NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Tak według obrony wygląda układ.
Trzydzieści lat w więzieniu o zaostrzonym rygorze.
Bez możliwości zwolnienia.
Niech O'Bannon idzie do diabła.
Od prokuratury zależy, czy zaakceptuje ten układ,
ale chciałem tylko
państwu to pokazać.
Czyli to 30 lat jak w banku?
Panie Diaz, to sporo czasu.
Za mało.
John, nie odezwałeś się ani słowem.
Nie mam tu nic do powiedzenia.
Ja nie straciłem syna.
Gdyby ktoś odebrał mi Bena...
Nie wiem.
Straciłem brata.
Myślałem, że jeśli...
jeśli znajdą winnego...
i on zostanie zmieciony z powierzchni ziemi...
to ja poczuję ulgę.
Ten człowiek umarł.
Wayne Lowry stracił życie.
Ale i tak każdego dnia tęsknię za Dannym.
Jeśli uniewinnią O'Bannona...
i on będzie wolny...
Jeśli go zobaczę...
jadącego autostradą...
albo wpadnę na niego w sklepie...
w barze pijącego piwo...
Wiem, że pan Marx zna się na swoim fachu.
Powie wam, że procesy bywają nieprzewidywalne.
Nie mogę nic doradzić.
Nie oddzwaniasz.
- Może nie chcę z tobą rozmawiać. - Od Erica też nie odbierasz.
Pracuję.
Twój brat jest sądzony za zabójstwo. Znajdź pięć minut.
Nie odwiedzasz go od miesiąca.
Wiem, jak wygląda.
Tak chcesz to rozegrać?
Eric zostawił umierającą matkę.
Co?
Zawsze to ja musiałam sprzątać jego bałagan.
Mam ci współczuć?
Jestem adwokatem. Robię to zawodowo na co dzień.
On się poddaje.
Co to znaczy?
Że trafi za kratki na 30 lat.
Chce się przyznać.
Bez zwolnienia.
- Co mam z tym zrobić? - Każ mu walczyć.
Kevin go zidentyfikował.
Przyjrzałam się sprawie. Coś jest nie tak.
Muszę wzbudzić uzasadnioną wątpliwość u jednego z przysięgłych.
Dam radę to zrobić.
A jeśli nie? Chodzi o jego życie.
Wierzę Ericowi.
Uważam, że jest niewinny.
To twój brat.
Nie zrobisz choć tyle?
Eric się przyzna i to koniec.
Nie rozumieją tego?
Eric O'Bannon zabił ich syna.
Chcą jego śmierci.
Nie wierzę, że się nie zgodzili.
Pogadam z nimi.
- Wykluczone. - Dogadam się.
Dałeś z siebie wszystko.
- Ale nie wyszło. - Niczego nie rób.
- Załatwię to. - Powtarzasz to.
Zawsze to powtarzasz, a sprawa zostaje niezałatwiona.
Chodzi o moją skórę.
Zajmę się tym.
- Pogadam z Royem i coś wymyślę. - Nie zbliżaj się do niego.
Masz jakąś paranoję.
Wyszedł na pogrzeb matki i nic się nie stało. Roy go nie zabił.
Ufam jego ocenie.
Złamanie miednicy w 308.
Siedem i pół miligrama percocetu cztery razy dziennie.
Przepraszam. Rozumiem.
Jesteś zmęczona.
- Wszystko OK. - Bierzesz podwójne
i potrójne zmiany.
Może weź trochę wolnego.
Nic mi nie jest.
Jednostka 1036, raportuj. Odbiór.
Tu 1036, sprawdzamy Hogfish Point. Odbiór.
Uwaga, na północ od was niezidentyfikowana jednostka.
Połączenie przychodzące od:
Eric O'Bannon.
Z aresztu hrabstwa Monroe. Czy przyjmujesz koszty połączenia?
Nie.
Jakieś rady?
Proszę?
Nie robić głupstw.
Mam zachować spokój. Zrozumiałem.
Jesteś bystrym dzieciakiem, wiesz?
Hej, hola.
Jesteś Rayburn?
- Wsiadaj. - Masz cerveza?
Co? Nie.
- Skraca podróż. - To nie rejs wycieczkowy.
Dobra, weźmiemy swoje.
Chcecie się zabawić, płyńcie do Miami Beach.
Straż przybrzeżna była tu 20 minut temu. Z życiem.
- Spokojnie. - Jestem spokojny. Ruszajcie się.
- No już. - Idziemy.
Powiedziałem Gilbertowi, że was podrzucę.
Ale odpływam za dwie minuty. Mówię poważnie.
- No już. - Dobra.
Witamy na Florydzie.
Jest dobrze.
Już mówiłam.
To Franny i Zooey.
Właśnie to piszę. Nie musisz co chwila sprawdzać.
JAK CI IDZIE? TO KOSZMAR
Szkoła jest do bani.
Gdzie jesteś?
Pracuję. Jak ty.
Co u mamy?
Do zobaczenia jutro.
Musimy to robić?
Tak, musisz.
WYCIECZKA JUTRO?
BRZMI NIEŹLE
Pokażę wam pokoje.
Spokojnie.
- To twojej rodziny? - Od 50 lat.
Przez 50 lat Americanos żyją w luksusie, a my klepaliśmy biedę.
Nam nic nie spadało z nieba. Na wszystko zapracowaliśmy.
Wybacz Mateo. Od urodzenia jest zły.
Zamknij się, comepinga.
- Nie ruszaj tego. - Spokojnie.
Proszę.
Chodźcie.
Co to za jedni?
Cholera. Jeszcze nie śpisz?
Co to za jedni?
Masz mnie za idiotkę?
Słuchaj, to przyjaciele Roya.
Mają dokumenty?
Oczywiście, że nie.
- Co ty wyprawiasz? - Nie bój się.
Będą tu przez dwie doby.
- Za parę dni proces. - Wiem.
- Jeśli cię przyłapią... - Spokojnie.
Nie rób z tego afery.
John wie?
Nie.
To nie jego interes.
Nie, to interes Roya Gilberta.
Właśnie. I tylko tyle.
To interes.
Połóż się spać, mamo.
Hej, Degrasse.
Mamy włamanie w Matecumbe.
- To jedziemy. - Załatw to sama.
Mam sytuację awaryjną.
Wszystko dobrze?
Chodzi o córkę.
To rodzinna sprawa. Muszę się tym zająć.
- Ile ma lat? - Szesnaście.
Dogaduje się z twoją żoną?
Tak. Czemu?
Dzieci źle znoszą separację.
Z moimi rodzicami to było jak bombardowanie.
- Nikt nie uszedł z życiem. - To nie tak.
Cóż...
gdybyś chciał pogadać...
Nie będę.
Tym lepiej.
Nie gap się.
Zalejesz silnik.
Wiem, co robię.
Pod rządami Fidela nauczyliśmy się,
jak naprawiać auta.
Mamo, chcę prosić cię o przysługę.
Nie jestem w nastroju.
To ważne. Chodzi o sprawę.
Chcesz działkę?
Nie.
Później widzę się z EJ-em.
Jakieś życzenia?
Poproszę trawkę.
„Poproszę trawkę”.
Możesz dostać, co chcesz. Jest jak apteka.
Zastanowię się.
Co to za facet?
Gdzie go poznałaś?
Wiesz, co robisz?
Długo pracujesz dla Gilberta?
Nie pracuję dla niego. To wspólnik.
Wspólnik?
A jednak robisz za szofera.
Pomagam mu. Chcesz iść pieszo, proszę bardzo.
Jesteśmy wdzięczni za pomoc.
Bienvenidos, przyjaciele.
Podróż przebiegła pomyślnie?
Idealnie.
Nikt nie zna tych szlaków morskich jak mój wspólnik.
Może drinka?
Rum?
Piętnastoletni Havana Club. Kevin, zechcesz czynić honory?
Napij się z nami.
Nie piję.
Dlatego też mu ufam.
Za wolny handel.
Towar dla was jest w pokoju obok.
Zechcesz nam towarzyszyć?
Muszę wracać do domu.
Oczywiście. Sprawy rodzinne.
Może później zabierzesz naszych przyjaciół na ryby?
Najlepsze na świecie.
Nie wiem, czy załatwię łódź...
- tak szybko. - Przepraszam na chwilę.
Panowie.
Zaraz przyjdę.
Roy, muszę lecieć.
Słuchaj, przepraszam, ale...
Mówiłem, że będziesz musiał wziąć na siebie więcej obowiązków.
- Tak. - Nie chodzi tylko o przystań.
Rozumiesz?
Nie będę prosił, żebyś robił coś, czego nie chcesz.
Ale to dla mnie ważne.
Jakoś to załatwię.
Wiem.
Ten mały.
To syn Kevina.
Imię dostał po moim mężu.
Ale nazywamy go Rocky.
Bycie babcią to cudowna rzecz.
To jak jedzenie lodów na okrągło bez przybierania na wadze.
Dziękuję.
John mówił o dzisiejszym dniu?
Może twój kolega powinien przystopować z piwem?
Nic mu nie będzie.
Jeśli zrobi mu się niedobrze, wypchnę go za burtę.
Powędkujmy un poquito.
To było ulubione miejsce Hemingwaya.
- Tak? - Wiecie, kto to? Hemingway?
Mój dziadek upijał się z nim.
Jak połowa Hawany.
Połowa Hawany piła z moim dziadkiem.
I spała z twoją matką.
To nasza tradycja. Wędkarstwo morskie.
Przekazywana z ojca na syna.
Dziedzictwo. Jak to jest po hiszpańsku?
Ojciec uczył tego mnie i braci, kiedy byliśmy mali.
Najbardziej podobało mu się to, że kiedy tylko wypływał łowić,
liczyła się walka.
Uczciwość. Nie używał łodzi,
by zmęczyć rybę. To nie fair.
A to ma być uczciwa walka.
Tego nauczę mojego syna.
To będzie jego...
patrimonio.
Przepraszam.
Za twojego syna.
Jak ma na imię?
- Rocky. - Para Rocky.
Podobno jesteś przeciwna układowi z O'Bannonem.
Raul jest wściekły.
Wyznaje zasadę oko za oko.
A ty?
Ja...
próbuję znaleźć...
w sobie siłę, żeby przebaczyć.
Ale wciąż nie daję rady.
Udało ci się wybaczyć
zabójcy Danny'ego?
- Mój Boże. - Holuj i popuść.
Nicholas. Holuj i puść.
- Nie dasz rady na siłę. - Włącz silnik.
- Nie musimy. - Włącz silnik.
Niech powalczy.
Teraz go wciągaj.
Holuj. Dalej.
Ale okaz.
Zajebiście wielka ryba.
Nicholas, świetnie ci idzie.
Kiedy wędka zacznie się wyginać,
popuść mu jeszcze.
Już idę. Sekundka.
Co ty, kurwa, robisz?
Uciekłaby.
Nie wolno strzelać do marlinów.
To metoda złów i wypuść, wy jebane matoły.
Szlag by to!
Kurwa, stary. Pierdol się.
- Nie dotykaj mnie. - Pierdol się.
-Tranquilo, Mateo. - Pierdol się.
Nie dotykaj mnie.
Nie wiem, czego się nawąchał,
- ale mam serdecznie dosyć. - Przepraszamy.
Nie znaliśmy zasad. Wybacz.
Kurwa.
- Dogadamy się. - Nie chcę pieniędzy.
Spierdalaj.
Moim problemem nie jest przebaczenie.
Ani los Erica O'Bannona.
To mnie nie obchodzi.
Mój syn, Danny, wdał się w narkotyki i został zabity.
To wciąż bolesne.
Dla nas wszystkich.
Nie chcę przez to przechodzić.
Nie publicznie.
Jesteś w takiej samej sytuacji.
Mogą sprawić, że wyjdzie na kryminalistę.
Jeśli dojdzie do procesu...
wszyscy zostaniemy prześwietleni.
Każdy konflikt, każdy...
błąd.
Każda strata.
To mnie obchodzi.
Pracuje tu?
Chyba tak.
Mam zaczekać?
Nie.
Zadzwoń, jeśli nie przyjdzie.
Wrócę.
TATA
Nie odbiera.
Wiedziała o sesji. Pewnie się spóźni.
Nie szkodzi.
Wykorzystajmy ten czas, żeby porozmawiać o was.
- Myślałem, że chodzi o Janey. - Owszem.
Od jak dawna jesteście w separacji?
- Od paru... - Od kilku miesięcy.
Co się stało?
- Nie chcecie o tym rozmawiać? - Niekoniecznie.
John ma trudność z wyrażaniem uczuć. Jak cała jego rodzina.
Diana ma rację?
- Zawsze. - Serio?
Belle musiała siłą zawlec Kevina na terapię.
A co potem? Wytrzymał dwie sesje, zanim wymaszerował z pokoju.
Nie rozmawiacie o tych rzeczach.
Zadam delikatne pytanie.
Spotykacie się z innymi ludźmi?
Co to ma za znaczenie?
To może wpłynąć na stan Janey.
To ma być bezpieczna przestrzeń.
Nie, oczywiście, że nie.
Poszłam na randkę.
I jak było?
Bardzo dziwnie.
Jakbym wyszła z ciała.
Odkąd skończyłam 16 lat, nie byłam z nikim innym.
Starasz się iść naprzód.
To chcesz powiedzieć Johnowi?
Nie wiem.
Diana powiedziała, że masz problem z wyrażaniem uczuć.
To pewnie wzbudza emocje.
Nie.
Nie wzbudza.
- Jechałam powoli. - Wszystko dobrze, pani O'Bannon?
Skąd pan wie, kim jestem?
Wszędzie mówią o sprawie pani brata.
To na pewno stresująca sytuacja. Nie piła pani ani nie brała narkotyków?
- Nie. - Dobrze.
Proszę wysiąść.
- Dlaczego? - Bo grzecznie poprosiłem.
Przepraszam za to spóźnienie. Dostałaś SMS?
Musiałem zabrać kogoś na ryby. Kto przyjechał?
Nikt.
- Na podjeździe stoi auto. - Wiem.
- Co się dzieje? - To prezent.
- O czym ty mówisz? - To prezent. Wyraz wdzięczności.
Od Roya.
Jaja sobie robisz?
- To od...? Naprawdę? - To dla ciebie.
Mam przekazać, że docenia twój wkład.
- Ja też, ale muszę uciekać. - O rany.
W lodówce są dwie butelki.
Ale długo spał, więc zaczekaj jakąś godzinę.
- Dam sobie radę. - Tatuś ma nowy wóz.
Proszę. Bądźcie grzeczni.
Nie ma mowy. Zaszalejemy.
Pojeździmy sobie nową furą tatusia.
Idź, zabaw się. Wypij za mnie margaritę.
Kolacja z dorosłymi. Obym jeszcze umiała jeść widelcem.
Spróbuj poczytać mu przed snem zamiast zasypiać przed telewizorem.
Kocham cię. Pa.
- Proszę rozstawić nogi. Ręce na samochód. - Wiem, co pan robi.
Wykonuję swoją pracę. Proszę się odwrócić.
Proszę o nazwisko i numer odznaki.
Oczywiście.
Jest pani czysta. Może pani wsiąść do auta.
Cały wydział martwi się o pani bezpieczeństwo.
Wiele osób jest wściekłych o to, co spotkało detektywa Diaza.
Dobrej nocy.
Dostałeś mój prezent?
Tak, próbowałem dodzwonić się wcześniej.
Nie wiem, co mam powiedzieć. Piękny.
Silnik o pojemności sześć i dwa. Da radę pociągnąć każdą łódź.
Niesamowita sprawa. Dziękuję.
Ale nie musiałeś.
Pewnie już się zorientowałeś, że rzadko robię to, na co nie mam ochoty.
Podobno dzisiaj na łodzi przeżyłeś emocjonujące chwile.
Można tak powiedzieć.
Chłopaki chcą ci to wynagrodzić. Zapraszają cię na wspólne wyjście.
Nie trzeba. Dzisiaj opiekuję się dzieckiem.
Szkoda. Nie chcę między wami nieporozumień.
Mam pomysł.
Daj mamie zaopiekować się Rockym.
Na pewno z chęcią to zrobi.
Dobra myśl.
Zadzwonię do niej.
Świetnie.
Miłego użytkowania wozu.
Oklahoma. Ma kształt czajniczka z rączką.
Czajniczka. Nie możesz złapać za rączkę. Musisz mieć rękawicę.
Arkansas wygląda jak rękawica. Urodziłem się w Kolorado.
Zamknij mordę.
Wyoming ma podobny kształt.
Floryda jest jak kutas, który zwisa u dołu Stanów.
- O'Bannon. Masz gościa. - Kogo?
- Georgia ma kształt... - Skąd mam wiedzieć? Ręce na kraty.
Karolina Południowa ma kształt pierwszego kobiecego tyłeczka,
jaki widziałem.
Dobra, idziemy.
Grzeczny chłopak.
Proszę.
Idziemy do babci.
- Mamo, jesteś? - Tak, skarbie.
Ktoś do ciebie. Zasnął.
Tylko spójrz.
Siemasz. Nie wiedziałem, że tu jesteś.
Bardzo ci dziękuję, że się zgodziłaś.
Każda wymówka dobra, żeby zobaczyć tego malucha.
Tu masz wszystko, co potrzebne.
- Pieluchy, chusteczki... - Kevin, urodziłam piątkę dzieci.
Wszystkie były kiedyś małe.
Zdezynfekuj ręce. Tylko ostrożnie.
Mama chce ci coś powiedzieć.
- Nie mam czasu. - Powinieneś jej wysłuchać.
O co chodzi?
Rozmawiałam z Soledad Diaz. Przyjmą ugodę.
Naprawdę?
Poważnie?
Czyli to wreszcie koniec? Dzięki.
Tak bardzo ci dziękuję!
- Kevin, proszę. - Kocham cię.
- Co jej powiedziałaś? - Prawdę. A przynajmniej jej część.
Słyszałeś, Rock? Słyszałeś to?
To świetne wieści.
Może teraz Meg wróci do domu.
Tatuś cię kocha.
Kto jest najpiękniejszy?
Właśnie.
Naprawdę muszę lecieć.
- Kiedy to sobie sprawiłeś? - Dzisiaj.
- Pojechałeś do Key West, żeby kupić wóz? - Nie. To prezent.
Poważnie?
Poważnie.
John, nie muszę ci się tłumaczyć.
Racja.
Sąd nie zgodził się na układ.
Lepiej nie omawiaj tego z nikim.
Dobrze, John. Dziękuję.
Ale wiem o tym. Nie jestem kretynem.
Próbowałam przynieść ci słodycze. Rolady.
Skonfiskowali je.
Santos powiedziała mi, że chcesz się przyznać.
W Oceanside mieszkaliśmy w jednym pokoju. Pamiętasz?
Rodzice strasznie się kłócili.
Łazili od pokoju do pokoju i ciskali w siebie gratami.
Pamiętasz popielniczkę z piratem?
Jak mama rzuciła nią w szklane drzwi?
Miała mocną łapę.
Opowiadałeś mi historyjkę, żeby zagłuszyć hałas.
Za każdym razem tę samą. Coś z bajki z Woodym Woodpeckerem.
Kiedy Buzz Buzzard uciekał
przed piłą tarczową w tartaku.
Za każdym razem opowiadałeś to samo.
Pewnego razu Woody Woodpecker usłyszał hałas.
Głośny, przeszywający dźwięk.
Zleciał z drzewa, żeby zobaczyć, co to takiego.
Zajrzał przez dziurę w ścianie.
Ta sama historia.
To samo zakończenie.
Woody wleciał do gniazda.
Zaciągnął koce na głowę.
Dobranoc, Woody.
Musiałam ją słyszeć z 500 razy.
Nie umiem wymyślać historii.
Wiem.
Dziś to sobie przypomniałam.
Powinieneś opowiedzieć, co się wydarzyło.
Patrzcie, kto przyszedł.
Mój Boże.
- Sheryl, tak? - Sheryl.
Co porabiasz?
Próbuję unikać kłopotów.
Zszedłem się z żoną.
Urodziło nam się dziecko. Chłopiec.
- Gratuluję. - Dzięki.
- Szczęśliwie żonaty? - Owszem.
- Jak wszyscy tutaj. - Akurat. Wiem, co masz na myśli.
Czego się napijesz?
Poproszę butelkę patróna dla tamtych trzech kretynów.
Dla mnie colę.
- Wychodzisz na prostą. - Staram się.
Zaraz przyniosę.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Musisz przyjechać na Kubę, zanim zupełnie się zmieni.
- Lubisz jeść? - Pewnie. A kto nie lubi?
Zabiorę cię do najlepszych paladares.
Spróbujesz ropa vieja. Czegoś takiego jeszcze nie jadłeś. Prawda, Nicholas?
Nie gniewasz się o rybę?
- Spoko. Nie wiedziałeś. - Zabawmy się.
Co jest, kurwa? Nie.
Słuchaj mnie. Kurwa. Skup się.
- Nie rozumiem. - Jestem na warunkowym.
Jeśli ktoś mnie teraz zobaczy, pójdę do więzienia.
Warto. To czysty towar.
No dawaj.
Tato? Czemu jesteś w domu?
Przejeżdżałem. Gdzie dzisiaj byłaś?
Przepraszam. Powinnam była zadzwonić.
Byłam zdenerwowana.
Wiem, że to niełatwe...
Ale będzie lepiej.
Naprawdę?
Gdzie jesteś?
U Charlotte. Wrócę rano. Przekażesz mamie?
- Tęsknię. - Ja też.
Tęsknisz za domem?
Niby dlaczego?
Hej, kolego. Hej, Rock.
Pomóż mi się stąd wyrwać. Próbuję nie stracić głowy.
Jak się masz?
Nie martw się o mnie. Jest dobrze.
- Co jest, kurwa? - Nieporozumienie.
Ten sukinsyn go dźgnął.
Coś ty, kurwa, zrobił?
Chciał, żeby przestał mnie obmacywać.
Zajmiemy się tym.
Spierdalaj.
Przepraszam.
Dokąd jedziemy?
Odbierz. Proszę.
Nie szkodzi.
Co się stało?
Nie. Już jadę. Pewnie.
Dobra.
Popełniłem błąd.
Daj spokój.
Oboje ciężko pracujemy.
Nie zawiniłeś bardziej ode mnie.
Teraz wiemy.
Cóż...
John, prawda?
Jestem Sheryl. Poznaliśmy się u twoich rodziców. Byłam z Dannym.
Twój brat, Kevin, przyszedł tu z tymi Kubańczykami.
Nikomu nic nie mówiłam,
bo nie chcę, żeby miał kłopoty.
Lubię Kevina.
Dziękuję.
Masz coś wspólnego z tym bajzlem?
- Twój brat dobrze załatwił sprawę. - Co to za jedni?
Współpracownicy. Teraz pewnie są już w drodze na Kubę.
Mamy tu ofiarę. Będzie sporo pytań.
- Pomyślałeś o tym? - Liczę, że wyciszysz sprawę.
Nie chcemy kłopotów. Za kilka dni zaczyna się proces.
Nie będzie żadnego procesu. Diazowie przyjęli ugodę.
Czyli nie słyszałeś.
Eric się rozmyślił.
Kevin, odbierz ten telefon.
Po co? Po prostu nagraj wiadomość.
Zadzwoń. Natychmiast.
To nie jest zabawne.
John, posłuchaj. Wyjaśnię to.
Nawet się nie waż. Daj spokój. Muszę wrócić do domu.
Dzisiaj to nie była moja wina.
Nigdy nie jest, prawda?
- Jesteś dupkiem. - Daj mi linę.
Jaja sobie robisz.
Kurwa mać. Cholera...
Co, masz 10 lat?
Poczułeś się ważny?
Uważaj. Nie jestem taki, jak myślisz.
Zapomniałem ci powiedzieć, że Eric O'Bannon się rozmyślił.
Już nie chce się przyznać. Będzie proces.
Jak to? Miałeś to załatwić.
Oto Kevin, którego znam.
Jesteś dokładnie taki, jak myślę.
Starzejesz się, John, wiesz?
Straciłeś rodzinę. Straciłeś wszystko.
Złaź ze mnie.
Przestańcie. W tej chwili!
Napisy: Szymon Sobczak