NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To, że ktoś wydaje się być w porządku,
a nawet bardziej niż w porządku,
pomijając te humory I resztę,
wcale nie oznacza, że taki jest.
Po co więc Pinowi środki uspokajające?
Gdybym tylko mogła pójść do stajni to wyjaśnić.
- Trochę już tu stoję, Zoe. - Ekstra.
Wcale to nie dziwne.
Zawsze byłaś nudziarą I nie przeszkadzało mi to.
- Ale musisz się z tym obnosić? - Że co?
- Weźmy tę bluzę. - Co z nią nie tak?
Jest ciepła, wygodna I trochę tajemnicza.
Będziesz wyglądać w niej jak żaba.
Przewodnik po stylu.
Patrz I się ucz. Poświęć na to jeden dzień.
- Cały dzień? - Może dwa.
Wiesz co? Masz rację.
Skupię się na prawdziwej Zoe.
- Serio? - Tak.
- Super. - A jakby pytała mama...
Powiem, żeby się nie wtrącała.
Znów będę dumna ze swojej siostry.
Dzięki.
Dziś zajmiemy się dobraniem różu.
- Zaczynamy od dobrego pędzelka. - Panie wybaczą.
Dziś zajmę się prawdą.
Nie bójcie się iść na całość.
To zapewni bardziej naturalny efekt.
Gdzie się skradasz?
Wcale się nie skradam.
W Los Angeles tak się chodzi.
- To jest modne. - Mama zabroniła ci jazdy.
- Wiem, ale... - Ale...
nie mówiła nic o chodzeniu do stajni.
Podoba mi się to.
Dzięki, dziadku.
Witaj, Raven.
Cześć, Zoe. Co tam?
Chodźcie tu.
Patrz, co znalazłam w bluzie Pina.
Leki.
- To te skradzione. - Pin to złodziej!
Ciszej, Becky. To nie zawody w krzyczeniu.
- Wybacz. - Lećmy do Sam.
Poczekaj. Póki co bez dowodów Pin jest niewinny.
- Ale miejmy na niego oko. - Jest na to sposób.
Zbudować dla niego konia trojańskiego?
Nie, Becky. Czas na borsukowizor.
To aplikacja, którą zrobiłam.
Miała być na borsuki, a nie śledzenie chłopaków.
Nie śledzimy nikogo. Próbujemy chronić konie.
Mam w telefonie obraz ze stajni.
Ben jest na zewnątrz. Idźcie do niego z Becky.
Jak klikniesz na borsuka...
Ekstra.
Jeśli Pin będzie się tu kręcił, to go zobaczymy.
Dobra, Bob gotowy na tajną misję.
Dobra. Spadajmy stąd.
Zaraz. Idziecie?
Wybacz, Zoe. Musimy zarobić na obóz.
- Sama nie dam rady pilnować koni. - Nie jesteś sama.
Kamera jest na miejscu, będziemy go widzieć.
Pa.
Zaczekaj, Ben.
Jeśli nie masz tego lata żółtej torebki,
nie istniejesz.
To najlepszy sposób na podrasowanie stylówki.
Cześć, kochanie.
- Idę do miasta. - Jesteś umówiona?
Potrzebuję kilku rzeczy. Idziesz ze mną?
Oboje wiemy, że zakupy w Anglii I w L.A. to nie to samo.
Ale spędzanie czasu z mamą, tak.
Zgoda.
Dobra, kamero. Co tam masz?
Och, cześć.
Siostra kazała mi oglądać jakieś modowe głupoty.
- No wiesz, moda to ja. - Przydałby ci się kask.
- Modny w tym sezonie? - Kask jeździecki.
Sam ma Majora osiodłanego. Mówi, że możesz jechać.
- Nie. Dziś nie będę jeździć. - Jak chcesz.
Powiem, że jesteś zajęta.
Zaraz... Co robisz? Masz jakieś plany?
Sam kazała mi pomalować przeszkody.
Spoko.
Wiesz co? Masz rację.
Byłoby szkoda zmarnować szansę. Powiedz Sam, że zaraz będę.
Lekcja jazdy dla kogoś, komu jeździć nie wolno.
Może być ciekawie.
Trochę za mały.
Marcus.
- Czy ty się ukrywasz? - Ja? Nie.
Tylko... sprawdzam, czy nadal cieknie.
I proszę, muszę to naprawić.
Becky I Jade chyba mnie śledzą.
- Zdaje ci się. - Znalazłem to.
Jakby... mapa mnie.
- Ciesz się. - Mam wystarczająco
dużo na głowie bez nich.
Biedny Marcus.
Smutny, bo wszystkie go chcą poderwać.
Żartuję.
- Pogadam z nimi. - Dzięki.
Przymierz ten z górnej półki.
Będzie lepszy.
Idealny.
Raz, dwa, trzy.
Świetnie.
Siedź bez ruchu, oddychaj głęboko.
I przestań się bać.
Major był koniem policyjnym. Możesz mu zaufać.
To nie strach. To...
To coś innego.
- Nie wiem co. - Ale ja wiem.
Za każdym razem czuję to samo.
Dobra, zaczniemy powoli.
W razie czego mów.
Zatrzymamy się. Poprowadzę cię na lonży.
Hej, co przegapiłem?
Dopiero zaczynamy. Może tu z nami zostać?
Ma niedługo egzamin.
Mogę poprowadzić lekcję.
Nie ma mowy. Przyda się chwila rozrywki.
- I chcę przetestować Zoe. - Póki co jest nieźle.
Dzięki, Marcus. Egzamin na instruktora zdany.
Dobra, zaczynajmy.
Zaciśnij nogi I wychyl się do przodu.
- Masz wspaniały dosiad. - Dosiad?
- Chodzi o mój tyłek, tak? - Tak jakby.
- To pozycja w siodle. - Naprawdę nigdy nie jeździłaś konno?
Nigdy.
Funt za jazdę.
Przejedźcie się na kucyku za funta.
Bob czeka. Czy nie jest piękny? Stoi tam.
Przejażdżka za funta. Zapraszam na kucyka.
Jade. Nasz pierwszy klient.
Mamo.
Mamo...
- Bob! - Już dobrze, słonko.
Kupimy innego.
Coś tu nie gra. Czemu nikt nie widzi, jaki Bob jest wspaniały?
- Spróbujcie swojego tańca. - Jakbyśmy taki miały.
Mówiłaś mu o naszym tańcu?
To bez sensu.
Nigdy nie zarobimy na obóz.
Dziękuję.
Przepraszam.
- Co to jest? - Zdrowe obierki. Są dla Boba.
- Weźmiesz je z mojego buta? - Nowy kolega?
Nic z tego.
No proszę, nie jestem słodki jak te obierki?
Jasne.
Zmieniło się tu.
Jesteś smutna? Tak wyglądasz.
Nie. Zmiany są dobre. Łatwiej zrobić krok naprzód.
Powinno się tak robić.
- Gdzie idziesz? - Do łazienki.
Dobra.
Tylko nie rób tam kroków naprzód.
Mam godzinę wolnego czasu, jeśli chcesz się spotkać. E.
E?
Nie. Żadnych kroków naprzód.
Żadnych zmian.
Wiadomość zostanie usunięta. Tak
Widzisz? Czy tu nie jest pięknie?
- Ja odbiorę. - Dam sobie radę, dzięki.
To potrwa tylko chwilkę.
To znowu ty.
Funt za przejażdżkę na tym rumaku.
Dam ci funta, jak go zabierzesz.
Przyda się nam.
- Jaki SMS? - Kucyk za funta.
Hej, chłopaku od kucyka. Potrzebuję twojej pomocy.
- Widzisz ją? - Brzmi super...
Podsłuchasz, o czym rozmawia, I potem mi to powiesz?
- To nie twoja mama? - Tak.
I ma poważne kłopoty.
Jest uzależniona od drogich horoskopów.
Więc... pomożesz?
A co w zamian?
Załatwię chętnych na kucyka.
Potrzymaj.
Nie znam się,
ale czy nie są mi potrzebne strzemiona?
Nie potrzebujesz niczego.
Pomoże ci to w równowadze. Zaufaj mi.
Naprzód.
Dobrze. Świetnie. Luźno lejce.
- Ciągle jadę. - Pewnie, że tak.
Poluzuj ręce. Rozluźnij nogi.
Świetnie. Tak jest.
Teraz spróbujemy kłusa.
- Nie może jeszcze chwilę tak zostać? - Spokojnie. Pilnuję cię.
Kłus.
- Postaraj się odprężyć. - Łatwo powiedzieć.
Dobra, spróbujemy czegoś. Zamknij oczy.
- Co? - Po prostu je zamknij.
- Co widzisz? - Swoje powieki od środka.
Postaraj się.
Pomyśl o czasie, kiedy byłaś odprężona.
Dobra, postaram się.
To było kiedyś.
Byłam z tatą w Yellowstone.
Niebo było tam jakby większe.
Tata mówi, że niebo zawsze podpowiada, co kryje się przed nami.
Wzniesienia I spadki, gdzie jest woda...
gdzie kamienie.
Świetnie ci idzie, Zoe.
Jak będziesz gotowa,
chciałabym, żebyś oderwała obie ręce.
Dobra, otwórz oczy.
Ja to robię.
Marcus.
- Gdzie byłeś? - Poczekaj chwilę.
Potrzebuję pomocy z przeszkodami.
- Obiecałeś. - Za pięć minut, dobra?
Gdzie Pin?
Każ mu się zatrzymać.
- Idzie ci wspaniale. - Gdzie on jest?
Kto? Wszyscy tu są.
Wiem, że wszyscy mają cię za nie wiadomo kogo,
ale powiem ci coś.
Zoe!
Znalazłem to. Ktoś obserwował konie.
Byłaś zalogowana.
No dobra. Podłożyłyśmy kamerę.
- Po co? - To naprawdę głupie.
Domyślam się.
Nagrywałyśmy Marcusa.
Becky I Jade ciągle go śledzą,
a kamera zrobi to jeszcze lepiej.
Nie mów nikomu.
Nie muszę.
Podglądasz Marcusa?
Tragedia.
Bob, wyglądasz jak gwiazda filmowa.
- Masz dar. - Mam ich wiele.
- Teraz mi mów. - Wszystko jest w porządku.
Twoja mama nie zamawiała horoskopu.
- Umawiała się z kimś. - Z kim?
Coś mi wypadło.
- Możesz zostać z przyjaciółmi? - Gdzie idziesz?
Wrócę na obiad. Uważaj na siebie.
- Niech odprowadzą cię do domu. - Dzięki.
Mogę taksówkę na molo?
Gadaj.
To jakiś gość, chyba ma na imię Elliot.
- E? - Mia ma tatę Elliota.
Zaraz, czyli Elliot jest w stajni?
Zobaczcie, mamy trzy osoby w kolejce do Boba.
Zarobimy z dziesięć funtów.
- Nie mogę tego wziąć. - Możesz.
Dobra, to chodźmy.
- Gdzie? - No jasne, że do stajni.
Spędzimy tam trochę czasu jako przyjaciele.
Chcę poznać więcej miejscowych.
Jade, to ja.
Kamera nie wypaliła. Robimy po staremu.
Złodziej!
- Więc to mnie śledzisz. - Tak.
Kradniesz leki, żeby odurzać swoje łupy.
- Moje łupy? O czym mówisz? - Jesteś złodziejem koni. Przyznaj się!
- Albo im pomagasz. - Myślisz, że zrobiłbym to?
Jest tu! Złapałam go.
- Co? W porządku? - Nie.
Nakryłam Pina włamującego się do apteczki.
To on kradnie środki uspokajające.
Dałam ci szansę. Tak mi się odwdzięczasz?
- Wołaj Teda. - Może być z nim.
Pin... wybacz, ale dzwonię na policję.
Zrób to.
POLICJA
Tam jest.
Dobra, Pin.
Gotowy?
Mam iść z tobą?
Byłoby super.
- Przyda mu się ktoś dorosły. - Dokładnie.
Dobra, idziemy.
- Co tu robi policja? - Co się stało? W porządku?
Tak.
Nakryłam Pina na kradzieży leków.
Nie wierzę. Prawdziwy złodziej w naszej stajni.
Zabiorę Boba na pastwisko, zanim się zmartwi.
- Rosie, co tu robisz? - Nic. A ty?
- Gdzie mama? - A co miałaby tu robić?
- A gdzie Elliot? - Był umówiony w mieście.
A co?
Nic.
Raven.
Hej.
Raven!
Hej.
Dobra, Zoe. Rób swoje.
- Zoe! - Hej, Raven.
Spokojnie.
Przestaniesz? Denerwujesz mi konia.
Mio, daj spokój.
- Hej, Raven. - Ktoś tu stracił swój dar.
Krok do tyłu, Zoe. Ostrożnie. Zaczekaj.
Dobra, mały.
Biorę go do stodoły Fireflya.
Mówiłam, że to Pin.
Wczoraj mówiłaś o duchu konia.
Szczegóły.
- Przestawię Ravena. - Nie.
Zostaw go tam. Firefly może stać w zniszczonej.
Raven jest zbyt delikatny, żeby spać w przeciągu.
Poza tym Firefly raczej nie ucieknie.
Dobra. Obiecałem, że ich odprowadzę.
No proszę. Zoe.
Twoje sny się spełniają.
Słucham?
Już nie będziesz musiała nagrywać Marcusa.
Masz go na żywo.
- O czym mówisz? - Podglądały cię.
Nawet podłożyły kamerę.
Nagrywałyśmy Marcusa.
Becky I Jade ciągle go śledzą,
a kamera zrobi to jeszcze lepiej.
- Śledziłyśmy Pina. - Nie wierzę.
Dobra. Rosie.
To tylko dzieciaki, Marcus.
Nic na to nie poradzą.
Znów się czaisz?
Śpimy razem?
Chodź tu, mów, o co chodzi.
Czemu byłaś dziś w stajni?
Szukałam mamy.
Ja...
Myślę, że robi krok naprzód.
- Naprzód? W kierunku? - Przeciwnym do taty.
Nawet nie mów, że wszystko gra.
- Wiem, że mają problemy. - Hej, chodź tu.
Powiem ci, co wiem, a wiem niewiele.
Jasne, traktuj mnie jak małe dziecko.
- Jak wszyscy. - Przepraszam. W porządku.
Wiem, że się kłócili.
I wiem, że trochę to już trwa.
Ale nie mam pojęcia, co z tego będzie.
Po prostu... chciałabym wrócić do domu.
Będąc w domu, mogłybyśmy im pomóc.
- Wiesz, że umiem przekonywać ludzi. - Oj, wiem.
To mój ukryty talent.
Nie taki ukryty.
Mogę im pomóc.
Znów będą razem szczęśliwi I wszystko będzie dobrze.
Ja będę dobra.
Obiecuję.
Rosie, spójrz na mnie.
To nie jest ani twoja, ani moja wina.
My im w tym nie pomożemy.
Mogłam się domyślić, że się martwisz o mamę.
Wiesz, daleko ci do wróżki.
Ale jestem twoją siostrą.
Muszę się tobą opiekować.
Więc od teraz trzymamy się razem.
- Siostry na zawsze. - Siostry na zawsze.
Nawet jak będziesz robić te nudne rzeczy
jak czytanie I jazda konna.
Coś się dzieje.
- To w stajni. - Powinnaś iść.
Będę cię kryć. Idź.
- Dziękuję. - Od tego masz młodszą siostrę.
Raven!
Weszli od tyłu.
- Kto? - Złodzieje.
Nie ma go.
Firefly zniknął.
Zabrali go.
Napisy: Piotr Lipiec