Het is tijd. Wat heb ik hier naar verlangd.
Eindelijk kan ik m'n belofte aan de goden nakomen en Lagertha doden.
Ik wil onze moeder wreken.
Niet dat ze goed voor me was, maar Lagertha verdient het.
Daar kan ik vrede mee hebben.
Maar ben je klaar om met Ubbe af te rekenen?
Dood je hem als het moet? Al is hij je eigen vlees en bloed?
Als ik Ubbe dood, is m'n roem toch verzekerd?
Zo mag ik het horen.
M'n liefste, wat doe je?
Ik ga mee. -Niet nu je m'n kind draagt.
Ook al draag ik je kind, ik kom toch mee.
M'n besluit staat vast.
Ik had moeten weten dat de vrouw die de goden voor me uitkozen...
heel moedig zou zijn.
Jouw wens is mijn bevel.
Je vaart met ons mee, m'n liefste.
Uwe Genade.
Noem me niet zo. Jij vindt het een grap, maar je hebt geen begrip van genade.
Wacht.
Ik heb iets voor je.
De magie van dit zwaard werkt alleen voor z'n eigenaar.
Pak aan. Het is van jou.
Het is een trotse dag...
als een vader z'n zoon meeneemt naar z'n eerste veldslag.
Ik kom snel weer thuis.
Ben je klaar, m'n vriend? -Natuurlijk.
Je kan tegen je broer komen te vechten. -Jij ook.
Sommige bomen in het bos moeten omvallen.
We hebben te eten en te drinken.
We mogen tevreden te zijn met wat we al hebben bereikt.
Maar we moeten ook een tempel bouwen als dank aan de goden.
Ik stel voor dat Thor, god van de boeren, er de voornaamste plaats krijgt.
Op het altaar maken we een vuur dat nooit uit mag gaan.
De bouw en het onderhoud bekostigen we samen in de vorm van een belasting.
Jullie gaan hier vast mee akkoord.
Waarom een tempel als we zelf nog niet eens huizen hebben?
Ere wie ere toekomt.
We danken deze kans niet aan onszelf, maar aan de goden.
We kunnen hem op mijn land bouwen en ik zal ervoor zorgen.
Het verbaast me niets, Platneus, dat jij je hiervoor aanbiedt.
Je probeert in de gunst te komen...
niet bij de goden...
maar bij Floki.
M'n vader biedt alleen z'n diensten aan onze gemeenschap aan.
Nee, hij probeert Floki's kont te likken.
Dat ziet iedereen.
Alsof Floki het verdient dat z'n kont wordt gelikt.
Hij heeft ons onder valse beloften hierheen laten komen.
Er groeien dit jaar geen gewassen.
Als we onze dieren hebben opgegeten, blijft er niets over voor de winter.
Velen van ons zullen verhongeren.
Waarom zouden we een tempel bouwen?
Floki zei dat het begin moeilijk zou zijn. Hij heeft niet gelogen.
Zeker wel. Hij vertelde de waarheid pas toen het te laat was.
Bul, natuurlijk moet je naar je vader luisteren.
Maar niet als hij het mis heeft.
Deze nederzetting kan een succes worden. De meesten van ons willen dat.
We zijn hier gekomen om te sterven. -Nee, we gaan niet sterven.
We maken dit een mooi land om in te leven.
En we moeten de goden prijzen. Daar heeft Floki gelijk in.
Waarom moeten we ruziën?
M'n vrouw is zwanger. Het kind verdient hoop voor de toekomst.
Dat is mijn kleinkind.
En ik zie er geen hoop voor.
Als het je hier niet bevalt, Eyvind...
kun je proberen naar huis te varen. -Nee, Floki.
Dat kan nu juist niet.
Door jou hierheen te volgen...
hebben we ons huis verlaten...
ons dorp...
onze koningin.
Niemand van ons kan ooit nog terug.
Dan moeten we er het beste van maken.
We moeten elkaar tolereren en liefhebben.
De nederzetting komt eerst en daarna pas wijzelf.
Daar moet je het mee eens zijn, Eyvind.
Dat moet je.
Dit is niet juist.
Het is niet juist dat Ragnars zonen elkaar afslachten.
We sturen afgezanten.
Mee eens.
Als het moet, dan vechten we. Maar laten we eerst de alternatieven bespreken.
In goed vertrouwen. -Daartoe zijn we bereid.
Maar eerst moeten we gijzelaars uitwisselen.
Goed vertrouwen is prijzenswaardig, maar het is niet genoeg.
Jouw broer gaat met jou mee naar jullie kamp.
En jouw broer naar jullie kamp.
We zien elkaar morgen weer. Ja?
Hoe is het met Ivar?
Hij is Ivar. -Spijtig dat je van boord bent gegaan.
Dat zal ik nooit begrijpen. -Nee, dat zul je niet.
Maar nu spijt het je vast. -Nee, wat heeft spijt voor zin?
Ik zag een figuur bij jullie leiders.
De Saks die we in Aethelwulfs kamp hebben ontmoet. Wat doet hij hier?
Ivar heeft hem gevangen genomen. Hij is een groot krijger.
Blijf liever uit z'n buurt. -Laat hem maar uit mijn buurt blijven.
We willen een nodeloze slachtpartij vermijden.
Help ons alsjeblieft, Hvitserk.
Dit is waanzin.
Is dat zo?
Dit is waar je thuishoort, ontken dat niet.
Waarom zou je voor Lagertha of Björn vechten?
Ze zijn jouw verwanten niet.
Björn heeft m'n leven gered.
Is dat niet reden genoeg? -Niet echt.
We kiezen allemaal voor een gevaarlijk leven.
Dat hoort bij onze levenswijze.
Ik denk dat je te veel belang hecht aan wat er met jou en Björn is gebeurd.
Familie is belangrijker.
Ik wil niet tegen je vechten. Ik wil niet gedwongen zijn je te doden.
Dat zou onbegrijpelijk zijn.
Hij begrijpt vast helemaal niets van dit alles.
Hij is een groot krijger, dus dat hoeft hij niet.
Bij alle goden, Ivar. Wat ben je toch cynisch.
Het kan je niets schelen, hè?
Het kan me wel schelen of we deze oorlog winnen.
Halfdan, je moet kiezen tussen een vriend en een broer.
Het lijkt me een simpele keuze.
De Heere heeft tegen Mij gezegd: U bent Mijn Zoon.
Ik heb U heden verwekt.
Eis van Mij en Ik zal U de heidenvolken als Uw eigendom geven...
de einden der aarde als Uw bezit.
U zult hen verpletteren met een ijzeren scepter.
U zult hen in stukken slaan als aardewerk.
Ivar doet hier verkeerd aan.
Waarom steun je hem?
Zeg niet omdat jullie broers zijn. Jij en ik zijn ook broers.
Waag je leven niet voor Ivar.
Hebben de goden niet al beslist voor wie ik m'n leven opoffer?
Misschien wachten de goden op jouw beslissing.
Ik wil geen confrontatie met je op het slagveld.
Ik wil niet gedwongen worden om je te doden.
Blijf hier. Je bent m'n kleine broertje.
Blijf hier.
Je bent deel van m'n lot en ik ben deel van het jouwe.
Blijf hier.
slaap, m'n zoon
de zeehond slaapt in zee
de zwaan op de branding de zeemeeuw op de heuvel
de kabeljauw in de diepte alle draaien ze zich om
slaap, slaap
ik hou van je
We zijn met zoveel schildmaagden en krijgers...
dat we moeten besluiten om te vechten...
of om een regeling te treffen die onze integriteit en eer onaangetast laat.
Ik doe een beroep op m'n broers. Ivar...
Hvitserk...
laten we onze geschillen opzijzetten omwille van onze vader.
Een burgeroorlog kan alleen tragedie brengen, onze familie verzwakken...
en een leven lang wraakverplichtingen opleggen. Is dat wat jullie willen?
Ik wil Björn steunen in z'n oproep om een vreedzame oplossing te vinden.
Het is waar dat ik de daden van mijn broer heb gehekeld.
Maar als je me kunt vergeven, Ivar, laten we dan een overeenkomst sluiten.
We trekken ten oorlog om het koninkrijk Kattegat.
Het koninkrijk Kattegat is gevormd door m'n man, Ragnar Lothbrok...
en daarna door mij. Ik ben de rechtmatige koningin.
We zouden moeten praten over hoe we onze legers kunnen samenvoegen...
om ze naar nieuwe landen te sturen...
en voor nieuwe veroveringen te gebruiken.
Wat vreselijk zonde om onze jonge mannen te doden...
om een stuk land dat al van ons is.
Astrid.
Ik ben blij je weer te zien.
Wat er ook is gebeurd, ik wil niet tegen je vechten.
Ik ben nu getrouwd.
Ik ben de vrouw van koning Harald.
Koningin Astrid, veronderstel ik.
Broer, laten we niet vechten.
Wat kunnen we ermee winnen? Niets.
Integendeel.
We zullen de wereld veroveren.
Voeg je bij ons en ik deel hem met je.
Het is aan jou, Ivar.
Als jij besluit dat je niet kunt vechten tegen je broers, dat je dat niet wilt...
dan kunnen we tot een akkoord komen. En koning Harald houdt ons niet tegen.
Je hebt zo veel te verliezen, Ivar.
Als jij oorlog wilt...
laten we dan ten strijde trekken.
Maar of je nu wint of verliest...
je verliest hoe dan ook.
Als je zegeviert over Ragnars andere zonen...
zullen de mensen je zien als een onrechtmatige heerser en overweldiger.
Maar als je verliest...
zullen ze zeggen dat het de wil van de goden was...
en de wil van Ragnar...
die nu met hen aan tafel zit in Walhalla en om ons huilt.
Doe dit niet, Ivar. We zijn de zonen van Ragnar.
Is dat niet genoeg voor welke man ook?
Breng hoorns met mede. We moeten dit vieren.
Er komt geen veldslag.
Wat zeg je nu? Jij kunt dit niet beslissen.
Ik vecht niet tegen m'n broers. Ik haat mezelf omdat ik Sigurd heb gedood.
Dit zou tien keer zo erg zijn.
Ik kan het niet.
Ik zie af van m'n belofte om Lagertha te doden.
Ze mag Kattegat houden.
Ubbe, je hebt gelijk. We zijn allemaal zonen van Ragnar.
Vergeef me.
Skol.
Hoe blauw zijn m'n ogen? -Wat?
Hoe blauw zijn m'n ogen? -Je ogen zijn heel blauw.
Ik moest het je elke ochtend vragen.
Als ze erg blauw waren, kon ik een bot breken.
Ja, dat weet ik nog goed. Hoe blauw zijn Ivars ogen?
Misschien breek ik een bot, maar een belofte breek ik nooit.
Ik vergeef Lagertha nooit de moord op onze moeder. Hoe kun jij dat wel?
Onze moeder.
Natuurlijk dood ik haar.
Dat kun je proberen. -Dat zal ik zeker.
Je zou niet tegen je broers vechten. -Jij bent m'n broer niet meer.
Ooit was jij m'n benen.
Dat ben je niet meer.
Dit was pure tijdverspilling. -Helemaal niet.
Jullie kunnen Kattegat aan ons laten. Het zou toch een slachtpartij worden?
We zouden naaste verwanten en leden van onze familie doden.
Laten we dat niet doen.
Jij, Björn...
Lagertha...
ga gewoon weg. Stel jullie mannen niet op de proef.
Niet nu.
Weet je het zeker?
Verloochen je je broer?
Björn heeft m'n leven gered. Ik sta bij hem in het krijt.
Jullie zijn geen bloedverwanten.
Misschien hechten we daar te veel waarde aan.
Misschien.
Het spijt me, broer.
Werkelijk.
Heb maar geen spijt.
Halt.
Ik zal je doden. Begrijp je dat?
Ik zal je doden.
Vooruit.
Nog een keer.
Wat was je indruk van de gemeenschap op Lindisfarne?
Hun lessen maakten geen indruk op me.
Ik heb de abt aangeraden Engels voorrang te geven, voor gewone mensen.
En hoe reageerde abt?
Hij houdt te veel vast aan het oude, zoals de meesten.
Het stoorde hem dat ik zei dat God hem niet zou beschermen tegen de Vikingen.
Wat moeten ze dan doen?
Alle monniken bewapenen? -Nee.
Wat grootvader zei.
We moeten schepen bouwen. Een zeemacht om hun aanvallen af te slaan.
Als ze hier zijn, is het te laat.
Daar moet je met je vader over praten.
Die luistert niet. -Natuurlijk wel.
Nee, hij is te druk bezig om een groot krijger van m'n broer te maken.
Mijn zoon.
Hij houdt net als de abt van Lindisfarne te veel vast aan het oude.
Je vader draagt een zware last. -Maar hij is m'n vader niet.
M'n vader is dood. Dat weet je maar al te goed, moeder.
Mijn zoon.
Eyvind en z'n familie willen kennelijk niet betrokken zijn bij deze gemeenschap.
Ze zijn er toch bij betrokken. Of ze dat willen of niet.
Arme Floki. Dat hij zulke mensen naar z'n perfecte eiland heeft gebracht.
Ik kan bijna niet wachten.
Waarom? Is dat mooie zwaard van je zo dorstig naar bloed?
Misschien wilde mijn God dat het z'n dorst leste met heidens bloed.
Daarom ben ik hier.
Om Gods bevel uit te voeren.
En het mijne, bisschop Heahmund.
En het mijne.
Wat denk je?
Misschien speelt Björn een spelletje. -Wat voor spelletje?
Stel dat hij mannen achter de hand houdt.
Dat dit een afleiding is, hij een omtrekkende beweging maakt...
en onze boten probeert te vernietigen.
Wat moeten we doen?
Ik laat een derde van ons leger de schepen beschermen.
Het is een risico.
Maar onze hele vloot verliezen zou veel erger zijn.
Laat Hvitserk hen via het bos in de flank aanvallen...
zodat Björn z'n leger moet opsplitsen.
Ik ga akkoord.
Mits je Astrid meeneemt. Ik wil niet dat ze sterft.
Nee. -Ja.
Ik zal vechten.
Niet vandaag.
Kom mee.
Voorwaarts.
Halt.
In naam van Odin.
In naam van mijn vader.
Val aan.
Halt.
Wat doe je?
Ik moet luisteren.
Ik moet weten of ik het goed had.
Schildenmuur.
Boogschutters.
Schiet.
Krijgers.
Aanvallen.
Terugtrekken. Snel.
Rennen.
Zoek dekking.
Krijgers. Gereedmaken.
Aanvallen.
Nog steeds geen spijt, broer? -Hoezo? Je hebt nog niet gewonnen.
Voorwaarts.
Achterflank.
Volg mij. Aanvallen.
We moeten erheen. -We moeten wachten.
Als je wacht, gebeuren er goede dingen.
Blaas de hoorn. Roep Ivar.
Ze hebben ons nodig.
Het is te laat.
Terugtrekken.
Rennen.
Terugtrekken.
Terug.
Terugtrekken.
Terug naar het kamp.
Sta op.
Ga opzij.
We hebben verloren.
Waar is Heahmund?
Je christen is dood. Kom.
Het is het lot.
Wat is dit?
Wie is dit?
Dat is een Saksische priester.
Hij leeft nog.
Stop. Red hem.
Als het kan.
Waarom?
Ik weet niet waarom.
Misschien weten de goden waarom.
Red hem.
Vertaling: BTI Studios Sync: Stevo