Klaar om naar huis te gaan? -Echt wel.
Als haar iets overkomt, maak ik je dood.
Je vergist je in mij. -Wat ben jij?
M'n vader pleegde zelfmoord.
Jij bent er ook een. -Hij heeft de echte JD gedood.
Ik wil dat je nooit pijn hebt.
Seth woont hier. -Ga maar zonder mij.
Zijn we thuis? -Ik denk het wel.
Ik ga niet meer weg.
Jules. -Sorry.
God.
Gebeurde dat nou echt?
Ja. Dat is gebeurd.
Het is verleden tijd.
Ik wil gewoon naar huis.
God, daar ben ik nog niet aan toe.
Ik weet niet... Ik weet niet eens meer hoe ze eruit zien.
Het huis heeft alles afgepakt.
Wie ben jij?
Meisjes, ga naar binnen.
Margot, je was drie dagen weg.
Ik was doodsbang. We zijn maar met z'n tweeën.
Ik wist niet dat we zo lang weg zouden zijn.
Kende ik je maar zoals hij je kende.
Wat wil je daarmee zeggen?
Mama?
Ik wil je beter leren kennen.
Ik wil jou ook beter leren kennen.
Er is iets wat ik heb verzwegen over je vader.
Waar heb je het over? -De zaak leed verlies.
We zouden het huis kwijtraken en je studiefonds.
Hij vond dat hij tekortschoot.
En toen was hij ineens dood. En omdat het een ongeluk was...
betaalde de verzekering uit.
We raakten het huis niet kwijt.
Begrijp je het?
Wist je het?
Nou, ik kende hem.
Hij heeft het vast voor ons gedaan.
Gaat het? Ben je er klaar voor? We gaan onder water. Samen, goed?
Eén, twee, drie.
Het spijt me. Ik weet niet hoe ik je kan opbeuren.
Ik dacht dat het een opluchting zou zijn als ik zou weten waarom.
Maar dit voelt gewoon als een extra last.
Ik weet niet hoe lang ik dit nog kan dragen.
Afgelopen zomer, na zijn dood...
was het of ik zag hoe m'n vriendin werd aangevallen door een wild beest.
Je straalde pijn uit en dat maakte me doodsbang.
Ik nam gewoon afstand.
Ik liet je achter.
Ik was bang dat je te veel nodig zou hebben.
Maar ik ben er nu. En ik wil je helpen om te dragen...
wat het ook is dat je dragen moet.
Niet doen.
Ik hou van je.
Ik hou van jou.
Kalmeer.
Hou op, Jules. Hou op. Hij is hier in huis.
Je hebt hier niets te zoeken. -Het spijt me.
Ben je ons gevolgd? -Ik zal niets doen.
Je hebt net iets gedaan. -Ik moet wel.
Het spijt me. Het gaat weer. Het gaat weer met me.
Laten we gewoon praten. Dat kan wel.
Ik kan het. Ik kan m'n honger bedwingen. Dat zag je in het maisveld.
Toch ben je ons gevolgd.
Er zijn andere strategieën.
Ga weg daar Op die bank ben je gestorven.
Wil je niet dat we alsnog een gezin zijn?
Niet als je je met mij moet voeden.
We kunnen een systeem uitwerken.
Je kan hier niet blijven.
Marsmeisje. -Zeg dat niet. Ga weg.
Hem wegsturen helpt niet. -Moet hij blijven?
Hij kan niet in de tuin. -Bel de politie.
Wat moet die doen dan?
Ik kan niets met jou. Ga naar de kelder.
Ga naar de kelder.
Wat doe je?
-Ga naar de kelder.
Ga naar de kelder.
Niet doen. -Ga naar de kelder.
Ga naar de kelder. -Niet doen.
Laat haar ophouden. -Naar de kelder.
Goed dan.
Ik ga wel.
Ga je nog? -Ja, ik ga.
Je kunt me niet eeuwig opsluiten.
Jules, je mag best gaan.
We zijn niet meer in het huis.
Ik laat je niet achter bij hem.
Seth is ons gevolgd om ons te helpen.
Dit heb je niet gewild. Je familie wacht op je.
Ik blijf hier.
Je kan me niet eeuwig opsluiten, Margot.
Er is een manier om hem weer terug in het huis te krijgen.
Door met hem mee te gaan. -Echt niet.
Nee, echt niet.
Hij gaat alleen daar naar binnen als jij hem daar naartoe leidt.
Ik ga echt niet meer terug.
Kun je naar binnen, dan snel naar buiten en dan de deur barricaderen?
En als dat nou niet lukt? Als ik niet meer weg kan?
Hij gaat echt niet terug uit vrije wil.
En binnenkort verdwijnt het huis weer en dan zit hij hier vast.
Margot, wat wil je doen?
Ik weet het niet.
Ik ga hier een eind aan maken.
Wil je hem doodmaken?
Margot, hoe dan?
Dat weet ik niet.
Ik kan het niet alleen.
Wil je dat ik je help om hem te vermoorden?
Ik denk dat je het onderschat.
Ik weet ook niet of ik dat kan.
Hoe dan ook, ze gaat niet meer dat huis in.
Ik ben niet objectief, maar je kunt daar echt een leven opbouwen.
Ja. Een kort, heel verstrooid leven.
Het huis wil niet dat we die dingen doodmaken.
Ik wilde een familie.
Die heeft het huis me gegeven.
Die familie in de kooi?
Ja. Ik kon ze niet doodmaken.
Ik heb ze opgesloten om mezelf te beschermen.
Is dat wat ik denk dat het is?
Weet het dat we hier zijn? -Jezus.
Wacht, waar ga je heen? Jules.
Ze is weggegaan.
Wat heb je daar? -Z'n pillen.
De pillen waarmee hij...
Heb je ze bewaard?
Het leek me gemakkelijker dan met een mes.
Sowieso veel toepasselijker.
Ik weet niet of ik het wel kan.
Hij is niet echt, dat weet je. -Dat weet ik, rationeel gezien.
Maar ik heb me zo vastgeklampt aan de herinnering.
Ik weet hoe het is om alleen te zijn.
Geloof me maar.
Ik weet niet of ik het wel kan als hij daardoor ophoudt te bestaan.
Ik denk dat ik hem niet om kan brengen.
Ik kan het voor je doen.
Heb je nog steeds honger?
Bedankt dat je van gedachten bent veranderd.
Margot wilde praten.
Je bent duidelijk helderder als je gegeten hebt.
Mag ik hem vasthouden?
Ik wil weten hoe m'n herinneringen aanvoelen.
Wil je me erover vertellen? Ik herinner het me niet meer.
We waren aan het kamperen. Het was aan het eind van de zomer.
Je hoorde door de bomen heen de rivier stromen.
We draaiden stenen om.
En je zag iets bewegen in de ondiepte.
Hij was pasgeboren, half dood. Hield zich aan 'n tak vast.
We namen hem mee, verzorgden hem.
Daarna gingen je ogen dicht zitten als je wakker werd.
Je bleek allergisch voor hem te zijn.
We vonden een goed gezin voor hem.
Je zei nog jarenlang: Hoe zou het met Moose zijn?
Moose? -Je noemde hem...
naar die rivier.
Het spijt me.
Misschien moet je maar gaan.
Wat heb je gedaan? -Ik was het. Ik heb je pillen vermalen.
Margot. Margot, jij...
Je zei dat het snel ging en dat het geen pijn deed.
Stil maar. Stil maar.
Het is voorbij.
Dat kan ik nu niet doen.
We moeten hem snel naar het huis terugbrengen.
Ik wil je buiten even spreken. -Wie ben jij?
Kom even mee naar buiten. -Margot. Hou op.
Nee, alsjeblieft. Alsjeblieft, papa. Ik ga wel mee.
Doe hem alsjeblieft geen pijn. Ik ga wel terug. Ik ga met je mee.
U bent veilig.
We zullen ons best doen.
Weet u verder nog details?
Heeft u haar gebeld?
Vertaling: BTI Studios