Ik ben Dylan Reinhart. Ik werkte vroeger bij de CIA als agent Reinhart.
Daarna ging ik lesgeven en werd ik professor Reinhart.
Mijn boek over abnormaal gedrag werd door een seriemoordenaar gebruikt als leidraad.
Toen vroeg de NYPD me om hulp om hem te vangen.
Dat is gelukt en toen werd ik consultant Reinhart.
Nu jaag ik samen met rechercheur Lizzie Needham op moordenaars.
Ik heb dus een nieuwe naam nodig.
Professor Psychopaat?
Dat we van het maatschappelijk aanvaarde normaal naar abnormaal kunnen afglijden...
is deels omdat we vanbinnen nog het kind van vroeger blijven.
Een bepaalde persoon, een bepaalde plaats of een bepaald woord is voldoende...
om dat kind naar boven te halen met al zijn vreugde, egoïsme en woede.
Daardoor doen we dingen die we normaal niet doen...
en dan heb ik het niet alleen over flossen.
Een liefdevolle persoon kan harteloos worden in bepaalde omstandigheden.
Weet jij wat er gaande is? -Nee.
Ze zijn daar al een lange tijd binnen.
Met Needham.
Wagon 7 klaar. Op naar 8.
Lijnen N en R zijn afgesloten.
ESU, explosievenopruimingsdienst, crisisbeheer, FBI.
Dat voorspelt weinig goeds.
Het is dus geen ongeluk.
Er was een voorval op de R-lijn met meerdere doden.
We maken hun identiteit bekend zodra hun nabestaanden op de hoogte zijn.
Er werd een giftig gas vrijgelaten in het metrostel.
Welk gas het was, hoe en door wie het werd vrijgelaten, is voorlopig onbekend.
Burgemeester...
Conducteur Johnson, rechercheur Needham en Dylan Reinhart. Wat is er gebeurd?
Ik rijd al negen jaar met deze lijn. Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Is er iets ongewoons gebeurd? -Ik moest wachten in de tunnel.
Hoelang? -Zo'n vijf minuten.
De metro voor ons had defecte deuren. -Bedankt. Rust maar wat uit.
De passagiers zaten vijf keer langer tussen twee haltes dan verwacht...
een doodvonnis als je een gifgas inademt.
De moordenaar kon dat niet weten. -Tenzij die het oponthoud veroorzaakt had.
Het gas heeft zelfs die paal aangetast. -En iedereen in die wagon is dood.
Misschien niet iedereen.
Zat jij op die metro? -Gaat het wel.
Ik ruik de gasgeur op zijn jasje. -Doe het uit, het is besmet.
Liever niet.
Hij is geen slachtoffer, maar een dief. -Draai je om.
Die heb ik sinds mijn jeugd niet meer gezien.
Dat heb ik gevonden. Net als de rest. -Gevonden?
Mensen laten veel vallen wanneer ze naar de metro lopen.
Ik ben geen slechte mens, maar zo kom ik aan de kost. Ik pak wat ik kan.
Je besteelt dode mensen. Je klinkt als een droomvent, ja.
Wat heb je daar gezien? -De lijken.
Ze lagen voor de deuren. De walkman lag op de grond, dus heb ik hem gepakt.
En een gsm uit een man z'n hand. Hij kon er toch niets meer mee.
Oké, kom mee.
Is er nieuws over de gsm die de dief gestolen had?
Hij moet nog ontgrendeld worden, net als alle andere gsm's.
Stond er wat op het bandje in de walkman? -We vinden niets om het mee af te spelen.
Als er een specifiek doelwit was, kan er een aanwijzing op staan.
Of nummers van Duran Duran.
Ik heb thuis een cassettedeck. -In je gettoblaster?
Naast mijn 8-track. -Wat is dat?
Ik kan beter ook niet vragen wie Duran Duran is. Grapje.
Mijn eerste walkman heeft m'n leven veranderd. Ik beluisterde continu muziek.
Een toevlucht. -Heb je echt zo'n slechte jeugd gehad?
Mijn moeder zorgde voor mijn vader, mijn vader werkte.
We kwamen niets te kort, maar mijn cassettespeler was mijn beste vriend.
Luister, er zijn twaalf slachtoffers.
Zeven uit een andere staat, één Franse diplomaat.
We bekijken de camerabeelden van alle haltes.
Er heeft nog niemand het voorval opgeëist.
We behandelen dit als een terreuraanval. De FBI neemt de leiding.
Samen moeten we de daders zoeken en laten zien dat wij dit niet pikken.
Pak ze.
Is het niet opgeëist? Terroristen willen erkenning.
Meestal willen ze zoveel mogelijk slachtoffers...
maar dit was de laatste wagon, met weinig passagiers en niet eens op het spitsuur.
Zou ik ze zeggen dat het geen terreurdaad is?
De gestolen spullen zijn van slachtoffer Josh Monaz.
Verstuurde sms: Deuren sloten voor ik kon afstappen. Ik zie je op de ontmoetingsplek.
Aan Grace Asher.
Wat vreselijk. Hij was een topkerel. We waren zielsverwanten.
Waarom heb je je niet gemeld? -Had je een affaire met hem?
Een affaire met Josh? -Jij draagt geen trouwring...
en alle mannelijke slachtoffers wel.
Wie iets verzwijgt, gebaart naar zichzelf, zoals jij...
speelt met z'n haar en herhaalt de vraag alvorens te antwoorden, het als jij zonet.
En zoals rechercheur Needham zei: Je hebt je niet gemeld.
Josh is getrouwd, maar niet gelukkig. We gingen naar een hotel.
Ik wilde niet dat het uitkwam. -Wat is er op het perron gebeurd?
We liepen naar de metro en Josh liep voor me.
Plots liep er langs links een man tegen mij aan.
Mijn tas viel op de grond en alles viel eruit.
Hoe zag hij eruit? -Mager, blank.
Ik riep Josh, maar hij was al te ver.
Ik keek naar die man. Hij droeg een rugzak en stapte op dezelfde wagon als Josh.
Net voor de deuren sloten, sprong hij eraf en stapte hij in een andere wagon op.
Josh wilde de deur openhouden...
Ik raapte mijn spullen bij elkaar...
maar de deuren sloegen dicht en de metro vertrok.
Dat was de laatste keer dat ik...
Ik zal hem nooit meer zien.
Herinner je je meer details over de man die tegen je aan botste?
Hij had een tattoo op zijn onderarm. Het is wazig...
maar ik denk dat het een blad was, zo'n marihuanablad.
Wij zijn New Yorkers. Daarom blijft onze stad verder werken...
ook onze metro. Ik ga met de metro terug naar het stadhuis...
en ik verzoek de andere New Yorkers om dat ook te doen.
Dat is de officiële boodschap, maar de FBI en Homeland Security staan op scherp.
De Franse diplomaat had geen bekende vijanden.
Dat bandje was een lange lezing over de geschiedenis van Central Park.
De minnares was geen grote hulp voor de robotfoto.
We vonden geen afbeelding van de marihuanatattoo.
Misschien kan de FBI helpen. -Er is organisatorisch wat veranderd.
We vonden een dief en een ooggetuige, maar worden aan de kant gezet?
Een terreurtaskforce neemt het over en rapporteert aan de FBI.
Dit is een grote zaak. Ik wil de dader vatten.
Daar beslis ik niet over.
Geen nood. Weinig terroristen hebben ingewikkelde of genuanceerde motieven.
Religieuze fanatiekeling, fascistische militant, een pot nat.
Wat saai voor je. -Ik heb wel iets anders.
We dachten eerst dat het met de metro verband hield.
Wij krijgen de verwaarloosbare zaak.
Een ontploffing bij de draaimolen van Central Park. Eén dode.
Rond halfnegen was er een ontploffing. Dit paard en die man vlogen de lucht in.
Er zijn explosieven aangetroffen en daar zijn enkele ooggetuigen.
Tijdens ons ochtendritje hoorden we plots een knal. Kathy belde het noodnummer.
Ik heb deze gevonden. Ik weet niet of hij van de bommenlegger of van een kind is.
Hij verdient een medaille. Hij wilde die man nog redden.
Iedereen zou dat gedaan hebben. Hoe dan ook, het mocht niet baten.
Hoe heet je? -Kyle Adams.
Ik reed een vader en zoon rond toen ik de explosie hoorde. In mijn hansom cab.
Paarden horen niet thuis op straat. Je moest je schamen.
Wij verzorgen onze paarden goed en we rijden niemand omver.
Excuseer me. Ga verder.
Ik heb hen laten uitstappen en ik haastte me naar die man om hem te helpen...
maar ik was te laat. -Bedankt. Jullie mogen gaan.
Brengen jullie dit naar het lab? -Natuurlijk.
Dylan? -Roger. Is de CIA hierbij betrokken?
Bij de zaak van de draaimolenmoord? Nee, ik ben hier voor het metro-incident.
Die Franse diplomaat was een DGSE-agent uit Iran.
Wij hielden hem in de gaten. Jij bent van die zaak gehaald, heb ik gehoord.
Ik kan je er weer bijhalen, zodat je hier je tijd niet verdoet.
Ik heb het eigenlijk al geregeld.
Het is een grote zaak. Mijn auto wacht. -Nee, bedankt.
Ik kon het maar proberen.
Mag ik jou en Andrew op een etentje trakteren?
Ik bel je straks nog. Je ziet er goed uit. Dat politiewerk doet je goed.
Wie is dat? -Dat...
is mijn vader.
Het gaat om Cyrus Bryant, een van mijn informanten toen ik bij Narcotica werkte.
Hij hielp bij het onderzoek naar twee drugdealers die strijden om Uptown.
Hij werd getroffen. Nu zijn we een informant kwijt.
Zij schieten hun rivalen gewoon dood. Waarom er zo'n spektakel van maken?
Er zit een gat in dit zadel.
Ik heb iets voor je.
Ik vind dit heerlijk. -Wat?
Dat ik me vergis. Dat houdt me scherp. -Hoelang zal die bescheidenheid duren?
Toch gaat het niet over drugs. -Twee seconden.
Waarom zo'n kleine ontploffing? Nee, er is iets anders gaande.
Niet boos zijn omdat ik het niet eens ben. -Ik ben niet boos, maar gefrustreerd.
Je hebt de metrozaak afgewezen zonder het mij te vragen.
Mijn vader verraste me. Hij kruipt graag in mijn hoofd.
Hij is wel hierheen gekomen voor jou. -Nee, voor een dode Franse diplomaat.
Naar de stad, maar hij kwam naar het park voor jou.
Zo simpel is het niet. -Zo is dat bij familie.
Leg het eens uit. Ik wil het graag weten.
Ik heb de bestseller Freaks geschreven, jij hebt het drie keer gelezen.
Ik ken het boek. -Mijn vader mogelijk niet.
Ik weet niet of hij het gelezen heeft. -Vraag het hem.
Ik weet niet of ik het antwoord wil weten.
Vraag het gewoon. Als hij het niet gelezen heeft, zeg dan dat het jou kwetst.
Ach, het is maar een boek. Ik ga nog eens naar dat bandje luisteren.
Is er nieuws over de metrozaak? -Niet dat ik weet. En het is mijn zaak niet.
Je moet ons helpen met de inspecteur. -Hoezo?
Omdat jij haar vriendin bent. -En je doet alles volgens het boekje.
Je volgt altijd de regels. -Bedankt, hoor. Wat scheelt er?
Ze sloot zich in de vergaderzaal op en zei dat we haar niet mochten storen.
Stoor haar dan niet.
Jij moet haar storen. Ik krijg haast een paniekaanval.
Dat wil je niet meemaken. -Waarom praat ze met IZ?
Lizzie? -Goed dan.
Blijf daar niet zo staan.
Het spijt me vreselijk. Je ziet er prachtig uit.
Dank je wel. Nu nog een sluier.
Lizzie, dit is Olga. Olga, Lizzie.
Ik ben altijd op het werk wanneer de bruidswinkel open is.
Olga bood aan om me te laten passen in de vergaderzaal.
Alles in orde?
O ja, de jongens dachten dat je weer samenzat met IZ.
Weer? -Zoals gisteren.
Sally was hier niet voor politiezaken. Ze helpt mij mijn bruiloft te plannen.
Het spijt me. Sally?
Olga, zou je ons even alleen kunnen laten? Dank je.
Heb je Sally gevraagd? Omdat zij al drie keer getrouwd is en meer ervaring heeft?
Jij had het heel druk en je leverde goed werk.
Het is altijd druk. Ik heb jou voor mijn bruiloft gevraagd.
Je bent net op date gegaan. Eindelijk ga je door met je leven.
Eindelijk... Oké, ik snap het al. Sorry dat ik me zo aangesteld heb.
Nee, Lizzie, maar je hebt een zware periode achter de rug.
Het is nog geen jaar geleden. -Denk je dat ik te fragiel ben?
Ik wilde je niet kwetsen. Jouw bruiloft had eerst moeten zijn.
Ja, maar het is anders gelopen.
Je hebt gelijk. Ik snap het.
Sorry dat ik kwam binnenstormen. Die jurk wordt perfect.
Dat bier is peperduur. Geef mij maar kraantjeswater.
Die prijzen zijn crimineel. -Immoreel.
Graag een driedubbel shot van je beste tequila, zo snel mogelijk.
Natuurlijk. -Bedankt.
Ken je dat, plaatsen waarvan je het benauwd krijgt?
Dit restaurant is een vergaarbak van nare herinneringen aan diners met vader.
Kom op, het is maar een etentje. -Herinner je je de laatste keer niet meer?
Je ging toen weg bij de CIA. Dat was nu net het enige wat jullie gemeen hadden.
Natuurlijk vond hij dat niet leuk. -Moest hij zich dan zo typisch gedragen?
Vanavond wordt het anders. Er is geen slecht nieuws.
Daarbij, je vader kan niets zeggen of doen waar ik je niet bovenop kan helpen.
Alsjeblieft. -Bedankt.
Behalve dat dan.
Wat doet Lizzie hier met hem?
Ik heb Lizzie uitgenodigd, dan zijn je beide partners erbij.
Wist je niet dat ik kwam? -Nee, hij verzwijgt graag dingen.
Je hebt de wet voor een bar ingeruild. -Ja. Ik wilde minder smerig werk doen.
Lizzievertelde net over je samenwerking. -Zei ze niet te vaak glansloos?
Je hoeft geen vragen meer te beantwoorden. -Mijn zoon houdt van geheimen.
Een familietrekje. -Hoelang blijf je hier?
Tot de terreurdaad is opgelost. -Het is geen terreurdaad.
Dylan gaat graag in discussie. -Ik heb graag gelijk.
Wel, neem de zaak terug en bewijs het maar. Mijn aanbod geldt nog.
We hebben al een zaak. -Juist, de dode op de draaimolen.
Hou op. -Kom terug.
Meen je dat nu?
Draait het daarom?
Ja, die hele terreurdaad was opgezet om jou terug te winnen.
Het was geen terreurdaad.
Vergooi je ware roeping niet voor deze onzin.
Excuseer me.
Een brand en een lijk in 't Olmstead Hotel. -Eropaf.
Sorry dat we er al vandoor gaan. De onzin roept.
Sorry. -Tot straks.
Bloed op z'n achterhoofd. Misschien moest de brand de moord verdoezelen.
De stoel en de sofa zijn verplaatst.
Waarom de meubels verzetten en de boel afbreken als je toch alles in brand steekt?
Misschien gaat het niet om het lijk. -We zijn van Moordzaken. Hopelijk wel dus.
Mensen maken vaak spullen stuk omdat ze hun zelfhaat erop projecteren.
Geen andere slachtoffers, geen kinderen? -Nee, alleen hij.
Waarom ligt hier een kinderbadjas?
Hij slaat de kamer kort en klein.
Hij blaast een draaimolenpaard op.
Een kinderschoen.
Een kinderbadjas.
Waarom zo veel schade als je gewoon iemand wilt ombrengen?
De dader wilde deze kamer kapotmaken, alsook dat blauwe draaimolenpaard.
De dodelijke slachtoffers waren niet het doelwit...
maar wel dat paard en deze kamer.
Volgens mij gaat het om dezelfde dader en is dit nog maar het begin.
De hotelkamer is met een gestolen kaart betaald.
Het slachtoffer is nog onbekend. De moordenaar liet 't slachtoffer binnen...
maar is zelf niet op de camera's te zien.
Wist het slachtoffer ervan? -Misschien.
Wellicht niet. Wellicht werd de moordenaar gestoord door de bezoeker...
en moest hij hem het zwijgen opleggen.
Dat is een grote sprong, zonder enig bewijs.
De kamer was niet kort en klein geslagen zoals een rockster dat zou doen.
De schade is methodisch toegebracht en het meubilair is nauwkeurig verzet.
De klok staat stil op 21.48 uur. Het slachtoffer arriveerde om 21.55 uur.
Deze kamer werd op deze manier verwoest vanuit een persoonlijk motief.
Hij projecteert zijn innerlijke strijd op die plekken:
de draaimolen, de hotelkamer. -Zoek iets concreters.
Te verwaarloosbaar? -Goeie, Lizzie.
De badjas en sneaker waren in kindermaten. -Een draaimolen is ook voor kinderen.
Hij is de Doogie Howser onder moordenaars...
of een volwassene die zijn herinneringen wil verwoesten.
De Doogie Howser onder moordenaars. Ik heb meer nodig.
Lizzie?
Zal het gedoe tussen ons problemen geven? -Nee.
Maar ik ben het niet vergeten.
Ik wilde je niet kwetsen. -Dat geloof ik graag.
Ik moet aan het werk.
Je weet toch dat het haar taak is om fantasieloos en irritant te zijn?
Ik mag haar niet helpen met haar bruiloft. -Omdat het je zwaar zou vallen. Toch?
Ja, maar ik moet die keuze maken. -Ze wilde je er niet mee opzadelen.
Ook evenementen kunnen emoties naar boven halen.
Ze wilde je besparen dat leed weer door te maken.
Het is niet simpel om het achter je te laten.
Soms is het irritant hoe slim je bent. -Wat je zegt.
Ook evenementen, dus net als plaatsen. -Ja, en?
Hij wilde zijn nare herinneringen uitwissen, maar waarom nu?
De tattoo van de verdachte van de metro. -Ja, een marihuanablad.
Wat lijkt op cannabis, maar is dat niet? -Pas.
Een esdoornblad. Het symbool van Central Park.
Het ligt allemaal bij elkaar: de draaimolen, het hotel, de metro.
Die metro gaat naar het park. Het is allemaal van dezelfde dader.
Wat wil hij ons zeggen?
De walkman was beschadigd. Misschien door het goedje in die metro.
Misschien was het niet de bedoeling dat er doden vielen.
Heeft de FBI verteld wat de substantie in de rugzak was?
Ik ken iemand die aan de zaak werkt. Ik heb gisteren zijn nummer gekregen.
We zouden alles toch eerst bespreken? -O, ja?
Jij en je vader...
Jij en ik doen dit omdat we zo in elkaar zitten.
Mijn vader is ook zo...
maar voor hem is er een hiërarchie als het gaat om mensen redden.
Wie de meeste mensen redt, is de grootste held.
Agent zijn is dus niet goed genoeg. -Niets wat ik deed, was goed genoeg.
Eerst mijn talent voor muziek, dan omdat ik niet op meisjes viel, zoals hij.
Onze relatie was als een reeks draadjes. Elke dag trok hij er eentje uit...
tot ik overbleef met gaten in mijn persoonlijkheid.
Wat vreselijk.
Waargebeurd.
Mag ik hem bellen over wat er in de rugzak zat?
Fijn dat je het even vraagt.
Volgens je vader ging het om chloorgas. -Dat is binnen enkele minuten dodelijk.
En het is een gas dat metaal aantast.
Hij wilde daarmee de metro beschadigen. -Net als de draaimolen en de hotelkamer.
Plaatsen. Als de metro niet had hoeven te stoppen, zouden die mensen nog leven.
Tevreden? -Hoezo?
Je krijgt wat je wilt: de metrozaak.
Vreemd, het hotelslachtoffer is niet gestikt door de rook...
maar door een harde klap. -Waarom is dat vreemd?
Zijn bloedtest gaf leptospirose aan. -Waarom is dat vreemd?
Dat is een infectie die je kunt krijgen na contact met runderen, varkens of paarden.
Hier vind je niet veel runderen of varkens. -Paarden.
Ken jij Kyle Adams? -Hij werkt vandaag niet.
Dat is het opgeblazen blauwe paard.
Ben jij dat? -Nee, Kyle.
Waarom werkt hij niet? -Hij is jarig.
Weet je waar hij is? -Nee, maar hij woont boven de stallen.
Politie. -We zoeken Kyle Adams.
Hij heeft vrij. -Ontbreken er koetsiers?
Ik heb Fritz vandaag nog niet gezien. Is alles in orde met hem?
Is dit Fritz? -Lieve help.
Wat is er gebeurd? -We weten het nog niet zeker.
Heeft Kyle tattoos? -Een blad op zijn onderarm.
We moeten zijn appartement zien.
Moet je dit zien.
De plaatsen delict. -Kyle was er telkens bij.
Terrence Adams. Zijn vader? -Die naam komt me bekend voor.
Hij leidde de restauratie van Central Park in de jaren 80.
De stem van z'n pa stond op de walkman. Hij was niet van 'n toerist, maar van Kyle.
Dat verklaart zijn band met het park. -De stad zag Mr Adams als een redder.
Hij leek het mooi voor elkaar te hebben.
Tot hij zelfmoord pleegde. Vandaag 28 jaar geleden.
Dat verklaart waarom hij het nu doet.
Hij pleegde zelfmoord op Kyle z'n verjaardag.
Zijn ontwikkeling is blijven steken. Hij denkt als een kind van zeven.
De walkman, de sneaker, de badjas.
Ze lagen daar niet per toeval. Kyle heeft ze daar gelegd.
Als eerbetoon. Dierbare herinneringen aan zijn vader.
En nu laat hij het los. -Een zelfmoordmissie.
Net als zijn vader, op dezelfde dag, op dezelfde leeftijd.
Daar komt die stank vandaan. Het is geen paardenmest, maar gazonmeststof.
En ammoniumnitraat. Net als de bom van McVeigh in Oklahoma City.
Kyle is iets groots van plan, maar waar? Waar heeft z'n vader zelfmoord gepleegd?
Hij is van de Brooklyn Bridge gesprongen.
Die foto met de brug. Het kantoor van zijn vader.
Hij zal die herinnering ook willen vernietigen. En erop toezien.
Snel naar de brug voor hij die opblaast.
Sluit Brooklyn Bridge af. Roep ESU en het explosieventeam op.
Geen radio's gebruiken in Lower Manhattan. -Geen radio's? Zo communiceert de politie toch?
De radiogolven kunnen de bom activeren.
Ik zoek het team. -Ik ga Kyle zoeken.
Ik denk dat ik weet waar hij is.
Vertel.
Er zijn troepen aan beide kanten van de brug.
Kyle?
Ik ken jou. -Ja, van toen je die man wilde redden.
Jij wilt niemand ombrengen. Dat hoort niet bij jouw plan.
Je blies de draaimolen op voor de openingsuren.
De passagiers zouden het hebben overleefd als de metro niet had stilgestaan.
Zelf de dood van Fritz was een ongeluk.
Ik.. Ik wilde niemand doden. Ze waren daar op het verkeerde moment.
Weet ik. Vertel me over die laatste dag. Wat heb je toen met je vader gedaan?
Controleer alle auto's. -Veilig.
Tot nu toe werd er niets gevonden in de auto's.
Het was je verjaardag.
Mijn vader nam vrij op mijn verjaardag.
Ik wilde de dag in de stad doorbrengen, alles beleven.
Alles wat elke jongen zou willen doen in de grote stad.
Een ritje op de draaimolen, een chic hotel, de metro.
Nee, ik wilde over de Brooklyn Bridge wandelen. Hij niet.
Het was laat. Ik was razend, dus nam hij me toch mee.
Hij deed altijd alles voor mij.
Hij was de beste man die ik ooit gekend heb.
Achteraf keerde hij terug. -Hij stopte me in in het hotel.
Hij zei dat hij naar het kantoor moest. Hierbeneden.
Ik zal nooit de man worden die hij in mij zag.
Hij was een fantastische man en wilde jou een fantastische dag geven.
Maar op het einde van die dag stapte hij uit het leven.
Maar niets daarvan... Wat je jezelf ook wijsmaakt, het was niet jouw schuld.
Jawel. -Je denkt dat je zoals hij moet worden...
maar dat is niet zo.
Je bent niet zoals je vader en dat zul je nooit zijn.
Wie ben jij? -Ik ben Dylan.
Geef je ogen de kost, Dylan. -Als je daarop drukt...
vernietig je niet alleen je herinnering en de brug.
Er zijn honderden mensen die een wandeling maken, naar hun werk gaan.
Hier ligt ook niets.
Daar. Die is het.
Kom op. -De paardentrailer.
Mensen die dol zijn op de stad en op het park.
Vaders en zonen, die misschien samen een verjaardag vieren.
Wil je hen echt ombrengen?
Zo ben jij niet, Kyle. Dat weet ik zeker.
Niet doen, Kyle.
Iedereen is veilig. De bom is ontmanteld.
Goed gedaan. -Jij ook.
Als Kyle de bom had laten ontploffen... -Ik had hem kunnen redden.
Hij is een massamoordenaar.
Een ouder die zelfmoord pleegt, kan psychologische stoornissen opwekken.
Dat is geen excuus. -Weet ik, maar het is vooral erg...
dat hij dacht dat het zijn schuld was, dat zijn vader vanwege hem was gesprongen.
Hij was ziek, beschadigd, net als zijn vader.
Zijn hele leven lang dacht hij dat hij hem tekortgeschoten was.
Hij kon dat niet achter zich laten. -Iets achter je laten is niet makkelijk.
Voor mij ook niet. -Voor Kyle zeker niet.
Kijk wat de gevolgen ervan waren.
Een vader pleegt zelfmoord op de verjaardag van zijn zoon.
De vader is zijn zoon tekortgeschoten.
Dat gebeurt wel vaker. Waargebeurd.
Hulp nodig? -Nee, het lukt wel.
Misschien kan dit jouw something borrowed worden, al hoef je het niet terug te geven.
Mijn sluier. -Dat moet een grote sluier zijn.
Mijn jurk zit er ook in. Zeg het als je hem niet mooi vindt.
Ik zal er dol op zijn. Ik ben met jou naar tien bruidswinkels gegaan...
en uiteindelijk heb je iets anders gekocht. -Ik zat vol verrassingen. Destijds.
Het zou...
Ik had je moeten vragen. -Ik snap waarom je het niet gedaan hebt.
Weet je het zeker?
Het ligt maar stof en zelfmedelijden te vergaren. We moeten verder.
Ik ben blij dat hij eindelijk zonlicht ziet.
Jullie hebben vandaag veel levens gered. Ik ben trots op jullie.
Bedankt, baas.
Wat scheelt er?
Die sluier is vreselijk.
Zoiets walgelijks heb ik nog nooit gezien en ik werk bij Moordzaken.
Dat is niet mijn jurk of mijn sluier. -Gelukkig maar.
De winkel moet zich vergist hebben, maar ik heb de doos nooit opengemaakt.
Nu kan ik Aladin spelen. -Heerlijk. Die draag ik op je bruiloft.
Lief dat je me komt uitzwaaien. -Die kans krijg ik niet vaak.
Maar er schuilt wel iets achter.
Mijn boek is deze week als paperback verschenen.
Laat ook maar.
Ik wil het best wel kopen voor je omzet, maar ik heb er al een met een harde kaft.
Freaks. Een noemenswaardige poging.
Wat zeggen ze ook weer? Iedereen heeft één boek in zich.
Ik herkende mezelf erin.
Een stuk over je moeder d'r kanker en hoe een liefdevolle persoon harteloos kan zijn.
Ik meende het. -Fijn dat je me liefdevol noemde.
Dit leven heeft mij gekozen.
Wie voor dit werk wordt uitgekozen, moet zijn plicht volbrengen.
Ik heb een andere keuze gemaakt.
Keer je gave de rug niet toe om mij een hak te zetten.
Je hebt altijd je ware aard aanvaard. Dit is wie je bent, of je nu wilt of niet.
Dit is wie ik ben, of jij dat nu wilt of niet.
Dat heb ik je al eens eerder gezegd, in een andere context.
Ik heb je niet geleerd dat je zomaar mag opgeven, dat je mag falen.
Je mag je plicht niet de rug toekeren vanwege een relatie.
Ik ben trots op wie ik ben. Ja, ik was dol op mijn werk bij de CIA.
Het was fascinerend, spannend en bevredigend, maar ook soms immoreel.
Toen ik Andy leerde kennen, wist ik pas echt wat een bevredigend leven was.
Dat heeft hij mij geleerd.
Ik sta waar ik nu sta en ik heb alles bereikt...
omdat ik opofferingen leerde maken. -Ik ben niet zoals jij.
Jij was een betere agent dan ik. Intelligenter, opstandiger.
Als ik jouw talent had, zou ik nooit in het bestuur gestapt zijn.
Jij was de agent die ik altijd had willen zijn.
Ik moet gaan.
Behouden reis.
Hoe ging het?
Op de een of andere manier niet zo slecht.
Dank je wel. -Waarvoor?
Dat je bent wie jij bent.