Het is fictie - Het is ook hitsig en inhoudsloos...
zonder enige vorm van discretie.
Wat heb je gedaan? - Ik heb het herschreven.
Je hebt het vernietigd. - Niet waar.
Er is een contract. Ik ga het manuscript publiceren zoals het is.
Dat kan je niet doen - Let maar op.
Er is geen excuus om patiënten niets over de ernst van hun ziekte te vertellen.
Het is immoreel. - Praat niet met mij over moraal.
Jouw soort weet niet eens wat dat woord betekent.
Ga ik dood? - Ik wilde het niet vertellen.
Boem. Daar gaat ie.
Je hoeft niet te gissen om te weten wat er is gebeurd.
Stan O'Rourke en zijn schurftige vriendjes.
Ik geef Sir Richard informatie. Ik sta aan jouw kant.
Alsjeblieft George, je bent een dwaas. - Laat ons met rust.
Ik haat vliegen. Ik word er erg ziek van.
Echt waar, ik dacht dat we hier nooit zouden aankomen.
Wat is er?
Ze zeiden dat er hier kangoeroes zijn.
Die vrouw.
Ze was een bewaakster.
In Ravensbrück.
A Swashbucklers Production A Place to Call Home S05E06: Demons of the Dark
Ze is het.
Ik weet zeker dat zij het is.
Sarah... - Wat als...
Luister. - Wat nou als ze me heeft gezien?
Luister naar me. Je bent veilig.
Ze zal me vermoorden. - Je bent nu hier bij mij, in Canberra.
En je hebt een heel gelukkige kleine zoon. David.
Je gelooft me niet.
Als jij denkt dat ze de bewaakster was... - Ze is het.
Frieda Neudeck. Ze was de ergste.
Nee, ik ga me niet verstoppen. - Wacht.
We hebben elkaar een belofte gedaan. Alle vrouwen.
Als we ooit een van hen zouden zien. - Dat was 13 jaar geleden.
Weet je het absoluut zeker? - 13 jaar is maar een hartslag. Ze is het.
Ik geloof je. - Champagne drinkend...
alsof er niets is gebeurd. - Sarah, wacht. Stop.
Je moet naar me luisteren.
We moeten dit slim aanpakken. Als je haar nu gaat beschuldigen zal ze het ontkennen.
Ze zullen haar dan hoogstwaarschijnlijk geloven.
De vrouw van een Amerikaanse diplomaat.
Je maakt je zorgen wat ze zullen denken. - Nee. Ik geef alleen om jou.
En we gaan uitzoeken wat we moeten doen.
Maar allereerst.
Je moet er zeker van zijn.
Kun je daar weer naar binnen gaan?
Misschien had ik het mis. Ik denk niet dat ze het is.
Je was er zo zeker van. - Ik weet het. Het spijt me.
Je zegt het niet alleen maar?
Het komt door de stress. Hier, Regina en de stem van die vrouw.
Het accent, het bracht me van mijn stuk. Het spijt me.
Wat wil je dat we gaan doen?
Weggaan.
Elizabeth zei dat je enkele vragen had.
Hoelang heb ik nog?
Zeg niet dat het in Gods handen ligt, het ligt voorlopig nu in de jouwe.
Ik denk dat instelling er veel mee te maken heeft.
Geef me je het meest positieve getal, gebaseerd op de beste instelling, in jaren.
Maanden?
Weken? - Maanden.
Zal ik de kerst halen?
Liefste, ik wel even met Jack spreken.
Alleen. Vind je dat erg? - Natuurlijk niet. Ik ga even thee halen.
Oké, geen onzin nu, Jack. Ik wil dat je me vertelt wat er op het einde gaat gebeuren.
Hoe erg zal het worden?
We hebben medicijnen om het dragelijk voor je te maken.
En we gaan zorgen dat je geen pijn hebt.
Doe geen beloftes die je niet waar kunt maken.
Ik heb je hulp nodig.
Ik heb mannen een vreselijke dood zien sterven.
Daar ben ik niet bang voor.
Maar arme Lizzie. Ik kan haar dat niet aandoen.
Als je vraagt wat ik denk dat je me vraagt, ik...
Ik kan dat niet. Ik heb een eed gezworen.
Ik vraag je niet om het te doen.
Ik heb alleen de middelen er voor nodig om het te doen.
Het spijt me.
Vertrouw op ons, oké?
Douglas weet de waarheid.
Goed zo.
Hij vroeg me om zijn einde te bespoedigen.
Er is vast een moment geweest dat je een van je patiënten...
en duwtje in het hiernamaals hebt gegeven. - Natuurlijk niet.
Jij wel?
Doe niemand kwaad kan ook extreem lijden wegnemen betekenen.
Dus jij keurt euthanasie goed?
In sommige gevallen. - Het is een misdaad.
Je hebt mensen aan longkanker zien sterven.
Douglas zal hoge doses morfine krijgen.
Zijn momenten van helderheid zal gepaard gaan met ondragelijke pijn.
In het laatste stadium heeft hij het gevoel dat hij verdrinkt, zijn organen vallen uit...
zijn familie kijkt toe en wachten op zijn laatste ademteug...
hopend dat het snel gebeurt, zodat iedereen uit zijn lijden is verlost.
Het is een wreed en onnodig einde.
We sterven allemaal, Jack.
En het wanneer en hoe we sterven, ligt niet in onze handen.
De medische wetenschap evolueert.
Sterft Douglas onder mijn zorg...
zal ik om jou gerust te stellen een autopsie laten uitvoeren.
Ik ben eerder te ver gegaan.
Staat genoteerd.
Excuseer me, ik heb werk te doen.
Hou op.
Stop.
Sir Richard. Met Anna Bligh.
George gistermiddag, jij vanochtend. Ik krijg nooit genoeg van de Blighs.
Waar had je je verstopt?
Ik heb je mooie gezichtje de afgelopen maanden niet gezien.
Ik heb me gedeisd gehouden. - Het is een gemis voor de society.
Wat kan ik voor je doen?
Ik heb juridisch advies nodig om onder een contract uit te komen...
en ik dacht u me misschien kon helpen.
Je hebt de juiste man gebeld. Ik geef je mijn secretaresse even, zij regelt mijn agenda.
Het is nogal dringend. - Je bent er erg op gebrand, of niet?
Wat dacht je ervan als we samen gaan lunchen?
Vandaag? - Waarom niet.
Geef Bunny je adres en dan haal ik je om 13:00 uur op.
Dan neem ik mijn raadsman mee. Hij is een Houdini met waterdichte contracten.
Dat zou heel fijn zijn. Dank u wel. - Maak je er nou maar geen zorgen over.
Ik kijk er naar uit om je weer te zien.
Noteer Miss Blighs adresgegevens en annuleer al mijn afspraken voor na de lunch.
Het is toch niet te koud voor hem? - Nee, hij is goed ingepakt.
Hij speelt zo graag met Douglas' vliegtuig.
Hij niet zou merken als er een ijstijd zou zijn.
Mijn chauffeur.
Je kunt de auto gebruiken. Waarom gaan jullie niet een stukje rijden?
En kijken wat er te zien valt.
Sorry. Wat zei je?
Ik stelde voor dat jullie even uit het huis gaan.
Ga picknicken en van de bezienswaardigheden genieten.
Ja, dat is een goed idee.
Pieker je nog steeds over gisteravond? - Nee, natuurlijk niet.
Het was een geval van persoonsverwisseling. En ik ben omwille van jou opgelucht.
David wil naar de schommels toe.
O, leuk. Waarom ga je er niet even met hem naartoe?
Kom hier, lieverd.
Je weet toch hoeveel mama van je houdt.
Oké, ga maar. - Kom mee.
We doen wie er het eerst is. - Je kunt me niet pakken.
Hilda Schmidt, Rosa Karvan, Rosa Abravenel...
Olive Scheinman, Esther van Els, Vera Leduc, Veronica...
Blumfield.
Colette Charron.
Carmel Dubsky.
Helena Martin, Elise Beauchere.
Lotte...
Oké, kom eronder vandaan jij.
U mag me niet ontvoeren, dat is tegen de wet. - Iemands huis afbranden ook...
vooral als hij voor dit land heeft gevochten. - U heeft geen bewijs.
Je bent samen met Stan O' Rourke gezien toen jullie de stad uitreden.
Wat dan nog?
Denk je dat de politie niet ontdekt waar jullie waren?
Ik zou je er heen brengen als ik niet dacht dat je van binnen een goede knul bent.
Wat gaat u dan wel doen? - Stap in.
Hallo.
Met deze lading zou je een begin kunnen maken.
Wat heeft dit te betekenen? - Als een huis afbrandt, springen mensen bij.
Er is meer waar dit vandaan komt.
Eigenlijk wilde ik Tommo alleen een brief sturen...
om het hem te laten weten en vertrekken. - Dat is aan jou.
Wie is die jonge knaap? - Uitstappen jij.
Ben je je tong kwijt?
U krijgt een nieuw huis.
Wij gaan u helpen om het te bouwen.
Ik vind dat u moet blijven. - Is dat zo?
Jij bent die jongen die bij Stan O'Rourke was bij het tankstation.
Stan kan erg overtuigend zijn.
Deze lading gaat zichzelf niet optillen.
Heb je dit veel gedaan?
Huizen bouwen? - Nee, ze afbranden.
Ik heb veel jongen mannen voor minder de cel in zien gaan.
100 over 70, meneer.
Is dat goed? - Perfect. Net zoals je hart.
Ik moet je om een gunst vragen, Henry.
Je weet wat ik ga zeggen?
Ik denk het wel, ja.
Ik maak me zorgen om Lizzie.
Het is niet alsof ik nog beter ga worden, of wel?
Ik wil op de beste manier uit het leven stappen dat mogelijk is.
Ben je niet bang om te sterven?
Ik zou dat wel zijn denk ik. - Ik denk het niet.
Maar let wel, ik ben nog nooit eerder gestorven.
Nee, het is de weg naar het einde toe, dat is het probleem.
We zullen er alles aan doen om het zo dragelijk mogelijk voor je te maken.
Je weet dat er een tijd komt dat ik jullie niet kan vertellen...
of wie dan ook, hoe ik me voel.
Ik wil sterven voordat het zover komt.
Dat ik weet dat er iets is dat ik kan innemen.
Je hoeft me alleen maar te vertellen waar het medicijnkastje is.
Als het iets uitmaakt, Douglas, ik ben het 100% met je eens.
Als ik je kon helpen, zou ik dat ook doen.
Maar dat kun je niet?
Je kunt een mens niet vragen, dokter of niet...
om opzettelijk een ander mens te doden.
En onopzettelijk dan?
Ik maak maar een grapje.
We zullen ons best voor je doen.
Verdomme.
Ik dacht dat we elke dag om 11:00 uur hadden afgesproken.
Sorry. Het lopen hiernaartoe duurde langer dan ik had verwacht.
Neem nou gewoon een telefoon. - Ik sta op een hele lange lijst.
Ik zal er morgen stipt op tijd zijn.
Hopelijk heeft de Jood in Canberra geen problemen veroorzaakt?
Ze heeft Pattie ingepalmd. De premier was niet echt blij.
Ik heb George een uitbrander gegeven.
Vertel, wat voor betrouwbare informatie van daar heb jij over Anna?
Ik heb niets gehoord, behalve dat ze hier was om een nieuw boek te schrijven.
Hoezo? - O, dat is het dus.
Zomaar uit het niets belt ze me op en nodigt ze me uit voor de lunch.
Wanneer deed ze dat? - Vandaag.
Ik hoor geruchten dat ze van mannen van mijn leeftijd houdt.
Ben je er nog? - Je bent haar type niet, Dickie.
Vroeger misschien.
Maar ze is een echte slet geworden. Net zoals haar moeder.
Dit kan voor allerlei problemen zorgen. - Alleen als ik het niet goed aanpak.
Ik bedoel... - Wat kan jou het schelen?
Na hoe ze jou heeft behandeld?
Ik laat je wel weten hoe het afloopt.
Rustig aan meisjes. Anders verwonden jullie jezelf nog.
Mogen we naar het park, Miss Pierce? - Ik wil ook een film zien. Alstublieft?
Toe, meisjes. Wees lief voor Miss Pierce.
We gaan eerst nog heel veel leuke dingen doen.
Misschien gaan we weer zo'n milkshake halen. - Maar eerst een kus voor mama.
Gedraag jullie.
Kom.
Kan ik u helpen?
Je bent heel erg goed.
Pardon?
Je herinnert me, of niet? - Nee. Alstublieft, u maakt me bang.
Schreeuw niet, of ik maak je af.
Lees dit.
Nu.
Hardop, zodat ik het kan horen.
Hilda Schmidt. Rosa Karvan.
Rosa Abravenel. Olive Scheinman. Colette Charron.
Elise Beauchere. Helena Martin. Wat doet u? - Esther van Els.
Vera Leduc, Veronica Blumfield, Carmel Dubsky.
Wat heb ik u aangedaan? U bent gek. - Je heet Frieda Neudeck.
Je was bewaakster in concentratiekamp Ravensbrück...
van 1944 tot 1945.
Dit zijn de namen van enkele van de vrouwen die jij hebt vermoord.
Ik ben Gerda Davis. Wat weet u daar van af? - Je was er. Jij en je hond, Greif.
Nee, u vergist zich.
Ik heb dit al eerder meegemaakt. Arme ziel. - Kun je je de jonge Rosa Karvan herinneren?
Greif beet haar strot af. - U vergist zich.
Je gaf ons beetje eten aan je hond. - Ik weet wat u denkt.
Ik had niets met de nazi's te maken. - Jij bent Frieda Neudeck.
En je weet wie ik ben.
Ik ga u iets vertellen. Maar u moet kalm blijven.
Ik ken het kamp.
Mijn familie heeft daar sinds de oorlog mee moeten leven.
Mijn zus was een bewaakster in Ravensbrück.
Zij is degene die u zich herinnert.
Ja, Frieda, mijn oudere zus. Ik heb dit zelfs mijn man nooit verteld.
We wisten alleen dat ze een baan in de buurt van Berlijn had.
Ze werd gedood toen de Russen kwamen.
Uw verhaal is verschrikkelijk, maar ik beloof u, ik ben haar niet.
Mijn zus is dood. Haar lichaam is naar ons toegestuurd.
O, nee.
Je moet iets eten. - Ik heb het veel te druk.
Ik wil er zeker van zijn dat we deze kamer tot een echt ziekhuiskamer kunnen ombouwen.
En dat kan.
En nu iets veel vrolijker.
We gaan een feest geven. - O ja?
Volgende maand, op de 15e. Dank je.
Het is altijd een gedenkwaardige dag in het opvanghuis, VP-Day.
Victorie in de Pacific.
Douglas zal zich niet goed genoeg voelen om erheen te gaan, dus nodig ik hen hier uit.
Vorig jaar waren ze in rare grasrokjes gekleed.
Wat vind jij ervan?
Het is een fantastisch idee. We gaan het samen organiseren.
Er is iemand voor u, Mrs Duncan. - Wie is het?
Ze is bij de voordeur. Ze wil niet naar binnen komen.
Ze ziet er zo anders uit. - Laat het maar aan mij over.
Wat doe jij in godsnaam hier?
Ik heb iets belangrijks te vertellen...
Je kunt ons onmogelijk iets te vertellen hebben, dus ga alsjeblieft weg.
Ik probeer te helpen.
Als je nu niet weggaat zal ik je moeten laten verwijderen.
Moeder.
Ik heb het juiste moment afgewacht om je te zien.
Ga weg. - Dit is niet hoe ik het wilde.
Nou, zo is het wel. - Ik probeer te helpen. Ik ben bezorgd...
Nu. Ga weg. - Moeder. Ga naar binnen.
Kom hier nooit meer terug. - Ik maak me zorgen om Anna. Alstublieft...
Met Anna Bligh. - Anna, het is Regina.
Waarom bel je mij?
Je hebt vandaag een afspraak met Sir Richard.
Ik weet niet waar je het over hebt. - Anna, ik weet dat je met hem gaat lunchen.
Je moet voorzichtig zijn. - Ik moet nu gaan.
Ga niet weg. Luister alsjeblieft. - Ik hang nu op.
Sir Richard wil je wat aandoen. Houd de peper bij de hand.
Ik kom eraan.
Anna. Je ziet er prachtig uit, zoals altijd. - Sir Richard.
Zou u uw advocaat niet meebrengen? - O, hij is onderweg.
Nodig je me niet binnen? - Ja. Natuurlijk.
Wij Duitsers schamen ons zo.
Maar voor mij, mijn familie, is het nog erger.
We wisten het niet. Alstublieft geloof mij.
er zijn teveel doden geweest, te veel haat.
Jij vluchtte. Je bent gevlucht voordat de Russen kwamen.
Waarom geloven Joden ons nooit? - Waarom denk je dat ik een Jood ben?
We waren van alles daar, niet alleen Joden.
Hier...
Jij domme Joodse zeug.
Zie je wat er gebeurt als je het verleden niet loslaat?
O, de problemen die jij zult krijgen.
Weet wel dat ik steeds een van jullie verwachtte.
Eentje die we niet hebben vergast. En nu ben jij dat.
Mijn favoriet.
Ik bewaarde wat suiker voor jou, Sarah. En wat zei je?
Danke.
Ik redde je leven, weet je dat?
Die laatste juli toen de Reichsführer op bezoek kwam.
"Geen Jood mag blijven leven." Dat was het bevel.
Je staat bij mij in het krijt.
Bij mij, door die dag jou niet naar de vrachtwagens voor vergassing te sturen.
Waarom deed je dat niet? - "Waarom deed je dat niet, Frau Neudeck?"
Waarom?
Jij was geen echte Jood.
Je was een Ariër, een beschaming voor je ras, maar nog altijd een Ariër.
Laat het los, Joodse zeug.
Je hebt het lef niet, Jood.
Joodse zeug. Lafaard.
Je vergist je.
Ik was toen een Jood en ik ben nu een Jood.
Alstublieft.
Neem jij niets? - Ik wacht tot de lunch.
Proost.
Eens kijken of ik het goed begrijp.
Je wilt onder het contract voor publicatie uit omdat jij, de auteur...
gedeelten uit het boek wilt schrappen maar je uitgever weigert dat.
Ik weet dat het gek klinkt.
Als mijn journalisten die houding hadden...
zou ik een gemakkelijker, maar wel een saaiere baan hebben.
Mag ik vragen waarom?
Ik was, in sommige delen, veel te uitgesproken...
en ik wil mijn familie niet in verlegenheid brengen...
niet nu Douglas ziek is.
Wat heb je geschreven? "Peyton Place"?
Nee. En ik wil dat ook niet.
Ik denk dat het boek echt beter is geworden door de veranderingen die ik heb gemaakt.
Uw advocaat is vrij laat en ik ben uitgehongerd.
Zou hij ons daar kunnen ontmoeten?
Ik geef hem nog vijf minuten en dan zal ik hem bellen.
Natuurlijk.
En de kruiswoordpuzzel van deze morgen.
Kom hier. Kom bij me zitten.
O nee, dat zeg je alleen als je me iets gaat vertellen dat ik niet leuk vind.
Je wilt het echt.
Het gaat om jou. Om jou maak ik mij zorgen, mijn liefste.
Mijn sterven.
Zeg dat niet. - Maar het is wel waar.
Ik wil niet dat het jou het graf indrijft voor dat ik ga.
Douglas. O, lieverd.
Denk alsjeblieft niet dat ik zwak ben. - Ik weet dat je dat niet bent.
Ook ik ben dan niet.
Het is geen gemakkelijke manier om dit te zeggen.
Ik wil gaan op een tijdstip die ikzelf kies.
Absoluut niet. Nee.
Luister naar me. Ik zou niet willen dat je iets doet.
Dat weet je. Het is alleen...
Op dit moment heb ik ze nog op een rijtje. We kunnen samen lachen.
Maar dat zal niet lang meer duren.
Jack en Henry kunnen beloven wat ze willen, maar het einde zal niet prettig zijn.
En richting het einde zal nog erger zijn.
Ik zou graag eerder willen gaan.
Op één van onze mooie, perfecte dagen.
Ik zal je vaarwel zeggen net alsof ik naar dromenland ga...
en je zult me uitzwaaien.
Maar ik wil niet dat je gaat. - Ik ook niet.
Maar de goede Heer heeft andere plannen.
Wat is er aan de hand? Wat is er?
Roep de verpleegster, Lizzie. Ik heb een ongelukje gehad.
O, schat, ik ben hier. Ik kan het schoonmaken.
Nee, haal de verpleegster, Lizzie. Ik wil niet dat je me zo ziet.
"Met één hand hield hij haar tegen de wasbak...
"en met de andere deed hij de houten deur op slot."
"Hij duwde haar er hard tegenaan, duwde haar rok op haar rug...
terwijl hij haar slip kapot scheurde."
Ik denk dat dat wel genoeg is. - Het is erg mooi.
Waarom? Jij hebt het geschreven.
Ik weet het, maar als ik het zo hardop hoor voorgelezen...
weet ik dat ik gelijk heb.
Zie wat het met mij heeft gedaan.
Moeten we nu uw advocaat niet bellen?
Waar hebben we die voor nodig? Mijn God, je bent echt beeldig.
Stop daar alstublieft mee.
Jouw moeder leerde je haar kunsten, toch? Begin kuis en dan kreunen aan het eind.
"Duwde haar rok op haar rug," hè?
"Trok haar slipje over haar knieën."
Je had die pagina om een reden in het rood. Om mij hitsig te maken.
Moeders meisje.
Ik heb gehoord dat je uitgever veel meer dan alleen de rechten op je boek kreeg.
Tijd om ze te delen.
Jij monster.
Jezus Christus.
Ben je hier om ons een handje te helpen? - Nee, dat ben ik niet.
Weet je zeker dat je niet wilt meehelpen? We zouden een dakdekker kunnen gebruiken.
Niet voor een Abo, maar toch bedankt.
Kom op. - Het is maar een woord.
Wat doe je hier, Buddy Holly? - Hij helpt.
Ieder beslist voor zichzelf.
Je weet dat ik je uit de gevangenis houd.
Zij is onhandig.
Goed? Denk je ermee door te gaan?
Niet voor het slaan van je vrouw maar voor 't in brand steken van je buurmans huis.
Onzin. - We hebben een fout gemaakt.
Ik heb geen idee waar je het over hebt.
Als de politie het vraagt vertel ik dat we het deden.
Nou, voorpaginanieuws, zonnestraaltje, de politie maakt zich niet druk om zwartjes.
Hij heeft je bandensporen gevonden. - Dat bewijst niets.
En je voetafdrukken. - Wie vroeg jou wat?
Twee stuks. Eén van jouw maat, de andere kleiner.
Vlakbij waar de brand begon.
Dat kan van iedereen zijn.
We hebben afgietsels van gips.
De politie zal die controleren met je laarzen en dat zal het duidelijk maken.
Als ik ook maar zie dat Sheila een haartje wordt gekrenkt...
zul je worden aangeklaagd voor brandstichting.
Begrepen?
En als ik je vrouw hoor schreeuwen, ren ik over de wei...
en spring ik over het hek.
O, loop naar de hel. Jullie allemaal.
Wat doe je hier buiten? Heb je het niet koud?
Waar is David?
Hij is in zijn kamer met Leah. - Wat is er gebeurd?
Er is iets dat ik je moet vertellen.
Zeg het.
"Ik nam het leven van deze vrouwen en van nog vele anderen."
Zeg me na.
We waren allemaal jong. Volgden orders op.
Ik denk elke avond aan hen in mijn gebeden.
Dus toen jij je twee mooie meisjes baarde... - Betrek die er alsjeblieft niet bij.
...verdronk je nog pasgeboren baby's in emmers.
Die baby's zouden nooit hebben geleefd. Dat is het verleden.
Jouw dochters zullen weten wie je bent. Jouw echtgenoot zal van je scheiden...
Jij en ik... - ...en neemt ze met hem mee.
Er komt een dag dat ze de waarheid zullen kennen.
Ik geef het toe, wat je ook wilt dat ik zeg. Ja, ik deed het.
"Ik nam het leven van deze vrouwen en van nog vele anderen."
Ik nam het leven van deze vrouwen en van nog vele anderen.
Maar zij mogen er niets van weten. - Het is al begonnen, vrees ik.
Wist je dat er kleine groepen Joden zijn die de wereld rondreizen?
Ze noemen zichzelf Nokmim. De Nokmim. Weet je wat het betekent?
Nee. - De Wrekers.
Ze jagen op nazi-moordenaars in hun zelfingenomen leventjes.
Ik weet niet wanneer ze voor jou zullen komen.
Maar komen zullen ze.
En dit is mijn geschenk aan jou.
Er was een vrouw van wie ik de achternaam niet meer herinner.
Lotte.
Zij lag in het hospitaal.
Ze maakte deel uit van de experimenten.
Ze hadden glas en hout in haar gestopt om te zien wat er zou gebeuren.
Frieda dwong haar om op het appèl te komen, ze had vreselijke pijn.
Ik zag Lotte naar het schrikdraad kijken.
Vrouwen gooiden zich er vaak tegenaan wanneer ze het niet meer konden verdragen.
Maar op die dag hadden we geruchten gehoord dat we zouden worden bevrijd...
dus iedereen hield vol.
Het ene moment zag ik Lotte in cirkels rondlopen.
Het volgende moment, rende ze naar het hek.
Frieda schoot haar neer voordat ze het zelfs haalde.
Mijn arme schat.
Frieda Neudeck moet terecht staan.
Als een moordenaar haar niet eerder vindt.
Schat. Je bent nog maar net weg. Ik had je nog lang niet terugverwacht.
Ik weet het. Ik wilde gewoon even hier zijn.
Ik ben blij dat je er bent. Wat is er gebeurd?
Wat is er?
Je hebt genoeg om je zorgen over te maken. - Anna, vertel het me.
Kan ik u iets vragen, Mr Briggs? - Hangt ervan af wat het is.
Heeft u echt gipsen afgietsels? - Nee.
Heel ad rem voor zo'n oude knar. - Op een dag zult je er ook een zijn.
En ik heb geen voetafdrukken gezien. - Maar dat vertel je niemand.
Maar je hebt hem goed afgeschrikt.
Waarom heb je nooit de politie achter mij aangestuurd?
Had u het gevraagd hadden ze dat gedaan.
Tommo, de kerel van wie deze plek is, gaf mij een kans.
Ik geef die gunst door.
Goed. Elk weekend dan tot we klaar zijn. - Klinkt goed.
Heeft hij je pijn gedaan? - Nee.
Nee, ik gooide peper in zijn gezicht, en ik...
Hij viel van de trap. - Maar...
deed hij... - Nee.
Anna, alsjeblieft. Vertel me alsjeblieft de waarheid.
Hij probeerde het, maar ik weerde hem af.
Godzijdank.
Die klootzak.
Mama?
Hij zei dat hij...
Jou. Hij zei...
Heeft hij het gedaan?
Ik zou willen dat hij nog steeds onderaan die trap lag met een gebroken nek.
Ja, ik ook.
Regina belde mij om me te waarschuwen. Ik sta bij haar in het krijt.
Zij was hier eerder vandaag om te praten. We hebben haar weggestuurd.
Regina, ik wil je bedanken dat je me waarschuwde.
Ik dacht niet dat je het had gehoord. - Dat was bijna het geval.
Ben je in orde? - Ik deed wat je me adviseerde. Het werkte.
Godzijdank.
Ik blijf proberen om aan George te vertellen dat Sir Richard de familie wil ruïneren...
hij wil jullie allemaal verwoesten, in het bijzonder via jullie financiën.
Ga grondig door jullie financiën. Investeringen, leningen, alles.
Hoe weet je dat? - Hij schepte daarover op.
Daarom houd ik contact met hem. Om te proberen details te verkrijgen.
De vrouw die jullie wantrouwen...
ze bestaat niet meer.
Na alles wat er is gebeurd.
Ik wil je geloven. - Ik ben nu anders.
Echt waar.
Er staan drie rekeningen op één afschrift. Weet jij wiens geld je echt hebt geleend?
De private geldschieters die via de hypotheekbank geld uitlenen.
Frederick Stern is volledig betrouwbaar. Zij zouden ons niet in gevaar brengen.
Maar weten zij dat? We zullen dat moeten uitzoeken..
Dat zal niet zo eenvoudig zijn.
Het kan geen kwaad om wat onderzoek te doen.
Je zegt dus dat er reden is om Regina te vertrouwen?
En om hem niet vertrouwen?
Graaf dan verder. Diep.
Laten we er zeker van zijn dat we veilig zijn.
Geluk en genade volgen mij alle dagen van mijn leven...
en ik keer terug naar het huis van de Heer tot in lengte van dagen.
Het oordeel is aan U, ik weet het.
Maar, lieve Heer, hoe kunt u een man zo waardig als Douglas veroordelen?
Zo liefhebbend.
Zo goed.
Wijs hem niet af als dit zijn keuze is.
Ik wilde haar doden.
En het recht in eigen hand nemen? - Ja.
We hebben een verplichting aan de doden. - Hoe zit het dan met de levenden?
Ik moest kiezen.
Ik koos voor ons.
Ik geloof dat ik een olifant heb gehoord, een echte.
Grote goedheid.
Je komt hier voor een knuffel, hè?
Lotte Geschmay.
Vertaling: A Swashbucklers Production