NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Skarbie... - Co?
Twoja kolej.
Ja wstałam wczoraj.
Dobrze.
Witaj, bączku. Aleś dziś rozgadana.
Powiedz mi.
Powiedz mi wszystko.
Ale zalatuje. Dobra robota.
Dzień dobry, smyku.
- Hej. - Cześć, skarbie.
Co dzisiaj robisz?
Jakieś 10 transakcji.
Spotkam się z właścicielami barów.
A ty?
Robimy z Noelle łakocie dla psów.
Brzmi super.
- Jak idzie? - OK.
Eksperymentujemy ze smakami.
Podoba mi się to.
- Dzień dobry. - Muszę lecieć. Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Hej. - Witaj.
Baw się dobrze.
- Oliver dobrze się wyspał... - Tak?
więc będzie dziś grzeczny.
- Mam nadzieję. - Pobawimy się razem, tak?
BROWAR NASZ GARAŻ
Hej.
Russ znowu dzwonił w sprawie współpracy z Dark Matter.
Świetnie.
Chce znać terminy. Kiedy możemy zaczynać.
Przetrzymaj go jeszcze z tydzień lub dwa.
Mają masę roboty. Od groma...
- Ja też. - Wiem.
- Rozumiem. - Ustalmy termin?
- Choćby tyle. - Jasne. Wkrótce.
No dobra.
To wiele dla mnie znaczy. Odniosę sukces.
Nie przeszkadza ci, że Natalie wzięła Simone?
Skądże.
Trochę mi głupio.
- Niepotrzebnie. - Ma dwójkę na głowie...
Potrzebuję cię, bo razem zawojujemy świat.
Z jajkiem wygląda lepiej.
Fakt. Lepiej się łączy.
To ważne.
Mamy tyle zużytego zboża z browaru. Zamiast wyrzucać...
możemy na tym zarobić.
Wcześniej nie miałam pewności,
ale wygląda na to, że Tail Ale Dog Treats
za dwa tygodnie trafią na targ przy Logan Square.
Co?
- Żartujesz? - Zgłosiłam nas.
Czemu nic nie mówiłaś?
Chciałam zaklepać stanowisko.
Nie wiem, jak to działa
i nie chciałam ci robić nadziei.
O rany, to niesamowite.
Musimy spróbować zacząć je sprzedawać.
Jeśli polegniemy, to znaczy, że robimy coś nie tak
i może to tylko dziecinne hobby.
- Cieszę się, że w nas wierzysz. - Tak!
Kiedy ostatnio go widzieliście?
Bardzo dawno.
Świetna sprawa. Macie wreszcie wypalarkę.
Tak, zajebioza. Ja pierdolę.
Podobno rozwalaliście ścianę,
żeby ją przepchnąć.
- Była za duża. - I wszystko gra.
Ile wybuliliście?
- Kurde, ćwierć miliona. - Zajebioza.
Ostatnio sporo pracujesz.
Tak, ale wszystko gra.
Nie chcę narzekać.
Walić to, wiecie, szczerze powiem...
Ludzie zaczynają o nas gadać.
Dyskutują na nasz temat.
Wybijemy się. Wiem, że to tylko standardowy browar,
ale to nic. Znacie mnie.
Rozwijamy się. I ta nasza współpraca
to pierwszy krok w stronę zmian.
Brakuje mi tego środowiska i atmosfery.
Tyle wam powiem i chrzańcie się,
bo czuję się głupio i rozklejam się...
Nie wiem. To nie moja działka.
Nie specjalizuję się w psich przysmakach.
Chciałybyśmy zobaczyć parę
- już gotowych... - Dobra.
W ostatecznej wersji z kolorami
i wtedy podejmiemy decyzję.
- Podoba nam się to, tak? - Tak.
Może trochę pokombinuję i stworzę słodkiego psiaka.
Hej, co tam?
Minęły dwa tygodnie.
O czym mówisz?
O współpracy z Dark Matter.
Miałem przyjść za dwa tygodnie.
Fakt.
Wybacz, nie mam czasu na twoje dziwne piwa.
Muszę się z tym uporać.
„Moje dziwne piwa”
uczyniły nasz garaż sławnym, rozumiesz?
Tak. To było w garażu.
Mamy rachunki i kredyt do spłacenia.
Mój Boże.
Mówiłem, że tak, kurwa, będzie.
Słuchaj...
Nie. Ty posłuchaj.
Mówię tylko,
że obiecałeś mi jedno.
Że mogę w to wejść i eksperymentować.
Nie mówiłeś, że to zajmie dwa, trzy lata,
nim będę mógł zacząć robić to po swojemu.
Skoro to dla ciebie takie ważne, to zrób to.
- Tak, ważne. - Świetnie. Rób swoje piwo.
- Tak? - Tak. Zaczynaj.
Zrobię, co mogę, by się sprzedawało.
Dobra. Nie zawiodę cię.
Będzie super.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Stary... - Zjeżdżaj.
Dobra. Nawet nie wiesz.
Nie wiesz.
To, kurwa, dla nas. Nawet nie wiesz.
Nie wiem, kurwa.
TARG
Witamy w Tail Ale.
- Dziękuję. Pa, Zuzu. - Do przyszłego tygodnia.
Witamy na naszym straganie.
Byłam tu w zeszłym tygodniu i kupiłam te z masłem orzechowym.
Mój pies je uwielbia.
Reprezentuję Chicago Fresh Market.
Promujemy nowe, lokalne produkty.
Mogę zostawić wizytówkę?
- O rany, pewnie. - Tak, proszę.
Możemy się umówić.
- Ekstra. Robyn? - Tak.
- Hej. Sherri. - Miło mi.
- Noelle. - Jak się masz?
Spróbuj wszystkich.
- Dzięki. - To nasz oryginalny smak.
- Co? - Właśnie go uśpiłem.
Co słychać? Jak poszło na targu?
Jak nam poszło? W ogóle tam byłam?
I wszystko sprzedałam? Interesujące.
Żartujesz, kurwa?
- Nie żartuję. - Cicho!
Właśnie go położyłem. Ale jaja! Tyle tego zrobiłyście. Super.
Tyle, że możemy dać małemu tabletki na sen.
Nie to chciałam ci powiedzieć.
Zjawiła się babka z Chicago Fresh Market,
może będą sprzedawać nasz produkt.
Że co, kurwa?
- Aż tak się nie dziw! - Moja biznesmenka! Tak się cieszę.
- Super, nie? - Wspaniale.
Tak. Mam niezłego pietra!
Daj spokój. To trwało wieki.
Cieszę się, ale mały dał mi dziś w kość.
Ktoś mógłby przychodzić
dwa czy trzy dni w tygodniu.
No tak, ale...
Mówiliśmy, że przez pierwszy rok
jedno z nas będzie z nią w domu.
To wszystko.
Tak. I wypadło na mnie.
Dobra. To może ja z nią zostanę?
- Co ty pleciesz? - Nie wiem.
Wolałbym tak,
niż żeby obca osoba się nią opiekowała.
Mówisz, że rzucisz browar?
Nie wiem, co mówię.
Nie chcę się kłócić.
Wiesz co, spoko.
Jeszcze nam nie odpisała i kto wie...
Spotkamy się i pewnie nic z tego nie wyjdzie.
Nieważne.
Dobra. Spotka się z nami od razu.
Denerwuję się.
- Cześć! - Hej, jak się macie?
- Dobrze! - Miło was widzieć.
- Noelle, tak? - Tak.
- Sherri. - Tak.
To Danny, kierownik.
Miło cię poznać.
- Tail Ale Dog Treats. - Super produkt.
Dziękujemy.
Możemy porozmawiać w kafejce obok.
Jasne.
Miło cię było poznać.
BAR KOŃ NA BIEGUNACH
Siemasz, Mark?
Miło cię widzieć.
Ciebie też. Co dziś serwujecie?
Wreszcie mamy piwo w puszcze.
Nieźle.
„Piwo nie wybiera”.
A ty co przyniosłeś?
Mark, twoja kolej.
- To na razie. - Nara.
Mam portera.
I saison.
Zaczniemy od tego sklepu,
a potem w siedmiu pozostałych.
Co wy na to?
- Zgoda. - Wspaniały pomysł.
Super. To najwygodniejsze opakowanie.
Zastosujmy je też do pozostałych smaków.
- Matt, gotowy? - Tak.
- Trzymaj się, John. - Na razie.
Hej, Matt. Co masz dziś dla mnie?
Mam portera, saison, jasne.
Z jasnego naprawdę się cieszymy.
- Tak? - Chyba najlepiej się sprzeda.
- Spróbujmy. - Dobra. Proszę.
- Świetne, nie? - Tak, dobre.
Spróbujesz portera?
Odłóżmy to na razie.
Lubimy twoje IPA. Świetnie się sprzedaje.
Dzięki. Jestem z niego dumny.
Jasne lepiej będzie się sprzedawać latem.
Jest lżejsze. Może wtedy do tego wrócimy.
Jasne.
Zapomniałem ci o czymś powiedzieć.
Jeff pracuje nad czymś z kawą
z chłopakami z Dark Matter.
- Słyszałem. - Zapowiada się ciekawie.
Pomógłbyś nam, gdybyś zamówił beczkę.
Rany, mam zamówić beczkę kawowego?
Już jedną mam. Po co mi dwie?
- Jeff ma lepsze podniebienie. - Ale to się nie sprzedaje.
Dwie beczki to przesada.
O jasnym – latem...
Cieszę się, że ci smakuje. Serio.
- Fajnie było. - Tak.
Dzięki, Alex. Jak zwykle.
- Do widzenia. - Tak.
Pewnie. Miłego dnia.
- Ale się cieszę! - Ja też.
Rany, muszę pogadać z Jeffem.
Da sobie radę.
Wiem, ale nie chce już produkować IPA.
Co nam tam. Walić to.
Hej, kotku.
Hej, piękna.
Jak ci minął dzień?
Dzień jak co dzień.
Nie brzmi dobrze.
Miałem mnóstwo spraw.
Najeździłem się po całym mieście. W kółko to samo.
Spoko. Zwykły dzień.
- Jak poszło spotkanie? - Świetnie.
To dobrze.
Złożą duże zamówienie. Naprawdę duże.
Zaczną od jednego sklepu,
a potem rozciągną sprzedaż na wszystkie.
Czyli spora sprawa.
Tak się cieszę.
Będziemy potrzebować sporo zboża.
Chcesz więcej IPA. To dostaniesz.
Wszystko w porządku?
Tak, spoko. Tylko...
Muszę pogadać z Jeffem.
Będzie dobrze. Jest trochę upierdliwy.
Wścieka się z powodu IPA,
bo wszyscy tylko tego chcą.
Ale...
jakoś to będzie.
Jestem z ciebie dumny.
Tak się cieszę.
Producent w Gwatemali wytwarza słód kawowy,
który dodajemy do zacieru.
Super.
Zbiera kwiaty, zasusza je,
dodamy do tego owoce kawy,
warte zachodu, stary.
Do licha, damy czadu.
Będzie się działo.
- Cieszę się, że w to wszedłeś. - Jasne.
To idealne piwo kawowe. Jestem podjarany.
Wreszcie robię coś, z czego mogę być dumny
i co pokaże nas w dobrym świetle.
Na to właśnie, kurwa, czekałem.
Kocham cię, kurwa.
Będzie się dziać, stary.
- Warto było. - Niech to.
- Wchodzimy w to. - Tak jest.
- Cześć skarbie. - Cześć.
Robisz herbatę?
Jedzie od ciebie trawką.
No weź!
Wracam z Dark Matter. Czego się spodziewasz?
- Nie moja wina. - Boże.
Dasz mi?
Chodziło mi o herbatę, ale spoko.
Dobra. Wybacz.
Co u ciebie? Jak minął dzień?
Dobrze. Byłam na spotkaniu.
No tak. I jak wam poszło?
Spotkałam właściciela sklepu i dystrybutorkę.
Stwierdzili...
Bo ja wiem...
Nie dali nam konkretnego terminu...
- Nie wiem. - Dzieje się,
- czy jeszcze... - Nie wiem.
Dobra. Brzmi pozytywnie.
Hej.
Co słychać?
- Jak się masz? - W porządku.
Chcę ci powiedzieć, że przemyślałem to...
Wybacz, że ostatnio byłem w kiepskim nastroju.
Nie przejmuj się.
Obaj jesteśmy zestresowani.
Rozmawiałem z ludźmi z Dark Matter.
Wszyscy są podjarani. Zapowiada się świetnie.
To dobrze. Cieszę się.
Właśnie dlatego...
Chcę, żeby ci się to udało.
Współpraca. Super, że to robisz.
Ale na jakiś czas to ostatni eksperymentalny browar.
Co takiego?
Nałaziłem się, pukałem do drzwi,
odwiedziłem sześć miejsc i nie znalazłem chętnych.
Chcą tylko IPA.
Kilku może wzięłoby jasne,
ale szczerze... na razie musimy dać sobie spokój.
Nie damy rady. Nie stać nas na to.
Tak po prostu? Jeden kiepski dzień
i koniec z produkcją nowego piwa?
- Czemu się łamiesz? - To nie tak.
Zrobimy tak jak chłopaki z Half Acre i Rev.
Skupimy się na tym, co przynosi zysk, a potem
rozszerzymy działalność.
- Nie... - Tak to wygląda.
To było 10 lat temu.
Sam powtarzasz, że obecnie namnożyło się browarów.
Musimy zrobić coś, co nas wyróżni.
Inaczej nie mamy szans.
Każdy może to co my teraz.
Ludzie kupują IPA. Nic nie poradzę.
Musimy zwiększyć produkcję.
Dziewczynom trzeba więcej zboża.
Musimy brnąć dalej.
A co to ma do rzeczy?
- Robią z tego psią karmę. - Tak...
Kto wie, czy to wypali? Zajmiemy się tym, jak będzie trzeba.
- Teraz nie musimy. - Nie, przecież...
No co ty?
Idą na półki Chicago Fresh Market w całym mieście.
Co? Właśnie rozmawiałem z Noelle.
Mówi, że to jeszcze nic pewnego.
Zajmiemy się tym, gdy dostaną umowę.
Dziś na spotkaniu otrzymały ogromne zamówienie.
Umowa stoi. Weszły w to.
Dlatego musimy się dostosować.
Mają umowę? To już załatwione?
Tak.
Dobrze, że im się udało. Kiedyś jeszcze wrócimy do twojego piwa.
Uwielbiam je. Bez sensu, że nie możemy
po prostu go produkować.
Jest, jak jest. Póki co.
- W porządku. - Dzięki.
Odkłada to na dwa lata.
Na pięć, kurwa, dziesięć.
Wciska mi pierdolony kit...
- I robicie IPA... - No tak!
podwójne, potrójne,
z podwójnego warzenia, co się da.
To się nigdy nie zmieni.
- Wiem. - Możemy to zmienić.
Wrócimy do oryginalnego planu.
Wróćmy do partyzantki,
do łamania zasad i robienia, co nam się żywnie podoba.
Zdejmijmy te drzwi ze ściany i wstawmy tam, gdzie były.
On ma wszystko, czego nam trzeba.
- Zdejmiesz drzwi ze ściany... - Tak.
i zatargasz do starego garażu?
- Tak. - Tylko kilka wkrętów.
Zróbmy to. Podłączmy maszynę. Zacznijmy robić piwo.
Szukam powodów, czemu by tego nie zrobić.
Myślę, czemu nie.
Tak, kurwa, wygląda moje życie?
Co dzień mam robić
dokładnie to samo? To nie w moim stylu.
Mówiłem to od samego początku,
a dałem się wciągnąć w coś, co...
Nie wiem. Może...
Powinniśmy po prostu
zerwać te pieprzone drzwi?
- Robimy to? - Tak.
Mówicie serio, kurwa? Bo ja tak. Serio?
Ściągamy drzwi i zabieramy je z powrotem.
No dobra.
- Dobra. - Ściągnijmy je ze ściany.
- Pieprzyć to. Idziemy? - Idziemy.
- Chodźmy.
- Idziemy! - Kurwa!
Trzymaj.
Dawaj, kurwa, śrubokręt!
I na co mi młotek? Jedziemy.
Już? Raz... dwa... trzy. Tak jest!
Uważaj. Nie zniszczmy tego.
Poszło nam łatwiej, niż myślałem.
Ford zawaliłby sprawę.
Dalej!
Słuchaj.
W zeszłym roku, gdy zakładaliście browar
i nic mi nie powiedzieliście,
bo uznaliście, że będę przeciw i że mi się to nie spodoba...
Problem był w tym, że nikt mi nic nie powiedział.
Nie podzieliliście się.
Nie miałam szansy zareagować pozytywnie,
bo dowiedziałam się o tym od kogoś innego.
Pogadaj z nim.
Nie wiesz, jak zareaguje, a zakładasz,
- że negatywnie. - No tak.
- Nie może być gorzej, co? - Fakt.
Najgorsze są twoje negatywne myśli.
Może cię zaskoczy. A może nie,
ale musimy to zrobić,
by posunąć sprawy naprzód. Wiem, że ci na tym zależy, prawda?
Tak, to prawda.
- Dotarliśmy! Dalej. - Cholera. Dobra.
Dawaj!
Komu piwo?
- O Boże! - Dobra nasza!
Jesteśmy w domu!
Panowie, wznieśmy toast.
Pierdolony Matt,
twierdzi, że ta pieprzona hala to nasz garaż.
- Nieprawda! - Nie. To nie nasz garaż!
To nasz garaż!
Nasz styl!
Stąd się wywodzimy!
Jak w ryj!
Robimy piwo dla nas!
A nie dla nich, kurwa!
Dla nas!
Dobra, słuchajcie.
Wstawimy te drzwi z powrotem do naszego garażu!
Niedługo.
- Nie teraz. - Rano.
- Tak. - Za dużo roboty.
- Będzie spoko. - Tak.
- Będą tam. - Chłopaki!
Za pieprzoną przyszłość! Za teraz!
O kurwa.
Hej, skarbie.
Gdzie się podziewałeś?
Zasnąłem u Russa.
- Serio? - Tak.
Wszystko w porządku?
Tak, tylko...
Sam nie wiem...
Wiem, że od jakiegoś czasu
nie byłem sobą, ale to się zmieni...
Posłuchaj. To się zmieni.
Będę przy tobie, będę cię wspierał.
Kocham cię nad życie.
- Matt powiedział mi o... - Co?
- Fresh Market... - Serio?
Miałam ci powiedzieć. Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Chciałam ci o tym powiedzieć, ale bałam się,
- że się wkurzysz. - Wiem.
To moja wina, wybacz.
Jestem z ciebie dumny. Bomba, nie?
Tak. Chciałam ci powiedzieć,
- ale myślałam... - Wiem. Spoko.
To może...
skoro będziesz pracować na pełny etat,
to może ja zostanę w domu z Simone.
- To nie wypali. - Nie.
Przemyślałem to.
I tak nie jestem szczęśliwy w browarze.
Wolałbym zostać z nią w domu.
Zwłaszcza, jeśli odniesiesz sukces i na tym
- skorzystamy. - Na pewno?
Tak.
- Serio? - Tak.
To wiele
dla mnie znaczy, skarbie.
Kocham cię.
Skurczybyk...
Musimy odpowiednio się komunikować
i sprawdzać, czy się dobrze rozumiemy.
Nam jest pewnie łatwiej,
- bo nie jesteśmy spokrewnione... - Fakt.
Wybrałyśmy się.
Nie miałyśmy zbyt dobrego przykładu...
- Tak. - Jeśli chodzi...
- Nasi chłopcy... - Rodzina, tak.
...nie są w tym zbyt dobrzy.
Wydaje mi się, że my...
radzimy sobie dość dobrze pod tym względem.
Mnie też.
Nie mówię przez to,
że chodzi mi...
Nie wściekam się skrycie,
że dodałaś za dużo miodu czy coś w tym stylu.
Myślę, że masz rację.
Wszystko przez nich, więc to ważne,
- byśmy o siebie dbały. - Tak.
Będę dbać o ciebie...
A ja o ciebie.
- No to wchodzimy w to. - Tak.
- Robimy to. - Tak.
- Mamy własny biznes, mała. - Tak... O Boże.
Nigdy dotąd nie powiedziałam do nikogo „mała”.
Dokąd idziesz?
Napisy: Ewa Nowicka