We moeten hier nu iets aan doen.
Er valt niets aan te doen.
Mijn thuisnummer staat op de achterkant. Mocht je je bedenken, bel me dan.
Je zei dat ze spontaan ontbrandde?
Op het ene moment was ze oké en dan plotseling...
En toen gooiden we dit op haar... - Oké, ik snap het al.
Zo, en toen...
Ze is terug. Wat heeft de dokter gezegd?
Je vriend, die onderzoek gedaan heeft naar spontane zelfontbranding.
Niets magisch.
Enkel dat het meestal voorkomt bij mindermobiele mensen,
ouderen, overgewicht of een zwakke gezondheid...
Niets wat past bij onze slachtoffers. - Slachtoffers? Meervoud?
Is er dan nog iemand spontaan ontbrand? Fascinerend.
Heeft er iemand je cafeïne gegeven? - Wie is het andere slachtoffer?
De vrouw van die golfer. En hij was ziek.
Ze gingen naar zo'n holistisch kuuroord...
Het Vida da la Luz-kuuroord.
Hij gaat naar binnen met een terminale ziekte en komt topfit naar buiten.
Waar wachten we nog op? We hebben bibliothecariswerk te doen.
Ik ga deze grondiger onderzoeken,
kijken of het biometrische aanwijzingen oplevert.
Stellen jullie de deur maar af.
We hebben twee slachtoffers en een eng kuuroord te onderzoeken. Hup hup.
Ja, die heeft duidelijk cafeïne gekregen.
Als je een tegengif zoekt voor cafeïne, moet ik zeggen dat ik zoiets nog niet heb.
Ik heb geen cafeïne op.
In feite, ik ben nog nooit zo helder geweest.
Wij moesten maar eens naar de film gaan
en iets gaan eten. 's Avonds. Vanavond. Samen.
Klinkt zowaar als een afspraakje.
Niet zowaar. Echt.
Wat?
Nee, zoiets doe ik niet.
Ik ben een stuk ouder dan jij.
Je bent een stuk ouder dan iedereen, dus...
Ook al was ik duizend jaar jonger, dan was ik nog steeds te oud voor je.
Door mijn onsterfelijkheid zijn we
zowat een andere soort.
Zo verschillend zijn we niet. We hebben meer gemeen dan je...
Kom je?
Ja. - Nee.
Ja.
Hier zou ik nooit weggaan. - Ik ook niet.
Het is hier... - Niet wat ik verwacht had.
Wat had je dan verwacht?
Alleen genodigden, afgelegen weelderige locaties, geld.
Maar er is geen enkele dure ketting of Ferrari te zien.
Er zijn hier geen spiegels.
Als je te veel bezig bent met de buitenkant,
verberg je je binnenkant.
Welkom in het kuuroord Vida de la Luz.
Bent u de eigenaar? - Mijn naam staat op de akte.
Ik hoor liever bewaarder. Ik ben Sofia.
Ik en mijn kinderen baten dit uit. Daar heb je er eentje.
Hallo, zijn jullie gasten?
Nee, we zijn van de Bieb.
We komen het land opmeten.
Voor de gemeente.
We hebben vorige week een brief gestuurd. - Ben je me dat vergeten te zeggen?
Sorry, ik had het zo druk met de gasten dat ik dit vergeten moet hebben.
Is het hier altijd zo druk?
Ja, men komt heel graag hier heen, maar men vertrekt hier niet graag.
Waarom zouden ze ook? - Juist.
We hebben alles wat we nodig hebben. - Alles? Voedsel, water, kleding?
Ons water komt uit natuurlijke bronnen.
We verbouwen onze eigen groenten. Hennep voor kleren en...
Tomas, het is bijna tijd voor de zonbegroeting.
Heb je je niet te houden aan een schema?
Natuurlijk, mama.
Het was leuk jullie te ontmoeten. Excuseer.
Als je iets wilt weten over het terrein,
vraag dat dan aan mijn dochter, Estrella.
Als u mij nu wilt excuseren.
Ze hebben hun eigen water, verbouwen hun eigen voedsel.
Misschien ligt het aan de omgeving.
Ja, of het is iets persoonlijks.
Seth en Cece lijken me geen mensen die zomaar iets inslikken.
Misschien zijn ze gedwongen. - Praten jullie met de medewerkers.
Ik ga wat rondneuzen. - Hoeft niet.
Ik leid je wel rond.
Ik ben Estrella, de hoofdtuinier.
Ben jij de tuinier? - Ja.
Ik gebruik ook agrarische technieken,
bestudeer grondevolutie, het gebruikelijk bio-geochemische gedoe.
Dus u kunt ons iets meer zeggen over de inheemse planten
en de organische resten in de grond?
Ja.
In feite, dit is een heel rijk gebied, op botanisch vlak dan.
De minerale samenstelling van de pedosfeer is heel interessant.
Wil je dat zien? - Absoluut.
Kom, dan toon ik het je.
Wat is dat?
Dit gesteente vind je op het hele terrein.
Het is geen stof die ik ooit gebruikt heb.
Maar als je bij de onderlaag bent, kun je de organische resten zien.
Dat zorgt voor veel slib in de grond
waardoor planten kweken makkelijk is.
Veel vruchtbaarder dan in Valencia.
Ben je van Spanje? - Ja. Het is er prachtig.
Ik mis het. Ben jij er ooit geweest?
Ja, we hadden door een groot probleem met niet-teruggebrachte boeken.
Wat voor planten verbouwen jullie? - Voor het grootste deel gewassen.
Groenten, wat graan.
Zien die er goed uit? - Schitterend. Zet ze maar in de kas.
Dank je wel, Marco. - Uitstekend.
We verbouwen zelfs boerenkool, wat ik zelf afschuwelijk vind,
maar iedereen vindt dat superlekker.
Ik vind je enthousiasme te gek. - Voor grond?
Het klinkt niet als gewone doordeweekse grond.
Dat is het ook niet. Niet voor mij.
Maar het is opmerkelijk dat jij dat door hebt,
wat me zegt dat jij geen landmeter bent.
Het is goed. Mij kan je het zeggen.
Ik hoor dat sommige mensen hierheen komen als laatste redmiddel.
Ja.
Veel van onze gasten zijn ziek.
Sommigen zullen nooit beter worden.
Maar als ze hier zijn,
verhoogt hun levenskwaliteit.
Hoe dat zo?
Gezond leven.
Goed eten. Spirituele reflectie.
Men vindt rust en dat maakt ze beter.
Maar ze blijven niet beter. Dat is geen rust, dat is valse hoop.
Geen valse. - Het is niet permanent.
Dat is gewoon wreed.
Je zegt dat ze zullen genezen door gezond te leven?
Hoe gezond is het als mensen ontbranden?
Ontbranden?
Hoe bedoel je?
Niets.
Ik moet naar mijn vrienden toe.
Dus geen rara voorvallen, geen ongelukken, geen onopzettelijke vergiftigingen?
We zijn altijd voorzichtig met wat onze gasten krijgen.
Al onze aromatherapie-kruiden zijn eetbaar en ze geven je rust en centreren je.
Deze zijn niet goed genoeg. Excuseer me.
De zen hier is heel verontrustend. - Citrusvrucht, calendula, shiso.
Dat kun je opeten, maar waarom zou je dat willen?
Trouwens, er is geen knoflook of peper te bespeuren.
Niets waarvan je kan gaan zweten of van kan ontbranden.
Er is toch nog iets dat niet klopt. Er is nog altijd iets vreemds.
Wat is er? - Wat zie je in die deur?
Mijn weerspiegeling.
En wat zie je niet?
Jenkins, ik denk dat ik weet waarom die mensen vuur vatten in de zon.
Ja, ik ook. De as van de slachtoffers uit Charleston zijn niet van mensen,
maar van vampiers.
Ik heb de pest aan vampiers.
Zoals je ziet zijn de vampierassen microbieel zeshoekig.
De kristalstructuur kan ik wel niet thuisbrengen.
Staken en kruisen. - De Bijbel en knoflook.
Zijn we iets vergeten? - Jenkins, hebben we wijwater?
Ja, het zwembad wordt regelmatig gezegend.
We weten niet eens of dit wel werkt op vampiers die overdag kunnen rondlopen.
Oh, ja. Ze werkten in de zon. Eentje was zelfs mooi bruin.
Er is er waarschijnlijk meer dan één.
Ik versprak me tegen Estrella over de ontbranding.
Versprak?
Aan haar reactie te zien, wist ze waar ik het over had.
Dus is ze een zuiger, net als onze golfer en zijn vrouw.
Jenkins, we zullen al het water uit het zwembad nodig hebben.
Zullen we eerst niet eens uitzoeken wat er speelt voor we in mensen gaan steken?
Maar vampiers... - Die vastzitten in hun bestaan net als jij
of ik.
Wist je dat Mr Carsen ooit verliefd is geweest op een vampier?
Er kan best meer achter zitten. Ik ben het eens met Ms Cillian.
Vampierlegendes bevinden zich in de vleugel voor Europese literatuur.
Misschien vinden we precedenten van vampiers die kunnen bruinen.
Dus, was Flynn verliefd op een vampier?
Ja, ze hielp hem Vlad Dracul verslaan.
De relatie duurde niet lang, maar ik begreep dat ze een buitengewoon persoon was.
Dus het feit dat zij onsterfelijk was en Flynn niet, hield hen niet tegen.
Cassandra, er zijn dingen die jij niet begrijpt.
Nee, ik begrijp het maar al te goed.
Het is niet omdat we van een andere soort zijn, maar omdat ik ga sterven. Ooit.
Je bent bang voor de mogelijke pijn en dat maakt je tot een lafaard.
Alsjeblieft, je bent kwaad en... - Ja.
Want je hebt zoveel tijd en je doet er niets mee.
Weet je wat ik daar voor zou geven?
Denk je dat ik niet geleefd en liefgehad heb?
Er was een vrouw
in wiens ogen ik de zon elke dag zag opkomen en ondergaan.
Wiens ziel de meest
perfecte was die ik ooit had gezien.
Je hebt het nooit over haar gehad.
Ze koos mij niet.
Ze koos iemand anders. Maar ik had haar al mijn hart toegezegd
tot in de eeuwigheid en een ridder
kan nooit zijn eed breken.
Cassandra,
je bent mooi en op een dag zul je de ware vinden.
Alleen kan ik dat niet zijn.
Zijn we dichtbij? - Ik hoop het. Insectenbeten genoeg nu.
Flynn, als je niet van wandelen houdt, waarom nam je me dan me?
Dat deed ik niet. Die aanwijzing in het grootboek.
Nee, door jou. Charlene kende de naam van dat dorp niet, jij wel.
Je doet geheimzinnig, ontwijkend, scheurde een blad uit het grootboek.
Jij, de bibliothecaris, die een boek kapotscheurt. Zeg eens,
waarom sleurde je me mee naar een woud in Alaska?
Oké, de reden waarom ik je hierheen bracht is...
Er is nog meer.
Laat ook maar.
Het is mooi.
Ik beloofde je een vakantie.
Ik weet dat ik de laatste tijd wat afgeleid ben
en je bent heel geduldig geweest.
Engelengeduld, bedoel je. - Nou, Sint Eve,
ik wou niet langer wachten om je te zeggen hoeveel je voor me betekent.
Ik dacht dat een romantisch
etentje in een romantische omgeving en wat wandelen...
Waarom wandel je zo graag? Verschrikkelijk.
Dus je loog en misleidde me aleen om met me uit te gaan.
Ja, als je het zo wilt stellen.
Ik vind het geweldig.
Als je ze zo ziet werken in de zon, zou je niet weten wat ze zijn.
We weten ook niet wat ze zijn. Nog niet.
Daarom neem ik geen enkel risico.
Hoi, Sofie, dit is pijnlijk. We vroegen ons af...
Je vroeg je af of we vampiers zijn.
En ik vroeg me af of jullie wel door de gemeente gestuurd waren, bibliothecarissen.
Wil je wat limonade?
Mijn gezin en ik kwamen jaren geleden hierheen vanuit Valencia.
Ik was doodmoe. Ik leefde al eeuwen.
Dit was de mooiste plek die ik ooit gezien had.
Ik wilde hier mijn laatste ochtend meemaken.
Dus zwommen we in de vijver en telden de sterren.
Ik zei mijn kinderen vaarwel en wachtte op de zon.
Maar u stierf niet.
Ik was zo kwaad.
Toen zag ik in dat ik gespaard werd zodat ik deze plek kon vinden
die ons immuun maakt voor de zon.
Ik moest het ten goede gebruiken.
We weten niet hoe het werkt,
maar we weten aleeen dat het werkt zolang we op het terrein blijven.
Dus bouwden we een kuuroord. Niet enkel voor ons volk.
Dus iedereen die hier werkt, is een vampier.
En de gasten? Wat zijn zij? - Eten, denk ik zo.
Nee. Als ze ziek zijn, worden ze beter door ons bloed.
We nemen alleen een klein beetje terug.
We hebben niemand gedood sinds we hier zijn.
Hoe zit he met Seth uit Charleston dan?
Hij kwam hierheen, veranderde,
ging naar huis, een week later brandde hij op door de zon.
Een week?
Dat is onmogelijk. - Wij veranderen geen mensen.
Als we dat wel deden, zouden ze hier moeten blijven.
Als we hier weggaan, moeten we weer 's nachts gaan leven.
Dat snap ik. Waarom hielden ze het in Charleston dan zo lang uit?
Jullie mogen met iedereen praten.
Ik wil ook weten hoe dit komt.
Begin maar met mij.
Ik zou niet weten wie hier verantwoordelijk voor is.
Ik dacht dat iedereen hier blij was.
Oké, ik geef toe dat ik de buitenwereld soms mis.
Maar dit hier is beschermd.
Het is ons thuis. Zoals jouw Bieb jou beschermt.
Je gaat het missen, niet?
De Bieb? Je vrienden?
Ik breng al vijf decennia door met mensen die terminaal zijn.
Je hebt dezelfde blik in je ogen.
Dezelfde honger om door te zetten.
Dit was Seths spiritueel en holistisch verzorgingsschema toen hij hier was
en iedereen waar hij mee in contact kwam. - En zijn vrouw, Cece?
Zij was niet hier voor een therapie, dus zij had geen schema.
Seth was ingedeeld in de compostploeg. Begin daar.
Veel geluk.
Veel plezier bij de composthoop. - Wacht. Waar ga jij heen?
Naar het kuuroord. Waar, volgens mij, Cece haar tijd doorbracht.
En ik kan een manicure gebruiken.
Kom mee.
Papagaaiplant?
Pollen, grond van de oostelijke tuin, grond van de westelijke tuin.
Het is net of ze het kuuroord aan het bottelen zijn.
Jones, dit spul vind je over het hele terrein.
Waarom heb jij een juwelenloupe? - Waarom niet?
Dit spul lijkt op amora.
Amora? Bedoel je moissaniet?
Een silicium carbide gevonden in
meteoren door Henry Moissan in 1893.
Synthetisch moissaniet wordt gebruikt als vervanger voor diamant.
Het lijkt erop en is even sterk. En het sprankelt nog ook.
Maar het echte spul is heel zeldzaam. - Jenkins zei
dat hij kristaldeeltjes gevonden had in de assen.
Er is vast niet veel onderzoek gedaan naar hoe moissaniet
de zonangst van vampieren beïnvloedt, maar... - Daar zijn ze nu mee bezig.
Het kan me niet schelen dat het bibliothecarissen zijn.
We zijn te dicht gekomen om er nu mee op te houden.
Overleefde niemand langer dan 20 minuten buiten het terrein?
De laatste twee overleefden een week met dit spul.
Oké, best. Ik stop ermee.
Maar van het moment dat ze weg zijn, zijn wij hier ook weg.
Ik ben je niet gevolgd om hier te stikken.
Weldra, zal de wereld ons leren kennen.
En ze zullen allemaal voor ons buigen.
Het heet een oligodendroglioma.
Ik weet mijn halve leven al dat ik ga sterven.
Ik had alleen niet gedacht dat het zo snel zou gebeuren.
Ik heb altijd gedacht dat wanneer het zover was, ik er klaar voor zou zijn.
Blijkbaar ben je daar nooit klaar voor.
Ik zou alles doen... - Ja.
De vorige keer dat we elkaar spraken, zat je in de woede-fase.
Nu ga je over tot onderhandelen.
Je kunt niet echt onderhandelen met een tumor.
Wat als
het een deel van je zou kunnen blijven
maar je toch verder kunt blijven leven?
Wie onderhandelt er nu?
Nee.
Ik heb geen andere keuzes.
Conventionele opties.
We veranderen niet vaak iemand.
Ikzelf heb nog nooit iemand veranderd.
Maar jij verdient meer tijd.
Als een...
Als één van jullie?
Dus, dan word ik onsterfelijk?
Je zult nooit verouderen.
Nooit meer ziek worden.
Je vrienden zouden nooit afscheid van je moeten nemen.
Ik heb hen niet gezegd
dat mijn
tijd bijna op is.
Dat hoeft ook niet.
Je kunt hier blijven.
Bij mij, tezamen.
Dr. Nassir. Neuroloog.
Waar heb jij gezeten? - Ik ondervroeg Estrella.
Leuk, maar terwijl jullie genoten van je wandelingetje,
hebben wij proberen uit te zoeken hoe Seth en Cece in vuur opgingen.
We vonden een geheim lab onder het kuuroord.
Iemand test de onderdelen van de grond.
Ze proberen een formule te vinden zodat die vampiers overal kunnen daglopen.
Geef me die steen. Die stukjes kristal? Moissaniet.
Volgens Estrella maakt deze steen de grond zo vruchtbaar.
Die ligt rond de vijver. Zit in de grond. - Ja.
Dus is hier een meteoor neergestort, maakte de vijver en
beschermde vampiers per ongeluk tegen de zon.
We hoorden Marco praten.
Ze gebruikten Seth en Cece als een experiment.
Ze veranderden hen, pompten ze vol met die steen
en stuurden ze erop uit om te zien of het wel werkte.
Tegen wie had Marco het? - Geen idee.
Maar het was iemand die de leiding had. Sofia.
Tomas. - Estrella.
Nee. - Zij is diegene die het land kent.
Zij is bio-geochemisch ingenieur. - Estrella was het niet.
Oké, dan gaan we toch met haar praten. - Nee.
Dat doe ik alleen.
Niet jullie met jullie vooroordelen jegens vampiers.
Heb je een besluit genomen?
Estrella, weet je wat dit is?
Ja, dat heb ik je toch gezegd.
Dat vind je hier overal.
Het is een stuk van een meteoor en daardoor kun je overdag naar buiten.
Iemand hier probeert de dagloop-eigenschappen te isoleren
en ze gebruiken de gasten als proefkonijnen.
Verdenk je mij hiervan?
Nee.
Het zou me verbazen als je niet wist over de eigenschappen van die steen.
Je bent te slim om niet nieuwsgierig te zijn.
Ik had een theorie.
Aan wie heb je dat verteld?
Ik moet mijn moeder spreken.
Pardon. Ik wil Dr. Nassir spreken.
Cassandra Cillian had eerder vandaag een afspraak met...
Pardon. Zei u Cassandra Cillian?
Ja. Dr. Nassir?
Bent u familie?
Ja, Cassandra is familie van me.
Ik wou haar net proberen te contacteren.
Ik heb niets meer van haar gehoord sinds we de scanuitslagen gekregen hebben.
Scans?
Mama?
We zijn nog maar net hier. - Dit is niet wat je denkt.
Mama.
Mama?
Dit is jullie werk.
Dit hebben zij niet gedaan. Zo zijn we niet.
Ja, we waren hier om je moeder te vragen naar een geheim ondergronds vampierlab.
Het lab waar we je kruidenverzorger zagen. - Waar is Marco?
Zij proberen enkel om ons af te leiden van wat we gezien hebben.
Je weet niet wat je zag. - We kwamen niet om iemand pijn te doen.
Oh, nee? Wat is dit dan?
Waarom breng je ook een zwaard mee? - Kop dicht.
Heb jij onze moeder gedood? - Dat deden ze allemaal.
Nee. Zij was bijna altijd bij mij. Zij heeft het niet gedaan.
Estrella, wij hebben dit niet gedaan. Alsjeblieft, je moet me geloven.
Laat het me bewijzen.
Hoe dan? - Het geheime lab.
Als het bestaat, vertellen we de waarheid.
De ingang ligt net achter de zen-tuin.
Als er geen geheim lab is, weten we het. - We kunnen het je tonen.
Nee, jij niet. Ik vertrouw je niet.
Jij. Vooruit.
Als we klaar zijn, neem ze dan mee naar buiten en dood ze.
We verspillen onze tijd, Estrella.
Zelfs als er een geheim lab is, zijn ze niet per se onschuldig.
Iemand zoekt het geheim van de moissaniet
waardoor jullie overdag buiten kunnen komen.
Wat ze nog niet weten is dat het vermalen van de steen
om de deeltjes te isoleren en ze door te slikken niet genoeg is.
Niet alleen dat. - Hoe bedoel je? Wat is het dan?
Het is al een tijdje geleden dat we nog eens iemand gedood hebben.
Ik ga hier echt van genieten.
Zeg me alsjeblieft dat je een plan hebt.
Heb ik ook.
Hoort er slaan en schoppen bij?
Ja.
Bind nooit een dief vast.
Kom hier. - Maak me los.
Het is het water.
Door de jaren heen, heeft het water de moissaniet opgenomen.
Je drinkt het. Je verbouwt er je groenten mee. Je wast je ermee.
De microscopische korrels van de steen hebben een
beschermende laag gevormd die zich verbonden heeft met jullie lichamen.
Die laag reflecteert alle elektromagnetische straling van de zon.
4.000 korrels per microliter water reflecteert 93 lumens per watt.
Het effect duurt maar zeven dagen.
Zonder continue blootstelling neemt dat af.
Het komt door het water, niet de steen.
Nee, zo simpel kan het niet zijn.
Heb je enkel de moissaniet geprobeerd? - Ja, we hebben alles geprobeerd en...
Jij was het.
Estrella, luister naar me.
Estrella, alsjeblieft. - Nee.
Ze zijn te snel. Ik kan dit niet alleen.
Je hebt mij toch. - Blij dat je er zo over denkt.
Wacht. Nee.
Alsjeblieft, luister naar me, Estrella. - Nee.
Dat doe ik niet.
Je hebt onze moeder gedood? Wij waren hier gelukkig.
We moesten niet jagen en er werd niet op ons gejaagd.
Het ligt in onze aard om te jagen, Estrella.
Mama wou dat we dat verloochenden.
Om hier elke dag te mediteren, te lachen, om die mensen te helpen.
Zij begrijpt het niet.
Ik deed dit voor ons, Estrella. Mis je de wereld dan niet?
We kunnen hier weg. Zijn wie we horen te zijn.
Ik ben wie ik hoor te zijn.
Tijd om eens bibliothecaris te proeven.
Waar is Cassandra?
Voorzichtig, zusje. Ik ben krachtiger dan jij.
Ik heb nog gegeten in de afgelopen 50 jaar.
Je weet niet wat kracht is.
Kleine meid.
Dacht je nu echt dat je die door mijn hart kon steken?
Nee.
Wat ging je er dan mee doen, hé?
Het aan je zus geven.
Ik hou van je, Tomas.
Uit de weg. Ze moet onmiddellijk naar een ziekenhuis.
Jij bent zo mooi.
Toen de Bieb jou uitkoos, maakte het een goede keuze.
Ik wil dit niet meer. Ik wil geen kaarsen en champagne.
Ik wil deze vakantie niet. Ik wil enkel de waarheid.
Zeg het maar, Flynn. Als je weer vertrekt, zeg het me dan.
Als het iets anders is, zeg het me dan.
Ik ben al die geheimen beu.
Ja, er is iets dat...
ik je kan zeggen.
We moeten naar huis.
Het is Cassandra.
Sorry dat ik het je niet zei.
Ik kan Euler's formule voor veelvlakken verwerken, maar dit niet.
Je hoeft je niet te verontschuldigen en durf nooit meer tegen me te liegen.
Zelfs al overleef ik de operatie,
ik weet niet hoe het afloopt. Dit maakte me een bibliothecaris.
Nee, dat deed het niet. Dat deed de Bieb. En die koos geen tumor.
Het koos een persoon.
Iemand waar ik heel veel van hou.
Het is tijd.
Ik weet niet waarom ik die stomme Sudoku probeer op te lossen.
Ik puzzel nu al uren op die laatste nummers.
De operatie was intens.
De tumor zat heel diep.
Dokter, zeg het gewoon.
Is Cassandra...
Hé, je bent wakker.
Blij je terug te hebben, meid.
Ik ben niet terug.
Ben ik zonder die tumor eigenlijk wel een bibliothecaris?
Ach wat. Wij hebben geen tumoren en toch zijn we bibliothecarissen.
Gaat het?
Je bent familie.
En je bent bibliothecaris.
Of je nu een gave hebt of niet.
1-7-3?
Ik krijg die Sudoku niet opgelost.
3-6-7.
Dat is het. Ik ben eruit.
Hoe kwam ik daar eigenlijk op?
Jongens,
over dat geen gave hebben...
Gefeliciteerd.
Ze zeiden dat je operatie een succes was.
Ongelooflijk.
Toen je flauwviel en je vrienden je meenamen, wist ik niet wat te denken.
Ik was zo blij toen ik hoorde dat je oké was.
Dat komt deels door jou.
Je herinnerde me eraan
dat wat ons definieert niet is waar we mee geboren zijn,
maar wat we kiezen te zijn.
Als je ooit van gedacht verandert
en beslist dat je een stukje onsterfelijkheid wilt,
dan kun je me hier vinden.
Uiteindelijk was het niet de juiste keuze voor mij, denk ik.
Maar je moet weten hoeveel het aanbod betekende voor mij.
Je hebt geholpen om mijn leven te redden.
Dat zal ik nooit vergeten.
Hopelijk zie ik je weer,
Cassandra Cillian.
Vertaling: Cauliflower King Sync en controle: minouhse www.addic7ed.com