Co robisz?
To się nazywa praca. Radzę kiedyś spróbować.
Spokojnie. Ja to zrobię.
Albo i nie.
Będziesz mógł na mnie nawrzeszczeć, gdy wrócisz ze szpitala.
Co za miła perspektywa.
Ojciec nauczył mnie zawsze wykonywać pracę do końca.
I zawsze zjadać stek do końca.
Pewnie stąd mój zawał serca.
Tak?
Mój tata nauczył mnie, jaką wartość ma bujna czupryna.
Gdybym teraz umarł, to byłyby twoje ostatnie słowa do mnie.
Mnie pasuje.
Wyzdrowiejesz.
Cholera.
Mieszkam na tym ranczu od 72 lat.
Sam zapach porannego powietrza sprawia, że chce mi się żyć.
To wyraża twoja mina?
Miałem szczęśliwsze dzieciństwo, niż sądziłem.
Wiem, że to zły moment, ale jutro mija termin wyznaczony przez Petersona.
Dziś musisz podpisać dokumenty.
Nie miałem czasu obejrzeć tego rancza.
Jest prawie takie samo jak to.
Parę krów, trochę trawy i zrzędliwy starzec z bronią.
Jedna ważna różnica. On poprzestał na jednym dziecku.
Nie kupię ziemi, której nie widziałem.
Jeśli nie podpiszesz, Peterson sprzeda ją Neumann's Hill.
Zdajesz sobie sprawę, że mam dziś wizytę u kardiologa,
który zdecyduje, czy będę miał operację?
Przykro mi, że muszę o tym mówić.
Ale przecież się zgodziłeś.
- Rozmawialiśmy o tym. To... - Przestaniesz wreszcie?
Przepraszam.
Wiem, że jesteś rozczarowany.
Ale trochę się pozmieniało, odkąd się zgodziłem.
Będą inne rancza.
Tak.
Inne rancza.
Zimno jest.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
GARRISON 512 MIESZKAŃCÓW
RANCZO IRON RIVER
Przerąbane.
Przypomniałeś mu, że Peterson sprzeda Neumann's Hill?
Oczywiście. Ale się wkurzył, więc odpuściłem.
Popatrzył na mnie z miną,
którą robi, gdy się dowiaduje, że NFL gra w Europie.
Wasz tata ma teraz dużo na głowie.
Ja go rozumiem.
Każdy przez coś przechodzi.
- Dużo się zmienia. - A mogłoby być tak pięknie.
Także wtedy, gdybyśmy nazywali się Coors.
Albo Miller. Albo Hooters.
Naprawdę myślisz, że istnieje ktoś o nazwisku Joe Hooters?
Bill Hooters, mądralo. Spotkałem go na Florydzie.
Jedziemy.
Te same zasady co w dzieciństwie.
Żadnych imprez ani dziewczyn. Zaznaczyłam poziom whiskey w butelkach.
- Nie chcesz, żebyśmy z wami jechali? - Nie, zarządzacie teraz ranczem.
Abby, ty zarządzasz nimi.
Trzymajcie gaśnicę w zasięgu wzroku.
Zawał serca nie wpłynął na dowcip.
Zrobiłam panu paczkę żywnościową.
Przekąski, powieść Louisa L'Amoura
i obrazek z Johnem Wayne'em i Jezusem w niebie z podpisem:
„Nie tak szybko, kolego”.
Dziękuję.
Jeśli coś pójdzie nie tak, wszystko jest tutaj.
Testament, ustalenia pogrzebowe i plany spadkowe.
Będzie dobrze.
W razie czego pamiętajcie, by mnie pochować z karabinem i w uggsach.
Jedźmy już.
Wszystko będzie dobrze.
Dzięki.
Kocham cię, tato. Wszystko będzie dobrze.
To taki kiepski tekst Colta.
Jedź i pokaż temu sercu, gdzie jego miejsce.
Nie boję się.
Do zobaczenia po powrocie.
Dobrze.
Dbajcie o ranczo.
Na razie, chłopcy.
Kocham was.
Zacząłem się bać.
Jak wyglądam?
Jak magik z prowincji.
Co się tak odstrzeliłeś?
Idę z inżynier Jen na randkę.
Ta sztuczka, żeby ją traktować jak człowieka, zadziałała.
To nie sztuczka.
Sztuczka czy pułapka, wszystko jedno.
W każdym razie zadziałało i jestem gotowy do wyjścia.
Została tylko jedna kwestia...
Czy pokropić jądra wodą kolońską?
Płynem na porost.
- Rozmawiałeś z mamą lub tatą? - Tak.
Są w Grand Junction u kardiologa.
Tata brzmiał spoko, zwykła rozmowa.
Rozłączył się po 30 sekundach, żeby rząd go nie namierzył.
Brawo dla mamy, że przetrwała jazdę z twoim tatą,
nie kończąc jak Thelma i Louise.
Czemu się tak ubrałeś?
Chcesz kogoś zaciągnąć do łóżka na krupiera?
Nie, idioto. Mam randkę z inżynier Jen.
Abby zdradziła mi sztuczkę.
Wstąpiłem do Petersona zapytać, czy da nam więcej czasu.
Był nieźle naćpany.
Sprzeda ranczo Neumann's Hill.
Dowiedziałem się też, że życie to tylko sen olbrzyma.
I jeszcze, że Kim Dzong II powinien wystąpić w reklamie ciasteczek.
Brzmi bardzo kiepsko.
Ale jest, jak jest. Co robić?
Ja wychodzę.
Błąd.
Jak się czujesz?
Pewnie ci przykro z powodu rancza Petersona.
Nawet bardzo.
Chodźmy na kolację.
Eddie Pineapple z Najniebezpieczniejszego zawodu świata podpisuje dziś książkę.
Sam nie wiem.
Na pewno nic ci nie jest?
- Czekam, aż mi powiesz. - Co mam ci powiedzieć?
Wiem od mamy, że dostałaś pracę w Denver.
Cholera.
Miałam ci powiedzieć, ale przyszedł twój tata
i mówiłeś, że mnie potrzebujesz...
Dlatego dałaś mi gumę z baseballem.
Nie chcę jej, jest niezdrowa. Wiesz co?
Nie zasłużyłaś na gumę ze zdjęciem Ripkena.
Czemu najpierw powiedziałaś mamie, a nie mnie?
Masz dużo na głowie. Jak mogłam ot tak powiedzieć: „Wynoszę się do Denver”?
Świetnie. A więc już postanowiłaś?
Nie. Ale chciałabym przyjąć tę pracę.
- Nie możemy o tym pogadać? - Pogadajmy.
Ja pierwszy. Nie przenoś się do Denver. Twoja kolej.
Tutaj nie ma pracy.
Kiedy coś się pojawi, wrócę.
Pomyśl o tym. Straciłeś ranczo Petersona.
Potrzebny nam podwójny dochód.
Jak to widzisz?
Pobierzemy się, wyniesiesz się do Denver,
a ja samotnie udam się na miesiąc miodowy do Galerii Sławy NFL?
Kto będzie rozpraszał uwagę, gdy będę wieszał koszulkę?
Właściwie to...
muszę przenieść się do Denver, nim się pobierzemy.
Zaczynam w poniedziałek.
- Co? - Tak.
Po prostu cudownie.
Dziś straciłem ranczo i żonę.
O Boże. Nie straciłeś mnie. Pobierzemy się.
- Wszystko się ułoży. - Tak?
Jak zaplanujemy wesele, gdy będziesz sześć godzin jazdy stąd?
Mam pomysł. Pobierzmy się na Snapchacie!
Będziemy mogli mieć kocie głowy!
Wybacz, muszę się tym zająć.
Jakiś senator przyjechał wesprzeć protest przeciwko rurociągowi.
Cholera. Jak chcesz się tym zająć?
Jak zwykle.
Siadamy, wyciągamy wykres i pokazujemy,
jak duże są korzyści ekonomiczne przy niewielkim wpływie na środowisko.
A do wykresu przyczepiony jest czek na 100 tysięcy dolarów na jego kampanię.
Szlag, tata miał rację. Wszystko jest ustawione.
Wiesz coś o Roswell?
Po co przyniosłeś whiskey? Jesteśmy w muzeum.
Chyba sama sobie odpowiedziałaś.
O Boże!
Skala twardości Mohsa.
Miałam ten plakat na ścianie w akademiku.
Wiem, czego tam nie miałaś.
Przyjaciół.
- Zobacz, co jest twardsze niż diament. - Nic nie jest twardsze...
„Penis Koguta”.
Tak.
Ciągle to zmazują, więc kupiłem karnet i przychodzę tu co tydzień, żeby poprawić.
Masz karnet do muzeum? Przegrałabym zakład z kretesem.
Skały to super sprawa.
Ciekawostka:
kiedy pojazd Curiosity Rover zbadał ten okaz,
okazało się, że zawierał dużo skalenia.
A na Ziemi 66% skalenia pochłania szklarstwo.
Cytujesz Wikipedię.
- Nieprawda. - Prawda.
Wiem, bo redaguję tę stronę.
Ciekawostka: redaguję wszystkie strony o krzemianach szkieletowych.
Chyba nie wiesz, co to jest ciekawostka.
- Uczyłeś się, by zrobić na mnie wrażenie? - Proszę cię.
Nie uczyłem się, nawet żeby skończyć liceum.
A skończyłeś liceum?
To nie takie ważne.
Może trochę pogrzebałem.
Nigdy nie chodziłem z taką dziewczyną jak ty.
My ze sobą nie chodzimy.
Oczywiście, że nie.
- A co robimy? - Nie wiem.
Dobrze się razem bawimy, choć niewiele nas łączy.
Ty jesteś farmerem i wieśniakiem, a ja geolożką i dziwaczką.
Brzmi jak szczególnego rodzaju porno.
Widzisz? Gdyby ktoś inny tak powiedział, spoliczkowałabym go.
Ja się nie pogniewam.
Czemu cię nie nienawidzę?
No cóż...
25% to urok, 85% – broda.
Razem 110%.
Kogut zawsze tyle daje.
Jestem z ciebie dumna.
Zgłosiłeś się do kardiologa
i jedyną osobą, którą skląłeś, był parkingowy.
Dwanaście dolców za parking?
Mój garnitur ślubny kosztował mniej.
Zamów, co chcesz. Zasłużyłeś.
Chcę stek.
Ale kiedy każą człowiekowi zrobić angiogram,
zaczyna się zastanawiać.
To najodpowiedniejsza chwila.
Wszystko ci wyczyszczą.
Ten stek to jak rozsypywanie okruchów na dywan przed odkurzaniem.
Chrzanić to.
Kilo antrykotu.
Niech kardiolog zarobi na swoje wynagrodzenie.
Słyszysz?
Conway Twitty.
Pamiętasz, jak go widzieliśmy w 1974 roku?
Gdy wyszedł, zaczęło padać.
Nic nie mogliśmy zobaczyć, bo facet przed nami
nie chciał złożyć parasola, więc mu go złamałeś.
Parasol chroni tylko przed byciem mężczyzną.
Powinienem był częściej zabierać cię na koncerty.
Wiele rzeczy powinienem był robić inaczej.
Mówienie o tym teraz w niczym nie pomoże.
Powinienem był być lepszym mężem.
Ale niektóre sprawy warto rozważyć.
Naprawdę.
Praca była dla mnie ważniejsza niż ty i chłopcy.
Gdyby nie to, może byliby lepsi.
A przynajmniej inni.
Powinienem był znaleźć sobie hobby, więcej czytać, podróżować.
Poważnie? Podróżować? Gdzie byśmy pojechali?
Gdzie byś chciała.
- Na Hawaje? - Oczywiście.
Tam, gdzie przykrywa się świnię rozżarzonym węglem, nie może być źle.
A Meksyk?
Czemu nie?
Taco to prawie jak hamburger.
Paryż?
Hawaje i Meksyk wystarczą.
Jeszcze nie jest za późno na zmiany.
No nie wiem.
Mam 72 lata.
W tym roku zmieniłeś już kilka rzeczy.
Masz teraz Joanne.
Po tym wszystkim zabierz ją do Meksyku.
Będziesz nosił szorty. Chyba że sądzisz, że za dużo odsłaniają.
Odsłaniają tylko, że nie jest się mężczyzną.
PIĘKNO JEST W OCZACH PIJĄCEGO
Mario...
zmieszaj mi wszystkie whiskey w jednej szklance.
Jeśli zatrzyma mnie glina, nie skłamię, gdy powiem, że wypiłem tylko jednego.
To się nazywa tornado.
Dlatego że zmieszane?
Nie, bo jak to walniesz, to rozpieprzysz pół dzielnicy.
- Cześć, Colt. - Cześć, Jerry.
Przykro mi z powodu taty. Jak on się miewa?
W porządku.
Poszedł do kardiologa,
rano mają mu robić angiogram.
Na pewno się martwisz, ale teraz potrafią zdziałać cuda.
Ja mam trzy stenty, zastawkę świni
i wątrobę 23-latki.
Choć nie ta część ciała najbardziej mnie kręciła.
Kupiliście ranczo Petersona?
Nie, nie udało mi się przekonać taty, żeby podpisał papiery...
Kogut może podpisać.
Co?
Nie możemy sfałszować podpisu taty. To nie podanie o kartę kredytową.
Zajmowałem się sprawami prawnymi twojego ojca. Kogut jest upoważniony.
Może działać w imieniu taty
odnośnie wszystkich spraw finansowo-prawnych.
Możemy kupić ranczo bez pozwolenia ojca?
Jako prawnik z licencją stanu Kolorado
nie mogę udzielić więcej informacji.
Mam dwa gramy grzybków w puszce po miętusach,
które Kogut zostawił w aucie.
Twój brat może zrobić, co zechce.
Szlag!
Kupujemy ranczo Petersona.
Fantastycznie. A te grzybki...
są meksykańskie czy złociste?
Chcę wiedzieć, jak długo mam się nie pokazywać w biurze.
- Kupujemy ranczo Petersona. - Naćpałeś się?
Nie, ale jestem ci winien puszkę grzybków halucynogennych.
Rozmawiałem w barze z Jerrym.
Masz pełnomocnictwo.
Peterson powiedział, że jeśli jutro przyjdziemy i podpiszemy,
to ranczo jest nasze. Gwiazdka ninja! Bum! To się dzieje!
Bum! Nic się nie dzieje.
Co? Czemu? Słyszałeś, co powiedziałem?
Możesz podpisać dokumenty. Jesteś nowym tatą.
A ty idiotą.
Widzisz? Cały tata.
Tata nie po to dał mi pełnomocnictwo.
- On nie chce kupić rancza. - Chce!
Wszystko się zmieniło z powodu zawału.
Tak, miał zawał.
Chcesz, żeby miał następny?
Wystarczy, jak się dowie, że za jego plecami
wydaliśmy wszystkie pieniądze na ranczo, którego on nie chce.
Skoro już o tym mowa, może zarejestrujemy mu broń?
Przecież dał się już przekonać.
Wie, że dostaniemy pieniądze za rurociąg.
Będzie zły? Na pewno.
Jak wtedy, gdy przyprowadziliśmy Drake'a.
Powiedział: „Żadnych psów”. Nie minął tydzień, a stali się kumplami.
Zabiera go na ryby, uczy łapać piłkę. Pies jest jak syn, jakiego nigdy nie miał.
Tata by nas zabił.
Wiem, że chcesz tego tak jak ja.
Może i chcę.
Kurde! Posłuchaj...
sprawdziłeś wszystko?
Tak. W drodze do domu zadzwoniłem do Billa z banku.
Powiedział, że wystarczy, że podpiszesz.
Ale...
jeśli nie chcesz tego zrobić, zrozumiem.
Stary, to głupie.
Dobra, zrobię to.
Superowo!
Kocham cię, stary!
Jezu, spadaj.
Naprawdę jesteś nowym tatą.
Cześć.
Przepraszam, że na ciebie naskoczyłem.
Mam ważną wiadomość, która zmienia wszystko.
Wiem, że Big Maki są teraz w trzech rozmiarach. To nie zmienia niczego.
Kupujemy ranczo Petersona.
Co?
Jak to? Przecież tata się nie zgodził.
Robimy to za jego plecami. Jest super.
Jemu się nie podoba, nawet gdy robicie coś przed jego nosem.
O czym ty mówisz?
Kogut może podpisać za niego.
I kupiliśmy piec do pizzy. Będzie zadowolony i nie zwróci uwagi.
To zły pomysł.
Gdyby chciał podpisać, to by to zrobił.
Nie chcę się kłócić.
Kupujemy. Spójrz na pozytywy.
Nie będziesz musiała pracować w Denver. Wracamy na właściwe tory.
Ja chcę tę pracę tak czy tak.
Dobre wieści dziś nie działają.
Abby, kocham cię.
Wiesz...
że chciałem to ranczo tylko po to, byśmy na nim razem zamieszkali.
Wiem i też cię kocham.
I nic tego nie zmieni.
Ranczo jest dla ciebie tak ważne,
jak dla mnie ta praca.
Czy ja dobrze rozumiem?
Kariera jest dla ciebie ważniejsza niż my?
Nie o to chodzi. Chcę mieć jedno i drugie.
Związki na odległość się nie udają.
Nie obchodzi mnie, co mówią.
Obiecujecie sobie spotkania co weekend,
a widzicie się co miesiąc.
Za chwilę zaczynasz udawać orgazm na Skypie.
Po tym wszystkim, co przeszliśmy, uważasz,
że nam się nie uda, gdy będziemy 500 km od siebie?
Twoja przeprowadzka do Denver to pierwszy krok do zakończenia naszego związku.
Ja wierzę w nas bardziej niż ty.
- Cześć, Joanne. - Cześć, Beau.
- Co tu robisz? - Zadzwoniłem po nią. Powinna tu być.
Dobrze cię widzieć. Nie musiałaś przyjeżdżać.
Chciałam.
Głównie dlatego, że ubiorą cię w koszulę z odkrytymi plecami
i nie mogę tego przegapić.
Nie musiałaś przyjeżdżać.
Byłabym wcześniej, ale nie mogłam zaparkować.
W końcu znalazłam miejsce dla aut elektrycznych.
Wsadziłam wtyczkę do wlewu.
Niech mi udowodnią, że moje auto nie jest elektryczne.
Ja zaparkowałem na smarcie.
Jesteście dla siebie stworzeni.
- Jesteśmy gotowi na pańskie przyjęcie. - Wątpię.
Czas na mnie.
Jeśli coś pójdzie nie tak, zadbaj o chłopców.
- A ty o Drake'a. - Czemu mnie dostali się chłopcy?
- Panie Peterson. - Witajcie.
- Wszystko załatwiliście? - Tak, to był szalony dzień.
Kogut pojechał do banku, a ja do prawnika.
Zatrzymałem się, żeby zjeść kanapkę. Wziąłem półmetrową z klopsem.
Potem skserowaliśmy dokumenty.
Nóż do papieru przydał się do przecięcia kanapki na pół.
Colt, stoję nad grobem.
Wystarczyło „tak”.
Ojciec nie ma nic przeciwko?
Wszystko odbywa się zgodnie z prawem.
Może pan skontaktować się z prawnikiem, ale dziś nie ma go w biurze.
Ta czerwona kropka to nie krew, tylko sos z klopsa.
Chcę mieć pewność, że nie macie nic przeciw,
bym przeżył moje ostatnie dni na tym ranczu.
Oczywiście, że nie.
Ile to potrwa?
Stary, trochę szacunku.
Będzie pan jeszcze długo żył.
Skąd.
Nie będzie mnie tu zbyt często.
Jutro z rana wyjeżdżam do Tajlandii.
Za trzysta dolców
można granatnikiem wysadzić w powietrze hondę.
Zrobiliśmy to tydzień temu.
Przypadkowo.
Proszę.
Podpiszcie i ranczo jest wasze.
Ja to zrobię.
To pewnie takie uczucie jak wygrać Super Bowl.
Jadę do Disneylandu!
Żart. Nigdy tam nie byłem. Tata mnie nie zabrał.
Jasna cholera.
Kupiliśmy je.
Mamy ranczo braci Bennettów.
Ranczo Koguta z gościnnym udziałem Colta, ale jeszcze o tym pogadamy.
Cieszę się, że się udało.
Zasługujecie na nie.
Nie jestem religijny.
Jeśli tu umrę,
możecie wrzucić moje ciało do szopy z suszonym mięsem.
Możemy je wrzucić do hondy i wysadzić granatnikiem.
Świetny pomysł, cymbale.
Kawiarnia zamknięta,
ale pacjent w śpiączce miał duszone mięso na kolację.
Dobra decyzja.
Jeśli się obudzi, jego rodzina zapomni o jedzeniu.
To zapach mięsa?
A któż to się obudził? Jak się czujesz?
Obolały.
- Jak długo spałem? - Cztery lata.
Jeździ się teraz koreańskimi hybrydami.
Wszystko poszło świetnie. Włożyli ci stent.
Masz szczęście.
Lekarz powiedział, że miałeś zator w lewej tętnicy wieńcowej.
Kiedy cię ostrzegałam, że się wykończysz, byłam bliska prawdy.
Dziękuję wam obu, że tu jesteście.
Myślałem o przyszłości.
Pojedziemy do Meksyku.
Do żadnego Meksyku.
Może byś mnie zabrał do tej cholernej Francji?
Jesteście dla siebie stworzeni.
To świetnie.
Dzięki, mamo.
Jeśli zobaczysz Vicodin,
wrzuć go do torby.
Halo?
- Jak się ma tata? - Bardzo dobrze.
Jakiś...
Jaki ma tytuł nasz ulubiony horror?
- Zator w lewej tętnicy. - Zoperowali mu to.
Cholera!
Cieszę się, że tata ma się dobrze.
Widziałeś dziś Abby?
- Wyjechała godzinę temu. - Co?
Wrzuciła walizkę do auta i odjechała.
Mówiła coś?
Spytałem, dokąd jedzie,
a ona: „Pilnuj własnego nosa”.
Wszystko w normie.
Nie wierzę. Wyjechała bez pożegnania.
Spokojnie. Tego nie wiemy na pewno.
Kupiłem ranczo...
z tatą wszystko w porządku...
a osoba, z którą chciałbym to uczcić, wyjechała.
No tak.
To trudna sytuacja.
Jesteście najtrwalszą parą, jaką znam. Dacie sobie radę.
To Jen. Jak się czujesz z tym, że ma fajniejszy wóz od ciebie?
Lepiej niż gdybym miał dziewczynę, która wyjechała do Denver.
Jak leci, Jen, której nie mogę nazywać niezmordowaną kochanką?
Taki kruczek.
Mam złą wiadomość.
Nie będzie rurociągu.
Co?
Firma uznała, że protestujący zrobili jej złą reklamę.
To nie jest tego warte.
A nasze pieniądze?
Przykro mi.
Napisy: Dorota Nowakówna