Het is de lente van 1943. We bevinden ons in Engeland.
En dit is 'n kleine landbouwschool. Zo lijkt het tenminste.
- Mooi weer vanmorgen, nietwaar? - Ja. En dat voor oktober.
Bedankt, Wilkins.
Goedemorgen, Jackie.
Rustig aan, je bent nu een bodemdeskundige.
Neem me niet kwaljk. Het is een reflex.
- Alles goed? - Zeker, meneer.
Inktvlek heeft de tekeningen van drie Duitse munitiefabrieken.
Zeemeermin in Brussel was nogal vaag. Maar we ontcijferden het.
- Nog nieuws van Rembrandt? - Al tien dagen niets uit Nederland.
- Het lijkt erop dat hij dood is. - Zelfs de besten gaan 'n keer dood.
Wil je die bloemen voor me in het water zetten?
3569, met Graniet. Een bericht van Rembrandt, sir.
Kom mee.
"Rembrandt aan Greensleeves. Opdracht uitgevoerd. Positief."
"Kan niet zenden. Mijn code ontcijferd. Herhaal: ontcijferd."
"Dit is mijn laatste bericht uit Nederland. Verzoek om..."
Rustig aan, chauffeur. Rechtdoor. Hij beweegt zich beslist.
Ik raak hem kwijt.
- Verdorie! Hij is verdwenen. - Kalm. Wagen twee naar Willemsstraat.
Wagen twee naar Willemsstraat. Wagen drie naar Noordeinde.
Keer om!
Wagen twee naar Voorstraat.
We komen dichterbij, hij is nu glashelder. Rechtdoor.
Alle wagens naar sectie negen.
Verzamelen bij Oude Delft.
Mijn beste Rembrandt, wat hebben ze met u gedaan?
Ik was de stad uit. Ik hoorde bij toeval van uw arrestatie.
Hebt u last van het licht?
Belachelijk, dat ze iemand als u zo onder handen nemen.
Ze kregen natuurlijk niets uit u, net zo min als uit mij.
Cognac, kolonel?
- Waarom gebruikt u mijn rang? - Daar hebt u recht op.
Kolonel Pieter Deventer van de Nederlandse geheime dienst.
De meest meedogenloze en mijns inziens beste geallieerde agent.
Ik respecteer u.
U vleit me.
- U wilt vast weten wie ik ben. - U bent Dietrich.
Kolonel Dietrich, Duits agent.
Mooi, we verspillen geen tijd.
Achttiende-eeuws. Binnen.
"Rembrandt aan Greensleeves. Opdracht uitgevoerd. Positief."
"Code ontcijferd." Ja, dat was een heel karwei.
"Verzoek om onmiddellijke terugkeer naar Engeland."
Wilt u onmiddellijk naar Engeland?
Ik meen het. Niet aan uw kant,
aan de onze. Onofficieel.
Officieel blijft u agent van de Nederlandse geheime dienst.
Hebt u belangstelling?
Ik ben zeer geboeid.
U bent een man naar mijn hart. U hebt een briljante geest.
Maar zelfs de beste geest roest vast zonder training.
Blijft u hier als onze gevangene, dan gaat uw talent verloren.
Loopt u over, dan kunt u doorgaan uw beroep uit te oefenen.
- Ik kan in Engeland weer overlopen. - Dat risico wil ik nemen.
Voor ons soort mensen is het hoogste goed meesterspion te worden.
Dubbelspion.
Mensen van uw kaliber hebben die verleiding nooit kunnen weerstaan.
- Het is een kwestie van karakter. - Een spion heeft geen karakter.
Hij wendt het slechts voor.
Mooi hier, nietwaar? De voormalige woning van de baron van Amerongen.
Wat uw loyaliteit betreft: u hebt 'n band met het Duitse ras.
Een zwager, als ik me goed herinner. Ik noem het slechts en passant.
Denk erover na. Neem de tijd. Slaap er een nacht over.
Slaap? Ja, ik moet slapen.
Geef me de motorbrigade.
Laat de brug zakken, idioot.
We zijn er.
- Hier. Groeten van de Führer. - Goed werk.
- Je bent laat aan het werk, zeg. - Nieuwe klanten.
- Wie? - De SS.
- Hebben ze huiszoeking gedaan? - Ze kwamen hout kopen. Van ons!
Geef hem de ruimte, jongens.
Hallo, jongens.
Hoe gaat het, Johnny? Alles in orde?
Kom op, wij riskeerden ons leven voor jou.
Zeg eens wat.
Ze noemen mij de Sjaal. Dit zijn mijn mannen.
- Ze doen geen vlieg kwaad. - Jullie hebben me gered. Bedankt.
Je moet mij niet bedanken. Ik zou geen vinger uitgestoken hebben.
Maar in Engeland maakten ze zich nogal druk over je.
Je bent vast enorm belangrijk, of niet?
Of gaat het me niet aan?
Je bent beroepssoldaat, hè? Natuurlijk, dat zie je meteen.
- Ik haat beroeps. - Kun je me zeggen waar we zijn?
In een houtzagerij bij Arnhem.
29 kerken, 103 scholen, 90.000 inwoners. Goed vissen in de rivier.
- Zijn jullie het lokale verzet? - Amateurs. 'n Stel boerenjongens.
We blazen 's nachts bruggen, depots en af en toe wat Duitsers op.
Veel lol. Veel knokken.
Al die dingen, waarvoor je in vredestijd opgesloten wordt.
Alleen gebeurt dat nu niet. Nu word je een held genoemd.
Het is leuk om een held te zijn. Als je gepakt wordt, ga je eraan.
Als ze je familie kennen, gaat die er ook aan. Maar ze weten het niet.
- Je meisje? - Ja. De allerliefste. Mjn moeder.
- Ze is mooi. - Ze is een engel.
Rustig maar. Ik krijg je het Kanaal wel over.
Ik herhaal. De Rijkscommissaris deelt het volgende mee:
De Nederlands agent Pieter Deventer is uit gevangenschap bevrijd
door onverantwoordelijke, laffe Nederlandse elementen.
Hij heeft donker haar, is gespierd, en 1,90 m lang.
Als hij morgen om zeven uur niet in Duitse handen is
worden de volgende inwoners van Delft terechtgesteld:
Hendrik Driessen, advocaat. Theodorus Troets, professor.
Nicholaas van Oven, zakenman.
Nu terug naar het filharmonisch orkest
gedirigeerd door Johannes Nelbe.
Een half jaar later in Engeland, kort voor de landing in Normandië,
krijgt generaal Larraby een idee.
- Niet slecht, Jackie. - Niet slecht? Ze is bloedmooi.
- O, neem me niet kwalijk... - Niet nodig, ik ben 't met je eens.
Dank u. Stelt u zich haar voor met sluik haar en een bril.
Ze zou fantastisch zijn. We vinden geen betere, lichamelijk gezien.
Vind ik ook, maar er staan 'n paar dingen over haar in de P173 map.
Pardon, maar het is oorlog. We kunnen niet alles hebben.
Je hebt gelijk. Zit ze nog steeds vast?
Ze heeft een flat gehuurd bij Curzon Street. Ik haal haar meteen.
- Zou je niet met verlof gaan? - Niet erg, de plicht gaat voor.
Dit is jouw terrein niet. Het is oorlog, je kunt niet alles hebben.
Ik heb je rapport gelezen. Die Sjaal lijkt me een goede kerel.
Een beetje onstuimig misschien, maar dat kunnen we coördineren.
Die verzetsmensen vechten voor de eer, niet als deel van een team.
Dat leerde ik van generaal Ten Eyck.
De Sjaal is bereid tot samenwerking. En hj is effectief.
- Hij kreeg mij Nederland uit. - Ik heb Larraby gesproken.
Hij wil een agent als tussenpersoon plaatsen
tussen ons hier in Engeland en de Sjaal.
- Dat zou ik best kunnen. - Jij bent kennelijk niet welkom.
Maar we hebben een uitstekende kandidate.
Die met de bril is Fran Zeelers. De andere is Carla van Oven.
Ik weet niets van die Zeelers en teveel van Carla van Oven.
- Ze heeft zich zelf gemeld. - Ik zie twee problemen.
Wat doen we met twee leraressen?
Fran Zeelers is een collaborateur.
We kunnen zorgen dat de Sjaal haar met rust laat,
zodat we haar kunnen vervangen door mevrouw van Oven.
Dat is probleem twee. Meneer van Oven is vanwege mij doodgeschoten.
Velen waren van mening, dat het Carla van Oven had moeten zijn.
Ze doet aan zwarte handel. Ze heeft nazivriendjes.
En ze heeft haar straf ontlopen. Waarom zou ze veranderd zijn?
Dat moet jij uitzoeken.
En aan deze foto te zien wordt dit geen onaangename opdracht.
Dit is het hele verhaal van mevrouw van Oven, de nieuwste editie.
- Welterusten, Freddy. - Geen laatste drankje? Ik...
Het spijt me. Ik ben een bedriegster.
Ik bedrieg iedereen, mezelf ook. Voornamelijk mezelf.
Welterusten.
Wie bent u? Wat moet u hier? Verdwijn!
Ik heet Joris. Ik ben 'n Nederlandse agent. Ik kwam hier om 9 uur.
- Ik kwam binnen zodra u vertrok. - Dit is niet te geloven.
- Ik heb vrienden hier in Londen... - Ik heb de woning doorzocht.
Het bureau, kleren, papieren. Kalm, ik had de sleutels.
Wat is er nu weer? Ik ben door alle agenten in dit land doorgezaagd.
Jullie moeten een dossier van kilometers over me hebben.
- Dit is erger dan de Gestapo. - Voor u ongetwijfeld.
De Nederlandse geheime dienst... Laat uw legitimatie maar 's zien.
- Die hebben we niet in mijn vak. - Hoe weet ik dat u niet liegt?
Dat weet u niet. Hetzelfde probleem hebben wij met u.
- Is dat Nicholaas van Oven? - Hebt u Nicky gekend?
- Nee, jammer genoeg niet. - Hij stierf vorig jaar.
Hij werd doodgeschoten, zou ik zeggen. En u beweert dat u er was.
- Dat was ik ook. Verdwijn nu. - Weet u dat zeker?
Waar zinspeelt u op? Dacht u dat ik het me niet kon herinneren?
Hij werd doodgeschoten, omdat er een Nederlandse officier ontsnapt was.
Hij werd op 21 oktober om zeven uur 's morgens in Delft terechtgesteld.
Aangezien u met uw maatjes tot laat in Eindhoven aan de boemel was,
vraag ik me af hoe u op tijd kon zijn.
Eindhoven-Delft: 120 km. In een hele snelle auto had het gekund.
- Wilt u nu weggaan? - Twee maanden later vertrok u.
Geholpen door 'n Duitse kennis, als ik me niet vergis,
bereikte u Parijs.
Daar gaf weer 'n Duitser u een visum naar Madrid.
Daarna Lissabon. De Duitse attaché regelde passage naar de VS voor u.
Op het laatste moment annuleerde u de reis en vloog naar Engeland.
Waarom wilde juist u zo nodig naar Engeland?
- Ik wilde meedoen aan de oorlog. - Verfde u daarom uw haar?
Of was het daarvoor al geverfd?
Ik kwam hier om te werken.
- Voor wie? - Voor ons land. Lacht u maar.
Vanwaar die plotselinge vaderlandsliefde?
Ik hield van mijn man. Ik wil zijn dood wreken. Is dat zo vreemd?
In uw geval wel. Uw man gaf zijn leven voor een ander.
Dat is hard, maar zo is de oorlog. De andere man accepteert het offer.
Hij heeft geen keus, zo is de oorlog. Maar u heeft wel een keus.
U kon gewoon doorleven, zonder een man waar u niet van hield.
In plaats daarvan doet u alsof u van hem hield.
Hij liet u koud toen hij leefde. Waarom zouden we u geloven?
Ik ken uw soort wel. U houdt ervan om macht te hebben.
Twee jaar voor de oorlog trouwde u met een rijke zakenman.
Twee keer zo oud als u. Uw vrienden waren het uitschot van Europa.
Die leven nu lekker in Lissabon. Waarom bleef u daar niet?
Sinds Nicky's dood kan niets me meer kwetsen. Niets.
- Zelfs u niet. - U gelooft zelf dat u van 'm hield.
- U hebt nooit van iemand gehouden. - Wel. Van Nicky. Nu nog.
Ja, u werd pas verliefd op uw man, toen hij doodgeschoten was.
U hoeft niet te huilen, u hebt zijn geld nog.
U zult niets tekort komen.
Help me. Ik smeek u...
Beheers u een beetje. Drink dit op.
Eens kjken of u iets van muziek weet. Welk akkoord is dit?
- G-majeur, of niet? - En dit.
- B-mineur. - Welk liedje is dit?
Speel het nog eens.
"De bloemen van de molenaar".
U weet duidelijk iets van muziek. Daar komen we later op terug.
Hier, zet deze eens op.
U lijkt inderdaad op haar. U zult hard moeten werken.
- Hoeveel wilt u op 't spel zetten? - Mijn leven.
- Dood hebben we niets aan u. - Ik doe alles wat u zegt.
Blijf in de flat. Morgen krijgt u verdere instructies van ons.
U mag dit met niemand bespreken. Goedenavond.
Stafchef. Standartenführer. SA.
U moet alle rangen kennen, want de Duitsers zijn daar streng op.
Vooral in de partijorganisatie.
Obersturmbannführer.
- Van Oven. - Gruppenführer, SS.
We gaan verder met de organisatie van de Sicherheitsdienst.
- Nummer één. - Geldorp.
- Nummer drie. - Eggers.
- Nummer vijf. - Van Oven.
Richt je op, nummer vijf! Snel, nummer vijf!
Raak haar niet aan. Bel een ziekenwagen.
Als we haar niet sturen, moeten we weer maanden iemand opleiden.
We hebben iemand nodig als contact tussen de Sjaal en ons.
Ze is fit genoeg om te gaan, maar of het verstandig is...
Ik wil niet kritisch zijn, ik vraag het alleen.
Is het je geweten?
Vanwege de manier waarop haar man stierf?
Is het mannelijker, als ik haar wel stuur?
Jij hebt haar opgeleid, dus jij beslist.
Ja, sir.
Tot ziens.
- Ik voel me fantastisch. - Je ziet er geweldig uit.
- Weet je waar we heen gaan? - Werken?
Eerst vallen we 'n restaurant binnen, waar ik op oesters trakteer.
- Dat is lief, maar ik moet werken. - Niet meer. Het gaat niet door.
Eerst eten. En dan gaan we naar een concert in het Palladium.
Midden op de vierde rij om precies te zijn.
- Hoe komt u aan dit adres? - Ik had geen kopie van de sleutel.
- U hoort niet buiten te zijn. - Ik ben volkomen gezond.
Zullen we naar binnen gaan?
- Wanneer ga ik naar Arnhem? - Heeft Lawson het niet verteld?
- Uw missie is afgelast. - Ja, dat zei hij.
- Door wie? - Dat mag ik niet bespreken.
U zult wel moeten. Mag ik?
Ja, ga zitten.
Ik heb alle tests afgelegd. We weten allebei dat ik klaar ben.
Ik ben over mijn tegenslag heen en ben weer de oude.
- Wat is er met u gebeurd? - Niets.
- Laten we niet emotioneel worden. - Nee, dat moesten we ontgaan.
- U zou me naar Arnhem sturen. - Het gaat niet door, basta.
- Zo kunt u niet met mensen spelen. - Ik wil u niet de dood in sturen.
U stuurde Anna Kurovna naar Polen. Ze stierf in de cel.
En u stuurde Greta de Vries naar Emmerich. Ze werd gefusilleerd.
Wat is het verschil tussen hen en mij?
Doe me 'n plezier en vergeet dit. Trouw opnieuw, geniet van 't leven.
Het spijt me, ik ben niet gewend aan vriendelijke woorden van u.
Goedenavond.
Nicky stierf, u leeft nog. Zo is de oorlog. U had geen keus.
U had toen geen keus, in mijn geval hebt u wel een keus.
Dat is het toch? Kolonel Deventer.
- Lawson komt voor de krijgsraad. - Het was niet Jackie's schuld.
Ik ben er goed in informatie los te peuteren. U leerde me de techniek.
Maar u gaf me nog meer. U gaf me iets om voor te leven.
Een reden om...
Neem die me nu niet af... zoals speelgoed van een kind.
- Wat zegt u daarvan? - Weet u niet dat het oorlog is?
Ik heb u maar voor één ei opgeschreven. Niet verder vertellen.
- Hoe wil je je koffie, schat? - Met een beetje melk.
Wil je dat nog eens zeggen? "Hoe wil je je koffie, schat?"
- Hoe wil je je koffie, schat? - Met een beetje melk.
- Je weet toch wat er gebeurd is? - Ja, jij.
Nee, met de missie naar Arnhem. Nu moet ik wel gaan, toch?
Je moet me laten gaan. We mogen de oorlog niet vergeten.
Het was een heerlijke dag, Pieter. Bederf het nu niet.
Het spijt me, ik had er niet over moeten beginnen.
Maar het is toch waar? We mogen niet egoïstisch zijn.
- Ga mee naar binnen. - Heb je dit zo gepland?
Je zei dat ik de missie van je had afgenomen, als van een kind.
Nu heb jij 'm teruggepakt.
Ben ik nu het kind? Nou?
- Lieg niet, dat zie ik aan je. - Vertrouw je nooit iemand?
Het is mijn plicht om iedereen te verdenken en te wantrouwen.
Je moet toch in iemand geloven.
Ik wil het graag. Ik heb altijd gehoopt dat ik iemand zou vinden...
Lieveling... Laat mij het zijn.
Nu!
Halt. Wie is daar? Kom hier.
- Is dit een overval? - Kom hier. En schiet een beetje op.
- Ik heb weinig tijd. - Sorry, maar ik zie niks.
Goddank, de politie. U maakte me aan het schrikken.
- Uw identiteitsbewijs. - Ja.
Even kijken... Hier.
Sorry, maar ik kon niet zien wie u was. Ik ben bijziende.
Wat doet u hier zo vroeg?
Ik sta op de uitkijk.
- Waarvoor? - De fringilla coelebs.
- De vink. - O, u kijkt naar vogels?
- Natuurlijk. - Om half zes 's ochtends?
Hij is zeldzaam en schuw. Je ziet hem alleen bij zonsopgang.
Hier geldt een avondklok tussen tien en zes.
- U hebt natuurlijk gelijk, maar... - Stap in.
- Maar ik spreek de waarheid. - Stap in.
- Hé! Help me met duwen. - Ik verlaat de gevangene niet.
- Wat is er? - Hij heeft een gevangene.
Stap uit, de majoor wil met u praten.
- Volgens mij is het het linkerwiel. - Waar bent u gelegerd?
- Wat is als die onzin over vogels? - Het is waar. Ik luisterde.
- Waarnaar? - De fringilla coelebs.
- Alles is in orde. - Doe de deur dicht, ik heb 't koud.
De gevangene moet voor verhoor naar het hoofdkwartier. Deur dicht.
Rijden maar.
Fringilla flapper. Wat een idioot wachtwoord. Zelf bedacht?
Hoe gaat het ermee? Ja, ik ben uw man. Pech van die korporaal.
Maar eind goed, al goed. Neem een slok, voor de warmte.
U liet ons flink zoeken. We stonden te wachten bij Oosterbeek.
- Het kwam door de wind. - Laat maar. Hier.
Beter zo?
Wat een mooie meid voor een koude, regenachtige nacht.
Bent u getrouwd? Ik bewijs de Engelsen graag af en toe een dienst.
- Vooral een mooie vrouw zoeken. - Ik moet contact met u houden.
En ik met u.
De Engelsen hebben plannen.
Ze willen samenwerken en coördineren...
Ze coördineren zelf maar. De Sjaal neemt geen bevelen aan.
Dat hoeft u ook niet. Ik doe dat. Ik word de tussenpersoon.
- Alleen wij tweën. - Dat bevalt me wel.
- Dus u gaat akkoord? - Nee, maar blijf vooral proberen.
Misschien krijgt u me nog zover.
- Rustig maar, alles is geregeld. - Waar zijn m'n kleren?
- Ik hoop dat ze me passen. - Zeker.
U lijkt als twee druppels water op Zeelers. Nee, uw figuur is beter.
Dat is een compliment, want het hare mocht er zijn, hè Blackie?
Hij sneed haar de keel af...
- Wil dat zeggen dat ze dood is? - Twee leraressen ging niet.
Blackie schoor haar kaal en gooide haar in de gracht.
Ze was een collaborateur. Denkt u dat u de rol kunt spelen?
U lijkt in ieder geval op haar. Dat zijn haar kleren.
Heeft u al eerder voor Mata Hari gespeeld?
Doe maar alsof het een nachtmerrie is.
Doe open!
Wat is er met u? Bent u doof? Heet u Gelder? Geef 's antwoord!
Dit is de nieuwe lerares. Ze wordt hier ondergebracht. U kreeg bericht.
Breng juffrouw Zeelers naar haar kamer, Jan.
En ik wil geen klachten horen.
Tot ziens, mijn liefste.
Ik zal altijd van je houden.
Deze kant op.
Wacht eens. Haal dat schilderij van de muur. Haal het weg!
Maar dat is Koningin Wilhelmina!
Momentje.
Fräulein Zeelers? Ik ben kapitein von Stanger.
Ik stoor u toch niet? Wat is dit, een lijkenhuis?
- Alleen voor dieren. - We zijn allemaal dieren.
- Wat is dit? - De hippocampus hudsonius.
- Een zeepaard. - Bijzonder interessant.
Vreemde plek voor 'n mooie vrouw, zeker tijdens de lunchpauze.
De levenden kunnen veel leren van de doden, zei Lord Chesterfield.
Lord Chesterfield? U kent Engeland dus?
- Uit boeken. Bent u er geweest? - Vaak. Ik bombardeerde Londen.
- Wat spannend. - Het stelde niets voor.
- Wat is dit? - De actionoloba dianthus.
- De zeeanemoon. - Zeer interessant.
Zeer interessant.
Neem me niet kwalijk.
- Ik heb 'n hekel aan lawaai. - Het werd hier nogal warm.
- Wat zit hierin? - Vertrouwelijk materiaal.
Militaire geheimen, kapitein.
Dat was een goeie. Ik zal terzake komen.
Dinsdag hebben we een diner ter ere van kolonel von Mollwitz.
De kolonel, die u al hebt ontmoet, wil graag dat u aanwezig bent.
En dat u wellicht bijdraagt aan het amusement van de avond.
- Ik heb nooit 'n vrouw vermoord. - Luister naar me, Jan.
- Luister naar me! - Hou je mond!
Ze werkt voor de Engelsen, hoor je me? Ze is een van ons. Wegwezen!
Hoe gaat het, liefje?
- Ze gaan in de tegenaanval. - Je had me kunnen waarschuwen.
- Vertrouw je me niet? - Nee, dan word je niet verraden.
- Je bent mooi als je kwaad bent. - Ik heb nieuwe orders uit Londen.
- Je haar zit mooi zo. - Stop. Wanneer spreken we elkaar?
Als we nog in het land der levenden zjn...
Ik moet weg. We ontmoeten elkaar om kwart over 9 bij de Rijnbrug.
Tot ziens, mijn liefste.
O, dat vergat ik bijna. Je wordt verondersteld bij hen te horen.
Tot ziens, liefje.
- Hoe voel je je? - Afschuwelijk.
- Wat is er? - Hoofdpijn en 'n pijnlijke kaak.
Het deed mij meer pijn dan jou. Je bent mooi als je kwaad bent.
Wil je je ogen op de weg houden?
Ik heb een bericht uit Londen. Wij hebben één gespreksonderwerp.
- De oorlog. - Wat kan ons de oorlog schelen?
Ik ben geen padvindertje, ik doe dit alleen voor de lol.
- Maar ik ben wel goed. - Ja, en Londen wil 't overnemen.
- Wat willen ze overnemen? - Jou en je organisatie.
Idiote fietsers! Ze rjden altjd in de weg.
- Waar was ik? - Ik... Moet je zo hard rjden?
Nee, maar ik vind het leuk. Je bent toch niet bang?
Luister nou 's. Je moet bepaalde Duitse stellingen verwoesten.
Ik heb 'n lijst met doelen. Londen coördineert...
Ik heb al gezegd dat Londen zichzelf mag coördineren.
- Waar gaat u naartoe? - Hout naar de SS-jeugd brengen.
Wat doet u hier?
Ik wilde alleen meerijden.
Goed, rijd maar door.
Slagboom omhoog!
Idioten. Ze denken alleen maar aan vrouwen. Hé, hier blijven.
- Ik ben soms ook zo'n idioot. - Dat heb ik gemerkt.
- Waar gaan we eigenlijk naartoe? - Naar m'n meisije. Ze is geweldig.
- Daar heb ik geen zin in. - Wil je m'n moeder niet ontmoeten?
We zijn er. Eindelijk thuis. Mooi hier, vind je niet?
Dit is mijn charmante broer Chris. Zet die emmer neer en zeg gedag.
- Zeg iets. Hij is een echte prater. - Kom je eindelijk eens werken?
Werken? Wat is dat?
- Weet je dat ze vandaag 21 wordt? - Gefeliciteerd.
Gefeliciteerd, moeder.
Wat zeg je hiervan? Een splinternieuwe hoed.
Ze is dol op hoeden, de schat. Kijken of ie past.
Kom, goudhaartje. Ik heb je eerder met krullers gezien.
Allemaal ijdelheid. Ze heeft het mooiste haar van het hele dorp.
Ik zal het eten maar opzetten. Je zult wel honger hebben.
Ja, ik ga het eten maar opzetten.
Er kwam 'n Duitse compagnie naar het dorp.
De mensen zeggen dat moeder met 'n soldaat omging.
Ik weet niet. Ze wil er niet over praten. Maar dat zegt men.
Je weet wat ze met collaborateurs doen. Ze schoren haar kaal.
Het was haar schuld niet. Ze... Het was echt haar schuld niet.
Zeg tegen Engeland, dat ik zal vechten zoals zij willen.
Ze geven jou de bevelen en jij geeft ze aan mij.
Zeg dat ik zal vechten zoals ik nog nooit heb gevochten.
Raak hem niet aan. Ik haal een dokter.
- Blijf heel stil liggen. - Het gaat best.
Ik voel niets.
Ik wil graag een sigaret.
In m'n zak.
Maak je geen zorgen, oma. Ik had geluk. Ik leef nog.
De anderen... Het was verschrikkelijk.
Wat gebeurde er?
We liepen in een hinderlaag.
Eerst was ik bang.
Maar de angst gaat over, als je de Sjaal naast je hebt.
Je gaat door, net als hij.
Ik heb nog nooit iemand zo zien vechten.
- Werd hij geraakt? - Nee.
De kogels vlogen hem om de oren, maar hij lachte er gewoon om.
Hij lachte.
Niet spreken. Blijf stil liggen.
We bliezen de brug wel op, maar ze namen ons te pakken.
Het was alsof ze wisten dat we zouden komen.
Maar dat konden ze toch niet weten? Of wel?
Toen de geallieerden Nederland binnentrokken, groeide de hoop.
Wij wisten dat het pas het begin van het einde was.
Het oorlogswerk ging door.
We maakten ons zorgen over de zware verliezen van de Sjaal.
De geheime dienst liet Pieter Deventer komen.
Teken hier, sir.
Bedankt, korporaal.
Doe alsof je thuis bent, kerel. Je bent eigenlijk ook thuis.
- We hebben nog veel te doen. - Luister. Maakt dat geen indruk?
Op mij wel, en ik ben een Engelsman. Dit is een grote dag.
Monty is zeer te spreken over het werk van jou en je mannen.
Zonder jullie hadden we hier niet gezeten.
- Wou je me spreken? - Nee, u had mij geroepen.
O, ja. Het ging om die verzetsman, de Sjaal...
Ze kiezen ook van die namen... Ik heb hun verliezen eens bekeken.
Je hebt ze zelf natuurlijk ook gezien. Vind je ze niet hoog?
- Ja, ze zijn hoog. - En het werd erger toen wij kwamen.
- Hoe verklaar je dat? - Ik kan het niet verklaren.
- Het eerste doel was... - De gevangenis in Elst.
Ze verloren er 16 van de 25 man. Sindsdien sneuvelen ze als witjes.
Er kwamen er maar vier levend terug van de aanval in Wolfheze.
Hij is 'n schietschijf sinds wij hem z'n doelen geven. Vreemd, nietwaar?
Het is niet zo vreemd. Of de doelen zijn onmogelijk...
- En dat zijn ze niet. - Of er is een lek.
Ik ben blij dat je het met me eens bent. Zei je iets?
Het is alsof de Duitsers weten wanneer onze vriend op pad is.
Ze weten waar hij heen gaat en met hoeveel man.
Volgens mij hebben we een Judas onder ons. Wat denk jij ervan?
- Laat u het aan mij over. - Dat was ik al van plan.
Wie weet, afgezien van de Sjaal, van tevoren wat de doelen zijn?
- Ik, en onze agent in Arnhem. - Jij en Van Oven.
- Dat beperkt het aantal flink. - En u, sir.
Als jij mij vrijspreekt, spreek ik jou vrij.
Daarmee blijft alleen het meisije over.
- Mag ik het raam dichtdoen? - Irriteert het lawaai je? Goed.
Wat stel je voor?
Dat we alle aanvallen opschorten.
Met de luchtaanval zo dichtbij? Daar zal Monty niet blij mee zijn.
Er is een andere mogelijkheid. Roep het meisije terug.
- Is dat een bevel, sir? - Noem het een voorstel.
- Zal ik vragen of Lawson het doet? - Wilt u me laten overplaatsen?
- Nee, maar de omstandigheden... - Ik heb Van Oven zelf opgeleid.
Als ik een fout heb gemaakt, wil ik hem zelf goedmaken.
Succes.
Jackie? Kom even.
Was Deventers Duitse familie aan z'n vaders of z'n moeders kant?
- Waren ze geen neven? - Het was 'n zwager in Westfalen.
Goed zo, Jackie.
Nee maar. Wat een eer.
Ik maak me zorgen over vanavond. Je hebt de laatste tijd zoveel pech.
Ik ben bang dat jij de volgende bent.
Rustig maar. Papa is er tot nu toe toch goed doorheen gekomen?
Zo gaat het vanavond ook.
Dit is goed tegen de zorgen. Proost.
Er gaat niets boven een borrel voor een aanval.
Of twee.
- Waar staar je zo naar? - Naar jou.
Je wordt verraden. Dat weet je toch wel?
Ja, ik weet het.
- Weet je wie het kan zijn? - Nee.
Ik lag er net over te na te denken.
Ik denk nergens anders aan.
Ik voel me verantwoordelijk.
Ik was degene die je ompraatte. Het ging je in je eentje goed af.
Nog steeds. Ik heb negen levens, net als 'n kat. Mij krijgen ze niet.
Hoe weet je dat zo zeker?
Maak je geen zorgen over de Sjaal.
Ik ben zo'n Hollander die ze nooit zullen pakken.
Ga alsjeblieft niet. Niet vanavond. Ik kan er niet meer tegen.
Ik moet wel. Deze keer moet ik er echt staan.
- Waarom? - Er is iets op komst.
Je lijkt echt op haar. Vooral je haar.
- Wat is er op komst? - De oorlog. Die komt dichterbij.
Voel je het niet?
Toen ik klein was, ging ik 's morgens naar haar kamer.
Ze liet me haar haar borstelen. Ik streelde het met mijn vingers.
Het was zo zacht als zijde. Net als jouw haar.
Ga niet.
Pieter!
Godzijdank. Liefste...
Hoe lang ben je hier al? Waarom kreeg ik geen bericht?
Ik heb wel duizend vragen, maar je bent hier. Dat is het belangrijkste.
- Hoe laat is het? - Precies 4:33.
- Ze zijn nu twee uur weg. - Ja. Ik kwam te laat.
25 Nederlanders, die de wisse dood tegemoet gingen.
- Dus je weet ervan? - Dacht je dat 't niet uitkwam?
Het was een hel, dat ik er met niemand over kon praten.
Ik durfde het niet eens te schrijven zonder bewijzen.
Nu ben je hier. Dat is het enige wat telt.
Ik was bij jou, maar die vrouw zei dat je voor middernacht wegging.
Ik kon niet slapen. Ik zag de maan en wist dat hij vanavond zou gaan.
- Wie? - De Sjaal.
Hij wacht altijd op maanverlichte nachten. Dat zette me aan 't denken.
Hij valt nooit aan, als de maan niet schijnt.
Je zou denken dat hij een donkere nacht zou kiezen.
Maar nee, hij wil licht hebben.
Dan kunnen de Duitsers zien waar ze moeten schieten. En waar niet.
Het zijn altijd sluipschutters, nooit mortieren of machinegeweren.
Je zou denken dat 'n grote vent met een sjaal zo geraakt werd.
Dat ze hem niet konden missen. Maar hij komt altijd terug.
Zo gaat het vandaag ook, dat zul je zien. Vertel eens...
Er is iets op komst, of niet? Een luchtlanding of zoiets.
Je hoeft het me niet te vertellen. Maar weet hij ervan?
Hij is ziek. 't Komt door z'n moeder en wat ze haar aangedaan hebben.
Mooi toneelspel, maar waarom kom je met zo'n idioot verhaal?
Als je je aanwezigheid hier absoluut wilt verklaren,
verzin dan iets, wat geen belediging is voor mijn intellect.
Wat is er aan de hand?
Ik begrijp het. Ik dacht niet... Ik zal mijn schoenen aantrekken.
In je vrije tijd mag je doen waar je zin in hebt.
Je bent jaloers. Dat is lief, maar ook heel dom.
Je hebt niets te vrezen, schat. Behalve vannacht.
Ik moest proberen of ik hem kon tegenhouden.
Maar dat kon ik niet. Hij zag me niet eens staan.
Dat moet een nieuwe ervaring voor je zijn. Ik voel met je mee.
Is dit een nieuwe test, of zo?
Moet ik geloven dat hij week na week z'n mannen laat afslachten?
Eerst rekruteert hij ze en dan laat hij ze vermoorden door de vijand?
Hemelse God. Je gelooft toch niet dat ik...?
- Dat geloof je toch niet? - Hou je mond!
Domme, snotterende troela.
Nee, ik ben dom geweest. Jij bent wat je altijd geweest bent.
Dus ik ben het... Fijn. Waarom schiet je me niet dood?
Je zou me een dienst bewijzen.
Wij tweën waren mijn enige reden om verder te leven.
Maar je vergist je.
Straks komt hij en dan zeg je dat ie boft. De volgende keer is 't toeval.
Maar als hij levend terug blijft komen, weet je dat hij het is.
Dat hij het van het begin af was. En dan ben ik er niet meer. Grappig.
Jij moet het wel gedaan hebben. Dat kun je toch wel zien?
Alles duidt erop. Je verleden. Iets anders kan het niet zijn.
- Goed dan. Ik ben het! - Waarom ben je het niet?
- Waarom? Zeg op. - Denk je dat ik 't zou kunnen?
Ken je me dan niet? Ik was degene die ik was.
Dat wist je, en toch hield je van me. Was ik toen een monster?
Een duivelse... Oh, Pieter.
Wat is er met ons gebeurd?
Mijn liefste... Kijk me aan.
Zie je het dan niet?
Als hij terugkomt, vraag dan wat er op z'n moeders boerderij gebeurde.
Vraag wat er in Holwerd gebeurde.
Daar komen ze.
Eén, twee, vier...
Zes.
Waar is hij? Waar is de Sjaal?
Waar is hij? Er kan met hem niets gebeurd zijn, hij komt altijd terug.
Hij werd in zijn borst geschoten. Ze sprongen met tien man op hem.
Hij vocht als een leeuw. Hij vocht nog, toen ze hem wegsleepten.
Ze lagen weer in een hinderlaag.
Wie heeft hier de leiding? Jij? Kom mee.
Luister goed.
Er komt een luchtvloot vanuit Engeland naar Arnhem.
Vanmiddag zijn de eerste landingen. We hebben alle hulp nodig.
Mobiliseer alle verzetsmensen. Dit is een belangrijke operatie.
Zeelers is aangehouden wegens verraad. Schiet als ze wil vluchten.
U staat onder het bevel van kolonel Deventer van het Nederlandse leger.
Deventer zag hoe de Duitsers zich voorbereidden op de aanval
die een verrassing had moeten zijn.
Z'n eerste idee was om te vluchten, zodat hij ons kon waarschuwen.
Maar Deventer was te laat. De parachutisten waren al onderweg.
De soldaten werden snel omsingeld.
We konden alleen hopen dat sommigen aan de hinderlaag zouden ontkomen.
Waarom vluchtte ze niet, als ze van de aanval wist?
- Ja, dat is inderdaad nogal dom. - Kan het zijn dat ze niet loog?
Dat de Sjaal ervoor zorgde dat hij uit Arnhem wegkwam?
- Zou hij daarvoor gewond raken? - Een arrestatie is een goed alibi.
Hij blijft 'n nationale held en kan voor de Duitsers bijven werken.
Dat werpt alleen nieuwe vragen op.
Er zit een meisje vast in Arnhem, waar we niet heen kunnen.
De Sjaal ligt in een ziekenhuis achter de vjandeljke linies.
Je moet me helpen. Ik zal je vertellen wat ik van Carla hoorde.
Ik geloofde het eerst niet, maar nu steeds meer.
En dan moet je een bespreking voor me op touw zetten.
Ik weet het niet, sir.
- Wat vindt u ervan? - Interessant, maar ongewoon.
En u? U kent uw broer het beste. Wat bent u van mening?
Hij is altijd 'n woesteling geweest.
Maar dit? Ik weet het niet.
Dank u voor uw komst.
Wilt u even buiten wachten, kolonel?
Wil je mijn mening horen? Ik heb nog nooit zo'n kletskoek gehoord.
- Er is 'n psychologisch aspect. - Psychologische nonsens.
We zitten hier maar, terwijl onze mannen omsingeld zijn in Arnhem.
Wij kunnen er niet in, zij kunnen er niet uit.
- Hij kan gelijk hebben. - En ik zou Mary Stuart kunnen zijn.
Jullie van de inlichtingendienst hebben allemaal een beroepsziekte.
- Straks noem je mij een verrader. - Dat denk ik niet.
Je kolonel Dinges heeft zo'n levendige fantasie.
Kan hij niet 'n manier verzinnen om onze mannen uit Arnhem te halen?
Tot morgen bij de bespreking met Monty.
Noppes.
Geef me een uur met de Sjaal, dan bewijs ik het.
Geef me 100 man om 'm te halen. Hij ligt in een militair hospitaal.
Nu is het genoeg. Als je niet ophoudt, zet je ons voor schut.
- U ook al, sir? - Ja.
Neem een maand verlof. Je verdient het.
Breda heeft 'n Duitse officier opgepakt. Hij vraagt naar Deventer.
Zijn naam is Dietrich. Kolonel Helmut Dietrich.
Zijn vliegtuig had geen brandstof meer. Hij vroeg speciaal naar u.
Zou je niet eens gaan?
Sir? Ach, niets.
Kolonel Deventer?
Volgt u mij.
- Blij u te zien, oude vriend. - Het is hier toch wel leefbaar?
Pas je gedachten aan en een matras van stro wordt een koninklijk bed.
- Het cadeau was zeker uw idee? - 1911 was 't beste jaar dat er was.
Proost, kolonel. Aanverwante zielen in een duistere wereld.
Zegt de naam Carla van Oven u iets?
Het klinkt bekend. Hoe ziet ze eruit?
- Ja, een zeer charmante dame. - Werkte ze voor u?
Met zoveel agenten kun je onmogelijk alle namen onthouden.
- U herinnert zich de Sjaal toch? - Jazeker, wat een kerel.
Uniek. Hij schijnt in een militair hospitaal in Schoonoord te liggen.
- U weet meer dan ik. - Nog wel.
- Hoe lang blijft hij daar? - Tot hij hersteld is.
Hij zal wel ter dood veroordeeld worden wegens verraad.
Tegen Nederland. Ons Nederland. Een deel van het Duitse rijk.
Uw vliegtuig schijnt onbeschadigd te zijn.
Zou u terug willen naar uw Nederland? Ik meen het.
Hier gaat uw talent verloren. Loop over naar ons en u blijft in uw vak.
Gebruikt u mijn eigen woorden tegen me?
Ik stel slechts voor dat u doet wat u ook van mij vroeg.
- En heeft u dat gedaan? - Het is 'n kwestie van karakter.
Ja, u hebt volkomen gelijk.
Ja, weet hij dat zeker? Ik vraag me af wie de piloot is.
Trek het onmiddellijk na bij het hoofdkwartier.
Dit is strikt geheim, maijoor.
- U wilt transport naar Schoonoord? - Nu meteen.
We zijn over een uur terug. Zorg dat ons toestel klaarstaat.
- Ik wil onmiddellijk vertrekken. - M'n chauffeur brengt u erheen.
Schultz!
- Mijn auto. - Dank u, maijoor.
Mijn adijudant, Von Zülich.
Een ogenblik.
Hoe fascinerend. U vertrouwt me inderdaad.
- Als een officier en een gentleman. - Dat geeft mij 'n troef in handen.
Ik heb een pistool in de hand.
Maak open.
- Hoe voelt de Führer zich? - Zeker van de overwinning.
- Het is 'n eer te mogen helpen. - Maar dit is wel strikt geheim.
Wakker worden. Jammer, we hadden iets speciaals voor hem in petto.
Moet je ze zien! Kijk naar hun gezichten!
Jouw gezicht belandt zeker in de geschiedenisboeken.
Nooit zo over nagedacht. Denk je dat ik de geschiedenis inga?
Je zult zeker niet vergeten worden.
- Heb je last van de wond? - Nee, het prikt alleen 'n beetje.
- Er moet nieuw verband omheen. - Nee.
Ze smeerden er iets op. Dat moet 48 uur zitten.
- Je hebt vandaag mijn leven gered. - Dan staan we quitte.
- Ik zal het nooit vergeten. - Ik heb wat onderzoek gedaan.
- Wat heb je onderzocht? - Verraad.
Ja. Ik weet het...
- Weet je wie het is? - Ja, ik weet wie het is.
- En? Wie is het dan? - Je kent haar als Fran Zeelers.
Het meisje? Dat is krankzinnig.
Krankzinnig.
- Heb je het haar verteld? - Ja.
- En wat zei ze? - Zij zei dat jij het was.
Die vuile bedriegster. Stel je voor, zij beweert dat ik het was.
- En? Heb je haar doodgeschoten? - Nee, helaas niet.
Daar ben ik blij om. Ik wil het graag zelf doen.
Dat gaat niet. Ze zit in Arnhem. Daar kan niemand in of uit.
Ik kan Arnhem binnenkomen wanneer ik maar wil.
- Grapje, zeker? - Nee.
Ik kan zelfs versterkingen meenemen, als je dat wilt.
Je hebt 't tegen de Sjaal. Ik ken dat gebied op mjn duimpje.
Ik kan met versterkingen naar binnen en ook weer naar buiten.
Luister, Johnny. Doe wat ik zeg, dan ruim ik haar voor ons allebei op.
- Je weet hoe het in het leger is. - Ja, alles volgens het boekje.
Ik moet eerst naar generaal Ten Eyk, dan naar het Engelse hoofdkwartier.
- En hoe overtuigen we ze? - Simpel. Heb je papier?
Dit is het plan. Bij Arnhem zijn er boomgaarden tot aan de Rijn.
Er ligt een 90 m. lang aquaduct, verscholen in de bosjes.
In de mist ziet niemand je.
- Ik kan je de straatnamen geven. - Ik geloof je.
- Tuurlijk. Het is glashelder. - Eerst naar het hoofdkwartier.
De Sjaal wil Carla doden, omdat ze weet dat hij 'n verrader is.
En jij wilt mensen via zijn route naar Arnhem sturen
om zoveel mogelijk mannen te bevrijden?
- Ik wil zelf mee. - Dat laten de Engelsen nooit toe.
Ik heb haar in Arnhem laten opsluiten. Ik wil haar eruit halen.
Als ze nog leeft. Ik zal je helpen de Engelsen te overtuigen,
maar je kunt niet deelnemen aan een Engelse militaire operatie.
Dat is een bevel. Neem de kaart mee, dan gaan we.
- Als ik mee kon, zou ik... - Wat had u precies kunnen doen?
- Ik hoop voor u dat u gelijk hebt. - Anders word ik ontslagen.
En ik erbij. Dus laten we hier blijven en een gebedje doen.
Al nieuws?
- Thee, sir? - Dank je.
- Thee? - Nee, geef maar aan hem.
Vos, licht, hobo. Sir?
Adelaar op het nest. Ze zijn Arnhem uit.
De boodschap komt net binnen dat ze Driel voorbij zijn.
Ze zijn erdoor, sir.
Hij is van u. Hopelijk moet ik me nog een keer verontschuldigen.
Waar heb je gezeten? Ik zit hier nu acht uur opgesloten.
- Ik had er al 20 keer kunnen zijn. - Ik moest ook wachten.
Waarom? Wil je die mannen er niet uithalen?
Ze zijn er al uit. Ze moeten zo hier zijn.
- Waar heb je het over? - 3000 man, die in de val zaten.
Nu zijn ze veilig, dus de generaal heeft je niet meer nodig.
- Dit bevalt me helemaal niet. - Ik ging in jouw schoenen staan.
Jij wilde niet in Arnhem zijn, je wist dat de artillerie zou komen.
Eén schot en je bracht jezelf in veiligheid in een Duits hospitaal.
Ik speelde voor jou. Ik was 'n man, maar eigenlijk nog een kind.
Een joch, en een moederskindje. Er gaat niets boven moeder.
Ik ga in het verzet, word 'n held. Op een dag kom ik thuis.
Ik heb 'n verijaarscadeau voor haar. 'n Hoed. Zij draagt een hoofddoek.
Die trek ik van haar hoofd.
En ik zie wat mijn volk met haar heeft gedaan terwijl ik vocht.
M'n eigen volk noemt mijn moeder een moffenhoer. Mijn eigen volk.
Ik heb me al je gevoelens voorgesteld.
Liefde, schaamte, afschuw, haat, wraak.
De drang om de mensen te doden die haar dit hadden aangedaan.
- Je hebt een levendige fantasie. - Nee, ik denk alleen logisch.
Waarom vluchtte kolonel Dietrich pas toen je in 't vliegtuig zat?
- Vraag dat maar aan hem! - Ik moest hem doodschieten.
- Jij denkt ook echt aan alles. - Het duurt soms nogal lang.
Dietrich wilde je vrij hebben, zodat hij je nog kon gebruiken.
En hij wilde mij ergens hebben, waar niemand iets aan me had.
Dus je hebt nog maar één alibi over. De wond.
Duitse sluipschutters raken alleen wat ze willen raken. Jou niet.
Ik wil die wond graag eens zien. Haal het verband eraf.
Ik heb je altijd een slimme kerel gevonden, Johnny.
Pieter! Het lukte.
Je dolle plan lukte. Twee man gingen naar binnen en haalden... Kijk.
- 2500 man. - Plus één. Sorry, sir.
Controle en sync: minouhse www.addic7ed.com