NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bizim okula nakil olmasından önceki şu fotoğrafını gördüm.
- Evet arkadaşlar. - İnanmıyorum!
Arkadaşlar, lütfen.
Sessiz olun.
Grace telefonla ilgilendiğine göre nerede kaldığımızı
söylemeye hazırsındır.
- Zahmet olmazsa hatırlat. - Elbette Bay Pope.
Dün Nazi Almanya'sında olsaydık ne yapacağımızda kalmıştık.
Faşistlere karşı mı koyardık
yoksa onlara uyar ya da katılır mıydık?
Doğru. Onu konuşuyorduk.
Bu konuyu düşündün mü?
Ne yapardın? Fikrin var mı?
Faşistlere karşı koyacağımı, onlara kafa tutacağımı
düşünmek isterim tabii
ama çok da korkutucuymuş,
çocukları anne babalarına düşman ediyor,
insanları toplama kamplarına koyuyor ve öldürüyorlarmış.
O yüzden karşı koyacağıma inanmak istiyorum
ama tam olarak bilmiyorum.
Doğru. Bundan ötesi var.
O dönemde neler hissedeceğini bilmek imkânsız.
Şimdi bakınca "Bir şeyler derdim.
Kolay olurdu." diyebiliriz.
Şimdi doğruyla yanlışı ayırt edememiş
bir aile örneğini inceleyeceğiz.
Sadece dönemin zihniyetine ayak uyduruyorlardı.
- Sana mı? - Evet, bana tabii.
- Arkadaşlar. - Biz ödev yapacağız.
- Gidiyoruz. - Ödev mi?
- Evet.
- Mesaj atın. - Kes sesini.
- Görüşürüz! - Teşekkürler!
- Diyet kola? - Olur.
- Ne? - Annenler ne zaman...
- İnanmıyorum. Yine mi? Ciddi misin? - Sadece sordum.
- Hep korkuyorsun! - Hayır...
- Kimse yok. - Korkmuyorum.
- Evde kimse olmuyor. - Bak. Korkmuyorum.
İnanmıyorum. Bak...
...annem bir saat sonra gelecek.
Babam da saat ondan önce hayatta gelmez.
- Asla. - Asla.
Hiç evde olmaz.
Tamam.
Grace? Orada mısın? Aman Tanrım!
- Giyinin. - Tamam.
- On saniyeniz var. - Baba!
Pantolonum üstümdeydi efendim.
- Sekiz, dokuz... - Baba!
Hasta olduğum gün bu oluyor.
Ya hasta olmadığım günlerde başka neler yapıyor?
Hiç dikkat etmedik. Suçluluk duyuyorum.
Sanırım biraz gevşedik.
"Okulu bitmek üzere."
"Sonra üniversiteye gidecek. Harika olacak."
"Uyuşturucu kullanmıyor ve biz yokken seks yapmıyor."
Notları iyi.
Emin miyiz?
Siteye ne zamandır girmedim.
- Sen? - Şifremi unuttum.
- Onunla konuşmalısın. - Konuşayım.
Tamam.
Dönüşte seni şarap bekliyor.
İyi olur.
Öncelikle bugünkü olayı iki kategoriye ayırmak
- istiyorum, tamam mı? - Tamam.
Birincisi,
cinsel olarak aktif olduğun için suçluluk duyma.
Bu konuda çok ciddiyim.
Suçun o değil.
Onu sonra konuşuruz
çünkü ikinci meseleyle ilgili çok kızgınım,
o da bize yalan söylemiş olman ve bunu kabul edemeyiz Grace.
Bunun için hiçbir neden yok. Sana neredeyse hiç kural koymadık.
Aklıma tek bir kural geliyor,
o da okuldan sonra bize sormadan arkadaş getirmemen.
Belki diğeri de yalan söylememen
ama buna kural demeye bile gerek yok.
Evet ama yalan söylememin tek nedeni...
Biliyorum ama şu anda sana yetişkin gibi davranmaya hazırım.
Küçük bir çocukmuşsun gibi ceza vermek istemiyorum.
Telefonunu, kartını alıp eve hapsetmeyeceğim.
Lise sondaki birine ne ceza verilir, bilmiyorum
ama senden tek bir ricam olacak,
ki "rica" ile neyi kastettiğimi biliyorsun,
o da üniversiteye gidene kadar her pazar
bizimle kiliseye gelmen.
Ve bu...
Ne?
Tartışmaya açık değil.
Senden ricam bu, bence gayet adilim.
- Baban da öyle. - Ben...
- Benim inancım yok, o yüzden... - Biliyorum.
...sizinle kiliseye gitmemin bir anlamı yok.
Anlamı, senden bir şey rica etmem ve bunu yapmanı istemem.
- Üniversiteye kadar her pazar mı? - Her pazar.
Tatile gideceğimiz hafta hariç her pazar.
Sonuçta söz hakkım yok, değil mi?
Yok.
Bazen sonrasında çörek veriyorlar.
- Yaşasın, çörek. - Harika olacak.
Marketten de alabiliriz.
- Ama bu çörekler berbat. - Evet!
O zaman değer.
Phil hoş geldin.
Sağ ol. Seni görmek güzel.
- Andy! Seni görmek güzel. - Günaydın Peder, sizi de.
- Grace'i hatırlarsınız. - Grace!
- Seni yine görmek ne güzel. - Selam.
- Uzun zaman oldu. - Hoş geldin. Merhaba Gretchen.
Seni görmek güzel.
- Bütün aileyi görmek güzel. - Evet.
Merhaba...
İsa havarilerine dedi ki,
"Zengin kişi Göklerin Egemenliği'ne zor girecek.
Yine şunu söyleyeyim ki, devenin
iğne deliğinden geçmesi,
zenginin Göklerin Egemenliği'ne girmesinden daha kolaydır."
Bunu işiten havariler büsbütün şaşırdılar ve şöyle sordular,
"Öyleyse kim kurtulabilir?"
- Hadi bakalım. - Evet.
- İyi eğlenceler. - İstemiyorum.
- O kadar kötü değildir. - Onlarla takılmam.
Tay yemeğine de öyle derdin, şimdi seviyorsun.
- Tay yemeği değil bu. - Seviyorsun.
- Belki onun gibidir! - Değil.
- Ben Stephanie. - Memnun oldum. Gretchen.
Memnun oldum.
- Andrew. Bu Grace. - Memnun oldum.
- Merhaba. - Hoş geldin. Gelmene sevindim.
Hazır mısın? İyi eğlenceler.
- Tamam. - Sonra görüşürüz.
İyi eğlenceler.
Güle güle!
- Bu sana. - Sağ ol.
İstersen bir şeyler atıştır.
Arkadaşlar, bu Grace.
Yeni geldi, kendinizi tanıtın.
"Yine şunu söyleyeyim ki, devenin iğne deliğinden geçmesi,
zenginin Göklerin Egemenliği'ne girmesinden daha kolaydır."
Harika. Orada duralım.
Bu ne anlama geliyor?
Zengin birinin cennete girmesinin imkânsız olduğu anlamına mı geliyor?
"İmkânsız" mı demiş? Bence büyük zorlukla demek istemiş.
- Daha zor. - Ama demiş ki, bir devenin...
- Sanırım bu bir gönderme. - Bu imkânsız.
Pazar yerine giden bir ticaret yolu varmış.
Dar bir geçitten geçmek gerekiyormuş ve geçidin adı...
İğne deliği gibiymiş
çünkü devenin oradan geçmesi için yükünün indirilmesi gerekiyormuş.
Başka bir yoruma göre
iğne deliğinden geçen deve değil, halat.
Evet.
Bence daha mantıklı çünkü halat ve iplik...
Benziyorlar.
Halatı da iğne deliğinden geçirmek imkânsız.
Gerçek bir halat değil, küçük iplikler.
Şunu öne sürebiliriz,
"İplik incelene kadar birkaç tabakasını soymalısın."
Yani fazlalıklardan kurtulmazsak
mesela annemle babam cennete gidemezler, değil mi?
Sanırım eşyalarınla ve servetinle olan
bağını sorguluyor olabilirsin.
Mesela garajda on yılda bir kullandığımız kamp malzemeleri var.
Dışarıda çadıra ihtiyacı olan evsizler var
ama onlara vermiyoruz. Öylesine tutuyoruz.
İsa'nın yapmamızı söylediği şeyleri bile uygulamıyorlarsa
cennete gideceklerini, dindar Hristiyanlar olduklarını nasıl söylerler?
Bence bunları her zaman
fiziksel anlamda ayıramayız.
Evet ama ne kadar inandığımızı, uyguladığımızı söylesek de
bunu kanıtlamazsak
ne anlamı kalır?
Sadece ikiyüzlü oluruz.
- İyi geceler. - İyi geceler.
Ne okuyorsun?
İncil'i.
Süper.
Evet, çok ilginç.
Beni iyi ki İncil okumasına gönderdiniz.
Bunu duyduğuma sevindim.
Evet. Bugünkü vaazla ilgili çok güzel bir tartışma geçti.
Zenginlerin cennete gitmesinin
imkânsız sayıldığına dair.
Evet.
İncil'den sıkça duyduğumuz önemli alıntılardan biridir.
İsa bunu gerçekten söylemiş, demek ki doğru.
- Evet. - Servetini dağıtmazsan
- cennete gidemiyorsun. - Evet.
İyi Hristiyan olmak istiyorsak
hayat tarzımızı değiştirmemiz gerekiyor sanırım.
Evet, üstünde epey düşünmek gerek.
- Evet. - Derine inince...
Tartışma ilginçti
çünkü bu mahalledeki herkes zengin.
Evet, hepimiz çok şanslıyız.
Çok şanslı ve ayrıca benciliz sanırım
çünkü diğerlerine vermiyoruz.
- Bu tartışılabilir ama... - Hayır.
Bence İsa gayet açık konuşmuş.
- Evet. İncelenmesi gerek. - Evet.
İncil'in birçok yorumu var. Bu sadece bir tanesi.
Yorumları anlamıyorum. Bunu söylediyse gerçektir.
Hoşuna gitmesine, üstüne okumana sevindim.
- Bu harika tatlım. - İyi ki beni göndermişsiniz.
Hoşuna gittiğine sevindim. Sabah görüşürüz.
İlginç şeyler öğrenirsem haber veririm.
Orası kesin.
- Kalın bir kitap. - İyi geceler.
İyi geceler.
Merhaba. Bir bankacıyla konuşacaktım.
Çok yüklü bir meblağ çekmek istiyorsunuz.
Evet.
Ne için olduğunu sorabilir miyim?
Kilise.
- Sadece kilise mi? - Evet.
Yerel kilisemize vermek istiyorum.
- Önemli bir karar. - Evet.
- Ailenizle konuştunuz mu? - Evet.
Sonuna kadar destekliyorlar çünkü koyu Hristiyanlar
ve bunu yapmamı asıl isteyen onlardı.
- Peki. - Evet.
Harika.
- Bu formu doldurmanız yeterli. - Evet.
- Kırk sekiz bin... - Altı yüz...
...on dört.
Harika.
- İyi düşündünüz mü? - Evet.
Yüzde yüz eminim.
Ailem benimle çok gurur duyacak.
Böyle şahane yetişkin kararları alan koca bir yetişkinsen
kendi evini alıp başka bir yerde
yaşayabilirsin!
İnsanlara yardım ediyorum diye evden mi atacaksın?
- Evet! - İsa böyle mi isterdi?
- Lafı çevirme. - İsa'yı karıştırma!
Kuralları çiğneyip cezanı kabullenmiyorsun.
İsa'ya uymamı istediniz, uyuyorum.
Harika. Git kendi evinde uy.
Kiliseye gidip çeki geri alacağım, tamam mı?
- Telafi edebiliriz. - Verdim bile.
Parayı yine de vermek istersen
verirsin ama bunu aile olarak yaparız,
belki de sakinleşip mantıklı insanlar gibi davranırız.
Benim için bunu yapar mısın?
Hazır gitmişken, papazla
iyi Hristiyanlığın anlamını da konuş.
Nerede duracağını bilmiyorsun.
Yardım etmeye çalışıyorum.
Bu kiliseye Grace'inki kadar büyük bir hediye veren hiç olmamıştı.
O resmen... Tanrı'yı buldu.
O konuda konuşacaktım.
Size gerçek amacını doğru şekilde yansıttığından
pek emin değilim.
Yüreğinden kopanı verdi ve bu işi yapmak için
- üniversiteyi erteledi. - Evet ama...
Bizce yine de üniversiteye gidecek.
Hayır. Misyonerlik yapacak.
Afrika'ya gitmek istiyor.
Botsvana'da, belki Nijerya'da misyonerlik yapmak istiyor.
- Heyecan verici değil mi? - Öyle.
Çok heyecan verici olurdu.
- Bunu tercih etseydi... - Sizinle bunu konuşmadı mı?
Bakın, evde bir sorun yaşadık.
Sanırım bunu kendince bir şeyleri ispatlamanın yolu
olarak görüyor.
Tanrı için çalışmasını istemiyor musunuz?
- Doğru mu anladım? - Şu anda bu soruyu
cevaplamam çok zor
çünkü elbette Tanrı için çalışmasını isterim
ama bunu kendi işine yarayacak bu kadar parayı vermeden de
birçok şekilde yapabilir.
Yüzlerce kişinin işine yarayacak, Afrika'daki çalışması gibi.
Afrika'ya gitmeyecek.
İki saat önce buraya gelen kız kendini bir misyona adamıştı.
48.000 dolara bahse girerim ki Botsvana'ya gitmez.
Burada mı? Çeki alıp gidebilirim.
- Ben... - Sizin paranız değil.
- Benim bile değil. - Benim param aslında.
Artık Tanrı'nın parası.
Parayı geri vermiyor.
Sıçtığımın herifi!
Benim paramdı. İstediğimi yaparım.
- Ve onu... - İyi insanlara verdim.
Bir şeyi ispatladım.
Annemler çok iyi Hristiyanlarmış gibi davranıyorlar
ama aslında büyük kapitalistler.
- Evet. - Cidden.
Ben de büyük bir kapitalistim ve bunu dinlerken içim acıyor.
Ama sen bunu kabulleniyorsun. Anladın mı?
Onlar böyle şeyler yaparmış gibi davranıyor.
Bağış ya da yardımda bulunurmuş gibi davranıyorlar ama bunu yapmıyorlar.
Ben yapınca da kızdılar.
- Ben de kızdım. - Ama çok ikiyüzlüler.
Bundan nefret ediyorum ve bunu göstermek istedim.
Dindar olmamı istiyorlarsa gerçek yüzlerini gösteririm.
- Günaydın. - Günaydın.
- Merhaba canım. - Merhaba.
Kahvaltın bitince giyin,
bir saate mangala gideceğiz.
Ben gelemem.
- Neden? - Bugün gönüllü çalışmaya söz verdim.
Başka gün olmaz mı?
Çünkü bu bir aile etkinliği.
- Olmaz. - Bu, işle ilgili bir etkinlik.
- Bir aydır belliydi. - Bir şey diyeyim mi tatlım?
Gönüllü çalışmak istiyorsa bırak çalışsın.
- Bu bir aile mangalı. - Sorun değil. Git, çalış.
Teşekkürler.
Peki.
Gönüllü işinde iyi eğlenceler.
Teşekkürler. Size de mangalınızda iyi eğlenceler.
Hiç başlamasak?
Bu, üç bölümlü bir istasyon.
- Grace. - Selam.
- Merhaba. Geldiğine çok sevindim. - Merhaba.
- Selam.
- Onları sınıftan tanırsın. - Ben Jo. Memnun oldum.
- Onu gezdirir misin? - Tabii.
Teslimata gelebilir mi?
- Birazdan gidiyoruz. - Olur.
- Benimle gel. - Tabii.
Süper.
- Yardım için sağ ol. - Ne demek.
- Lisede misin? - Evet. Son sınıftayım.
- Güzel. - Evet.
Sonra ne yapacaksın?
Üniversiteye gideceğim.
Birkaç okula kabul edildim ama kararsızım.
- Onu almam gerek. - Pardon.
Aldım. Önemli değil.
Stephanie'yi kiliseden mi tanıyorsun?
Hayır. Dindar değilim.
Kiliseye falan gitmiyorum.
Gönüllü işlerden tanıyorum.
Süper. Aslında ben de dindar değilim.
Ailem zorla kiliseye gönderiyor.
Hiç değilse o sayede buraya gelmişsin.
Evet.
N'aber Sylvester? Nasıl gidiyor?
Aşağı at. Biz hazırız.
Şuraya dizeceğiz. Beni takip et.
Koyduktan sonra hemen dön.
İlk kutuyu alacağım.
- Tamam. - İkinciyi al.
Beni takip et. Buraya koy.
Hızlı gelir, koyar koymaz geri dön.
Olur.
Bu işi hep yapıyor musun?
Evet. Fırsat buldukça.
Hep programıma uymuyor ama gelip yardım etmek güzel.
Buyurun. İyi günler.
Bazılarının bugünkü tek öğünü bu mu?
Evet, olabilir.
Merhaba.
- İyi çalıştın. - Teşekkürler.
Tamam. Girin.
- Teşekkürler. - Teşekkür ederim.
Rahatınıza bakın.
Yemek isterseniz mutfak hemen şurada.
Teşekkürler.
Pekâlâ.
İşte oldu.
Size birkaç eşya...
...getirdim.
Çadırlar, uyku tulumları. İstediğinizi alın.
Size giysi getireceğim, duşa da girebilirsiniz.
- Peki. - Tamam.
Belinda'yla yine misafir odası için seçtiği halı hakkında konuşmak
- zorunda kalırsam... - Kusura bakma.
Onunla olduğunu görsem
gelip alırdım.
Yemin ederim, her yıl aynı şey.
O kadar nefret ediyorsa neden değiştirmiyor?
İki dekorasyoncu denemiş,
ikisinin farkı anlaşılmıyor bile,
girişte de hâlâ aydınlatması yok.
- Büyük resme fazla takılıyor. - Saçma.
Edison ampulleri lamba değil. Kim ne derse desin, çok aptallar.
- Ben... - Neredeyse sana diyecektim ki...
Merhaba.
- Merhaba. - Merhaba. Bunlar kim?
Bugün aşevinde edindiğim arkadaşlarım.
Bunlar James, Dolores ve Bob.
- Merhaba. Nasılsınız? - Merhaba.
Çok iyiyiz.
Siz de mi gönüllüsünüz?
- Oraya sık sık gidiyoruz. - Sayılır.
- Evet. - Evet.
- Anladım. - Bunlar ne?
İhtiyacımız olmayan bazı eşyaları koydum.
Yiyecek, giysi ve kamp malzemeleri gibi.
Evet. Bu çantalara ihtiyacımız yok.
- Yıllardır bizdeler. - Çok iyi bir şaraptır.
- Çok lezzetli. - Harika.
Evet. Tabii.
Arabayla işiniz bittiyse onları evlerine bırakacaktım. Neresi?
- Horner Parkı. - Horner Parkı.
Ben bırakırım. Sorun değil.
- Evet, baban bıraksın. - Evet.
- Emin misin? - Evet. Önce...
Bunları arabaya taşımama yardım et.
Tabii, olur.
- Bluzunuzu beğendim. - Rengine bayıldım.
Harika. Genel olarak beğenilen bir pembe tonu.
Kesinlikle.
- Bir saniye izin verir misiniz? - Tabii.
Tabii.
Tamam Grace, sen kazandın.
İstemiyorsan kiliseye gitme.
Hatta gitmen yasak.
- Baba... - Kilise yok. İncil okumak yok.
- Seni bir ay o kitapla görmeyeceğim. - Yasaklayamazsın.
Yasaklarım. Yeter.
Kiliseye gidip İncil okumasını yasaklayamazsın.
Bırakın açıklayayım.
Açıkla. Çok merak ediyorum.
Anlıyorum. Son birkaç hafta birtakım şeyler yaptım.
- Anlıyorum. - Öyle mi?
- Ama bu onlardan değil. - Cidden mi?
Bugün aşevine gittim, onlarla tanıştım ve yardıma ihtiyaçları vardı.
Burada giysiler, kullanmadığımız kamp malzemeleri,
her hafta attığımız yiyecekler var,
sadece yardım etmek istedim.
Duş alsınlar istedim. Ne var?
- Hepsi bu. - Hoşuma gitti.
Yaptığın şey harika.
Hiçbir amaç gütmeden, sırf iyiliğinden yapmışsındır.
- Tatlım... - Baba.
- Sen de farkındasın. - Olanı biliyorum.
- Ben bilmiyorum. - Artık amacım o değil.
- Bence... - Amacım o değil.
Gerçekten yardım etmek istedim.
Tamam. Tebrikler.
Şu an duyduklarıma inanıyorum.
Bunu konuşacağız. Bitmedi.
Onları köprü altına bırakıp...
- Hadi, gidelim. - Köprü altı değil.
- Pardon, parka. - Gidelim. Parkı söyleyin.
İşiniz bitince...
Grace!
İnanmıyorum. Merhaba.
Ne yaptığını biliyorum. Her şeyi duydum.
- Ne? - Delisin sen.
Bir deliyle çıktığını biliyor musun?
Ben bir şey demedim.
Neler oluyor?
Bu deli kız ne yapmış dersiniz?
- Bu deli kız ne yapmış? - Ne yapmış?
Bırak bu ayakları.
Evine evsizleri getirip onlara anne babasının giysilerini vermiş.
Ben anlatmadım.
- Hiçbir şey... - İsyankârlığı bir sonraki boyuta taşımış.
- Neden yaptın? - Onlar da insan.
Tanıyor musun? İsimleri ne?
- James, Dolores ve Bob. - James, Dolores ve Bob.
Evet, tanıyorum. Aşevinde tanıştım.
- Aşevi! - Ailen sorun çıkarmadı mı?
Elbette çıkarmışlar. Amaç da bu.
- Bir dakika. Yani... - Yöntem oyuncusu.
- Destekler misin? - Ben sadece...
Önemli değildi.
Ben içki istiyorum! İçki isteyen?
İçki?
Lütfen.
- Birazdan döneriz. - Peki.
Evsizler barınağında duş yok mu?
İyi misin?
Evet ama çok bunaltıcıydı.
Sadece şaka yapıyorlardı.
Evet ama...
Bilmiyorum, anlatma tarzları çok boktandı.
Kötü bir niyetleri yoktu.
Sadece bir parti, yani...
- Büyütülecek bir şey değil. - Haklısın.
- Değil mi? - Evet.
- İçki. - İçki? Tamam.
Tanrı sizinle olsun.
Ve ruhunuzla.
Yüce Tanrı sizi korusun.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına.
Âmin.
Tanrı'nın kelamını yayın.
Tanrı'ya şükür.
Bugün ayrılmadan önce
Tanrı'nın çok özel bir kuluna, özel bağışı nedeniyle teşekkür etmek istiyorum.
Sayesinde sunağımızın uzun zamandır gereken yenilemesi yapıldı.
Teşekkür ederiz.
Siz ciddi misiniz?
Bir sunağa 50.000 dolar mı harcadınız?
- 1957'den beri yapılmamıştı. - Siz...
Açlıktan ölen çocuklar var.
Evsizler var ve siz benim 50.000 dolarımı kendiniz için bir sunağa mı harcadınız?
Traverten mermer çok pahalı...
Bunu saçma bulan hiç kimse yok mu?
Ciddi misiniz? Hayır.
Grace...
Sus!
Yine de...
Grace!
- Grace! - Ne var?
Çok üzgünüm. Çok kızmış olmalısın.
Sen nasıl kızmazsın?
Peder Timothy ile önceliklerimiz farklı, tamam mı?
O zaman nasıl bu kilisede olursun?
Yaptığını nasıl kabullenirsin?
- Ona 50.000 dolar verdim! - Biliyorum.
Hayır işlerine gidebilirdi. Sorun etmiyor musun?
Bundan vericiliğin değerli olmadığı sonucunu çıkarmanı istemiyorum.
İnanılmaz cömertçe bir şey yaptın.
Nasıl? Ciddi misin? Verdim ve benden alınıp bir hiç uğruna harcandı.
Çok özel bir insansın. Yaptığın şey...
Bu ne demek ki?
Vazgeçme.
Bu yüzden vazgeçme.
Vazgeçtim bile.
Ben...
...onları...
...her nedense cezalandırmak istedim.
Tabii.
Biri istemediğin bir şey yaptırırsa
- intikam almak istersin. - Evet.
Seni anlıyorum ama...
Çok gençsin.
Büyüyeceksin, istediğin gibi biri olacaksın
ve din oraya varmak için küçük ve önemsiz bir şey gibi gelecek.
Evet.
Yine de sana bir şeyler öğretecek.
Teşekkürler.
Gel buraya.
Üzülme.
Tamam.
Mutfakta.
- Aradığın için sağ ol Stephanie. - Ne demek.
Minnettarım.
- Sağ ol. Stephanie. - Ne demek.
Gel buraya.
Tatlım.
Stephanie olanları anlattı.
Üzgünüm.
- Çok üzgünüm. - Bebeğim. Tatlı kızım.
- Gel buraya. Üzgünüm tatlım. - Asıl ben üzgünüm baba.
Çok kötü davrandım.
- Ama çok acayip, değil mi? - Evet. Biraz.
- İyi misin? - Bir papaza bağırdım.
Aslında ben de bağırdım.
Sırada ben varım galiba.
Müthiş bir histi.
- Değil mi? - Evet.
İstemiyorsan gitmek zorunda değilsin.
İstemiyorum.
- İzin vereceklerini sanmıyorum. - Evet.
- Seninle gurur duyuyoruz. - Evet.
- Öyle mi? - Kendine bir bak.
- Süpersin. - Evet.
Çok hoşuma gidiyor.
- Bu mu? - Evet.
Ben de denerim.
- Öyle mi? - Başka önlük var mı?
Önlük mü istiyorsun?
Tamam.
Ama mutfakta eldiven ve saç filesi takmak lazım.
- Mutfaktan çıkalım. - Tahmin etmiştim.
Mutfakta hiç rahat edemem.
Bundan iki tane mi?
- Nasılsın? - Bir somun ekmek?
Fıstık ezmesi var mı?
Peynirli makarna var. Meyve var.
Meyve zamanı. Elma.
İki tane al. Zamanlaman iyi.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya