Poprzednio w serialu...
Chcesz powiedzieć, że James opuścił swą rodzinę,
dla bandy przesiąkniętych dżinem celebrytów?
Przemieniasz się w jednego z psów Pawłowa.
Za każdym razem, gdy wspominasz Jamesa, warczysz.
Olivio Bligh, wyjdziesz za mnie?
Tak, Matthew Goddard, wyjdę za ciebie.
Robimy to, co myślę?
Możemy udawać, że nic się nie stało i dobrze się pośmiać.
Czy szaleństwem będzie sprawdzenie...
dokąd to może zaprowadzić?
Chcecie kogoś... z jajami.
Doktor Duncan wam w tym nie pomoże.
Japońcy odcięli mu je na wojnie.
Nie ma niczego między nogami!
To mój najgorszy koszmar, cały świat wie.
Musisz mieć jakiś pomysł na przyszłość.
Trzy lata odzyskiwałam zdrowie psychiczne,
miesiącami zdobywałam zaufanie, wszystko, by zadośćuczynić.
Nie pozostanie nic, poza poczuciem winy za moje zbrodnie.
Nie utopiła się.
Była martwa, zanim trafiła do rzeki.
Jack.
Widziałeś ją?
Przysnąłem na chwilę. To musiał być sen.
Gdyby skończyła ze sobą, nie zostawiłaby listu?
Dickie wrócił i próbuje wyłamać drzwi.
Groził, że mnie zabije. Obawiam się, że tym razem to zrobi.
Sir Richardzie Bennett, jest pan aresztowany za morderstwo Reginy Bligh.
MIEJSCE ZWANE DOMEM odcinek 12, finałowy sezonu 5
Tłumaczenie: nkate
Ku pamięci
Niezbyt blisko domu,
ale wystarczająco daleko, by uchronić przed aktami wandalizmu.
I ten widok.
Co powiedział wielebny Curtis?
Był praktyczny.
Jej nagrobek nie przetrwałby nocy na cmentarzu. - Nie.
Potrzebuje tylko sprawiedliwości, by móc spocząć w pokoju.
Sir Richard będzie miał stado adwokatów.
I nas przeciwko.
Witamy z powrotem.
Mamy teraz napiętą sytuację, ale jest lżej, gdy jesteście z nami.
I cieszę się, że pozostajesz w rodzinie.
Tylko dlatego wychodzę za niego.
Cześć kochanie.
Powiedziano mi, że wkrótce doczekam się daty rozwodu.
Potem będziemy ubiegać się o wizy.
Zostańcie, jak długo chcecie.
- Wylatuję za tydzień. - Georgie i ja podążymy za nim.
Tak wcześnie.
Usiądźcie.
Znam małego chłopca, którego ucieszy twój widok.
- David! - Tak.
Zostawię was, byście porozmawiali.
Livvy, pogadamy później.
- Poszukamy Davida? - Nauczę go surfować.
- Tu nie ma fal, kolego. - To bez znaczenia, prawda?
Anna trzymała nas w kursie.
Są pewni, że to on?
To było morderstwo. Jeśli nie celowe, to nieumyślne.
Został aresztowany, gdy byliście w drodze.
Matthew, nie osądzaj nas w świetle ostatnich wydarzeń.
Więc nie jest to typowe?
Nie do końca.
Chociaż bywają takie chwile.
Co powiedziałby tata?
Zastanawiałby się, na co, u licha, mu przyszło.
A potem posłałby mi jeden ze swych kpiących uśmieszków.
O, taki sam.
Masz jego gesty.
Dobrze ci to wróży.
Stęsknił się za swoim przyjacielem.
- Cześć, Leah. - Witam, pani Bligh.
Też stęskniłam się za moją przyjaciółką. Siadaj.
Tobie pierwszej powiedziałam.
Tylko nie nastawiaj się negatywnie.
Nie spieszymy się z niczym. Tylko to rozważamy.
Oczekuję twej aprobaty.
- Jack jedzie do domu. - Dzwonił.
Jest w siódmym niebie z powodu aresztowania.
Daj znać, jeśli mogę w czymś pomóc, dopóki nie wróci.
- Powiedział, że przyjedzie wprost. - Do pracy?
Chce zacisnąć zęby.
Naprawdę? Cieszę się, że nie obawia się naszej reakcji.
Wie, że będą chichoty za plecami, ale jest odważny.
Zakładam, że przyjmuje testosteron.
Tak myślę.
Męskość w strzykawce.
I bez tego byłby mężczyzną.
Może w usposobieniu, ale fizycznie, zdecydowanie nie.
Byłby łagodniejszy, okrąglejszy, bardziej kobiecy.
Przynajmniej ma zastrzyk na swe bolączki.
Postrzegasz siebie jako mającego takowe?
Tak postrzega mnie medyczne bractwo.
Jako kogoś, kogo trzeba leczyć.
Z bolączkami.
A jak ty to widzisz? Jeśli można spytać.
Jako przypadłość, która może być darem.
Świat nie pozwala spojrzeć na to w ten sposób.
Może pewnego dnia.
Urocza fantazja.
Ironia w tym...
że gdyby zaoferowali mi zastrzyk, rzuciłbym im go w twarz.
Wolałbym zostać tym, kim jestem, niż pozwolić im myśleć,
że sprawili, bym czuł do siebie odrazę.
Jeśli mi wybaczysz.
Wiem, co myślisz. Henry jest tym, kim jest,
i nie wykazywał żadnego zainteresowania kobietami.
Ale było cudownie, naprawdę.
Był tak zmysłowy i opiekuńczy.
Żadnej brutalności, ani, no wiesz, niezdarności, jak u wielu mężczyzn.
Nie sprzeciwiał się, by sprawdzić, dokąd to zaprowadzi.
Był zaskoczony, tak... No dobrze, to ja zaproponowałam.
Chyba uderzyło cię podobieństwo?
Do czego?
Do sytuacji Jamesa, Williama i mojej.
Mężczyzna, który nie może być z ukochanym,
więc zadowala się jego siostrą?
Popatrz, do czego to doprowadziło.
Są podobieństwa, ale to nie to samo.
Nie wiedziałaś w co się pakujesz.
Jestem w pełni świadoma i nie uważam tego za przeszkodę.
Jeśli już, to za zaletę.
Oboje jesteśmy bardzo niezależnymi ludźmi.
A kiedy będzie potrzebował mężczyzn?
Bo tak będzie, to jego natura.
Odsuniesz się i pozwolisz mu to zrobić?
Oczywiście ustanowimy własne zasady, jak wszyscy.
Za wcześnie, by o tym mówić.
To głupota. Przykro mi, to nonsens.
- Olivia, ty... - Nie, zależy mi na tobie.
- Boję się o ciebie. - Mogę sama o siebie zadbać.
Doprawdy?
Możesz sobie pozwolić na samozadowolenie. Znalazłaś swego mężczyznę.
Nigdy nie sądziłam, że będziesz zazdrościć mi szczęścia.
Naprawdę jesteś zagubiona.
Wie pani, jak zaskoczyć człowieka.
To naprawdę takie zaskakujące?
Zapewniam, że jestem bardzo dobrze zabezpieczona materialnie,
i myślę, że twój ojciec by to pochwalił.
Sam by mi zostawił, gdyby chciał.
Nie kieruje mną tylko wielkoduszność.
Z domem - są większe szanse, że tu wrócisz.
Z pewnością jest tu rynek dla desek surfingowych.
Są pewne przesłanki.
Muszę to przemyśleć.
- Kluczyki są w samochodzie? - Tak.
Odwiedzę Henry'ego. Georgie jest z Leah, cały zadowolony.
- Posłuchaj, Elizabeth... - Później, dobrze?
Słyszałem, że wróciłaś.
Chyba muszę ci pogratulować.
Powiedz, że nie podzielasz jej szaleństwa.
- Anny? - Kogo innego?
Co powiedziała?
Że rozważasz coś więcej niż przyjaźń.
Henry, to była pijana noc, po ciężkim dniu...
To było naprawdę cudowne.
- Z pewnością nieoczekiwane. - Dobrze.
Wtedy to miało sens. Ale poza tym...
Jesteśmy oboje samotni, nie zaszkodzi nam trochę ciepła.
Nigdy nie będziesz jej pożądać.
Dokąd mnie zaprowadziło pożądanie?
Do porzucenia.
Uczucia wchodzą tu w grę.
Pomyśl o czasie, gdy dowiedziałam się o tobie i Jamesie.
Chcesz, by Anna tak cierpiała?
Ona nie jest tobą.
- W każdym razie, tylko to rozważamy. - Nie róbcie tego.
Oboje zasługujecie na coś więcej.
- Muszę być w klinice. - Błagam cię.
- Nie czas na to. - Proszę!
Odprowadzę cię.
Ostrożnie, jestem rekinem.
Zaraz was schrupię!
Dobrze.
Co się stało?
Zostaniemy z uprzejmości parę dni.
Potem wrócimy do miasta.
Dlaczego zawsze muszą komplikować sobie życie?
Co Elizabeth ma do powiedzenia?
Nic, co nie może poczekać.
Będę za nimi tęskniła, i to bardzo...
...i równocześnie ani trochę.
Jesteś pewien, że nie chcesz najpierw się odświeżyć?
To mi tego nie ułatwi.
Niedługo odejdzie.
Jeśli czeka na Sheilę.
Albo spojrzę ludziom w oczy, albo na dno butelki.
Dlaczego nie zacząć od najgorszego?
Doktor Bez Klejnotów.
Miałeś jedną szansę, i ją wykorzystałeś.
Następnym razem będziesz wypluwał zęby.
Zrozumiałeś?
Przekaż innym.
Jest pan, doktorze Duncan.
Wie pan, mimo że głosowałam na pana,
cieszę się, że pana nie wybrano.
Jest pan bardzo odważnym mężczyzną i bardzo szanowanym.
Gdy pan wrócił, czuję się o wiele bezpieczniej.
Pozwalam tylko oczom odpocząć.
- To może poczekać. - Chodź.
Widziałeś naszych gości?
Matthew, Olivia śpi.
Mówiła, że głowa ją boli.
Boję się myśleć, co on o nas myśli... cały ten chaos.
Może to przyczyniło się do złego samopoczucia Olivii.
Miejmy nadzieję, że wkrótce wszystko się skończy.
To może się przeciągnąć.
Po pogrzebie i uporządkowaniu spraw w Canberze,
chcę wywieźć Sarah i Davida.
Odpocząć od tego wszystkiego.
Do Europy.
Zobaczyć Jamesa.
George, nie masz pojęcia, jak bardzo mnie to cieszy.
Po co niepotrzebnie się unieszczęśliwiać?
Kiedy nie wrócił, to wydało mi się tchórzostwem,
ale może po prostu wyczerpały go ciągłe niepokoje.
I gdyby stanął przed nami byłoby mu jeszcze trudniej.
Wtedy tego nie rozumiałem.
Najpierw Riwiera.
A potem prawdopodobnie Izrael.
Sarah powinna odwieźć krnąbrną siostrzenicę.
A ty?
Podejrzewam, że wiem, co rozważasz.
Davidowi byłoby łatwiej gdybyśmy mieli wspólną wiarę.
Czy to spowodowałoby rozdźwięk między nami?
Nie mogę prosić cię o zaakceptowanie wyborów Jamesa,
odmawiając ci prawa do własnych.
Ale to sprzeczne z tym, kim jesteśmy.
Jak wszystko ostatnimi czasy.
Spróbuję.
Wiem, że to nic w porównaniu z problemami taty.
Tato chce, byśmy o tym zapomnieli.
To jednak wcale nie jest błahe.
Co najmniej ekscentryczne.
- Patrząc z jednej strony. - Ze wszystkich.
Może to zabrzmi okrutnie,
ale jesteś pewna, że Henry nie zamknął oczu
i wyobrażał sobie, że jesteś mężczyzną, by poczuć pożądanie?
Jego oczy były otwarte i kochał się ze mną.
- To było prawdziwe, nie tylko... - Dobrze, tym razem tak było,
ale to nie gwarantuje przyszłości.
Obiecaj mi przynajmniej, że nie będziesz się śpieszyć,
i zobowiązywać do czegokolwiek.
Rozważanie czegoś to raczej nie zobowiązanie.
Pomyśl zanim ograniczysz się związkiem pełnym kompromisów,
tylko po to, by uniknąć samotności.
Masz mnie za desperatkę?
Możliwe.
Co jest złego w rozważaniu czegoś wykraczającego poza szarą normę?
Kochana, rób jak chcesz, ale nie oczekuj aprobaty.
Myślałam, że przynajmniej ty zrozumiesz.
Może to, co pozostało z twojej artystycznej ciotki, rozumie,
ale twoją matkę to bardzo niepokoi.
To, że w ogóle o tym pomyślałaś, co mówi o twoim życiu?
Skrzywdził cię.
Nie pozwolę mu.
Nikogo z was.
Nigdy więcej.
Jack!
Przepraszam, byłem myślami daleko stąd.
Idź do domu, jeśli nie jesteś gotowy.
Robią, co w ich mocy, ja też mogę.
Mam przebłyski z nocy, gdy zmarła Regina.
Fragmenty.
Rozmyte, zamglone, dziwne.
- Co widzisz? - Ją.
Cieszę się, że widziałem aresztowanego Bennetta, inaczej wątpiłbym w siebie.
Miała skórę pod paznokciami, prawda?
Gdziekolwiek mogłeś się poranić.
Na początku myślałem, że sobie to wyobrażam, ale...
to wspomnienia.
Widziałem ją tamtej nocy. Dwa razy.
To wszystko, co pamiętam.
Co ja zrobiłem?
Za każde przestępstwo, które uszło mu płazem.
Nachyliła się nade mną trzymając jakieś narzędzie.
To wszystko, same migawki.
Surrealistyczne.
Potem dźwięk wiosłowania.
To w jakiś sposób związane z Reginą, ale nie jestem pewien, jak.
Dlaczego miałaby wiosłować?
Jeśli walczyła z efektami morfiny, byłaby w euforii.
Mogła znaleźć siły.
Ona...
Co?
To wszystko zaczyna pasować...
i mieć jakiś sens.
Rzeczywiście.
Wiem, kto ją zabił.
Wybaczcie tę całą tajemniczość.
Najpierw chcieliśmy mieć dowód i teraz go mamy.
Dzięki Matthew.
Tylko pomogłem. Nie wiem nawet w czym.
- Zostawię was z tym. - Ja też.
Ale należycie do rodziny.
Jak dla mnie, mam dość rodzinnych sekretów.
Dobrze, że odeszli.
Po co te wszystkie podstępy? I co ma do tego Matt?
Przez ostatnie dwa dni
udowadnialiśmy sobie, co stało się z Reginą.
Musimy podjąć decyzję.
Nie masz pojęcia, jaka to ulga.
Kiedyś musiałabym zostać.
Nie podobało mi się, że musiałem ukrywać to przed tobą.
Zawsze jest jakaś intryga, taka lub inna.
Czuję się wyzwolona.
Myślicie, że drań jest niewinny?
Zabójstwa - tak.
Nigdy nie poznamy dokładnych wydarzeń,
ale to musiało być coś takiego.
Siłą napoił ją morfiną.
To wystarczyło, by stała się zamroczona, ale nie zasnęła.
Błąkała się przez całą noc,
prawdopodobnie czuła, że niebezpiecznie będzie wracać.
I znalazła się nad rzeką.
Do tego czasu narkotyk wprowadził ją w euforię.
Strach i nienawiść stopniowo odpłynęły.
Wtedy natknęła się na Jacka.
Jack!
Wstawaj.
Skrzywdził cię.
Wszystko w porządku.
Nie pozwolę mu.
Skrzywdzić nikogo z was.
Nigdy więcej.
Kto wie, co by zrobiła,
gdyby nie zobaczyła łodzi i mnie, ale tak się stało.
To miało to dla niej szalony sens.
Wszystko podpasowało.
Poszła do domu,
przecięła linię telefoniczną, by wyglądało na niego,
potem napisała list.
Dickie powrócił, próbuje wyłamać drzwi.
Grozi, że mnie zabije.
Obawiam się, że tym razem to zrobi.
Potem znalazła to, czego potrzebowała i wróciła do Jacka.
Za każde przestępstwo, które uszło mu płazem.
Jack słyszał, jak wiosłuje na rzece.
Możliwe, że to wiosłował Bennett, by wyrzucić jej ciało.
Odstawiłby łódź, by uniknąć podejrzeń.
Nie, to była ona.
Rzuciła kotwicę, by powstrzymać dryfowanie.
A potem wybiła dziurę we dnie.
Wystarczającą, by woda powoli napełniała łódkę.
Potem wypiła całą resztę morfiny.
Śmiertelną dawkę.
Umarła zanim łódź zatonęła.
Dopilnowała, by to wyglądało na morderstwo,
jakby Richard wrzucił ją do rzeki by ukryć przestępstwo.
Wszystko wskazywało na niego.
Regina wróciła, by zadośćuczynić i zabiła się, by to zrobić.
- To tylko przypuszczenia. - Wspomniałaś o dowodzie.
Cóż, Matt potrzebował dwóch dni, by zebrać sprzęt.
Właśnie wykonał nurkowanie.
Łódź tam jest, tuż obok miejsca, gdzie leżał Jack,
ma otwór we dnie...
i leży w niej butelka po morfinie.
I policja nic o tym nie wie?
Nie, i w tym miejscu trzeba podjąć decyzję.
Powiemy im...
czy uhonorujemy ofiarę Reginy?
Co sugerujesz?
Czy łódź pozostanie tam, gdzie jest?
Nie możemy.
Możemy. Jeśli, tak zdecydujemy.
Ja to zaproponowałem.
Nie myślcie, że się z tym nie zmagaliśmy.
Przypomnijcie sobie każde świństwo, jakie zrobił.
Popatrzcie na to, jako na karę za wszystkie.
Regina umarła, by usunąć go z naszego życia.
Ale on tego nie zrobił.
Zrobił wiele innych rzeczy.
I uszło mu to płazem.
Jakbym nie nienawidziła tego człowieka...
Wszyscy go nienawidzimy, nie bez powodu. Dlatego tu jesteśmy.
Ale decyzja musi być jednomyślna.
Zbyt często dzieliły nas różnice.
Z przyjemnością zacznę.
Tak.
Doprowadził do tego Reginę. Praktycznie to on ją zabił.
- Jeśli potrzebujecie więcej czasu... - Ja nie.
Za każdą zgwałconą przez niego kobietę.
Tak.
I ja.
Za wszystkie życia, które zrujnował.
Regina umarła dla nas.
Jesteśmy jej dłużni. Zgadzam się.
Mamo?
Najpierw ty, proszę.
To nikczemny człowiek...
ale to nie przestępstwo.
Popchnął ją do tego, ale tego nie zrobił.
Jest potworem,
ale nigdy nie zabijał...
o ile wiemy.
Ale...
to, co jest złe w czasie pokoju, ma rację bytu na wojnie.
A wypowiedział nam wojnę.
Więc - tak.
Mamo?
Zdradziłam swój kodeks moralny dla aktu miłości.
Nie mogę na dodatek uczynić tego z nienawiści.
Wina byłaby zbyt wielka.
Moja odpowiedź brzmi - nie.
Chociaż rozumiem, dlaczego powiedzieliście "tak".
Wybaczcie.
Zawiadomcie policję.
Boże, Twe miłosierdzie jest niezmierne.
Przyjmij nasze modlitwy za duszę Twej służebnicy
i wpuść ją do krainy światła i radości,
do grona Twoich świętych.
Przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Amen.
- Amen. - Amen.
Dziękuję, wielebny.
Wypełniliśmy nasz chrześcijański obowiązek.
Nikt nie zasługuje na samotny pochówek.
Niektórzy prawie tak.
Bardzo postępowo ze strony wielebnego,
że w tych okolicznościach w ogóle odprawił obrzęd.
Dawnie nie przyszła, bo Emma ma szkolny koncert.
Wszyscy rozumieją, panie Briggs.
Powinienem był zostać dłużej tej nocy.
Żale nikomu nie pomogą, panie Briggs.
Poza tym, ma pan co innego na głowie.
- Jak wszystko przebiega? - Proszę spytać doktora.
Tak, jak trzeba.
Przygotuj się na nieprzespane noce.
Nie przypominaj mi.
Właściwie chciałbym zamienić słowo, doktorze.
Panie wybaczą.
Nie unikałem ciebie. Po prostu nie wiedziałem, co powiedzieć.
Większość nie wie.
I nie będą.
Przemilczenie jest najgorsze, więc to powiem.
W moich oczach nie stałeś się gorszym facetem.
Dobry z ciebie człowiek i dobry przyjaciel,
i nikt inny nie będzie przyjmował na świat mego dziecka.
Henry!
Więc jak myślisz?
- Nie naciskam. - Wiem.
Co by Olivia nie myślała,
chciałabym przynajmniej sprawdzić, dokąd to może doprowadzić.
Będę później w szpitalu.
Może tam porozmawiamy.
Zamierzam pojechać z Matthew i Olivią do Sydney.
Chcę sprawdzić, na jaką wdzięczność stać sir Richarda Bennetta.
Nie powinnaś iść sama.
Wszystko zaczęło się między nim i mną, i tak się skończy.
Dzięki, kochanie.
Jak poszło?
Uczciliśmy jej pamięć. Jak David?
Padł jak kawka po zabawie z Georgiem.
- W domu jest ciasto, jeśli chcesz. - Super!
List do wujka Izaaka.
Co za zmiana.
Jeszcze miesiąc temu krzywiła się na wzmiankę o liście do wujka.
Traciłam nadzieję, że zdołam wypełnić daną mu obietnicę.
Może wszyscy powinniśmy pojechać.
- Dokąd? - Do Izraela.
- Może wtedy łatwiej podejmę decyzję. - Jaką?
Nawróciłaś się z miłości.
Mogę przynajmniej to rozważyć.
Parę razy spotykałem się cichaczem z rabinem.
- Naprawdę? Ja nie... - Nadal mam zastrzeżenia.
Ale jeśli razem zawieziemy Leah, może znajdę odpowiedź.
- To, że w ogóle o tym pomyślałeś... - Dla ciebie.
I jak?
Cóż...
Zmierzamy na niezbadany teren, wiesz o tym...
Nie jestem głuptaską z desperacji wieszającą ci się na szyi.
Jestem kobietą, która zbyt wcześnie się zakochała
w zbyt różniącym się od niej mężczyźnie,
który nie potrafił zaakceptować tego, że nie mogę mieć dzieci.
Spotykałam się z wieloma mężczyznami,
szukając tego, któremu by nie zależało na rodzinie.
W tę jedną noc z tobą... nie czułam się tak zagubiona.
Jak i ty, czułam to.
Chcę przez to tylko powiedzieć, że nie powinniśmy uciekać od tej myśli.
Nie wiem, jak to powiedzieć.
Szczerze.
Nie mogę tego zrobić.
Podaj prosty powód, jeśli możesz.
To będzie bolesne.
To jedyny sposób, bym dała ci spokój.
Miałem już zamiar powiedzieć:
"Spróbujmy. Zbudujmy własną twierdzę."
Więc dlaczego?
Nie wiedziałem, że nie możesz rodzić.
Tylko jedna rzecz sprawiała, że rozważałem małżeństwo,
moje własne dziecko.
Do tej pory nie mogę wybaczyć Jamesowi,
że porzucił swego syna.
- Wtedy mielibyśmy jakąś szansę. - Wiem.
Ale nie mamy szans, jeśli to niemożliwe.
- Nalegałaś... - Tak.
Anno...
Wygląda na to, że bezpłodność jest moim wyrokiem.
- To okrutne. - Taka jest prawda.
Mogliśmy być szczęśliwi. Kto wie?
- Na pewno mam nie jechać z tobą? - Tak.
Jesteście.
Musieliśmy oderwać Georgiego od kowbojów i Indian.
Jestem szeryfem.
- Brudny szeryf. - Zastrzelę cię!
- Bezpiecznej podróży, Matthew. - Dziękuję.
Mam nadzieję, że przed wyjazdem zobaczymy ciebie i Georgiego na Boże Narodzenie.
Zrobimy, co w naszej mocy. Dziękuję, George.
Postarajcie się.
Wyczuwam, jak ona się oddala. Nie chcę stracić z wami kontaktu.
Spróbujesz pomóc?
Pragnie życia bez komplikacji.
Ty jej to zapewnisz.
Co do domu, zdecydujesz w swoim czasie,
ale teraz może lepiej nie zanudzać tym Olivii.
Żadnych komplikacji, żadnych tajemnic.
- Proszę spróbować. - Prosisz o zbyt wiele.
Syn swego ojca.
Ale poważnie, dopóki nie będzie wolna,
będziesz dyskretny, prawda?
Nie potrafię wyrazić, jak ją szanuję. Oczywiście.
Kto tam jedzie?
Bałam się, że się rozminiemy.
Livvy, wiem, że ci zależy.
Koniec z Henrym.
Bardzo mi zależy.
Nie porzucaj nas.
Ale nie winiłabym cię.
Miałam taką pokusę,
ale za bardzo was kocham.
Znajdź swoje szczęście.
Obiecaj mi.
Już tęskni za Georgiem.
Tak.
Leah, myślę, że nadszedł czas.
- Na co? - Twego wujka.
Izrael. Jak myślisz?
Sir, pana ostatnie spotkanie.
Przyślij ją. Podaj herbatę, a potem możesz iść.
Dziękuję panu.
Pani Goddard, proszę.
Sir Richard.
Odważna z ciebie stara prukwa skoro się tu pojawiasz.
"Prukwa" to za wiele?
Nie na kupie gnoju, jakim jest twe zachowanie.
Musiałaś się zadławić wypluwając prawdę.
Zrobiliśmy to, co było słuszne.
Wątpię, czy byłbym tak wspaniałomyślny mając was w garści.
W świecie, w którym najlepsi biorą przykład z najgorszych,
nie ma nadziei.
Najgorszych?
Czego teraz ode mnie oczekujesz?
Byśmy dzisiaj położyli temu kres.
Jeżeli odczuwasz chociaż kapkę wdzięczności.
Wątpię.
Wszystko się zaczęło od tego noża.
Od matki szukającej na własną rękę sprawiedliwości.
Wystarczy ci hartu ducha, by skończyć z tym raz na zawsze?
Oko za oko.
Zniosę ból,
jeśli dzięki temu twój rozum odzyska równowagę.
Jeśli Regina mogła umrzeć dla rodziny, to ja z pewnością mogę zrobić to.
Regina była szalona.
Tak, a ja myślę trzeźwo.
To moja oferta.
Zrób to.
- Poważnie? - Całkowicie.
Spadaj.
Czy to koniec?
Zabierz swój nóż.
Czyli ten obłęd będzie trwał?
Nie. To koniec. Finito.
Bierz swój nóż i idź do domu. Pokrój nim sobie jabłka.
To koniec wszystkiego?
Masz szczęście, że zastałaś mnie w chwili słabości.
Może Regina nie umarła na próżno.
Wyjdź, zanim zmienię zdanie.
I trzymajcie się z dala ode mnie, wszyscy.
Jesteś wdzięczny, że nie dostałeś dożywocia.
Po prostu nie możesz tego przyznać.
I podejrzewam, że jej śmierć jest pierwszą na twoim sumieniu.
Będzie cię prześladowała do końca twoich dni.
Wczoraj w mieście, dzisiaj tutaj. Męczące.
Witaj. Nie musiałaś się spieszyć.
Chciałam podzielić się ulgą z wami wszystkimi.
Chciałbym wiedzieć, jak ci się to udało.
Jak powiedziałam przez telefon, najważniejsze, że się udało.
Zdecydowanie wyjeżdżasz?
- Tak. - Na jak długo?
To zależy od Jamesa.
I tego, co zrobimy w Izraelu.
Co Izrael zrobi z tobą.
To będzie interesujące.
Zapalę menorę w oknie.
Jak widzisz, odrobiłam pracę domową.
Jestem pod wrażeniem.
Nie obejdzie się bez problemów.
Nie wątpię w to ani przez chwilę.
Jej dłonie spoczywały na wzdętym brzuchu,
który u innych kobiet mógł zapowiadać początek nowego życia.
Nigdy nie spojrzy na to w ten sposób.
Dla niej obrzęk byłby tylko sygnałem
zatrzymaniu płynów lub gazów, funkcji ciała odległej
od radosnego okrzyku: "Jestem przy nadziei!"
To izolowało ją do grona kobiet surowo zwanych "jałowymi",
i pozbawiało zwyczajnych nadziei.
"Zwyczajnych" - jej wróg tkwił w tym jednym słowie.
"Normalnych".
To odpowiedź na twoje pytanie.
Pytałaś, co mówi o mnie moje postępowanie z Henrym.
- Nie rozumiem... - Przetrawiałam siebie.
Pisarze muszą to robić.
Rozumiesz, bez doświadczenia nie ma nowej pożywki,
nic wartościowego.
Dlatego nie mogę się uspokoić.
Dlatego dokonuję dziwnych wyborów... by nakarmić bestię.
Więc co?
Będziesz komplikować swoje życie, by móc pisać?
Może nie świadomie. Podświadomie, tak.
Nie możesz podporządkowywać temu życia.
Małżeństwo i ustatkowanie jest lepsze?
To wiąże się z ryzykiem, ale jest też ekscytujące.
- Nie będę za to przepraszać. - Nie prosiłam o to.
Osądzałaś mnie za wiele rzeczy nie pasujących do normy,
wliczając Henry'ego.
To ironiczne, ponieważ jestem taka, jak ty za młodu.
Właśnie dlatego martwię się o ciebie.
Wszystko będzie dobrze.
A jeśli nie, to...
napiszę o tym książkę, więc nie ma minusów.
- Wszystko już zaplanowałaś? - Nie do końca.
I to jest takie ekscytujące, zwłaszcza jeśli to zaakceptować.
Ponieważ nie mam pojęcia, co jest przede mną.
Ale to cudowne.
Nie oczekuję niespodzianek.
Twój stan się ustabilizował.
Spoko.
Będę potrzebował innego lekarza. Wyjeżdżam.
Dokąd?
Do Sydney. Namówili mnie.
Związek Aborygenów?
Oraz ona, dama. Nie akceptuje odmowy.
Ona wie?
Pojadę, a jej powiem potem.
Nie ma jej, ale będzie szczęśliwa.
Tak uważasz?
Wrócę jeszcze po wyniki.
Mam nadzieję, że pozostaniemy w kontakcie.
Zadzwonię, w razie potrzeby.
Ty mnie zainspirowałeś, popchnąłeś do działania.
Skoro miałeś odwagę tu wrócić i zmierzyć się z nimi wszystkimi,
to i ja mogę się odważyć, by pojechać i to rozkręcić.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
Tutaj jest cieplej niż w środku.
Właśnie widziałem Franka Gibbsa.
Wydaje mi się, jakbym wczoraj go tu znalazł.
Nie był to mój najlepszy moment.
Nie.
Wyznaczyłem pani Polk histerektomię w następnym tygodniu.
Możemy pogadać o tym jutro?
Wybacz, mam głowę zaprzątniętą czym innym.
Nieporozumienia pozostały za nami.
Mam nadzieję.
Dzięki, że opamiętaliście się z Anną.
Carolyn mi powiedziała.
To było kuszące.
Poza pracą, moje życie jest puste.
Żadnych nalegań, byś ruszył dalej?
Przeniosłem się tutaj z miłości.
Nie wyjadę stąd bez ważnej przyczyny.
Spróbuję jej nie dostarczać.
Przywykłem do ciebie.
A ja do ciebie, w osobliwy sposób.
Idziemy pokierować szpitalem?
Wprowadzimy go w lata 60.?
Otwórz.
Zrobiłbym z niego pierścionek zaręczynowy, ale wiem, że wpadliby w szał.
Wystarczy przyjacielski, jest...
piękny.
Nie, to ty jesteś.
Jesteś piękna.
Jesteś moją dziewczyną.
Mam nadzieję, że rozumie, dlaczego odrzuciłam jej ofiarę.
Myślę, że ta Regina, która złożyła ofiarę, zrozumiałaby.
Pozwalając Douglasowi dokonać ostatecznego wyboru,
nie mogłabym żyć z...
Rozumiem.
Może, gdybym jej wcześniej zaufała, nie doszłoby do tego.
Jak ktokolwiek z nas mógł jej zaufać?
Co zasiejesz, to i zbierzesz.
I umarła zanim zdążyła posiać coś lepszego.
Odprowadzić cię do domu?
Wkrótce zostaniesz jego panią.
Zawsze będzie tak samo twoim, jak naszym, jeśli tego chcesz.
Wcześniej, przez śmierć Douglasa powiedziałabym "nie".
Ale teraz, "tak".
Ash Park.
Dom.
♫ Adeste Fideles
♪ O wszyscy wierzący, jakżeście radośni,
♪ O pójdźcie, o pójdźcie do Betlejem.
♪ Spieszcie powitać Światłość ze Światłości:
♪ O pójdźmy wysławiajmy, O pójdźmy wychwalajmy,
♪ O pójdźmy powitajmy Zbawiciela.
♪ Śpiewajcie ziemskie i anielskie chóry,
♪ Zbierzcie się w zgodzie i pokoju.
♪ Dziękujcie Bogu, że sam zstąpił z góry:
♪ O pójdźmy wysławiajmy, O pójdźmy wychwalajmy,
♪ O pójdźmy powitajmy Zbawiciela. ♪
- Wesołych Świąt! - Wesołych Świąt!
- Wesołych Świąt. - Brawo!
Wesołych Świąt.
Tłumaczenie: nkate
Mam nadzieję, że spotkamy się w następnym, ostatnim sezonie 6 :)
Hymn "Adeste Fideles" z łaciny przetłumaczył Les Blachut