Subtitle Re-Synced to this release by SubSync.net
Heden - De Duivels Cairn Schotland
Judy, wat doe je? Kom mee.
Ik wil de muziek horen.
Ik krijg problemen door jou.
Iedereen weet dat er geesten in de heuvel zijn.
Wacht, je hoort het zo.
Dat zijn geesten.
Als je hier blijft om naar geesten te luisteren,
komen ze uit de heuvel, en eten je op.
- Dat doen ze niet. - Doen ze wel.
En ik krijg de schuld. Kom nu mee.
Ik kan het horen.
Judy. Nee.
Ik schrijf het verhaal in de steen.
Judy!
Zet je naam daar.
Dok-ter!
- sync en correctie door Doctor C - - Vertaling: DutchBiBoy -
Oh, waar zijn we nu?
Aberdeen, Schotland, tweede eeuw na Christus.
Je klaagde niet toen het Mars was?
Waarom is Schotland plotseling belangrijker dan,
het bewaken van de kluis en je aan je heilige eed te houden?
Ze denkt meer te weten over de Romeinen dan ik.
Oh, dat verklaard alles, dank je.
Je weet niet meer over het negende legioen dan ik, echt niet.
Ik las het boek. Ik vond het boek prachtig. Ik lees alles...
- Ze verdwenen. - Behalve, dat deden ze niet.
Ze werden vernietigd in de strijd.
Waar is de grote hoop lichamen dan?
Waar is het negende legioen dan?
Als ze vertrokken, zouden ze nog steeds weg gaan.
Zie je 5.000 Romeinen marcheren naar het zuiden?
Daar, bij de rivier.
Ze volgden de rivier, dat hebben ze gedaan.
Er is zoveel dat je niet begrijpt over Romeins Brittannië.
- Ik had een 10+. - "Had een 10+."
Ik woonde in Romeins Brittannië. Geregeerd. Verbouwt.
gejongleerd.
En sprekend als gewezen Vestaalse maagd tweede klasse,
Kan ik je verzekeren...
Ik wed dat daar beneden een Romeins legioen is.
Wacht eens. Tweede klasse?
Goed, kijk jij maar bij de rivier.
Ik ga het laatste strijdveld zoeken.
Goed ik zie je hier weer met een Romeinse soldaat.
Ja, maar serieus... tweede klasse?
Ja, het is lang verhaal. Kom mee.
Ik eer u, Moeder.
Ik eer u.
Ik eer al onze doden.
Ik eer u, vader. Ik eer al onze doden.
Ik eer u, Moeder. Ik eer u, vader.
Ik eer al onze doden.
5,000 Romeinse soldaten. Ogen open.
Ze moeten een spoor hier hebben achtergelaten.
Brandende hutten, afgeslachte lokale bewoners, snoep papiertjes.
Donker!
- Donker! - Dokter..
Donker! Dokter!
Kijk, een steenhoop... Pictische beschaving.
De vogel!
Wat is daar mee?
Het zei "donker".
Ja, daarom haasten we ons,
omdat er is niet veel licht is om dit tijdstip.
Maar het sprak!
Natuurlijk deed het dat. Het is een kraai. Alle kraaien praten.
- Ze praten niet in de toekomst. - Natuurlijk wel.
De mensen hebben geen intelligente gesprekken meer met ze.
En nu zijn ze beledigd.
Kraaien in de toekomst zijn beledigd?
Natuurlijk, heb je niet het geluid opgemerkt dat ze maken?
Het is alsof ze mokken.
Kom, hoe sneller we er zijn, hoe sneller we het antwoord weten.
- Ja, ik weet het, maar... - Picten, oude Kelten, hielden van cairns.
Ze bouwden ze ondergronds maar dicht bij de hemel.
Ze denken dat het deuren tussen werelden zijn.
Kerken uit de ijzertijd.
Wat vind je altijd bij kerken?
Vrouwen met hoeden.
Precies. Menselijke nederzettingen.
Alles is wel vochtig, of niet soms?
Het is Schotland, het hoort vochtig te zijn.
Een Romeinse soldaat!
Ik wou dat ik Latijns had gestudeerd zodat je me kon verstaan.
Ik versta je.
- Sorry, wat? - Ik versta je.
Maar je spreekt Engels.
- Wat is Engels? - Wat je nu spreekt.
- Jij spreekt Latijns. - Doe ik niet.
Dat is Latijns. Je zei dat in het Latijns.
Het is de dokter.
Of de TARDIS, of beide. Iets, een telepathische link.
Auto-vertaling. Daarom spreekt iedereen in de ruimte Engels.
Waar heb je het over?
Oh, mijn God, het is zelfs in lip-sync.
- Wie ben jij? - Ik ben Bill.
Ben jij van het negende legioen?
Ja.
Ja! Waar waren jullie?
- Weet je het niet? - Weet wat?
Heb je gezien wat er met ons gebeurde?
Het is alsof zijn botten uiteen vielen.
Maar wat kan zoiets doen?
Een totale afwezigheid van al het zonlicht.
Dood door Schotland.
- Nee. - Nee.
Dit zou jaren duren. Dit is kort geleden gebeurt.
Dit is buitenaards.
Juist. Goed-oh.
De vraag is, waar zijn de anderen?
Ik wil alleen maar naar bed.
Nou, daar zijn ze, het negende legioen.
Een grote hoop lichamen.
Het is niet altijd leuk om gelijk te hebben.
Dit is kort geleden. Wat dit heeft gedaan is dichtbij.
- We moeten Bill zoeken. - Niet bewegen. Blijf waar je bent.
De Barbaren hebben deze vallen overal gegraven.
- Wat was dat? - Dat is wat de negende afslachtte.
Kan je het zien?
Ze vielen ons aan met een... een ding. Een monster.
Er is hier niets.
Ik moet terug naar de anderen.
Je zei dat ze waren vernietigd.
Er zijn overlevenden, een handvol. Ik kan ze niet achterlaten.
Natuurlijk niet.
We vonden een schuilplaats. Daar zouden we veilig kunnen zijn.
- Dus hoe was dat, dat monster? - Ik weet het niet.
We deserteerden. We waren degenen die het niet aankonden.
Romeinse soldaten vluchten niet, en wij deden dat wel.
Wat?
Ze zijn ondergronds bij de rivier. Er is een gravure van een vis.
Is dat het? Het monster?
Nee!
Blokkeer de ingang. Snel, schiet op.
- Hoe lang zal dat houden? - Niet lang.
Breng haar verder, waar we haar beter kunnen zien.
Je realiseert toch wel dat het beest nu weet waar we zijn?
- Je bent niet één van de barbaren. - Nee.
- Dus jullie zijn het negende legioen? - We zijn wat er van over is.
Simon zou al terug moeten zijn.
Hij zocht onze route naar het zuiden. Zag je hem?
- Ja. - Nou, waar is hij?
Het spijt me. Dat wezen doodde hem.
Wat is het? Dat ding, waar kwam het vandaan?
Het doodde hem?
Ja. Hij was bedekt met dat, soort van, zwarte slijm.
Het weet waar we zijn, en we zullen hier allemaal in het donker sterven.
Niemand sterft!
Oh, in hemelsnaam.
Hoe lang houd je ons hier?
Mogen we geen stoelen? En de Wi-Fi code, die dan?
Niet bewegen, niet praten. Kar komt zo.
Wie is Kar?
De hoeder van de poort. Mijn zuster.
Laten we hopen dat zij de hersens van de familie is, want er is
een grote boze wolf daarbuiten en jullie wonen in een huis van stokjes.
Mooi hier, of niet?
Ja, ik vind het mooi wat jullie ervan gemaakt hebben. Ja.
Ja, willen jullie popcorn? Heb ik zomaar klaar.
Wat doe je?
Ik zet mezelf in de gunst.
- Stop daarmee. Het is walgelijk. - Dat heet charme.
Ik ben er tegen. Ik ben tegen charme.
Ja, dat weten we.
- Ik zei niet bewegen! - Ik sta vast.
Hoorde iemand dat?
Weten jullie wat dat geluid was?
Wat?
Dat was het geluid van mijn geduld dat in een miljoen stukjes uiteen spatte.
Er zijn maar twee dingen die ik wil weten.
Waar is mijn vriend en wat vernietigde het Romeinse leger?
Ik vernietigde het Romeinse leger.
Echt waar?
Wat? Jij, in je ééntje? Dat is een goede truc.
Ik ben de poortwachter.
Poortwachter. Welke poort?
Heb je de oproep niet gehoord? Waar was je?
Ik moest de poortwachter dingen zoeken.
Sorry, wacht even.
Ben jij die machtige krijger waar we op wachten?
Waar zijn alle volwassenen?
Er was een grote strijd, en we versloegen de Romeinen.
Kar versloeg ze. Dat is het enige wat ertoe doet.
Ja, maar zij is geen krijger. Zij is een embryo.
Wat heb je gedaan? Gooide jij je actiepoppen naar ze toe?
Luister, Romein...
We zijn geen Romeinen. We zijn niet van het Romeinse leger.
Nee, we zijn zelfs niet Italiaans. Ik lust pittige spaghetti bolognese.
Laat me je iets vertellen over Romeinen.
Ze zijn de rovers van de wereld.
Als ze het land beroofd hebben, beroven ze daarna de zee.
Als hun vijanden rijk zijn, pakken ze alles af.
Als de vijanden arm zijn, maken ze hun tot slaven.
Hun werk is beroving, afslachten en plunderen.
Dat doen ze en ze noemen het een rijk.
Ze maken woestijnen en noemen het vrede.
Ja, maar de in huis toiletten moet je wel van houden, toch?
Het zijn geen veroveraars, het zijn lafaards.
Ze zijn ook allemaal dood.
Er zijn erg veel dode lafaards daar buiten,
en ik geloof niet dat jij ze doodde.
Omdat jij zei, poort,
en je noemt jezelf poortwachter, en je noemde poort wapens,
dus ik vraag me af
wat voor poort is het, en wat zit er aan de andere kant?
En ja je hebt helemaal gelijk.
- gelijk? - Ik ben erg snel.
Luister, jullie zijn allemaal erg boos,
maar eigenlijk allemaal erg bang.
Maar nu, willen jullie allemaal uit je huid springen zodat
Nardole en ik in de verwarring zouden kunnen ontsnappen?
- Wie ben jij? - Laat me dat uitleggen.
Monster!
We zoeken Bill, toch?
Nee, we zoeken het grootste gevaar in de omgeving
en lopen er recht op af.
Ja en Bill dan?
Als ze er is, redden we haar, Als ze er niet is, is ze al veilig.
Vertrouw me, dit is niet mijn eerste rodeo.
Ze denken dat deze steenhopen poorten zijn tussen werelden.
En daarbij, ze hebben het steeds over poorten,
misschien hebben ze gelijk.
De poort gaat open, je vriend zal niet terug komen.
Wat ik hoorde was dat het schip de Mary Celeste heette.
Zoiets in ieder geval,
de Enzomodanen namen aan dat elk soort dat ze ontmoeten zou
communiceren als hun, door elkaar op te eten.
De Enzomodaanse ambassadeur verwerkte de hele bemanning
en stikte helaas in een reddingsboot, dus...
Je bent terug!
Ze zeiden dat je waarschijnlijk nooit terug zou komen.
Ik was er maar een paar seconden.
Twee dagen.
Het is een interdimensionale tijd scheur.
Een seconde hier binnen staat gelijk een dag aan deze kant.
Ik was daar twee dagen?
En acht uren, vijf minuten, en...
- Dat is dan toch goed, of niet? - Goed?
Genoeg tijd voor je om Bill te vinden.
Ik heb gezocht. Zij hielpen met zoeken.
Hoe goed heb je gezocht?
Ik denk dat we haar kwijt zijn, dokter.
Nee. Nee, we weten gewoon niet waar ze is.
Helemaal niet hetzelfde. Kom mee.
Ik vertel jullie later over de Lusitania.
Oh, en kijk of je Bill kunt vinden.
We moeten verder.
Blijf in het zonlicht, het brand het slijm eraf.
- Bedankt. - Geen probleem.
Heb je honger? Kom op. Je moet wat eten.
- Hoeveel eten heb je nog? - Genoeg.
- Echt? - Stil Cornelius. Toe maar, eten.
Je hebt al twee dagen niets gegeten.
Ik ben nog nooit zo lang verdwaald geweest, ik moet hem vinden.
- Wie? - De Dokter, mijn vriend.
Ik weet niet wat ik moet doen, als ik hem niet vind.
Nou, wij zorgen voor je.
Ik moet mijn weg op één of andere manier terug vinden.
Dit is de veiligste plek.
Het beest is daar nog steeds.
- Je kwam terug. - Wist je wat daar binnen was?
De poort.
Een portaal tussen dimensies, weet je wat er aan de andere kant is?
Je weet niets, of wel?
Je geeft alleen maar toespraken, net als een tv uitzending.
Zal ik je zeggen wat daar binnen is?
Nee. Het heet de eter van licht, en wij hielden het tegen.
Elke generatie ging er een nieuwe krijger de poort in en bevocht
de Eter van het licht zodat het er niet door kon komen.
Maar het wezen kwam er wel door.
Het kwam er door en het vernietigde het hele negende legioen.
Het is zwak, het is bijna dood. Het zal snel sterven.
Laten we het hopen, omdat er nog miljoenen meer van zijn,
aan de andere kant, en binnenkort zullen ze hun weg vinden
naar deze dimensie.
- Dan zal ik ze tegen houden. - Jij houdt ze tegen?
Wat, met je lolly en je babyface verf
en je belachelijke monster moordwapen?
Houd je het ding wel op de juiste manier vast, trouwens?
Ik wil je hulp niet.
Maar ik ben het enige wat je hebt. Geloof me, ik sta aan jouw kant.
Kom mee, laten we gaan.
We zitten er samen in. Het komt goed met je.
Marcus was gewond, net als jou, en het zonlicht heelde hem uiteindelijk.
- Ik voel me beter. - Goed.
Ja, geen zorgen, Bill. Lucius zal voor je zorgen.
Kop dicht, Cornelius!
Lucius. Euh...
Juist, luister, er is iets wat ik moet uitleggen.
Wat?
Dit is waarschijnlijk een echt moeilijke idee.
Ik houd niet van mannen... op die manier.
Wat, nooit?
Nee, nooit.
Alleen vrouwen.
Juist, ik snap het.
Je bent net als Vitus dus.
- Wat? - Hij houdt van mannen.
Sommige mannen. Knappere mannen dan jij, Lucius.
Ik denk niet dat het bekrompen is, ik vind het prima.
Je weet wat je leuk vind.
En jij vindt beide leuk?
Ik ben gewoon, weet je, houd van mannen en vrouwen.
Nou, is dit niet erg modern.
Hé, niet iedereen hoeft modern te zijn.
Ik vind het erg schattig dat je zo gereserveerd bent.
- Proost. - We kunnen wel vrienden zijn.
Ik redde wel je leven, dat betekent dat we voor altijd vrienden zijn.
Ja. Daar kan ik mee leven.
- Waarom word het donker? - De zon gaat onder.
Nee, het is het beest.
Het loopt om ons heen, het zoekt een weg naar binnen.
Het wordt weer sterker. Het is sterk genoeg om te eten.
Ieder uur zonlicht dat het voedt maakt de wereld donkerder
en het beest sterker.
We hebben niet veel tijd.
Ik moet het stoppen. Dit is mijn schuld.
Ik ben de hoeder van de poort. Ik moet het goed maken.
Dus jij moest de poort bewaken terwijl iedereen de oorlog voer.
Maar je had vreemden bij de deur, en een waakhond op zolder.
Dus je liet het beest erdoor.
Het was het enige wat hun kon verslaan.
Dus je dacht dat de Eter van licht een heel Romeins leger kon verslaan?
Dat deed het.
En een heel Romeins leger zou het beest verzwakken of doden?
Ja.
Dat werkte niet.
Je Romeinse leger is afgeslacht en je maakte het dodelijkste
wezen op deze planeet heel erg boos.
Om een modderige heuvel te beschermen verdoemde jij je wereld.
Eén man, denk je dat één man ons allemaal kan redden?
Kom en ontmoet hem. Hij kwam hier om jullie te ontmoeten.
Hij heeft velen zoals jullie ontmoet, de doodsbange, de wanhopige.
En hij helpt altijd. Hij maakt altijd het verschil.
Er zijn daarboven geverfde barbaren. Ze zijn met meer dan ons.
Er is een beest van duisternis
dat een heel legioen in minder dan een uur versloeg.
Niemand kan daar tegen op.
Misschien is het dat wat jullie niet leren als je denkt dat
5,000 goed getrainde soldaten nodig zijn om wat schotse boeren te verslaan.
Ja, één man kan dat. En hij is hier.
Als je ons lafaards noemt, ga door.
We liepen al weg, dat weten we.
Jullie zijn geen lafaards, jullie zijn bang.
Bang zijn is goed, bang zijn is menselijk.
Maar ik zeg je wat het niet is. Het is geen plan.
Ze heeft gelijk.
Waarom luister je naar haar, opa?
Omdat verder niemand iets zegt.
We hebben een plan nodig.
Een echte commandant zou een plan hebben.
Waarom noemde hij jouw opa?
Ze noemen me altijd opa.
ik ben de commandant,
ik ben de oudste die over is.
Hoe oud ben je?
18.
Juist, luister naar me. Allemaal.
Ik ga naar boven om mijn vriend te vinden.
Als je mee komt, beloof ik niet dat jullie niet zullen sterven.
Maar ik kan je dit beloven.
Jullie sterven dan niet in een gat in de grond.
We moeten het terug drijven en de poort achter het sluiten.
De poort opent alleen als de ochtendzon erop schijnt, waarom?
Onze voorouders konden de poort niet helemaal sluiten,
maar ze bouwden de cairn om het te beheersen.
Net als het fakkelen van olie. Als ze de poort een paar keer
per jaar openden, voorkwamen ze dat het ding uiteen barstte.
Het is best slim, eigenlijk.
Ben je aan het pruilen?
Ik herdenk de doden.
Juist. Doe dat als je oud bent.
Ze zijn dood door mij.
Weet je, iedere moment van zelfmedelijden verspilt
de blije gedachtes van de levenden die erin mee gaan.
Als je een oorlog wilt winnen, weet dan, het gaat niet over jou.
Geloof me, ik weet dat.
Tijd om volwassen te worden, Kar.
Tijd om je strijd te voeren.
Hoe werkt dit?
Het vergiftigt het licht als het beest het opeet.
Goed. Hier hebben we meer van nodig.
Het heeft optische annuleringseigenschappen.
We hebben maar één kans.
Het is nu zwak, het is gewond, het verhongert.
Maar als de zon op komt, zal het weer eten en sterker worden.
We moeten het terug door de poort lokken
voor dat gebeurt, voor zonsopkomst.
Ik heb een plan.
Maar ik heb jullie hulp nodig.
Ik ben bang.
Wie niet?
Maar je moet je beest toch confronteren.
Kan je dat?
Ja.
Het is niets.
Het is de wind, langs de stenen.
Voorwaarts, Centurion, ga verder.
Er zijn vele doorgangen waar het beest binnen kan komen.
Het is een doolhof.
Hier hoorden we ze. De barbaren.
Hier recht boven ons.
Weet je zeker dat je vriend bij ze zal zijn?
Ja. Eigenlijk, word hij altijd de baas van de lokale bevolking.
- Hoe? - Meestal door ze te irriteren.
Wat was dat?
Goed, Centurions, let goed op.
Daar is de uitweg. Dus laten we gaan.
Rustig, Cornelius, laten we zeker zijn waar we op af lopen.
Nee. We gaan.
Nee. Wacht!
Snel, doof het vuur! Snel.
Aan de kant, Romein!
Sluit het valluik.
Blokkeer het. We moeten het blokkeren!
Centurions, verdedigingsformatie.
Het gaat terug. Het wacht af.
Het wacht om zonlicht te eten, om weer op kracht te komen.
- Hallo. - Hi.
Ik bracht je het negende legioen.
Daar zijn ze. Het verdwenen negende legioen.
- Ik heb ze gevonden. - Ja, dat heb je.
Nardole, wat gebeurde er met je?
Oh, ik hoor er bij.
Welkom in ons land.
Schots.
Wapens neer.
In hemelsnaam, hier hebben we geen tijd voor.
- Achteruit! - Lucius! Stop!
Ben jij nu hun kampioen?
- Er is geen tijd om te vechten! - Precies.
We wilden niet vechten.
We leefden in vrede, en toen kwamen jullie en vernietigden
iedereen en alles waar we van hielden.
Jullie begrijpen alleen oorlog.
Nee. Hij begrijpt het.
Of niet? En vraagt zich nu af waarom.
- Spreek jij Latijns? - Ik niet!
Ik ook niet, geen woord.
En ik spreek ook niet wat zei dan ook spreken.
Hij doet het.
- Jij doet het, of niet? - Ja. Ik doe dat.
Iets met de TARDIS, misschien? Telepathisch veld?
Dus nu we elkaar begrijpen, waar lijken we op?
- Jullie klinken als kinderen. - Jullie klinken ook als kinderen.
- Jullie allemaal. - Is dit wat er gebeurt?
Als je begrijpt wat iedereen in het Universum zegt,
dat iedereen klinkt als kinderen.
Er zijn uitzonderingen.
- Hartelijk bedankt. - Jij niet.
Oké, kids, opletten.
Zij heeft jullie legioen afgeslacht.
Jullie hebben alles afgeslacht waar ze van hield.
Nu hebben jullie de keus.
Jullie gaan verder met afslachten
tot er niemand over is of jullie worden volwassen.
Want er is nu een nieuwe oorlog.
Ik denk dat deze wezens lichtetende sprinkhanen zijn.
Zoekend naar scheuren en openingen tussen werelden
om in de dimensies van licht te komen.
Eenmaal doorgebroken, eten ze.
Ze zullen de zon eten,
en daarna eten ze de sterren.
En ze blijven eten
tot er geen sterren meer zijn.
Dus aan welke kant sta je nu?
Want zoals ik het zie, is er maar één kant over.
Als het helpt,
ik heb een plan.
Het voedt zich met licht maar het komt op geluid af.
- Dus wat gaat er gebeuren? - Het is simpel.
Beetje geluid, lokt het beest hierheen,
Drijf het terug de poort in.
Maar hoe houden we het daar? Ik bedoel, je zei,
dat al die dingen daar doorheen komen, toch?
Ze kunnen maar één voor één erdoor komen.
- Ik weet het. - Daarom werkte het beschermen van de poort.
Eén Pict daarbinnen, vecht ertegen voor een paar minuten,
dat hier 60 á 70 jaar duurt...
Ik snap het, ja, en dan gaat de volgende naar binnen.
Maar wat gaan we dit keer doen?
Of ga je Picten in de rij zetten
zichzelf opofferend tot het einde van de wereld?
Ik heb dit keer een beter idee.
- Het deel wat je me nooit vertelt. - Doe ik dat niet?
Word ik waarschijnlijk onderbroken.
Dit is erger dan jazz.
Niets, er is niets.
Misschien komt het niet.
- Hallo. - Hallo.
Hallo.
Dokter!
Nee, nee. Nardole.
Is misschien wat lastig voor je, of niet?
Nar.
Schattig. Hallo!
Monster!
Sorry?
Monster!
Daar!
- Het komt! - Het is er!
Sta klaar!
Bundel het licht!
Houd het hier!
We moeten het hier houden tot zonsopgang.
Houd het daar!
Draaien, de zon komt op!
Terug! Terug naar de leegte!
Het blijft alleen open zolang het zonlicht erop schijnt.
- Geef me je wapen. - Wat doe je?
- Dit is het slimme deel. - Nou, vertel het me.
De poort moet worden bewaakt, er is geen andere manier.
Het probleem is, de menselijke levensduur, is kort.
Het is hilarisch. Jullie zijn te snel voorbij.
Dus wat is het antwoord? Toe dan, denk eens na.
Het antwoord ben ik. Ik ga eeuwen door.
Ik ga niet eens dood, ik regenereer.
Ik kan de poort tegenhouden tot de zon dooft.
Nee, dat kan je niet!
Natuurlijk wel, ik ga dat doen.
Dat is je taak niet.
Nee, dat is het niet, Bill. Het is wie ik ben.
Ik sta al bij de poort van jullie wereld,
jullie te beschermen, sinds jullie uit het slijm kropen.
- Ik stop nu niet! - Dokter, alsjeblieft!
Luister, de TARDIS zal je thuis brengen, de terugreis is gemakkelijk.
Luister naar me!
Laat de instrumenten op de huidige instelling,
gewoon erop slaan met een moersleutel.
- Het wapen. Nu. - Nee.
Geef het me, toe.
Jullie zijn veilig, morgen ben je boer. Je mag een koe naar me vernoemen.
En de andere poorten die je moet bewaken? Hoe zit het me de kluis?
De kluis zal nooit bestaan, als ik deze dingen door laat komen.
- Dan moet anders ze tegen houden. - Niemand anders kan dat!
Ik kan het.
Wat zeg je?
Tijd om volwassen te worden, Dokter. Tijd om mijn strijd te vechten.
Het spijt me, nee.
Niemand anders kan dit, niet zoals ik het kan.
Wij kunnen het.
Ik sta klaar. Ik bewaak de poort met je.
Ik vecht aan jouw zijde.
Prachtig, briljant, jullie zullen twee seconden lang helden zijn.
En daarna zal het hele zonnestelsel worden opgegeten.
Stop hem!
Dit is mijn lot. Mijn strijd.
- Aan de kant, nu! - We doen om de beurt.
Jullie tweeën kunnen de poort niet houden.
Twee? Ik tel meer dan twee.
Het legioen van de Negende staat klaar om te dienen.
Stop met moedig zijn. Ik kan moedige mensen niet uitstaan.
Ik schrijf het verhaal in de steen. Ik schrijf je naam in de lucht.
Ze zullen het honderden jaren zien.
- Ze zullen je naam voor altijd kennen. - Goed.
Klaar?
Nee, luister naar me! Nee, luister!
Je hebt het fout, Dokter. Het is hun lot, niet de jouwe.
Sorry, je gaat nergens heen.
- Bill! Bill, stop! - Snel!
- Soldaten van de Negende! Vooruit! - Kom op!
Wat is dat? Wat gebeurt er?
Er gaan teveel tegelijk erdoor. Deze plek is instabiel.
We moeten hier nu weg!
Ik weet dat je aanleg hebt een wrok te dragen,
dus onthoud dat ik 10% van je geheimen ken.
De duistere geheimen.
En ik ben de enige in de TARDIS die weet waar het theegebak ligt.
Kar.
Ze beschermt de poort. Onthoud. Haar naam is Kar.
- Kar! - Kar.
Kar! Kar!
Je had het mis. De kraaien zijn niet aan het mokken.
De kraaien onthouden het.
Kar! Kar! Kar!
Het spijt me, Dokter, maar je moet een kluis bewaken.
Je kunt niet elk gevecht aangaan.
Goed, ik had het fout.
Ik wist niet wat er echt was gebeurt met het negende legioen.
Nee, we hadden het beide fout.
Ze waren nooit echt vermist.
Ze zijn hier altijd geweest.
Het negende legioen en de hoeder van de poort.
De dag doorstaan tot de zon onder gaat. De duisternis tegen houden.
Wat?
Ik dacht... hoorde je dat?
Ik dacht dat ik de muziek hoorde. Maar dat kan ik niet, of wel?
Ze zijn in een andere tijd.
Muziek is daar vreemd in.
Goed, zullen we weer naar huis?
Tijd dat jullie de kluis bewaken, we willen niet dat missy ideeën krijgt.
Oh, die moet altijd zien te vermijden.
Hallo!
Jullie duurden wel erg lang, ik was al ongerust.
Hoe kwam je uit de kluis?
Dus, wat doen we, hoe kon dit gebeuren?
Het is goed, Nardole, ze heeft wat werk voor me gedaan.
Sorry, het spijt me. Ik nam aan dat ze het wisten.
Had ik beneden moeten blijven?
Nee, het is wel goed.
Ze hoort in de kluis te zitten.
Hoe waren de motoren?
Beter dan je verdient. Je bent stout.
Doe je ooit aan onderhoud?
- Nee, maar ik heb een plan daarvoor. - Wat?
Jij.
Serieus? Wat, doet ze nu klusjes voor je?
Meneer, ik moet bezwaar maken met de meest verwarde termen mogelijk.
Laat me geen piepstem doen!
Kalm aan jullie twee. Ik ben geblokkeerd van de bediening.
Ik kan niet eens door die deuren.
Ik ben hier net zo gevangen als in de kluis.
Nee, dat ben je zeker niet.
Dokter, serieus, waarom liet je haar eruit?
Ik denk dat je vergeten bent hoe we thuis kwamen van Mars.
Wat, dus nu vertrouw je haar?
Nee, nu krijgt hij gratis TARDIS onderhoud.
Laten we ons niet meeslepen.
Dus wat heb je gedaan? Heb je ons bekeken?
- Stukjes, een beetje. - Wat dacht je?
Oh, geeft ze ons nu een overzicht?
Al die kleine mensen, gevangen in een heuvel, voor altijd vechtend.
Is dat echt volgens je bloedende hart, standaard?
Nou ze zitten niet vast en ze doen meer dan alleen vechten.
En er is muziek. Altijd muziek.
Nou, team, wie helpt me zijn gitaar te verstoppen?
Zie je, dat probeer ik je te leren, Missy.
Je begrijpt het universum, je ziet het, je houdt het vast.
Maar je leerde nooit om de muziek te horen.
Ik weet niet eens waarom ik huil.
- Waarom blijf ik dat nu doen? - Ik weet het niet.
Misschien probeer je indruk op me te maken.
Ja, waarschijnlijk een snood plan.
Dat klinkt aardig goed.
Het alternatief is erger.
Echt?
Het alternatief is dat dit echt is.
En het is tijd dat we weer vrienden worden.
Denk je dat echt?
Ik weet het niet. Dat is het probleem met hoop.
Het is moeilijk te weerstaan.
- sync en correcties door Doctor C - - Vertaling DutchBigBoy -
De volgende keer...
Ik kies een situatie, we laten haar gaan en we kijken hoe ze het doet.
Hallo, ik ben die mysterieuze avonturier in alle tijd en ruimte,
en dit zijn mijn misbaren.
Beloof dat me niet dood laat gaan.
Ik zei dat dit een slecht idee was.
Een 400-mijl groot schip weg kerend van de zwaartekracht
van een zwart gat.
Heel jammer, maar jij bent de reden dat ze komen.
Wat zijn ze?
Een Mondasiaanse Cyberman!
Geef ons een kus.