Hallo, Susan.
Je ziet er al veel beter uit.
Weer kleur op je wangen.
Kijk wat ik voor je heb meegenomen. Pantoffels.
Vloeren kunnen koud zijn.
Je bent nu weer snel op de been.
Je hebt mijn dochter tegen mij opgezet.
We hebben je behandelt met synthetische bloedplaatjes-groeifactor.
Wondgenezing.
Ik ben niet dood.
Waarom?
Omdat ik je nodig heb.
Hi, Chomper. Hi, Crazylegs.
Waar is Daisy?
Ik weet het niet. Waar is Daisy?
Daisy. - Daisy.
Daisy.
Laten we gaan. - Nee, er is iets niet in orde. Kom op.
Daisy?
Ze bloedt.
Wie heeft dat hier neergelegd?
Hééé. Jullie mogen hier niet zijn.
Kom op, terug naar het dorp.
Schiet op.
Schiet op. Kom op.
Vertaling: F@R Sync: AssenzA
Kunnen we even praten? - Ik kom te laat voor gymles.
Nee. Dat is niet waar. Nee. - Ja, wel waar.
Luister.
Ik vind het niet fijn om je met Rachel te delen en jij maakt dat erger als je niet met me praat.
Ze heeft me geen pijn gedaan. Heb je mijn gymschoenen gezien?
Kun je me vertellen wat er gebeurd is? - Ze heeft mijn vingernagels geknipt.
Je vingernagels? - Ja, en...
ze nam wat bloed af en ze praatte een beetje.
Waar had ze het over? - Wetenschappelijke dingen.
En ze gaf je een muis om mee naar huis te nemen? - Ja.
Heb je mijn gymschoenen gezien of niet?
Dank je. - Kom hier.
Ik ga een stuk uit je knabbelen.
Wat is er gebeurd? - Uh, niets.
Kom hier. - Nee.
Oh, mijn God, schatje, wat heeft ze gedaan?
Niets. Laat me los. - Wat heeft ze gedaan?
Hé, wat heb je? - Ik heb de spullen. Kom langs als jij klaar bent.
Prima. Ja. We maken een stop bij jou.
Laat me met rust. Hou er mee op. Maak je er niet druk over.
Hé, hé, hé. Wat is er gebeurd? - Stop.
Wat bedoel je met 'maak je er niet druk over?' Kijk eens hier. Kijk.
Wat? - Rachel snijdt in haar. Kijk toch.
Ohhh... - Oh, mijn God.
Kira.
Kijk naar me. Wat heeft ze met je gedaan?
Ik deed het. Ik heb mezelf gesneden. Stop Rachel de schuld te geven.
Waarom? Waarom?
Ik wilde kijken hoe snel ik kan genezen.
Het doet geen pijn.
Mag ik álsjeblieft naar school?
Schatje, ga naar boven, alsjeblieft. Gewoon, uhm...
Je weet waar we de pleisters hebben.
Neem gewoon de hele doos mee. - Uhm, oké.
Felix, jij brengt Kira vandaag naar school.
En je haalt haar daarna ook op. En neemt haar mee voor een nachtje bij jou.
Nee. Nee.
En blijf wakker. Je krijgt bezoek.
Wie? Wat ben je van plan? - S., waar ben je mee bezig?
Pak je spullen. Jij komt met mij mee.
Ik ga helemaal nergens heen. Heb je dat net gezien?
Ik laat haar nu niet alleen. - We hebben drie dagen.
Drie dagen tot het volgende bezoek aan Dyad en we hebben niets.
We hebben een drukmiddel nodig. Iets...
en ik heb misschien iets. - Wat dan?
Het is onze beste kans Kira te helpen.
Te veel herinneringen hier.
Stel je voor hoe ik me voel.
Herinner je je kas?
Vreemd genoeg liet jij alles dood gaan.
Nou ja, jij bent degene met de groene vingers.
En jij maakt je handen nooit vuil.
Nee.
Alleen mijn prachtige... zieke geest.
Die heb je dus nog steeds.
Ik weet dat je een doorbraak had.
Daarom doe je dit allemaal.
Maar ik ben klaar met je, Percival.
Ik kan je nooit vergeven.
Oh nee, zeg dat niet.
Ira. - Hallo, Susan.
Denk erover na, Susan.
We kunnen onze geschiedenis niet de toekomst in weg laten staan.
P.T. Westmorland.
Geboren in 1843, naar verluidt.
Opgeleid in Eaton en Cambridge.
Lid van de Koninklijke Geografische Vereniging waar hij een aantal artikelen publiceerde.
We zijn op antiekjacht geweest.
Het reguleren van de voortplanting in zwakbegaafde bevolkingsgroepen door P.T. Westmorland."
Natuurlijk, eigenlijk logisch. Hij was één van de eerste eugentici.
Goed werk, Scott.
Hij bestudeerde ook primitieve samenlevingen.
In 1894 verdwijnt hij in het oerwoud van Borneo, waarna niets meer van hem gehoord wordt.
Dood gewaand, 1898.
Hier is het allemaal. Ik heb haar e-mail gehackt. - En het kan alleen vandaag?
Maar ik snap het niet. Wat heeft deze persoon met dit alles te maken?
Juist, hoef ik niet te weten.
Wat voeren jullie in je schild?
Blijf zoek naar P.T. Hij moet ergens opgedoken zijn, de laatste 100 jaar.
Heeft misschien een nieuwe identiteit aangenomen. - Publiceert onder een pseudoniem.
Ja. Dus als wij terug zijn, kan ik dan een tijdslijn krijgen?
Neolutie vanaf dag één.
Waar gaan jullie heen? - Denk je dat ze mij iets vertelt?
Kerel met die honkbalpet?
Het is oké, we worden niet gevolgd.
Er was een zwarte auto, maar die ben thuis al kwijt geraakt.
Ga je me vertellen wat we hier doen?
Jij en ik gaan gewoon wat drinken.
Operationele veiligheid. - Serieus?
Wil u een menukaart zien? - Alleen een Schotse whisky soda.
Amerikanse whiskey, puur.
Je was de tent aan het verkennen. - Net als jij.
Soort zoekt soort.
Om wie gaat het? - Zeg het maar.
Laptop, rode wijn.
Heel goed.
Elizabeth Perkins, beetje drinkster. Twee keer opgepakt voor rijden onder invloed.
Maar dat is niet de insteek.
Ze heeft een dochter, die haar zo haat dat ze haar heeft aangeklaagd.
Ik moet bij Kira zijn, S.
En dat zal je.
Maar Dr. Perkins heeft mogelijk de sleutel tot P.T. Westmorland.
Alsjeblieft vertrouw me, Sarah, dit gaat helpen. Ik beloof het.
Maar we hebben haar identiteitsbewijs nodig.
Dit is fkauwekul. - Sarah, alsjeblieft.
Niet hier. - Nou, waar dan wel?
Wil je ergens anders praten over je verdomde geheimen? Ik ben het zó zat.
Daar gaan we... - Doe niet. Ik ben geen kind.
Gedraag je dan ook als één. Niet alles draait om jou. Je bent...
Het spijt me.
Oh, jeetje.
Bent u in orde?
Het spijt me zo.
Is het op u terecht gekomen? - Nee, nee, het is goed.
Het is uw dochter, neem ik aan?
Het... het spijt me.
Ze praat tenminste nog met u. Stilte is veel erger.
Maar wel rustiger.
Kom.
U wilt vast een ander drankje.
Dank u.
Oké, diep adem halen. Diep, in, in, in.
Ja.
Te gek volume.
Je wordt sterker.
Wat heb je daar?
Oh, we hebben dit in het bos gevonden.
Daisy het varken was ontsnapt, dus gingen Aisha en ik haar zoeken.
Ze zeggen dat er iets in het bos is. Heb je het gezien?
Nee. We hebben het echter wel gehoord. Het klonk eng.
Mud heeft ons gered.
Ze zei dat het een beer was.
Ik denk dat het een ogre is.
Uhm, wat is de wetenschappelijke naam voor ogre? Ogreüs nietechticus?
Ik weet niet. Ziet er behoorlijk menselijk uit.
Oké, ik heb een theorie.
Dat flauwekulverhaal over een beer in het bos dat heb je zelf verzonnen, juist?
Omdat, eerlijk gezegd, het een slecht verhaal is. Niemand gelooft het.
Dus, wil je mij vertellen wat daar werkelijk is?
Oké, ten eerste...
de beer is echt.
Hij is dodelijk en gevaarlijk... - Juist, leugenaar.
En nee, dat ben ik niet. En ten tweede...
Je was daar vanochtend. Je hebt de meisjes geholpen. Charlotte heeft het mij verteld.
We zitten hier op het eiland van Dr. Moreau; wat voor gekke zooi hier ook allemaal gebeurd,
het komt van het grote huis.
Ik weet dat je daarmee zit, Mud,
Dus, praat met me.
Vertel me de waarheid.
Het is niet zijn schuld. - Over wie heb je het?
Mud, wie is daarbuiten?
Jij gaat mij in de problemen brengen.
Waarom ben je zo bang?
Blijf weg uit het bos.
Er zit een beer in het bos.
Ze is meedogenloos, altijd al geweest.
En ze weet precies hoe ze me kwaad kan maken.
Hoeveel van uzelf herkent u in uw dochter?
Oh, gaat u me nu een rekening sturen?
Het is geen super wetenschap.
Uw problemen met uw dochter zijn direct terug te voeren op uw relatie met uw eigen moeder.
Jezus.
Dan zitten we hier de hele avond.
Dr. Elizabeth Perkins. Afdeling psychologie.
Trauma? Is dat, uh... PTSS?
Overlevenden van misbruik? Dat soort dingen?
Ik kijk naar hoe vaak PTSS samen voorkomt met depressieve stoornissen.
En u bent in de stad voor...
Een aantal ziekteverhalen voor een boek. Net even buiten de stad.
Laat mij u mijn kaartje geven. - Weet u, doe geen moeite. Ik raak die toch kwijt.
Nee, neem het toch maar. Je weet maar nooit.
Zijn we gekalmeerd? - Ik kwam alleen terug om te zeggen
dat je kunt blijven drinken. Ik ga weg. Ik neem een taxi.
Sorry.
Sarah, alsjeblieft. Rij met mij mee.
Het spijt me, ik wil niet dat ze mij ontglipt. - Doe niet, doe niet, ik betaal wel.
Oh, dank u. Heel erg bedankt.
Hé, luister.
Uw dochter worstelt met de gedachte wat het betekent om te worden zoals u.
Onthou dat.
Bedankt.
Even voor de duidelijkheid. Je hebt Madame LaRue voor Frans en dan heb je die, uh...
smakelijke Mr. Mitchell als klasseleraar en voor de rest.
Nou...
Hé, hoe gaat het met die snee in je arm? Moeten we er even naar kijken?
Het is in orde.
Oké.
Wil je je spullen neerzetten?
Het licht valt echt mooi op je gezicht.
Zit stil.
Ah, ik wil het zien. - Nee, ga zitten.
Je bent ongeduldig.
Kom op.
Hmm, ik lijk daar echt op mijn moeder.
Ja, je lijkt echt op je moeder.
Ik zit de hele dag aan haar te denken.
Rondstampend, hijgend als een mopshond.
Ik probeer haar te helpen. - Wat bedoel je daarmee, hè?
Ze... gedraagd zich stom en...
ze wordt boos op me omdat ik naar Rachel ga.
Maar ze laat me dingen zien,
zoals waarom ik speciaal ben.
Lieverd, je weet dat ook al doet Rachel aardig tegen je, dat we haar niet kunnen vertrouwen.
Kira.
We weten niet wat ze met dat speciale stukje van jou wil doen.
Dr. Elizabeth Perkins.
Patiënten, namen, e-mails, ziektegeschiedenissen.
Twee uur verderop ligt de psychiatrisch kliniek CedarRidge.
Haar contactpersoon daar is Dr. Nimitz.
Ze hebben elkaar nog nooit ontmoet. Ze wordt daar morgen verwacht,
maar ze verschijnt vanavond al...
Met haar assistente.
Er is daar een patiënt Alex Ripley. Niet z'n echte naam.
Blijkbaar een Neolutie overloper.
Hoge positie; dicht bij de oude Westmorland.
Waarschijnlijk tegen z'n wil vastgehouden.
Het is een gesloten kliniek.
Het zal niet makkelijk zijn binnen te komen, maar we gaan ze aan het praten brengen.
Hoe is Hell-Wizard daar verdomme achter gekomen?
Nou, dat deed hij niet, maar hij vond Perkins.
Dus, wie vond de overloper?
Wie van de vertrouwelingen van P.T. geeft jou info?
Dit doe je nou altijd. - Ik doe dit zelden.
Oké.
We hebben tijd, ik ga een tussenstop maken.
Waar?
Het is een klooster, mam.
Ik kan me jou hier helemaal niet voorstellen.
Je hebt er nooit iets over gezegd.
Je hebt zelfs nooit gezegd dat Westmorland daadwerkelijk in leven was.
We hebben een complexe voorgeschiedenis.
Ira...
Je bent jaloers. - Onzin.
Hij is een fossiel.
Nee. Je zou niet...
moeten lopen.
Vertel me gewoon wat er tussen jullie twee gebeurd is.
Jaren geleden,
koos hij een ander pad.
Een andere wetenschapper.
Iemand die bereid was de dingen te doen die ik niet wilde doen.
En hij liet Rachel jou neersteken.
Ik snap niet hoe je voor hem, met zijn waanzinnige visie, kan werken.
Ira, begrijp me niet verkeerd.
Die visie is ook de mijne.
Onze onenigheid gaat alleen over de manier waarop.
Zijn er ook andere bezoekers geweest?
De gelofte van stilte, misschien?
Deze is voor jou, lieverd.
Ja? Weet je dat zeker? - Ja, ik moet me gaan voorbereiden.
Geef haar een knuffel van me.
Ik zie je hier daarna. - Oké.
Oi, uilskuiken.
Sestra.
Donnie Hendrix heeft je ons geheim verteld?
Ja.
We zijn familie.
Sestra Irina was aardig voor me toen ik een kind was in de Oekraïne.
Ze beschermde mij voor de andere nonnen,
dus noemden ze haar een godslasteraar en hebben haar tong weggenomen.
Oh.
Ik schrijf mijn herinneringen op. - Je memoires?
Ga zitten, sestra.
Ik denk dat je hart zwaar is.
Sorry, lieverd.
Oké, niet het welkom dat ik gehoopt had.
Waar is de broederlijke liefde? - Oh, mijn God. Wat doe je hier? Wat is er aan de hand?
Ik wacht op mijn cocktail. - Shh, shh, shh.
Oh, slaapt Kira?
Alsjeblief zeg me dat S. niet... - Niet wat?
Mij alles verteld? Ha, ha, ha, waarschijnlijk niet.
Ze heeft wat licht geworpen op al die zussen van je.
Dat deed ze niet - Klonen. Jezus Christus. Wat een trip.
Ze had niet het recht dat te doen, Adele.
Hé.
Weet je wat? Ze vertrouwde mij.
Daar ben ik nogal gevoelig voor.
Jij had dat ook kunnen doen, weet je.
Adele, er was een reden waarom ik je het niet verteld heb.
Oh ja, ons leven is een hel en onze mensen gaan regelmatig gewelddadig dood.
Best.
Nou, heb ik je ooit verteld waarom ik geroyeerd ben?
Ik heb gewoon aangenomen omdat je alle drank opdrinkt.
Dat is een goede gok, maar je zit ernaast.
Ik heb geld verduisterd.
Bedrijfsrecht, ja? Ik ben heel goed in het volgen van het geld.
In geld stelen was ik niet zo goed.
Oh, mij God, wat een familie. - Ik weet het.
Hé, je moeder heeft werk voor ons.
Wat dacht je van het opsporen van:
bedrijven die patenten verzamelen
en wereldwijde winststromen
... in Zwitserland.
Ik haat fondu.
Ik kan Kira niet geven wat ze wil.
Ze snijdt zichzelf om antwoorden te krijgen, die ik niet heb.
Ik snee mijzelf vanaf dat ik klein was.
Maar ik ben gestopt toen ik rust vond en mijn zussen mij accepteerden.
Zij is een oude ziel.
Je zou onze gruwelen met haar moeten delen.
God, ik wil niet dat ze om moet gaan met wat wij doen.
Maar dat moet ze, dat weet je.
Ik was geen goede zus voor jou.
Ja, we probeerden elkaar te vermoorden.
Nee, nee, daarna.
Ik meed je.
Mijn tweelingzus, mijn andere ik.
Je maakte mij bang vanwege wat jij voelde.
Jij wist dat we verbonden waren.
Kira voelt dat ook. Ze voelt ons allemaal.
Maar ik niet, totdat...
tot ik halfdood was op dat eiland.
Zij stroomde dwars door mij heen
en hielp me overeind.
Is dat wat het is? Is dat hoe het voelt?
Ja.
Hier.
Hier, hier.
Onze erfelijkheid kan me niets schelen.
Dit is iets wat Rachel niet mag hebben.
Ik denk, die oude man en Rachel...
Na de baby's, doden we ze.
Nee. Jij gaat voor je baby's zorgen.
Wonderbaby's.
Net als wij.
Ja.
Een wandeling maken, m'n hoofd leeg maken.
Waar was het? Mud? Begrijp je me? Ik stel je een vraag, Mud.
Oh, nee. Ik heb niets gezien.
Je liegt. Waar is hij? Waar verstopt hij zich?
Ik weet het niet. Nou, laat me met rust.
Waar was hij? - Ik weet niet waar je het over hebt.
Mud. Ik weet dat hij daar ergens is.
Is ze in orde, lieverd?
Ja, ze is in orde.
Wauw
Dr. Perkins.
Ik bedoel, het is geen super wetenschap.
Uw problemen met uw dochter zijn direct terug te voeren op uw relatie met uw eigen moeder.
Niet slecht.
Ik heb een hemd voor u in mijn auto, mijn assistent.
Oké
Ik weet alles van trauma's.
Nee. Ik weet alles van trauma's. - Gabrielle Chalmers.
Ik zal u eens wat vertellen... - Assistent / T.A. / PhD student.
Hoofdvak... Hoofdvak depressieve stoornissen.
Oké, daar gaan we.
We accepteren geen 'nee'. Hou je ogen open en blijf in de buurt.
Juist, Dr. Perkins. - En stop je hemd in je broek.
Nimitz woont 30 minuten hier vandaan, dus...
De klok gaat nu lopen.
Nee, ik geloof dat Dr. Nimitz om vijf uur naar huis ging.
Vijf? Weet u dat zeker? - Ja.
Ik dacht dat hij nachtdienst had. Heb jij me niet verteld...
In de e-mail zei hij van 7 tot 2.
Wat? Klopt...
Klopt dat? Heb ik...
Heb ik dat verprutst? - Uhh...
Staat mijn bezoek überhaupt gepland? - Uhh...
Ze moet een geval bestuderen. Ze is hier voor haar boek.
Dr. Perkins, morgenochtend om 9.00 uur.
Morgen?
En u staat niet eens op de lijst.
Zij zal niet op de lijst staan.
Ik ben er op het laatste moment bij gekomen en nu heb ik alles verprutst.
En ik heb morgenochtend die telefonische vergadering en nu moet ik alles verplaatsen.
Uhhh, weet u, het is niet uw schuld. Dr. Nimitz heeft dit wel eerder gedaan, maar uh...
Weet u wat. Ik ga proberen hem hier weer terug te krijgen.
Nee, nee, stoor hem niet, dat zou belachelijk zijn.
Het is niet zijn fout.
Uhh, we zijn nu hier.
Waarom lopen we niet een beetje rond, bekijken de omgeving vast een beetje...
Nou, dat is iets dat we zouden kunnen doen,
nu we toch hier zijn.
Uhh...
Oké, weet u wat.
Ik kan u wel aanmelden.
Echt waar? - Ja.
Uh, mag ik een identiteitsbewijs hebben, alstublieft?
Natuurlijk.
Alstublieft.
Welkom bij CedarRidge.
Dit geeft u toegang tot afdeling 1, maar geen contact met patiënten tot morgen, oké?
U heeft ons zó geholpen. - Geen probleem, graag gedaan.
Ben je in orde? - Ja, het gaat.
Alex Ripley?
30 minuten tot het licht uit gaat, oké? - Dank u.
Als we hier naar binnen gaan en je ziet Alex Ripley,
dan moet je jezelf bijelkaar houden en kalm blijven, oké?
Weet jij wie hij is?
Zij, eigenlijk. En jij kent haar ook.
Hallo, Virginia.
Coady.
Ze is van de wereld.
Kan je ons vertellen wat ze je geven? Virginia.
Hé.
Doe je alsof, jij genocidaal kreng? - Buh...
Benzo-infuus, denk ik. Trek het eruit. Ik heb adrenaline.
Dit moet haar weer snel bijbrengen.
Kijk waar je beland bent, hè?
Hopelijk was het een verdomde lobotomie.
Je hebt een hele weg afgelegd. - Voel je je wat beter?
De fonkeling in je ogen is weer terug. Een beetje.
Hoe zit dit, sir? - Dat is prima, Mud.
Ik bel wel als het klaar is.
Herken je me nu? - Sarah Manning.
En haar moeder.
Ik mag haar wel.
Hoe gaat het met Helena en haar zwangerschap?
Die komt van haar.
Psychopaat.
De Castor soldaten en die vrouwen die ze infecteerden...
Ja, maar ze gaat ons nu over P.T. Westmorland vertellen,
toch, Virginia?
Nee, maar.
Jullie zijn ver gekomen.
Hoe de dingen veranderd moeten zijn sinds zij mij hier vast houdt...
kwijlend op mezelf.
Wie?
Haal me hieruit, dan zullen we praten.
Dat maak jij niet uit.
Praat. Jij gaat nu praten, nu. - Sarah, hou je in.
Alles in orde? - Dank u. Gewoon... een beetje onhandigheid.
Als je hier uit wil, dan zal je dat moeten verdienen.
Nu, wie heeft je hierin gestopt?
Een goede oude vriendin.
Ooit hadden we hetzelfde doel:
de menselijke genetica onder controle krijgen en de soort veranderen.
Onnodig te zeggen dat het niet altijd goed ging.
Mud?
We wisten vanaf het begin, dat we een paar eieren zouden breken.
Maar zij had nooit het lef voor het vuile werk.
Vertel ons wie het was.
Je weet wie me hier gestopt heeft, Sarah Dank na.
Toen Castor verloor,
won Leda.
Susan Duncan. Hoe is dat gelopen?
Ik was jong. P.T. en Susan rekruteerden me.
Vanuit Castor? - Het was voor het kloneren.
Voor we Kendall Malone vonden,
vonden we iemand anders. - Wie?
Onze eerste menselijke proefpersoon.
P.T. Westmorelands oorspronkelijke obsessie.
Maar er werden teveel fouten gemaakt.
Wat doe jij hier? - Oh, mijn God.
Mud. - Jij mag hier niet zijn.
Je moet nu meteen weg gaan. - Wat is dit voor plek? Is dit waar hij leeft?
Wat hebben ze met hem gedaan, Mud?
Vertel het me. Wat hebben ze met hem gedaan?
Je moet gaan, oké? - Vertel me het gewoon.
Hij mag je hier niet vinden. - Mud?
Je moet gaan. - Ik heb je hierboven nodig.
Wie is hij?
Verlaat het huis. - Mud, wie is hij?
Hier doorheen. Daarachter is een trap. Ga.
Wie was hij? - Een kind.
Een prachtig kind.
Een uniek genoom.
We probeerden het te ontsleutelen, maar...
In die begindagen was de wetenschap nog heel grof.
Wat is er gebeurd?
Hij kreeg tumoren.
Hersenschade, lichamelijke afwijkingen.
Susan wilde stoppen,
maar ik was nooit zo fijngevoelig.
Dus gingen we verder.
En we creëerden een monster.
Het is Mud.
Hé, jij daar.
Het is zo koud. Ik dacht dat je dit wel kon gebruiken.
Hé, grote jongen.
Het is Mud. Ik ben het gewoon.
Susan heeft het me nooit vergeven.
Ik nam Castor, zij nam Leda.
En P.T. hield ons uitelkaar.
Je zei dat de wetenschap grof was,
maar wat probeerden jullie te bereiken?
Wil je meer?
Op dit tijdstip in de avond, met die sleutelpas...
kan je me zo naar buiten rollen.
We hebben haar nodig. Kom op. - Dr. Perkins?
Ja. - Wat doet u op deze afdeling?
Ik ben een gast van Dr. Nimitz. - Ja, ik ben Dr. Nimitz.
Oh, eindelijk. Zo aardig om...
Dit is Gabrielle... - Keri?
Ms. Ripley's infuus is er uit.
Er was blijkbaar wat verwarring...
Ja, kunt u met mij meekomen?
Ik vermoord je.
Michael, Michael...
Laat los...
Ik haat je.
Verlaat deze afdeling. Wacht buiten op me.
Ga van me af. Haal je handen van me...
Doe Helena de groeten. Help.
Sarah. Sarah.
Saraaaah...
Susan?
Ik heb je verteld, Ira, het gaat mij allen om de manier waarop.
Het gevangen zetten van Virginia Coady,
de vrouw die Castor leidde.
Ik moest haar bij Percival weg houden.
Haar methoden zijn... onacceptabel,
en haar wetenschap verkeerd.
Maar hij denkt dat ze dood is.
Wat als hij erachter kom?
Ze is een gevaarlijk risico.
Toen ik die beslissing nam, stond ik aan het hoofd van Neolutie.
Moet je me nu zien.
Als hij zijn doorbraak gemaakt heeft, dan moet dat Kira zijn.
Na alles wat hij gedaan heeft, zou je weer voor hem werken?
Om haar te beschermen?
Om ons te beschermen, Ira.
Wauw. Ik dacht dat mijn leven intens was.
Nou, we willen je bedanken voor je hulp, Adele.
Dit was niet aan jou, S.
Ja, eigenlijk wel. - Wat?
We begeven ons op een heel nieuw niveau met Westmorland.
We moeten S. nu meer vertrouwen dan ooit.
Wat zou ik dan in Zwitserland moeten doen, hmm?
Ik moet hier voor Kira zijn en ik heb over drie weken een kunstexpositie.
De jongens hebben zitten graven. Er staan minstens zes Neolutie onderafdelingen geregistreerd in Zwitserland.
Dus we beginnen daar. - Volg het geld.
Adele heeft je nodig. - Jij leert snel. Je bent een overlever.
We doen dit als een familie.
Nou, Susan, zullen we een glaasje van deze excellente port drinken?
Als we dat doen,
kunnen we het soort gesprek voeren, waar jij en ik van houden.
Een gesprek gevuld met diepe
en ver rijkende
consequenties.
Nu, als we dat niet doen...
Dan is het gesprek erg kort.
Ja. En dat is jammer.
Erger dan de dood, eigenlijk.
Buitengesloten van de toekomst
nadat je er zoveel ingestopt hebt.
Je overwaardeert meedogenloosheid, P.T.
Dat heb je altijd gedaan.
Rachel is te beschadigd voor deze verantwoordelijkheid.
Ze heeft het tot nu toe heel aardig gedaan.
Ze heeft geprobeerd me te vermoorden.
Het was niet mijn bedoeling dat ze zover zou gaan.
Het spijt me, Susan. - Nee, dat doet het niet.
Jouw bedrijfsmatig opgevoedde psychopaat begint eindelijk geld in het laatje te brengen.
Maar geef toe, wetenschappelijk,
ben je zonder mij verloren.
Dat is waarom ik je nodig heb, Susan.
Ik heb real-time toegang nodig
tot al Rachels nieuwe gegevens over Kira's anomalie.
Best.
Exclusieve toegang.
Niets verborgen. Geen geheimen meer.
Maar...
Rachel heeft de leiding.
Dus... op de toekomst?
Op de toekomst.
Vertaling: F@R Sync: AssenzA