Send in Stewie, Please.
Dr. Cecil Pritchfield Kinder Psycholoog
Stuur Stewie binnen, alsjeblieft.
Mag ik nu naar binnen?
Geweldig. Hij is klaar. Formidabel.
Dank je, Barbara.
Ik hoop dat je aan die Adele tickets raakt.
Je verdiend ze.
Daar raakt ze niet aan. Kan niet.
Daar had ze een maand geleden al moeten voor gaan.
Dus, dat is mijn plek?
Als je wil. - Daar gaat ie dan.
Ik zag dat kind met kanker weg gaan.
Dat moet leuk zijn geweest.
Ik weet niet waarom ze hem nog steeds naar school sturen.
Dat is ongemakkelijk voor iedereen.
Telkens ik hem zie is ie net klaar met braken.
Bevallig. Dit is bevallig.
Het doet me denken aan het therapie bureau waar Bethenny Frankel gaat
in The Real Housewives of New York City.
Ik haat haar.
Ze lijkt op een houten pop die je kunt vinden
in een Oost Europese speelgoedwinkel.
Doe nu niet alsof u niet weet wie ze is.
Alsjeblieft, dat maakt geen indruk op me.
Wij wonen in de wereld.
We weten allemaal wie Bethenny Frankel is,
of we dat nu leuk vinden of niet.
Weet u, ik vind haar eigenlijk niet erg.
En ze heeft haar zaakjes best goed voor elkaar.
Dat moet je haar nageven.
Ik wil geen namen laten vallen, maar ik ken Andy Cohen een beetje.
Ik denk dat ik zijn type ben.
Wat, natuurlijk, heel flaterend is.
Hij is belachelijk succesrijk.
Hij wou me eigenlijk voor The Rachel Zoe Project,
maar ik zei nee, dus gingen ze met Brad.
En kijk nu eens...dat had ik kunnen zijn bij Fashion Police
met Melissa Rivers 14 keer per jaar.
Ach ja, achteraf gezien.
Ik zie dat de zakdoekjes doos leeg is.
Daar is iemand doorheen gegaan als...
nou, zakdoekjes.
Hopelijk heeft hij deze bank niet met kanker bedekt.
Jak.
Ongeluk.
Hoewel ik wel hoorde dat Ryan Reynolds hem bezocht.
Heeft iets te maken met Deadpool, denk ik.
Dus het is niet allemaal vreselijk.
Als ze ons geen dag vrij geven als hij sterft,
ga ik echt heel kwaad zijn.
Oh kijk, u heeft uw Dunkin' Donuts koffie.
Ik weet niet waarom ik altijd depressief wordt van die bekers.
Het is alsof je al hebt opgegeven
voor de dag nog maar begonnen is.
Je kunt evengoed een tatoe met "Kan geen Starbucks permiteren"
op je voorhoofd zetten.
Maar wat kan mij dat schelen?
Zijn mijn zaken niet.
Ik heb nog nooit gehoord van de scholen waar u heen ging,
maar ik ben zeker dat ze geweldig waren.
Ik bedoel, u bent hier, toch?
En waarom ben jij hier, Stewie?
Dat was brak.
Je lijkt veel sterke meningen te hebben.
Die heb ik. Vooral omdat ik veel lamlullen tegen kom.
Of ik zou eigenlijk "rukkers" moeten zeggen.
Wij houden van dat woord, hmm?
Of "sleurder," "lul," "eikel,"
"zooier," "trekker."
Kiezen maar hé, Dr. Pritchfield?
"Wij"? - Ja, "wij."
Ik kan niet volgen.
Het accent. - Het accent?
U spreekt met een Brits accent.
Ja, dat weet ik.
Nou, er is me vaak gezegd dat ik een Brits accent heb.
Dat is alles wat u gaat zeggen? "Oh"?
Wat is het dat je wil dat ik zeg, Stewie?
Dat ik een verdomd Brits accent heb.
Ik verontschuldig me, maar ik hoor het niet.
U zegt dat u niet hoort dat ik
nu met een Brits accent praat? - Nee.
Vreemd, want iedereen hoort dat wel.
Heb je dan veel tijd door gebracht in Britannië?
Nee, dat heb ik niet.
Excuseer? - Ik zei nee!
Maar u bent absoluut de enige die het niet opmerkt.
Werkelijk? Hoort iedereen dit?
Nou, gewoon de mensen die me kunnen verstaan,
waar u blijkbaar bij hoort.
Maar dat is te ingewikkeld om op in te gaan.
Ik ben niet zeker dat ik het zelf snap.
Het punt is, Stewie heeft een Brits accent.
Dat is algemeen geweten.
Vraag eender wie.
Ik ben bang dat ik het niet hoor.
Ja, dat zei u al.
Het lijkt alsof het heel belangrijk voor je is
wat andere mensen van je denken.
Oh, is dat waar het op lijkt ?
Voor mij wel ja.
Voor u wel. Ik snap het.
Dus na vijf minuten denk u dat u me kent, is het dat?
Een beetje, misschien.
Stewie, ik ben opgeleid dingen op te merken
die me een inzicht geven.
En ja, ik denk dat ik je een beetje ken.
U denkt dat u me een beetje kent. Oké.
Goed, goed. Dat is best eerlijk.
Mag ik?
Ik ben niet zeker hoe dit kan helpen.
Sta me toe.
Dankuwel.
Ik zie dat u op vakantie bent in Rio de Janeiro op deze foto
met uw partner, denk ik.
Of is hij je echtgenoot?
Ja, u wou het waarschijnlijk officieel maken, niet?
Nooit gedacht dat u het ging mee maken tijdens uw leven.
Na een snelle blik, zou ik zeggen dat er ongeveer
een leeftijdsverschil is van 26 jaar tussen jullie twee.
Niet echt groot genoeg om wenkbrauwen te doen fronsen
terwijl het u nog steeds een jonger geest heeft om te vormen.
"Oh,u bedoeld dat u All About Eve niet zag
Gypsy, Valley of the Dolls?" Et cetera.
En een jonger lichaam om u zich meer viriel te laten voelen.
Met het rekensommetje in het achterhoofd,
is hij waarschijnlijk geboren in een tijd
toen de meest populaire naam...
Michael was.
Door de pagina's met ezelsoren in dat Shakespeare boek,
veronderstel ik dat u Michael elke dag imponeerde met een sonnete of monoloog.
En niemand had ooit zo iets romantisch gedaan voor
Michael als Shakespeare reciteren.
En hij was getroffen.
Hoewel niet zo lichamelijk aangetrokken tot jou
zoals jij tot hem, is dat oké...
Jullie dragen alle twee iets belangrijk bij in de relatie.
Is dat niet wat u geloofd, Dr. Pritchfield?
Ik zie voorgeschreven
hart medicatie op de tafel.
Ik denk dat u die op kantoor bewaard.
U wil Michael niet bezorgd maken, zegt u tot uzelf,
hoewel de waarheid is dat u het gênant vind.
Uw leeftijd, uw sterfelijkheid.
Het is het beste om zo levendig mogelijk over te komen.
En geen nood om thuis herinnert te worden
aan wat net om de hoek loert, of wel?
En uw kantoor is uw schuiloord
gezien Michael niet werkt en vaak thuis is,
waarschijnlijk als gevolg van een latende depressie
waar u met hem liever niet op in gaat.
Hij was altijd van plan een loopbaan te maken,
maar hij kon er nooit uit raken wat hij nu juist
wou gaan doen.
En in het begin vond u het leuk dat hij thuis was
om het huis te onderhouden en reisjes te plannen.
Dus dat gebeurde dan ook.
"En dat is ook een baan," liet hij je tijdens de jaren herinneren.
Michael houdt van reizen, en hij verkiest betere zaken.
En u vind het leuk hem die te geven, toch?
Maar het is een beetje moeilijk met het salaris van kinder psycholoog
in een Rhode Island kleuterschool, kan ik me voorstellen.
Gelukkig hebben jullie geen kinderen,
dus er schiet toch nog wat over.
Jullie hebben er wel over gepraat met andere koppels,
gewoon voor de show, waarschijnlijk tijdens etentjes
met jongere vrienden van Michael
die met een gezin beginnen,
u weet wel, om mee te kunnen doen met de gesprekken
om betrokken te blijven.
Maar u zei dat u uw reisjes verkoos
en jullie hond genaamd naar een personage van
meer dan waarschijnlijk Dickens.
Hoe geslaagd en voorspoedig
lijken jullie beiden op deze foto.
Net het imago dat Michael zo wanhopig wil projecteren.
Laat ons is wat dichter kijken, goed?
Ik zie dat jullie beiden Ralph Lauren Purple Label
shirts dragen die beginnen bij $495.
Maar door de misvormde knopsgaten op het ene
en de kleine verkleuring op de andere,
kan ik zien dat jullie ze kochten bij de outlet in Providence.
Waarschijnlijk de derde afprijzing,
in dat geval, $49, ongeveer.
Gezien jullie ook een licht jasje dragen,
kan ik zeggen dat jullie tijdens de zomer vakantie gingen,
wat dus eigenlijk, winter is in Rio,
buiten het toeristisch seizoen.
En ik zie dat jullie aan de rand staan van het dakzwembad
van het Fasano Hotel in Ipanema,
het meest exclusieve hotel in heel Brazilië.
Michael had willen sterven om er te verblijven.
Had een vriend die daar verbleef met zijn oudere vriend,
die veel geld verdient, in waarschijnlijk het bankwezen
tot je grote hartzeer.
Maar zelfs in augustus, is het bijna $1,000 per nacht.
Je zegt hem dat mensen verhongeren in de straten van Brazilië.
Hoe kun je dat soort prijzen rechtvaardigen?
De waarheid is dat u zich dat niet kunt veroorloven.
Dat is voor een andere klasse van homo mensen.
Het raam waar Michael
altijd wanhopig doorheen tuurt
en meestal van de buitenkant.
Maar u doet uw best.
U doet niet aan Airbnb, want u vertrouwt dat niet,
hoewel Michael verhalen heeft van vrienden
die de meest geweldige plekken vonden.
U houdt van een hotel.
Trouwens, dat is meer romantisch, zegt u hem.
Maar als u hem brengt waar jullie echt verblijven,
wat u vond op plaats 27 van TripAdvisor,
van alle hotels in Rio
en een speciale prijs had van 295 dollar per nacht...
Wat nog steeds duur is, zegt u hem,
de meeste mensen komen nog niet op de helft van de plekken die hij zag,
U kunt het niet helpen u als mislukkeling te voelen
terwijl u de blik van teleurstelling op zijn gezicht ziet
als hij de kamer binnen gaat.
Dus u besluit naar het Fasano Hotel te gaan
voor eten en drankjes. Nee, gewoon drankjes,
na u de restaurant prijzen online zag.
Eenmaal daar, ziet u hoe Michael begint te kijken
naar al de oudere mannen die wel kunnen veroorloven
om hun vriendjes... het spijt me, echtgenoten...
naar zo'n luxe hotels te brengen.
En u bent een beetje bezorgd, dat u wegdeemstert
in zijn ogen met elk voorbijgaand jaar.
Maar u zegt uzelf dat u zich belachelijk maakt,
terwijl u ziet hoe Michael toekijkt van op dat dakterras,
naar al die jonge mannen,
mannen die 20 jaar jonger zijn dan zelfs Michael,
mannen waavoor u onzichtbaar bent.
Maar hij niet, toch niet helemaal,
en u bent jaloers en u haat uzelf daarvoor.
Maar Michael wil een foto,
en hij zegt: "We nemen een selfie."
Maar u zegt: "We vragen iemand een foto te maken"
en maakt een afgezaagde grap over selfies waarmee alleen u lacht,
wensend dat u het kon terug nemen
zodra u het had gezegd, sinds het nog een aanwijzing is
dat u ouder bent dan iedereen daar.
Dus Michael roept een jonge man in een strakke zwembroek
om de foto te nemen en maakt een groffe grap die u belachelijk maakt.
Maar de jonge man moet lachen,
en hij en Michael delen een moment waar u geen deel van bent.
En u voelt zich vernederd en ongezien.
Wat Michael's vreugdevolle grijns verklaart
en uw halfslachtige glimlach.
En u poste de foto op Facebook,
en Michael poste die aan zijn 86 volgers op Instagram...
U weet niet hoe dat werkt...
Om op z'n minst de indruk te wekken,
in jullie Ralph Lauren hemden,
met jullie cocktails van 20 dollar,
dat jullie beiden veel succesrijker zijn dan jullie echt zijn.
Maar u voelt zich er een beetje smerig door,
de moeite die u moet getroosten om Michael gelukkig te houden.
En telkens u een blik werpt op deze foto,
stelt u de vraag: "Hoe lang voor hij me verlaat?"
Ziet u? Ik denk dat we elkaar een beetje kennen.
Jij lijkt me een hele eenzame kleine jongen.
Oh, mijn God, dan ben ik!
Ik ben zo eenzaam!
U kijkt recht in mijn ziel!
Dankjewel.
Dankjewel, Barbara.
Gaat het nu met je, Stewie?
Ja, ik denk het.
U bent heel erg aardig.
Ze is een juweeltje, weet u.
Ik hoop dat u haar waardeert.
Haal een paar keer diep adem.
Ik doe dit soms bij yoga.
Ik volg yoga.
Ik heb een ziek lichaam.
Ik voel me inderdaad wat beter.
Maar nog steeds eenzaam.
Het spijt me. Het blijft maar komen.
Oh, God. Oh, God.
Je hebt binnen blijkbaar veel opgekropt.
Dat is zo. Niemand vind me leuk, Dr. Pritchfield.
Ik probeer bij de andere jongens te horen
en over dingen praten zoals aarde en vormen,
maar ze willen niet met me spelen.
En ik heb niets van vrienden,
en ik heb niemand om mee te lunchen.
Heel intressant dat je zegt geen vrienden te hebben,
Stewie, zeker gezien de reden waarom je hier bent.
Oh. Dat.
Zullen we er over praten?
Ik weet niet wat er over te zeggen valt.
Je duwde een klasgenoot van de trap.
Het was een ongelukje. Hebt u nooit Showgirls gezien?
Ja natuurlijk. Maar volgens Tyler,
was het geen ongelukje.
Nou, dan is het zijn woord tegen het mijne.
Het zorgt toch voor wat con-thré-versie.
Excuseer? - Een con-thré-versie.
Ik weet niet wat dat is. - Con-thré-versie?
"Con-thré-versie"?
Oh! "Controversie."
Verontschuldigingen. Zij van ons met een Brits accent
spreken het "con-thré-versie" uit.
Maar hoe zou jij dat weten?
Ja, hoe zou ik dat weten?
Kijk, Dr. Pritchfield...
"Cee-cil," als ik mag?
Je spreekt het als "Cess-il" uit.
Verdomme! - Maar nog is, hoe zou je dat weten?
Het is niet alsof je.. - Oké, oké, we snappen het.
Ik duwde Tyler alleen maar van de trap omdat ik hem leuk vind
en bang ben dat hij mij niet leuk gaat vinden.
En hem niet "leuk" leuk vinden. Ik ben niet homo.
Heel dit gedoe is niet omdat ik homo ben, dus rustig aan.
Ik zie dat u al zit te likkebaarden.
Ik ben zeker dat u leeft voor die uit de kast sessies.
Uiteindelijk, ben ik minder homo dan ik al was.
Niet dat iemand op deze school er wat om geeft.
Maar denk ik dat Grant Gustin en ik het meest
schattige Instagram koppel zouden zijn?
Ja. Ja dat zouden we.
Grant Gustin speelt The Flash op TV mocht u het zich afvragen.
Want weet u, de meeste mensen over de 70
weten waarschijnlijk niet wie hij is.
Denk aan een jonge Anthony Perkins.
Nu gaat ie goed.
Allezins, "vloeiend" is iets wat ik vaak
hoor rond gaan deze dagen.
Maar ik heb vertrouwen in mijn heterosexualiteit.
Dat is een woord, toch? - Ja, natuurlijk.
Oké, klonk gewoon even raar.
Het moet moeilijk voor je zijn Stewie, zo inteligent te zijn.
Dat is zo.
Gewoon dat...
Gewoon die erkenning.
Weet u, soms weet ik niet waar ik bij hoor.
Ik wil gewoon net als alle anderen zijn
maar niemand geeft om wat mij interesseert.
Ze vinden me raar.
En ik ben altijd zo bang,
maar ik zet steeds een stoer gezicht en probeer het te verbergen,
en dat geeft me ondraaglijke migraine.
Ik heb veel meer haar dan dit,
maar ik trek het uit.
Sorry, nu raak ik weer helemaal opgedraaid.
Ik ben erger dan Bethenny Frankel tijdens haar maandstonden.
Ik weet niet waarom ik haar blijf vernoemen.
Ik denk gewoon erg veel aan haar.
Nou, in welke dingen ben je dan wel geïntresseerd, Stewie?
Ik? Nou, ik heb het graag over wereld dominatie.
Sommigen vinden dat ik daar niet genoeg meer over praat,
maar moei je met je eigen zaken zeg ik hen dan.
Ik praat ook graag over musicals.
Het is moeilijk iemand te vinden die kan praten
over één van deze onderwerpen, laat staan beiden.
En ik wil echt, echt, echt, graag Hamilton zien
maar tegen dat ze die hier opvoeren ben ik 30.
Volgens mij ben ik nog steeds de enige van de stad
die er van hoorde en hij is al twee jaar uit.
Wat me nog meer bedrukt maakt.
Hoe leef je nu op zo een plek?
Quahog. Wat een hoop rommel.
En ik heb zelfs wat van de liedjes van buiten geleerd,
maar ik heb niemand om voor te zingen, en ik ben echt goed.
Wilt u het horen?
Je bedoeld nu?
Ik wil echt dat u me Hamilton hoort zingen.
Ik ben zo goed. Waarom kan ik niet op Broadway?
Ik wil op Broadway.
De wereld moet acht keer per week verliefd op me worden.
Ik zou je graag horen zingen.
Oké, nu ben ik zenuwachtig.
Als het niet goed is, onthou dat het thuis wel zo was.
Bekijk me niet als ik begin.
Het is moeilijk.
Het zijn een boel woorden, heel snel.
Zoals Gilbert & Sullivan, maar voor Spaanstaligen.
Hoe kan een bastaard wees
Een hoerenjong
En een Schot gedropt in het midden
Van een vergeten plek in de Caraïben
Door noodlot verarmd opgegroeid in smerigheid
Worden tot held en geleerde?
De Stichende Vader van 10 dollar zonder vader?
Raakte veel verder want hij werkte harder
Door veel slimmer te zijn
Hij was al gauw zelfstandig
Kreeg op zijn 14 leding op een handelsvaartuig
En elke dag werden er slaven afgeslacht
En weg gedragen door de golven
Ploeterde hij voort en bleef waakzaam
Van binnen verlangde hij om bij iets te horen
De broeder was klaar om te smeken, stelen
Lenen of ruilhandel
Toen kwam de orkaan en en verwoesting heerste
Zag zijn toekomst hem verlaten
Wegdruipend in de afvoer. Hij zette zijn pen op scherp
Verbond die met zijn brein
En hij schreef zijn eerste refrein
Een testament tegen zijn pijn
Nou, dat raakte snel bekend
En ze zeiden "Dit joch is gestoord, man" ?
Hield een collectie voor vervoer naar het vasteland
Volg je opleiding
Vergeet niet van waar je kwam
En de wereld zal je naam kennen
Wat is jouw naam, man?
Alexander Hamilton
Mijn naam is Alexander Hamilton
En er zijn een miljoen dingen die ik nog niet heb gedaan
Maar wacht maar, wacht maar
Dat is alles wat ik tot nu leerde.
Goed gedaan!
Je bent een hele speciale kleine jongen, Stewie.
Ik zag u naar uw uurwerk kijken.
Dat was wat emotioneel voor je, of niet?
Maar het voelde goed. Er is zo veel van me af, snapt u?
Heb je graag een kopje thee? - Dat zou ik heel graag willen.
Is dat nu al warm?!
Ja, het is een elektrische koker.
Dat hebben wij niet bij ons in huis.
Mijn moeder kookt water in een oud conservenblik.
Ze is gewoon een nutteloze ouwe slet.
Hey, mijn hik is weg!
Als je Tyler leuk vindt en graag bevriend met hem wil zijn,
waarom duwde je hem dan van de trap af?
Dat...weet ik niet.
Mag ik je een verhaal vertellen over een andere kleine jongen?
Euh, oké.
Toen ik zo oud als jij was, groeide ik op in London
op het einde van de Blitzkrieg. - Goeie God hoe oud bent u?
Onze buurt was tot puin herleid.
En in die chaos, zocht ik wanhopig naar mijn ouders.
Moeder. Moeder.
Mam. Mammie.
Mammie. Mammie. Mammie.
Mammie. Mam. Moeder.
Niet. - Wat niet?
U weet wel wat.
Maar moeder was nergens te vinden.
En dat gold ook voor vader.
Zie je, ik was de enige overlevende van mijn familie.
Dus stuurden ze me naar een tante in Cornwall.
Maar ze had zelf te veel monden te voeden, dus...
stuurden ze me naar een verre nicht in Northumberland.
Maar die gaf niks om kinderen
en weer moest ik op pad
deze keer naar een weeshuis in Gloucestershire.
Maar ze hielden niet van kleine jongentjes
uit London in Gloucestershire.
Of uit Cornwall of Northumberland.
Dus deed ik alsof ik van Shropshire was, van alle plekken.
En uiteindelijk raakte ik bevriend met zes jongens:
Sebastian, Declan, Flibbit, Pipadoodle,
Scudger en Nonsenseword.
En samen, reisden we...
Oké, voor u nog een andere naam van eender wat zegt
ga ik u moeten stoppen.
Ja? - Ik ben hier maar 40 minuten,
en dit is al een heel lang verhaal
met een hele boel locaties.
En ik heb geen zin om te wachten op hoe het linkt aan mijn zaak.
Het punt van het verhaal is,
dat ik weet hoe het voelt alleen te zijn
en doen alsof je iemand bent die je niet bent.
Oh, en ook, dat mijn eerst kus met een Nazi was.
Ziet u? Daarvoor moesten we geen 1000 jaar terug gaan.
En ik doe niet alsof ik iemand ben die ik niet ben.
Dat heb ik nooit gezegd. - Dat is wat u net zei.
Misschien gesugereerd.
Ik veronderstel dat de vraag is waarom je daar behoefte aan hebt.
Ik...weet het niet.
Ik denk dat ik dat nooit eerder besefte.
Misschien ben ik bezorgd dat niemand me leuk gaat vinden.
Lois heeft weer een zakdoekje in de droogkast gelaten.
En dit is mijn enige broek. Hoe triest is dat?
Toen ik in het weeshuis was, waren mijn zondagse schoenen aardappels.
Nou, deze wint u dan.
Kijk, ik ben anders, Dr. Pritchfield.
Ik ben niet als de andere kinderen.
Dat begreep ik toen je die foto vast nam
en mijn hele leven fileerde.
Sorry. Dat is een soort salonkunstje van me.
Heb je er ooit aan gedacht om jezelf te zijn...
Je echte zelf... En dan zien wat er gebeurd?
Ik denk dat ik niet weet hoe.
Alles aan me is dit voorzichtig opgebouwde personage
ontworpen om mensen op afstand te houden.
Dit is niet eens hoe ik echt spreek.
Dit wel. Dit is hoe ik spreek.
Het accent is niets meer dan aanstellerij,
een wapenschild om me doorheen de dag te helpen,
gewoon een imago dat ik cultiveer zodat ik me speciaal kan voelen.
Wat een opluchting.
Voor één keertje, met mijn eigen stem spreken
zonder de last van proberen te klinken als iemand die ik niet ben.
Wat bedoel je daarmee? - Nou, dit is mijn echte stem.
Ik hoor geen verschil.
En nu? Hoor je verdomme dit dan?
En nu? Klinkt anders? Giggity?
En nu dan?
Zo dadelijk, deze stem.
Ahoy. Ik ben het.
En ik ben een homo alien.
Het spijt me. Dat klinkt gewoon allemaal als dezelfde persoon.
Nou, Stewie, dat was een behoorlijke doorbraak die we net hadden.
Hoe voel je jezelf?
Ik voel me..verlost,
alsof er een gewicht is afgehaald.
Ik kan eindelijk mezelf zijn.
Ik vind deze Stewie leuk.
Ik hoop dat ie een tijdje blijft.
Ik ben nog nooit eerder kwetsbaar geweest tegenover iemand.
U bent de enige die mijn ware ik ooit heeft ontmoet.
Nou, ik voel me vereerd, en nu
gaat de rest van de wereld hem ontmoeten.
Ja. Ja, dat klopt.
Terugkeren gaat nu niet meer!
Ik ga met Tyler praten. Ik ga vrienden maken.
Ik ga een normaal jongentje zijn!
Ja, dat ben je.
Je gaat eindelijk net zoals alle anderen zijn.
Wat? Zeg dat nog eens.
Je gaat eindelijk net zoals alle anderen zijn.
Maar.. Maar ik wil...
Ik wil niet zoals alle anderen zijn.
Wat bedoel je?
Ik wil niet zoals hen zijn.
Zoals elke andere nul in deze vreselijk stad, zoals mijn familie.
Ik ga het niet doen! Ik wil niet zoals elke andere persoon zijn!
Zoals u aan het skien in...
Neem alsjeblieft die foto niet vast.
Ik wil blijven wat ik altijd geweest ben..
Superieur, brilliant, speciaal.
Oh, God, wat dacht ik toch?!
Ik ga nooit of te nooit de sluier oplichten.
Niemand gaat ooit de echte ik kennen.
Mijn accent is trouwens terug.
Het was een heel dramatisch moment.
Als jij het zegt.
Nu, laten we het hebben over...
Stewie, kun je mijn hart medicatie aangeven alsjeblieft?
Natuurlijk!
Behalve...
er is wel één persoon die wel de echte ik kent,
en dat bent u.
Ik begrijp het niet.
Waarom neem je mijn medicatie niet?
Mm, ja.
Luister, u gaat dit niet leuk vinden.
Alsjeblieft, er is niet veel tijd.
Ik zou het graag doen, echt, en u was super behulpzaam,
en dit is best een lullige manier om u terug te betalen,
maar..ik ga ze niet halen.
Is dit omdat ik je heb laten wachten?
Het is omdat niemand de echte ik mag kennen.
En dus, moet u sterven.
Ik denk wel dat dit is wat er gebeurd in therapie.
Nee, dat is het niet!
U heeft gelijk. Dat sloeg op niet veel.
Niet om demonisch te klinken,
maar enig idee hoe lang u denkt te blijven rondhangen?
Ik ben niet zeker.
Ik denk dat het voor iedereen anders is.
Ja, want u bent nog steeds behoorlijk praterig...
Daarom vraag ik het.
Doe het niet, Stewie!
Het zal je altijd bij blijven.
Nou, geen zorgen. Voor mij is dat een kleine moeite.
Barbara! Barbara!
Heeft u haar niet horen gaan lunchen?
Het was als een orkest van piepende stoelveren
en kreunende vloerplanken die haar uit begeleiden.
Dus..dit is hoe je me achter laat.
Sowwy.
"Ogen, kijk jullie laatste!
"Armen, neem jullie laatste omhelzing.
"En lippen, O, jullie,
"de deuren der adem, verzegeld met een oprechte kus,
een tijdloos koopje voor een benauwende dood!"
Macbeth?
Romeo en Julia.
Maar ik zou niet verwachten dat jij dat weet,
gezien jij op geen enkele manier...
Brits bent.
Ik voel me minder slecht.
U heeft het kantoor bereikt van Dr. Cecil Pritchfield.
Laat alstublieft een bood-schaap.
Die kan nooit juist zijn.
Het is Michael. Ik wil scheiden.
Dit is niet uw dag.
Hoi, alles goed?
Ja, Rupert had net een nachtmerrie, dat is alles.
Ga op de grond slapen waar je thuis hoort, hoer!
Prima, nou... - Zeg... Bri?
Ja?
Zou je bij mij willen slapen vannacht?
Tuurlijk. - Bedankt.
Slaapwel, Stewie.
Slaapwel, Brian.
Brian? - Ja?
Ik deed iets vreselijks.
Wil je er over praten?
Nee.
Met dank aan AlexandreMT