NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wieniec jest gotowy, jeszcze wstążka.
Jakie imię?
- Samuel - Dobrze.
Nie powinien był wyjeżdżać na ten urlop. Co za głupota...
Jaka była przyczyna śmierci?
Mówiono mi... o brazylijskiej prostytutce.
Nie! To bzdura. Proszę nie słuchać plotek.
Nie. Samuel połknął osę.
Można mieć życie pełne fajerwerków i gównianą śmierć.
Andréo, Samuel nie żyje.
Właśnie straciłam przyjaciela.
Wiem Françoise, ja też.
Straciłam też agenta.
Bardzo dobrze to rozumiem.
I oczywiście jestem gotowa przejąć pałeczkę.
Tak, tak...
Mam rolę w filmie...
„Do końca”, Gabora Rajevskiego...
Tak, to jest...
Tak, „Do końca”.
Jednak w nim nie zagram.
Trzeba zawiadomić reżysera.
Zdjęcia zaczynają się za trzy tygodnie.
Ten film jest robiony pod panią!
Pani Fabian?
Przepraszam...
Uwielbiam pani ostatnią rolę.
Dziękujemy pani.
Była pani wspaniała.
Françoise...
Możemy spróbować przesunąć zdjęcia,
żeby mogła pani odpocząć.
To bardzo ponury film, a mnie potrzeba optymizmu.
Françoise, niech pani nie reaguje na gorąco, w bólu.
Proszę pomyśleć o Samuelu. Czego on by sobie życzył?
Żeby była pani silna.
Żebyśmy wciąż robili mocne filmy.
Filmy mocne i ważne, jak film Gabora.
Chcę się spotkać z córką, podróżować,
słuchać mojego instynktu. Samuel by zrozumiał.
Na pewno, ale...
Instynkt jest tu nie na miejscu.
To nieprofesjonalne.
Nie ma pani rodziny,
poświęca się pani swojej pracy.
Ja mam życie poza nią, to coś innego.
Tak, ale są wokół pani ludzie,
którzy na ten film liczą
i przez lata walczyli o jego powstanie.
Nie może pani wyrzucić tego na śmietnik.
Nie. To niemożliwe.
Czy pani zdaje sobie sprawę, co pani robi?
W jakim wieku aktorki przestają grymasić?
- Przepraszam... - Samuel reprezentował inny poziom.
Przepraszam.
Nie wiem właściwie, co jeszcze robię w tej agencji.
Proszę... Podoba się paniom?
Tak. Jest idealny.
Idealny...
To chore, żeby codziennie kończyć pracę po 22.00.
Pracuję od dziesięciu dni,
a już jestem wypalona.
Jak to robicie, że macie życie poza pracą?
Nie mamy.
Mnie udaje się zatrzymać faceta najwyżej przez miesiąc.
To proste. Nie bzykałem się...
od śmierci Samuela!
Od sześciu dni!
Zapomnę, jak to się robi.
Ja nie kochałam się od trzech miesięcy.
- Trzy miesiace? - Ale nie jest źle.
Nie robiłaś tego od trzech miesięcy?
To się nie zmieni,
bo nikogo tu nie poznam.
Sytuacja jest niebezpieczna. Chyba się poświęcę.
Trzy miesiące! Camille!
To niezdrowe!
- Idziesz po schodach? - Nie. Jest za gorąco.
Będziesz miała obwisłe pośladki!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Co teraz będzie, skoro twój szef...?
Nie wiem.
Czekamy na informacje od notariusza.
On nam powie, co dla agencji zaplanował Samuel.
I nie mów do mnie na ty.
Przecież nikogo tu nie ma.
Camille!
Odkąd tu jestem nie zrobiłam nic niewłaściwego.
Prócz tego, że wepchnęłaś się do agencji.
Nie chcę ci sprawiać problemów.
Wykonuję tylko swoje obowiązki.
Nikt nic nie wie.
A ja nie wiem, że jestem twoją córką.
Co to? Pogrzeb gangstera?
Uprzedzam, że nie znoszę ciap.
Co to? Jestem z wami całym sercem.
Pogrzeb odbędzie się w czwartek o dziesiątej, na Père Lachaise.
Na pewno będzie sporo osób.
Nie, nie. To nie jest odpowiedni moment,
żeby przekazywać scenariusz Valérie Lemercier.
Tak. Do czwartku.
Co za bzdura!
Obłęd!
Traktują pogrzeb Samuela jak festiwal w Cannes.
Dzwonią przedstawiciele wielkich marek.
Chcą wypożyczać aktorkom sukienki na pogrzeb.
Jeśli chodzi o spotkanie upamiętniające Samuela,
pamiętajcie przekazać mi listy gości.
Nie powinieneś tam siadać.
Proszę...
To jest krzesło.
Nie. Miejsce Samuela, który zmarł sześć dni temu.
Usiądź tutaj.
Tam siedzi Camille.
Prawda, Camille?
Tak.
Dobrze.
Postarajmy się nie tracić czasu na drobiazgi.
Tym bardziej, że jest do rozwiązania sporo problemów,
począwszy od przyszłości klientów Samuela.
Jeśli o nich chodzi...
Nie mam dobrych wiadomości.
Odchodzi Arditi.
Mówi, że bez Samuela agencja padnie.
Kiedy się dowiedziałaś?
Dzwonił do mnie wczoraj.
Zaprosiłam go na wino. 250 euro za butelkę.
Co mogłam zrobić?
Klienci Samuela generują 18 procent naszych obrotów.
Nie możemy ich stracić.
Jeśli się rozniesie, że od nas odchodzą,
wszystko się rozsypie.
Dlatego rozdzielimy między siebie klientów Samuela.
To moja propozycja.
Oczywiście do przedyskutowania...
Tabela w Excelu pokazuje, ile na kim zarabiamy?
Zgadza się.
Rozumiem...
Dajesz mi jednego aktora i to chorego na marskość wątroby?
Tak? Nie.
Tak.
Chcesz wziąć Françoise Fabian? Rozmawiałam z nią dziś rano.
Przejęłaś klientkę, nim to przedyskutowaliśmy?
Nie, Herr Kaporal.
Sama prosiła o spotkanie.
Chce, byś ją reprezentowała?
Tak.
To skomplikowane.
Jest zdruzgotana śmiercią Samuela
i nie chce już grać u Gabora.
Zadzwonię do niej.
Nie ma mowy, Mathiasie. Ja się tym zajmę.
Musi porozmawiać z kimś stabilnym emocjonalnie,
z kimś, kto ją uspokoi.
Albo z kimś, kto naprawdę kocha kino.
Wystarczy...
To prawda. Uspokajałeś już Cécile de France.
Nie możemy sobie odpuścić tego filmu.
Jeśli w ciągu 24 godzin nie załatwisz sprawy, ja się nią zajmę.
Naprawdę zapytałaś Françoise Fabian
w jakim wieku aktorki przestają grymasić?
Jesteś legendą.
Tak. Niechlubną legendą.
Czy mimo wszystko coś zjesz?
Tak. Nie mów Mathiasowi, dobrze?
Jasne, że nie powiem.
Przysięgam... To cudowny film.
Ogromna strata...
Jestem tego pewien.
Akurat. Za trzy tygodnie początek zdjęć.
Myślisz, że Mathias ma rację?
Jestem niestabilna, nie umiem uspokoić klientów?
Nie. Wcale nie.
Nie wiem... Może mogłabyś
popracować nad impulsywnością.
I co wtedy? Jeśli w tym zawodzie
masz trochę charakteru
i nie dajesz sobie wejść na głowę, jesteś impulsywny.
Jeśli brak ci pewności siebie, jeżdżą po tobie.
Poważnie... Wkurza mnie to.
Siadamy do stołu.
Jest...
Kto to?
Florence, moja eks.
Pamiętasz?
Tak, tak...
Stare dzieje. Kiedy to było?
Minął rok. Może troche więcej...
Dlaczego ta idiotka odeszła?
Tylko nie idiotka. Odeszła, bo...
Bo za dużo pracowałem.
Odeszła, bo chciałem dziecka, a ona nie.
Ale nic się nie stało. Już jest lepiej. To przeszłość.
Co robisz?
Mowiłeś, że to przeszłość.
- Wiesz co? - Co?
Mogłabym mieć z tobą dziecko.
Po winie gadasz bzdury.
Byłbyś wspaniałym ojcem.
Tak?
Klienci mówią do ciebie „tatku”.
A ty chcesz dziecka?
Nie wiem.
Nie powinnaś się tego wstydzić.
Sypiam z kobietami, więc sprawa się komplikuje.
Bo ty...
Nigdy nie spałaś z facetem?
Jasne, że spałam.
I?
Nie było źle. Nawet zabawnie.
Ale wolę kobiety. Tak już jest.
Boję się, że faceci chcą mnie okantować.
Gdyby nasienie miało pochodzić od anonimowego dawcy z Holandii,
albo od przyjaciela, wybrałabym przyjaciela.
Chcesz mnie o coś poprosić?
I tak jestem wzruszony.
Sprawdzę, czy może panią przyjąć.
Rebecca Vialle...
Przepraszam. Rebecca Vialle...
Jest jedna z twoich aktorek,
chce się z tobą spotkać, Rebecca Vialle.
- Jest tutaj? - Na korytarzu.
Zapisałaś ją na dziś w moim kalendarzu?
Nie, ale to jednak klientka.
Od dwóch lat nie pracuje.
Powinniśmy skreślić ją z listy.
Jeśli jej nie pomożemy, nie znajdzie pracy.
Nawet się popłakała.
To aktorka. One płaczą na zawołanie.
Kupiłaś szal dla Françoise?
Dołączyłaś liścik?
Tak. Już go wysłałam. To faktura.
- Wzięłaś zielony? - To bardzo ładna zieleń.
Aktorom nie daje się zielonego.
Ten kolor przynosi pecha.
Cholera...
Dzień dobry.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Bardzo mi miło.
Wybacz mi to spontaniczne zaproszenie.
Nie ma czego wybaczać.
Dobrze, że pani improwizuje.
Nasz Samuel... Aż trudno uwierzyć...
To musiał być dla ciebie szok.
U niego się uczyłeś?
W agencji wszyscy zostaliśmy sierotami.
Zdajesz sobie sprawę,
że dwa miesiące temu
siedzieliśmy razem przy tym stole, jedząc obiad?
Taki kolega... Dżentelmen...
Jedną nogą byłam w grobie.
Ale szybko ją wyciągnęłam.
Tak.
Nie jest pani stworzona do melancholii.
Do melancholii? Nie.
To prawda, że w Rio uprawiał zbiorowy seks?
Przysięgam, że nie. Tak naprawdę połknął osę.
Idiota...
Wzięłam zepsuty rower, który nagle...
Gdyby nie wyrzuciła go do śmietnika, mogłabym...
Do tego był bardzo drogi...
Idź kserować.
Zrób dużo kopii. Bardzo dużo.
Cholera!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jak leci?
Dobrze.
Nawet bardzo dobrze.
Wspaniały kontrast...
Równowaga szarości...
Camille? Nowa asystentka Andréi?
Tak.
Pracujesz tutaj?
Nie widziałam cię.
Nie. Jestem aktorem.
Nie widziałaś mnie u Andréi?
Ona mnie reprezentuje. Hyppolyte Rivière.
Pamiętam. Był pan umówiony?
Nie, ale dobrze, że wpadłem.
Jak mogę panu pomóc?
Przede wszystkim nie mów do mnie „pan”.
Napij się ze mną kawy na tarasie.
Niestety pracuję.
Na spotkanie trzeba się umówić.
Dobrze. No cóż... Mimo wszystko dziękuję.
Miłego dnia.
Samuel był wspaniałym agentem,
ale w moim wieku trudno o dobre role.
Sama nie wiem dlaczego.
Jesteśmy takie, jak w wieku 40 lat,
tylko gorsze. To powinno inspirować.
Chcę, żeby coś się działo, żeby była energia.
Chciałabym, żebyś znalazł dla mnie coś mocnego...
Ostrego...
Rozumiesz, o czym mówię?
Tak...
Mamy właśnie w agencji...
Line... Mamy w agencji ciekawy projekt.
I pomyślałem o pani.
- Naprawdę? - Tak.
Z Michelem Piccoli.
Uwielbiam go!
To film Gabora Rajevskiego. Zna pani?
To młody reżyser, nagrodzony w Cannes
trzy lata temu.
Czuję, że to skomplikowany film.
Wcale nie.
Przeciwnie. Bardzo zaangażowany.
Wiem, czym jest zaangażowanie. Mówię o nim u Chiraca.
No, właśnie...
To jakby Bonnie i Clyde po osiemdziesiatce.
Wiesz, że nie lubię przemocy.
Wiem. No właśnie...
Przemoc pokazana jest w delikatny sposób. Nie wprost.
To historia starszej pary,
zrujnowanej przez kryzys, która postanawia napadać na ludzi.
Tym dwojgu zaczyna się to podobać.
Rzucają się w coś w rodzaju szalonej ucieczki.
W końcu napadają na dyrektora banku
i pozbawiają go wolności.
Świetnie! Kradną mu forsę
i uciekają na wyspę na Pacyfiku? Bomba!
Otacza ich oddział antyterrorystyczny.
Postanawiają skoczyć z 17 piętra.
Jak dwa ptaki, zakochane w wolności.
Wyjaśnij mi, dlaczego widzisz w tej roli mnie?
No cóż... Dlatego, że...
Jak pani mówi... Bo to mocna, ostra rzecz.
Zdjęcia zaczynają się za trzy tygodnie.
Za trzy tygodnie?
Dlaczego tak szybko?
Bo początkowo...
rolę tę miała zagrać Françoise Fabian.
Ale jeśli chodzi o panią, to niczego nie zmienia.
Co się stało?
Dostała inną propozycję?
Nie. Była po prostu... Była trochę zmęczona.
Line Renaud u Gabora Rajevskiego...
To bardzo dobrze brzmi.
Czemu nie?
Ile ma być osób?
Gabriel mówił, że maksymalnie 80.
Skróć jego listę.
Zaraz... Mathias ma na swojej 50 gości.
Proporcjonalnie do jego obrotów w agencji.
To zrozumiałe.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zaproś, kogo chcesz.
Ja dopisuję u siebie Gabora Rajevskiego.
Proszę zaczekać. Dziękuję.
Ja się panem zajmę.
Szuka pan może Andréi?
Zaprowadzę pana.
Jest już pańska producentka.
Przed głównym wejściem. Do widzenia.
Rozmawiałam z Françoise. Mówi, że byłaś straszna.
Ta kobieta jest nieuczciwa.
Podjęła decyzję wcześniej.
Piccoli poinformował mnie,
jeśli nie zagra Françoise, on się wycofa.
Po śmierci Samuela wszystko się sypie.
To podłe, żeby tak to wykorzystywać,
robić nam wyrzuty.
Pracuję nad tym projektem od 4 lat.
Było już 18 wersji scenariusza.
Towarzyszyłam Gaborowi, gdy miał wypoczywać,
gdy straciliśmy wsparcie Poitou-Charentes.
Proszę mi nie mówić, że nic nie zrobiłam.
A jednak film umarł.
Przestań! Samuel umarł!
To jest śmierć!
Film nigdy nie umiera!
Znajdziemy rozwiązanie.
„Znajdziemy rozwiązanie”?
Kto zastąpi Françoise?
Wielką aktorkę lat 80-tych,
która się podoba Gaborowi,
nie choruje na Parkinsona czy Alzheimera
i za trzy tygodnie jest wolna?
Kto mówi o zastępowaniu Françoise Fabian?
Przekonam ją, żeby wróciła.
Poradzę sobie.
Dzień dobry, Françoise. Tu Andréa Martel.
Przepraszam za wczoraj, nie powinnam się unosić.
Pani decyzja mnie zaskoczyła.
Była nieco brutalna...
Nie pani była brutalna.
Pani jest...
wspaniała...
Żeby nagrać wiadomość, wybierz 1,
żeby odsłuchać wiadomość, wybierz...
Dzień dobry, Françoise. Tu Andréa Martel.
Przepraszam za wczoraj.
Bardzo chciałabym z panią porozmawiać.
Podziwiam panią.
Wstyd mi, że mogłam panią urazić.
Czuję się naprawdę jak... jak...
gówno.
Dzień dobry, Françoise. Tu Andréa Martel.
Możesz się rozłączyć.
Kurwa! Nie wkurzaj mnie!
Niech to szlag!
Zarezerwuj mi na dziś masaż.
Nie wcześniej niż o dwudziestej.
Gabrielu?
Co to jest?
Line Renaud.
Line Renaud zastąpi Françoise Fabian w filmie Rajevskiego.
To pomysł stulecia!
Line Renaud w filmie Rajevskiego?
Genialny pomysł.
Czemu nie Enrico Macias?
Wolę już umrzeć, niż tego słuchać.
Dlaczego?
Line Renaud jest piękna,
w odpowiednim wieku, bardzo popularna...
Gabrielu, co ty gadasz?
Bardzo lubię Line Renaud. Jej kabaret, radość życia...
Ale to zupełnie nie ten styl.
To nie ma nic wspólnego z filmem Gabora.
Zapytaj o zdanie Gabora.
Co to, to nie.
Nie będę się poniżać. Wiem, że się nie zgodzi.
A jeśli to uratuje film?
To będzie inny film.
Chciałabym popracować.
Nawet jeśli nie rozumiesz, na czym to polega.
Andréo, potrafisz być straszną snobką.
Po prostu mam swoje przekonania.
Kto to jest Line Renaud?
Co robisz?
Mam wątpliwości.
Chcesz soku z marchwi?
Nie. Dziękuję.
Kiedy skończysz dumać,
pomyśl o Line Renaud. Chce się z tobą skontaktować.
Line, nie zmieniam co chwilę zdania,
ale przeczytałem ponownie scenariusz i widzę,
- że się pomyliłem. -Tak?
Film jest pełen przemocy.
Chciałaby pani wydłubywać oko
białą bronią?
-To zabawne. - Zabawne?
Muszę kończyć. Wieczorem będę w Lido.
Zdzwonimy się.
O 21 WESTIN PILNE SPOTKANIE Z HÉLÈNE
Nie umrzesz, Gabor.
Zrób sobie wodę z cytryną.
Pooglądaj śmieszne filmiki w Internecie.
Albo porno. Tak, porno!
Uspokaja, jest blisko życia...
Zadzwonię jutro, dobrze?
Całuję.
Przepraszam. Już jestem.
Hélène, gdyby pani czegoś potrzebowała,
może pani na nas liczyć.
- To miłe. Dziękuję. - Drobiazg.
Prosiłam o spotkanie,
bo byli państwo wspólnikami męża.
Chciałabym państwa poinformować,
że Samuel nie zostawił testamentu.
Jego udziały prawnie należą się mnie.
Jest pani teraz właścicielką 60 procent agencji.
Proszę się nie martwić.
Nie mam zamiaru kierować agencją.
Chcę sprzedać udziały.
Czym będzie ASK bez Samuela?
Wiem, że część klientów już odeszła.
Françoise Fabian nie zagra w nowym filmie Rajevskiego.
Nie chcę zmarnować dorobku życia mojego męża.
Wolę sprzedać agencję.
Komu?
Nie wiem.
Jak najszybciej i jak najzyskowniej.
Przepraszam, Hélène...
Nie jesteśmy pani wrogami, tylko partnerami.
Nie powinnaś zajmować się tym sama.
Trzeba podyskutować.
Tego chciałby Samuel.
Przepraszam.
Możemy odkupić od pani udziały Samuela.
My?
Nasza czwórka.
Dobrze wiesz,
że masz z nas najwięcej pieniędzy.
Ja nie mam nic. Rodzice nic mi nie dadzą.
Wynajmuję mieszkanie.
Nie mam grosza na inwestycje.
U mnie jest podobnie.
Kupiłem kawalerkę przy rue de Clichy,
ale i tak zajmuje ją mój brat.
Mam ubezpieczenie na życie...
Pieniądze się znajdą.
Na pewno. Zwłaszcza, gdy już się je ma.
Zarobiłabyś więcej,
dokonując innych wyborów artystycznych.
Tak. Mogłabym bronić osób, które mnie nie interesują,
negocjować ogromne kontrakty
na głupie filmy,
ale wtedy paskudnie bym się czuła.
- Andréo... - To nieprawda?
Zmieniamy temat.
Przygotowujesz ofertę kupna.
Wolisz, żeby agencja zniknęła?
Chwileczkę...
Zostać wykupionym to nie znaczy zniknąć.
W najlepszym wypadku Hélène sprzeda udziały finansiście,
który chce zainwestować i nic się nie zmieni.
W najgorszym może nas wchłonąć firma,
na której politykę nic nie poradzimy.
Tak jak na to, że będziesz szefem.
Dziękuje, Arlette.
BANKOWOŚĆ INTERNETOWA
Chcesz zakosztować przyjemności życia?
Chcemy się zabawić w trójkącie z kobietą taką jak ty.
Jestem tu nowa i trochę zagubiona.
Miałam już wyjść, ale cię zobaczyłam.
To dobrze. Witaj.
Rozmowa z nieznajomą jest onieśmielająca.
Nie bardziej niż na imprezie.
Tu nie czuć potu i alkoholu.
Nie przeszkadza mi zapach potu i alkoholu.
Często wchodzisz na portale randkowe?
Czasem.
Czasem. Wchodzę i wychodzę.
Lubię się bawić, ale szukam prawdziwego związku.
Co?
Cholera!
Dziękuję.
Masz obłędne oczy. Chcę je zobaczyć w realu.
Nie jest to niemożliwe.
Kiedy chcesz i gdzie chcesz.
Nie ma cię?
Więc tak tutaj jest?
Po pięciu minutach zmieniasz rozmówcę?
Zachowujesz się jak facet. Nie lubię tego.
A ja nie lubię takich jak ty.
Daj mi spokój!
- Jak się masz? - Dobrze.
Kawy?
Tak. Dziękuję, Damien.
Mało spałam.
Byłaś na imprezie?
Jak było?
Istne szaleństwo.
Całą noc spędziłam w Internecie,
robiąc symulacje kredytów.
A ty?
Ja też zajmowałam się rachunkami.
Pomyślałam, że pieniądze, które mam,
przekażę agencji.
Nie mam dzieci,
prócz Jeana Gabina,
więc po co mi pieniądze?
Moją rodziną jesteście wy
i moi aktorzy.
Chcesz siusiu, Jean Gabin?
Zaczekaj! Sika!
To jednak zabawne, że na miejsce Fabian,
Gabriel zaproponował Line Renaud.
Uważasz, że to zabawne?
Uwielbiam Gabriela.
Zmienia moje życie na lepsze,
ale czasami
jednak bardzo się myli.
To znaczy...
Przeszłość obu tych pań jest zabawna.
Jak to?
One się nawzajem nie znoszą.
Tak? Nie słyszałam o tym.
Tak. Bo się nie poniżają i nie okazują tego.
Poznały się w młodości w la Régence...
To restauracja, do której wszyscy chodzili.
Razem balowałyśmy.
Line była znaną piosenkarką.
Nagrała już „Mój domek w Kanadzie”.
Françoise ukończyła konserwatorium,
w którym poznała... Zgadnij kogo…?
Nie wiem.
Samuela.
Françoise była z Samuelem?
Tak. Póki nie poznała go z Line.
Chyba wiesz, co mam na myśli?
Nie wiedziałam o tym. I co?
Wtedy się pokłóciły
i potem im się nie układało.
Line została gwiazdą musicalu, a Françoise...
zbudowała swoją karierę w kinie autorskim.
Buñuel, Malle, Rohmer, Demy...
W gruncie rzeczy myślę,
że Françoise wolałaby być popularną piosenkarką,
a Line wielką aktorką Nowej Fali.
Nie znoszą się, bo każda z nich ma to, czego pragnie druga?
Zgadza się.
ASK, dzień dobry...
Wyślij to, proszę.
Przyszło coś dla Andréi?
Dziękuję.
Sofio, mam do pani wielką prośbę.
ASK, dzień dobry... Proszę zaczekać. Tak?
Mam ważne spotkanie,
a Hervé jest bardzo zajęty.
A ja piłuję paznokcie.
- Tak... - Sofio...
Dostarczyć bezpośrednio do agencji.
Proszę wysłać do kierowniczki obsady.
To zdjęcia aktorek, które wybrałem.
Mogę na panią liczyć?
Z czymś tak nudnym może pan zawsze do mnie przyjść.
ASK, dzień dobry... Proszę zaczekać.
Chwileczkę...
Gabriel?
Czemu jest jedna brunetka?
Nie ma żadnych szans.
Taka strategia. Ma się wyróżniać.
Zrobiłem tak, żeby było ją widać.
Rozumiem...
Tak... Tak. Przepraszam.
No, proszę! Françoise!
Andréa.
Byłam tu obok na pokazie.
Jak się pani miewa?
Bardzo dobrze, dziękuję.
- Przepraszam za tamto. - Już zapomniałam.
Poniosło mnie.
W każdym razie Gabor zrozumiał pani decyzję.
Choć był to dla niego silny cios,
nie ma do pani żalu.
To inteligentny chłopak.
Jak się miewa?
Szczerze mówiąc dobrze. Nawet bardzo dobrze.
- Naprawdę? - Tak.
Bardzo się cieszę.
Nawet jeśli było to dla niego...
wstrząs, to bardzo szybko się pozbierał.
Niesamowite, jak szybko ta iskra może nas opuścić, a potem wrócić.
Tak, to prawda. Zgadzam się.
To jeszcze nieoficjalne,
ale była pani tak związana z tym filmem, że mogę powiedzieć.
Weźmiemy Line Renaud.
- Line? Line Renaud? - Tak.
Sam Gabor na to wpadł.
Uważam, że to dziwny pomysł.
Trudno o większe przeciwieństwa niż pani i Line.
Françoise Fabian zrezygnowała z udziału w filmie.
Za chwilę początek zdjęć.
Naprawdę nieładnie.
Podobno jest zmęczona. Bardzo zmęczona.
Gabor jest pełen entuzjazmu.
Uważa, że to idealne zastępstwo.
Przekonał mnie.
Wspaniale!
Ona rzadko występuje w filmach.
Jaki miała tytuł jej ostatnia produkcja?
„Jeszcze dalej niż północ”?
Ile ma lat?
Nie wiem.
Gdy obchodziła ostatnie urodziny,
świeczki kosztowały więcej niż tort.
Jednak to wielka aktorka.
O, tak. Wielka. Ten wygląd...
Niebieskie oczy, legendarne spojrzenie...
Oglądając film, w którym gra,
czujemy się od razu mądrzejsi.
Nawet w roli esesmana byłaby sympatyczna.
Francuska kobieta.
Jest w sercach wszystkich Francuzów.
Tej nieco sztywnej elegancji...
czasem można się przestraszyć.
Dobra z niej koleżanka.
Osobiście uważałam, że to rola dla pani.
Tak?
Przekonałam Françoise Fabian.
- Nie. - Tak.
Załatwione. Wraca. Zagra w filmie Gabora.
- Jak to zrobiłaś? - Jak Mathias.
Powiedziałam jej, że reżyser chce obsadzić Line Renaud.
Podeszłam ją, jak szczwany lis.
Nie znoszę tego.
To okropne, ale jakie skuteczne!
Naprawdę niesamowite,
co jest największą pasją życia aktorki.
W tym zawodzie
liczy się duch rywalizacji.
Dobrze...
Film jest uratowany. Gabor oszaleje z radości.
- Kiedy o tym myślę… - O czym?
Line Renaud w filmie Gabora Rajevskiego!
To absurdalne.
Tak?
Chce mnie zaangażować!
Spędziłam z nim dwie godziny.
Przepadamy za sobą. Za trzy tygodnie zdjęcia!
Dziękuję Gabi,
jesteś moim cudem.
Szampan!
Jak my teraz wyglądamy?
Jak osoby, które mają gust, Andréo.
Świetnie rozumieją kino Gabora
i dzięki swej intuicji
ratują najbardziej beznadziejne sytuacje.
Wtrącasz się do moich projektów.
Miałaś napad lęku.
Nawet jeśli spanikowałam,
to panowałam nad sytuacją.
Chciałem pomóc.
Chciałeś pokazać, jaki jesteś sprytny!
Ta rola została napisana
dla Françoise Fabian.
Pójdziesz do Line Renaud,
i powiesz, żeby się wycofała.
Ty idź do Françoise i wyjaśnij jej,
że rola jest już zajęta.
Gabrielu, ja nie żartuję. Rób, co mówię!
Nie będziesz mi rozkazywać!
Wszystko zawsze psujesz. To ci wychodzi najlepiej.
Wolisz, żebym, jak ty, obrażał klientki?
Nikt ci nie jest potrzebny!
Na pewno nie ty i twoje durne pomysły!
Kiedy skończysz 40 lat i zachce ci się dziecka,
licz na kogoś innego, nie na mnie.
Tak zrobię!
Zostanie mi więc 17 procent udziałów?
Tak. Pomyśleliśmy sobie,
że otrzyma pani od nas rentę po Samuelu.
Nic nie robiąc, będzie pani partycypować w zyskach.
Miło, że myślą państwo o mojej emeryturze.
Nie mają państwo wystarczających środków,
by wykupić wszystkie udziały?
Przygotowanie tej oferty to dla nas
duży wysiłek finansowy.
Gabriel zastawia mieszkanie, Andréa bierze kredyt na 20 lat.
Arlette inwestuje ubezpieczenie...
Pan ma większość udziałów
i zostaje szefem agencji ASK.
Podnosząc zyski agencji,
będziemy prawdopodobnie w stanie
w ciągu roku wykupić wszystkie udziały.
Zdradzał pan żonę, Mathiasie?
Zwierzenia to nie moja specjalność.
Samuel mnie zdradzał, zwykle z aktorkami.
Chyba pan wiedział?
Nie. Nie wiedziałem.
Można by pomyśleć, że z czasem, na starość,
człowiek to zaakceptuje.
Nie ja.
Chcę panu powiedzieć jedno...
Nienawidzę aktorek.
Rozumie pan...
Wzdragam się na myśl, że będę dostawać procent od ich fikołków.
Przykro mi...
Będę musiała przeanalizować inne oferty.
- Poproszę rachunek. - Były inne oferty?
Tak.
Ludzie przechodzą nad zwłokami
z teczkami pełnymi dokumentów pod pachą.
Miłego wieczoru, Sofio!
I wzajemnie.
Cześć.
Jest strasznie późno. Andréa już wyszła.
Dobry wieczór.
W czym mogę panu pomóc?
Przyszedłem po scenariusz od Andréi.
Niczego nie zostawiała.
Możesz się obsłużyć.
Dziękuję, Camille.
Przypuśćmy, że...
Przypuśćmy, że dzieli nas niewidzialna oś.
W ten sposób. Gdybym cię kiedyś tak filmował...
To gest leniwego reżysera. Nie należy go wykonywać.
Pozwala wyobrazić sobie przestrzeń.
Nie możesz przekroczyć tej linii...
To trudne do zrobienia.
Mimo wszystko niektórzy chcą spróbować
nauczyć się tego. Razem z mamą
nagrywam filmiki instruktażowe.
Ona wszystko pokazuje.
To mi się podoba. Interesujesz mnie na przykład ty.
Gdy to widzę, zastanawiam się, która to gwiazda.
- To nie gwiazda... - To ty.
Gdy ogląda się filmy...
Są sceny miłosne.
Robią to naprawdę.
- Nie... - Naprawdę to robią.
Autentycznie się całują.
Mniej więcej.
Mniej więcej tak.
Nie rozumiem, jak Gabor może się wahać.
Marzył, by tę rolę zagrała Françoise.
Line rzeczywiście coś w sobie ma,
ale mówiąc szczerze...
Co mam powiedzieć Françoise,
jeśli jej nie weźmie?
No, nie!
Nie mogę się skupić.
Przepraszam.
Przepraszam...
Biały Zombie - Dzięki temu uchwytowi spełniła jego wszystkie pragnienia.
Co się stało?
Nigdy nie dotrę na pogrzeb Samuela.
Gdzie moje rzeczy?
Mogę cię zawieźć na skuterze.
Tak?
Cholera... Super!
Przerwijcie mi, jeśli się mylę,
Françoise Fabian i Line Renau starają się obecnie o tę samą rolę.
Ta, która jej nie otrzyma, znienawidzi nas
i zrobi nam fatalną reklamę.
Zgadza się?
Jak powstał ten burdel?
Zapytaj Gabriela.
Andréa ci powie.
Nie możecie ogłosić zawieszenia broni?
Przypominam wam, że to pogrzeb Samuela.
Dziękuję.
Nie mam pojęcia, co z nami będzie.
Dobry wieczór.
W imieniu agencji ASK dziękuję państwu za przybycie.
Oddaję teraz głos przyjaciółce Samuela,
pani Françoise Fabian.
Dobry wieczór.
Kilka tygodni temu byłam z Samuelem na kolacji.
Powiedział wtedy piękne zdanie,
które dziś powraca ze szczególną siłą:
„Wy, aktorzy, macie szczęście.
Wykonujecie zawód, który polega na grze.
Dlatego pozostajecie dziećmi. Gracie...
Gracie, żeby nie dorosnąć, żeby nie umrzeć”.
Samuelu, próbujemy zostać dużymi dziećmi,
ale w ten smutny dzień przechodzi nam ochota do gry.
Strasznie nam ciebie brak.
Dziekuję.
Na pewno by nie chciał, żeby go opłakiwano.
Wolałby, żebyśmy się śmiali.
Samu był wesoły. Był wolnym człowiekiem.
Szalonym psem.
Jakie kiedyś urządzaliśmy imprezy!
Tak się zaśmiewaliśmy, że pewnego dnia
weszłam na scenę, chichrając się.
Nie mogłam zacząć śpiewać.
Brakuje nam ciebie, Samu.
Obiecuję ci jedno:
dalej będziemy się śmiać.
Tak bardzo, jak bardzo dziś, gdy cię nie ma, chce się nam płakać.
Dziękuję, Samu.
Nie damy się smutkowi.
Samuel uwielbiał się śmiać,
ale był to przede wszystkim człowiek o wielkiej głębi.
Światło twej inteligencji zgasło, Samuelu.
Zostawiłeś nas w ciemnościach.
Dziękuję.
Lubiłeś piosenki,
zwłaszcza tę.
Mówiłeś, że nasza piosenka.
Tak, powiedz nam, Samu.
Może weźmiemy je obie?
Starzy Bonnie i Clyde bulwersują.
Ale jeśli obsadzimy dwie kobiety,
to będzie nowoczesne, feministyczne.
„Życie Adeli” spotyka Tarantino.
Masz na myśli prawdziwą kobiecą parę?
Tak, Emmo. Lesbijską. Ale starszą.
Line Renaud i Françoise Fabian. Właśnie je widzieliśmy.
Każda jest gwiazdą w określonej stylistyce.
A obie naraz...
Razem spowodują wybuch.
To urodzone zabójczynie.
Specjalistki od napadów.
Jeśli nie uda się im zgarnąć Złotej Palmy w Cannes,
wycofam się z zawodu.
To naprawdę niezłe.
Niezwykle zaskakujące. To jest...
Potwornie gorszące.
Ale na pewno będzie o tym głośno.
Dla was to podwójny zarobek.
Tobie też coś odpalimy.
Oczywiście.
Outjet.
Zatem... Outjet!
- Outjet . - Outjet .
Proszę.
Nie, dziękuję.
Na cmentarzu musiałaś biec?
Tak. Musiałam.
Wszyscy stoją przy grobie
i nadbiegasz ty.
Hippolyte!
- To moja mama, Catherine. - Dzień dobry.
Camille jest nową asystentką Andréi Martel.
Biedna... Źle pani trafiła.
- Dobrze znała pani Samuela? - Tak.
Mąż pracował z nim ponad 15 lat.
Proszę... Jest Mathias. O wilku mowa.
Cała rodzina jest w komplecie.
Wy się znacie.
Camille jest nową asystentką Andréi.
Wiem, Hyppolyte mi mówił.
Nie wiedziałam, że masz... Że ma pan syna - aktora.
Mogłeś powiedzieć, że jesteś synem Mathiasa.
Co to zmienia?
Chce mi się pić.
Idziemy?
Ja też miałem ochotę.
Tak nie można... A jeśli ktoś wejdzie?
Nikt nie wejdzie.
Zaczekaj, tylko...
Nie pamiętam dokładnie... Co wczoraj robiliśmy?
Chcesz poświntuszyć?
Nie! Naprawdę, Hippolyte!
Naprawdę?
Nie pamiętasz, co się wczoraj stało?
Czy my...
Czy się pieprzyliśmy?
Tak.
Na trzeźwo nie wypowiesz tego słowa?
Zadałam ci pytanie.
Byliśmy u mnie. Trochę wypiliśmy. Całowaliśmy się.
Zaniosłem cię do łóżka...
Położyłem cię... I nic.
W dwie sekundy zasnęłaś jak kamień.
Poważnie?
Tak.
Dziękuję!
Tavernier robi film o wojnie w Algierii?
Czego więcej chcesz?
Nie ma dla ciebie roli.
Są Francuzi i paru Kabylów.
Kabyl może być.
A co z produkcją Galienne’a?
Przeczytałbym scenariusz.
Co się dzieje?
Żeby się zorientować, o co chodzi.
Przepraszam za wczoraj.
Line Renaud to genialny pomysł.
Ja też przepraszam.
Nie zostawię cię, jeśli kiedyś będziesz chciała mieć dziecko.
Pojadę z tobą do Holandii.
Łajdak!
Gdyby nie ty,
już parę razy rzuciłabym tę pracę.
Tak, Sue Ellen...
W co się zabawiasz z moim synem?
Nie wiedziałam, że to twój syn.
Macie inne nazwiska.
- Uwodzisz go? - Nie.
- Uwodzisz? - Nie.
Jesteś kompletnie nieświadoma.
Ty mi to mówisz?
Sam wszystkich okłamujesz.
Narobiłeś zamieszania,
nie chcesz wziąć odpowiedzialności.
- Ciszej! - Nigdy się nami nie zajmowałeś.
Nie zbliżaj się do mojej rodziny.
Ja też jestem twoją rodziną.
Noémie, masz ogień?
Nie palę.
Dziękuję.
Nie przejmuj się.
Smutki, faceci...
Wszystko pójdzie z dymem.