Jeśli damy mu to, czego chce...
Jeśli Usher dostanie sędzię, wtedy postawi na swoim i będzie koniec.
Będzie mieć nas w garści.
- Nie przesadzaj. - Chciałbym.
- Wchodziłeś w tysiące układów. - Ten jest inny.
- Dlaczego? - Bo tak mi podpowiada rozum.
- Słyszysz, co mówisz? - Głośno i wyraźnie.
Dziwię się, bo wygląda na to, że ty mnie nie słyszysz.
Gdy już odzyskamy władzę
- i naszą pozycję... - Naiwność to u ciebie coś nowego.
- Myślę realistycznie, a nie naiwnie. - Stracimy wszystko, na co pracowaliśmy.
Wybór Ushera jest ostateczny.
Właśnie tak jest. To jego wybór i jego sędzia.
Próbuje kontrolować nasz dom, Biały Dom.
Dałam mu moje słowo.
Twoje słowo?
Serio? Ta rozmowa nie ma sensu.
Dorośnij.
Za kogo ty się masz?
Za tymczasową prezydent, która chce przywrócić cię do władzy.
Jeśli sądzisz, że nie znajdujemy się w punkcie krytycznym, to się mylisz.
Obudź się!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nagranie zarejestrowano rano czasu EET w dzielnicy Yarmouk w Damaszku.
Zasmakował w czekoladzie podczas pobytu w Cambridge.
Do kamery uśmiecha się Ahmed Al Ahmadi, brat Yusufa.
Na pewno?
Długo rozmawiałam z Yusufem Al Ahmadim. Nie są do siebie podobni.
To on.
- Nadal mamy Ahmeda na oku? - Tak.
To rzadka okazja.
Powinniśmy zaplanować atak.
- Skądże. - Pani prezydent...
Jakiś problem, generale?
Ahmed nie udał się z kryjówki do Damaszku po to, żeby kupić batonika.
Dowiedzmy się, z kim się spotkał.
Jeśli nas zauważy, to zniknie na dobre.
Jeśli poczekamy, to możemy dowiedzieć się dużo o ICO,
jej członkach, kontaktach, nawykach i taktyce.
Jest pan dziś wyjątkowo pokojowy, generale.
Zgadzam się z generałem Braegherem.
Choć pomyślny atak powietrzny na Ahmadiego
- byłby korzystny... - Nie chodzi o wybory.
Oczywiście, że nie. Jeśli działania będą skuteczne,
to można rozpocząć likwidację sieci ICO.
Pozbądźcie się go.
Jeśli prezydent się zgodzi, to będzie to najlepsze rozwiązanie.
ICO otrzymałoby jasny komunikat.
- W krótkiej perspektywie tak, lecz... - Tylko ta ma znaczenie.
Za długo działamy w cieniu terroryzmu.
Ze względu na obywateli Ameryki powinniśmy działać teraz.
Ile to zajmie czasu?
Znalezienie miejsca zajmie kilka godzin.
Dziękuję.
Marnujesz nasz czas.
- Działamy selektywnie. - Wkrótce nie będzie na żadnych wiecach.
Próbujemy was ulokować w Białym Domu.
Na prezydenta kandyduje nie Brockhart, a Conway.
- Nie będzie tego znosił dłużej. - Na pewno jest mu ciężko.
- Muszę odebrać. - Co się stanie z nim, gdy tam dotrze?
- Co będzie z Willem? - Będziemy przy nim.
- Ty i generał Brockhart? - Tak.
Jaka będzie rola Willa?
Nadal będę go wspierać.
Odpowiedz szczerze. Tyle jesteś mi winien.
Będzie prezydentem Stanów Zjednoczonych.
Mikrofon był włączony, a Brockhart gadał dalej.
Użyła słowa niesubordynacja?
Tak jej się wydaje.
Mówił o żołnierzach, cytuję:
„Pierwszy powiem im, by go nie słuchali”.
- Może zdobyć nagranie? - To będzie kosztować.
- To twoja przyjaciółka. - Ale mądra.
- Dobry materiał na spot po debacie. - Jeśli do niej dojdzie.
Uderzy w ich atut i pozbawi ich wiarygodności wojskowej.
To może zmienić wynik wyborów.
Nagranie jest warte każdej ceny.
Zdobądźmy je i sprawdźmy.
Niezależnie od decyzji o mianowaniu sędzi Benson,
ludzie nie mogą zapominać o ponownym głosowaniu w Tennessee i Ohio.
Dobrze.
Moja asystentka Angela zadzwoni
i potwierdzi godzinę spotkania w studiu.
Dobrze.
To wszystko, co znalazłam na temat dnia napaści na Douga Stampera.
Dobra, a zatem...
Gdzie to?
Gdzie to się zdarzyło?
W stanie Maryland.
Niedaleko...
Dorastałam pół godziny drogi stamtąd.
Napaść była tu.
A Rachel Posner
ostatnio mieszkała pod tym adresem.
W odległości 15 minut drogi.
Nie rozumiem, dlaczego muszę się tłumaczyć.
Czemu poszłaś do NSA?
Sprawdzałam, jak się ma amerykański obywatel.
- To tylko niezadowolony haker. - Więc dlaczego tak się nim interesujesz?
Jak wyglądał?
Pytam o to prywatnie.
Znam Aidana od 13 roku życia. Spotykał się z moją mamą przez parę lat.
To było dawno temu.
Nie chciał pracować w NSA.
Zmusiłam go do tego.
Nie rozumiem, jak go złapali ani dlaczego tam jest.
Chcę wiedzieć, czy jest bezpieczny.
Był w dobrej formie.
Co on wie?
Pewnie tyle co my,
dlatego musimy pilnować, żeby nie wpadł w poważne tarapaty.
Nie chcę się mieszać w twoje prywatne życie.
Przyszłam do prezydent.
Jeśli się zastanowić, to wszyscy jesteśmy powiązani.
W przypadku niebezpieczeństwa nie da sobie rady.
Cześć, Cathy.
Jane.
LeAnn Harvey, oto Jane Davis, podsekretarz...
Zastępca podsekretarza ds. handlu międzynarodowego. To długi tytuł.
Miło panią poznać.
Masz ibuprofen?
- Chyba mam aspirynę. - Nie.
- Uczula mnie i dostaję pokrzywki. - Może mamy ibuprofen.
Jesteś z tych Harveyów, którzy mieli fabrykę opon?
Mój tata i wujek sprzedali interes 20 lat temu.
Bieżniki już nie były takie same.
Ale to świetnie, bo trafiłaś do Waszyngtonu.
- Powiem prezydent, że już jesteście. - Dziękuję za proszki.
Przestawmy te dwa zdania i będzie dobrze, w samo sedno.
- Będzie trafnie. - Właśnie tak.
Panie już przyszły.
Dziękuję.
Sędzia Benson jest w drodze na obwieszczenie.
Zaczeka w Żółtym Gabinecie Owalnym.
Doskonale. Niech panie wejdą.
Dobrze.
Czy były prezydent będzie w Ogrodzie Różanym?
Francisa nie będzie.
Nie ma potrzeby.
Witam, pani Davis,
sekretarz Durant.
- Dawno się nie widziałyśmy. - Prawda. Kiedy ostatnio?
Think tank w Aspen w 2000 roku.
Dużo wtedy trzeba było myśleć.
Dobrze, że teraz już nie trzeba.
Proszę usiąść.
Przejrzałam kwoty zamieszczone
we wstępnej umowie na stal z Pekinem
i mam kilka pytań.
Musimy panią ewakuować.
- Co się dzieje? - To pilne.
- Dokąd idziemy? - Do Prezydenckiego Centrum Operacyjnego.
- Dlaczego? - Wytłumaczą to pani na dole.
Gdzie jest Francis?
- Gdzie Stamper i Yates? - Działamy zgodnie z protokołem.
Doradca ds. bezpieczeństwa narodowego jest w drodze.
- Proszę pani? - Poczekamy na Francisa.
- Spotkają się państwo w środku. - To rozkaz.
- Pani prezydent. - Co się dzieje?
Prawdopodobnie zaginęła ciężarówka z materiałem promieniotwórczym.
- Naprawdę? - Musimy porozmawiać z Greenem.
Wejdźmy do środka.
Tak.
Dziękuję.
Rozumiem.
CYBERCOM poinformował agencję wewnętrzną
o ciężarówce z trzema źródłami cezu 137, która nie stawiła się w dwóch punktach.
Ładunek miał zostać dostarczony z Atlanty z powrotem do Baltimore.
- Gdzie jest ciężarówka? - Jej system GPS jest wyłączony.
Jak to się stało?
- Potrzebna jest ponowna ocena. - Pewnie.
Musimy podjąć jakieś decyzje. Trzeba poinformować policję.
Będziemy ewakuować ludzi?
Porozmawiam z dyrektorem ds. walki z terroryzmem.
Zadzwoń do wicedyrektora Greena.
- Ale... - Pani prezydent ma rację.
Proszę pani?
Tu prezydent Underwood.
Nie wiemy, kto za tym stoi.
Przełączę na głośnik, aby wszyscy pana słyszeli.
Nie można skontaktować się z kierowcą od początku zmiany.
Ładunek może skazić teren w promieniu 50 kilometrów.
Nie musi być w głowicy, żeby zagrozić środowisku i ludziom.
Niemal słyszę pana myśli, generale.
Wolałbym nie spekulować.
Ależ proszę.
Ostatnio ICO wzmogło komunikację,
lecz stało się to już normą.
Przesłaliśmy mapy potencjalnie narażonych obszarów.
Co będzie gorsze? Tykająca brudna bomba
czy miasto wiedzące o tym, że jej szukamy?
- Kto został na górze? - Seth i LeAnn.
Bądź w kontakcie z Greenem.
Jeśli to brudna bomba, to wkroczyliśmy właśnie w inny świat.
Tak, proszę pana.
Trzeba myśleć o potencjalnym planie ewakuacji.
Musimy działać dyskretnie.
Bądźcie gotowi na wprowadzenie...
Potrzeba zespołu porządkowego...
...z czyjej jurysdykcji...
Z chwilą mianowania zostanie przerwany impas w działaniu sądu
i wybory będą kontynuowane.
Spójrzmy na to z dystansu.
Wybór Tennessee nie ma znaczenia.
Zwycięstwo w tym stanie niczego nie zmienia.
O wszystkim zadecyduje Ohio.
Jeden stan wybierze następnego prezydenta USA.
Jak do tego dopuściliśmy?
Takie sytuacje dzieją się nadal.
Ten gabinet pracuje za zamkniętymi drzwiami
i w cieniu.
Nagłe przełożenie nominacji jest typowe. Nie ma oświadczeń w Ogrodzie Różanym
czy jakichkolwiek informacji z Białego Domu.
Zastanawiamy się nad tym, jakie zakulisowe działania
powodują to nieoczekiwane opóźnienie.
Cisza jest ogłuszająca.
Po przedłużających się, zagmatwanych i chaotycznych wyborach
zasługujemy na jasność sytuacji.
A zamiast tego znów
ignoruje się nas i trzyma w napięciu.
Mam tylko nadzieję, że Ameryka nie przyzwyczaja się do tego.
- Halo? - To ja.
Doug?
Czemu nic nie wiem?
- O czym? - O tym, co się dzieje.
Jeśli to ma nam pomóc, muszę wiedzieć, jak wykorzystać informacje o bunkrze.
Zaginęła ciężarówka z materiałem promieniotwórczym.
Mamy przygotować z Sethem oświadczenie?
- Gdzie jest ciężarówka? - Nie wiadomo.
- Kiedy ją znajdziemy? - Nie wiadomo.
Czy to dzieje się naprawdę?
Pewnie nie.
Halo?
Pewnie nie? Co mam zrobić?
- To Doug? - Tak.
Mogę z nim porozmawiać?
- Powiedz nam coś. - Zachowujcie się normalnie.
Pracujcie dalej i komentujcie tylko trwającą kampanię.
Przełożyłem już wszystkie zaplanowane spotkania. Coś nam grozi?
Nie umiem powiedzieć,
bo nie wiem tego.
Czekajcie na informacje od Agencji Bezpieczeństwa Krajowego.
Dobrze.
Powinniśmy tu być?
Rozłączył się.
Co my robimy?
- Trzeba powiadomić Spikera McCarthy'ego. - Za wcześnie.
Należy powiadomić Kongres.
Powiedziałem, że jest jeszcze za wcześnie.
- Dyrektor Morrison sądzi, że... - Gdzie ona jest?
Obserwuje sprawę z biura.
Zadzwońmy chociaż do niej.
Mieliśmy okazję unicestwić ICO.
Nie pytano cię o prywatną opinię.
Potrzeba najnowszych informacji o Ahmedzie Al Ahmadim.
Skontaktuję się z dyrektor Morrison.
Mam kontakty.
Znam ludzi w tym regionie, którzy mogliby pomóc.
Sugerujesz, że wiedzą więcej niż FBI i NSA?
Niczego nie sugeruję.
Posłuchaj,
znam osoby, które negocjowały z ICO w przeszłości,
w sprawach zakładników i tak dalej. One mogą coś wiedzieć.
Potrzebuję telefonu
z bezpieczną linią.
Ledwo można tu oddychać.
Zrobię nam kawy.
Dlaczego pani Davis ma dostęp do tak tajnych informacji?
Dobre pytanie.
- Ściągnęliśmy to na siebie? - Co?
- Przepraszam, nie powinnam. - Posłuchaj,
zrobiliśmy wszystko, co musieliśmy.
Nie wiadomo nawet, czy to prawda.
Kupuję ją w Hong Kongu.
To najlepsza kawa rozpuszczalna na Pacyfiku.
- Zrobić panu? - Jeśli ma pani zapas.
Zawsze mam trzy lub cztery w torebce.
Ciekawe, ile tu jeszcze będziemy.
Sytuacja jest niejasna.
Nie powinnam pić kawy. Nadal czuję się słabo.
Nie wygląda pani.
Zbada pan mój puls?
Wydaje mi się, że pani panuje nad sobą.
Pan też.
Jak to o nas świadczy?
Tak, dziękuję.
Oddział SEAL jest na tropie Ahmeda Al Ahmadiego.
Zdaniem wywiadu cel wie, że jest śledzony,
a ciężarówka to narzędzie odwetu.
ICO chce, aby Ahmadi bezpiecznie opuścił Damaszek.
Jeśli uderzymy, to odpowiedzą atakiem.
- Trzeba ewakuować... - Chwileczkę.
Naszym priorytetem są ludzie!
Dowiedzcie się, ile nas dzieli od ataku i gdzie jest ciężarówka,
- zanim podejmiemy ostateczne decyzje. - Podejmiemy?
- Tak, nadal mam władzę. - Nie ma pan.
Noro! Wróg jest gdzie indziej.
Cafferty ma rację z ewakuacją. Zastanawia mnie postawa generała.
Pani Cafferty...
To było niestosowne. Najmocniej przepraszam.
Rozmawiałem z Davis.
- I co? - I nic. Prężyła muskuły.
Cathy?
Kto zaproponował dziś spotkanie z Claire? Ty czy pani Davis?
Jane.
Dziękuję bardzo.
- To wszystko? - Tak.
Jeszcze coś...
Za czyjej prezydentury Braegher dostał czwartą gwiazdkę?
Parę kadencji temu.
Razem z Brockhartem?
I innymi, których wtedy awansowano.
Dziękuję.
Masz to nagranie Brockharta, o którym rozmawialiśmy?
Sprawdzono je?
Poczekaj.
Gotowe.
Jeśli Underwood wyśle żołnierzy na granice,
pierwszy powiem im, by go nie słuchali.
Jeśli prezydent wydaje takie rozkazy, trzeba go odstrzelić.
Mam tylko tyle.
Świetne.
Jeśli dożyjemy jutra.
- Seth jest z tobą w biurze? - Jestem w Gabinecie Owalnym
i siedzę za biurkiem prezydenta.
To niepodobne do ciebie.
Ciągle próbujesz określić, kim jestem, i nie udaje ci się to.
Krążą plotki o tym, co się dzieje?
Tak, ale zaprzeczamy im.
- Sztab Conwaya zareagował? - Jeszcze nie.
Generał ma przemowę w Ohio, a gubernator nie udziela się.
- Dobrze. Obserwuj go. - Tak zrobię.
Chyba że czeka nas koniec świata i nie jest to ważne.
Do widzenia, Doug.
Wolno ci tu przebywać, Złotowłosa?
Wszystko w porządku?
Myślę o tym, jak głęboko jesteśmy, i nie jest to najmilsze uczucie.
- Przepraszam. Chce pani tu wejść? - Nie.
Bałam się latać, ale mi przeszło.
Nie przeszkadza mi to już.
Zaczęłam się bać drugiej skrajności.
Gdy za dużo myślę, czuję się przytłoczona.
Przepraszam, ale od powietrza obiegowego jest jeszcze gorzej.
Dlaczego pani tu jest?
Służby specjalne mnie tu sprowadziły.
Nie chodzi o sam dostęp. Sama pani tu przyszła.
- Zawsze idę w najbezpieczniejsze miejsce. - Dlaczego pani tu jest?
Pomyślałam, że mamy szansę
spotkać się nieformalnie.
Właśnie rozmawiałam przez telefon
i mam informacje z zagranicy, od prywatnych firm, o tym,
że Ahmadi przebywa w Damaszku.
Wiele grup próbuje go ująć,
w tym Stany Zjednoczone.
Lecz nikomu...
nie uda się to dziś...
ani przed wyborami.
Zbudowałam swoją karierę
na zajmowaniu się problematycznymi obszarami świata.
Moim powołaniem jest wyobrażać sobie niewyobrażalne.
Proszę wybaczyć.
- Przepraszam. - To moja wina.
- Nie szkodzi. - Proszę wybaczyć.
Miałam nieodparte wrażenie, że oferowała nam Ahmadiego.
Co to znaczy?
Mówiła, że wiele grup próbuje go ująć, lecz nikomu nie uda się to
ani dziś, ani przed wyborami.
Ściągnęliśmy to na siebie.
- Za mocno naciskaliśmy. - Przetrwaliśmy.
- Odizolowaliśmy się. - I co z tego?
Wiemy to, czego świat nie przyjmuje do wiadomości.
Nie ma sprawiedliwości, jest tylko podbój.
Jeśli pozwolimy na ewakuację Waszyngtonu,
to po nas i już przegraliśmy.
Proszę.
Rozmawiałem z LeAnn. Posłuchajcie tego.
Jeśli Underwood wyśle żołnierzy na granice,
pierwszy powiem im, by go nie słuchali.
Jeśli prezydent wydaje takie rozkazy, trzeba go odstrzelić.
Wypuście mnie.
- Przykro mi, proszę pana. - Otwórz drzwi.
- Mam rozkazy... - Nie jestem już prezydentem.
Nie mam już obowiązków.
Wyjść można dopiero po unicestwieniu zagrożenia.
- Otwórz drzwi. - Wypuście go.
- Słucham? - Wypuście prezydenta.
Otwórz drzwi.
Otwieraj.
Pani prezydent,
- trzeba rozpocząć ewakuację. - Nie, generale. Ja o tym zadecyduję.
Przepraszam, wiem, że zgodziłam się na to, ale muszę odebrać dzieci.
Mogę pojechać z panią?
Rodzice esemesują ze sobą.
Ktoś pracuje w NSA i powiedział nam, że pojawiło się zagrożenie terrorystyczne.
To nie pierwszy raz, ale nigdy nie wiadomo.
Moja mama umarła w zeszłym miesiącu na niewydolność nerek.
Przykro mi.
- Oczekiwała na przeszczep? - Tak, ale nie była na górze listy.
Moglibyśmy porozmawiać w drodze?
Dobrze.
Jak długo chorował Anthony?
Jakieś dwa lata.
Walczył zaciekle przez cały czas.
FUNDUSZ IM. ANTHONY'EGO MORETTIEGO
Jeśli lokatorzy płacą gotówką, to nie zadaję pytań.
- Pamięta pan te dziewczyny? - Tak.
Były bardzo zżyte. Rozumie pan, co mam na myśli.
Były też miłe.
Widział pan kiedyś tego mężczyznę?
- Nie wiem, co tu się działo. - Ale rozpoznaje go pan?
Tak.
Ktoś podobny do niego zapłacił czynsz z góry za trzy miesiące.
Jak mówiłem, nie oceniam nikogo.
Nie wiem, o co pan pyta, panie prezydencie.
Litości.
Ktoś lub kilka osób chce,
żebyśmy wraz z żoną przegrali wybory, i dlatego trzymał nas w bunkrze.
Chcę wiedzieć, co pani wie na ten temat.
Wszyscy pracowali na bieżąco nad odparciem ataku terrorystycznego.
A pani wolała zostać tutaj. Czemu nie było pani z nami w bunkrze?
Wolałam zostać w biurze,
aby nadzorować akcję pojmania lub zlikwidowania Ahmadiego.
Rano dało się wyczuć duże napięcie między panią a generałem Braegherem.
Mamy odmienne podejście.
Nie przeprowadzimy ewakuacji Waszyngtonu.
Zapamiętaj, że tak będzie, cokolwiek się nie stanie.
Obiecuję ci, Vanesso,
że gdy dowiem się, co się wydarzyło, przypomnę sobie tę rozmowę
i to, że zatajałaś informacje.
Generał Braegher bardzo popiera generała Brockharta.
Zawiązali spisek?
Czy posłużyli się terrorem
i działaniem ewakuacyjnym, żebym przegrał wybory?
Nie przepadam za generałem,
ale to są mocne zarzuty niepoparte dowodami.
Wy najlepiej chronicie siebie nawzajem.
Niedawno zgubiliśmy Ahmadiego i sądzimy, że nie ma go już w Damaszku.
Oczywiście.
Posłuchaj mnie.
To nie było nic innego jak najzwyklejsza próba zamachu stanu.
Nie wiem, w jakim stopniu brałaś w tym bezpośredni udział,
lecz zakończysz to
teraz.
Czy wyrażam się jasno?
Tak, panie prezydencie.
Ciężarówka się znalazła.
Nie mamy pewności, ale wygląda na to, że ICO nie brało w tym udziału.
Napromienniki i cez nie zaginęły.
Ciężarówkę przypadkowo zaparkowano w fabryce urządzeń medycznych w Durham.
Kierownik zakładu nie zgłosił jej.
Możemy na razie odetchnąć.
Dziękuję wszystkim za starania.
Pani prezydent, rano złożę swoją rezygnację.
Noro...
to były nadzwyczajne okoliczności.
Czym byłby nasz rząd, gdyby nie było w nim miejsca na ludzkie słabości?
Rozpocznij konferencję prasową. Wychodzimy.
Jeśli chodzi o Ahmadiego...
Nie znaleźliśmy go.
Ale znajdziecie. Macie szansę.
- Co pani oferuje? - Pomoc.
Jeśli pani prezydent jej potrzebuje.
Może pan powiedzieć więcej o dzisiejszych ćwiczeniach?
To rutynowy zabieg w celu zadbania o bezpieczeństwo narodowe.
- Zwykle są zapowiadane. - Jaki w tym sens?
Kto następny?
Przejrzał pan dokumenty?
Nie musiałem.
Ma pan godzinę na podpisanie pisemnej rezygnacji.
Chyba że powie pan, kto jeszcze był w to zamieszany.
Nie zasługujecie na to, aby być w Białym Domu.
Ani pani, ani pani mąż.
Życzyłabym panu powodzenia, ale to zbędne.
Na pewno poradzi pan sobie świetnie w sektorze prywatnym.
Zaplanowałam spotkanie z Jane Davis.
- Dobrze. - Chciałam powiedzieć już wcześniej,
że Cathy bardzo interesuje się Aidanem Macallanem.
Zbiłam ją z tropu.
Problemem nie jest Cathy, a Macallan
i osoba, przez którą Macallan stał się problemem.
Fundacja zebrała ponad 80 tysięcy.
Anthony był pierwszy na liście w dniu 15 marca 2016 roku.
Moretti powiedziała, że to ostatni dzień jej życia, ale się poprawiła.
Spędzali czas wolny z dziećmi i budowali gokarta.
Mam więcej.
Już rozumiem.
- Czego szukałeś? - Niczego.
- Dobra. - Co?
- Co się wydarzyło dziś w Białym Domu? - Nie powiem.
Czekałem, aby coś powiedzieć, ale dłużej już nie mogę.
Załatw mi pracę w Białym Domu.
Jestem chłopcem na posyłki i mam tego dość.
Jeśli nie wymagasz, to wymaga się od ciebie.
- Wstawię się za tobą. - Co to znaczy?
W odpowiednim czasie wspomnę twoje nazwisko.
Z chwilą mianowania
zostanie przerwany impas w działaniach sądu
i wybory będą kontynuowane.
Spójrzmy na to z dystansu...
Gdzie masz sól?
Po prawej od zlewu.
Naprawdę to były ćwiczenia?
Tyle się dziś działo.
Przyszedł do nas dziennikarz z Heralda.
Co?
Chce napisać artykuł o Tonym i fundacji.
Jak się nazywał?
Davis sugerowała, że może pomóc wytropić Ahmadiego.
Powinniśmy jej wysłuchać.
Ma coś w sobie, prawda?
Zachwyca i przeraża.
Jak pokusa, by pogłaskać rudego lisa.
Generał złożył rezygnację?
Tak i nie wskazał nikogo.
Miałaś rację. Trzeba spotkać się z Usherem.
Tak się składa, że jedzie do Kalifornii Północnej w ten weekend
na spotkanie z grupą mężczyzn,
na którym będą rozmawiać o kryzysie i przyszłości tego kraju.
- Trzeba zostać zaproszonym. - Tak. Ściągnijmy go.
Wiem, że to oczywiste, ale zawsze mnie dziwi,
że nie ma tu kobiet.
Wtedy były inne czasy.
To straszne.
Wojna czy ograniczenia epoki?
I to, i to.
Znasz moje zdanie.
Popieram kobiety na polu bitwy.
Fałszywy alarm?
Martwiłam się o ciebie.
Ja martwię się o ciebie cały czas.
Ale wiem, że nie chcesz tego słuchać.
Marku, wejdź proszę.
- Mamy wiele do omówienia. - Witam panią prezydent
i pana prezydenta.
Jak pewnie wiesz,
mieliśmy wczoraj pewne ćwiczenia w Białym Domu.
Ludzie zastanawiają się, co to było.
Wszyscy oprócz ciebie.
Mianowanie sędzi Benson jest przełożone na jutro rano.
Dobrze. A zatem...
wracamy do wyborów.
Nie wygrasz ich z kolejną październikową niespodzianką.
- Październik był dawno temu. - To prawda.
Ahmed Al Ahmadi jest nadal zagrożeniem?
Jak wiesz, jest on nieuchwytny.
Szkoda, że go nie złapaliście.
Cóż...
Okazja nadarzy się sama kolejnemu prezydentowi,
ktokolwiek nim będzie.
Jeśli urząd obejmie Conway,
to na pewno potraktuje tę sprawę priorytetowo.
Trzeba powstrzymać terroryzm.
Zabrałem wam wystarczająco dużo czasu.
Chcę ci coś puścić. To zajmie chwilkę.
Jeśli Underwood wyśle żołnierzy na granice,
pierwszy powiem im, by go nie słuchali.
Jeśli prezydent wydaje takie rozkazy, trzeba go odstrzelić.
- Nie trzeba mi więcej. - Dlaczego? Potem robi się ciekawiej.
Napisy: Aleksandra Maria Domke