NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mam nadzieję, że wam smakowało.
Teraz chwila, na którą wszyscy czekali... król i królowa balu.
Zoë Rivas i Rasha Zuabi!
Okradły nas.
Powinnam się martwić?
Zig gada z Esme od godziny.
- Myślisz, że coś mu grozi? - Tak, seks z Cruellą de Mon.
Nie olałby Mai.
Pozostałe pary mogą dołączyć na parkiecie do naszych królowych.
- Idźcie. Nie przejmujcie się mną. - Co zrobisz?
Nie wiem. Przejdę się. Może poznam nowego księcia z bajki.
Chodź.
Co ja teraz zrobię?
Esme?
Nic ci nie jest?
Gdybyś zostawiła nas w spokoju, nie doszłoby do tego!
Gdzie Zig?
Zig?
Maya?
Nie mogę ruszyć nogą.
Cokolwiek się stanie Wiem, że przetrwam to
I jeśli wytrzymam Wiem, że przetrwam to
Tak to się robi
wyglądasz żenująco
Hejterzy będą hejtować!
Być najlepszą, być najlepszą Najlepszą, jak potrafię
Cokolwiek się stanie
Wiem, że przetrwam Wiem, że przetrwam to
OBSERWUJ OBSERWUJESZ
„WIEM, ŻE PRZETRWAM TO”
- Ładne korony. - Ale nam byłoby w nich lepiej.
Tak tylko mówię.
Nie wierzę, że wygrałyśmy. Jonah chyba serio nam zazdrości.
Nie ma się czym smucić.
Wybacz. Moja mama była królową studniówki i miała nadzieję, że też nią zostanę.
- I zostałaś! - Szkoda, że nie mogę jej tego powiedzieć.
Brakuje mi jej tutaj i będzie brakowało mi jej
- na jutrzejszym zakończeniu roku. - Rozumiem.
No jasne. Ty nawet nie wiesz, gdzie jest twoja rodzina.
W Libanie.
Z naszym kuzynem.
Pisuję z mamą.
- Przecież cię nie akceptowała. - Teraz cieszy się, że żyję.
Powinnam była ci powiedzieć.
Nie chciałaś sprawić mi przykrości.
Zadzwoń do mamy.
Minęło siedem miesięcy.
A jeśli nic się nie zmieniło?
Skrócić ją o głowę!
Nie jest złamana.
Tylko zwichnięta.
Co się stało?
- Już mówiłem. Poślizgnąłem się. - Powinieneś wrócić do domu i odpocząć.
Nie możesz jej tego odpuścić.
- A jeśli skrzywdzi kogoś innego? - To był wypadek.
- To żadna wymówka. - Esme nie jest sobą.
Odkąd dowiedziała się...
że idziemy razem na studniówkę.
- To nie jej wina. - Nie powinnam była cię zapraszać.
Wybacz, że cię wciągnąłem w swój dramatyczny związek.
Nazywam się Maya Matlin.
Dramaty mnie prześladują.
- Fuj. - Nie bądź zazdrosna.
Miała paskudną sukienkę.
- Co ty tu robisz? - Nabroiłam. Musisz mi pomóc.
Daj długopis. Musimy opracować plan.
Nic ci nie jest? Wyglądasz na zdenerwowaną.
Zig chce wrócić do Mai. Oczywiście, że jestem zdenerwowana!
Widziałam fotki. Poszli razem na studniówkę.
Próbowałam to zatrzymać, ale pogorszyłam sprawę. Nie wybaczy mi!
Gdzie trzymasz długopisy?
W porządku.
Co robimy?
- Mogłabyś go przeprosić. - To nie wystarczy.
W takim razie może prezent.
Zig zawsze marzył o motorze. Mój kuzyn je sprzedaje.
To będzie pierwszy plan.
Mama powtarza, że najlepsze pomysły przychodzą po dobrze przespanej nocy.
- Masz rację. - Super. Zadzwonię...
po taksówkę.
Też umieracie z głodu? Zjadłabym wszystko.
Dobra. Dzwonię do mamy.
Nie odbiera.
Zostawić wiadomość?
Cześć, mamo. Zostałam królową studniówki.
A jutro wygłoszę mowę pożegnalną.
Kocham cię i... chcę, byś uczestniczyła w moim życiu.
Proszę, przyjdź na zakończenie roku.
Co teraz?
Burrito czy enchilada? Nie mogę się zdecydować.
NOWA WIADOMOŚĆ OD: MAMA
Nie mogę.
Ja przeczytam.
To twoja mama.
Chce wiedzieć, o której zaczyna się uroczystość.
Przyjdzie?
Przyjdzie!
- Wstawaj. Dziś zakończenie roku. - Nie mogę tam iść.
- Masz zaśpiewać! - Tego też nie mogę.
- Inaczej może stać się coś złego. - I stanie się: przegapisz zakończenie.
Czapki, szaty, pożegnania... Nie chcesz zobaczyć dumy twojej mamy?
Jasne, że chcę, ale...
Mam złe przeczucie.
Bywa, ale nie możesz przez to opuścić zakończenia roku.
- Zig i Esme to zrobili? O to chodzi? - Nie zrobili tego. Ale...
Pokomplikowało się. Czuję, że...
gdy staram się być szczęśliwa, ktoś inny doznaje krzywdy.
- Przemawia przez ciebie depresja. - Ale to prawda.
Nie wiem, czy powinnam jechać do Kalifornii.
Marzyłaś o SoCalArt. Co powiedziałaby twoja lekarka?
Głęboki oddech i nie wszystko na raz.
Ty zacznij oddychać, a ja odkręcę ci wodę. Od tego zaczniemy.
- Co się działo po studniówce? - Nieważne. Doszło do niesprawiedliwości.
Chodzi jej o ten alarm bombowy.
Powiedziałam tylko, co widziałam na jego komputerze.
Nie zrobiłby tego. Jest zwykłym chłopakiem.
- Korespondował z niebezpiecznymi ludźmi. - Był samotny.
- Samotni ludzie są zdesperowani. - Boże.
Co?
Pewnie nic takiego...
- Esme mówiła, że chciała zatrzymać bal. - Czyli to jej sprawka?
- Tego nie powiedziałam. - Esme jest walnięta, ale nie aż tak.
- Gdzie teraz jest? - W moim pokoju.
Uważaj! Jest w złym stanie.
- Nie ma jej. - To gdzie jest?
Teraz zrób nam zdjęcie tutaj.
Musimy na zawsze zapamiętać tę ławkę.
- Tu się poznałyśmy. - No tak.
Miles uznał, że namierzysz mojego internetowego prześladowcę.
Kiedy przyjaźniłaś się z Milesem?
- Chodzili ze sobą. - Póki nie złamała mi serca.
Może nie trzeba było oglądać striptizu w wykonaniu Zoë Rivas.
- Która okazała się być prześladowcą. - Stare dzieje.
Co? Chyba aż tak głupio nie wyglądam w tej czapeczce?
- Zdałeś historię! - Pięcioma procentami.
Dzięki tobie.
Widzisz? Dobre rzeczy też przyciągasz.
Jak się czujesz?
Rozbity. A ty?
Ja też.
Świetnie. Wszyscy zadowoleni. Czas iść skończyć szkołę.
- Tu czy tam? - Zdecydowanie tam.
PAŃSTWO RIVAS
Nie wierzę, że mama przyjdzie.
Chyba już przyszła.
- Jak wyglądam? - Pięknie.
Nie musieliście przychodzić tak wcześnie.
Macie najlepsze miejsca na sali. Zaleta wygłaszania mowy pożegnalnej.
Mama parkuje?
Nie przyjdzie, Zoë. Przykro mi.
- Więc co tu robisz? - Chciała, bym ci to przekazał.
Nie była gotowa tu przyjść, ale dała ci prezent na zakończenie szkoły.
AKT URODZENIA
Dla Zoë
- Po co ci te dokumenty? - Na studia.
- Nie chce mnie. - Może ten list ci coś wyjaśni.
Nie. W porządku.
Nic mi nie jest.
Muszę o niej zapomnieć i skupić się na mowie.
- Widziałeś Esme? - Nie. Nie wywołuj wilka z lasu.
Wczoraj była załamana. Myślałam, że tu będzie.
- Kończy dziś szkołę, prawda? - Nie mam jej na liście.
Ma same szóstki. Dostała się na Harvard.
Nie chodziła na zajęcia od miesiąca.
Na szczęście dziś nie musimy się nią martwić.
Powinniśmy. Ewidentnie ma jakieś problemy.
- Musimy komuś powiedzieć o studniówce. - O tym alarmie bombowym?
- To Esme? - Nie wiem. Możliwe.
Dobra, już czas.
Zajmę się tym po zakończeniu. W porządku?
GRATULUJEMY ABSOLWENTOM
O, nie.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
A teraz mowę pożegnalną wygłosi Zoë Rivas.
Wydaje się, jakbyśmy dopiero wczoraj szli do pierwszej klasy,
a dziś już kończymy szkołę!
Nie byłoby nas tu bez wsparcia nauczycieli,
przyjaciół i...
rodzin.
Kiedy przybyłam do Degrassi jako...
jako...
Przepraszam.
- Chodźcie. - Zakończenie roku wzbudza wiele emocji.
Maya, gotowa?
Gotowi?
Czas się spakować Zostawić za sobą świat
Wybrać inną drogę Już na mnie czas
Otworzyć się na innych
Grać i śpiewać z całych sił
Mam pustkę w życiu I muszę oddech wziąć
A więc tak mnie wszyscy zapamiętają.
- Jako bełkoczącą idiotkę. - Ta mowa była przynajmniej... pamiętna.
Przyszły rodziny wszystkich.
A ja... patrzyłam na puste siedzenia i myślałam: „Jestem sama”.
Więc kim ja jestem? Znajomą?
- Właśnie. A ja? - I ja?
Kocham was, ale to nie to samo.
Nie jesteście moją rodziną. Z kim będę spędzać święta?
- Święto Dziękczynienia. - Boże Narodzenie.
Wielkanoc. Nie obchodzę jej, ale zawsze możesz na mnie liczyć.
- Kupiłaś motor? - Prezent z okazji ukończenia szkoły!
Wiem, że wczoraj się poprztykaliśmy...
Z tobą naprawdę jest coś nie tak.
Wiem. Twoi znajomi chcą nas rozdzielić.
Dlatego kupiłam motor. Musimy uciec.
Kończę szkołę.
- I co? Wyślą ci dyplom pocztą. - I nie umiem jeździć na motorze.
Dlaczego szukasz dziury w całym? Próbuję się z tobą pogodzić!
- Nie widzisz? - Uspokój się. Ktoś cię usłyszy.
Teraz się mnie wstydzisz?
Wszystko, co robiłam, było dla nas! Nawet wszczęłam alarm bombowy!
Ale nic nie jest dla ciebie dość dobre.
Nie powinnam ci była kupować tego motoru.
Przestań, zrobisz sobie krzywdę!
- Esme! - Puszczaj!
Pomyśl, co robisz. Nigdy nie jest za późno, by szukać pomocy.
Już dobrze. Zajmę się nią.
Deon Bell. Caltech.
Gratulacje!
Grace Cardinal. Ryerson.
Gratulacje.
Winston Chu. Banting!
Jonah Haak. Uniwersytet Toronto.
Gratulacje.
Miles Hollingsworth. London Writer's Academy.
Gratulacje. Dobra robota.
Maya Matlin. Niezdecydowana.
Gratulacje. Jeszcze nie.
Zig Novak.
Ktoś widział Ziga Novaka?
Jest.
Jest! Dobra robota.
Wiceprzewodnicząca, Goldi Nahir.
Zdobywczyni nagrody za zasługi dla szkoły. Banting.
Gratuluję.
Ty przysłałaś panią Grell?
Powiedziałam jej, co się stało na studniówce. Ktoś musiał.
- Ona potrzebuje pomocy. Jak kiedyś ja. - I na koniec...
Zoë Rivas. Nie przetrwalibyśmy bez twojego przewodnictwa.
Gratulacje.
Chciałbym wręczyć honorowy dyplom Tristanowi Milliganowi.
Jego podróż była inspiracją dla całej szkoły.
Tristan, zapraszam.
- Gratuluję. Dobra robota! - Dziękuję.
Przed państwem absolwenci!
Co tu robisz?
Wybacz, że obwiniłam cię za ten alarm.
Myliłam się i zachowałam jak rasistka.
- Dziękuję. - Czekaj!
Chcemy cię też zaprosić na imprezę na zakończenie roku.
Muszę się spakować. Wyjeżdżam do wujka do Montrealu.
Wrócisz?
Do szkoły, gdzie wszyscy mają mnie za terrorystę?
Przesłuchiwali mnie całą noc. Rodzice myśleli, że mnie deportują.
- Ale już wszyscy wiedzą, że to Esme. - Nikt mnie tu nie chce.
A teraz przyjdziesz?
- Zdecydowałaś się na SoCalArt? - Tak. Spróbuję.
Może nie wszystkie moje decyzje są takie najgorsze.
Jeśli potrzebujesz kierowcy,
nie mam planów na lato. Ani na jesień.
- Ani na zimę. - Coś wymyślisz.
Życie to nie wyścig. Ty mnie tego nauczyłeś.
Gotowa, by przeczytać list od mamy?
Na jej wyjaśnienia, dlaczego wyrzuciła mnie ze swojego życia?
Nie obchodzi mnie to.
Nie potrzebuję jej.
- Teraz wy jesteście moją rodziną. - Przemowa!
- Nie.
Nie! Przestańcie...
Przemowa!
Dawaj, Zoë!
Dobry wieczór, absolwenci!
Wydaje się, jakbyśmy dopiero wczoraj...
szli do pierwszej klasy,
a dziś już kończymy szkołę.
Powitaliśmy wiele nowych twarzy.
I z wieloma się pożegnaliśmy.
Kiedy przybyłam do Degrassi jako drugoklasistka...
wydawało mi się, że liceum to zawody.
Na najpiękniejszą.
Najpopularniejszą. Tą z najprzystojniejszym chłopakiem.
- Ależ się myliłam. - No raczej.
Bałam się pokazać ludziom, kim naprawdę jestem, bo...
bałam się odrzucenia.
Nauczyłam się, że świat jest dość duży dla nas wszystkich i...
jedyni ludzie, z którymi powinniśmy się porównywać, to my sami.
Dobra, dzięki, na razie. Mam nadzieję, że będziemy w kontakcie.
Wszystkich was czeka świetlana przyszłość, o której chcę usłyszeć.
W mym życiu jest pustka I oddechu mi brak
Gdzieś tam jest pustka Która na mnie czeka
To ostatnie wyjście
Ostatnia szansa, by wolną być
To nadzieja na jutro
Ma smak wolności
MILES HOLLINGSWORTH UDOSTĘPNIŁ 20 ZDJĘĆ
Na horyzoncie jest nadzieja
I światło, które widzę tylko ja
To ostatnie wyjście
TRISTAN MILLIGAN UDOSTĘPNIŁ 20 ZDJĘĆ.
DYPLOM UKOŃCZENIA SZKOŁY W TRAKCIE REHABILITACJI
Ostatnia szansa, by wolną być
To ostatnie wyjście
Ostatnia szansa, by wolną być
To ostatnie wyjście
Ostatnia szansa, by wolną być
Napisy: Agnieszka Putek