Hé!
Hé.
- Dus, Felicity... - Hi.
- Harry. - Hallo.
- Pavel. En Paul. - Hi.
Iedereen, dit is Bill, jullie nieuwe huisgenoot.
Wees aardig.
Zes slaapkamers?
Ik heb audio apparatuur, dus wat extra ruimte zou goed zijn.
Ik vind vloerverwarming lekker.
Dit is slaapkamer vijf.
Het heeft geen deur.
slaapkamer zes is daar langs.
Zoals u kunt zien, dit geeft meer ruimte.
Wat doen andere mensen?
- Anderen hebben geld. - Sorry maar...
Zoeken jullie een plek om te wonen?
Oh, wow!
Oh, maat, Kijk die toren!
Ik ben bang dat de toren niet veilig is.
Bill, Kijk nou!
Ja, maar waarom is het zo goedkoop?
Deze plek is fantastisch. De kamers zijn groots!
Kan ik er vanavond al in? Mijn hospita schoppen me eruit.
Ja, Natuurlijk. Dus, u tekent het contract?
- Ja! - Ja natuurlijk!
Bill?
Gaaf.
Wat? Nee, nee. Nee, nee. Stop!
Stop!
- sync and corrections by Mr. C - - Vertaling DutchBigBoy -
Seizoen 10 - Aflevering 04 Knock knock
Drie... Twee...
Eén.
Is dat alles wat je hebt?
Ik dacht je zal wel veel hebben.
Bedankt voor de hulp, ja?
Je zou het moeten verhuren.
Net als een verhuisbedrijf.
Verhuizingen? Bill, ik ben een tijdheer.
- Tijdheer? Wat voor baan is dat? - Nee, het is mijn, euh...
Mensen. Mijn soort.
Klink niet als een soort. Klinkt opgedirkt, als...
"Ja, mijn heer." Neem mijn pet af.
Oh, nou, daarom gaf ik het op. Weg rende.
Tijdheren. Dat is hilarisch.
-Dragen jullie ook mantels en grote hoeden? -Nee, grote kragen, meestal.
- Wil je de postcode? - Sorry?
Om het huis te vinden.
Bill, de TARDIS gebruikt multidimensionale ruimtetijd coördinaten.
Dus je weet waar het is?
Oké, goed, vul de postcode hier in.
- Ik zag de slaapkamer. Slaap je daar? - Als het nodig is.
- Klaar? - Ja.
"Als het nodig is." Wat bedoel je daarmee?
- Slaap is voor schildpadden. - Niet voor "Tijdheren"?
Nee. Tenzij we geregenereerd hebben, of een grote lunch hadden.
Geregenereerd?
Oh, de vragen. De vragen, de vragen.
Onthoud alleen "Tijdheren." Dat is voorlopig wel genoeg.
Oh, we zijn er.
Oh, ik gebruik de TARDIS. Breng het zo naar je kamer.
Ten eerste, ik weet niet welke kamer van mij is.
Ten tweede, het is vreemd. En ik wil een goede eerste indruk maken.
Het is goed. Ik haal gewoon alles uit de TARDIS en dan kun je gaan.
Bedankt voor de lift, trouwens. Doei.
Dat is jouw huis?
Delen, ja. Met zijn zessen. Huren.
Ik dacht dat jullie studenten waren.
Ja. ik dacht nog, waar is het addertje?
Maar eigenlijk is het prima. Alleen een beetje tochtig.
Tochtig?
Ik bedoel tochtig binnen.
Interessant. Ik help je binnen brengen.
Nee, nee, het is wel goed. Je hoeft dat niet te doen. Het is net...
- Helemaal geen probleem. - Nee, wacht, echt. Als je alleen...
Als je kan, doe geschiedenis of wat dan ook.
Hé! Waar was je nou? Ik dacht... Ah! U bent de Dokter?
Ja, hoi. Mag ik er langs?
-Oh, ja. Hij helpt me met de verhuizing. - Helpen?
- Hij is alleen mijn... - Vriend.
- Grootvader. - Wacht, ik lijk niet oud genoeg...
Om die bak lang vast te houden.
Daar. Ik.
Hoe spannend is dit?
Oh, wow! Dokter! Legende!
- Hij is mijn grootvader. - Oh, kom nou.
Vader, tenminste, alsjeblieft.
Goed, grootvader.
Je kunt nu wel echt gaan hoor.
Bedankt voor de hulp. Opdracht klaar.
Oké. Dag.
Hij is je grootvader? Dat is gaaf.
De mijne reisde naar de grote muur Chinese muur met zijn vriend,
maar zijn gearresteerd toen ze wat mee wilde stelen.
- Mee wat? - De muur.
Oké.
- Heb je hulp nodig? - Euh, ja.
Bedankt.
Ik denk steeds dat er zo'n boekenkast is waar je een speciaal boek trekt,
- en er is een geheime doorgang. - Ja?
Spookachtig.
Bedankt.
Ontmoette Pavel op mijn eerste dag.
Doet dit vaak. Zit dagen lang in zijn kamer. Zegt dat het hem in de zone brengt.
Die zijn allemaal leeg.
Ja, dit is mooi.
Ik had mijn kamer al gekozen voor ik het hier gezien had.
Ik dacht, je wilt de toren.
Ja, wilde ik. Ik kan de ingang niet vinden.
Er is een bruggers feestje in het park vanavond.
De anderen zijn niet geïnteresseerd, maar het kan leuk zijn.
Of niet. Euh...
Hoe dan ook, ik zeg we moeten ons eigen feest geven weet je.
Pop up. Freestyle. Boem!
Ja, klinkt goed.
- Zie je straks dan. - Zeker.
Kijk maar mam. Mijn eigen plek.
Ben je trots?
Bedankt.
Stoppen.
Er zijn geen levende plassen of...
vreemde robots, grote vissen.
Het is gewoon een nieuw huis.
En mensen die je niet kent.
Niets engs aan.
Ik word altijd zo nerveus als er geen ontvangst is,
alsof iets slechts gaat gebeuren.
- We moeten een vaste verbinding hebben. - Vaste verbinding? Wat is dit, Schotland?
Eigenlijk,
Ik was net aan het uitpakken en hoorde dit... getik?
- Kleine voetstappen? Alsof van boven. - Wat?
Misschien is het een kleine pop die tot leven kwam.
Of misschien een grote, enge spin.
- Waarschijnlijk een muis. - Ja, weten we. We pesten haar maar.
Muizen, als er muizen zijn, ga ik weg.
Wat is dat?
- Pavel? - Pavel is boven.
- Paul, ga eens kijken. - Waarom ik?
Jij bent het grootst.
En het meest misbaar.
Het is in de keuken.
Het is al goed. Ik ga wel.
Misschien is het de centrale verwarming.
- Die is er niet. - Ik dacht...
Hij is naar huis gegaan. Ik ook.
Is er niet wat?
Centrale verwarming.
Ik heb rond gekeken binnen en buiten.
Erg interessant. Veel hout.
Euh, waarom ben je hier nog?
Weet je wat dat is?
Dat is een oliebrander. Je kunt het nodig hebben.
Er is ook geen wasmachine. De haard is uit de jaren 30.
- Dank u wel. - De stopcontacten passen niet op jullie apparaten.
- ik dacht dat het alleen mijn kamer was. - Nee. Ze zijn uit de tijd.
Wat is die geur?
- Is dat Chinees eten? Ik houd van Chinees. - Dokter!
Er zijn misschien wat oude dingen,
het moet alleen wat aangepast worden.
Het is niet alsof er een groot mysterie aan de hand is.
Hoorde je de bomen kraken toen we hier kwamen?
Ja, het was de wind.
Er was geen wind.
Jullie moeten een ander huis zoeken.
Ik denk het niet.
De kamers zijn echt groot.
Juist en het is de beste plek voor dit geld.
Ik bel de huisbaas wel om het op te lossen.
Kan niet. Geen ontvangst.
Oké, dus ik loop naar beneden... Oh.
Hoi.
Ik hoorde u niet binnen komen.
Voor een man als ik, is discretie een tweede natuur.
Dus, een samenkomst. Je zijn er allemaal.
Nee, op één na...
- Pavel is boven. - En één extra.
Hij is de Dokter.
- Dokter? - Oh, hij is mijn grootvader.
- Wat, helpen met de verhuizing? - Dat klopt ja.
het is een hartbrekende ervaring,
om iemand achter te laten in de grote wijde wereld.
Inderdaad, ja.
Heeft u kinderen?
Ik, ja. Een dochter.
Maar ik heb het geluk dat zij nog steeds onder mijn hoede is.
Zolang dat het geval is, ben ik zeer tevreden.
Dus, ik kwam nu even kijken of alles naar wens was.
Eigenlijk, zijn er wel een paar dingen.
Ja, Ik snap het. Ga verder.
- Geen centrale verwarming. - Stopcontacten zijn fout.
- En een vaste verbinding. - Wat nieuw meubilair.
- Gordijnen, kleden. - Heeft u een kat?
Een kat?
Euh, ja.
Harry zei dat hij geluiden hoorde boven, zoals voetstappen.
Geen katten. Geen huisdieren.
Jullie snappen wel dat ik dit alles niet vanavond kan regelen,
maar zo snel mogelijk, ja.
afkloppen, ik doe wat ik kan.
Dat is een ander ding. Het huis is erg krakerig.
Alles wat je aanraakt, het is alsof...
het is onvermijdelijk, lief.
- Hoe komen we in de toren? - Niet.
de toren is specifiek uitgesloten in onze overeenkomst.
Oh, goed. Nou, dank u.
Geen toren. Begrepen.
Goed.
- Verblijft u hier vannacht? - Ja.
Nee, hij niet.
- Nou, weet ik nog niet. - Er is geen reden toe.
- Ik misschien wel. - Er is geen bed dus...
Prima.
Sorry, excuseer me. Sorry, sorry, sorry.
Wie... Wie is de minister president?
excuseer?
- Margaret Thatcher, Harriet Jones? - Oh, kom nou.
Wilson? Eden?
Ik denk dat we uw kleindochter beter bij haar vrienden kan achterlaten.
Ze lijken netjes, en ik houd een oogje in het zeil natuurlijk.
Ik zal morgen jullie verzoeken behartigen.
Intussen, slaap lekker.
Ik neem het terug. Jij bent oké. Hij is vreemd.
Ah, de wasmachine.
Dat is vreemd.
Hij is er niet.
Dat is het. Dat is het geluid dat ik hoorde.
Fascinerend.
Het zijn de buizen maar. Ik ga naar bed.
Ja ik ga ook naar boven.
Ik ook. Ik doe de deur wel op slot.
Grootvader?
Hallo? Ja.
- Misschien moet je nu gaan? - Nee, ik ben in orde.
Nou, ga tenminste en ga slapen.
Buiten, in de auto.
- Zijn jullie twee moe? - Nou ik...
Goed. Nee, ik ga wat rondhangen met Simon.
Harry.
- Florence. - Felicity.
- Ja, waarom? - Nou wij gaan chillen toch?
Ja. Oké, ja!
- Wat muziek luisteren? - Ja!
- Prima. - Ik kan goed vrienden maken.
- Geef me je telefoon. - Waarom er is geen ontvangst.
Telefoon.
- Dit vind ik mooi. - Weet je wie dit is?
Weet je wie dit is? Ja, ik weet wie dit is.
Ja, het is Spotify, dus het is waarschijnlijk willekeurig.
- Mix... - Je houdt van kleine Mix?
Oh, zij duidelijk wel. Kijk er is hier een hele afspeellijst.
- Wat heb je hier nog meer op? - Kan ik je even spreken alsjeblieft?
Echt Dokter er is niets gaande.
Niets vreemds, niets buitenaards.
Alleen een oud huis en een vreemde huisbaas,
wat standaard is bij studenten.
Ik zie je later voor meer spannende TARDIS actie,
maar dit is het stuk van mijn leven waar je niet bij in zit.
Snap je wat ik bedoel?
- Ik begrijp wat je bedoeld. - Bedankt.
Dus jij gaat de trap naar boven.
- Slaap lekker. - Oké.
Misschien, kan je bij je vriend kijken, die de hele dag niet gezien is
en die vreemde muziek in zijn kamer heeft.
- Ze zeggen dat hij dat doet. - Niemand doet zomaar iets.
- Je gaat niet weg, of wel? - Nee.
Het zal wel goed zijn met je vriend.
Afkloppen.
We moeten praten over jouw smaak van muziek.
Ga je mee?
Ja.
Oh, dit enge Scooby Doo huis!
- Euh, nou... - Ooh...
Als je vannacht bang bent, je weet waar ik ben ja?
- Wat? - Alleen als je hulp nodig hebt,
- of wat dan ook, weet je? - Ja, euh...
Ik snap dat je me leuk vind, maar euh...
Sorry, je bent niet mijn type.
Ik val meer op vrouwen, gewoonlijk, dus...
Oh... Oh, juist!
Ik had nooit een kans. te gek.
Jezus, stop! Dat is waar ik het over had.
je wordt er bang van, of niet?
Nee! Het is gewoon irritant.
- Oh. - Ga naar bed!
Zeker.
Tot morgen.
Trusten.
Waarom nam je geen kamer naast me, zoals we zeiden?
Wat? Ik weet niet.
- Stelt niets voor hoor. - Ben ik niet cool genoeg, is dat het?
Nee! Stil! Dit zijn ook mijn maten.
Paul, niet grappig.
Vind je hem leuk?
Nee, wie? Paul? Waarom? Nee.
Hé, het is niet grappig!
Paul?
Alles goed?
Maat?
Kom op, we hebben je door.
- Goed. - Zie je?
Hij is in orde. Oké, zie je morgenochtend.
Wat?
Euh, wat is er?
Paul?
- We moeten de Dokter halen. - Waarom, wat gaat hij doen, les geven?
Een normale dag. Een normale dag...
Naar boven.
Vindt u deze muziek mooi, Dokter?
Herinnert me aan Quincy Jones.
Ik moest een keer invallen voor hem.
De bassist die hij huurde bleek een Klarj neon grafstem bot te zijn.
Wat erger was, hij kon niet spelen.
Dit is erg interessant.
- De deur? - Want dat is het niet.
- Is niet... - Een deur meer.
Probeer het te openen.
Kom maar.
Shireen deed het net nog.
- Dus het zit op slot? - Nee, kijk.
Het is helemaal verzegeld.
Ik snap het niet.
- De luiken! - Wat is daar mee?
Vanzelf gesloten.
Verzegelt.
Dus we zijn opgesloten.
Misschien is dat het idee.
Wat bedoelt u?
Wat is dat?
Nee, er is hier iets binnen.
- Ik kan niet opgesloten zijn. - Wacht!
- Ga daar niet heen! - Ik kan niet opgesloten zijn!
Mooi nu zitten we hier vast.
Waarom probeerde u haar tegen te houden?
Luister!
Politie. Bel de politie. Bel...
Wat is er met haar gebeurd?
Wat is er aan de hand?
Denkt u, dat wat ze heeft gezegd? Een ding?
Misschien.
En is het nu daar buiten of hier binnen?
- Of beide. - Ik ben bang.
- Hoeft niet. - Waarom niet?
Dat helpt niet.
Wie is daar?
- God. - Pavel!
Pavel...
Denk je dat hij ons kan horen?
Het komt goed.
Is dit wat met Paul is gebeurd?
- Bellen we een ziekenauto? - Geen ontvangst.
Shireen, doe die plaat af.
Oh, nee. Wacht.
Heeft het me de muziek te maken?
Deed iemand je dit aan?
Ik wil me niet opdringen...
Maar ik voelde dat er een probleem was.
Hoe kwam u hier? Alles is afgesloten.
Muziek kan mooi zo, maar een simpele herhaling zoals dat,
is alleen maar een afleiding van het onvermijdelijke.
Hoop heeft een eigen vorm van wreedheid.
Pavel! Nee, wacht, zet weer aan!
Oh, kijk.
Hij is bevrijd.
Eindelijk genade.
Mooi, is het niet?
Natuur behouden.
Hij wordt bewaard in de muren,
in de structuur van het gebouw voor altijd.
Dus het huis eet mensen?
We moeten allemaal onze bijdrage betalen.
- Maar u niet? - Correct!
Ik ben de uitzondering.
Want ik ben de huisbaas.
Jullie kwamen hier, jullie tekenden het contract.
En nu...
Is het tijd om te betalen.
Ga.
Wat is dat geluid?
Die toren, het stond aan de achterkant van het gebouw.
Logischerwijs zou de deur aan het eind van deze gang zijn.
Zoek om een ingang.
Indiana Jones, Kom op.
Ja de toren.
Wat als er iets in het hout zat?
In de latten, achter de pleisterlaag,
in de structuur van het huis.
Hout nimfen.
Boom geesten.
Dryaden.
Alles is mogelijk.
Dokter, wat doet u?
We moeten hier uit, bel de politie.
Wie is daar?
Dokter, u lokt het uit.
Het wordt luider.
Word wakker! Kom eruit!
Oh!
Ik verwachte iets heel anders.
Weet je, zoals een gasachtig wezen of microscopisch...
Zag je hoe het door het hout ging?
Interactie op een cellulair niveau. Dit moet wel buitenaards zijn.
Moet buitenaards zijn. Wat doen jullie hier?
Op vakantie? Harry, pak een luciferdoos.
Een luciferdoos?
Goed dan een schoenendoos... Laat het niet ontsnappen!
Wat bedoelt u met buitenaards?
- Oh, kleintje! - Dokter...
Oh, het is snel. Kom nou, waar is die doos?
- Dokter! - Wat?
Ah!
Nou, wordt het duidelijk. Ja, dryaden, inderdaad.
We moeten eruit.
- Kunnen we niet. - Hé, hier in!
Wat voor nut heeft het om in een kast te gaan zitten?
Het is geen kast.
Wat zijn het?
Ze lijken op insecten,
maar u zegt dat ze deuren dicht kunnen doen en ons opsluiten.
Ze zitten niet alleen in het hout. Ze zijn het hout geworden.
Een complete plaag.
Plaag van de dryaden.
U praat erover alsof u ze eerder heeft gezien.
- Eigenlijk niet. - U zei dat ze buitenaards zijn.
Nou, dat kan, ze kunnen ook inheems aan de planeet zijn,
maar ik heb ze nog nooit eerder gezien.
- Jij wel? - En ze heten Dryaden?
Nou zo noem ik ze, ja.
- Bent u gek geworden. - Nou ik kan ze geen luizen noemen, toch?
Daar zit wat achter.
Vader?
Ben jij dat?
Misschien was het van de familie dat hier gewoond heeft?
Harry, er zijn zes kisten.
Huur overeenkomst. Zelfde als die van ons.
Zes handtekeningen.
Jake Christie, Annie Wren, Jonathan Frost.
- Welke datum? - Euh, 1997.
Sarah Tiller, Mark Hopethorne, Carl Richards.
Ze trekken hierin, relaxen...
Gaan naar hun kamers.
Daarna paniek.
Plaag.
Dokter.
1977.
1957. Elke 20 jaar.
Er komt iets aan.
Goed.
Christie.
Wren, Frost, Tiller, Hopethorne, Richards...
Fijne jonge mannen en vrouwen.
Zo ook alle anderen.
- Waar zijn ze? - In het huis.
Wat? Waar? We hebben ze niet gezien.
Hij bedoelt, ze zitten in het huis.
Het hout, Harry.
Denk niet dat ik de consequenties niet heb overwogen, Dokter.
Dus waarom deed je het?
Mijn dochter was stervende.
Waar heeft u het over?
Er was niets aan te doen.
Tot dat deze wezens haar redden.
We doen alles om hen te beschermen.
Uw dochter, ze is hier. Ze is in het huis, of niet?
Inderdaad.
En ze moet overleven.
Nou, wij moeten eruit!
Harry, blijf bij me!
Harry!
Kom terug!
Dokter!
Haal hem eruit!
God hebbe zijn ziel.
Bill! Is alles goed met Bill?
Ik zou me meer druk maken om uzelf, Dokter.
Uw gevorderde leeftijd betekent dat u minder energie hebt,
minder materie.
Maar ze pakken wat ze kunnen krijgen.
De insecten houden mijn dochter in leven.
Hoe werkt dat?
Kom op, roep ze terug. Misschien kan ik helpen.
Ik ben een dokter.
Is alles goed?
Ik heb al heel lang geen visite meer gehad.
Mijn naam is Eliza.
- Ik ben Bill. Dit is Shireen. - Hé.
Prettig kennis te maken.
Bill...
Wat?
Je hebt iets... daar.
Ik ben een beroemdheid, haal me hier uit ja?
Bill...
Kakkerlakken.
Ik had ze ook in mijn eerste jaar in Marokko. Geen probleem. Laten we gaan.
Shireen...
Oh, nee... Oh, nee!
Het zit in mijn voet!
Shireen!
Ik snap het niet. Ze is...
U bent ervan ontdaan. Ik begrijp dat.
Maar vader zegt dat we moeten overleven.
Eliza, wees niet bang voor deze man.
Hij zegt dat hij je misschien beter kan maken.
Bill, hoe gaat het?
Ja, wel goed. Euh, Shireen...
- De luizen. - Ja.
Harry ook.
Eum, in het kort, hij is haar vader.
Hij houdt haar al 70 jaar in leven met de insecten.
Je vrienden waren het voedsel. Ik zei dat ik kon helpen.
Nou, u moet Eliza zijn. Hoe voelt u zich? Verrot?
Ik voel me goed.
Behandel haar, Dokter.
Nou wat is uw medische historie? Wat is er gebeurd?
- Eliza, je was erg ziek toch? - Ja.
De dokters hadden haar opgegeven.
Maar op een dag, brengt jouw vader jou een geschenk.
Waar vond je hen? Wat, op het dak? In de tuin?
Je vindt de insecten, je haalt ze in huis,
omdat je ze aan haar wil laten zien. Waarschijnlijk om haar...
een plezier te doen.
Ik bedoel, je kon niet weten wat het waren.
Kunt u haar helpen of niet?
Ik help al. Dit ben ik, aan het helpen.
Hoe kwam u achter hun unieke vaardigheden?
Bracht je ze hier binnen? Je bracht ze hier binnen toch,
maar wat activeerde hen?
Je gebruikt nu een stemvork, maar...
Pavel had die plaat met vioolmuziek...
Hoog tonige geluiden, ja.
Brengt haar in slaap.
Hoog-tonig geluid.
Je laat je dochter 's nachts alleen, tenminste dat denk je.
De muziek wekt hen. Zij gaan het werk.
En 's morgens vind je haar hersteld.
Alleen... beetje houterig.
Je realiseert dat er manier is dat ze het kan overleven.
Genoeg!
Wacht, Dokter, dat slaat nergens op.
Wil je niet onderbreken? Ik doe mijn ding hier.
Waarom zou hij insecten uit de tuin halen. en ze aan zijn zieke dochterlaten zien?
- Iedereen vindt insecten leuk. - Ik niet.
Ze zijn fascinerend.
Oké, ten tweede, hij is niet van hout.
- Hij is net als ons. - Hij is...
- Ja. - Dus, als hij de vader is,
En zij werd 70 jaar geleden behouden...
Jij...
Jij mankeert niets, Bill.
En geen insecten in jou.
Ik snap het niet.
Ik vergeet het steeds, snap je. Jullie mensen leven niet zo lang?
Laat hun jou niet ongerust maken.
Wat weet je nog van vroeger, Eliza?
Mijn vader...
Hij weet wat het beste is.
Ja. De luizen behouden het uiterlijk en de stem,
maar niet de herinneringen.
- Hij is niet je vader, heb ik gelijk? - Nee!
Stop met praten!
Vader? Wat is er aan de hand?
Ik snap het niet.
Je vader had wel betere dingen te doen
dan spelen met insecten in de tuin.
Maar hij is niet je vader.
Toen je ziek was, werd hij naar buiten gestuurd door de dokters
die er niet in slaagden om zijn moeder te redden.
Zijn...
Moeder?
Eliza, hij is je zoon.
Je liefhebbende zoon.
Mijn zoon?
Vergeef me.
Toen je zag wat de wezens hadden gedaan,
begreep je het, of niet?
De luizen konden je moeder in leven houden,
als je ze beschermde, ze temde, ze voedde.
Als je degene kon beschermen die je op de wereld zette, zou jij toch ook?
Je stilte is een erkenning.
Ik deed wat je zei omdat ik dacht dat je wel beter wist.
Maar ik ben je moeder.
En jij...
Al die kinderen die je hebt gepakt...
Je zei dat het noodzakelijk was, dat we geen keus hadden.
Dat klopt, dat was ook zo.
Het betekende dat we bij elkaar konden blijven.
Begrijp je het niet? We waren gelukkig.
Ik hield onze levens geheim,
en een geheim moeten we blijven.
Je gaf haar alleen maar ellende.
en verwarring!
Jullie zullen worden gepakt. Net als die anderen!
Oké, nu is het tijd voor het plan.
Dat was het, geen plan. Informatie geven en wegwezen.
Nou begin met wegwezen.
Eliza, mensen zijn gestorven en zullen blijven sterven
tenzij jij dit alles nu stopt.
Hoe kan ik het stoppen?
Jij bent de ouder. Jij hebt de leiding!
Dat is het.
Doe wat ik zeg! Ik stuur jullie!
Nee.
Dat doe ik.
Ik bestuur ze.
Eliza, maak ze af.
Pak ze of je zult sterven!
Ze zullen je stuk maken!
Waarom overleven als je niemand ziet, als je jezelf verstopt voor de wereld?
Wanneer heb je de luiken voor het laatst geopend?
Het is bruggers feest in het park.
Precies.
Nieuwe vrienden, vuurwerk. Zo hoort het leven te zijn.
Ik weet het weer.
Mijn zoon.
Ga nu eindelijk bij mij weg.
Ga en zie de wereld.
Nee. Dat wil ik niet.
Als jij ze niet wilt afmaken,
dan ik wel.
Mijn kleine jongen.
Dit moet stoppen.
Nee, we moeten niet stoppen. We moeten ze afmaken.
Het is onze tijd.
Nee, ik wil niet.
Nee. Nee.
Dank je.
We moeten hier uit.
Is dat...
Ja, je vriend. Zij herstelt ze.
- Ik dacht dat je dood was. - Alles goed met je?
Ja ik voel me goed.
- En de anderen? - Kom mee!
We moeten eruit! Nu!
Verkeerde kant op!
Daar gaat onze borg.
Oh, man, dat is ons huis.
Weg.
Goed jullie, terug naar de makelaar.
Volgende keer beter.
Nou daar komt hij.
Ben jij vrolijk? Ik ben tegen vrolijk.
Bill vertelde me dat je op avontuur was.
- Zie je? - Ik zie wat?
Nou, je hoeft de ruimte niet in om monsters te vinden.
Er zijn genoeg dingen op Aarde die je willen doden.
Resultaat.
Eigenlijk heb ik niet zo'n honger.
- Nou, ik wel. - Blijkbaar.
Oké, je mag de rest van de avond vrij hebben.
Ga maar, en doe wat je doet.
Wat doe je eigenlijk? Nee. Vertel het me nooit.
Ja, ik wil alleen even hier naar kijken.
Onze vriend hier binnen is wat onrustig de laatste tijd.
Ik los dat wel op.
- Nee, het is goed. Vind ik niet erg. - Goedenacht, Nardole.
Juist. Goedenacht, meneer.
Ik zie je morgenvroeg.
Een piano?
Heb je een piano daarin gezet. Waarom?
Goedenacht.
U leert het niet, of wel meneer?
Hé! Wil je eten? Ik heb Mexicaans.
Kijk...
Ik weet dat je het mist, maar ik zit hier ook vast, weet je.
We zijn beide gevangenen.
Dus, wat zeg je? Diner?
En ik heb ook een nieuw verhaal voor je.
Er is een spookhuis en houtluizen vanuit de ruimte.
En veel jonge mensen worden opgegeten.
Ik kom binnen.
De volgende keer
Mijnstation. Chasm.
Een smederij. Bemanning van 40.
Hallo?
Vier overlevenden.
Eén noodoproep.
Ze werden gedood door hun eigen pak.
Dat betekent dat er 36 lijken rondwandelen op dit station.
Als we willen blijven ademen, hebben we precies één optie.
Niemand van ons heeft meer dan 3,000 ademhalingen over.
Stop ze te verspillen dan.