NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Hej. - Cześć.
Przyniosłam jedzenie.
- Super. Padam z głodu. - Ja też.
Jak ci minął dzień?
- Miałam siedmiu uczniów... - Siedmiu?
...siedmiu za dużo.
Tyle poprawiania rąk.
Przyda mi się coś z prądem.
Otworzyłem wino. Chcesz?
Wspaniale. Tak.
- Może być czerwone? - Super.
Jak poszła rozmowa?
Było...
Interesująco.
Jordan chce zamknąć oddział w Chicago
i przenieść wszystkich do Seattle.
Co to znaczy? Nadal masz pracę?
Tak.
Dostałem awans na szefa oddziału.
Gratuluję. Tego właśnie chciałeś.
- Tak. Dzięki. - O Boże.
Jestem z ciebie dumna.
Więc przenosimy się do Seattle.
Ja nie...
Mogę spróbować...
Możemy to rozważyć. Nigdy tam nie byłam. Ale...
Właściwie...
miałem na myśli nas, czyli firmę.
Ty nie musisz się przenosić.
Ale mogłabym.
Mogę się przeprowadzić.
Masz na myśli...
Chcesz związek na odległość...
To masz na myśli?
- Chcesz... - Nie...
Nie sądzę, że to się uda.
Moglibyśmy spróbować...
Nie chcesz choć spróbować...
Nie.
Cześć.
Co się stało?
A potem powiedział:
„Będę tu jeszcze cztery tygodnie, jeśli chcesz nadal ze mną sypiać”.
- Co? - No.
Pieprzyć go.
Nie zamierzam. W tym rzecz.
Mam 37 lat. Nie zostało mi dużo czasu, by mieć dzieci.
Jak u psa.
Jeden rok to siedem lat.
To samo jest z moją płodnością.
Trudno to znieść.
Co mam teraz...
Może sprawię sobie psa.
Nie wierzę, że znów jestem sama.
Jeden i dwa. Świetnie.
W tym tygodniu ćwicz po pięć razy.
Lewą i prawą rękę, a potem razem.
Za tydzień to opanujesz.
- Dobrze. - Super.
Zapiszę to. Przejdźmy do arpeggio.
Zaczniesz od c?
- Tak. - Dobrze.
- Zacznę od nowa. - Dawaj.
Halo?
Cześć. Jak się masz?
No wiesz...
prowadzę zajęcia, ale mogę...
Podzwonię i popytam.
Spróbuję znaleźć kogoś na zastępstwo.
Dam ci znać w ciągu godziny.
Tak... Opiekuję się jej dzieckiem.
Jej mąż... Mają jakąś nagłą sytuację.
Mam zostać na parę dni z jej dwulatką,
ale obiecuję, że zastąpię cię w dwa kolejne piątki.
Jestem ci dłużna.
Hej.
Hej, Annie. Dzięki, że przyszłaś.
- Na ostatnią chwilę. Mój Boże. - Żaden problem.
Znalazłam zastępstwo.
Dziękuję. Miło cię widzieć.
Ciebie też.
Weź swoje torby. Przygotowałam kanapę.
- Dobrze. - Czysta pościel, ręczniki.
Odsuń stolik, żeby ją rozłożyć.
Świetnie.
Zrobiłam ci listę. Tu jest jej kubek.
W zamrażarce i w lodówce jest jedzenie na obiad.
Kup, jeśli czegoś zabraknie, oddam ci.
Właśnie się budzi.
Mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze.
- Dzwoniłaś w ostatniej chwili. - Tak, krępująca sytuacja.
David jest uzależniony
i mieszkał u rodziców na Florydzie
w ramach odwyku, a wczoraj zadzwonili...
bo przedawkował. Więc...
Sama nie wiem.
Muszę tam pojechać, a nie mogę wziąć Abby.
Przykro mi to słyszeć.
Mnie też przykro, że tak właśnie wygląda moje życie.
Pobawisz się z Annie.
Pamiętasz Annie?
Przywitaj się.
Cześć, Abby.
Co ma? Krówkę?
Cześć.
- Chcesz? - Co słychać?
Pobawicie się?
- Proszę, pączusiu. - Hej.
Na rączki?
Może usiądziesz Annie na kolanach?
Dobrze?
Słodki pączuś.
Chodź do mnie.
Pójdziesz do Annie?
No chodź.
Będziecie się fajnie bawić.
Tak, będzie fajnie.
Masz może...
O proszę.
Co to za cyferka?
- Posadzę cię tutaj. - Pięć.
- Usiądź tu. - Dobrze.
- Pobawicie się. - Osiem.
Muszę lecieć, aniołku. Kocham cię.
Na zdrowie.
Zadzwonię, jak dojadę.
- Dobrze. - Pa, skarbie.
- Dziękuję. - Kocham cię.
Dziękuję bardzo.
M.
A tu W. Dziękuję bardzo.
Chcę A.
Dać ci A?
Chodź. Raz, dwa, trzy.
Co chcesz robić?
Pójdziemy sprawdzić?
Dobrze.
Na zjeżdżalnię?
Dasz radę.
Popchnę cię troszkę. Dobra. Pa.
No chodź.
Świetnie. A tutaj?
Abby.
Co ty wyprawiasz?
Gdzie mam wylądować?
Obok ciebie? Dobrze.
Lecę!
Pora na Abby.
Nadlatuje!
Wiesz, że chłopak ze mną zerwał?
No.
Jak myślisz?
Lepiej mi bez niego?
„A rodzina łosi...”
Łoś.
- „Też już idzie spać”. - Pod kołderkę.
„Zanim zamkniesz oczka, mocno przytul mnie”.
Hej, Annie.
Cześć, Samantha.
Co u Abby? Jak wam minął dzień?
Świetnie. To kochana dziewczynka.
Miałaś jakieś problemy? Potrzebujesz czegoś?
- Nie, wszystko w porządku. - Dziękuję ci.
Dzięki, że się odezwałaś. Wszystko dobrze?
To dość skomplikowane.
Nie chcę teraz o tym mówić.
Zdzwońmy się jutro na FaceTime,
to zobaczysz Abby.
Nie chcę, żeby było jej przykro, jak mnie zobaczy.
Zadzwonię, jak pójdzie spać, dobrze?
Jasne.
Dobrze. Dziękuję ci bardzo.
Daj znać, jeśli czegoś potrzebujesz,
to spróbuję ci pomóc, dobrze?
W porządku.
- To dobranoc. - Dobranoc. Pa.
- Pa, Annie. - Pa.
Spójrz, Abby. Raz, dwa, trzy.
Okej.
Wspaniale.
- Aqua? - Tak.
- Chcesz iść do aqua? - Tak.
W porządku.
- Na rączki? - Dobrze.
Raz, dwa, trzy. Przywitaj się z dziećmi.
Czemu to zdejmujesz? Musisz iść tam.
Nie zdejmuj, jeśli chcesz tu być.
Widzisz ich? Zakopują się.
Fajne uczucie?
Tak.
Chcesz się przyłączyć? Chodź.
Weź trochę piasku i wysyp tutaj.
Dziękuję.
Więcej szynki? Nie ma sprawy.
Proszę.
Słodka dziewczynka.
- Ile ma lat? - Dziękuję. Prawie dwa.
- Prawie dwa? O Boże. - Tak.
- To Abby. - Abby?
- Tak. - Cześć, Abby.
Chcesz się przywitać? Powiedz „cześć”.
- Jest zbyt zajęta. - Swoją szynką.
Co on robi?
Przepraszam. Gdzie są moi przyjaciele?
Gdzie są?
Gdzie się podziali?
Obróć się. O tak. Dobrze.
Zamknij oczka. Już.
Świetnie.
- Hej. - Hej, Annie. Co słychać?
Wszystko dobrze.
Świetnie. Jak tam Abby?
Wspaniale. Jest taka kochana.
Bardzo grzeczna. Świetnie się bawimy.
Co u ciebie?
Nie najlepiej.
Chcę cię zapytać, czy mogę przesunąć lot o jeden dzień?
Mogłabyś zostać z nią
jutro i następną noc?
Jak nie da rady, to trudno.
Musiałaś już przełożyć zajęcia.
Nie, pewnie dam radę. Jeden dzień?
Tak...
Ten sam lot, tylko dzień później.
Przylecę po południu,
więc jeszcze jeden dzień i noc.
- Dobrze. Może być. - Na pewno?
Świetnie się z nią bawię. Jest taka fajna...
Skup się na swoich sprawach, zobaczymy się pojutrze.
Żaden problem.
O Boże. Tak ci dziękuję.
Serio, bez ciebie nie dałabym sobie rady.
Dzięki. Doceniam to.
Nie ma sprawy. Mam nadzieję, że wszystko ci się ułoży.
Dzięki. Uściskaj Abby ode mnie. Do usłyszenia jutro.
W porządku. Śpij dobrze.
- Dobrze. Odpocznij. - Pa.
Pa.
Cześć, to ja.
Miałam wpaść po swoje rzeczy, ale...
musiałam pilnie pomóc przyjaciółce.
Może wpadnę po nie jutro.
Zadzwonię.
To w sumie tyle. Trzymaj się.
Wyszła na prowadzenie. Nie do wiary.
Ostatni zakręt. Uda jej się?
Wygra wyścig?
Wygrała!
Uważaj, Abby.
Jak się czujesz po wygranym wyścigu?
Tak, wygrałaś wyścig. Fajnie było?
Coś na obiad. Kupimy awokado.
Zielone jabłko?
Zamieńmy się.
- Co podać? - Poproszę dwie kiełbasy bratwurst
i ćwierć kilo kabanosów.
Dwie bratwurst i ćwierć kilo kabanosów.
Coś jeszcze?
- To wszystko. Dziękuję. - Masz to.
Zdjąć ci śliniak? Czekaj.
Nie lubisz go?
Proszę. Może być?
Dobrze.
Świnka?
Tak.
- Co to... - Niebieska.
Tak. Masz rację.
I żółta.
- Żółta? - Tak.
Dziękuję.
Spójrz, kto to.
Pomachasz mamusi? Przywitaj się.
Mamusia!
Cześć.
Witaj.
Dzięki. Cześć, maleńka.
Mama wróciła.
Cześć, słoneczko.
Wszystko dobrze?
- Tak... - Krzesełko.
- Była grzeczna. Bawiłyśmy się. - Pokaż mi.
- A to twój lew. - I twój lew.
Chcesz pojeździć?
Wolisz mamusię.
- Dzięki... - Nie ma za co.
...że zostałaś dłużej.
To żaden problem. Świetnie się bawiłyśmy.
Prawda, Abby?
A co u twojego męża?
Mam usiąść na lwie?
Jest w kiepskim stanie.
Rodzice się nim zaopiekują.
Raczej tu nie wróci.
Zaopiekują się nim tam, bo ja muszę opiekować się małą.
Nie wiem. To bardzo skomplikowane.
Nie sądziłam, że mnie to spotka.
Daj mi znać, jeśli czegoś potrzebujesz.
Dobrze, chyba już pójdę.
- Bardzo ci dziękuję. - Nie ma za co.
Uratowałaś mi życie.
Cieszę się, że wróciłaś. Pa, Abby, fajnie było.
Powiedz pa. Pa, pa.
Pa. Do zobaczenia.
Tak. Dzięki, Annie.
- Żaden problem. - Miłego wieczoru.
Dzięki, nawzajem. Pa.
- Powiesz „pa, pa”? - Pa, pa.
Powiedziałaś „pa, pa”?
- Chcesz wyjrzeć przez okno? - Tak.
Dobrze. Powyglądamy?
Pa, pa.
Abby, mamusia wyskoczy na chwilkę, dobrze?
Hej.
Przepraszam.
Co się stało?
Nic, tylko... To nic.
- Na pewno? - Tak.
Ciężko mi się rozstać z Abby.
Tak fajnie nam razem było. Przepraszam.
Kochana jesteś.
To ona jest kochana. Najukochańsza.
Na pewno wszystko w porządku?
Tak. Tylko... Sama mam dużo na głowie.
Nie wiem, co robić.
Wybacz, nawet nie spytałam, co u ciebie.
Co ty, nie szkodzi.
Będę robić kolację.
Zostaniesz i zjesz z nami?
Nie chcę się narzucać. Dopiero wróciłaś.
Nie, proszę.
- Serio? - Tak, Abby oszaleje z radości.
Dobrze. Bardzo chętnie.
Wracam do środka.
- Zaraz przyjdę. - Przyjdź.
Spójrz na aqua.
Uwielbia to.
Tęskniłam za tobą, pączusiu.
Napełnisz kubeczek?
Umyjemy miseczki
i mamusia nakryje do stołu.
Lubisz kurczaka z oregano?
- Tak, pewnie. - Super.
Umyję ręce po kurczaku.
Pożyczę trochę wody, jeśli można.
Musimy podzielić się nożem. Dobrze?
Jasne, żaden problem. Umyję więcej.
Wygląda dobrze.
Nieźle pachnie.
Dzięki, głupio mi było wyjeżdżać.
O mój... Szczerze...
Było super. Wspaniale się bawiłam.
- Szczerze? - Tak.
Nie chcę, by się to skończyło.
Abby jest super. To moja kumpela.
Zakumplowałaś się z Annie?
Rozpakowałaś się już?
Mogę się nią zająć przez godzinkę, jeśli chcesz...
Mogę ją wykąpać?
Mam wyrzuty sumienia. Przetrzymuję cię.
Nie, skądże.
Nie ma sprawy. Zdołasz się ogarnąć.
- Na pewno? - Tak.
Skończyłaś?
- Tak. - Chcesz iść do wanny?
Tak.
Ręcznik.
Mydełko.
- Mamy mydełko. - I bąbelki.
I bąbelki. Teraz z przodu.
Wyglądasz jak Alfalfa.
Fajnie się bawiłaś z Annie?
Tak.
- Książeczka? - Tak.
To miłe, że nam pomogła.
- Tak. - Tak. Jest bardzo miła.
To?
Tak. Koniec nocnych hałasów.
Ja to zrobię. Nie martw się.
- Na pewno? - Tak.
Chciałam trochę ogarnąć.
Wystarczy. Dzięki.
- Myślisz? - Tak.
- Nie chcę wchodzić ci w drogę. - We dwie jest łatwiej.
Nawet nie wiesz jak.
Wiem.
Robiłam to przez trzy dni. Nie wiem, jak dajesz radę.
Robiąc wszystko po łebkach.
Nie, co ty.
Mama miała mi pomagać,
ale jest za stara.
- Rozumiesz? - Tak.
To pewnie kiepski pomysł ją tu ściągać.
Słuchaj, nie chcę się narzucać,
ale jeśli chcesz, mogę ci pomóc,
kiedy potrzebujesz.
Tak. Na pewno...
Przydałabyś nam się jako niania.
Nie robiłabym tego za pieniądze.
Mogę przychodzić
i posiedzieć z Abby, kiedy tylko potrzebujesz.
Nie nalegam. Jeśli wolisz swoją mamę...
Wcale nie.
- Czyli... - Znaczy...
pomagałabyś mi w domu i z Abby...
Tak. Mogłybyśmy ustalić plan,
kiedy mogę przyjść, a kiedy nie...
Te ostatnie parę dni dobrze mi zrobiło.
Sama przechodzę pewien kryzys...
- Przykro mi. - W porządku.
To nic takiego.
Byłabym szczęśliwa, gdybym mogła
zająć się nią, gdy tego potrzebujesz...
Nie musisz się zgodzić.
Nie, to brzmi...
Nie wiem. Brzmi, jak dobry pomysł.
Muszę to przemyśleć i wszystko sobie poukładać.
- Dobrze. - Dam ci znać.
Jasne. Daj znać.
Zostawię cię już. Dopiero co wróciłaś.
Musisz odpocząć...
Ogromnie ci dziękuję.
- Uratowałaś mi życie. - Nie ma sprawy.
„Będę twoją rodziną”.
Czułam się niezręcznie. Jakbym prosiła o randkę z rodziną.
„Chcesz się jeszcze spotkać?”
Fajnie.
Czułam się głupio...
Nie powinnaś. Pewnie bardzo się ucieszyła.
Nie dała ci od razu odpowiedzi,
bo pewnie jest teraz zestresowana.
To prawda.
Pewnie ma mnóstwo na głowie.
Powinna się cieszyć,
że ma ciebie do pomocy.
Jakbyśmy mówiły o facecie.
„Co miał na myśli? Co chciał przez to powiedzieć?”
Randki z rodzinami.
- Co nie? - Tak.
Właśnie...
- Sama nie wiem. - Świat idzie naprzód.
Przynajmniej zaspokoiłabym swoje matczyne...
Mogę być mamą, ale nie naprawdę.
Chcę być mamą.
Wiem.
- Wkrótce. - Tak.
Wyprowadzisz się stąd?
Nie. Nie wprowadzę się do nich.
Choć ta rozkładana kanapa była bardzo wygodna.
Dobra. Dość już o tej kanapie.
Halo?
Napisy: Ewa Nowicka