Bedoel je dat James zijn familie in de steek heeft gelaten...
voor een paar met gin doordrenkte beroemdheden?
Je begint in de hond van Pavlov te veranderen.
Elke keer als je over James begint, snauw je.
Olivia Bligh, wil je met me trouwen. - Ja, Matthew Goddard, dat wil ik.
Gaan we echt doen wat ik denk dat we gaan doen?
We kunnen doen alsof het niet is gebeurd en er smakelijk om lachen.
Is het krankzinnig als ik voorstel dat we gaan kijken waar het toe leidt?
Jullie willen een man met ballen. Dr Duncan kan jullie daar niet bij helpen.
De Jappen hebben ze in de oorlog afgehakt. Hij heeft niets tussen z'n benen.
Dat iedereen het weet is mijn ergste nachtmerrie.
Je moet een idee hebben wat je gaat doen.
Ik heb er drie jaar aan gewerkt mijn verstand terug te krijgen...
en maanden om je vertrouwen te winnen, om het goed te maken...
zodra dat is gebeurd, blijft er alleen schuldgevoelens voor mijn misdaden over.
Ze is niet verdronken, ze was al dood voordat ze de rivier terechtkwam.
Heb je haar gezien. - Ik dommelde weg, het was maar een droom.
Als ze zelfmoord had gepleegd zou er een briefje zijn, of niet?
"Dickie is terug en probeert de deur open te breken.
"Hij dreigt me te doden. Dit keer lukt het hem, vrees ik."
Sir Richard Bennett, we arresteren u voor de moord op Mrs Regina Bligh.
A Swashbucklers Production A Place To Call Home S05E12: In Memoriam
Het is niet te dichtbij het huis...
maar ver genoeg om het tegen vandalisme te beschermen.
En dit prachtige uitzicht.
Hoe was eerwaarde Curtis? - Pragmatisch.
Haar zerk zou geen nacht op de befraafplaats hebben gestaan.
Nu heeft ze gerechtigheid nodig en kan ze in vrede rusten.
Sir Richard zal veel advocaten hebben. - En die van ons tegen hem.
Welkom terug.
Hoe beladen de ook situatie is, het is nu minder nu jullie er weer zijn.
Ik ben blij dat we je in de familie houden.
Het is de enige reden dat ik met hem ga trouwen.
Hallo, lieverd.
Het schijnt dat ik de datum van de s-c-h-e-i-d-i-n-g snel kan verwachten.
Daarna gaan we onze visums aanvragen. - Blijf hier zo lang als jullie willen.
Ik vertrek over een week. - Georgie en ik zullen daarna gaan.
Zo snel al.
Toe, neem plaats.
Ik ken een jongetje die heel blij zal zijn om jou te zien.
Ik laat jullie even alleen praten. Livvy, laten we later even gaan bijkletsen.
Zullen we David gaan zoeken? - Ik ga hem leren hoe hij moet surfen.
Er zijn hier geen golven, makker. - O, dat maakt toch niet uit.
Anna heeft ons op de hoogte gebracht.
Weten ze zeker dat hij het was? - Is het geen moord, is het zeker doodslag.
Hij is gearresteerd toen jullie op reis waren.
Veroordeel ons niet vanwege de recente gebeurtenissen, Matthew.
Het is dus niet gebruikelijk? - Niet echt.
Al hebben we wel zo onze momenten.
Wat vond vader daarvan?
Ik denk dat hij zich dan afvroeg wat hem nu weer overkwam.
En gaf me dan een van zijn wrange glimlachen.
Precies die.
Jullie hebben zoveel dezelfde karaktertrekken.
Wat veel goeds voor jou betekent.
Hij heeft z'n vriendje gemist.
Hallo, Leah. - Hallo, Mrs Bligh.
Ik heb de mijne gemist. Ga zitten.
Je bent de eerste aan wie ik het vertel. Probeer alsjeblieft niet negatief te zijn.
We gaan niets overhaast doen. We overwegen het alleen maar.
En ik wil dat jij het goedkeurt.
Jack komt naar huis.
Hij heeft gebeld. Hij is nog steeds in de wolken vanwege die arrestatie.
Laat me weten of ik iets kan doen totdat hij weer terug is.
Hij zei dat hij gelijk hierheen komt. - Om te werken?
Hij is vastbesloten door de zure appel heen te bijten.
Echt? Ik ben blij dat hij vertrouwen heeft in onze reacties.
Hij moet weten dat er gegniffeld zal worden. Hij is erg dapper.
Ik neem aan dat hij testosteron supplementen inneemt.
Ik neem aan van wel. - Mannelijkheid in een spuit.
Zonder zou hij dezelfde man zijn.
Qua karakter misschien. Lichamelijk absoluut niet.
Hij zou dan zachter, voller, vrouwelijker zijn.
Voor zijn aandoening is tenminste een injectie.
Vind je dat jij een aandoening hebt?
Zo ziet de medische wereld mij wel.
Als iemand die van een aandoening genezen moet worden.
En hoe zie jij het? Als ik het vragen mag?
Een aandoening waar je het beste van moet maken.
De wereld maakt het onmogelijk om het anders te zien.
Misschien gaat dat ooit wel eens gebeuren. - Een aanlokkelijke fantasie.
Het ironische is...
zouden ze me morgen een injectie aanbieden, zou ik dat in hun gezicht smijten.
Ik blijf liever wat ik ben, dan hen te laten denken dat ik mezelf zoveel haat.
Excuseer me.
Ik weet wat je denkt. Henry is wie hij is en heeft nooit interesse in vrouwen getoond.
Maar het was geweldig. Echt geweldig.
Zo sensueel en liefhebbend. Niet bruut...
of klungelig zoals bij zoveel mannen.
Hij zei geen nee tegen waarnaartoe het misschien zal leiden.
Ja, hij schrok, maar ik ook nadat ik het had uitgesproken.
De overeenkomsten moeten je toch wel zijn opgevallen?
Tussen wat?
James, William en mij.
Een man die de man niet kan krijgen van wie hij houdt en dus genoegen met de zus neemt?
Moet je zien wat voor ellende dat heeft gebracht.
Er zijn overeenkomsten, maar het is niet hetzelfde.
Jij bent er onwetend ingestapt.
Ik ben me er bewust van en zie het niet als een struikelblok.
Maar eerder als een voordeel. We zijn beiden heel onafhankelijk.
En wat als hij een man wil?
Want dat gaat gebeuren. Het is zijn geaardheid.
Doe jij dan een stap opzij en sta je dat toe?
We moeten natuurlijk onze eigen parameters maken. Dat is wat mensen doen.
Het idee is nog in een vroeg stadium.
Het is een dwaas idee. Sorry, maar dit is flauwekul.
Olivia, jij... - Nee, ik geef om je.
Ik vrees voor je. - Ik kan voor mezelf zorgen.
Is dat zo?
Jij kunt het je veroorloven zelfvoldaan zijn. Jij hebt je man gevonden.
Ik had nooit gedacht dat jij me geen geluk zou gunnen.
Jij bent echt je weg kwijt.
Je weet echt hoe een je man moet verrassen. - Is het echt zo verrassend?
Ik heb meer dan genoeg voor de rest van mijn leven...
en ik heb het gevoel dat je vader het zou goedkeuren.
Als hij dat had gewild, had hij het zelf aan mij nagelaten.
Het is niet alleen maar edelmoedigheid van mijn kant.
Als je het huis hebt ben je meer geneigd om terug te keren.
Er moet hier toch vast een markt voor surfplanken zijn.
Er zijn tekenen.
Laat me erover nadenken.
Zitten de sleutels in de auto?
Ik ga even naar Henry toe. Georgie is bij Leah. Er wordt op hem gelet.
Hé, Elizabeth heeft net... - We praten later?
Ik hoorde dat je terug was. En moet je blijkbaar feliciteren.
Zeg me dat je niet meegaat in haar waanzin.
Anna? - Wie anders.
Wat heeft ze gezegd? - Dat je meer dan vriendschap overweegt.
Het was een dronken avond na een zware dag... - Het was eigenlijk geweldig.
En zeker onverwacht. - Prima. Het was logisch op dat moment.
Maar verder dan dat... - We zijn beiden alleen, eenzaam...
en kunnen allebei de warmte gebruiken. - Je zult nooit naar haar verlangen.
Wat heeft verlangen mij ooit gebracht? Gedumpt worden.
Genegenheid heeft zijn plek.
Denk terug naar toen ik het van jou en James ontdekte.
Wil je dat Anna dat ook meemaakt? - Zij is jou niet.
Hoe dan ook, we overwegen het alleen. - Doe dat niet.
Jullie verdienen beiden beter.
Ik moet naar de kliniek toe. - Henry, ik smeek het je.
Dit is niet het juiste moment. - Alsjeblieft.
Ik loop wel even met je mee.
Pas op, ik ben een haai. Ik ga jullie pakken.
Wat is er gebeurd?
We doen het beleefde.
Een paar dagen. Daarna gaan we terug naar de stad.
Waarom moeten ze altijd hun leven zo ingewikkeld maken?
Wat had Elizabeth je te vertellen?
Dat kan wel wachten.
Ik zal ze missen, zowel heel erg veel...
als helemaal niet.
Weet je zeker dat je niet moet gaan als je weer fris bent?
Dat zal het niet gemakkelijker maken.
Hij zal zo gaan. Als hij op Sheila wacht.
Of ik blijf aan de drank, of ik kijk mensen recht in de ogen.
Waarom niet met het ergste beginnen?
Dokter Geen Kloten.
Je krijgt één kans. Die heb je nu gehad.
De volgende keer zul je je tanden inslikken. Begrepen?
Vertel het verder.
Daar bent u, Dr Duncan.
Ook al heb ik op u gestemd, ik ben blij dat u niet bent gekozen.
U bent een verschrikkelijk dapper en hele lieve man.
En nu u terug bent voel ik me een stuk veiliger.
Ik deed alleen mijn ogen even dicht. - Het kan wel wachten.
Heb je onze gasten gesproken? - Matthew. Olivia slaapt.
Ze had hoofdpijn, zei ze.
Ik moet er niet aan denken wat hij van ons vindt.
Door midden in deze chaos te komen.
Misschien heeft dat bijgedragen aan Olivia's terneergeslagenheid.
Laten we hopen dat dit alles snel eindigt. - Het kan lang gaan duren.
Na de begrafenis, en als ik het in Canberra heb afgerond...
wil ik Sarah en David mee op reis nemen. Er even tussenuit.
Naar Europa.
Om James te zien.
Je hebt geen idee hoe blij me dat maakt.
Waarom zouden we onnodig ongelukkig zijn?
Toen hij niet terugkwam, vond ik het aanvankelijk laf...
maar misschien was hij oververmoeid door de constante chaos.
En ons onder ogen te komen had het erger gemaakt.
Zo zag ik dat op dat moment niet.
Allereerst de Rivièra.
Daarna mogelijk Israël.
Sarah moet een eigenzinnig nichtje afleveren.
En jij?
Ik denk dat ik weet wat je overweegt.
Hetzelfde geloof hebben zou het gemakkelijker maken voor David.
Zou dat een kloof tussen ons veroorzaken?
Ik kan niet van jou vragen de keuzes van James te accepteren...
en jou het recht onthouden je eigen keuzes te maken.
Maar het gaat tegen zoveel in, in wat we zijn.
Dat is de laatste tijd met veel dingen gebeurd.
Ik zal het proberen.
Ik weet dat het niets voorstelt, vergeleken papa's problemen.
Je vader wil dat we dat vergeten. Maar dit kun je niet echt onbenullig noemen.
Het is op z'n minst gezegd excentriek.
Als je het van één kant bekijkt. - Van de meeste kanten.
Dit gaat misschien hard klinken.
Weet je zeker dat Henry zijn ogen niet dicht had en deed alsof je een man was...
om enig soort van warmte te voelen? - Zijn ogen waren open...
en hij bedreef de liefde met mij. Het was liefde bedrijven.
Het was niet alleen... - Prima. Dat was het die ene keer.
Maar het is geen garantie voor de toekomst.
Kun je op z'n minst beloven het rustig aan te doen en je er niet op te storten.
Iets overwegen is je niet echt ergens op storten.
Ik wil dat je nadenkt voordat je jezelf beperkt tot een compromis relatie...
omdat je niet eenzaam wilt te zijn. - Dat laat me klinken alsof ik wanhopig ben.
Misschien ben je dat ook.
Wat is er mis mee om iets te overwegen dat buiten de saaie norm is?
Je kunt doen wat je wilt, maar je kunt er niet vanuit gaan dat je goedkeuring krijgt.
Ik had op z'n minst gedacht dat jij het zou begrijpen.
Wat er nog over is van je vrijgevochten tante doet dat misschien wel.
Maar je moeder vindt het erg zorgwekkend.
Wat zegt dat over waar je staat in het leven dat je dat zelfs overweegt?
Hij heeft je pijn gedaan.
Ik laat dat niet meer toe.
Bij niemand van jullie.
Nooit meer.
Sorry, ik was ver weg. - Ga toch naar huis als je het niet aankunt.
Zij doen hun best. Dan kan ik dat ook.
Ik krijg flashbacks van de nacht dat Regina stierf.
Flarden. Vaag, wazig, vreemd.
Van? - Haar.
Gelukkig zag ik dat Bennet gearresteerd werd. Anders zou ik aan mezelf gaan twijfelen.
Er zat toch huid onder haar nagels?
Dat kun je op verschillende manieren hebben opgelopen.
Aanvankelijk dacht ik dat ik het me inbeeldde, maar...
De herinneringen. Ik heb haar die nacht gezien. Twee keer.
Dat is het enige wat ik me kan herinneren.
Wat heb ik gedaan?
Voor elke misdaad die ongestraft is gebleven.
Ze was over me gebogen met een of ander stuk gereedschap.
Dat is alles. Alleen flitsen.
Surrealistisch.
En dan het geluid van roeien.
Het heeft betrekking tot Regina. Ik weet niet zeker waarom, maar ik weet het.
Waarom zou ze een boot gaan roeien?
Verzette ze zich tegen de werking van de morfine zou ze euforisch zijn geweest.
Ze zou de kracht kunnen hebben gevonden.
Er is iets waardoor de puzzelstukjes passen...
dat het logisch maakt.
Nee, echt waar.
Ik weet wie haar heeft vermoord.
Het spijt ons dat we zo mysterieus zijn.
We wilden eerst bewijs, en dat denken we nu ook te hebben.
Met dank aan Matt. - Ik heb alleen maar geholpen.
Ik weet niet echt waarom.
Ik laat jullie even alleen. - En ik ook.
Maar jullie zijn beiden familie. - Geen familiegeheimen meer. Niet voor mij.
Het is beter dat ze er niet bij zijn.
Vanwaar deze voorwendsels? En wat heeft Matt ermee te maken?
De afgelopen twee dagen waren we aan onszelf aan het bewijzen...
wat er met Regina is gebeurd. - Er moet een beslissing worden genomen.
Je hebt geen idee hoe opgelucht ik ben. Er was een tijd dat ik had moeten blijven.
Ik vond het niet leuk om het voor je te verzwijgen.
Er is altijd wel een intrige. Ik voel me bevrijd.
Jullie denken dat dat zwijn onschuldig is? - Wel van moord.
We zullen nooit weten wat er precies is gebeurd...
maar het moet ongeveer zo zijn gegaan.
Hij heeft haar gedwongen de morfine in te nemen.
Het was genoeg om haar verward te maken, maar niet om in slaap te vallen.
Ze ging in de nacht rondlopen...
waarschijnlijk om zich veilig te voelen voor als hij terugkwam...
en kwam bij de rivier terecht.
De drug zou haar dan toen een gevoel van euforie hebben gegeven.
De angst die ze voelde, de haat, zou langzamerhand aan het wegebben zijn.
Toen kwam ze Jack tegen.
Kom op, opstaan.
Hij heeft je pijn gedaan.
Het is al goed.
Ik laat dat niet meer toe.
Bij niemand van jullie.
Nooit meer.
Wie wat ze had gedaan als ze de boot niet had gezien, of mij, maar ze zag hem.
En op een gestoorde manier was het logisch voor haar.
Alles viel op z'n plek.
Ze ging naar huis. Sneed de telefoonlijn door om te laten lijken dat hij dat had gedaan.
Toen schreef ze het briefje.
Dickie is terug en probeert de deur open te breken.
Hij dreigt me te doden.
Dit keer lukt het hem, vrees ik.
Toen vond ze wat ze nodig had en keerde terug naar Jack.
Voor elke misdaad die ongestraft is gebleven.
Jack hoorde haar de rivier op roeien.
Misschien was dat Bennet die met haar lichaam weg roeide.
Hij had de boot teruggebracht om verdenking te voorkomen. Nee, zij was het.
Ze gooide het anker uit zodat de boot niet wegdreef.
Daarna hakte ze een gat in de bodem.
Groot genoeg om langzaam water te maken.
Toen dronk ze de rest van de morfine op.
Een overdosis.
Ze stierf voordat de boot gezonken was.
Ze liet het er als moord uitzien...
en Richard haar in de rivier had gegooid om zijn misdaad te verdoezelen.
Alles wees naar hem.
Regina kwam terug om het goed te maken en pleegde zelfmoord om dat te doen.
Het zijn alleen maar veronderstellingen. - Je had bewijs, zei je.
Het duurde twee dagen voordat Matt de apparatuur bijeen kon krijgen.
Hij is net klaar met duiken.
De boot ligt er, dichtbij waar Jack lag, met een gat in de bodem.
En de morfinefles.
En de politie weet hier niets vanaf? - Nee, vandaar ook het te nemen besluit.
Vertellen we het hen, of eren we Regina's opoffering?
Waar doel je op? - Blijft de boot waar hij ligt?
Dat kunnen we niet doen. - Jawel. Als we daar voor kiezen.
Ik heb dat voorgesteld.
Denk nou niet dat wij er niet mee geworsteld hebben.
Tel elk kwaadaardig ding wat hij heeft gedaan bij elkaar op.
Zie het als straf daarvoor.
Regina is gestorven om hem uit ons leven te krijgen.
Maar hij heeft het niet gedaan. - Hij heeft heel veel andere dingen gedaan.
En is ermee weggekomen.
Hoeveel ik hem ook veracht... - Dat doen we allemaal, met goede redenen.
Daarom zijn we hier. Maar het moet unaniem zijn.
We zijn te vaak verscheurd door onenigheden.
Ik wil wel beginnen.
Ja.
Hij heeft Regina ertoe gedreven. Hij heeft haar in feite gedood.
Als jullie meer tijd nodig hebben... - Ik niet.
Voor iedere vrouw die hij heeft verkracht.
Ja.
Ik ook. Voor alle levens die hij heeft geruïneerd.
Regina is voor ons gestorven.
We zijn het haar verschuldigd. Ik zeg ook ja.
Moeder? - Jij, alsjeblieft.
De man is kwaadaardig. Maar dat is geen misdaad.
Hij spoorde haar aan, maar hij heeft het niet gedaan.
Hij heeft zich monsterlijk gedragen, maar heeft niemand vermoord.
Voor zover we weten.
Maar...
wat verkeerd is in vredestijd, kan juist zijn in oorlogstijd.
En hij heeft de oorlog verklaard.
Dus, ja.
Moeder?
Ik heb mijn morele code voor een daad van liefde verraden.
Ik kan voor haat die last niet verzwaren. Het schuldgevoel zou te groot zijn.
Mijn antwoord is nee.
Al begrijp ik waarom die van jullie ja waren.
Het spijt me.
Stel de politie op de hoogte.
God, wiens genade niet kan worden geteld.
accepteer onze gebeden ten behoeve van uw dienaar die ons heeft verlaten...
en accepteer haar in Uw koninkrijk van licht en vreugde...
en de broederschap van uw heiligen, door Jezus Christus onze verlosser. Amen.
We hebben onze christelijke plicht gedaan.
Niemand verdient het dat niemand op je begrafenis komt.
Maar sommigen komen daar aardig bij in de buurt.
Het is erg vooruitstrevend van de pater...
om de dienst überhaupt te voltrekken gezien de omstandigheden.
Dawnie zou ook zijn gekomen, maar Emma had haar schoolconcert.
Dat begrijpt iedereen, Mr Briggs.
Ik had die avond langer moeten blijven, denk ik.
Aan "had gemoeten" heeft niemand wat. U heeft trouwens veel leukere dingen aan uw hoofd.
Hoe gaat het met haar? - Vraag dat maar aan de dokter.
Het gaat van een leien dakje.
Bereid je maar voor op die slapeloze nachten. - Praat me er niet van.
Ik wil eigenlijk even met je praten, dok. Als jullie dames ons even willen excuseren.
Ik heb je niet ontweken. Maar ik wist niet wat ik moest zeggen.
Velen hebben dat wel gedaan. Maar velen ook niet.
Niets zeggen is het allerergste, dus zeg ik je dit.
Je bent in mijn ogen niet minder een man.
Je bent een goede vent en goede vriend...
en niemand anders zal mijn baby ter wereld brengen.
En, wat denk je ervan?
Ik zet je niet onder druk. - Dat weet ik.
Hoe Olivia er ook over denkt, ik wil op z'n minst kijken waar het naartoe leidt.
Ik ben later in het ziekenhuis. Misschien moeten we daar praten.
Ik ben van plan om samen met Olivia en Matthew naar Sydney te rijden.
Ik wil graag gaan testen hoe ver Sir Richard Bennetts dankbaarheid reikt.
Je moet niet alleen gaan.
Het is tussen hem en mij begonnen. Alleen op die manier kan het eindigen.
Dank je, lieverd.
Hoe was het? - We hebben haar de laatste eer bewezen.
Hoe was David? - Hij is bekaf door het spelen met Georgie.
Er is een taartje voor je in het huis. - O, lekker.
Dat is een brief voor oom Isaac.
Wat een verandering.
Een maand geleden nog zou "Een brief naar oom" niet zonder zucht zijn gezegd.
Ik vreesde dat ik mijn belofte aan hem niet kon houden.
Misschien moeten we allemaal gaan.
Waarheen? - Israël.
Misschien helpt het me een besluit te nemen. - Waarover?
Jij bent bekeerd voor de liefde. Ik kan het op z'n minst in overweging nemen.
Ik heb op sluwe wijze meerdere malen met een rabbi gesproken.
Echt waar? Ik weet niet wat... - Ik heb nog steeds mijn bedenkingen.
Maar als we samen Leah brengen, vind ik misschien het antwoord.
Het feit dat er zelfs over na hebt gedacht. - Voor jou.
En?
We zouden ons op onbekend terrein begeven.
Dat weet jij ook, maar... - Ik ben geen dwaas...
die zich uit emotionele wanhoop aan jou vastklampt.
Ik ben een vrouw te vroeg verliefd werd op een man die te verschillend was...
die niet kon accepteren dat ik geen kinderen kan krijgen.
Ik ben met veel mannen uitgegaan...
op zoek naar die ene die niet op een gezin zinspeelde zodra het serieus begon te worden.
Maar die ene nacht met jou, voelde ik me niet zo stuurloos.
Jij ook niet. Dat voelde ik.
Wat ik probeer te zeggen, is dat we niet moeten weglopen van de gedachte.
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen.
Wees eerlijk.
Ik kan het niet doen.
Ik heb een eenvoudige reden nodig, als je dat kunt.
Dit zal je pijn doen.
Alleen op die manier zal ik je niet meer lastigvallen.
Ik wilde net zeggen: "Laten we een poging wagen. Een fort voor onszelf bouwen."
Waarom dan niet?
Ik wist niet dat je geen kinderen kan krijgen.
Maar één ding heeft mij ooit doen overwegen om te gaan trouwen.
Mijn eigen kind.
Dat is nog steeds iets wat ik niet kan rijmen van James, dat hij z'n zoon in de steek laat.
De kans dat we het zouden redden was al miniem.
Ik weet het. - Als dit het geval is, maken we geen kans.
Je stond erop dat... - Ja.
Het lijkt erop dat ik gedoemd ben door onvruchtbaarheid.
Dat is wreed. - Het is waar.
We waren misschien gelukkig geworden. Wie weet?
Weet je zeker dat je niet wilt dat ik erbij ben?
Daar ben je.
We moesten Georgie wegsleuren bij het cowboytje spelen.
Ik ben de sheriff.
En een hele sjofele. - Ik schoot je neer.
Goede reis, Matthew. - Dank je.
Hopelijk ziet de familie jou en Georgie nog met Kerstmis voordat jullie vertrekken.
We zullen ons best doen. Dank je, George.
Probeer het alsjeblieft.
Ik voel dat ze afstand neemt. Ik wil niet het contact met jullie drieën verliezen.
Wil je kijken wat je kunt doen? - Ze wil een leven zonder problemen.
Wat jij haar zult geven. Beslis maar over het huis wanneer je wilt...
maar misschien is het beter om Olivia er nu niet mee lastig te vallen.
Geen problemen, geen geheimen.
Probeer het eens. - Nu vraag je te veel.
Je bent echt je vaders zoon.
Maar serieus, totdat ze kan gaan trouwen blijf je toch wel discreet?
Ik respecteer haar heel erg veel. Natuurlijk.
Wie is dat? - Ik was bang dat ik te laat was.
Livvy, ik weet dat je om me geeft.
Het wordt niets met Henry.
Het is meer dan alleen om je geven.
Geef ons niet op. Maar ik neem het je niet kwalijk als je dat wel zou doen.
Het is verleidelijk. Maar ik hou teveel van jullie.
Zoek uit wat je gelukkig maakt. Beloof me dat.
Hij mist Georgie nu al. - Ja, inderdaad.
Ik denk dat de tijd gekomen is, Leah.
Voor wat? - Je oom.
Israël. Wat denk je zelf?
Meneer, uw laatste afspraak?
Stuur haar maar naar binnen, en breng wat thee, daarna kun je gaan.
Dank u, meneer.
Mrs Goddard, kom verder.
Jij bent een dappere ouwe taart, om zo op te komen dagen.
Is 'taart' een beetje te?
Niet op de mesthoop van jouw gedrag.
Je moet wel bijna zijn gestikt toen je de waarheid vertelde.
We hebben gedaan wat juist was.
Ik betwijfel of ik zo grootmoedig zou zijn als het andersom was geweest.
In een wereld waar de goede een voorbeeld nemen aan de slechtste...
wat voor hoop is er dan nog? - De slechtste, hé?
Wat is het dat je nu van me verwacht? - Dat we hier vandaag een eind aan maken.
Dat het kleine beetje dankbaarheid dat je voelt, dat laat gebeuren.
Dat betwijfel ik.
Het is met deze mes begonnen.
Een moeder die zelf gerechtigheid zocht.
Heb je genoeg dankbaarheid om het met oog om oog, tand om tand te beëindigen?
Doe bij mij wat ik bij jou heb gedaan.
Ik zal de pijn verdragen als jij daardoor in je hoofd genoegdoening kunt krijgen.
Als Regina voor de familie kan sterven, kan ik dit zeker.
Regina was knettergek. - Ja, en ik ben volledig bij zinnen.
Dat is mijn aanbod.
Doe het.
Je meent het? - O, absoluut.
Ga weg.
Het is dus over? - Neem je mes mee.
We gaan dus door in deze vicieuze cirkel? - Nee. Het is over. Klaar.
Neem je mes mee en ga naar huis. Ga er een appel mee snijden.
Er komt nu dus een eind aan?
Je hebt geluk dat je me op een zwak moment treft.
Misschien is Regina toch niet voor niets gestorven.
Ga weg voordat ik van gedachten verander. En blijf uit mijn buurt, jullie allemaal.
Je bent dankbaar dat je geen levenslange straf uitzit.
Je kunt het alleen niet zeggen.
Ik vermoed dat haar dood de eerste is die op je geweten hebt.
Het zal je voor de rest van je leven achtervolgen.
Gisteren nog in de stad en nu weer hier. Het is vermoeiend.
Welkom terug. Je had niet gelijk terug hoeven komen.
Ik wilde de opluchting met jullie allemaal delen.
Ik wil nog steeds graag weten hoe je het voor elkaar hebt gekregen.
Zoals ik al door de telefoon zei, dat het me is gelukt is genoeg.
En jullie gaan zeker weten weg?
Ja. - Hoelang?
Dat hangt van James af. En wat we van Israël vinden.
Wat Israël van jou maakt.
Het wordt interessant.
Ik zal kaarsen in de menora bij het raam laten branden.
Zoals je hoort, heb ik mijn huiswerk gedaan. - Ik ben onder de indruk.
Dit zal niet gemakkelijk worden.
Daar twijfel ik geen moment aan.
"Haar handen liggen op haar buik, ze streelt het kleine heuveltje...
"die bij andere vrouwen het begin van een nieuw leven zou kunnen betekenen.
"Zij zou dat nooit in haar lichaam ervaren.
"Voor haar zou een dikke buik alleen het vasthouden van water of gasvorming betekenen.
"Lichaamsfuncties die ver weg staan van de gelukkige kreet: Ik ben in verwachting.
"Dit plaatste haar in een groep van vrouwen die cru 'de onvruchtbaren' worden genoemd...
"en buitengesloten zijn van de normale verwachtingen.
" 'Normaal.' Haar vijand is in dat ene woord te vinden.
" 'Normaal.' "
Het is het antwoord op je vraag. Je vroeg me wat mijn gedrag met Henry over mij zegt.
Ik begrijp niet wat... - Ik heb mezelf gekannibaliseerd.
Schrijvers moeten dat doen. Want zonder ervaringen, is er geen nieuw vlees...
niets wat de moeite waard is. Daarom kan ik niet gaan settelen.
Daarom maak ik vreemde keuzes, om het beest te voeden.
Dus je blijft je leven moeilijk maken zodat je kunt blijven schrijven?
Misschien niet bewust. Maar onbewust wel. - Je kunt het je leven niet laten beheersen.
Is trouwen en settelen beter dan?
Dit brengt risico's met zich mee, maar ook opwinding.
Daar verontschuldig ik me niet voor. - Dat vraag ik ook niet.
Veel wat ik heb gedaan heb je veroordeeld omdat het niet gangbaar is, Henry incluis.
En dat is ironisch, want als ik op iemand lijk, ben jij dat toen je jong was.
Dat is nou precies waarom ik bezorgd om je ben.
Het komt wel goed met me. En zo niet, dan...
schrijf ik er een boek over, dus zit er geen nadeel aan vast.
Je hebt het helemaal uitgestippeld, of niet? - Niet echt.
Dat maakt het zo spannend, vooral als ik het omarm.
Want ik heb geen idee wat me te wachten staat.
Maar dat is geweldig.
Ik verwacht geen verrassingen. Je bent nu stabiel.
Mooi.
Ik heb binnenkort een nieuwe dokter nodig. Ik ga weg.
Waarheen? - Sydney. Ze hebben me overgehaald.
De Aboriginal-Australian Fellowship? - En zij ook. Mevrouw.
Zij accepteert geen nee.
Weet ze het? - Ik ga er heen, en vertel het haar daarna.
Ze is weg, maar ze zal blij zijn.
Denk je?
Ik zie je weer voor de uitslag.
Hopelijk houden we contact.
Ja, ik kom misschien wel langs als ik een gunst nodig heb.
Jij was de beslissende factor. Jij hebt me over de streep getrokken.
Als jij de moed hebt om hier terug te komen en ze onder ogen te komen...
dan kan ik de moed vinden om daar heen te gaan en het te proberen.
Ik ben blij dat ik je kon helpen.
Het is warmer buiten dan binnen.
Ik zag net Frank Gibbs vertrekken.
Het lijkt wel alsof het gister was toen ik hem hier vond.
Daar ben ik niet echt trots op.
Ik heb Mrs Polk volgende week ingepland voor haar hysterectomie.
Kunnen we daar morgen over praten?
Sorry, ik heb krijg op dit moment erg veel op mijn bordje.
We zijn het stadium van kleinzielige misverstanden voorbij.
Dat hoop ik.
Bedankt dat je met Anna tot inzicht bent gekomen.
Carolyn heeft het me verteld.
Het was verleidelijk.
Buiten mijn werk om heb ik een leeg bestaan.
Heb je niet de behoefte om weg te gaan? - Ik ben hier voor liefde naartoe verhuisd.
Ik ga hier niet weg door gebrek daar aan, of zonder een goede reden.
Ik zal proberen die niet te geven.
Ik ben gewend aan je geraakt.
En op een vreemde manier, ik aan jou.
Hebben we geen ziekenhuis te runnen? - Ja, laten we het de jaren '60 inloodsen.
Doe ze maar open.
Ik wilde er een verlovingsring van maken, maar ik weet dat ze uit hun dak zouden gaan.
Een vriendschapsring is goed genoeg. Hij is mooi.
Nee, dat ben jij.
Jij bent mooi.
Jij bent mijn meisje.
Ik hoop dat ze begrijpt waarom ik haar opoffering teniet heb gedaan.
Ik denk dat de Regina die de opoffering deed het wel begrijpt.
Nadat ik toestond dat Douglas zijn laatste keuze maakte...
kon ik niet leven met...
Dat begrijp ik.
Als ik haar eerder had vertrouwd, was het misschien niet zover gekomen.
Hoe kon iemand van ons haar gemakkelijk vertrouwen?
Ze heeft geoogst wat ze heeft gezaaid. - En stierf...
net voordat ze een betere oogst heeft kunnen zaaien.
Zal ik samen met je naar huis lopen?
Je zult er binnenkort de vrouw des huizes zijn.
Het zal altijd net zoveel van jou zijn als van ons, als je dat wilt.
Een tijd lang was dat nee door Douglas' dood.
Maar nu: ja.
Ash Park.
Thuis.
Vrolijk kerstfeest.
Vertaling: A Swashbucklers Production