Wat voorafging:
Ik was bijna verdronken. Je kijkt alleen of Kate niet te veel eet...
en of Randall niet te geadopteerd is.
Iemand moet me helpen. Ik heb hulp nodig.
Oom Kevin, rij niet zo hard. - Doe je gordel om. Wat doe je hier?
Iemand staat op m'n station. Dat is 50 dollar.
Jeetje, mam. - Ik kan de dobbelstenen hier lezen.
Ik zei toch dat een bril niet erg was?
Zodra ik weer naar school ga, gaan ze er grappen over maken.
Nee hoor. - Jawel. Dat is gewoon een feit, mam.
Hebben we nog meer koekjes? - We hebben al koekjes gehad.
Misschien kunnen we in plaats daarvan een appel eten.
Pap, je bent thuis. Eindelijk. - Ja, eindelijk.
Groot nieuws Pearsons. We gaan op vakantie.
Echt? - Ja, echt.
Een collega heeft een huisje dat leeg is. We mogen er een week in.
Natuurlijk gaan we alleen als mama het een goed idee vindt.
Een huisje klinkt wel goed. - Ja, toch?
Hartstikke leuk. - En Kevin dan?
Het is dicht bij z'n footballkamp. Vrijdag haal ik hem op.
Ga meteen inpakken, want we vertrekken morgenochtend vroeg.
Ik kwam wel erg enthousiast binnen. Ik gaf je niet eens de kans...
Dat klopt. - Een blokhut.
Lieverd, hier kon ik geen nee tegen zeggen.
Oké. Ik maak een lijstje van dingen die we moeten inpakken.
Boven aan die lijst: Je badpak. Je moet die zwarte bikini weer aan.
Vergeet het. De zwarte bikini is met pensioen.
Daar was ze nog te jong voor. Ze verveelt zich. Ze wil terugkomen.
Het is niet te geloven dat ik Kevin al ruim een maand niet heb gesproken.
Geen contact is deel van een ontwenningsproces.
Door mij zit Kevin in een ontwenningskliniek.
De rechter heeft hem naar de ontwenningskliniek gestuurd.
Maar daar gaat het nu even niet om. Sorry.
Hopelijk heeft hij er wat aan. Aan alles, niet alleen de ontwenning.
Ik snap niet dat ik niet zag wat er speelde.
Wij hadden ook genoeg aan ons hoofd. - Dat is waar.
Hummus en groente voor de vliegreis.
Op het dieptepunt kiezen Kate en Toby de weg omhoog.
Tragedies zijn er om te overwinnen. - Zo doet Ka-Toby dat.
Ka-Toby, die is goed. - Gooi jij het afval nog even weg?
Ka-Toby, is dat een blijvertje? Ik kan er wel wat mee.
Ben je klaar?
Toby?
Ja. Ja, kom op. We gaan.
Hallo, schatje.
Hoe voel je je? - Goed.
Is het nog steeds goed dat er een oppas is als wij naar oom Kevin gaan?
Ik ben gek op Julie. Haar brownies zijn lekkerder dan die van jou.
Randall... - Ja. Cool.
Lieverd... - Maak je niet steeds zorgen om me.
Je vraagt al een maand steeds of het goed gaat.
Ik was verdrietig dat Deja wegging. Ik loop niet weer weg.
Weet je het zeker? - Ik snap waarom ze naar huis moest.
We willen gewoon weten of je... - Mam...
Veel plezier met lezen. - Hou van jullie.
Het lijkt erop dat het prima gaat met haar.
Waarom klink je nu teleurgesteld? - Als het wat slechter ging...
kon ik niet mee naar die rotbroer van je en kon ik Julies brownies eten.
Oké. Julies brownies zijn smakeloos en klonterig. Jawel.
En je kunt m'n broer niet alles kwalijk nemen.
Hij wist niet dat Tess mee was. - Hij was een gevaar.
Moet ik nu zeggen dat hij zich onverantwoordelijk gedroeg?
Dat ik z'n kop er bijna af had geslagen?
Ja. - Ik voel wat jij ook voelt, Beth.
Kevin was er voor me toen het slecht ging. Nu moeten wij er voor hem zijn.
Best, maar ik verberg m'n passieve agressie niet.
Sinds wanneer probeer je die ooit te verbergen?
Als ik voel dat ik weer woedend op hem word...
haal ik diep adem en dwing ik mezelf om te zeggen:
We zijn er voor je, Kevin. - Dat is een erg blanke reactie.
Ik ben opgevoed door blanken. - Dat weet iedereen.
Hé, mam. Hoe voel je je?
Wel oké. Ik ben blij dat we hier zijn om je broer te steunen.
Dag, allemaal. Mam. - Dag, lieverd.
Hoe is het? - Goed. En met jou?
Fijn je te zien. - Vind ik ook.
Hoe is het ermee?
Kom bij me, zus.
Dat wilde ik al een tijdje. - Ik ook.
We hebben het allemaal zwaar gehad. - Er schiet me iets te binnen.
We moeten ons erop voorbereiden dat Kevin kan zijn afgevallen...
wallen onder z'n ogen kan hebben...
Matt, gedraag je vandaag. - Natuurlijk is hij weer de meneer.
Kom bij me - Ik ben blij dat het goed gaat.
Ik wilde even zeggen... - Ik weet het. Ik weet het.
Hoi.
Ik vind het echt geweldig dat jullie allemaal zijn gekomen.
Ik voel me gezegend dat jullie er allemaal zijn.
We zijn er voor je, Kev. - Hoe is het, lieverd?
Goed. Stukken beter. Barb, kom eens even hier.
Dit is Barbara, m'n therapeut.
Ze is geweldig. Dat zullen jullie ook vinden.
Je bent m'n favoriete Barbara. En ik ken ook Walters en Streisand.
Leuk jullie te zien. - Erg leuk.
Barbara leidt onze sessie vandaag. - De eerste keer lijkt het me beter...
dat alleen je broer, je zus en je moeder erbij zijn.
De anderen niet. - 'De Anderen'. Is dit Lost?
Ik had ze gevraagd om te komen. - Het geeft niet.
Het gaat erom wat het beste is voor Kevin.
We willen niet in de weg lopen. Doe wat je moet doen.
We gaan niet moeilijk doen. - Dat is geweldig.
Het is goed. - Ik bel wel.
We komen terug als jullie klaar zijn.
Kevin, je bent er.
Zijn we verhuisd? - We zijn op vakantie.
We hebben je geschreven. - Je ging zonder mij.
Een paar dagen maar.
Wat ben je groot geworden. Vertel me alles over dat footballkamp.
Ik heb twee trofeeën. Wil je ze zien?
Uiteraard. O ja, Randall heeft nu een bril. Pest hem daar niet mee.
Zonder bril krijgt hij hoofdpijn. - Ik zeg niks.
Eindelijk ben je er. Het is hier cool.
's Avonds stookt papa een vuurtje en eten we marshmallows en popcorn.
Alles wat Kate leuk vindt, heeft met eten te maken.
Ze had het over het vuur. - En over popcorn en marshmallows.
Ach, het is vakantie Ze heeft haar babyvet nog.
Ze is geen baby meer. Ik wil haar niet onzeker maken...
maar eten is een obsessie voor haar. Volgens de dokter is ze te zwaar.
De dokter kijkt naar statistieken. Ons kind lijkt op m'n oma.
En die had zware botten. - Dit gesprek voeren we al jaren.
Het is een probleem en jij begint over zware botten.
Ik maak me zorgen om haar. - Oké. Luister.
Ik zal proberen haar wat meer te laten bewegen.
Wie weet, is er iets wat haar ligt. - Ja? Dank je. Oké.
En niet meer elke dag naar die ijssalon.
Goed. Afgesproken.
Rennen, pap. - Kom. Kate. Kom.
Rennen, pap.
Touchdown. - Ren naar je broer. Rennen.
Mam, kijk. - Ik kijk. Het is fantastisch.
Ik ga heel ver gooien. Let op. Rennen.
Waarom doet Randall niet mee? Ik ben moe.
We beginnen net. - Ik wil dit helemaal niet.
Pap, vangen.
Je hebt deze week veel gesnoept.
Het is belangrijk dat je beweegt, om gezond te blijven.
Ik zal niet meer snoepen, maar ik wil niet sporten.
Laat haar maar, pap.
Brillenmans, vangen.
Je had bijna z'n gezicht geraakt. - Weet ik. Ik gooide mis.
Kom hier. Besef je wel dat je hem bijna op z'n hoofd had geraakt?
Wil je soms alleen naar je kamer, zonder Game Boy, zonder boeken?
Bedankt voor jullie komst. Het is belangrijk voor Kevin...
om op een veilige plek open te praten met degenen van wie hij houdt.
Nu? - Ja.
Om te beginnen, wil ik...
jullie allemaal m'n oprechte excuses aanbieden.
Ik had een dieptepunt bereikt. Ik heb het verknald met Sophie...
en daarna heb ik het verknald met jullie allemaal.
Kate, ik...
Het spijt me dat je in een van de zwaarste periodes van je leven...
mijn steun niet kreeg. Dat had nooit mogen gebeuren.
Ze vertellen ons hier dat we ons onze fouten moeten vergeven.
Dat gaat me wel tijd kosten.
Het is goed. Het spijt mij dat ik niet beter heb opgelet.
Ik had beter op jou moeten letten.
Het spijt me dat ik jullie zo heb laten schrikken.
Ik wist niet dat Tess in de auto zat, maar het spijt me heel erg.
We zijn er voor je, Kev.
Mam, het spijt me dat ik je dit allemaal heb aangedaan.
Ik wil alleen maar dat je gelukkig bent, Kevin.
Zo. Dat voelde heel goed. Dat lucht op.
Werkelijk?
Het kwam op mij wel een beetje beleefd over.
Wil je het met je familie hebben over de dingen die we hebben besproken?
Over de mogelijke oorzaak van je verslaving.
Kev, toe maar Het is goed om erover te praten.
Ik zeg steeds tegen Kev dat hij een manier moet zien te vinden...
om te praten over z'n verdriet. Over het overlijden van onze vader.
Was dat een blik van... - Dat was het zeker.
We moeten het hebben over dingen die in het gezin gebeurd zijn.
Ook over je vader, die niet in alles zo perfect was toen hij nog leefde.
Kunnen we daar samen over praten? - O god. Moet dat?
Op De Anderen. - Nee, op de nieuwe Grote Drie.
De nieuwe Grote Drie. Klinkt goed. - Oké.
M'n dag in de ontwenningskliniek had ik me anders voorgesteld.
Zagen jullie Kevins acteergebaar met z'n handen?
Hij deed z'n handen tegen elkaar, hij zei bedankt en hij boog.
Als een grote Mr Miyagi. - Hij rijdt dronken rond met m'n kind.
Ze ziet hoe haar oom in de boeien wordt geslagen.
En hij zegt bedankt. Alsof ik hem moet vergeven.
Dat verwacht niemand. - Randall wel.
Als ik over Kevins gedrag begin...
kom ik in de no-flyzone van de Pearsons.
Ik kom vaak in die no-flyzone, en dat loopt nooit goed af.
Wat doen jullie als je toch die no-flyzone in moet?
Zo moet ik het ergens met Kate over hebben...
Niet over Jack, toch? Dat is spergebied.
Toen ik Kate net kende, zag ik een foto van die man en zei ik:
Met die snor lijkt hij wel een pornoster uit de jaren '70.
Ik dacht dat ze me zou neerslaan. - Jack is onaanraakbaar.
Hij is de heilige die wij nooit zullen kunnen evenaren.
Nu begeven jullie je in mijn no-flyzone.
Op Jack. - Op Jack.
Hij leek echt wel een beetje op een pornoster.
Hallo, Katie.
Mag ik bij je komen zitten?
Wat doe je hier? Zit je gewoon maar wat te zitten?
Dat is goed.
Derek van verderop zegt dat ik dik ben.
Ik vind dat Derek... - Vind jij me dik?
Katie, ik vind...
Ik vind dat er niemand op de hele wereld zo mooi is als jij.
Ik kan m'n bril nergens vinden. - Waar heb je hem het laatst gezien?
Toen ik m'n gezicht waste. Ik leg hem altijd op het bureau, bij de lamp.
Zoek nog een keer in de badkamer. Daarna ga ik met je zoeken, oké?
Kevin, kun je even hier komen?
Wat is er? - Heb je de bril van je broer gepakt?
Nee. Mag ik nu weg? - Kevin...
Het is niet grappig. Je broer heeft die bril nodig. Zeg waar hij is.
Ik haat je. - Je haat me niet. Je bent doodmoe.
Dit huisje is vreselijk. Dit gezin is vreselijk.
Hou je stil. - Jij bent vreselijk.
Toe maar, Kevin.
Ik had altijd het gevoel dat ik minder belangrijk was dan jullie.
Bij papa en mama. Ik was het vijfde wiel aan de wagen.
Kevin, dat slaat nergens op. - Laat Kevin even uitpraten, Kate.
Kate had papa. Randall had mama. Jullie waren twee handen op één buik.
Nietes. Ik hield evenveel van jullie allemaal.
Kevin vertelt wat hij voelt. Jullie mogen straks allemaal reageren.
Door het gevoel dat ik als kind had ging ik een stem horen...
die steeds weer zei: Je bent niet goed genoeg
En ik probeerde die stem met football en met acteren te overstemmen.
Of met roem. En...
Ergere dingen waren slechts een kwestie van tijd.
Waarom was dat slechts een kwestie van tijd?
Ons gezin bestaat uit verslaafden. - We zijn geen verslaafden.
Onze vader was verslaafd. Zijn vader was verslaafd. Ik ben verslaafd.
En ik weet hoeveel moeite jij hebt met het beheersen van je gewicht.
Dat zie ik wel. Ik weet dat je ontzettend je best doet, maar...
j? bent ook verslaafd. Dat heb je deels van papa.
Waarom doe je dit? Nee jij niet.
Levert het meer geld op als hij extra ziek is?
Wacht even. Ik moest over papa praten, dus dat doe ik.
Ik ben niet alleen in de fout gegaan doordat hij is overleden.
We zwijgen over z'n drankprobleem - Dat had hij overwonnen.
Het is gestoord dat je dat zegt. - Ben ik gestoord? Jij zit hier.
Rebecca, wat is jouw mening over het alcoholisme van je man?
Heb je ooit met je kinderen gepraat over z'n verslaving?
Heb je ze ooit gewaarschuwd dat zij dat gen ook konden hebben?
M'n kinderen verloren hun vader toen ze 17 waren.
Hun vader was niet bij hun eindexamen.
Hij was er niet toen Randall vader werd.
Hij is niet op Kates huwelijk.
Ze hebben 17 jaar herinneringen. Meer niet.
Er komen geen nieuwe meer bij. Dus, nee.
Ik heb hun herinneringen aan hun vader niet gekleurd...
door te praten over het ene aspect dat niet perfect was.
Noem m'n man geen verslaafde, want hij was veel meer dan dat.
Interessant dat je voorbeelden noemt van Kate en Randall. Niet van Kevin.
Kates bruiloft zonder haar vader. Randall die vader werd zonder vader.
Dat waren de eerste voorbeelden die me te binnen schoten.
Is het niet interessant dat je van hen specifieke voorbeelden hebt?
En niet van Kevin? - Vind ik niet.
Ik vind het typisch. Daar hebben we het over gehad.
Genoeg. Doe niet zo tegen haar. - Daar gaan we weer.
Inderdaad, daar gaan we weer.
Ik heb geprobeerd me in je in te leven. Ik heb m'n mond gehouden...
toen je naar dit luxehotel ging nadat Tess door jou bijna dood was.
Terwijl je klaagt over je jeugd. Een jeugd waarvan ik getuige was.
Ik heb je football zien spelen met papa op het gras.
Mama wreef over je bulk als je koorts had. Barbara was er niet bij. Ik wel.
Mij moet je geen zand in de ogen strooien. Ik heb m'n mond gehouden.
Als je onze moeder beschuldigt... - Dat doe ik niet. Je verdraait alles.
Hij verdraait niks. Hij verdedigt me alleen.
Sorry, mam. Kies zijn kant maar weer. - Doe ik niet.
Wil je het over je vreselijke jeugd hebben? Wil je vergelijken?
Nee, Randall. Ik ben niet in de steek gelaten en niet geadopteerd.
Ik was niet geniaal... - Dat was je in elk geval niet.
Weet je wat je ook niet bent? Je bent geen verslaafde.
Je bent alleen verslaafd aan aandacht.
Je film was af. Je werkte niet meer met Sly en Ron Howard.
Niemand keek naar je. Wij moesten hier komen.
Alle ogen op jou gericht. Drugsprobleem.
Oké. - Oké, Kev.
Oké, mensen. - Ik wil weten hoe je hierover denkt.
Waarom had je dochter zich in m'n auto verstopt?
Heb je daar weleens over nagedacht? Ze wilde weg uit de Randall Show.
Zw?g over m'n dochter, man. - Geadopteerd door blanken.
Twee vaders. Maar dat was nog niet interessant genoeg.
Je neemt je stervende vader in huis zonder je gezin te vragen.
Daarna haal je een vreemd meisje in huis.
En je dochter Tess krijgt geen aandacht.
Ik heb er genoeg van. - Randall...
Randall loopt weg, mam volgt haar lievelingszoon. Zo voorspelbaar.
Doe niet zo boos tegen haar. - Hou je evenveel van je kinderen?
Zou het niet opluchten om hier, op de geëigende plek...
te zeggen dat je het meest van Randall houdt?
Niet waar. Dat slaat nergens op. - Noem eens iets van jou en mij.
Eén ding dat bijzonder is. Van jou en mij. Niet van ons allemaal.
Kevin, stop. Ik ben in de war. Dit is niet aardig van je.
Geef toe dat je meer van Randall houdt.
Hij was gewoon makkelijker. Hij schrok niet als ik hem aanraakte.
Hij was geen chagrijnige tiener die zonder aanleiding boos op me was.
En hij liet me niet in de steek na de dood van z'n vader.
Toby, we drinken tijdens ons bezoek aan de ontwenningskliniek.
Weet ik. Het is net een liedje van Alanis Morissette.
Omdat het ironisch is. - Ik heb een geweldig idee. Let op.
Gefrituurde kaas. - Daar zou ik wel raad mee weten.
Toberman? Je houdt toch wel van gefrituurde kaas?
Er zat junkfood in onze afvalbak.
Kate is weer in de fout gegaan en ze verzwijgt het voor me.
Misschien vertelt ze het Kevin wel bij de therapie.
Of Randall, of haar moeder. Een van de echte Pearsons.
Als kind was ik weg van Star Wars. Een groots verhaal...
Waarin mensen allerlei oorlogen uitvechten.
Alleen een aantal insiders weet wat er echt allemaal speelt.
Luke en Vader, Leia en Obi-Wan.
De insiders.
Ze vechten met lichtzwaarden, ze hebben het over grote dingen.
En alle anderen zijn min of meer Chewbacca.
Dus wij drieën zijn Chewbacca? - Wie de Chew past...
Ik ben getrouwd met de vrouw van m'n beste vriend.
Niemand heeft het erover, maar iedereen denkt het.
Ik sta al buiten het gezin sinds ik erbij kwam.
Ik ben niet eens Chewbacca. Ik ben een naamloze gevechtspiloot.
Dat is niet zo Miguel. - Jawel.
En ik vind het oké.
Die vier mensen hebben samen iets unieks meegemaakt.
Het verlies van de beste man die we ooit zullen kennen.
En daarom zijn zij insiders, Toby.
Daarom krijgen zij de lichtzwaarden.
Hoe dronken is Miguel?
We waren niet op tijd thuis voordat het begon te regenen.
Dat zie ik. - Trek wat droogs aan.
Wil je een handdoek? - Ja. Dank je.
Je bent niet erg blij met m'n komst. - Ik had gedonder met Kevin.
Dat spijt me. - Het geeft niet.
Ik heb ijs gegeten met Kate. - Wat?
Ik weet het. - Wat hadden we gezegd?
Die blik... Ik kon het niet aan. Alsof ik haar had verraden.
Ik wilde haar al het ijs van de wereld geven.
Die blik krijg ik altijd. Zo gaat dat, als je de grote boeman bent.
Dat ben je niet. - Dat ben ik wel.
Ik ruzie met Kate over wel of geen fruitsnoep bij haar lunch.
Kevin zegt dat hij me haat. Jij bent de goeie vent.
Jij bent de man die zegt dat we op vakantie gaan.
Jij gaat stiekem speelgoed met ze kopen als je met ze op stap bent.
Dus dat weet je? - De boeman weet alles.
Ik zal wat eten betreft strenger zijn voor Kate. Ik word de boeman.
Dat kun je niet. Je kunt het niet, maar dat is niet erg.
Dan hebben onze kinderen later wat te vertellen als ze in therapie gaan.
Als je een boeman bent, ben je wel bijzonder goed vermomd.
Dat zegt alleen een goeie vent. Echt waar.
Dat was heftig.
Ik ben heel blij dat Toby er niet bij was.
Hij was vast gaan huilen. - Hij zou constant gehuild hebben.
Ik vind het fijn dat hij huilt. - Ik ook.
Maar dit was te heftig geweest. Veel te heftig.
Je hebt wel gelijk.
Zoals we papa zijn kwijtgeraakt, op dat moment...
heeft enorme sporen achtergelaten bij ons allemaal.
Mag ik?
Het zou fijn zijn als onze hele jeugd gedocumenteerd was...
zoals in Boyhood. - Vreselijke film.
Niet gezien. - Ik vond hem geweldig.
Als onze jeugd objectief gefilmd was, Hoefden we het nooit oneens te zijn.
Als we ons dingen anders herinnerden, keken we even. Net als Warner Wolf.
Wie is Warner Wolf? - Een sportverslaggever.
Hij zei altijd: We gaan naar de beelden kijken.
En dan kwamen de hoogtepunten. - Warner Wolf.
Ik herinner me m'n oogmeting toen ik klein was.
Ik besefte pas hoe wazig alles altijd was...
toen ze de 'beter-machine' voor m'n gezicht hingen.
Is dit beter of is dit beter?
Zoveel variaties. Zoveel lenzen.
Scherper of waziger.
Het was alsof de wereld binnen een minuut twaalf keer veranderde.
Iedereen bekijkt z'n jeugd door een andere lens.
Vanuit een ander perspectief.
Ik wilde jouw perspectief vandaag niet afkraken, Kevin.
Ik ben hier, omdat jij mij vorig jaar, toen ik in de put zat...
toen ik zat te trillen en te huilen... Kevin, kijk me even aan.
Toen was je er voor me.
En vandaag was ik er niet voor jou. Dat was niet goed van me. Sorry.
Het spijt me heel erg van Tess. - Dat weet ik.
Ik hou van m'n maffe broers.
Echt.
Voor alle duidelijkheid: Ik ben officieel mams lieveling.
Moet je hem horen.
Dat klopt. Dat heeft ze gezegd.
Onze Uber is er over vier minuten.
Niet te geloven dat je de auto bij de bar hebt laten staan.
Mag ik je wat vragen, nu ik het nog durf door het bier?
Mag ik eerst iets zeggen?
Oké.
Sinds de miskraam...
verstop ik junkfood. Heel veel. Het geeft me een fijn gevoel.
Het voor jou verstoppen, geeft me een rotgevoel.
Dus wilde ik het je vertellen.
Ik heb veel problemen met eten.
Ik dacht dat m'n probleem duidelijk was, maar ik weet het niet.
Ik weet het echt niet.
Dag, jongen. Ik heb eten voor je.
Ik heb er zelfs kaas op gedaan. Dat vind je lekker.
Kev...
Het spijt me. Als je zegt dat je Randalls bril niet hebt gepakt...
dan geloof ik je. - Oké.
Goed. We zijn binnen als je iets nodig mocht hebben.
Kate?
Randall?
Sorry. Ik heb gevraagd waar je kamer was en toen heb ik gewacht.
Ik kon niet weggaan zonder met je gepraat te hebben.
We hebben vandaag al genoeg gepraat, toch?
Ik dacht...
aan je eerste dag op de kleuterschool.
Ik liep met jullie drieën naar de klas en Randall...
klemde zich vast aan m'n been en je zus huilde. Maar j?...
liep gewoon naar binnen. Zonder...
zelfs maar om te kijken.
Je vader en ik zeiden: Ons dappere jongetje.
Ik zei tegen de andere twee: Je moet leren net zo te worden als Kevin.
Ik heb me nooit zorgen gemaakt om jou.
Want dat leek me nooit nodig.
Nu besef ik dat ik het mis had.
Ik heb geen ongelukkige jeugd gehad.
Hij was niet zo goed als ik dacht.
Maar ik weet dat we onze momenten hadden, Kevin. Dat weet ik.
Ik voel het in m'n botten.
Misschien wel. Ik hoop het.