Gescalpeerd.
Ik zag iets soortgelijks toen ik in Dakota vee hield.
Zoek uit of er patiënten worden genoemd... Met een connectie met de West.
Wat voorafging...
"Smeriger dan een roodhuid" staat in zijn brief aan Mrs Santorelli.
Waarschijnlijk was hij er als kind getuige van.
Hier is nog een patiënt die aan onze omschrijving voldoet.
Deze vier zijn naar St Elizabeth in Washington gestuurd.
Ik denk dat hij soldaat is geweest.
Heb je dat aan Kreizler verteld? - Dat moet jij doen.
Kom, dan gaan we samen. - Nee.
Is er iets tussen jullie gebeurd?
Je zit er tot over je oren in. - Ik ben niet bang van je, Conner.
Ik zou graag willen dat je bij me komt zitten voor de maaltijd.
Men dacht in de 19e eeuw dat geesteszieke mensen van hun ware karakter waren vervreemd.
Experts die hen bestudeerden werden psychiaters genoemd.
Ik vraag me af wat haar bezielt?
Ik ben benieuwd hoe je van plan bent om toegang tot Bunzls gegevens te krijgen.
Laszlo?
Ja, John?
Je aandacht lijkt deze ochtend ergens anders te zijn.
Als je bedoelt dat ik niet gevraagd heb wat er met je gezicht is gebeurd...
is dat alleen maar omdat ik je de verlegenheid wilde besparen.
Wat nou als ik je vertel dat ik iets met een oude vriend heb gedronken?
Dat tot twee blauwe ogen heeft geleid?
Soms worden er dingen tussen mensen gezegd dat privé moeten blijven.
Hoe zit dat met Julia Pratt?
Julia Pratt? - Je voormalige verloofde.
Ze woont toch in Washington? Ga je niet even bij haar langs?
Waarom moet ik bij Julia Pratt langsgaan? - Omdat je verliefd op haar bent geweest.
Ik denk nog nauwelijks aan die tijd in mijn leven.
Ik heb besloten dat het beter is naar de toekomst te kijken...
dan stil te blijven staan bij het verleden.
Ik heb honger. Laten we wat gaan eten.
Ik ben op de Franse psychiater Broca gestuit toen ik onderzoek naar Mary's afasie deed.
Volgens hem is een bepaald deel van de hersenen verantwoordelijk voor spraak.
Een ander deel voor empathie en zelfs een deel voor liefde.
De liefde huist in het hart. - Onzin. Dat is simpelweg een spier.
Liefde is geen mysterie, evenmin als cholera. - Cholera is een ziekte.
Het gaat erom dat elk deel van ons brein een functie heeft...
die ontwikkeld of aangetast is...
Quality over Quantity (QoQ) Releases The Alienist S01E08: Psychopathia Sexualis
Ze kunnen me net zo goed persoonlijk de schuld voor die moorden geven.
Binnenkort zal ik met pek en veren worden besmeurd, en niet spreekwoordelijk.
Dr Kreizler is onderweg naar Washington, mocht dat een geruststelling zijn.
Uw inzicht over indianen bleek zeer verhelderend.
Hij denkt dat er een verband is tussen onze moordenaar en de West.
Ga verder.
Ik vind dat ik zelf naar Washington had moeten gaan.
Dat is niet de reden dat u van streek bent.
Ik ben niet helemaal ongevoelig voor de verborgen spanningen tussen mensen.
Dr Kreizler heeft misschien uw hulp nodig...
om toegang tot bepaalde federale instellingen te krijgen.
Ik heb daar een vriend. Hij kent iedereen in de stad.
Hooker's Division. - Pardon?
Ik had het over de buurt. Tijdens de oorlog maakten generaal Hooker en zijn mannen...
buiten diensttijd regelmatig gebruik van de hier aangeboden gastvrijheid.
Je beste whisky, schatje. Graag zo snel als mogelijk.
Maak daar maar twee van.
Vindt u het erg als ik vraag hoe erg die andere vent er aan toe is?
Sorry? Die andere vent?
Commissaris Roosevelt zei dat u voor het Bureau of Indian Affairs werkt?
Commissaris. Theodore is erg goed in het omhoog vallen.
Omhoog vallen?
Sommige mannen hebben de eigenaardigheid dat zelfs als ze falen, ze succes hebben.
Mijn vriend Moore hoopte de verslagen van onopgeloste bloedbaden...
in de West te mogen bekijken. - Onopgelost?
Dat zijn er niet veel. - We willen ze toch graag bekijken.
Wilt u misschien dansen?
Ik heb twee linkervoeten vrees ik. Ik zou mezelf alleen maar voor schut zetten.
U lijkt me het soort man dat... - Dank u, maar nee. Bedankt.
Je hebt hier wel een geïnteresseerde, liefje.
Kom morgenochtend maar bij mijn kantoor langs.
St Elizabeth hospitaal
U bent Dr Kreizler.
Ik hoorde een gerucht dat u in het gebouw was.
Ik heb u enkele jaren geleden op de Johns Hopkins Universiteit horen spreken.
Dr Ignatius Blunt.
Het is me een ware eer.
Mag ik u om de reden van uw bezoek vragen?
Ik ben op zoek naar iemand die hier ooit patiënt was.
Wat is zijn naam? - Rudolf Bunzl.
O ja. Hij was een soldaat.
Hij diende in het Army of the West als ik me dat goed herinner.
Lang, begin 30.
Hij lijdt aan een gezichtsafwijking, dacht ik.
Aangeboren, of tijdens zijn jeugd opgelopen.
Nee, in dat geval weet ik niet zeker of hij de juiste man is.
Een paar jaar geleden is er iemand ontslagen. Ik kan me zijn naam niet meer herinneren.
Hij had een vreselijke tic.
Een tic?
Ja, knipperen en hevig samentrekken van de oog- en gezichtsspieren.
Wat is er met hem gebeurd? - Iggy?
Wat heb ik je gezegd over het storen van onze bezoekers?
Ik sprak met Dr Kreizler over een patiënt.
Je weet dat we nooit patiënten bespreken. - Maar hij is een dokter.
Het was een eer u te ontmoeten, Dr Kreizler.
Hij was een legerarts.
Hij heeft in Gettysburg teveel ledematen geamputeerd.
Hij was daarna nooit meer hetzelfde.
Ik heb slecht nieuws vrees ik, Dr Kreizler. De patiënt waar u naar vraagt is dood.
Volgens onze gegevens is Rudolf Bunzl gestorven.
Even kijken, vier maanden geleden en ligt hij op Arlington begraven.
Het spijt me u te moeten teleurstellen.
Dr Dillman, was er enige tijd geleden hier een patiënt met een tic?
Iemand met knipperende en hevig samentrekkende spieren rond de ogen?
Het zegt me niets, maar ik werk hier nog niet zo lang.
Vindt u het erg vinden als ik de patiëntengegevens bekijk?
Dr Kreizler, mij was opgedragen u te helpen. Ik heb gedaan wat mij is gevraagd, denk ik.
Ik zal binnen een beperkt gebied van indicatoren zoeken.
Er zijn hier meer dan 10.000 dossiers opgeslagen.
Ik heb de hele middag de tijd.
Het type verminkingen toont aan welke stam verantwoordelijk is.
Deze waren...
het is moeilijk te zien op een foto.
Wat is dat in zijn mond?
Dat, mijn beste man, is precies wat iedere man denkt dat het is...
en ik heb het niet over zijn hersenen.
Wij waren net zo, wij hebben ook aardig wat leuters en oren afgehakt.
Jongens blijven nu eenmaal jongens.
Karbonades?
- Voor de lunch.
Er zit een geweldig tentje op Capitol Hill die ze serveert. Ze hebben ook goed bier.
Ik denk dat ik de rest maar ga doornemen.
Laat ze maar op tafel liggen als u klaar bent.
Ze krijgt tandjes. Ik weet zeker dat het dat is. Ze is op die leeftijd.
Is er iets wat ik kan doen? - Kruidnagelolie.
Doe wat op uw vinger en wrijf het op uw baby's tandvlees.
Het werkt als een lichte pijnstiller. - Hoeveel kost het?
Laat maar. Het is maar een beetje kruidnagelolie.
Ik wil ervoor betalen, Mr Freewater.
Ik kan zelf voor mijn dochter zorgen. Alstublieft.
Aan je gezichtsuitdrukking kan ik zien dat je net zoveel succes hebt gehad als ik.
Hoe succesvol was jij? - Ik heb niets gevonden.
Elke onopgelost bloedbad...
werd uiteindelijk toegeschreven aan plunderende indianen.
Ze lijken wel een symbool voor elke vorm van wreedheid te zijn geworden.
Waar heb jij ontdekt?
De man waar we naar kwamen informeren is dood.
Dood? - Als een pier.
Na verder onderzoek heb ik een andere soldaat gevonden...
die aan onze omschrijving voldoet, maar niet verder westelijk dan Chicago heeft gediend.
En ik een moord die voldoet aan onze omschrijving...
maar dat was in de staat New York.
De plaatselijke politiekorps heeft het onderzocht...
en het toegeschreven aan plunderende indianen die wraak zochten...
op een prediker en zijn vrouw.
Waar? Welk dorp? - New Paltz.
Wat is er?
Bekijk dit eens.
Die andere soldaat die mij opviel, korporaal John Beecham.
Hij leed aan een zeer opvallende tic in het gezicht.
Kijk eens waar hij is geboren.
New Paltz. - Is dat toeval?
Ik wil de officiële dossiers bekijken.
Bel in de tussentijd Miss Howard. Laat haar weten wat we hebben ontdekt.
Ik? Waarom vertel je me niet wat er tussen jullie is gebeurd?
Ze moet met de hulp van de lokale beambte meer te weten komen over het bloedbad.
Telefoon.
Met Ms Howard.
Sara? Luister. We hebben iets gevonden.
Er was een bloedbad in New Paltz.
Mogelijk werd die gepleegd door een man genaamd Beecham. John Beecham.
Ga door.
16 jaar geleden, een predikant en zijn vrouw...
werden op brute wijze vermoord, zogenaamd door Indianen.
Ze hadden een zoon die het overleefde en hij woont vlakbij Boston.
Kreizler en ik willen met hem gaan praten.
Zijn naam is Adam Dury. - Zullen we ergens afspreken?
Nee. Kreizler denkt dat je nuttiger bent waar je nu bent.
Zoek contact met de autoriteiten in New Paltz...
kijk of ze meer informatie hebben over de moorden.
Ik kan niet hier blijven. Waarom belt hij me zelf niet?
Ik ben er nog. - Er is nog een ding.
Je moet de Isaacsons zeggen de eerste trein naar de West te nemen...
om af te spreken met de voormalig bevelhebber van John Beecham.
Ik zal het ze doorgeven.
Wees voorzichtig.
Denk je dat we buffels zullen zien in North Dakota?
Als ze niet allemaal zijn vermoord.
En Indianen?
Als ze niet allemaal zijn vermoord.
Waarom zou ik me er druk om maken of dat Esther haar baby is?
Geloof je me niet? - Wat?
Dat ik niet verlieft ben op Esther.
Ik ben twee minuten eerder geboren dan jij.
Ik ken je beter dan wie dan ook. Ik ken je beter dan jijzelf.
Je bent verliefd op Esther.
Heb je spijt dat je Julia niet hebt bezocht?
We hadden amper tijd. - Men maakt tijd wanneer men dat wil.
Dan is daar je antwoord.
Ik kan niet geloven dat we New York omzeilen en naar God-weet-waar gaan.
Newton, Massachusetts.
Mag ik vragen waarom je daar zo geÃ¯nteresseerd in bent?
Adam Dury woont daar. - Ik bedoelde of ik Julia ga bezoeken..
Ik weet nog dat je Julia voor het eerst ontmoette.
Je gezelschap was nogal saai omdat je nergens anders aan kon denken.
Hoe voelt dat in de beginfase?
Vooral rusteloos.
Je denkt continu aan haar.
Je wacht op een straathoek voor het geval ze toevallig langskomt...
gaat naar een feest waar je anders niet heen ging in de hoop dat ze is uitgenodigd.
En je probeert elk gesprek terug te leiden naar de liefde.
Bent u Ms Howard?
Ik ben Eliza. Mrs Kirkpatrick stuurde me om u op te halen.
Van het pension? - Ja. Laat mij uw tas aannemen.
Het wordt spoedig donker.
Mrs Kirkpatrick vroeg me u morgenochtend naar Dury's vroegere huis te brengen.
Wat verkoopt u?
Wat verkoop ik? - De meeste gasten zijn verkopers.
Ik werk voor de politie van New York.
Ik heb nog nooit gehoord van een vrouw bij de politie...
vooral in New York City.
Ik ben de eerste.
Pardon? Welke bergen zijn dat?
Je bedoelt de Gunks?
De Gunks?
De Shawangunks. De lokale bevolking noemen ze Gunks.
Beklimmen mensen ze? - Ja. Ik heb ze zelf beklommen.
Jij?
Waarom niet?
Newton, Massachusetts. Ik geloof dat daar een fabriek staat...
die een koekje maakt waar mijn grootmoeder dol op is.
Je grootmoeder? - Ja, gemaakt met vijgen.
Dat klinkt smerig, maar zij zweert erbij.
Ik denk dat we vannacht moeten blijven en morgen Mr Dury proberen te spreken.
En tegen niemand de naam Dury noemen.
Denk je dat er problemen komen? - Ik kom liever onverwachts.
Dat is niet de doden respecteren. - Wat niet?
Dit. Je gedraagt je als een enge toerist die een graf bezoekt.
Mensen bezoeken piramides. Dat zijn graven.
Dat is anders.
Dit is Sitting Bull. De veldslag bij Little Big Horn.
De laatste slag van Custer.
Willen jullie Kapitein Miller spreken?
Ja. Ik ben rechercheur Marcus Isaacson en dit is mijn broer...
Jullie zijn helemaal hierheen gekomen voor een onderzoek naar korporaal Beecham?
Herinnert u zich hem nog?
Ik krijg hem al tien jaar niet uit mijn hoofd.
Volgens de legeradministratie is hij naar een Staatsinrichting gestuurd...
na gek te zijn geworden omdat hij ongeschikt bleek voor het leger.
Er staat dat u de officier was die hem uit zijn plicht had ontheven.
Het was de legerarts die hem ongeschikt verklaarde en naar huis stuurde.
Zag u een goede soldaat in hem?
Aanvankelijk wel. Hij was gedisciplineerd, had oog voor details, efficient.
Hij kon niet met de anderen overweg, ik dacht door zijn geloof...
en afkeuring van hun hoerenlopen en drinken.
Ik heb mannen hier bloeddorstig zien worden.
Nog nooit in een plaats als Chicago en zeker niet tijdens arbeidersrellen.
Bedoel je de Haymarket-rellen? - Inderdaad.
We waren daar om de vrede te bewaren maar het werd gewelddadig.
Een bom tussen de politie gegooid, doodgeschoten relschoppers.
Je moet wel geschift zijn om te doen wat hij toen heeft gedaan.
Wat heeft hij exact gedaan?
Ik liep hem tegen het lijf terwijl hij naast een lijk zat.
Jonge man, meer een jongen...
in een achterafstraatje.
Hij stak met een mes in op het lichaam, steeds weer opnieuw.
Dat was niet eens het ergste.
Hij was naakt. - Naakt?
Van top tot teen, onder het bloed.
Daar tussen zijn benen...
was hij zo stijf als een vlaggenstok.
Stopt dat kind nooit met janken?
Het zou helpen als haar vader haar eens vasthield.
Genoeg geklaagd.
Laat haar op wat snoep zuigen. - Bedankt, maar ze heeft geen tanden.
Waarom geeft u het niet aan uw naamgenoot?
Alsjeblieft, jonge Thomas. Pak aan.
Heb je geen mond? Wat zeg je dan? - Dank u.
Graag gedaan. - En nu wegwezen.
Allemaal.
Ze snuffelden twee dagen in Washington rond, bezochten verschillende gebouwen.
Weet je wat ze zochten? - Cowboys en indianen lijkt het.
Wie deze moorden ook oplost...
één ding is zeker...
het gaat niet die... - Psychiater zijn?
Ik laat hem geen 30 jaar politiewerk verpesten.
Begrepen?
Ik breng de Zweed op de hoogte van uw bezorgdheid.
Je kende ze? - De Dury-familie?
Ik kende ze. De hele stad kende ze.
De predikant en zijn vrouw. Adam, hun oudste.
Mijn broer zat met de jongste op school. - Jafeth.
Hij was degene die door de indianen werd ontvoerd.
Dat is wat de kranten destijds zeiden.
Ik kan de sheriff niet laten wachten.
Het huis is deze kant op, wat er tenminste van over is.
Ben jij het meisje uit de stad? - Ik ben Ms Howard van de New York Politie.
Ik kan niet zeggen dat Roosevelt hier populair is.
Bedankt dat u mij wilde ontmoeten.
Graag gedaan.
Sheriff Early, weet u wat hier gebeurd is?
Ik was toen nog hulpsheriff. Ik heb gezien wat ze met hen hadden gedaan.
En wat was dat?
Afgeslacht.
Als zwijnen.
Dit is de boerderij van Adam Dury.
Mr Dury.
Is hier iemand?
We willen alleen praten.
Jij weet vast niet waar je baas is?
Goedemorgen.
Mijn naam is John Schuyler Moore en ik werk voor 'The New York Times'.
We komen alleen maar praten.
We weten dat je al naar huis was toen het feit plaatsvond.
"Naar huis."
Dat is een armzalige beschrijving.
Als u het mij vraagt, de Eerwaarde Dury kon niemands ziel redden...
met zijn hellevuur en verdoemenis, laat staan roodhuiden.
Hij was nog niet erg lang zendeling...
voordat hij werd verdreven van de prairie, terug naar de beschaving.
Toen hij hier terugkwam had hij afbeeldingen bij zich...
van dode blanke mensen...
mensen die waren verminkt in het bloedbad van Minnesota uit '62.
Afbeeldingen? - Foto's.
Ze waren afschuwelijk.
Hij gebruikte om ze om aan de kinderen van de stad te laten zien...
vertelde ze dat dat zou gebeuren wanneer je God niet vreesde.
Niemand mocht hem erg, of zijn vrouw.
En niemand beschuldigde de indianen om hier naartoe te komen om...
hun zoon Japheth te stelen en wraak te nemen voor alles wat ze in de West hadden gedaan.
Denk je dat het Indianen waren die hen doodde?
Dat is wat er in het dossier staat wat 16 jaar geleden gebeurde...
en dat is wat ik zeg dat er 16 jaar geleden gebeurde.
Dus als je geen vragen meer hebt dan ben ik weer weg.
Geloof geen woord van wat hij zegt.
Mr Dury, we hoopten u een paar vragen te kunnen stellen.
Ik spreek geen kwaad over de doden, zelfs als ze het verdienen.
Daarom zijn jullie hier toch, nietwaar?
We zijn niet van plan uw ouders te vernederen, Mr Dury.
Wij geloven dat het politieonderzoek naar hun dood niet juist werd uitgevoerd.
Misschien is het interessant om over een ander aspect van die zaak te praten.
Vertel ons over uw broer.
Jafeth?
Wat willen jullie over hem weten?
Hij ging soms na school de stad in om iets te halen voor zijn moeder...
of om boodschappen te doen voor zijn vader.
Hij had geen vrienden, niet met die kwaal van hem.
Wat voor een kwaal was dat?
Zijn gezicht, hij had altijd spasmen alsof hij vreselijke pijn had.
Adam Dury wilde het huis van z'n ouders niet. Niemand wilde dat.
Ik neem het hem niet kwalijk. Het zit vol geesten.
Ik leerde hem jagen met valstrikken en het villen van dieren.
Ik dacht dat het hem goed zou doen, maar...
maar zelfs toen kon hij niet aan haar schaduw ontsnappen.
Haar schaduw?
Mijn moeder. Ze was een...
een vrouw zonder hart.
Tegen was ze redelijk onverschillig, maar tegen Japheth...
Japheth behandelde zij altijd minachtend.
Vertelde hem dat hij niet van haar was...
het waren mens-etende wilden die hem voor hun deur ten vondeling hadden gelegd.
Ze zei dat hij het bastaardkind van een Roodhuid was.
De enige keren dat mijn arme broer vrede vond...
was toen hij in die bergen was, aan het klimmen.
De spasmen in zijn gezicht hielden dan op, en zijn gezicht kwam tot rust
Hij plakte als een hagedis aan de rotswand. Ik zag nog nooit iemand zoals hij.
Je zei dat hij geen vrienden had. Klom hij alleen?
Meestal, maar er was ooit iemand anders die met hem klom.
Een andere kerel, een boerenknecht.
Was ouder. Mocht Jafeth erg graag.
Ik vertrouwde erop dat hij op mijn broer lette.
Hij heeft dat vertrouwen beschaamd.
Mr Dury, wat denkt u dat er met uw broer gebeurde?
Japheth kwam op een avond thuis. Hij was ontdaan.
Snikken, vloeken...
bloedde, daar beneden.
Ik zou zelf de keel van die vent hebben kunnen doorsnijden, had ik de kans gehad.
Deze man, is hij nog steeds ergens? - Bij wijze van spreken.
Bij welke wijze van spreken? - Hij is niet meer op deze wereld.
Hij stierf daarboven op de Gunks. Viel van een duizend voet hoge klif af.
Dat precies rond de tijd dat de Durys werden vermoord.
Denk je dat het een ongeluk was?
Een ongeluk? Zijn keel was van oor tot oor doorgesneden.
Zijn ogen waren verdwenen.
Herinnert u zijn naam nog?
Die zal ik nooit vergeten.
Beecham. George Beecham.
Theodore.
Ik had onlangs een ontmoeting met Chief Byrnes.
Ex-chief Byrnes.
Pardon. Kun u dit alsjeblieft voor me in een doos opbergen?
Er is geen reden voor jou en Byrnes om met elkaar ruzie te maken...
over deze kindermoordenaar.
Mensen zijn niet klaar voor deze nieuwe hoogdravende vorm van onderzoek.
Ze willen gewoon dat deze klootzak gevangen wordt.
Het zou de mensen beangstigen als ze erachter komen...
dat een psychiater zou kunnen uitzoeken wie de moordenaar was voordat de politie dat kan.
Waarom vertelt u me dit?
Omdat geloof iets vreselijks is om weg te nemen van de mens, Theodore.
Het is alsof je zijn toekomst wegneemt.
Je kunt de toekomst niet stoppen.
De spasmen in het gezicht, het jagen, het klimmen, het moet hem zijn.
Ik weet niet waarom, maar... ik heb bijna medelijden met hem.
De betere kant van onszelf.
Laszlo, gaat het?
Ik geloof niet dat het een botbreuk is. Je moet het verbinden.
Waarom denk je dat we helemaal naar hier zijn gevolgd?
We weten te veel.
John, als ik niet ontsnap en jij wel, wil ik dat je iemand een bericht doorgeeft.
Je zult die boodschap zelf moeten bezorgen...
want het is niet mijn bedoeling dat één van ons vandaag dood gaat.
Laszlo, we moeten opschieten.
Ik denk dat we het best in het bos blijven.
Is de pijn minder of erger?
Moeilijk te zeggen. Ik denk dat mijn hersenen er al aan gewend zijn.
Wat wilde je me vertellen?
Jouw boodschap. - Niet belangrijk.
Ik ben niet gek, Laszlo.
Ik ben al vaak genoeg verliefd geweest om die blik te herkennen.
Saai, zo noemde jij het geloof ik.
Kent zij jouw gevoelens?
Niet de omvang ervan.
Is het wederzijds?
Natuurlijk, ik...
ik vermoedde het al lang, maar eigenlijk om het jou te horen zeggen...
Ze is geweldig.
Ze zal je heel gelukkig maken.
Zorg goed voor haar, Laszlo.
Ik zal mijn best doen.
Ik neem aan dat ik me erop kan voorstaan dat ik jullie aan elkaar heb voorgesteld.
Ik praat niet over Sara.
Over wie dan?
Mary.
Mary?
Ik weet dat het moeilijk te bevatten is.
Ik heb mijn eigen gevoelens vaak in twijfel getrokken.
Ik zei tegen mijzelf dat het mijn zorg en plicht was en afhankelijkheid van haar kant.
En natuurlijk besef ik hoe ongepast het is, maar...
er zijn bepaalde dingen die een mens niet onder controle heeft.
Ik zei het je al, liefde huist in het hart.
Onzin. Het is nog steeds lichamelijk.
Mijn verstand reageert op de kwaliteiten van haar die ik zelf tekortkom...
vriendelijkheid...
warmte...
moed.
Nederigheid. - Dat ook.
Niemand verdient het meer.
Je was jaloers.
Kom op.
Bedankt, Mary.
Als ik niet beter wist zou ik kunnen denken dat jij je kamer nooit meer terug wil hebben.
Zal de dokter zijn.
Goedenavond, juffrouw.
Excuseert u ons dat we onszelf binnenlieten.
Is de dokter thuis?
Ik bedoel, hij moet nu toch wel thuis zijn.
We kijken alleen even wat rond.
Dr Kreizler?
Waar is hij?
Boven?
Ik weet zeker dat je daar heel wat mooie avonden hebt doorgebracht.
Je tong verloren, niet?
Prima.
Ik kijk dan zelf wel.
Waar denk je wel naartoe te gaan?
Geef antwoord.
Rennen, Mary. Rennen.
Kreizler.
Waar ben je verdomme?
Dacht je dat?
Kom hier, jij smerige hoer.
Mijn been.
Kom hier.
Geef dat aan mij.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Het HistoTeam
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -