NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Impreza w koledżu.
Beztroska kakofonia muzyki i alkoholu.
Lionel, jednakże, nie jest beztroski.
Myśli tylko o tym, co zrobić z rękoma.
I czy widać pot na jego czole.
I czy ktoś jeszcze czuje tę nieustanną chęć, aby...
Uciekać!
Introwertycznego Lionela zawsze pociągało dziennikarstwo,
bo pozwalało mu mówić głośno, nie wypowiadając słowa.
Lionel wierzył w potęgę pióra.
BROŃ WYCELOWANA W CZARNEGO STUDENTA
Jednak jak dotąd nie zjednał sobie czytelników.
Reggie obraził ich i chciał uciec.
- Czemu się stawiał? - Nie o to chodzi!
To przykre, co się stało, ale przynajmniej żyje.
Nikt nie mówi o biednym Thane'ie.
Reggie jest ofiarą instytucjonalnego rasizmu,
a Thane'a zabiła grawitacja.
Pierdolić Thane'a i Reggiego.
Pierdolić ciebie.
Pracuję w domu za 75 dolców na godzinę. Też możesz.
Chcesz? Kliknij.
Sorka, zhakowali mi konto.
Życie Lionela stało się jedną wielką sekcją „Komentarze”.
Gdyby tak dało się zablokować prawdziwy świat.
- To jest popieprzone. - Znasz mnie.
Wiesz, że nie chciałem tego, a nic nie powiedziałaś.
Mam się czuć winna, bo ty coś zrobiłeś?
A może ty coś zrobiłaś?
Co to miało znaczyć?
Nie wiem. Zapytaj Reggiego.
Świetna robota.
Wielkie dzięki.
Nie oskarżam cię, że zadzwoniłeś.
Zrobiłbym to samo.
Gdy w tłumie narastają emocje, wpadam w panikę.
Następnym razem powiedz, co myślisz, przy innych.
Tęsknię za czasami czarnego party.
Były łatwiejsze.
Przynajmniej byliśmy w czymś zgodni.
#CzarneUmysły.
Sprytne. Pouczające. Podoba mi się.
Ale?
- Nie. Jednakże... - Czyli „ale”.
Byłoby lepiej umieścić komentarz Gabe'a.
Nie chciał mówić. Wykorzystali mój artykuł przeciw niemu.
Zmuś go do mówienia.
Po co?
Napisałem o agresywnym gliniarzu i dostało się Reggiemu.
Napisałem o przesadnej reakcji na niewinny telefon
i obrywa się gościowi, który zadzwonił.
Dziewczyno, za wcześnie na załamanie.
Jestem facetem!
Co więc pan zrobi?
Chciałbym napisać artykuł o Troyu.
Posłuchaj.
Wykażę, że Troy, czarny student, jeden z najlepszych,
jest taką samą ofiarą systemu jak Reggie.
Może wtedy ktoś coś zrozumie.
Troy jest przewodniczącym samorządu.
- Jaka to ofiara? - Napiszę, to zobaczysz.
Brooke, napisz o Troyu.
- Co? - Już zaczęłam.
Jak to?
Cały czas notuję.
Ale Brooke ma już cztery inne tematy.
Nie znasz mnie.
W nocy śpię dwie godziny, z czego 30 minut to koszmary...
- Wystarczy. - To bez sensu!
Gdy wrócisz na ziemię, napiszesz o paradzie Gryfów.
- To jakiś chłam! - Będziesz obiektywny.
Ja powinienem pisać o Troyu.
Mieszkamy razem, mam do niego dostęp.
A chciałbyś mieć jeszcze większy.
Mylisz się.
Nie jest w moim typie.
Zgłębiasz temat?
- Co ja robię? - Marnujesz czas.
Lepiej znajdź kogoś, kto będzie wąchał twoje majtki.
Błąd formalny.
LubięCiasne_97.
Góra mięśni, która lubi dominować.
Nie dla tłuściochów, lasek, ryżu, przypraw i curry.
Trzeba mieć jedzenie?
Wita was Brązowooki Republikanin. Konserwatywny, ale nie w sypialni.
Szukam obdarzonego jak koń, który zaspokoi moją chciwą dziurkę.
Lubię wymianę płynów, sado-maso i kolorowych.
Bez dragów i syfu.
Romantyczna miłość kwitnie.
Co tam, mój czarnuchu?
Przesadziłem.
To był długi dzień.
A ty jesteś jedynym, który mi da to, czego potrzebuję.
Doprawdy?
Dziwne, że Mario nadal nosi strój hydraulika.
Od trzydziestu lat nim nie jest.
Młot, bracie! Upierdolę cię!
Tak chciałeś grać.
Przerwa.
To z przyzwyczajenia.
Przeciwieństwo przerwy?
Nieużywanie swojej heterosupremacji?
- No tak. - Trzy, dwa, jeden, start!
Idziesz na paradę?
Tak.
Żeby pozdrawiać, uśmiechać się i pokazać, że rasizm umarł.
Dodałeś mi otuchy.
Miałem o niej pisać,
ale zamiast tego wolałbym napisać o tobie.
Kurwa mać! Jasne.
- Zdiagnozowano u ciebie Tourette'a? - Nie.
Heteroseksualnych mężczyzn zachęca się, by nie wyrażali emocji.
Dlatego tłumią je w życiu, a ujawniają tylko w sporcie...
Ja pierdolę!
...i w grach.
KOMPANIA REPREZENTACYJNA TYDZIEŃ GRYFÓW
ANIOŁ WRESZCIE DOSTAŁ SKRZYDŁA
Co sądzisz o alokacji środków na opiekę zdrowotną dla studentów?
Jestem za.
Brooke! Już jesteś.
Od początku parady, czyli mniej więcej od godziny.
Przyszłam po joggingu.
- Chyba się nudzisz. - Żebyś wiedział.
- Nie gadaj z nią. - Przecież współpracujecie.
Nie! Wydaje się miła, ale chce cię dopaść.
Dlaczego? Spałem z nią?
Wątpię. Zdziwiłbym się, gdyby była hetero.
Mizoginia. Cudownie.
- Odeszliście pół metra. - Jesteśmy zajęci.
Co tam, redaktorku?
Ładna przemowa.
Ani słowa o rasizmie i promocja bezpieczeństwa przeciwpożarowego.
Dziwi mnie wasza obecność.
Platformy, orkiestry, wszelkie świętowanie.
To nie wasza działka.
Nie. Mamy w dupie takie parady.
PROTEST W RATUSZU NIE MOGĘ ODDECH
„Nie mogę oddech”?
Co?
Cholera.
Miałeś to wyciąć.
Przepraszam, ale ładnie wyszłaś na tym zdjęciu.
Śliczne przemówienie. Mógłbyś pisać do Pastiszu.
Zwłaszcza po tym, co Troy zrobił dla ciebie.
Proszę, Sam, nie wytrzymam tej wrogości.
- Potrzebuję schronienia. - U kogoś, kto zrozumie twój los.
Boże, nasze riposty to magia. Byłaby z nas niezła para.
Jasne, idźcie sobie.
Czuję, że Pastisz niebawem znów o niej napisze.
To ci sprawia frajdę?
To i porno z wykładowczynią.
- Co takiego? - Nic.
- Nieważne. Idziemy? - Jasne.
Dokąd to?
Lionel pisze o mnie artykuł do gazety.
Mogłabym pomóc.
- Właściwie... - Lionel woli sam.
- Zostawisz nas samych? - Jasne. Nie ma sprawy.
Byłam uprzejma. Nie potrzebuję twojej zgody.
- Zachowujesz się dziwnie. - Wcale nie.
- Tak, po wczorajszej nocy. - Jesteś dla mnie jak brat!
Wplątaliśmy się w to.
Żebyś wiedziała.
Kto tam jest?
- Gotów? - Tak. Chodźmy. Zdecydowanie.
- W porządku? - Po prostu jestem głodny.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Nie mam jeszcze 21 lat.
Ani ja.
To, że nas nie rozróżniają, czasem się przydaje.
Pan T.
Witaj.
Kim jest twój filigranowy przyjaciel? Boże, znam cię.
Nie sądzę.
Znam. Udowodnię.
To dla mnie nowe.
Lubię czytać. Kocham Smash Brothers. To gra wideo, nie eufemizm.
Rozkoszne!
Włożę sobie ciebie do kieszeni.
- Lionel mieszka ze mną. - I jest skrępowany.
Też taki byłem.
Mieszkaliśmy razem na pierwszym roku, ale AJ rzucił studia.
Nie mam głowy do nauki, ale starzy wysyłają mi hajs na czesne.
Powiem im, ale dopiero jak spłacą mi mustanga.
- Fajny wóz. - Nie.
Koń. To mustang.
Winchester wydaje się odległy.
Nie jest taki zły.
Dla ciebie.
Jesteś przewodniczącym, masz ojca dziekana.
I co z tego?
W sprawie party i Reggiego jestem bezradny.
Jak my wszyscy.
Wszyscy myślą, że jestem tylko rzecznikiem administracji
albo pierdoloną maskotką,
a nie równym gościem.
Więc wpadam tu .
Tu jestem kimś, kto popija sobie z Williem Evansem.
To facet z dowodu.
Tata od trzech lat zapomina o moich urodzinach.
- Kiedy przypadają? - Były tydzień temu.
Pocieszę cię.
Przynajmniej masz kogo obwiniać.
Mój tata zmarł, gdy miałem pięć lat.
Przedtem też prawie go nie było.
Zostawił rodzinę?
Nie chciał zostawić drugiej.
- Więc nie miałeś wzorca mężczyzny. - Nie.
I dlatego postanowiłem zostać gejem.
- Żartuję. To nie tak. - Wiem. To przez Teletubisie.
I brak modlitwy w szkołach.
Mama odeszła, gdy byłem dzieckiem.
Przykro mi.
Jeśli był takim mężem, jak ojcem, to jej się nie dziwię.
Wiem, że chce mnie chronić przed tym, co sam przeszedł jako czarny, ale kurwa,
doskonałość mnie dusi.
Czasami chcę spakować się w środku nocy,
wyrzucić telefon, wyjechać i więcej się do niego nie odezwać.
Neika!
- A właściwie profesor Hobbs. - Miło panią poznać.
Oficjalnie mnie tu nie było. Nieoficjalnie – mnie również miło.
Chciałem zapisać się na pani kurs, ale nie było miejsc.
Profesor Hobbs jest lubiana,
bo wszystko robi bardzo dobrze.
- Dobra, ile wypiłeś? Zjedz coś. - Nie przy Lionelu.
Już tu nie przyjedziemy. Parkowałam 15 minut.
- Radziłam Ubera, kochanie. - Dlaczego? Tylko ty pijesz.
- Nie wiesz dlaczego? - Bo kocha tequilę.
Przypuszczam.
- Spędzimy wieczór z twoimi studentami? - Uspokój się.
Miło było pana widzieć.
Chodźmy, kotku.
Nie jestem biegły w tym języku, ale czy to nie znaczyło „zaliczyłbym”?
Albo „już zaliczyłem”?
Co? To profesorka.
I ma narzeczoną. I jest lesbijką.
- Ze mną nie jest. - A Coco?
Co Coco?
Jestem tu z Coco czy z tobą?
Nikt nie tańczy, sukinsyny?
Słyszałeś.
Stary, gdzie jest toaleta?
Na końcu korytarza po lewej.
- Idź pierwszy. - Wejdź ze mną.
Co?
Miałem się z kimś spotkać, ale nie przyszedł.
- Chcesz, żebym... - Chyba że nie chcesz.
Jesteś zdenerwowany.
Nigdy czegoś takiego nie robiłem.
Przy pisuarze. Klasa.
Nie przerywajcie.
Nie rób, jeśli cię to krępuje.
W porządku.
Dziękuję.
Tylko tobie mogę zaufać.
A ja tobie.
Użyjesz tego?
W jaki sposób?
- Tata robi mi... - Testy na narkotyki?
- Serio? - Pamiętasz swój pierwszy rok?
Ja nie bardzo.
Protekcjonalne westchnięcie.
Najlepszego w dniu urodzin.
Dziękuję. Ratujesz mi życie.
Dziewczyno, w barze podam ci coś lepszego.
Po co recykling?
- To jest... - Wiem.
Mnie też prosił, ale od 13. roku życia nie jestem czysty.
Nie wiem, czy dobrze robimy.
Za wcześnie zamknęli.
Poza tym to 25-letnia szkocka.
Grzech nie wypić.
Ale włamanie to grzech.
To adderall, a to nie wiem co.
Ja wiem, lepiej zostaw.
Co tu robicie?
Pracujemy nad artykułem.
Wierzę.
Zaraz wrócę. Przepraszam.
Miałeś pisać o paradzie, a nie pić z Troyem.
Napiszę o paradzie. Nic się nie działo.
Wyszedł nowy numer Pastiszu.
Jednak coś się działo.
POD REDAKCJĄ SAMANTHY WHITE
W sieci wrze. A ciebie tam nie było, bo miałeś randkę?
Tak bym tego nie nazwał.
Na szczęście Brooke była, gdzie trzeba, i wszystko opisała.
Dzięki Bogu ma smutne życie.
- Dlaczego milczałaś? Szpiegowałaś nas? - Tak.
Pójdziemy już.
Tknij moją szkocką, a cię usunę.
- Z redakcji? - Z powierzchni ziemi.
Pogadamy jutro.
P.S. On jest hetero.
Zawsze będzie.
Wiesz o tym?
PASTISZ
RED. UNIA CZARNYCH STUDENTÓW
BIAŁASY TO ZŁAMASY
Daj mi to, Kurt! Dawaj, ty...
To masz być ty?
Kto tak robi?
Dawaj to gówno!
Wasza wolność słowa jest zagrożona?
- Jak się czujesz? - Pusty w środku.
Chcesz coś obejrzeć?
Jasne.
Skończę robotę i przyjdę.
Wszyscy myślą, że jestem tylko rzecznikiem administracji
albo pierdoloną maskotką.
- Tata robi mi... - Testy na narkotyki?
Wszystko robi bardzo dobrze.
W obskurnym barze poza kampusem siedzi niezwykły gość.
Pierwszy czarny przewodniczący, nasza nadzieja.
TROY NA PRZEWODNICZĄCEGO
Utkwił pomiędzy skałą niemożliwych do spełnienia oczekiwań świata
a uporem apodyktycznego ojca,
który chce ocalić go przed nierównością, zmuszając do doskonałości.
Ale system, który żąda perfekcji w zamian za równość,
jest nieuzasadniony i niesprawiedliwy.
Tak bardzo, że...
Czasami chcę spakować się w środku nocy,
wyrzucić telefon i wyjechać.
Niektórzy głosowali na Troya,
który miał być lekarstwem na rasizm w Winchester.
Jego pomysłem jest debata w ratuszu, gdzie kampus mógłby wylać swoje żale.
Temat: Sto lat, Przewodniczący.
Nie każdy się zgadza.
Unia Czarnych Studentów planuje protest właśnie w tej chwili.
Co się stanie,
jeśli skończy się debata, a rasizm nadal będzie istniał?
Co z naszym wybrańcem, kiedy okaże się, że on też jest tylko człowiekiem?
A właściwie... chłopcem,
któremu ojciec nie pozwolił dorosnąć.
Napisy: Ryszard Radwański