Dobra, mam pytania.
Nigdy nie powiedziałeś, że możemy podróżować do światów równoległych!
- Nie możemy. - Ale to Londyn...
Nasz Londyn.
Jesteśmy nad Tamizą. Ostatni Jarmark na zamarzniętej Tamizie. 4 lutego, 1814.
Dlaczego nie jesteśmy w domu? Nie możesz sterować tym czymś?
Mówiłem ci. Nie sterujemy TARDIS. Negocjujemy z nią.
- Jak? - Najczęściej bezskutecznie...
Zła z niej dziewczyna...
Zawsze szuka kłopotów.
Ostatni dzień przed odwilżą.
Pomyślałem, że znajdę bezpieczniejsze miejsce parkingowe.
Chwila, chcesz tam iść?
- A ty nie? - Jest 1814...
- Melanina. - Tak?
Niewolnictwo jest nadal w modzie.
No tak, jest...
- Może to być niebezpiecznie. - Na pewno niebezpiecznie.
Więc czy możemy trzymać się z dala od kłopotów?
Nie jestem odpowiednią osobą by odpowiedzieć na to pytanie.
Gdy idziesz w niebezpieczne miejsce to co zabierasz ze sobą?
Po pierwsze drzwi na lewo, drugie po prawej, pod schodami,
- obok pojemników, piąte drzwi po lewej. - Co tam jest?
Szafa. Wybierz suknię.
TARDIS ma sukienki i lubi kłopoty?
Myślę, że jestem w niej lekko zakochana.
Ja też.
Uważaj, sir!
- tłumaczenie: SuperSubs -
Nikt nie zwraca uwagi na TARDIS?
Twój gatunek prawie na nic nie zwraca uwagi.
Więc jakie są zasady?
- Zasady? - Tak.
Podróż do przeszłości musi mieć zasady.
Jeśli nadepną na motyla, mogę wywołać fale zmian w czasie.
I z kolei mogę się nawet nie urodzić
- i po prostu zniknę. - Na pewno.
- To właśnie się stało z Pete'm. - Pete'm?
Twój przyjaciel, Pete.
Stał tam chwilę temu.
Wszedł na motyla i teraz nawet go nie pamiętasz.
Cicho!
- Mówię serio! - Pete też tak mówił...
Wiesz, co mam na myśli.
Każdy wybór dokonany w tej chwili,
tu i teraz może zmienić całą przyszłość.
Dokładnie tak samo, jak każdy inny dzień twojego życia.
Jedyne, co możemy zrobić to przestać się o to martwić.
Dobra, skoro tak mówisz.
- Pete przestał. - Kasztany, sir?
Przyjdź Jarmark, panienko. Tylko 6 pensów, panienko.
O Boże...!
Nie wdepniesz na motyla biorąc ulotki.
To tylko podróż w czasie.
Nie myśl za wiele.
- To samo powiedziałeś Pete'owi? - Kim jest Pete?
Sześć pensów dla wodnika!
Sześć pensów za Jarmark!
Sześć pensów dla wodnika!
Sześć pensów za Jarmark!
Ta, nic wielkiego.
Po prostu spacer nad Tamizą!
Mam nadzieję, że zdajesz sobie sprawę, że mam zamiar spróbować wszystkiego.
Wszystkiego.
Smaczny woli policzek, gorący!
Baranina z Laponii! Baranina z Laponii, gotowana na lodzie!
Kup owcze serca! Soczyste, soczyste serce!
Może nie wszystkiego...
Spróbuj chociaż tego. Moje ulubione.
Twój ulubione? Byłeś tu?
Tak. Kilka razy.
Wchodź!
Oczywiście to nie jest prawdziwy wrestling, skoro nie jest w zerowej grawitacji...
- Poważnie? - ...z mackami...
-OK! - ...i magicznymi zaklęciami.
- Ciekawe. - Co to jest?
Regencja Anglii.
Trochę bardziej czarno, niż pokazują w filmach.
Podobnie z Jezusem.
Historię trochę wybielono.
Mistrz w pubie, dwa lata z rzędu.
Najlepsze rybne ciastka na lodzie.
Spróbujcie szczęścia, panie i panowie! Rzuć by dostać ciastko!
- Ojej! - Więcej szczęścia następnym razem, panienko.
Jesteś pewien, że to nie krowi mózg albo owcze owcze lub...
Sam złowiłem, panienko.
O tutaj, w tym starym... Hej!
- Co ci chodzi po głowie? - Spróbuj znowu. Rzuć monetą.
Zapłać znowu to rzucę!
Zapomnij o ciastku. Nie chcę go.
- Chcę tylko zobaczyć, jak oszukujesz. - Oszukuję?!
Doktorze...
Nie patrz tak na mnie. Mówię, że jesteś bardzo dobrym kanciarzem.
- Kim jestem? - Oszustem. Szwindlerem.
Widzisz, sam jestem trochę złodziejem.
Założę się że mogę ukraść cokolwiek z twojego sklepu.
Wynoś się!
W teorii!
Mogłem ukraść cokolwiek... w teorii!
- Doktorze... - Poważnie, ci ludzie!
Więcej ciastek?
Czy istnieją skutki uboczne do podróży w czasie? Jakieś fizyczne objawy?
Och, tak, tak
Czasami widać światła pod lodem.
OK, więc widziałam światła.
- Oczywiście. - Dlaczego nie mówiłeś?
Dobrze się teraz bawisz.
Założyłem, że w końcu weźmiemy się do pracy.
Te światła są elektryczne czy organiczne?
Organiczne?
Bioluminescencja.
Świetliki, robaczki świętojańskie.
Czy widział pan mojego psa?
Był tutaj, ale potem się odwróciłam, a on...
Pomożemy.
Jak on wygląda?
Jest mały, brązowy i bardzo miękki.
Jesteś pewna?
To obroża dużego psa. Z długimi, białymi włosami.
Niezłe oszustwo.
Szacunek.
Uciekaj!
- Jak myślisz, co to jest? - Coś cennego.
Nie połam.
- Co się stało z dziewczynką? - Czy to ważne?
- Chłopak ma magiczną różdżkę. - Śrubokręt soniczny.
- To śrubokręt? - W bardzo ogólnym sensie.
- Dlaczego soniczny? - Wydaje dźwięki.
O, tam są!
Pająk! Chodź!
Kitty! Zobacz!
Złapią cię i zabiorą stąd!
Tego chcesz? Pająk!
Pająk, szybko!
Światła! Widział światła.
Kitty...?
Zostań!
Uratuj go.
Nie mogę. Już go nie ma.
Zrób coś...
i go uratuj.
Przykro mi z powodu twojego przyjaciela,
ale nadal jest niebezpiecznie.
Musi być was tutaj więcej. Powiedz, gdzie mieszkacie.
- Żebyś nas zabrał do Magistratu? - Nie, oczywiście że nie.
Nie jesteśmy tutaj, by was aresztować. Jesteśmy tutaj, by wam pomóc.
I jeśli mi pokażesz, gdzie mieszkacie, to wam pomożemy.
"My"? Ona już poszła!
Jak mnie znalazłeś?
Przywyknij do tego pytania.
Sprytnie. Bardzo mądrze!
O co chodzi?
"O co chodzi?"
Poważnie "O co chodzi"?
Nigdy nie widziałam jak ktoś umiera.
Kilka godzin temu staliśmy w ogrodzie pełnym martwych ludzi.
- To co innego. - Dlaczego?
Umarli wcześniej.
Moralnie i praktycznie,
nie jest to użyteczne rozróżnienie. Oducz się go.
Nie mów mi co mam myśleć!
Jestem twoim nauczycielem.
Moim zdaniem jest mówić ci różne rzeczy.
Tak? To powiedz mi to.
- Widziałeś wcześniej umierających ludzi, prawda? - Oczywiście.
- Nadal ci zależy? - Oczywiście, że tak.
- Ilu? - Ilu kogo?
Jeśli tak ci zależy, to powiedz mi, jak wiele ludzkich śmierci widziałeś?
Nie wiem.
Jak wiele, zanim straciłeś rachubę?
Zależy mi Bill, ale żyję dalej.
Tak? Jak długo?
Nie na mnie jesteś zła.
Zabiłeś kiedyś kogoś?
Twoje spojrzenie sprawia, że czasem się zastanawiam.
Zabiłeś?
Istnieją sytuacje, gdy opcje dostępne są ograniczone...
Nie o to pytam!
- Czasami wybory są bardzo... - Nie o pytałam!
Tak.
Jak wielu?
Nie mów mi.
Żyjesz dalej.
Wiesz, co się stanie, jeśli nie będę żył dalej? Więcej ludzi umrze.
Są tutaj dzieci, które żyją w nędzy,
i mogą być następne w menu.
Czy chcesz mi pomóc? Czy chcesz tutaj stać i się dąsać?
Bo powiem ci, że mam 2 tys. lat...
.. i nigdy nie miałem czasu
na luksus oburzenia.
Co masz na myśli, "w menu"?
- To tutaj mieszkacie? - Na razie.
Ale tu nikogo nie ma.
Dobra robota!
Poza tobą, Dot. Widzę swoje buty.
Bo są za duże!
Rozumiem już!
Wabicie ludzi na Jarmark i ich okradacie.
Bardzo dobrze. Bardzo przedsiębiorczo.
Są w porządku, Dot.
Dziwni. Ale w porządku.
I wcale tak nie robimy.
Nie? Nie okradacie ludzi?
Oczywiście, że okradamy.
Ale wabienie ludzi na Jarmark to tylko przy okazji.
Interes na boku
- Dlaczego? - Dlaczego?
Dla monet, oczywiście. Jaki inny powód?
Ktoś płaci za promowanie Jarmarku?
Byście wabili ludzi na lód?
Kto wam płaci?
Kitty? Gdzie jest pająk?
Pająk jest...
On...
Kto jest głodny? Jeść mi się chce!
Jedzenie! Bill, jedzenie!
Jedzenie zawsze się przyda.
Wiem, co myślisz, ale nie martw się.
One są kradzione!
No dalej.
Za twoją zgodą, oczywiście.
Nie ssać kciuków, gdy mnie nie ma.
Wielki wysoki krawiec zawsze przychodzi
do małych chłopców, którzy ssą kciuki.
Nawet nie wiedzą co zamierza
Bierze wielkie ostre nożyczki
I odcina im kciuki...
Starczy już tego wpatrywania się?
Mamy zamiar dowiedzieć się co to za stwory?
Już nikogo nie skrzywdzą, obiecuję.
Obiecuję.
Doktor... on pomaga ludziom. Tym się zajmuje.
A ty?
Czym się zajmujesz? Poza krzyczeniem na niego?
Pokłóciliśmy się.
Zdarza się.
Nadal jesteście skłóceni?
Nie.
Było minęło.
Zastanawiam się, dlaczego Jarmark jest na tej części rzeko.
Założę się, że przynajmniej jedno z was wie
kto zapłacił Kitty za wabienie ludzi na lód.
- To był zły człowiek... miał statek. - Dottie!
Statek? Masz na myśli kupca?
Nie taki statek.
- Harry! - No co?
W porządku. Możesz mu powiedzieć.
To jest rysunek.
Tutaj. Na jego ręce.
Więc gdzie znajdziemy tego człowieka?
On znajduje nas.
Możemy chyba popytać o tatuaż na jego ręce?
Nudy!
Wiem co możemy szybciej znaleźć.
Dokąd idziemy?
W porządku, dzieciaki. Cierpliwości i do później!
Nadawałem na ich falach, widziałaś?
- Aż mi się włosy zjeżyły. - Niesamowite!
Przestań już!
Więc co można znaleźć szybciej?
Przypuszczam, że coś jest zamrożone pod Tamizą
- i zjada ludzi. - OK.
Wniosek... musimy się temu przyjrzeć.
- Dobra. - Plan... dajmy się zjeść.
- Czy to bezpieczne?
Potencjalnie.
"Potencjalnie"? Co masz na myśli?
Bezpiecznie z nutką podniecenia.
Ale nie będziemy całkowicie bezbronni?
Nie, nie, nie.
No tak. Ale nie martw się o to.
Dlaczego nie?
Masz coś w zanadrzu?
O Boże! Nie powiedziałeś mi czegoś?
Masz jakieś magiczne moce kosmitów?
Czy to było niegrzeczne pytanie?
Dlaczego potrzebujemy kombinezonów nurkowych na tafli lodu?
Jeśli będziemy mieli szczęście, światła przybędą i zabiorą nas pod lód.
Czymkolwiek są, są bystre.
Kiedy przybyły po chłopca,
czekały, aż był z dala od tłumów, zupełnie sam.
Co?
Mówiłeś coś?
Pytanie tylko skąd?
Doktorze...
Doktorze!
Lekarz!
DOKTORZE!
Bingo!
Co to?
Znam cię! Jesteś kanciarzem!
Kocham twoje umiejętności!
Ten dźwięk...
Nie słyszałem cię, ale ten hałas...
.. czułem go w kościach.
To brzmiało jak... jak...
Rozpacz.
Samotność.
Więzień w łańcuchach.
Ten facet! Powiedział, że sam łowi ryby.
Kupiłem ciastko od niego. Rybne ciastko!
Cześć.
Czyż nie jesteś wspaniały?
Zjadłam to ciastko. Smakowało mi!
Z pewnością nie mięsożerne.
Co oznacza, że współpracujesz ze stworzeniem. Dokarmiasz je.
Co dostajesz w zamian?
W jaki sposób wyewoluowało w taki sposób?
Myślisz, że to to stworzenie sprawia, że w Londynie jest tak zimno?
Prawdopodobnie.
Jaki kosmita miesza z pogodą?
Ha-ha! Zakładasz, że to kosmita.
Oczywiście, że kosmita!
Kosmita czy nie,
to bez znaczenia. Prawdziwe pytanie brzmi,
kto go trzyma w tych łańcuchach?
I być może...
Nasz przyjaciel nam powie.
Kim jesteś? Czego chcesz ode mnie?
- Powiedz jak zrobiłeś sztuczkę z monetą! - Nie teraz.
Widziałeś tutaj kiedykolwiek człowieka
z tatuażem statku?
Co to za mina? Czy to jest "nie" czy nie lubisz tatuaży?
Nie lubię tatuaży, ale myślę, że się poznajemy lepiej.
Stoimy w dokach.
A ty pytasz czy widziałem człowieka z tatuażem statku.
- Dokładnie. - Słuszna uwaga.
Jaka uwaga?
Zapomnij o tatuażu.
Widziałeś, żeby ktoś zachowywał się podejrzanie od czasu zamrożenia?
Są tu pogłębiarki.
- Pogłębiarki? - W górze rzeki są baraki.
Ludzie z baraków patrolują przez cały dzień...
Mów szybciej!
- Po co pogłębiają? - Zobaczmy.
Jak tam wejdziemy?
Pracujesz w pałacu?
Dawno tego nie używałem.
Oi!
Jak tam wejść?
A-ha! W końcu, ktoś z urzędu.
Przepraszam, panie.
Czy Lord Sutcliffe wie, że tu jesteście?
Czy Lord Sutcliffe wie, że tu jesteśmy?!
Czy Lord Sutcliffe wie, że tu jesteśmy?
Lord Sutcliffe nalegał byśmy przyszli.
Ten cały Lord Sutcliffe.
Nie ma sensu sprzeczać się z Lordem Sutcliffe kiedy coś postanowi.
- Niech pan lepiej nas oprowadzi. - Proszę za mną, sir.
Zabierzcie do środka!
Tak samo jak ostatnią partię.
Skąd tyle zamieszania?
- To tylko błoto od rzeki, prawda? - Można to tak nazwać.
Jesteśmy we właściwym miejscu?
Stworzenie jest ponad kilometr stąd.
GŁOWA stworzenia jest ponad kilometr stąd.
Zakładam, że jesteśmy teraz na drugim końcu.
Ci ludzie... Dlaczego mamy im ufać?
- Zatrudniłem ich osobiście, sir. - Dlaczego mamy tobie ufać?
Sir?
Rozumiesz, jak ważne to jest?
Nikt nie może odkryć, gdzie to wszystko jest zabierane.
Wiem, sir! Używamy nieoznaczonych wozów.
- Czy są śledzone? - Nie, sir.
Czy sprawdziłeś to osobiście?
- Tak, sir. - Aż do Hampton?
Nie, do huty, sir.
Hampton to tajny kod dla huty.
- Kod, sir? - Tak.
Musimy używać kodu. W przeciwnym razie ktoś mógłby tu wejść
i nakłonić was do wygadania wszystkiego.
Słuszna uwaga, sir.
Czy ci ludzie wiedzą co to materiał?
Nie bardziej niż ja, sir.
Tak, ty wiesz więcej niż nam mówisz.
Nie mnie spekulować...
Ale jednak jesteś człowiekiem inteligentnym.
Nie wolno nam tutaj palić, więc zakładam, że jest to paliwo.
Paliwo do pieców, sir.
Świetne rozumowanie.
Lord Sutcliffe docenia ludzi dociekliwych.
Mam uszy otwarte.
I co nimi słyszysz ostatnio?
Że to się pali tysiąc razy dłużej niż węgiel?
Bardzo dobrze.
Jest też gorętsze.
Gorętsze niż można zmierzyć.
Doskonale!
Najwyższej klasy.
- Mam rację, sir? - Z całą pewnością.
Tak dalej, a nie będziesz musiał długo tutaj pracować.
- Naprawdę? - Mogę to niemal zagwarantować.
Wiecie, co jeszcze mówią?
Mówią, że pali się nawet pod wodą.
Nie...
Więc.
Ten facet ma potwora, który zamienia ludzi w paliwo
a my po prostu idziemy pod jego drzwi?
To są drzwi, a to tutaj my.
Jeśli mamy zamiar go powstrzymać to musimy wiedzieć skąd jest.
To znaczy?
- Która planeta. - "Która planeta"?
Myślisz, że Sutcliffe jest kosmitą?
- Możliwe. - Ponieważ stworzenie jest kosmitą.
Wydaje się, że produkuje paliwo
nadające się do podróży międzygwiezdnych.
Tak czy inaczej, Bill...
.. Musisz pozwolić mi mówić.
Dlaczego?
Bo masz temperament.
Dobra, czasami mnie ponosi...
Masz zamiar spotkać człowieka lub kosmitę,
dla kogo istoty ludzkie są surowcem.
Który robi błoto z dzieci dla zysku.
Jesteśmy tu w konkretnym celu.
Po informacje.
Takt i dyplomacja nam je zapewnią.
A jeśli to konieczne to nawet urok.
Dobrze.
Rozumiem.
Pamiętaj Bill
pasją się walczy...
ale rozumem zwycięża.
Dr Disco z Klubu Fairford!
Oczywiście aspiruję do członkostwa,
ale być rozważanym to...
Kto... Kto tutaj wpuścił to stworzenie?
Na nogi, dziewczyno. Jesteś w obecności lepszych.
Jest człowiekiem.
31 lat. Mało żelaza.
Wyglądało na to rasizm ze strony istot pozaziemskich.
To samo pomyślałam.
Witam.
Mogę tylko powiedzieć, to bardzo nie w moim stylu.
Normalnie tego nie robię.
- Miał zamiar być czarujący. - Mniej więcej.
A więc...
- .. nie jesteś z Klubu Fairford. - Stworzenie w rzece.
- Skąd on pochodzi? - Kim do diabła są ci ludzie?
- Skąd on pochodzi? - Znikąd!
Było tu od zawsze.
Sekret przekazywano w rodzinie od...
nie wiem kiedy. Od jak dawna pamiętam.
Prowadzisz jakiś rejestr ile osób już zabiło?
Ludzie wiedzą, że na lodzie jest niebezpiecznie,
ale i tak nalegają na jarmark.
To nie moja wina.
Nie umniejszaj sobie. To największy jarmark na Tamizie od lat,
i to dzięki tobie.
Tak?
Ten mężczyzna ma tatuaż na lewej ręce.
I to nie wszystko, prawda?
Cyrkowcy i słoń to też twój pomysł.
Wykorzystałem sytuację.
To pierwsze, dobre zamrożenie jakie stwór spowodował od lat.
Dlaczego?
Produkcja słaba, prawda?
Nie umiera wystarczająco?
Dziewczyno, wykazujesz się ignorancją swojej rasy.
Bez tej bestii moje huty musiałyby korzystać z kopalni węgla,
a ludzie umierają w kopalniach cały czas.
Wolałem cię jako kosmitę.
- Jako kosmitę? - To wyjaśniło brak człowieczeństwa.
Co sprawia, że uważasz, iż twoje życie jest warte więcej
niż tych ludzi na lodzie? Pieniądze?
Urodzenie się w dużym, bogatym domu?
Pcham ten kraj do przodu.
Całe imperium do przodu.
Postęp ludzkości nie jest mierzony przemysłem...
.. lecz wartością jaką ma dla was życie.
Nieistotne życie.
Życie bez przywilejów.
Wasza wartość to wartość życia chłopca, który umarł na rzece.
To określa wiek. Właśnie to...
.. określa gatunek.
Piękne przemówienie.
Rytm i słownictwo, robią wrażenie.
To wystarczy, by poruszyć kogoś...
... kto ma choć trochę współczucia.
To naprawdę nie twój dzień?
Jeżeli oni wiedzą o bestii to na pewno ktoś jeszcze.
Ruszajmy z planem.
- Kiedy, sir? - Teraz!
Za dnia.
Nie ma czasu na oburzenie.
Nigdy nie miałeś czasu na nic innego, prawda?
Nie bądź taki dumna z siebie.
To należy do mnie.
Naprawdę masz 2 tys. lat?
Dlaczego?
Chciałam tylko wiedzieć ile czasu potrzeba,
żeby móc wymyślić mowę taką, jak twoja.
Warto było czekać.
Wychodzić!
Do środka!
Siadać i zamknąć się.
Może to rum.
Rum jest w beczkach.
Nie, powąchaj.
To jest ich domowe paliwo rakietowe, przerobione na materiały wybuchowe.
Trochę lekkomyślnie, nie sądzisz?
Jeżeli połowa jarmarkowiczów,
zniknie pod rzeką to wszystko się wyda.
Nie musi.
Miasto pogrąży się w żałobie
z powodu pokazu fajerwerków, który się nie udał,
a stworzenie będzie nakarmione.
Do wiosna wszystko stanie się przypiskiem w historii.
Oto postęp.
Przyprowadzają słonia.
Jednak nie będzie już takich tłumów,
więc upewnij się, że jesteś poza lodem do południa.
Do południa? Nie zatrzymasz nas tutaj tak długo.
Będziemy krzyczeć aż nam zaschnie w gardle.
- Nie, proszę, nie... - PO-MO-C...
6 pensów dla wodnika...
.. MO-CY!
Jeśli już skończyłaś,
to przydałaby mi się pomoc.
Śrubokręt soniczny. W kieszeni.
OK.
Jeszcze trochę...
Kopnij!
Czy możesz...?
To jest to.
Doktorze?
Tak?
Witaj!
Jak to robisz?
Śrubokręt soniczny.
Robi hałas. Tak ryby wybierają ofiarę.
W ten sposób wiedzą, że ktoś jest sam na lodzie.
Lepszym pytaniem jest- dlaczego to robisz?
Jeszcze... trochę.
Co ty...?
Daj mi to!
Co to...?
Wyłącz go. Na boku jest przycisk!
Tutaj! Daj go tutaj!
Obawiam się, że ma do tego talent.
Bill. Miss Potts? Potrzebuję cię.
Ja...
Czas na decyzje. Co robimy z Maluchem?
- Maluchem? - Stworzeniem. Potworem z Loch Ness.
Tą nie-małą syrenką. Mamy ją zostawić tam?
Nie możemy jej uwolnić.
Może wyskoczyć z wody i jeść 100 osób
prosto z Southbank! Może zjeść pół Londynu!
Może. Jest takie ryzyko.
Więc co chcesz zrobić, Bill?
Znamy już odpowiedź.
- Dlaczego pytasz? - Nie znam odpowiedzi.
Tylko idioci znają odpowiedzi.
Ale jeśli twoja przyszłość jest zbudowana na cierpieniu tego stwora,
to jaką wartość ma ta przyszłość?
Dlaczego ja mam decydować?
Ponieważ ja nie mogę. Twoi ludzie, twoja planeta.
Służę ludziom, a więc teraz służę tobie.
Daj mi rozkaz.
Zaraz południe.
Daj rozkaz.
Uratuj ją.
Zadbam o to. Zabierz wszystkich poza lód.
Fido stał tutaj, ale jak się odwróciłam to zniknął!
Potrzebuję pomocy. Teraz. Pomożesz?
- Gdzie twój przyjaciel? - Nie tutaj.
- Co robi? - Nie wiem.
Ale cokolwiek nie wymyśli na pewno tego nie przegapimy.
- Odwilż! Odwilż! - Kobieta zapadła się pod lód!
- Lód topnieje! - Szybko! Na brzeg!
- Lód topnieje! - Lód!
To pomyłka!
Lód się nie topi.
Przysięgam, że nie ma odwilży!
Lód topnieje!
- Szybko, szybko. - Ruchy!
Szybciej! Pospiesz się!
Szybko!
Już widzą, że coś się dzieje.
Wysadźmy to teraz!
Nie, jeszcze nie...
Harriet!
Biegnij!
- Ale tam są ludzie... - Zapomnij o nich. Nie ma czasu!
Kitty!
Uciekaj!
TERAZ!
Co to?
Z drogi!
Szybko. Na brzeg!
Doktorze! Doktorze!
Bill!
Udało ci się!
jest wolna!
Gdzie ona płynie?
Gdzieś, gdzie jest zimno.
Mam nadzieję, że jest wystarczająco inteligentna by was unikać.
Co jeśli nie jest? Co jeżeli pogrążyliśmy Grenlandię?
Sprawdzę Grenlandię.
Jaka ona jest długa?!
Słyszysz?
Harry, spójrz!
Nie dotykaj niczego, słyszysz mnie?
I nie patrzcie jak cielaki, gdy pani dziwnie mówi. To niegrzeczne.
Chodźcie tutaj.
Jakie słodziaki!
Chodźcie!
Powiesz nam po tu jesteśmy?
Żeby tu zostać, mam nadzieję.
No dalej.
Jedzcie ile chcecie.
Chłopcze! Przypomnij jak się nazywasz?
Perry.
Perry. Nazywa się Perry.
Dlaczego?
Najwyraźniej zaginiony spadkobierca Lorda Sutcliffe nie może być dziewczynką.
Musieliśmy coś zmienić, prawda?
Ludzie przecież widzieli potwora w Tamizie.
Cóż, nie widzę zmian.
Dobra, no i jesteśmy.
Oto twoja herbata.
Dodałem trochę kawy, żeby był lepszy smak.
Jest znacznie lepiej...
... kiedy trzymasz się przysięgi.
Sir! Nie! To jest niedopuszczalne!
Poza niedopuszczalnością. To jest niegrzeczność.
- Język. - Nie kumam.
"Londyn, 1814."
"Potwór", "morski stwór", "wąż",
"naprawdę wielka ryba". Nic nie ma.
Sir! Mówiłeś, że nie udasz się poza planetę!
Czy te ubrania wyglądają na pozaziemskie?
Ale, sir, miał pan wrócić do biura!
No i patrz, jestem. W swoim biurze.
Piję swoją herbatę.
W moich specjalnych ubraniach do picia herbaty.
Nie rozumiem. Dlaczego nie ma o tym wiadomości?
Nigdy nie lekceważ zdolności ludzi
by ignorować rzeczy niewytłumaczalne.
Pamiętaj, że podczas Jarmarku ludzie wiele wypili.
Mogę?
Możesz mieć pewność, że gazeta czasami pominie sensację.
"Lord Sutcliffe tonie odwilży...
"Wielka fortuna przekazana dziecku z ulicy"!
Sir.
Musimy porozmawiać. Przysięga.
- Daj nam monetę. - Co?
"Nowy Lord Sutcliffe został znaleziony na ulicach Londynu..."
Dziedziczenie zakwestionowano, każdy był wściekły...
bla, bla, bla...
"Chłopiec uznany za prawowitego"!
O Boże! Udało się!
To tego dokonałeś.
Uratowałeś je.
Ty uratowałaś.
Twój rozkaz... szefie.
Sir...
Daj mi monetę.
Rzucimy o to.
Orzeł, TARDIS się kurzy.
Reszka...
.. zostawisz mnie w spokoju.
Zostawię w spokoju.
To byłoby coś!
Niech zostawi MNIE w spokoju.
Może o tym pomyślimy?
Nie ja prosiłem o zmontowanie, nieprawdaż?
O co chodziło?
Nikt nie otworzy drzwi, bo sobie pukasz!
Zarozumiały jesteś, co?
Dlaczego?
Myślisz, że co wiesz?
Co on ci powiedział?
Tak, on może mieć swoją małą przyjaciółkę
i być nieco roztargniony
ale powiem ci coś, wciąż tu jestem
i tak długo, jak wciąż tu jestem, nigdzie nie idziesz!
Tłumaczenie: SuperSubs