To fikcja.
Jest również wyuzdana i pusta, bez cienia taktu.
- Coś ty zrobiła? - Przerobiłam ją.
- Zniszczyłaś ją. - Nie zniszczyłam.
Istnieje kontrakt.
Opublikuję rękopis taki, jaki jest.
- Nie możesz. - Zobaczysz.
Nie ma usprawiedliwienia
dla pozostawiania pacjentów w niewiedzy o powadze ich choroby.
- To niemoralne. - Nie mów mi o moralności.
Ludzie twego rodzaju nie wiedzą, co to znaczy.
Czy ja umieram?
Nie chciałam ci mówić.
Ale się fajczy!
Nie trzeba wiele się zastanawiać, by wiedzieć, co się stało.
Stan O'Rourke i jego żałośni kumple.
Mamię informacjami sir Richarda. Jestem po waszej stronie.
- George, jesteś głupcem! - Zostaw nas!
Nienawidzę latania, przyprawia mnie o chorobę.
Już myśleliśmy, że nigdy tu nie dotrzemy.
O co chodzi?
Powiedzieli mi, że są tu kangury.
Ta kobieta.
Była strażniczką.
W Ravensbrück.
MIEJSCE ZWANE DOMEM odcinek 6 sezonu 5
Tłumaczenie: nkate
Demony ciemności
To ona.
Wiem, że to ona.
- Sarah... - A jeśli...
- Posłuchaj. - A jeśli mnie zobaczyła?
Posłuchaj mnie.
Jesteś bezpieczna.
Ona mnie zabije.
Jesteś tu ze mną, w Canberze.
I masz bardzo szczęśliwego małego chłopca.
Davida.
Nie wierzysz mi.
- Jeśli myślisz, że była strażniczką... - Była nią.
Frieda Neudeck, najgorsza ze wszystkich.
- Nie, nie będę się chowała. - Czekaj!
Obiecałyśmy sobie nawzajem, wszystkie kobiety.
Jeśli kiedykolwiek zobaczymy jedną z nich...
To było 13 lat temu.
Jesteś zupełnie pewna?
13 lat, a pamiętam jakby to było wczoraj. To ona.
Wierzę ci.
Pije tam szampana, jakby nic się nie wydarzyło.
Sarah, czekaj! Zatrzymaj się.
Musisz mnie wysłuchać.
Musimy działać rozważnie.
Jeśli pójdziesz i ją oskarżasz - wszystkiemu zaprzeczy.
Najprawdopodobniej jej uwierzą.
Żonie amerykańskiego dyplomaty.
Martwisz się tym, co pomyślą.
Nie, obchodzisz mnie tylko ty.
Znajdziemy rozwiązanie.
Ale przede wszystkim...
musisz być pewna.
Możesz teraz znowu tam pójść?
Być może się pomyliłam. Nie sądzę, by to była ona.
- Byłaś taka pewna. - Wiem, wybacz.
Nie mówisz tego na odczepkę?
To tylko stres.
Wszystko to... Regina, i głos tej kobiety.
Zaskoczył mnie ten akcent. Przepraszam.
Co chciałabyś zrobić?
Wyjść stąd.
Elizabeth powiedziała, że masz parę pytań.
Ile mi zostało?
Nie mów, że jestem w rękach Boga. Jeszcze jestem w twoich.
Myślę, że wiele zależy od nastawienia.
Ile w najlepszym razie, przy dobrym nastawieniu?
Lata?
Miesiące?
Tygodnie?
Miesiące.
Doczekam Bożego Narodzenia?
Kochanie, chciałbym przez chwilę porozmawiać z Jackiem.
Na osobności, pozwolisz?
Oczywiście, zorganizuję herbatę.
Dobra, teraz bez kitu, Jack.
Powiedz mi, jak będzie wyglądał koniec.
Jak bardzo będzie źle?
Mamy leki, które zapewnią komfort.
Poradzimy sobie z bólem.
Nie składaj obietnic, których nie możesz dotrzymać.
Potrzebuję twojej pomocy.
Widziałem, jak ludzie umierają straszną śmiercią.
Nie boję się tego.
Ale biedna Lizzie. Nie mogę jej na to narazić.
Jeśli prosisz o to, o czym myślę... Nie mogę.
Złożyłem przysięgę.
Nie proszę, byś zrobił to za mnie!
Potrzebne mi tylko środki.
Wybacz.
Po prostu nam zaufaj.
Douglas zna prawdę.
Dobrze.
Poprosił mnie, bym przyśpieszył sprawy.
Gdzieś po drodze musiałeś dać jednemu ze swoich pacjentów
delikatnego kuksańca na tamten świat.
Oczywiście, że nie.
A ty dałeś?
Nieszkodzenie może również oznaczać złagodzenia skrajnego cierpienia.
Więc popierasz eutanazję?
- W niektórych przypadkach. - To przestępstwo.
Widziałeś ludzi umierających na raka płuc.
Douglas będzie na wysokich dawkach morfiny.
Jego chwile świadomości będą pełne rozdzierającego bólu.
W końcowym stadium poczuje się, jakby tonął.
Jego narządy zaczną się rozpadać.
Rodzina będzie czekać na jego ostatni oddech,
modląc się o szybki koniec, by oszczędzić wszystkim cierpienia.
To okrutny i niepotrzebny koniec.
Wszyscy umrzemy, Jack.
Ale kiedy umrzemy i jak, nie zależy od nas.
Wiesz, medycyna ewoluuje.
Jeśli Douglas umrze pod moją opieką, by cię uspokoić zamówię autopsję.
Moje słowa wtedy były nie na miejscu.
Przyjąłem do wiadomości.
Jeśli mi wybaczysz, mam pracę.
Dość!
Dość.
Ty głupia żydowska macioro!
Sir Richard, tu Anna Bligh.
Anna!
Wczoraj wieczorem George, a dziś z rana ty.
Blighów nigdy dość.
Gdzie się ukrywałaś?
Już parę miesięcy nie widziałem twej pięknej buźki.
Starałam się nie wychylać.
Dla szkody ogółu. Co mogę dla ciebie zrobić?
Potrzebuję porady prawnej jak wycofać się z niewygodnego kontraktu.
Pomyślałam, że możesz pomóc.
Zadzwoniłaś do właściwego człowieka.
Połączę cię z moją sekretarką, ustali ci termin.
To raczej pilne.
Nie zasypujesz gruszek w popiele, co?
Co powiesz na lunch?
- Dzisiaj? - Dlaczego nie?
Podaj Bunny swój adres, a zajadę po ciebie około pierwszej.
Zabiorę ze sobą mojego orła prawniczego.
Jest Houdinim jeśli chodzi o nierozerwalne kontrakty.
Byłoby cudownie. Dziękuję bardzo.
Nie martw się już tym, nie mogę się doczekać spotkania.
Dowiedz się szczegółów od panny Bligh
i anuluj wszystkie popołudniowe spotkania.
- Nie za zimno dla niego? - Nie, jest rozgrzany.
Jest tak pochłonięty samolotem od Douglasa,
że nie zauważyłby epoki lodowcowej.
Mój kierowca.
Masz swój samochód, dlaczego nie przejedziecie się we trójkę?
Zwiedzicie okolice.
Przepraszam, co mówiłeś?
Proponowałem, byś ruszyła się z domu.
Przygotuj kosz piknikowy i ciesz się widokami.
Tak, dobry pomysł.
- Nadal myślisz o minionym wieczorze? - Oczywiście, że nie.
Przypadek błędnej identyfikacji.
Ulżyło mi, ze względu na ciebie.
Tutaj!
Widzę cię.
George?
David chce zejść na te huśtawki.
Dobrze, możesz go zaprowadzić.
Chodź tu, kochanie.
Wiesz, jak mama cię kocha.
- Dobrze, idź. - Chodźmy.
- Dogonię cię! - Nie zdołasz!
Hilda Schmidt, Rosa Karvan, Rosa Abravenel,
Olive Scheinman, Esther van Els, Vera Leduc,
Veronica...
...Blumfield.
Colette Charron.
Carmel Dubsky.
Helena Martin, Elise Beauchere.
Lotte...
Wyłaź!
Nie możesz mnie porywać. To niezgodne z prawem.
A podpalenie domu jest zgodne?
Szczególnie domu człowieka, który walczył za ten kraj?
Nie masz dowodu.
Widziano cię, jak wyjeżdżałeś z miasta ze Stanem O'Rourke.
I co z tego?
Myślisz, że gliny nie kapną się, gdzie byłeś?
Natychmiast oddałbym cię w ich ręce,
gdybym nie myślał, że w środku dobry z ciebie chłopak.
Co masz zamiar zrobić?
Właź.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jest od czego zacząć.
Co to?
Jak dom się spali ludzie się zrzucają.
Jest więcej, tam skąd to wziąłem.
Właśnie miałem wysłać list Tommo i wyjechać.
Decyzja należy do ciebie.
Kim jest ten młody koleś?
Wychodź.
Połknąłeś język?
Dostaniesz nowy dom.
Pomożemy go zbudować.
- Uważam, że powinieneś zostać. - Tak?
To ty byłeś na stacji benzynowej ze Stanem O'Rourke.
Stan potrafi być przekonujący.
To samo się nie rozładuje.
Robiłeś to wcześniej?
Co, budowałem domy?
Nie, paliłeś je.
Widziałem młodych chłopaków lądujących w więzieniu za za mniej.
100 na 70.
Dobre?
Idealne, jak i pańskie serce.
Chcę poprosić o przysługę.
Wiesz, co chcę powiedzieć?
Myślę, że tak.
Martwię się o Lizzie.
To znaczy... przecież nie wyzdrowieję, prawda?
Chcę tylko skończyć z tym w najlepszy sposób.
Nie boisz się śmierci?
Myślę, że bałbym się.
Nie sądzę.
Pamiętaj, że nigdy wcześniej nie umarłem.
Nie, problemem jest sama końcówka.
Dołożymy wszelkich starań, byś czuł się komfortowo.
Wiesz, że przyjdzie czas, gdy nie będę w stanie
powiedzieć jak się czuję, ani tobie ani komukolwiek innemu.
Chcę odejść, zanim tak się stanie.
Chcę wiedzieć, że mam coś, co mogę wziąć.
Wskaż mi tylko szafkę z lekarstwami.
Jeśli chcesz wiedzieć, zgadzam się z tobą w 100%.
Gdybym mógł, pomógłbym ci.
Ale nie możesz?
Nie można prosić kogoś,
lekarza czy nie,
by celowo zabił innego człowieka.
A co powiesz na niechcąco?
Żartuję.
Zrobimy, co w naszej mocy, Douglas.
Do diabła!
Myślałem, że umówiliśmy się na 11 każdego dnia.
Przepraszam. Dojście trwało dłużej, niż się spodziewałam.
Zainstaluj sobie ten pieprzony telefon.
Jestem na bardzo długiej liście.
Jutro będę o czasie.
Mam nadzieję, że Żydówka nie sprawiła kłopotów w Canberze.
Zamydliła oczy Pattie. Premier nie był zbyt zadowolony.
Nagadałem George'owi do słuchu.
A teraz, powiedz mi, co masz dobrego na Annę?
Annę?
Nic nie słyszałam, poza tym, że pisała tu kolejną książkę.
A dlaczego?
Więc to tak.
Niespodzianie dzwoni do mnie i zaprasza na lunch.
- Kiedy? - Dzisiaj.
Słyszałem z różnych źródeł, że lubi mężczyzn w moim wieku.
Jesteś tam?
Nie jesteś w jej typie, Dickie.
Może kiedyś.
Zamieniła się w dziwkę, tak jak jej matka.
To może wywołać różne komplikacje.
Tylko jeśli źle to rozegram.
- Chodzi mi o to... - Co cię to obchodzi?
Po tym, jak cię potraktowała?
Dam ci znać, jak poszło.
Wolniej, dziewczynki, bo upadniecie.
Panno Pierce, pójdziemy do parku?
Chcę iść do kina. Możemy?
Idźcie i bądźcie dobre dla panny Pierce.
Zrobimy wiele uroczych rzeczy.
Może pójdziemy na te koktajle mleczne.
Najpierw całus dla mamy.
Bądźcie grzeczne.
Chodźmy.
Mogę w czymś pomóc?
Dobra jesteś.
Słucham?
Pamiętasz mnie, czyż nie?
Nie. Proszę, przeraża mnie pani.
Przeczytaj to.
Natychmiast!
Głośno, bym słyszała.
Hilda Schmidt, Rosa Karvan,
Rosa Abravenel,
Olive Scheinman, Colette Charron,
Elise Beauchere, Helena Martin...
- Proszę, co pani robi? - Esther van Els,
Vera Leduc, Veronica Blumfield, Carmel Dubsky.
Co pani zrobiłam? Oszalała pani.
Nazywasz się Frieda Neudeck.
Byłaś strażniczką w obozie koncentracyjnym Ravensbrück
od 1944 do 1945.
To tylko nazwiska niektórych kobiet, które zabiłaś.
Jestem Gerda Davis.
- Skąd pani to wytrzasnęła? - Byłaś tam. Ty i twój pies, Greif.
Nie, jest pani w błędzie.
Raz mi się to zdarzyło. Jaka pani biedna.
Pamiętasz małą Rosę Karvan?
- Greif wyrwał jej gardło. - Zaszła pomyłka.
- Zabierałaś nam jedzenie... - Wiem, o czym pani myśli.
...i karmiłaś nim swego psa.
Nie miałam nic wspólnego z nazistami!
Jesteś Frieda Neudeck.
I wiesz kim jestem.
Coś pani powiem. Tylko proszę zachować spokój.
Wiem o obozie.
Moja rodzina żyje z tym od czasu wojny.
Moja siostra była strażniczką w Ravensbrück.
To ją pani pamięta.
Tak, Friedę, moją starszą siostrę.
Nigdy nie powiedziałam o tym mężowi.
Wiedzieliśmy tylko, że znalazła pracę pod Berlinem.
Została zabita, gdy przyszli Rosjanie.
Pani historia jest straszna, ale przysięgam,
że nie jestem nią.
Moja siostra nie żyje. Przysłano nam jej ciało.
Nie.
- Musisz coś zjeść. - Nie mam czasu.
Upewniam się, czy można tu przygotować odpowiednie warunki dla chorego.
Okazuje się, że można.
I coś bardziej radosnego...
- Zamierzamy urządzić przyjęcie. - Naprawdę?
15, następnego miesiąca. Dziękuję.
To zawsze jest wielki dzień w schronisku,
Zwycięstwo na Pacyfiku.
Douglas nie będzie w stanie dołączyć do nich,
więc zaproszę ich tutaj.
W zeszłym roku ubrali się w śmieszne spódnice z trawy.
Jak myślisz?
Wspaniały pomysł. Zrobimy to razem.
- Pani Duncan, ktoś przyszedł do pani. - Kto taki?
Została przy drzwiach, nie chce wejść.
Wygląda inaczej.
Zostaw to mnie.
Co tu do diabła robisz?
Muszę powiedzieć o czymś ważnym.
Nie możesz powiedzieć nikomu z nas nic przydatnego.
- Więc proszę odejdź. - Próbuję pomóc.
Jeśli natychmiast nie odejdziesz, usunę cię siłą.
Mamo.
Czekałam na odpowiednią chwilę, by cię zobaczyć.
- Odejdź! - Nie tak chciałam.
Ale tak jest.
Próbuję pomóc. Martwię się...
- Wynoś się stąd! - Mamo, idź do środka.
Nie przychodź tu więcej!
Martwię się o Annę. Proszę...
Mówi Anna Bligh.
Anno, tu Regina.
- Po co do mnie dzwonisz? - Widzisz się dziś z sir Richardem.
Nie wiem, o czym mówisz.
Wiem, że spotykacie się na lunchu.
Musisz być ostrożna.
- Muszę iść. - Nie idź. Proszę, posłuchaj.
Odkładam słuchawkę.
Sir Richard chce cię skrzywdzić. Trzymaj pieprz pod ręką.
Idę!
Anno, wyglądasz zachwycająco, jak zawsze.
Sir Richard.
- Nie przywiózł pan swego adwokata? - Sam dojedzie.
- Nie zaprosisz mnie? - Ależ oczywiście.
Nam, Niemcom, jest tak wstyd.
Ale mnie, mojej rodzinie, o wiele bardziej.
Nie wiedzieliśmy.
Proszę mi uwierzyć.
Za dużo było śmierci, za dużo nienawiści.
Uciekła pani.
Uciekła, zanim weszli Rosjanie.
Dlaczego wy, Żydzi, nigdy nam nie wierzycie?
Skąd myśl, że jestem Żydówką?
Byliśmy tam wszyscy, nie tylko Żydzi.
Tutaj!
Ty głupia żydowska macioro!
Widzisz, co się dzieje, gdy nie zapominasz o przeszłości?
Pakujesz się w wielkie kłopoty.
Spodziewałam się jednego z was.
Kogoś, kogo nie wykończyliśmy. I oto jesteś ty.
Moja ulubiona.
Zachowałam dla ciebie trochę cukru, Sarah.
Co się mówi?
Danke.
Rozumiesz, że uratowałam ci życie?
Wtedy w lipcu odwiedził nas reichsführer.
"Żaden Żyd nie ma pozostać przy życiu" - taki był rozkaz.
Jesteś moją dłużniczką,
bo tego dnia nie wysłałam cię do gazu!
- Dlaczego nie? - "Dlaczego nie, frau Neudeck?"
Dlaczego?
Nie byłaś prawdziwą Żydówką.
Byłaś Aryjką, przynoszącą wstyd swojej rasie,
ale wciąż Aryjką.
Zrób to, ty żydowska macioro!
Nie starczy ci odwagi, Żydówko!
Żydowska maciora!
Tchórz!
Bardzo się mylisz.
Wówczas byłam Żydówką i teraz nią jestem.
- Proszę. - Dzięki.
- Nie dołączysz? - Poczekam do lunchu.
Twoje zdrowie.
Wyjaśnijmy więc sobie.
Chcesz zerwać kontrakt,
gdyż ty, autorka, chcesz wyciąć fragmenty z książki,
ale twój wydawca nie zgadza się na to.
Wiem, brzmi szalenie.
Gdyby moi dziennikarze mieli takie podejście,
miałbym łatwiejszą pracę, ale nudną.
Tak.
Mogę wiedzieć, dlaczego?
Momentami byłam zbyt swobodna,
a nie chcę zawstydzać mojej rodziny,
szczególnie teraz, gdy Douglas jest chory.
Do diabła, co takiego napisałaś? "Peyton Place"?
Nie! I nie chcę, by tak było.
Myślę, że książka zyskała w wyniku cięć, które zrobiłam.
Twój adwokat spóźnia się, a jestem głodna.
Może spotkamy się na miejscu?
Dam mu jeszcze pięć minut, a potem zadzwonię.
Oczywiście.
I dzisiejsza krzyżówka.
Chodź,
usiądź tu przy mnie.
Mówisz tak, gdy chcesz powiedzieć coś, co mi się nie spodoba.
Boże, tak jest.
Chodzi o ciebie.
O ciebie się martwię, kochanie.
Moje umieranie...
- Nie mów tak. - Ale ja umieram.
Nie pozwolę, by to doprowadziło cię do grobu przede mną.
Douglas.
Kochany.
Proszę, nie myśl, że jestem słaba.
Wiem że nie jesteś.
Ja też nie.
Nie ma łatwego sposobu, by to powiedzieć.
Chcę odejść w wybranym przez siebie czasie.
Oczywiście, że nie. Nie!
- Proszę... - Nie.
Wysłuchaj mnie.
Wiesz, że nie prosiłbym cię, byś to zrobiła.
Po prostu...
W tej chwili myślę jasno.
Możemy się pośmiać.
Ale to nie potrwa długo.
Jack i Henry mogą obiecywać, co chcą,
ale koniec nie będzie lekki.
A dotarcie tam będzie jeszcze gorsze.
Chciałbym odejść wcześniej.
Jednego z naszych słodkich, doskonałych dni.
Pożegnam się z tobą,
zupełnie jakbym wyruszał do krainy Nod...
...i pomachasz mi na pożegnanie.
Ale nie chcę, byś odchodził.
Ja też nie.
Ale dobry Bóg ma inne plany.
Co jest? W czym problem?
Lizzie, zawołaj pielęgniarkę.
Miałem wypadek.
Kochanie, jestem tu, poradzę sobie.
Nie, zawołaj pielęgniarkę.
Nie chcę, byś mnie takim widziała. Proszę.
Boże.
Jedną ręką przycisnął ją do wanny z praniem,
a drugą zaryglował drewniane drzwi.
Mocno ją popchnął, zadarł jej spódnicę na plecy,
aż rozerwał jej halkę.
Myślę, że to wystarczy.
Bardzo przyjemne.
Dlaczego? Sama to napisałaś.
Wiem, ale słysząc to przeczytane na głos w ten sposób,
widzę, że miałam rację.
Popatrz, co ze mną zrobiła.
Może zadzwońmy do twojego prawnika?
Ale po co on nam?
Mój Boże, jesteś wspaniała, naprawdę.
Proszę, przestań.
Matka nauczyła cię swoich sztuczek, prawda?
Najpierw udawać dziewicę, by na końcu jęczeć.
"Zadarł jej spódnicę na plecy"?
"Ściągnął jej majtki do kolan".
Zakreśliłaś tę stronę na czerwono nie bez powodu.
Mała podpuszczalska...
Córka swojej matki.
Słyszałem, że twój wydawca
miał dużo więcej, niż prawa do twojej książki?
Czas się tym podzielić.
Ty potworze!
Jezu!
Przyszedłeś nam pomóc, prawda?
Nie.
Na pewno nie chcesz dołączyć?
Przydałby się dekarz.
Nie dla czarnucha, dziękuję bardzo.
- Daj spokój, kolego. - To tylko słowo.
- Co ty tu robisz, Buddy Holly? - Pomaga.
Jak kto lubi.
Teraz wiesz, że mogę posłać cię za kratki.
Ona jest niezdarna, jasne?
Może przestaniesz wciąż o tym mówić.
Nie, nie za bicie żony.
Za spalenie domu sąsiada.
- Bzdury! - Popełniliśmy błąd.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Jeśli gliny zapytają, powiem, że to zrobiliśmy.
Cóż, mam dla ciebie nowiny...
gliny srają na czarnych.
Widział ślady twoich opon.
To niczego nie dowodzi.
I odciski twoich stóp.
A ciebie kto pytał?
Dwa.
Jeden w twoim rozmiarze, drugi mniejszy.
Dokładnie tam, gdzie zaczął się ogień.
Może być czyjkolwiek.
Zrobiliśmy gipsowe odlewy.
Damy glinom, by porównali z twoimi butami,
i wszystko będzie jasne.
Jeśli znowu zobaczę choć jedno zadrapanie na Sheili,
zobaczysz to oskarżenie o podpalenie.
Zrozumiałeś?
I jeśli usłyszę, że twoja kobieta krzyczy,
pobiegnę przez ten padok,
przeskoczę przez płot...
Odwalcie się!
Wy wszyscy.
Co tutaj robisz?
Nie jest ci zimno?
Nie.
Gdzie David?
W swoim pokoju z Leah.
Co się stało?
Muszę ci coś powiedzieć.
Powiedz to.
"Odebrałam życia tym kobietom i wielu, wielu innym".
Mów!
Byliśmy młodzi, wykonywaliśmy rozkazy.
Co wieczór modlę się za nich.
Więc kiedy rodziłaś swoje ładne córki...
Proszę, nie mieszaj ich do tego.
...pamiętałaś jak topiłaś noworodki w wiadrach?
Te dzieci by nie przeżyły. To przeszłość.
Córki dowiedzą się kim jesteś.
- Proszę, nie. - Twój mąż rozwiedzie się z tobą...
- Możemy się dogadać. - ...i zabierze je ze sobą.
Pewnego dnia poznają prawdę.
Przyznaję wszystko, co mówisz.
Tak, zrobiłam to.
"Odebrałam życia tym kobietom i wielu, wielu innym".
Odebrałam życia tym kobietom i wielu innym.
Ale oni nie muszą o tym wiedzieć!
Obawiam się, że tego nie powstrzymasz.
Wiesz, że małe grupy Żydów przemierzają kulę ziemską?
Zwą się Nokmim.
Nokmim, wiesz co to znaczy?
- Nie. - Mściciele.
Tropią nazistowskich morderców z ich próżnymi, nędznymi życiami.
Nie wiem, kiedy przyjdą po ciebie.
Ale przyjdą.
A to mój prezent dla ciebie.
Była kobieta, której...
nazwiska nie mogę sobie przypomnieć.
Lotte.
Była w szpitalu.
Była częścią eksperymentów.
Wciskali w nią szkło i drewno, by zobaczyć, co się stanie.
Frieda zmusiła ją do stawienia się na apelu.
Lotte cierpiała męki.
Widziałam, jak patrzy na ogrodzenie pod napięciem.
Kobiety rzucały się na nie,
gdy nie mogły już tego znieść.
Ale w tym szczególnym dniu
słyszałyśmy wiarygodne plotki, że mają nas wyzwolić,
więc się trzymałyśmy.
W jednej chwili widziałam Lotte chodzącą w kółko,
a w następnej pobiegła.
Frieda zastrzeliła ją, zanim zdążyła dobiec.
Moja biedna.
Frieda Neudeck stanie przed sądem.
O ile zabójca nie znajdzie jej pierwszy.
Kochanie! Dopiero co wyjechałaś.
Nie spodziewałam się ciebie.
Wiem, po prostu musiałam tu być.
Cieszę się, ale co się stało?
Co jest?
- Masz już dość zmartwień. - Anno, powiedz mi.
- Panie Briggs, mogę o coś zapytać? - Zależy o co.
Naprawdę zrobił pan te gipsowe odlewy?
Nie!
Szybka reakcja, jak na starego pryka.
Pewnego dnia też nim będziesz.
Ja nie widziałem żadnych odcisków stóp.
Ale zachowaj to przy sobie.
Napędziłeś mu niezłego strachu.
Dlaczego nie doniosłeś na mnie glinom?
Zrobiliby coś, gdybyś zgłosił.
Cóż, Tommo, właściciel tego domu, odpuścił mi.
Więc i mnie wypada.
Dobra. W każdy weekend, aż skończymy.
Brzmi nieźle.
- Skrzywdził cię? - Nie.
Nie... Sypnęłam mu pieprzem w twarz, i on...
spadł ze schodów.
Ale czy on...
- Nie. - Anno, proszę.
Proszę powiedz mi prawdę.
Próbował, ale walczyłam z nim.
Dzięki Bogu.
Ten drań!
Mamo?
Powiedział, że on...
ciebie... Powiedział...
To prawda?
Tak.
Chciałabym, by złamał sobie kark na tych schodach.
Ja również.
Regina zadzwoniła, by mnie ostrzec.
Jestem jej dłużniczką.
Przychodziła tu wcześniej, chciała porozmawiać.
Odprawiłyśmy ją.
Regino...
Chciałam ci podziękować za ostrzeżenie.
- Nie sądziłam, że słuchałaś. - Prawie nie.
Nic ci się nie stało?
Zrobiłam, jak sugerowałaś. Zadziałało.
Dzięki Bogu.
Wciąż próbuję przekonać George'a.
Sir Richard zamierza zrujnować rodzinę,
siać spustoszenie u was wszystkich,
szczególnie przez wasze finanse.
Przejrzyjcie dokładnie swoje księgi.
Inwestycje, pożyczki, wszystko.
- Skąd wiesz? - Przechwalał się tym.
Dlatego trzymam się blisko niego, by poznać szczegóły.
Kobieta, którą podejrzewacie...
Ona już nie istnieje.
Po tym wszystkim, co się stało...
Chcę ci wierzyć.
Jestem teraz inna.
Inna.
Kredyt hipoteczny
W sprawozdaniu podane są trzy konta.
Wiesz, od kogo w rzeczywistości pożyczyłeś pieniądze?
Od prywatnych pożyczkodawców za pośrednictwem Funduszu Kredytowego.
Frederick Stern ma dobrą reputację.
Nie naraziliby nas na niebezpieczeństwo.
Tak, ale czy oni wiedzą? Trzeba to wyjaśnić.
To może być niełatwe.
Nie zaszkodzi spróbować poszukać.
Więc twierdzisz, że są powody, by ufać Reginie?
I nie ufać jemu? Tak.
Więc kop, głęboko.
Upewnijmy się, że jesteśmy bezpieczni.
Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia
i zamieszkam w domu Pańskim po najdłuższe czasy. [Ps 23, 5]
Wiem, że do Ciebie należy wyrok.
Ale, drogi Boże, jak możesz osądzać
tak przyzwoitego człowieka jak Douglas?
Tak kochającego.
Tak dobrego.
Nie odrzucaj go, jeśli taki jest jego wybór.
Chciałam ją zabić.
- Wziąć sprawiedliwość w swoje ręce? - Tak.
Mamy obowiązek wobec zmarłych.
A co z żywymi?
Musiałam wybrać.
Wybrałam nas.
Chyba słyszałem słonia, prawdziwego.
Boże!
Przytul się do mnie.
Lotte Geschmay.
Tłumaczenie: nkate