Hemelse madeliefjes.
Hé. - Wat?
Je kunt hier niet doorslapen. - Waardoor?
Met die bouwvakkers voor de deur.
Ik sliep nog. - Dat kan niet.
Nee, m'n gestoorde moeder heeft me wakker gemaakt.
Hoe gaat het? - Goed. En met jou?
Goed. Wat doe je?
Ik repareer de balustrade. - Dat klopt.
Je repareert m'n balustrade...
om half zeven 's ochtends.
Ik heb er nu tijd voor. - Waarom?
Ik zag laatst dat hij stuk was.
Dat is gevaarlijk. - We houden van slapen.
Zo blijven we mooi...
en worden we niet moordzuchtig.
Je maakt de buren wakker.
Kan je die hamer nog eens gebruiken?
Voor je hoofd.
En maak een "Te koop"-bord, want wij verhuizen.
Twee dingen: een bord en je hoofd.
En in die volgorde...
anders ben je te suf om dat bord te doen.
Verdorie.
Buitengesloten? - Hou je mond.
Had die deur dan opengelaten.
Lorelai, liefje.
Je maakt de hele buurt wakker. Stil nou.
Vergeef mij.
Ik ben echt geïrriteerd. - Kijk niet naar mij.
Het is Luke's schuld.
Hij stond hier. - Ja, ik weet het.
Breng haar weer naar bed, kleintje.
Hij repareerde iets... - Ik weet het.
Iets op de veranda. Het was stuk. Ik ben niet gek.
Hij sloeg ergens op. - Ik weet 't.
Michel, neem even op. - Dat kan ik niet.
Dit is niet de eerste keer.
Iedereen neemt de telefoon op, dus jij ook.
Begrijp me niet verkeerd. Ik had graag gewild.
Maar vandaag heb ik last van 'ennui'.
'Ennui'? - Ernstige 'ennui'.
Je weet toch wat 'ennui' is?
Het woordenboek definieert het...
als een luie, bijna werkloze Franse conciërge...
die de telefoon niet aanneemt. - Ik heb me erbij neergelegd...
dat alle bellers hier hersendood zijn...
en dat ik elke week wat geld krijg...
om hen beleefd te woord te staan.
Meestal kan ik daarmee leven, maar vandaag heb ik last van 'ennui'.
Ben je moe?
Het is 'n abstracte gevoelsangst. - Wil je naar je bedje?
Jouw grapjes maken het erger. - Oké, dat volstaat.
Je hebt koffie nodig.
Een extra sterke koffie graag.
Met extra cafeïne. Nee, vergeet de koffie.
Geef hem pure cafeïne.
Wat is er met jou?
Ik weet het niet.
Het kan raar klinken, maar ik denk dat het 'ennui' is.
Je hebt het haar uitgelegd.
Ze vroeg ernaar.
Je weet toch dat Sookie denkt...
dat ze de ziekte krijgt waar anderen aan lijden.
Nee.
Waarom moest ik je laatst dan uitleggen...
dat je geen prostaat had?
Hoe gaat het trouwens met Al?
Hallo? - Heb je even?
Voor jou altijd.
Ik heb maar even, maar ik wilde je horen.
Dank je voor vannacht. - Het was erg gezellig, hé?
Het is nu al legendarisch.
Het wordt nog veel beter. De volgende keer ben ik zigeunerin.
Ik wil je steeds vaker zien.
Ik ook. - Het is een vicieuze cirkel.
Het knaagt. - Ontwenningsverschijnselen.
Ik kan aan niets anders denken.
Een heerlijk gevoel.
Ik moet ophangen.
Nee. - Oké.
Ik moet ophangen.
Nee. - Oké.
We komen niet van elkaar af.
We moeten allebei ophangen. - Dat is zo.
Dus... - Hang maar op.
Nee, jij. - Vicieuze cirkel.
Dag.
Je ziet er gelukkig uit.
Wat is 't tegenovergestelde van 'ennui'?
Uitnui.
Ik ben genezen.
Ik had vannacht een vreemde droom.
Ons huis was ons huis niet meer.
Het was een fastfoodrestaurant. - Fascinerend.
Ik moest mijn kleren aandoen, maar die lagen achter.
En de man met het enorme olievat liet me niet langs.
Wat vreemd.
Dat olievat doet me ineens aan mijn droom denken.
We zwommen in een vijver, waar geen water in zat.
Het was olie of honing of zo.
Hé. - Wat?
Je deed het helemaal. - Wat?
Iemand beschrijft zijn droom die...
de ander aan zijn droom denken...
en plots gaat het alleen daarover.
De eerste heeft zoiets van, "en mijn droom dan?"
Die man deed gemeen tegen je.
We kenden hem. Hij woonde hier.
Die man die dat carrosseriebedrijf had...
voor Maybin Hewes het kocht. Weet je nog?
Nee. - Natuurlijk. Die magere man.
Peter Bonenstaak? - Nee.
Die freak werkte voor hem.
Dit was de eigenaar. Hoe heette hij? - Weet niet.
Dat weet je wel. Ik kan het niet van me afzetten.
Hij was klein en dik en hij heette...
Dick Klein? - Wat ben je toch een lolbroek.
Hoe heette die man van het carrosseriebedrijf?
Dat Stretch Cunningham-type? - Nee, dat Dick Tracy-type.
Groot, steeds een sigaar?
Hoe heette hij?
Iets van Jim of zo. - Iets met "-ing" op het eind?
Banning. - Lanning.
Dunning. - Ja.
Jim Dunning was die Dick Tracy-figuur.
Hij heette Jim Dunning.
De doos met Deans spullen.
Ik weet dat ik hem weg zou doen...
maar dat kon ik niet.
Je bent jong en je hoofd doet raar...
en je kan niet klaar denken...
met dat jonge rare hoofd.
Luister alsjeblieft, voor je boos wordt.
Je wilt er vast in snuffelen...
als je oud en getrouwd bent en met plezier terugdenkt:
"Wat was mijn leven interessant."
En dan kan je al die ex-dozen tevoorschijn halen, en dat is goed...
Ik wou dat ik die spullen bewaard had.
Ik zet 'm bij de doos van Max...
zodat ze elkaar gezelschap kunnen houden...
en elkaar kunnen troosten over hun Gilmore meisje...
en hoe ze haar verloren.
Sorry.
Bedankt.
Eigenlijk wilde ik zeggen:
"Janie Fertman, je bent een hersenloze sloerie...
die later op tv letters zal omdraaien...
maar alleen de letters die 'ping' doen en oplichten.
Ik heb geen behoefte om met jou te praten."
Maar dat zei ik niet.
Ze zei dat ik cheerleader moest worden.
Zomaar. Ik geloofde m'n oren niet. Ik flipte bijna.
Heb je wel geluisterd? - Nee.
Vreselijk. Ik ben ontzettend geestig.
Wat?
Ik ga naar binnen. - Dat kan niet.
Ik ga naar binnen. - Het is donderdag.
Weet ik. - Hij werkt op donderdagmiddag.
We hebben het over dinges. - Weet ik.
Mijn god. - Doe eens rustig.
Je stelt je aan. - Het gaat weer aan met Dean.
Blijf maar springen...
dan film ik je en geef je op als cheerleader.
Wat is er gebeurd? - Niets.
Ik weet eigenlijk niet waar ik mee bezig ben.
Of hij me nog aardig vindt...
of al mijn brieven en foto's heeft verbrand.
Misschien haat hij me, maar ik ga naar binnen.
Heel fijn. Je bent geweldig.
Maar je bent zo triest...
je loopt de laatste weken zo te hangen.
Ik mis de oude Rory. - Ik mis mezelf ook.
Ik heb met de nieuwe Rory te doen. - Ze werkt aan haar comeback.
Hopelijk gaat het lukken.
Duim voor me. - Succes.
Rory? - Taylor, ik schrok.
Wat doe je? Je loopt rond als een...
Als een wat? - Als een winkeldief.
Dat ben ik niet.
Je voldoet aan de kenmerken. - O ja?
Je bent alleen, nerveus, zonder doel.
En je draagt een ruime jas. - Ik ben een koukleum.
Wat doe je hier?
Ik zoek de jongen die inpakt.
Ik wilde hem iets vragen zonder u te storen.
Loop dan maar mee naar rij zes.
Mikey, dit is Miss Gilmore. Ze wil iets vragen. Tot ziens, Rory.
Hou haar in de gaten.
Ja?
Ik vroeg me af of je het leuk vond om hier te werken.
Wat?
Ik bedoel, vind je het leuk om boodschappen in te pakken?
Nee. - Oké, goed.
Dan kan ik dat van m'n lijstje schrappen.
Bedankt voor je tijd.
En? - Hij was er niet.
Hij werkt altijd op donderdag.
Niet meer.
Dat is 'n slecht teken. - Hoezo?
Hij gaat verder met z'n leven. - Waar heb je het over?
Hij is met zo'n donderdagmiddagmeisje.
Wie zijn dat?
Dat zijn sloeries...
die jongens achter de kassa vrij laten nemen...
zodat ze de sloerie kunnen spelen.
Je overdrijft.
Ik had het niet moeten doen. - Het was juist.
Taylor dacht dat ik iets wilde stelen. Stel je voor.
Je hebt daar al gestolen.
Ik ga je iets vragen.
Ik wil dat je heel eerlijk antwoordt.
Heb je hem op school ooit met een ander gezien?
Nee.
Anders zou je het zeggen, hè? - Ja.
Nee, want dan zou je hart breken. Ik heb echt niets gezien.
Zweer je dat op de zanger van "Blur"?
Op de ziel van Nico zweer ik je...
dat ik Dean niet met een ander heb gezien.
Oké.
Hij voelt zich rot. - Oké.
Hij is suïcidaal. - Goed.
En moet nodig naar de kapper. - Bedankt.
Je moet iets ophangen. - Heb ik gedaan.
Iets anders dan dode blanke en zwarte vrouwen.
Gordijnen? - Je weet wel. Zoiets als ik heb gedaan.
Heb ik gezien.
Die naaktfoto van die Siamese tweeling is erg stijlvol.
Weet je wat deze zijn? - Net kaartjes.
Voor P.J. Harvey.
Dan heb je een goede smaak.
Jouw idool, toch?
Ja, hoe wist je dat? - Ik ben alwetend.
Net een god. - Eentje is voor jou.
We kunnen niet samen gaan.
Zo? - Dan lijkt het net 'n afspraakje.
Het lijkt zo omdat het zo is.
Dat kan niet, Tristin. - Je hebt mijn toestemming.
Wat ben je toch bescheiden...
Rory, ik moet je om een grote gunst vragen.
Kijk maar. - Ja, wat?
Mag ik je nota's biologie van dinsdag? Ik was weg.
Een lunchafspraak. - Alsjeblieft.
Ik breng m'n aantekeningen straks wel.
Bedankt. - Nog één bedankje.
Ik ben nu fan van Judy Garland.
Die film op de tv was erg heftig.
Ze gebruikten vast m'n moeders pillen.
De Courtney Love van haar tijd.
Madeline kent de trends.
Was Judy trendy? - Natuurlijk.
Ze is neo-junkie chic.
Niemand vertelt mij die dingen.
Wat zijn dat?
Kaartjes voor P.J. Harvey. - Echt waar?
Met wie ga je? - Met Rory.
Wat? - Heb je een afspraakje met haar?
Ja.
Ik wist niet dat ze hem leuk vond. - Ik ook niet.
Zou ze boos zijn?
Wachten jullie soms op de tram? Voortmaken.
Die is zeker boos.
Fladder, fladder.
Snel.
Je hart is gebroken.
Je prins heeft je bedrogen.
Je bent door een pijl geraakt...
en nu ben je dood.
Dag Patty.
Lorelai. - Hé, Rachel.
Waar is Luke? - Ik denk in 't restaurant.
Daar zou hij moeten zijn, maar hij is er niet.
We zouden samen lunchen. Hij is weer niet komen opdagen.
Ik had tonijn gemaakt. - Lekker.
Meestal komt hij in z'n pauze even langs.
Maar de laatste tijd is hij...
Elders. Namelijk bij jou.
Hij doet gewoon wat klusjes. - Dat weet ik.
M'n hek, de dakpannen, en toen weer het hek...
omdat hij erop gevallen was.
Dat heeft hij me verteld. - Goed.
Als je hem ziet, wil je hem dan vragen...
of hij even langskomt? - Doe ik.
Bedankt. - Bedankt. Dag.
Hallo?
Staan blijven. - Ik ben het maar.
Ik schrok me dood. - Wie had je dan verwacht?
Ik hoorde iets zwaars bonken...
en wist dat het Rory niet kon zijn.
Het was ofwel een olifant...
of 'n grote man zijn die er niet hoorde.
Hoe ben je binnengekomen?
Door de achterdeur. - De achterdeur is dicht.
Daarom ben ik hier. Het slot is namelijk stuk.
Er was niets mis mee. - Het was goedkoop.
Het hoorde bij het huis. Het was oké.
Inbrekers zoeken zulke sloten.
Waarom? - Omdat ze het zo open krijgen.
Dat heb je bewezen... - Door je achterdeur open te breken.
Mijn god. - Anders kon ik niet naar binnen.
Je bent te ver gegaan, Luke.
Het stelt niets voor.
Je hebt ingebroken. - Ik maak het wel weer.
Blijf van dat slot af. - Wat?
Blijf eraf. Ga zitten.
Je bent alleen maar aan het werk.
En je bent in je schaarse vrije tijd...
nooit meer bij Rachel. - Dat is niet waar.
Ze kon je niet vinden vandaag.
Ik ontwijk haar niet. - Dat zei ik niet.
Maar dat bedoel je wel.
Je voelt je wel aangesproken.
Ik ontwijk haar. - Dat denk ik ook.
Ik vind het vreemd dat ze bij mij woont.
Dat wilde je toch? - Jawel, maar...
Het is gewoon...
Ik woon alleen al zo'n tijd alleen.
Als ik de melk in de koelkast zet...
moet die op dezelfde plek blijven staan, begrijp je.
We hebben nooit melk. - Koekjes dan.
Die gaan onderweg al op. - Je weet wat ik bedoel.
Misschien kun je haar leren om de plek te markeren...
en de melk precies zo terug te zetten.
Het is niet alleen melk.
Ik ben niet gewend dat iemand me verwacht.
Om... - Thuis te komen, samen te zijn.
Velen doen daar een moord voor.
Ik ben anders. Ik ben een einzelgänger.
Ik wil niet horen wat daar mooi aan is.
Sommige mannen zijn dat nu eenmaal.
Eenzame mannen. - Onafhankelijke mannen.
Zielige mannen. - Eeuwige kwajongens.
Lee Harvey Oswald. - John Muir.
De Unabomber. - Henry David Thoreau.
Droevige, eenzame mannen.
Ik verwachtte iets anders met Rachel.
Ik had het me anders voorgesteld.
Het leven loopt soms anders.
Misschien heb je te hoge verwachtingen.
Moet ik me dan gewoon neerleggen...
bij wat er op m'n pad komt?
Geldt dat ook voor Rachel?
Nee. Rachel is een kanjer.
Ze is dol op je.
Als ze alleen maar aan je melk zit, valt het nog wel mee.
Je moet jullie relatie een eerlijke kans geven.
Ik weet het.
En dat betekent dat je ophoudt met die vage klusjes hier.
Bedankt. - Graag gedaan.
Hoe gaat het met je?
Prima. - Goed.
Kom je voor m'n broer?
Nee hoor.
Ik ben een padvindster.
Ik ook binnenkort. Nu ben ik nog een kabouter.
Dat is alvast een gunstige uitgangspositie.
Waar is je uniform?
Die dragen we niet meer.
We willen meer aansluiten bij de gemiddelde persoon.
Net als de Hare Krishna's.
Je lijkt op iemand. - O, ja?
Je bent het meisje op de foto's.
Welke foto's? - In Deans kamer.
Heeft Dean foto's op z'n kamer?
Hij had er een heleboel waarop je je tong uitstak.
Wacht, "heeft" of "had"? - Wat?
Dat maakt nogal een verschil.
Ja? - Yep.
Hoe heet je? - Clara.
Je bent een knappe meid, Clara. - Bedankt.
Was het "heeft" of "had"? - Ik weet het niet.
"Had" is verleden tijd, "heeft" is nu. Denk na.
Ik doe m'n best. - Kun je even gaan kijken?
Dat wil hij niet. - Doe het stiekem.
Ach Clara, niet huilen. Ik wilde je niet aan het huilen maken.
Ik ben een aardig meisje. Een padvindster.
Clara. - Dag.
Wat is er? - Ze maakte me bang.
Wie? - De padvindster.
We hebben eten, drinken, leesvoer...
koffiebonen. Heb ik iets vergeten?
Dat is het wel. - Wat zorg je toch goed voor ons.
Ik doe m'n best. - Wil je echt mee?
Je hebt 't altijd over die bijeenkomsten. Ik wil het eens meemaken.
Ze zijn nooit saai. - Met wat geluk is die gekke vrouw...
die laatst met friet gooide er ook wel.
Net als de vorige keer.
Waren ze koud? - Nee, maar ik had genoeg.
Dat had ik nog vergeten.
Eén voor jou...
en één voor jou. - Wat zijn het?
Ringen met een diamant van snoep.
Dat is erg lief, maar we zijn geen acht meer.
Wat heb jij? - Druif. Ruilen?
Rood. - Ruilen.
Genoeg gediscussieerd.
Het is tijd om erover te stemmen.
Steek uw handen op. Wie is er voor?
Ze zijn al begonnen.
Wie is er tegen?
Je weet niet eens waar het over gaat.
Maar ik ben tegen.
De tegenstemmers hebben gewonnen. Noteer dat.
Lorelai, is dat eten?
Je mag geen eten mee naar binnen nemen, hoor.
Het zijn luiers voor de kleintjes.
De wat? - Rugvinnen en Cucamonga.
Wat zei ze?
Ik maak 'm in de war. Dan gaat ie door.
Nu is het tijd voor de rondvraag.
Ik wil iets zeggen. - Wie bent u?
Ik ben de stadstroubadour. - Wat?
Hij speelt altijd op z'n gitaar.
Juist, de gitaar.
Hij speelt op alle straathoeken.
Hij hangt rond.
We lijken op elkaar Luke. - Enge gedachte.
Ga maar verder. - Bedankt.
Ik vermaak de stad al een half jaar als troubadour...
en ik doe m'n job goed.
En nu is hij er ineens.
Er is geen plaats voor nog 'n troubadour.
Nee.
Dit gaat echt nergens over.
Laat hem uitpraten.
Dit is geen friet. Dit is Fahrfanugen Soogan Dugan.
Normaal bespreken we belangrijke zaken. Dit is geen zaak met inhoud.
Kom op, Taylor. Muziek is inhoud.
Kijk uit, Morey.
Na dat gescheld van je vrouw...
zijn jullie gewaarschuwd.
De troubadourwetten moeten worden nageleefd.
Die bestaan helemaal niet.
Ze zouden er moeten zijn.
Hier is het handboek van de stad.
Ik volg niet, mensen. De man is een landloper.
Waar woont u eigenlijk en wat doet u voor de kost?
Ik wil niet dat mensen dat weten. - Waarom niet?
Dat hoort bij 't troubadour-zijn. - Wat?
De mystiek.
Dit is echt absurd.
Onderschrijft u die troubadourmystiek?
Ik run een Kinko's in Grotin.
Dat zegt genoeg. Hij heeft geen eergevoel.
Je hoort niet te praten of een Kinko's te runnen.
Je hoort te spreken door middel van je muziek.
Daar gaat het om.
Waar bent u op uit? - Op uit?
Als u deze aardige mensen wilt uitbuiten...
Hij neemt geen geld aan, Taylor. Dat heb ik al geprobeerd.
Nu nog niet.
Hij wil geld verdienen met z'n act.
Waarom doet ie het anders?
Soms wil je iets zeggen, maar kun je dat niet...
omdat de woorden niet komen, omdat je je schaamt.
Als je dat dan in een lied kunt verwerken...
wordt het mooi, en de mensen luisteren...
en dan zeg je het zonder jezelf voor gek te zetten.
Niet iedereen schrijft liedjes.
Dus sommigen kunnen niet zeggen wat ze denken...
of aan anderen laten weten wat ze denken.
Zo krijgen ze de kans niet om iets recht te zetten.
Geef die man dus een vergunning.
Ik vond je speech goed.
Dat is de padvindster.
Om dit eindelijk te kunnen afsluiten...
verklaar ik deze mystieke man hier...
tot onze officiële stadstroubadour.
Andere troubadours moeten uit de buurt blijven.
Hij dus.
Wil je een paar frietjes?
Nee, ik moet terug naar Rachel.
Dat vind ik ook. - Dat wist ik wel.
Je bent terug.
Het was niet echt boeiend.
Ik heb de broodvoorraad aangevuld...
en Caesar naar huis gestuurd.
Wijze beslissing. - Dankjewel.
Dus je gaat weg?
Ja. - Was je van plan het me te zeggen?
Ik heb op je gewacht.
Die moeite neem je altijd wel.
Ga maar dan.
Wil je niet weten waarom?
Dat weet ik al. - Dat denk ik niet.
Het is net als die andere keren, Rachel.
Je kunt hier niet aarden. Je bent rusteloos en verveeld.
Hetzelfde liedje. - Dat is het niet.
Wat dan? Heb je een andere man?
Nee. - Wat is er dan?
Het is een andere vrouw.
Wat?
Bedoel je dat je...
Jij houdt van een ander meisje Luke.
Doe niet zo raar.
Ja? - Ja.
Je hebt gewoon een excuus nodig, om het ingewikkeld te maken.
Maar het ligt niet aan mij. - Je hebt 't vast geprobeerd, Luke.
Maar geef toe. Niet vanuit je hart.
Wel waar. Ik ben niet degene die is weggegaan.
Ik begrijp het niet. Wie is dan die andere vrouw?
Rachel, nee.
Je bedoelt...
Ze is een vriendin. Dat heb ik je al zo vaak gezegd.
Nee, één keer.
En toen kreeg je het al nauwelijks over je lippen.
Dit is belachelijk.
Je hebt het helemaal mis.
Het is niet...
Zij en ik zijn...
Ik ga nu.
Ik zal je missen.
Laat nog eens iets van je horen.
Toe nou, Rachel.
Wacht niet te lang, hè?
Waarmee?
Met het aan haar te vertellen.
Hier heb je m'n aantekeningen.
Nee, bedankt. - Je vroeg erom.
Die van biologie van dinsdag. - Nee, bedankt.
Wat is er met haar? - Niet met haar, Maria.
Maria? Toch niet weer dat maagd Maria-gedoe?
Nee, tyfus.
Wat?
Ik mocht je eerst niet.
Ik dacht dat je een boerentrien was.
Hou ik niet van. - Fijn om te horen.
Maar je bleek wel mee te vallen.
Soms ben je zelfs een beetje interessant.
Ik zal me nooit meer zo vergissen.
Ik lette niet op. Het zal niet meer gebeuren.
Waar heb je het over? - Over mensen gebruiken.
Over vijanden maken in plaats van vrienden.
Waarom ben je boos? - Dat weet je best.
Omdat ik je aan Tristin had gekoppeld? Het spijt me.
Ik dacht aardig te doen. - Natuurlijk.
Je hebt m'n moeders kleren trouwens nog...
die je van mij hebt geleend. - Dat is waar ook.
Ik hoop dat m'n hond er niet op gebaard heeft.
Wat heb ik misdaan?
Paris! - Denk er maar over na bij P.J. Harvey.
Gaat het daarover? Daar ga ik niet heen.
Volgens Tristin wel. - Hij liegt.
Ik heb de kaartjes gezien. - Die kocht hij zelf.
Je hoeft je er niet uit te kletsen.
Ik ben er al uit.
Ik heb toch geen tijd.
Ik spaar m'n extra uren op.
Wil je nog steeds bij de schoolkrant?
Dat weet je.
Je hebt een aanbeveling nodig. - Ik maak me geen zorgen.
De redacteur moet je steunen. - Geen probleem.
Toch wel. Dat ben ik.
Gefeliciteerd. - Dankjewel.
Er is nog wel een taak voor jou over.
Schrijf iets over het nieuwe parkeerterrein.
Dolletjes.
Helaas heb ik al iemand voor de muziekbijlage.
Platenbesprekingen en zo.
Je zou perfect geweest zijn. Maar ik heb Louise gekozen.
Die heeft maar twee cd's.
Ik moet ervandoor.
Een hele fijne zomervakantie.
Wat ben je weer irritant op tijd.
Eerst de trap af, dan m'n schoenen aan.
Wat zie je er chic uit. - Ik ga uit.
Ik had m'n gereedschapskist vergeten.
Hij staat hier.
Hij is zwaar, anders hadden we hem gebracht.
We zijn eraan gehecht geraakt. We noemen hem Bert.
Wij zeggen goeienacht en hij zegt welterusten.
We zitten te veel thuis.
Bedankt voor de goede zorgen. - Het was leuk.
Rachel is bij me weggegaan.
Wat? - Gisteravond, voorgoed.
Wat vervelend. Wat is er gebeurd?
Wat is er gebeurd? - Dat is moeilijk uit te leggen.
Ik dacht echt dat ze voorgoed zou blijven.
Ze had zo haar redenen.
Wat was er dan?
Ik heb geprobeerd laat te komen.
Mislukt, maar één minuut te laat.
Max Medina, Luke Danes.
Luke runt het restaurant. Hij heeft de lekkerste koffie.
Ik heb je op de bijeenkomst gezien. - Ik jou ook.
Fijn je te ontmoeten.
We moeten gaan. - Ja.
Ik ga ervandoor.
Ik kwam m'n gereedschapskist halen.
Ik doe veel in huis voor Lorelai.
Je bent erg handig. Ik spreek je nog wel.
Ja, zeker.
Maar niet vanavond. Het wordt laat.
Dat bedoelde ik ook. - Verkeerd begrepen.
Ik bedoelde morgen. Tot morgen.
We zien elkaar bijna elke dag.
Vanwege de koffie. - Dat heeft ze nodig.
Ik zie je morgen om de gebruikelijke tijd.
Reken maar op iets later.
Dat maakt niet uit. Ik ben er toch altijd.
Dag.
Gaan we?
Ik wilde alleen zeker weten...
dat jullie ophielden uit te halen.
Een oog ben je zo kwijt. - Waar heb je het over?
Laat maar. Ik haal m'n handtas.
En, is dat nu voorbij?
Wat? - Wat er tussen jullie was.
Dat is Luke, hoor.
Ik ving iets op daar.
Laat het los, gooi het maar weer weg...
want er is niets daar.
Oké.
Ik verwachtte niet dat je non zou worden toen het uit was.
Ik heb ook afspraakjes gehad.
Echt waar? - Een paar.
Met een echtpaar? - Ik heb een paar afspraakjes gehad.
Oké. Je hoeft geen man-non...
of hoe noem je dat te zijn.
Met wie ben je uit geweest? - Een monnik.
Je ging uit met een monnik?
Zo heet een man die in het klooster zit.
Ik zal het onthouden.
Het was uit tussen ons.
Ik begrijp het best. Ik heb ook niet thuis gezeten.
Dus je hebt iets met Luke gehad? - Nee.
Je mag het zeggen. - Niet met Luke.
Er was een vonk. - Nee, toch niet.
Al die vragen. Jij vertelt mij ook niks.
Je kent ze toch niet.
Waren het "niets bijzonders" afspraakjes...
of "wilde nachten"-afspraakjes?
Ik had het anders geformuleerd, maar dat laatste.
Goed. Ik stel je eerlijkheid op prijs.
Je had ook kunnen liegen om mij te sparen...
maar dat is niet nodig. Bedankt.
Ik deed het met Rory's vader.
Genoeg. - Op het balkon van m'n ouders.
Ander onderwerp. - Jij bent begonnen.
Het hoeft geen wedstrijd te worden.
Wie z'n schuld is dat? - Ik weet het niet.
Waarom doen we zo tegen elkaar als het net weer goed gaat?
Dat weet ik niet.
Ik vind het niet leuk. - Ik ook niet.
Ik ben het zat. - Precies.
Telkens we bijeen zijn brengt er iets ons uit koers.
Er is maar één manier om dat te voorkomen.
Door het uit te maken. Moord is geen oplossing.
Ik vind dat we moeten trouwen.
Geef me een hint of je het meent.
Ik meen het.
Duidelijk. - Wat is je antwoord?
Ik heb geen antwoord. Je hebt me net geen aanzoek gedaan.
Toch wel.
Het moet meer zijn...
dan een wanhopige poging om een ruzie te beëindigen.
Het was meer. - Het moet voorbereid zijn.
En betoverend.
Er hoort muziek bij en romantisch licht...
en een subtiele opbouw naar de grote vraag.
Ik mis 1000 gele margrieten...
en kaarsen en een paard. Wat doet dat paard hier...
tenzij jij erop zit, dat gaat misschien wat ver.
Maar het zou meer moeten zijn dat dit.
Je hebt gelijk.
Inderdaad.
Het spijt me. - Het geeft niet.
Laten we opnieuw beginnen.
Dring.
Nu ben ik vijf minuten te laat. - Je leert het al.
Laten we gaan.
Tot kijk, Bert.
Ik ben dit spelletje beu. - Welk spelletje?
Spreken we daar af? - Waar heb je het over?
Het concert is vanavond.
Veel plezier met die lege stoel.
Ik begin het zat te worden. - Ik ook.
Wat is er?
Je vertelt iedereen dat ik met je meega.
Een paar. - Paris weet het.
Het ging net goed. Nu is ze weer boos op me.
Dan is de schade dus al geleden. Kom mee.
Ik ga nooit ergens met jou naartoe.
Ik heb kromgelegen voor die kaartjes. - Je vader.
Niemand kent die zanger verder.
P.J. Harvey is 'n vrouw.
Wat doe je?
Je krijgt ze terug als je met me meegaat.
Wat ben jij zielig, Tristin. Hou ze maar.
Dean?
Wat doe jij hier?
Ik ga weer. - Blijf nou.
Ik had niet moeten komen. - Wacht.
Ik sta voor paal. - Waarom?
Ik kom helemaal naar hier om jou met hem samen te zien.
Tristin was alleen... - Geeft niet.
Hij heeft je boeken.
Afgepakt. Hij wil ze niet teruggeven.
Waarom ben je hier?
Dat weet ik zelf niet. - Dat weet je wel.
Omdat ik dacht dat je...
Laat maar. - Zeg nou.
Ik dacht dat je me wilde spreken. Je bent langs geweest.
Dat was ik niet. - Dat was je wel.
Iemand die op me leek misschien.
M'n zusje herkende je van de foto's in m'n doos.
Wat voor doos?
Met foto's en brieven van jou en mij. Alles wat ik van je heb.
Heb jij een Rory-doos?
Wat bedoelde je op die bijeenkomst? Over liedjes schrijven?
Ik wist niet wat ik zei.
Ging dat niet over mij?
Dan heb ik het me allemaal ingebeeld.
Je vriendje wacht. - Hij is m'n vriendje niet.
Ik haat hem. - Tuurlijk.
Dean. - Ja?
Stop. - Waarom?
Omdat ik van je hou, idioot.
Kun je me wel volgen? Spreek je Engels?
Luister je?
Waar bleef je?
Sorry. Ik heb gerend. Hallo Kirk.
Negeer hem. - Ik doe gewoon m'n werk.
Ga ik over de bezorging van bloemen?
Je bent er zelfs trots op.
Ik doe m'n werk. - Zwijg toch.
Gaat dit over bloemen? - Die we niet besteld hebben.
Ik doe gewoon mijn job.
Nog één keer en ik ga slaan.
Vast 'n vergissing. - Nee.
Ik heb deze niet besteld.
Er staat hier dat jij ze moet aannemen.
Ik? Wel, dat is...
Dat is mijn taak. - Het staat hier.
Ik waarschuw je. - Daarnet zei ik iets anders.
Ook een kleine variatie op wat je net zei, wordt beantwoord met een klap.
Margrieten.
Alsof ik van die zielige bloemetjes zou bestellen.
Het is veredeld onkruid.
Moet je kijken hoeveel. Het zijn zeker...
Duizend gele margrieten.
Het zijn er precies duizend.
Het moesten er precies duizend zijn.
Niet 1001 of 999, maar 1000.
Je vraagt 1000, ik breng 1000.
Ik stel geen vragen, ik lever alleen.
Goed gedaan hoor, meneertje precies.
Ik kon geen paard vinden.
Je hoefde niet... - Zeg maar niets.
Luister even naar me.
Je had gelijk. Ik had je zo geen aanzoek moeten doen.
Het was stom.
Niet de goede plaats en niet het goede moment.
Ik kon mezelf wel iets doen.
Maar jij had het ook mis.
Ik vroeg je niet omdat we ruziemaakten.
Ik vroeg je omdat ik van je hou.
We moeten een oplossing zoeken voor ons patroon, Lorelai.
En omdat moord inderdaad drastisch is...
heb ik iets impulsiefs gedaan.
Toen ik vanochtend wakker werd...
besefte ik...
dat ik m'n hele leven literatuur heb bestudeerd.
Allemaal verhalen met mensen die kansen laten liggen.
Ik doceer niet alleen literatuur...
maar ook levenslessen.
Als ik er zelf niets van leer...
ben ik niet de man die ik wil zijn.
Wat kun jij goed praten.
Ik wil nu geen antwoord.
Ik heb erover nagedacht. Ik wil dat jij dat ook doet.
Ik hou van je, Lorelai Gilmore.
En ik weet dat dat echt zo is.
Tot gauw.
O god.
Rory. - Nu knoei ik.
Is Rory er niet? - Wat is er?
Ze zou hier om zeven uur zijn.
Hoe laat is het? - Zeven.
Ik ben nat. - Waar blijft ze?
Kalmeer. Gaat het wel?
Ik geloof van wel. - Wat is er gebeurd?
Iets ingrijpends. Iets groots.
Promotie?
Ik ben nu hoofdverkoper geworden.
Ik run een herberg. Ik krijg nooit promotie.
Het is dus niet je werk?
Waar is ze? - Neem 'n kop koffie.
Koffie is nu niet goed voor me.
Er is echt iets. Als je geen koffie wilt.
Kun je 't niet zeggen?
Ik wil het eerst aan Rory vertellen.
Maar het is wel goed nieuws?
Dat zou kunnen. Misschien wel.
Er is iets gebeurd wat ik nog steeds niet kan geloven.
Een verbazingwekkend moment.
Daar heb je haar. Ik moet gaan.
De hele stad krijgt er een.
Dag.
Hij heeft net... - Ik heb net...
Jij eerst.
Ik eerst.
Geript van DVD door: HaiHai. Gedownload van www.ondertitel.com